Nog nooit meegemaakt !

De puppenkrant 10-01-2013

Vandaag laten we de berichten volledig over aan de correspondenten uit België en Nederland. De Franse “tak” van de familie is onderweg en die zullen het vanavond of morgenvroeg wel uitleggen.

Hier Lando en Lobke aan het woord…

Lando vertelt over de jachttraining van zondag

Hier ben ik weer! Mister Lando. Zondag was het training en pas vandaag is mijn baasje er van bekomen en schrijft ze het verslag, hihi. Niet waar hoor, ik plaag haar maar. De training was voor mijn baasje nl spannender dan voor mij. Er werd nl getraind met echt wild! Fazant en haas. Klein detail: mijn baasje heeft een vogelfobie. Toen Oscar, de trainer, rond kwam bij elke hond om aan de fazant te snuffelen bleef ze dan ook stokstijf naast mij staan. Ik vond het allemaal geweldig en het werd nog beter want toen mochten we om beurt de fazant apporteren. Ik was zooooo hevig, ik wou er bij elke worp op afgaan maar moest rustig mijn beurt afwachten. Heel moeilijk voor mij. Toen het aan mij was checkte Oscar even of mijn baasje het wel zag zitten maar zijn lief vrouwtje, Hansje, kwam assistentie verlenen en pakte de fazant over van Lando zodat mijn baasje dat (nog) niet hoefde te doen. Ik heb enorm genoten van de training en voor mijn baasje was het weeral een stapje dichter bij de overwinning van haar angst. Mijn zus, Libre, heeft het ook geweldig gedaan! Hopelijk is ons Lucy er zondag ook weer terug. Voor morgen alvast een veilige rit terug naar huis hé.

Gekke kwispelstaartjes,
Lando

Ook Lobke heeft weer nieuwtjes te vertellen

Lieve mams,

Hoi, daar ben ik weer. Nog niet weggeweest, maar dat gaat morgen (vandaag) geloof ik gebeuren.

Vandaag weer gewoon hier naar het bos geweest, maar heb wel leuke dingen beleefd.

M’n vrouwtje was vandaag erg trots op mij. Ik vond een dode mol, en was eigenlijk van plan hem zelf te houden. Maar m’n vrouwtje vroeg weer zó lief of ik hem kwam brengen, en dat heb ik dan maar gedaan. Heel netjes ben ik voor haar gaan zitten, en heb haar zelfs even de tijd gegeven om er foto’s van te maken, ik bleef keurig zitten. Ze pakte hem niet aan, dat vond ik wel kinderachtig. Ze vond hem te erg stinken. Ik heb hem dus maar netjes voor haar op de grond gelegd. Ze heeft hem toen aan het puntje van z’n staart vastgepakt en hem zó de sloot ingekieperd. Nou vraag ik je, DAN HAD IK HEM TOCH BETER ZELF KUNNEN HOUDEN?? Nou ja, ik heb nog wel wat lekkers gehad als beloning.

Even later kwam er op de dijk opeens een hond achter me aan geraced. Jaaaaa, daar was tie weer, mr.N. de Drent die ik een tijdje geleden ook al heb ontmoet, dat gigantische stuk!! Wow, wat een mooierd is dat. We hebben heeeeel hard achter elkaar aangerend, zó hard dat m’n vrouwtje er geen goede foto’s van kon maken jammergenoeg. Ik was er zó moe en warm van geworden dat ik maar even languit plat op m’n buik in een grote plas (stinkend) water ben gaan liggen. Het baasje van mr.N keek wel vreemd, want zíjn hond wil niet in water. Hij vertelde nog dat de oma van mr.N ook Lobke heet, leuk hè!

Weer genoeg gekletst voor vandaag, misschien heb ik morgen weer andere verhalen.

Lieve, stinkende knuffels voor jou, mam, en de rest van mijn familie!

Je Lobke.

Rommeldag...

Het was een rommeldag vandaag, zoals gewoonlijk de dag voor ons vertrek terug naar belgenland. Het baasje doet dan de laatste werkjes,

Die werkjes die hij niet graag doet en die steeds voor hem uitgeschoven worden.

Normaal pakt ‘m die “te doen” werkjes steeds als eerste aan, maar alleen als ’t mooi weer is. Als het zo grijs is zoals deze week dan blijft alles liggen tot het mooi weer is. En dat is er niet van gekomen deze week.

Lusters verhangen en vervangen was zo een van die jobkes die al maanden geleden eens de eerste keer op de agenda van “te doen” verscheen. Nu is dat een werkje dat niet van het weer afhangt maar het baasje vond het te donker in huis als “den ellentrik”  afgezet was. Van ’t vrouwtje mocht ‘m daar niet aan werken als de stroom op stond !

’t Vrouwtje vond het boven de salon te licht en slecht leeslicht boven de tafel. Die moderne LED verlichting van boven de tafel is naar de schroothoop verwezen. Modern en niks waard zegt het vrouwtje. Stinkend dure lampjes , weinig licht en dan nog niet om aan te zien ook nog. Het baasje heeft dus en hele tijd met zijn armen omhoog gestaan, wat niet zijn favoriete houding is. je krijgt er kramp van naar het schijnt, wij kennen dat niet, met ons poten omhoog staan, ben je gek ? 

Ook de schotel voor satelliet verbinding voor het internet, indertijd gekocht toen de frustratie voor de slechte internetverbinding van Wanadoo nog hoog zat, heeft ‘m van het dak gehaald. Daar gaat ‘m in Vosselaar nog wat mee experimenteren zegt ‘m. We zijn eens benieuwd…

Ook de aanhanger staat zo goed als geladen klaar, dat wil zeggen, hij gaat zo goed als leeg achter de auto aanbengelen. Dat heeft het baasje niet graag  “want leeg, dan trilt dat” en dat kan ‘m niet hebben in zijn Masjebashi. Dat moet vlot bollen, zo simpel is dat. Ondertussen lopen Hera en Heros kans dat ze weer “diep” zitten achteraan in de auto, want die koffers waar ze de laatste tijd lekker hoog op zaten liggen morgenvroeg in de aanhanger, gewicht hé, tegen het trillen zegt het baasje en die twee die maffen toch de ganse weg…

Morgen kunnen we dus “vroeg” op stap, het baasje zou eens graag voor “den donkere” terug in Vosselaar zijn. Hij zou ook graag voor 12 uur Parijs in zijn achteruitkijkspiegel zien liggen. Maar eens te meer, eerst zien en dan geloven.

Tot morgen,

Belle & co

Er was deze namiddag geen internet beschikbaar in La Magdeleine, dus plaatsen we ze maar nu in de vooravond.

Jantje weer….

Jantje zit op school in de rekenles.
De juf zegt:

"Op de telefoondraad zitten 10 vogeltjes.

Ik neem een geweer en ik schiet één vogeltje neer.

Hoeveel vogeltjes zitten er nu nog op de draad?"

Iedereen aan het denken en na enkele minuten steekt Jantje zijn vinger op.

"Ja Jantje", zegt de juffrouw, "zeg het maar".
"Juffrouw", zegt Jantje,

"er zitten geen vogels meer op de draad".

"Jawel.", zegt de juffrouw,

"Er zitten tien vogeltjes op de draad, ik schiet er één vanaf dus...

tien min één is negen".

"Neen.", zegt Jantje.

"Uw geweer maakt zoveel lawaai dat alle andere vogeltjes gaan vliegen".

"Nou, Nou Jantje", zegt de juffrouw.

"Tien min één is negen,

maar ik hou wel van de manier waarop je denkt".

"Ach" zegt Jantje, "zulke vragen kan ik ook stellen".

"Oh ja",vraagt de juffrouw, "stel dan maar eens zo een vraag".

Jantje denkt eventjes na en stelt volgende vraag :

"Juffrouw, in het park zitten drie vrouwen op een bank.

Ze hebben alle drie een ijsje vast.

De éne likt eraan,

de tweede bijt erin en de derde zuigt eraan.

Wie van de drie is getrouwd ?".

De juffrouw slaat zo rood uit als een tomaat en stottert ...

"Eh, ik ... ik ... Eh,

ik denk diegene ... die eraan zuigt".

"Wel neen", zegt Jantje.

"Het is diegene die een trouwring draagt, maar ...ik hou van de manier waarop u denkt !".

De puppenkrant 09-01-2013

Gisterenavond hoorden we van Frankske D.B. van het TV-weer dat er al meer dan vijf dagen geen zon meer te zien was in ’t Belgikske. We kunnen jullie melden dat ook hier in de Charente het niet veel beter is. Enkel hebben wij er geen metingen of notities van gemaakt. Maar in een poëtische bui durft ons hoofdbestuur ons, de vier Drenten, wel eens hun “zonnekens” noemen! Als dat niet goed gevonden is in deze grijze dagen na Nieuwjaar …

Ons baasje leest deze morgen in de krant dat de gezondheidszorg in Ruffec* weer een grote stap voorwaarts heeft gemaakt. Daar is gisteren een nieuwe scanner in gebruik genomen in het ziekenhuis. Nu zullen verschillende lezers zeggen, ja… zo staat er hier om elke hoek haast eentje. Maar als je weet dat tot vorig jaar het ziekenhuis daar, enkel nog zou dienen om eerste zorgen toe te dienen. Al wat meer zorg behoefde zou dan naar Angoulême, zo’n 45 kilometer verder, door verwezen worden. Toch goed nieuws voor al die 60+ ers die al eens een kwaaltje meer vertonen…

Ook in Angoulême zijn ze volop bezig met de voorbereidingen van het jaarlijkse strip festival. Le festival BD of festival de la bande dessineé zoals het hier heet. Angoulême gaat er prat op dat het (naar het schijnt) het grootste festival van de strip ter wereld is ! Kunnen we natuurlijk niet controleren, maar dat het geen ééndagsvlieg is blijkt wel omdat ze dit jaar aan de veertigste editie zijn.

Het festival heeft dit jaar plaats van 30-01 tot 03-02-2013. http://www.bdangouleme.com/

Dat de Belgische striptekenaars hier ook goed bekend zijn blijkt wel, de hoofdstraat  van Angoulême is enkele jaren geleden herdoopt in “rue Hergé” ter ere van de tekenaar van de reeks Kuifje.

Van onze pa en broer uit Roosteren mochten we ook vandaag nog een bericht ontvangen. Lennaert maakt zich een beetje zorgen over zijn nog altijd  “plasmethode op zijn juffers”. Ons baasje heeft dat destijds voor gedaan voor Heros, die zat immers midden tussen de teefjes. Dus Chris… als Cartouche het hem niet leert, wat houd je tegen ?

Belle & co

Hier dan het “Roosters” nieuws.

Hallo mijn beste beste familie.

Ja ik kreeg al eens commentaar van Karin dat ik jullie “Lieve, lieve familie” noemde, maar ik doe het toch. “beste, beste”.

Ik kom er steeds meer achter dat ik heeeel veeeeel familie heb. Normaal zie je je hondenfamilie maar zelden tot niet terug. Gelukkig door de inspanningen van Ome Faes en tante Simonne weet ik alles over mijn moeder, mijn oma, mijn nonkel enz. Dit is toch echt apart.

Wat nog aparter is dat binnen onze familie veel verschillende typetjes rondlopen maar wel met dezelfde streken. Bij tante Hadise heb ik gehoord dat ik het stelen van eten via de “Elle” tak heb geërfd.

Die tante Hadise kun je ook niet alleen in de keuken laten en de vuilnisbak was 2 meter hoog aan de muur getimmerd!

Mijn vrouwtje is samen met zoonlief Christian een buitenhok voor mij aan het maken. Tijdens de kerstdagen hebben ze met veel meten en passen iets in elkaar getimmerd. Ik denk toch dat het wel mooi wordt. Als het klaar is stuur ik een foto.

Vrouwtje vroeg zich vanmorgen af of de kat weer niet zwanger is!? Ze krijgt wel de katte pil, maar ze heeft best wel een dik buikje. Ja, kijk wij honden pakken dat toch wat verstandiger aan, al weet ik nog altijd niet waar ik het over heb. Ik plas nog altijd met vier pootjes stevig op de grond, en zolang ik het pootje niet optil hebben mijn hormonen nog niet mijn doen en laten overgenomen.

Ik heb nu ook een knuffelkoe, maar ze is niet groot en heeft mijn kleurtjes, correctie, ze had mijn kleurtjes! Nu heeft ze een egale vuile modderkleur en papa probeert ze steeds te stelen. Hopelijk leeft ze volgende week nog.

Vele hondse knipoogjes van Lennaert en een dikke lebber!

*Ruffec, stad(je) 3600 inwoners, hier op 10 kilometer vandaan met alle regionale winkel accommodatie . http://nl.wikipedia.org/wiki/Ruffec_(Charente)

Een dag om snel te vergeten…

Buiten het bijregelen van de kogellagers van de aanhangwagen, het maken van een speciaal hulpgereedschap om het sluiten van de   hoofdwaterkraan niet telkens te beeindigen met vieze handen en vieze knieën is voor ons baasje de dag eentje geweest om snel te vergeten.

Het begon al in de voormiddag toen er terecht reactie kwam dat het bericht van het baasje in de puppenkrant “te grof” was. Daar was  inderdaad wat op te zeggen en het baasje heeft zich uitgebreid verontschuldigt bij de schrijfster van de reactie. Hij heeft dan ook dadelijk het bericht verwijderd en een “puppenkrant bis” geschreven.

En dan hebben we nog iets in huis dat het vrouwtje tegen de muren doet oplopen. Het vrouwtje denkt aan een rat. Het baasje denkt meer aan een steenmarter. Van die steenmarters komen er meer en meer voor in de gehuchten op de buiten. En bij het vernieuwen van het dak enkele jaren geleden hebben ze een geraamte van iets dergelijks gevonden onder de pannen. Nu voedt zo’n steenmarter zich voornamelijk met muizen en dergelijke maar ook het oude brood dat normaal ons “Petit déjeuner” vormt, samen met brokken verdwijnt in de dief zijn/haar maag. http://nl.wikipedia.org/wiki/Steenmarter

Wat ons baasje wel raar vindt is dat niemand van ons reageert terwijl het brood boven op de bench van Heros opgeslagen is en dat buiten Heros ook Hera en Lucy er vlakbij slapen en geen van de drie geven ’s nachts een kik !

Maar wat het baasje het meest verontrust met die marter, die zouden verzot zijn op de isolatie van elektrische bedrading van voornamelijk auto’s ! Naar wat het baasje heeft horen vertellen, zouden elektrische bekabeling van Honda hun voorkeur hebben. Dan zit onze baas nog goed met zijn Masjebashi hoewel het geen garantie is, zoveel van die Outlanders rijden er nu ook weer niet hier in de buurt en ze kennen de smaak van Hollandse draden* misschien nog niet.

Er zijn dan toch wel mindere kanten aan het leven “op den buiten” of zoals ze hier zeggen “à la campagne”

Belle & co

*Mitsubishi’s zoals de onze, maakten ze tot vorige week in bij Nedcar in Born in NL-Limburg.

Een intriest, waar verhaal dat zich afspeelt op Kerstdag 2012

Triest, intriest is het volgend verhaal dat Rossano Deroose ons deze morgen toestuurde via mail.

Probeer het even droog te houden, mij is het niet gelukt hoewel ik het verhaal al enkele dagen kende. Het heeft Rossano zeker ook de nodige moeite gekost om dit verhaal aan “papier’ toe te vertrouwen.

Jan

van hemel tot hel

Alles begon met een leuke wandeling op Kerstdag met Fenna,onze lieve Patrijs.

De ingrediënten om een Drentenhart te verblijden waren volop aanwezig : open veld,heuvel en dal,rietkragen en water.

Na een uurtje wandelen, begaven we ons op de terugweg.

Ik verheugde mij er nog op dat de hond vandaag zo kort in mijn gezichtsveld bleef lopen,met uitzondering van het eventjes speels laten opvliegen van enkele fazanten.

Op een gegeven moment werd het geurinstinct haar echter even te machtig en moest ze blijkbaar zonodig even op de snuffel in de dichte nabijheid.

Toen ik korte tijd later langs kwam volgde ze me zo goed als onmiddellijk.

We sloten af met wat apporteer- en oproepspelletjes en mijmerend over het feit dat de hond ,op haar +/- 4,5 jaar nog steeds beter en aanhankelijker werd,begaven we ons na een wandeling van 1 ½ uur met de fiets terug naar huis.

Thuis afgedroogd en lekker te drogen en te rusten gelegd in haar bench.

Mijn vrouw en ik profiteerden van de gelegenheid om bij de buren een koffie te gaan drinken.

Na een half uurtje keerden we terug en schrokten ons te pletter toen Fenna onbeweeglijk op haar rug aangetroffen werd.

In allerijl werd geprobeerd om er nog leven in te krijgen maar het kwaad was geschied.

Geen sporen van braaksel,geen sporen van doodsstrijd.

Onwaarschijnlijk!Hoe kon dit nu?

In gezamenlijk familieoverleg werd besloten om ons die avond nog met Fenna naar de dierenarts te begeven.

Het afscheid was zéér zwaar.

Een confrontatie met onze dode hond de volgende morgen, zou het vermoedelijk voor ons en de kinderen echter nog veel moeilijker maken.

De dierenarts kon er niet veel aan toevoegen, maar vond het toch ook “zeer verdacht” dat zo’n gezond dier plotseling kwam te overlijden.

Conclusie : mogelijke vergiftiging ?

Vervolgens werd de verantwoordelijke boswachter van Natuur & Bos gecontacteerd en gingen we ter plekke op onderzoek.

De “snuffelplek” kwam me als enige mogelijke verdachte plek in gedachten.

Daar aangekomen vlogen onmiddellijk 2 buizerds op en wat we daar vonden lijkt irreëel :

-met opzet ingegraven vlees- en vogelresten

-konijnenkadavers en pluimage allerlei op meer dan 10 locaties in de directe nabijheid

-2 latexzakjes met bruine smurrie in (eentje open en eentje verscheurd)

Alles werd verzameld en ook onze “Fenna” werd opgevraagd(mits toestemming)om een autopsie en onderzoek op te laten gebeuren aan de Faculteit dierengeneeskunde in Gent.

PV en klacht tegen onbekenden zijn neergelegd.

Het is niet te vatten dat mensen zulke laffe daden presteren waardoor ze de dieren- en natuurliefhebber danig in zijn hart raken.

Het opzettelijke ontnemen van het genot en de toewijding naar onze geliefde jeugdige dieren in volle ontwikkeling tart alle verbeelding.

De “Prettige Kerstdagen” zullen nooit meer zijn als voorheen.

Toch bedank ik je Fenna, voor het speur- en gehoorzaamheidswerk,de stapjes in de doggy-danswereld en al je sportieve en mooie momenten die je ons in die luttele jaren hebt bezorgd.

Rossano en Renate Deroose – Ceusters

De puppenkrant 08-01-2013 (bis)

Vandaag een uitgebreid verslag over het bezoek van Lennaert, Cartouche en hun baasjes aan de Budingse helft van de “aent Grotenhoutbosch” kennel. Deze krant is voor de eerste maal in de geschiedenis van de krant een “puppenkrant –bis- versie“.

De hoofdredacteur, onze baas had zich een beetje vergallopeerd in zijn commentaar en heeft daarom de beslissing genomen van de commentaar die op het bericht geleverd is ernstig te nemen en daarom puppenkrant 08-01-2013 versie één te verwijderen.

Lees hier dan het verslag van de België reis van Lennaert en Cartouche

Belle & co

Hier het verslag van de reis naar België van Cartouche & Lennaert

Beste familie,

Vandaag hebben papa en ik de open dag bezocht bij het kennel “Aent Grotenhoutbosch” nummer 12111. FCI nr.: 111/2012. Na wat gecross over Belgische binnenwegen zijn we toch nog te vroeg aangekomen. Zo als altijd hadden papa en ik vlak voor het einde van de rit vakkundig onze maaginhoud in de kofferbak geledigd.

We werden hartelijk ontvangen door de helft van de directie van de kennel. De andere helft vertoeft in warmere oorden en liet zich verontschuldigen. Wij waren de enige kijkers op het moment en hebben we uitgebreid de Drentmobiel, de buiten uitloop en de werpkamer bekeken, dat wil zeggen de baasjes. Er liep daar zo’n rossige jongen rond die allerlei rare spelletjes met me wilde doen. Ik ging maar steeds op mijn kont zitten want zijn stiefmoeder was daar de baas en dat is niet altijd een makkelijk type. Wilde ik die rossige jongen zeggen dat hij moest kappen met die handel kwam zij hem steeds helpen. Papa had niet echt oog voor mijn problemen. Hij liep maar te pronken met zijn witte pluimstaart om indruk op mevrouw te maken!

De baasjes gingen zich te buiten aan koffie, appeltaart en likeurtjes, daarna weer koffie, lekker eten, wijntjes……De trouwe volgers van dit blog zullen er inmiddels achter zijn dat we op bezoek zijn geweest bij Jago en Hadise. Met zijn vieren hebben we lekker door de tuin gerend en gespeeld. Ik werd een paar keer onder de voet gelopen en ik stond duidelijk niet op de hoogste rang. Wat ikzelf nog niet weet is dat ik nota bene de grootste van het stel ben en als ik mijn lange poten, stevige kaken en sterke lichaam eens zou gebruiken ik misschien een rangetje zou stijgen, maar ja ik ben pas 9 maanden.

Het is nu wachten op tante Hadise wanneer zij eens bij ons op bezoek komen. Jago zal ik dan wel niet zien, want dan moeten “grote hondenzaken” geregeld worden. Later dan gepland vertrokken we weer huiswaarts. Het was moeilijk voor de baasjes zich los te rukken van het aangename gezelschap en mooie verhalen van Ute, Jean Pierre en de moeder van Ute.

In de toekomst gaan we ook de kennel van de andere helft van de directie inspecteren al moeten we daar helemaal voor naar Frankrijk, want we blijven kritisch.

De kennel het “Aent Grotenhoutbosch” nummer 12111. FCI nr.: 111/2012 heeft voorlopig het predicaat “Veelbelovend” verworven, maar een jaarlijkse inspectie is niet uitgesloten!

Rangetje 4, Lennaert

Geen fluit…

Geen fluit te beleven vandaag, toch voor ons niet. De baasjes hebben deze namiddag bezoek gehad van Mieke en Hugo. Hugo is de broer van baasjes’ kameraad in België. Beiden wonen hier permanent een eindje vandaan en houden een oogje in ’t zeil over het huis en aanhorigheden wanneer wij in België zijn.

Daardoor is onze namiddagwandeling er bij ingeschoten … Nadien is er mist gekomen en was het door de verschillende kachels waarvan de rook naar beneden sloeg niet echt prettig buitenkomen meer.

Waarschijnlijk zouden we daar in België niet eens gemerkt hebben maar hier met de zuivere landbouwlucht merk je dadelijk dat er vuiligheid in de lucht hangt.

We dicteren ons baasje speciaal “landbouwlucht” omdat hier deze morgen al een “luchtje” hing met een koeiengeur aan gekoppeld. Niet echt stinkend, maar ongewoon in deze kontreien waar je goed moet rondkijken om ergens wat vee te zien. Ditmaal was het de geur van dampend stalmest. Nog van dat echte, zoals vroeger, met echt stro in !

Ja geef ons dan maar het ochtendluchtje “met een vleugje koe”. Vanavond zijn het houtkachels met hier en daar een vleugje kolenkachel tussen die gestookt is met vette antraciet, om nog te zwijgen van de geur van een slecht afgestelde brander van de centrale verwarming.

En zo zijn we dan aanbeland bij de hoofdbezigheid van onze baas vandaag. Die is deze middag bezig geweest met “fioul”, zijnde de Franse benaming voor huisbrandmazout.

Ook onze centrale verwarming is aan vervanging/vernieuwing/modernisering toe. Ons baasje zegt dat die nog stamt uit de tijd dat Julius Caesar schreef “de Belgen zijn de dappersten onder alle Galliërs” de tijd van Asterix en Gerard Depardieux zeg maar. Het baasje wil in de lente overstappen op een systeem met elektrische radiatoren en die grote verouderde mazoutbrander buiten kieperen.

Nu was het wel zo dat we die brander enkel nodig hebben wanneer wij niet hier zijn, gewoon om het huis te beschermen tegen eventuele vorst. Maar hij had geen “fioul” genoeg om de winter door te komen en men levert niet onder de vijfhonderd liter, wat veel te veel is voor vier maanden verwarming.

En zo is baasje maar aan de slag gegaan met “bidons” om de voorraad aan te vullen. En stinken naar mazout dat ‘m achteraf deed…

Om in jachttermen te zeggen “zijn verwaaiïng was vrij intens”, maar de meeste mensen zeggen dan “hij stonk een uur in de wind”.

Hopelijk hebben we hier morgen terug open lucht met een frisse bries !

Belle & co

Daar zijn we zeker van ! ! !

Een misvatting i.v.m. met melk.

Men zegt dat melk u kracht geeft.

Drink tien glazen melk en probeer een muur te verzetten.

Dát-gáát-niét !

Maaaar….

Drink tien pinten en de muur beweegt vanzelf !

J.V.H.

Daar zijn we zeker van ! ! !

Een misvatting i.v.m. met melk.

Men zegt dat melk u kracht geeft.

Drink tien glazen melk en probeer een muur te verzetten.

Dát-gáát-niét !

Maaaar….

Drink tien pinten en de muur beweegt vanzelf !

De puppenkrant 07-01-2013

We hadden gisteren het feest van drie koningen. Volgens het TV nieuws is het een feest dat wereldwijd gevierd wordt. Hier in de Charente viert men dat met een “gateau des rois” . Dat is de kruising tussen een vlaai en een cake. Niks bijzonders dus, ons baasje zegt “droge brol” maar het speciale aan die gateau is dat er een boon in meegebakken is.

Althans dat was in vroegere jaren, zowat tot het einde van het millenium kon je er nog een boon in vinden. Tegenwoordig is het een klein poppetje, soms in de vorm van een koning, soms een Russisch poppetje of een ander figuurtje. De evolutie gaat steeds maar verder, maar het is nu wel iets beter oppassen geblazen want dat stenen figuurtje is flink wat harder dan de vroegere boon. Het baasje veronderstelt dan ook dat de tandartsen morgen overuren zullen moeten draaien …

Dan is het morgen in de Antwerpse Kempen “verloren maandag*” dat betekent dat het bij de warme bakkers (en die zijn daar nog veel) extra druk is omdat de plaatselijke traditie wil dat de mensen dan worstenbrood en appelbollen eten. Ook daar zit evolutie in, al enkele jaren is het mogelijk van worstenbrood “dubbele worst” te bestellen. Dat is ook iets wat in zijn jonge dagen niet bestond zegt het baasje. Ook ’t baasje’s nichtje Anke en haar man Gert van bakkerij Willems op de Gierlesteenweg te Turnhout gaan weinig slaap in de ogen krijgen vannacht. Die moeten morgenochtend waarschijnlijk geen worstenbroden en appelbollen tellen om de slaap te kunnen vatten.(tussen haakjes wat reklame, ze hebben daar de beste worstenbroden van ’t heelal en omgeving, volgens de “bakkersmichelin” zou dat een reis er naartoe waard zijn)

* de eerste maandag na het feest van Drie Koningen. http://nl.wikipedia.org/wiki/Verloren_maandag

Belle & co

Lobke had een saaie dag, dus tijd om iets neer te pennen! (maar ook hier was het rustig, zie foto)

Lieve mams,

Het was maar een saaie dag vandaag hoor! Ik hoefde vandaag niet naar training, de trainster had een weekendje vrij genomen. Vanochtend heb ik dan wel een extra lange wandeling gemaakt in ons bos. Het is smerig daar, ben tot m’n ellebogen in de blub gezakt. Ik zag er niét uit. Maar genoeg water in de buurt om weer even een bad te nemen. De rest van de dag hebben we hier slapend doorgebracht, tot de middagwandeling. Niet veel te vertellen dus.Maar er is ons beloofd dat we snel weer leuke dingen gaan doen. Ik hoorde weer iets over nog een keertje strand, en het Moretusbos of zoiets. Binnenkort dus hopelijk weer wat ‘’reisverslagen’’.

Liefs voor iedereen,

Je Lobke

Nog anderhalve maand…

Nog anderhalve maand, oftewel op 24 februari, heeft er bij ons in Vosselaar weer een Kaawpollekeswandeling van de Belgische Drentenvereniging plaats. Sinds de eerste wandeling op 15-02-2009 hebben we nu dit jaar de vijfde editie.

En de eerste inschrijving is al binnen. Waarschijnlijk gaat het ook nog de deelnemers zijn die van de verste komen. Onze Kyra-Belle brengt haar baasjes Gonda en Anton mee en komt dan ook voor de tweede keer meedoen. Gonda en Anton waren er voor twee jaar ook al bij maar hadden toen alleen nog maar een plaatsje op de wachtlijst voor een pup. Onze Belle, waar zij beiden toen mee wandelden, had hun Kyra-Belle toen nog onder de lenden. Twee weken later werd hun pupje samen met nog acht andere pups geboren.

Wij hopen uiteraard op een grote opkomst van onze pups en hun baasjes, “terug naar hun roots” zouden we het kunnen noemen, want we starten terug bij ons in de straat om een flinke tocht te maken door de Kempische bossen. Door het Grotenhoutbos, waar we onze kennelnaam aan hebben te danken.

We hebben dit jaar nog steeds dezelfde formule, eerst wandelen, daarna samen iets eten, en daarna de jaarvergadering van de Belgische Drentenvereniging waar alle leden van harte op zijn uitgenodigd. De formule is hetzelfde gebleven, alleen het gezellig samen iets eten is gewijzigd.

Daar waar we vier jaar, vers thuis gemaakte hutsepot aten, gaan we dit jaar een mobiel frietkot laten komen. Dat wil zeggen dat je twee uur lang à volonté friet en frituursnacks kan eten. Uiteraard met de gepaste en gewenste sausjes.

Nog een nieuwigheid… Jullie weten dat honden niet toegelaten zijn in het wijkhuis “de buren”. Om mensen die hun Drent niet alleen in de auto willen laten, plaatsen we voor het wijkhuis de grote nieuwe tent van de vereniging, uiteraard met verwarming. Dit heeft nog een voordeel, de beperking van maximum 50 deelnemers (het maximum voor het wijkhuis) is niet meer van toepassing. We kunnen nu makkelijk 70 deelnemers een gezellige plaats onder Drentenvrienden garanderen.

Uiteraard gaat ons baasje ook halfweg de wandeling weer zorgen voor de ravitaillering met cake, citroenjenever en voor de niet-alcohol liefhebbers een sinaasappelsapje of koffie.

Onze vaste begeleiders van de wandeling, De Leo en onze goeie vriend Louis vragen we ook terug om de kop en de staart van de groep op zich te nemen. Dat zij dat goed doen hebben ze al vanaf de eerste  editie bewezen.

Rest ons enkel nog jullie in grote getale uit te nodigen voor een frisse wandeling met niet te veel “kaawpollekes”*

Inschrijven en betalen voor wandelen en eten doe je via de secretaris van de vereniging Ingrid Mestdagh http://www.drentschepatrijshond.be/contact.php

Belle & co

Het aapje…

Een Senegalees met een chimpansee is aan het wandelen .

Hij wil een bakkerij binnengaan MAAR daar mag het aapje niet mee binnen .

Hij vraagt aan een jongedame die voorbij komt om zijn aapje even bij te houden en zij zegt OK .

Ze is voor de winkel even met het aapje aan het spelen als er een oudere dame voorbijkomt en die vraagt: "Van wie heb je die ?"
Zegt de jongedame: "Van een Senegalees!"
De oudere vrouw weer: "En kon je daar echt niets van zien op de echografie ???"

L.M.

De puppenkrant 06-01-2013

We zijn het stilaan al terug gewend aan het worden, ’s morgens een grijze hemel, geen wind, droog en straks komt de zon door de grijzigheid en kunnen we weer een fijne wandeling maken en muizen uitgraven in de wegbermen.

Zo gaat het al dagen en wij zijn er best tevreden mee. Het is wel frisser geworden door de noord-oostenwind (komt uit België zegt de gazettenboer) maar de wind waait maar tegen vijftien kilometer per uur,  en dat voel je amper.

Het baasje heeft gisteren de zitmaaier nog eens van stal gehaald. Na enkele malen in een drol van ons getrapt te hebben heeft hij, begin januari, het gazon gemaaid.

Door de zachte temperaturen van de laatste maand en genoeg regen, is het gras blijven doorgroeien, en er lagen ook nog afgevallen bladeren tussen, en dat maakt dat we onze drollen goed hadden gecamoefleerd. We hebben nu een kort gemaaid gazonnetje waar we ons goed op kunnen vuil maken omdat het baasje het gemaaide gras heeft laten liggen. Zo droog was het gras nu ook weer niet dat het vlot kon worden opgeraapt door onze “Husq”.

Na een stoeipartij met haar moeder en oma is Lucy hier lichtgroen van het gras binnengekomen en we moeten zeggen “het is geen zicht”, een Drent, wit met bruine platen met lichtgroene schijn en modderklonters in haar vacht.

En dan laten we ook Lando nog eens aan het woord, die is zich op het moment dat wij dit hier dicteren aan onze baas in Frankrijk, aan het klaar maken voor de training in Oud – Turnhout. Laat zien wat je al kan Lando !

Belle & co

Dag fransjes,

hier post uit belgenland. Ik ben gisteren en vanochtend weer een fikse toer in de Liereman gaan doen. Springen als een gek in en door de plassen, zaaaaaaalig! Thuis ben ik de laatste dagen heel actief met mijn speeltjes, het apporteren hoeft geen extra training! Baasje Hilde is mijn grote knuffelvriend. Ze krijgt haast geen kans om mij te knuffelen want als ze nog maar dichterbij komt krijgt ze al een serieuze wasbeurt. Je bent precies oma Belle zegt ze dan want die schijnt dat bij haar ook te doen. Vind ze heerlijk hoor. (punten scoren hé voor als ik binnenkort weer eens een streek uit haal, hihi). Morgen is het weer werkendag, dan gaan we trainen. Ik kijk er al enorm naar uit!

zware blafjes,

Lando

Blogresultaten

Enige weken geleden hadden we het hier op deze plaats over de vraag of we tegen het einde van het jaar de 45.000 “page-views” zouden halen op het Belle, Hera & Heros blog. We hebben het exacte getal niet opgeschreven op oudjaar of nieuwjaarsdag maar we zaten flink over de 45.000.

Nu vijf dagen in nieuwe jaar staat de teller ook weeral 11300 views hoger. Dat resulteert in een 54° plaats in de rangschikking van de top 200 bij Bloggen.be.

In de categorie “huisdieren” bij bloggen.be staan we al enkel weken op de eerste plaats. Niet slecht voor een blog dat in januari 2012 gestart is omdat het Bas & Belle blog op seniorennet ontzettend traag opende en we met pakken gelijk lezers verloren. Sommige lezers hebben van dat traag openen geen last en blijven daar trouw lezen.

Op het seniorennet hebben we dan ook terug mooie cijfers. Daar hebben we over al de jaren heen toch zo’n 312.000 views gekregen, en daar staan we op plaats 109 in de top 200. dat is ooit plaats 50 geweest maar toen hadden Bas & Belle nog geen concurrentie van het Belle, Hera & Heros blog op bloggen.be.

In de categorie huisdieren bij het seniorennet hebben we ooit op plaats twee gestaan vlak na de “dierenopvoedster”. Dat was de tijd dat Belle haar twee nestjes heeft gekregen en we meer dan 1000 views hadden op 24 uur.

Dit alles is echter alleen mogelijk door onze trouwe lezers, die soms drie maal per dag komen “neuzen” of er al een nieuw berichtje of mop geplaatst is. Het is soms niet zo eenvoudig om telkens weer nieuwe weetjes te verzamelen over onze honden of die van onze pups. Maar we houden vol dank zij de “correspondenten in binnen en buitenland die toch maar trouw de puppenkrant van kopij blijven voorzien.

Dank aan allen en kom op, we geven er in 2013 eens te meer een ferm lap op…

Belle & co

Kan nog van pas komen…

Omdat er nogal eens een Bijbelse spraakverwarring optreed bij het lezen van dit blog geven we hier een lichtlijk aangepaste “VanDale” van het Turnhoutse AB zijnde het vroegere ABN…

Dit is wan nen eechten Turnawter* ongs toestuurde.

HET DIALECT VAN JE DORP OF STAD,Heel plezierig en leerzaam !

Klik op bijgevoegde link en je zit in het Turnawts dialect

Aan de rechterkant heb je nog keus te over...

http://www.mijnwoordenboek.nl/dialect/Turnhouts

Hiermee maken we dus komaf met de commentaren van verkeerd begrepen, van ‘k hem het NIET begrepen, of van “wastaat doar na wer?

Veel plezier met uw taalbad “Turnawts veur Dummy’s”

Belle & co

* De Lewie van de Gorky natuurlijk… Koste tog op veurhaand weeten hé.

De puppenkrant 05-01-2013

Weinig of geen nieuws van “te velde” en ook niet “in eigen huis”. Maar er dient voldaan te worden aan de leeshonger van de trouwe lezers of zullen we abonnees van de puppenkrant zeggen ?

Er was hier daarjuist een vraag gesteld omtrent iets wat we hier nog nooit hadden gehoord. “Kaap Hoorn” was het onderwerp van gesprek.

Aanleiding hiertoe is een zeilwedstrijd rond de wereld waarover onze krant “Charente Libre” dagelijks verslag uitbrengt. De zeilwedstrijd “Vendee Globe” is een zeilwedstrijd rond de wereld die start in La Rochelle en dat ligt hier vlak bij ons in de Charente Maritime, een aangrenzend departement aan de Charente.

In die wedstrijd rondden de eerste deelnemers volgens de Charente Libre gisteren “Kaap Hoorn”.  Nu ontspon zich een discussie binnen het hoofdbestuur over de ligging van de bewuste Kaap.

Kaap de goede Hoop, de Straat van Magellaan, Vuurland , al die willen ter Kaap’ren varen. Allerlei termen werden geopperd maar een echt goed antwoord kwam er niet uit .

Dus…. Wikipedia even raadplegen en we tikten in: (lieten intikken, is beter)

Kaap Hoorn http://nl.wikipedia.org/wiki/Kaap_Hoorn .

Het juiste antwoord krijg je dan dadelijk op je scherm en iedereen is weer wat slimmer geworden. Ze wisten het dus wel, die van het hoofdbestuur, maar ze twijfelden.

Ondertussen hebben ze wel geleerd dat het weer allemaal te maken had met de VOC, de beruchte/befaamde Nederlandse Verenigde Oostindische Compagnie die zich de rechten op De straat van Magellaan  en Kaap de goede Hoop toe eigenden en zo de andere koopvaardij naar andere wegen naar het Oosten en “Indië” lieten zoeken.

Zo gaat de straat van Magellaan om de zuidpunt van Zuid Amerika’s vasteland, en Kaap Hoorn ligt op het zuidelijkste eiland daar in de buurt.

Zo, dit was dan een beetje educatie die totaal niks te maken had met Drentsche Patrijshonden, en “Jan van ons Lobke”, gaat waarschijnlijk zeggen , “moesten jullie daarover discussiëren?”. Maar ja… wij hebben niet op de lange omvaart gezeten, hij daarentegen wel…

Belle & co

Als je moeder een blondje is…

Een kleine jongen komt wenend thuis van school.

Wel zegt zijn mama, wat scheelt er?

Ik heb een nul voor aardrijkskunde gekregen zegt hij, ik wist niet waar Polen ligt.

Verdorie zegt zijn moeder, hoe kan dat nou, geef me even de kaart van België.
Ze zoekt en zoekt maar vindt het niet en zegt : deze kaart is niet genoeg gedetailleerd, geef me even een streek kaart.

Na lang zoeken zegt ze : dat is toch onmogelijk, ik vind het hier ook niet en toch kan het niet ver weg zijn want onze kuisvrouw komt van Polen en ze komt altijd met de fiets…

L.M.