Lucy’s “likstok”

Gisteren met het mooie weer dooide het flink en dat had ook Lucy gemerkt. Aan de dakgoot van de veranda hangt geen afvoerbuis maar een plastic ketting waarlangs het regenwater in de ton stroomt.

Nu drinken wij, de Drentenroedel regenwater als we er de kans toe krijgen. Kraantjeswater is voor mensen, die drinken graag water met toevoegsels zoals chloor. Voor ons met onze fijne neus is dat stinkwater en in de zomer bvb stinkt het nog erger dan anders naar chloor.

Nu hangt die ketting voor het regenwater daar al jaren, maar zelden in een vorm als dezer dagen. Dat wil zeggen stijf bevroren.

Lucy eet sneeuw, ijs en alles wat fris is. Dus, nu ze de bevroren ketting heeft ontdekt knabbelt ze maar al te graag aan de ijspegels die onder aan de ketting hangen.

Ons baasje vind dat een mooi zicht en hij wilde daar graag een foto van nemen. Alleen paste het voor Lucy op dat moment niet zo… Maar ’t was koud buiten en het baasje wilde er eigenlijk komaf mee maken !

Maar als Lucy niet wil… dan komt er ook niks van ! En toen ging de baas het met zijn trukendoos eens gauw arrangeren zie.

Het foto apparaat bleef aan staan en stand by, het baasje haalde in de keuken een pot choko (die geraakt hier toch nooit leeg) en smeerde de onderste schakel van de bevroren ketting in met choko van nutella.

Dat maakte van Lucy op slag het meest gewillige hondje dat we kennen en voor ze klaar was met likken had het baasje vijf mooie foto’s gemaakt van een ijslikkende die eigenlijk “choko”-likkend Lucy was.

Ook uit Aalter kregen we een foto van Lana die net als haar zus Lucy achter de lekkernijen aanzit. Alleen is zij binnen in huis op strooptocht.

Kijk maar mee, ons baasje vond de foto’s goed gelukt.

Belle & co

Pupje kopen ?

De dochter van Bart De Wever staat in Brussel aan de
Cinquantenaire met een doos puppies om te verkopen.

Elio Di Rupo passeert en BDW zijn dochter vraagt of hij geen
hondje moet hebben. "En het zijn socialistjes, meneer Di Rupo".

Elio : "Maar iek ep daarvoor keen plaats, et spijt me!"

Hij slaapt er een nachtje over en besluit toch maar een puppie te kopen,
gaat er 's anderendaags naartoe en zegt tegen het wicht :
“Keef mij tok maar een ontje, omdat het socialistjes zijn.”


Zegt het meisje : “Dat was gisteren, nu zijn het NVA-erkes!”
Elio : "Maar oe kan dat nu?? Kisteren waren het tok socialistjes?!! "
Zegt het meisje : “Ja, maar vannacht zijn hun oogskes opengegaan."
L.K.

De puppenkrant 24-01-2013

Ze verzinnen maar wat die baasjes, daar was onze baas aan het denken toen hij het onderstaande bericht van Lobke nog eens na las. “Kwijlebabbel” daar hoort minstens een verklaring bij. Dan is onze baas en Eva van Lana volgens ons toch duidelijker “Talibanteef en Kamikazeteef” het laat niets aan duidelijkheid over. Ook in Roosteren hebben we al bijnamen gehoord als “de grote (Lennaert die eigenlijk de kleinste zou moeten zijn) en zijn vader “den dikke” . Nu hoopt ons baasje dat ‘m dat goed begrepen heeft want het is weeral eventjes geleden dat Lennaert zo oneerbiedig over zijn vader heeft gesproken.

Wat het dagelijkse wandelen betreft, dat gaat met de dag moeilijker, voor de baasje in elk geval toch. ’t Baasje is gisteren met zijn klikken en klakken tegen moeder aarde gekwakt. Een ijsplek onder de sneeuw was de oorzaak dat hij languit tussen Hera en Heros ging liggen. Die twee keken eens raar en dat was het ! Medelijden ? Niks van gemerkt zegt het baasje evenmin als hulp bij het opstaan wat niet makkelijk was met die gladde ondergrond. Als ’t baasje nog eens geboren wordt dan vraagt ‘m ook hondenpoten zegt ‘m, dat schuift een pak minder dan botten (laarzen in NL) van Aigle, was de les die aan de wandeling vast hing.

Belle & co

Het verhaal van “Kwijlebabbel”

Lieve mams,

Ik doe maar weer eens een poging m’n vrouwtje voor secretaresse te laten spelen. Eerdere pogingen deze week zijn mislukt, helaas.

Ze hebben hier weer een nieuwe naam voor me bedacht: Kwijlebabbel….*^&%$#***!! Weet je hoe dat komt? Sinds een tijdje wordt er hier weer zelf brood gebakken. En dat is lekker!!!!!!!! Als m’n baasje het brood aan het snijden is, zitten Siebe en ik op de eerste rang héél lief te zijn (jaja!) Alleen de geur al van het brood doet me letterlijk het water uit de mond…eh..bek, lopen. Vandaar dus m’n nieuwe naam, ze verzinnen hier steeds weer wat anders, grrrr.

Verder kan ik wel zeggen dat ik een beetje vaste verkering heb gekregen met die spetter van een drent die ik hier heb ontmoet. We zien elkaar bijna dagelijks. Als hij mij ziet lopen weet ie niet hoe snel hij naar me toe moet rennen, hoe ver het ook is. Ik niet naar hem hoor, je moet die kerels niet gelijk het idee geven dat ze ik weet niet wat zijn, daar krijgen ze alleen maar verbeelding van. Misschien over een tijdje……..

Verder niet veel nieuws te melden, mam.

Geef het hoofdbestuur en m’n familie maar weer een lekkere lebber, en eh…..beetje lief zijn voor oom Heros, hè!!

Je Lobke.

Nog een duizendtal

Nog een duizendtal “views” scheiden het Belle, Hera & Heros blog van de 50.000 views. Net als bij het Bas & Belle blog zijn we ook benieuwd wie de 50.000° bezoeker gaat zijn. Dikke geldprijzen, reizen naar de Marquizeneilanden e.d. kunnen we niet aanbieden, maar eeuwige roem dat kan nog net.

De 50.000° komt in de zijkolommen met foto, naam en toenaam, zelfs bijnaam indien gewenst. En dit tot het einde der dagen van het blog.

Bijna dertien maanden hebben we over die vijftig duizend views gedaan. Best goed voor een blog over hondjes, een mop en wat nieuwtjes uit den lande !

Kam uw haar even, ga desnoods even naar de kapper en trek uw ’s zondagse kleren aan wanneer je op de foto gaat, die je gaat vereeuwigen en stikwereldberoemd gaat maken op dit blog.

We hebben ook nog ander actueel nieuws. Nu we toch officieel een kennelnaam hebben was het ook het moment om ons op verschillende manieren een plaatsje in het publiciteitszonnetje te geven.

Ons baasje liet al magneet stickers voor op de Drentmobiel maken en de volgende stap was het maken van visitekaartjes van de kennel. Vermits we met twee echtparen eigenaar zijn van de kennelnaam hebben we de visite kaartjes dubbelzijdig laten maken.

De achtergrond is een bewerkte foto van Jago van J-P en Ute en elke eigenaar heeft een gelijkwaardige zijde van het kaartje. Er is dus geen voor of achterkant aan het visitekaartje.

Het idee om de visitekaartjes te laten maken kwam van de firma Vistaprint die aanboden van bijna gratis en voor niks de kaartjes naar ons eigen ontwerp te drukken. Dat drukken was inderdaad zo goed als gratis, maar om de kaartjes op de pers om te draaien vroegen ze wel veel centjes. Net als voor het verzenden. Het verzenden was snel, vbeel sneller dan we hadden gevraagd maar de besteldienst was niet bepaald gratis … Maar ze zijn mooi, en we zijn er heel tevreden over. Dan is de uiteindelijke kostprijs ook weer snel vergeten en we kunnen nog jaren plezier hebben van ons kenbaar te maken aan de goegemeente.

Belle & co

Vreemd gaan…

Jack en Betty zijn vandaag 50 jaar getrouwd.

"Betty, ik vroeg mij af. Ben je ooit vreemd gegaan?"

"Oh Jack, waarom vraag je mij juist nu zo een vraag?

Je wilt mij dat echt niet vragen..."

"Jawel Betty, ik wil het echt weten. Alsjeblieft."

"Nou, ok. Ja, drie keer."

Drie? Wanneer waren die?"

"Nou, Jack, herinner je toen je 35 jaar was en je heel graag je eigen bedrijf wilde beginnen en geen enkele bank je een lening wilde geven?

Herinner je dat op een dag de directeur van de bank langskwam en de papieren voor de lening zelf had ondertekend zonder iets te vragen?"

"Oh, Betty. Heb je dat voor mij gedaan?! Ik heb nu zelfs nog meer respect voor jou dan ooit.

Dat je zoiets voor mij hebt gedaan!

Dus, wanneer was de tweede keer?"

"Nou, Jack, herinner je toen je een hartaanval had gehad en je een hele moeilijke operatie nodig had en geen enkele chirurg eraan wilde beginnen?

Herinner je dat Dr. DeBakey helemaal hier naar toe kwam om de procedure helemaal zelf uit te voeren en je daarna weer helemaal opknapte?"

"Ik kan het niet geloven! Betty, ik hou van het feit dat je zoiets voor mij hebt gedaan, om mijn leven te redden!

Ik zou mij geen betere vrouw kunnen wensen.

Om zoiets te doen, dan moet je echt van mij houden. Ik raak helemaal geëmotioneerd. Wanneer was nummer drie?"
"Nou, Jack, herinner je dat je voorzitter wilde worden van de golfclub dat
je 45 stemmen tekort kwam?"

P.V.D.E.

De puppenkrant 23-01-2013

Weinig nieuws dat nog niet vertelt is geweest. Het allerlaatste nieuws hier ten huize is dat moeder en dochter Hera en Lucy een nieuwe speeltechniek hebben “uitgevonden” om Heros aan het werk te houden.

We zagen het al enkele dagen dat Hera en Lucy samenspanden als ze buiten in de tuin in de sneeuw met Heros aan het spelen waren. Je zou er soms medelijden mee krijgen hoe ze die brave lobbes stapelzot meken. ’t Baasje heeft Heros al enkele malen vertelt dat hij één van de twee eens goed moet vastgrabbelen, of beter nog, ze allebei eens een goei pandoering moet geven. Maar spijtig genoeg zit zoiets niet in het karakter van Heros, die is nog steeds de goedheid zelve. Straffer nog, zelfs wanneer ze dan eindelijk stoppen met spelen omdat ze moe zijn gaat Heros op die twee grietjes af om verder te spelen. Onze roedelleden zijn soms “niet te schatten”.

We kregen gisteren nog een blij nieuws in onze mailbox, kort en bondig:

He Jan

Tis ne reu geworden.

Groetjes Renate

De naam van de afzendster doet misschien een belletje rinkelen bij vaste lezers van het blog… Het mailtje is afkomstig van Renate Ceusters van wie het Drentje Fenna op Kerstdag overleden is door op de wandeling iets giftigs te hebben gegeten. Binnen zeven weken mogen zij hun nieuwe huisgenootje ophalen. Als er nieuws komt van de autopsie van Fenna laten we het jullie beslist weten. Over de plaats waar het gif is aangetroffen kunnen we zeggen dat het in de buurt van Kapellen/Ekeren is , ten Noorden van Antwerpen op een plaats waar weinig wandelaars komen in de buurt van een verlaten  rangeerstation van treinen.

Wij zijn blij dat Rosanno en Renate snel een nieuwe pup kunnen krijgen, we zouden hen anders missen op de Drentenwandelingen…

Belle & co

Wat een mooi weer…

En we hebben er echt van geprofiteerd vandaag. Al vanaf deze morgen was het echt “buiten” weer. Lucy is zoals we al gewend zijn haast niet binnen geweest.

Het dooide dan ook zo hard dat je in het bos een paraplu nodig had. Voor de wandeling koos het baasje dan ook voor een tochtje door de velden.

En toen kregen we weer een ander scenario want Belle mocht alleen met ’t baasje mee en ze kreeg ook het gareel terug om dat de baasjes twee jaar geleden kochten omdat het toenmalige trio zo sterk trok. Hera en heros trekken intussen niet meer zo, maar Belle en Lucy sleuren het hoofdbestuur nog steeds door het dorp.

Met de huidige gladde paden is zo ’n gareel weer de oplossing om een veilige wandeling te maken. En Belle trok nog amper !

Nadien mochten Hera en Heros samen met het baasje mee. Ook bij hen ging het gareel om en dat resulteerde in een fijne wandeling . Ook kregen we nog een verrassing. Toen wij pas vertrokken waren wilde ook buurman Raymond een winterwandeling gaan maken. Toen het baasje voorstelde samen de wandeling te maken was hij dadelijk akkoord. En zo kreeg Hera iemand anders aan de andere kant van de lijn ! En voor beiden was het blijkbaar aangenaam wandelen. Raymond heeft ook jaren honden gehad maar zijn laatste hondje is ook alweer geruime tijd geleden gestorven.

Het ging al tegen zonsondergang toen het baasje zijn derde ronde begon met Lucy. Die heeft nog wat extra training nodig, we kregen zondag immers van trainer Oscar huiswerk mee.

Het was een mooie zonsondergang en ’t baasje heeft er enkele foto’s van gemaakt.

Voor het baasje die drie wandelingen heeft gemaakt was het best een goeie oefening om wat overtollig gewicht kwijt te raken. Dat het nog gelukt is blijkt omdat hij even later bij de slager nog steeds “dampte” van de drievoudige wandeling.

Belle & co

Bejaard Lakens echtpaar vreest besparingen

Veel Belgen die rondkomen met een uitkering maken zich zorgen over de besparingsplannen van formateur Elio Di Rupo. Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) ziet de toekomst somber tegemoet.

Naar schatting 20 procent van de Belgische bevolking leeft van een uitkering, al dan niet via pensioenen, invaliditeit of langdurige werkloosheid. De laatste jaren zijn hun aantallen gestegen. De huidige bankencrisis heeft velen onder hen in nog moeilijkere situaties gebracht. Plaatselijke OCMW-centra kunnen de problemen nauwelijks bijhouden.

Het bejaarde echtpaar Albert (77) en Paola (74) woont in een door de overheid gesubsidieerde woning in Laken. Alberts voorouders waren vanuit Duitsland betere leefomstandigheden komen zoeken in België. Paola was in de jaren vijftig deel van de grote immigratiegolf uit Italië. Ook de demente weduwe van Alberts broer, een Spaanse migrante, woont in bij het echtpaar.

‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’, geeft Albert toe. Ernstige gezondheidsproblemen hebben hem nooit in staat gesteld een vast job te houden. ‘Toch was ik bereid te werken. Hoewel mijn eigen ouders Franstalig waren, heb ik bijvoorbeeld Nederlands geleerd. Ik heb vaak als seizoensarbeider gewerkt in Frankrijk en Italië. Het was in Italië dat ik Paola leerde kennen.’

‘Wij maken ons grote zorgen’, zegt Paola. ‘Als de nieuwe regering bespaart op pensioenen en uitkeringen, zal er voor ons niks anders op zitten dan weer met onze kinderen te gaan samenwonen.’ De drie volwassen kinderen van het echtpaar leven eveneens van de sociale bijstand en hebben inmiddels ook elk een eigen gezin. Hun oudste zoon is zwaar autistisch en hun jongste zoon is geen onbekende bij het gerecht.

‘Door de uitzichtloze sociaal-economische toestand rekenen onze zonen niet meer op een vaste job. Vooral onze jongste begeeft zich op het slechte pad om zijn gezinsbudget rond te krijgen. Net als zovele andere sukkelaars verdient hij zijn gage in de criminaliteit’, vertelt Paola met een snik in haar stem, terwijl Albert zijn woede verbijt.

Albert:
‘Wij moeten al jaren leven van een uitkering’

Voor Albert en Paola is er nog de bijkomende zorg voor de weduwe van Alberts broer, die bijna twintig jaar geleden overleed aan een hartfalen. Zijn broer was erg actief in de lokale kerkgemeenschap. ‘Gelukkig kunnen we daar nog vaak terecht voor steun en troost’, zucht Albert.

R.H.

De puppenkrant 22-01-2013

Nog steeds is er sneeuwpret te beleven hier ten huize.  Op dit moment is er geen plaats in de tuin voor iemand anders dan Hera en Lucy. Die twee zijn aan het spelen “dat de stukken er af vliegen”. De sneeuw vliegt meters ver wanneer ze hun bocht nemen rond de aanhangers voor moto’s te depanneren.

Als Hera even rust wil hebben springt ze over de afsluitdraad van de voormalige puppen uitloopweide . Om een onduidelijke reden springt Lucy niet over die afsluitdraad.

Ondertussen liggen onze “bruintjes” Belle en zoon Heros dicht tegen elkaar in de zetel te snurkendat het een lieve lust is. Die hebben waarschijnlijk “met de nacht gestaan” en zijn nu bezig met het tekort aan slaap in te halen.

Inmiddels is Lucy alleen in de tuin bezig met de vogels weg te blaffen die zich willen komen bevoorraden aan het voederhuisje (er zijn enkele telefoontjes de schrijfsels van de baas komen onderbreken) Duiven, vinken, meesjes en merels lossen elkaar af om Lucy af te leiden. Terwijl Lucy achteraan in de tuin bezig is met enkele houtduiven profiteren de andere vogels om letterlijk hun graantje te komen meepikken aan het terras… Lucy is dus nog wel even aan de slag wil ze haar werk goed doen !

En nu… het verloren (en teruggevonden) bericht uit Aalter van Lana en Eva.

Belle & co

Over Taliban- en Kamikazeteven …

Hallo allemaal,
in plaats van het woord aan Lana te geven zal het nu aan mij zijn iets neer te schrijven. Wanneer jullie een TalibanTeef hebben, hebben wij hier een Kamikazeteef. Hier volgt de verduidelijking.
Steven die nog steeds rondspringt op 1 been is vaak het slachtoffer van een uitdagende Lana. Er is namelijk niets zo leuk als iets stelen en dan heel hard weg te lopen … het baasje kan toch niet volgen en zeker niet afnemen en met de nodige bananen in de oren lijkt Lana potdoof voor bevelen. Nog leuker maar niet aangenaam voor een invalide manspersoon is … een overenthousiaste Drent die zijn edele delen als stopplaats neemt. Lana heeft namelijk een nieuwe hobby: spurten vanuit de tuin naar de keuken met een heleboel ravage als gevolg. Stoppen doet ze tegenwoordig met volle geweld tegen mijn benen, Steven zijn edele delen of met de poten op tafel … Een "zit voor" is gewist uit haar geheugen. Ikzelf heb al de hele week geen stem. Ja ik hoor jullie al denken: "eindelijk rust". Gelukkig hebben we Lana 2-talig opgevoed. Zowel met geluid als met gebaren. Ik klink nu als een krassende kraai dus gebaren zijn ideaal voor onze dolle Drent. Voor onze Kamikazeteef een goede methode, alleen "kom" valt volledig te negeren vooral als ons doof Drentje zich wegdraait en weigert te kijken. "Los" is al helaas een drama :(
In de sneeuw spelen is voor ons Lana iets zaligs maar wat nog leuker is … een versgemaakte sneeuwman aanvallen en met huid en haar verslinden. Ook over de vijver wandelen is iets nieuws …
Vele besneeuwde groetjes van Steven en een stille Eva en onze dolle Drent Lana.=

Opruiming…

Deze morgen meldden wij in de puppenkrant dat er geen kopij “van buitenaf” was binnen gestuurd naar de redactie. Fout hoofdredacteur, dik fout ! Want even later liep er een mailtje binnen “of wij gisteren zondag geen mailtje uit Aalter hadden gekregen ?”

Ja , als ’t uit Aalter komt dan is het voor 99,5 % afkomstig van Lana en van Eva haar baasje. Van de burgemeester van Aalter “de Crembo” moet ons baasje niet veel weten, die mailt ons baasje niet zo dikwijls !

Nu had ons baasje niets uit Aalter in zijn mailbox opgemerkt en dus moest hij op zoek naar een bericht van Lana/Eva. Na enig speurwerk moest ons baasje Eva gelijk geven ! Zondag 20-01-2013 om 11u54 was er een bericht uit Oost-Vlaanderen binnen gelopen…

Tussen 11u30 en 13u00 waren Lucy en ’t baasje in de Siberische koude bezig aan de jachttraining. Dus moest het vrouwtje er voor iets tussen zitten… Na nog eens het hoedje van de Sherlock te hebben opgezet kwam de aap uit de mouw. ’t Vrouwtje had het bericht gelezen en dus was dat bij de gelezen post terecht gekomen en zij had het baasje daar niet van ingelicht ! ! !

Omdat het niet de eerste keer is dat er een bericht ontgaat aan de arendsogen van ’t baasje diende er dus iets te gebeuren.  Het baasje is dus aan het opruimen van zijn Windows live mail begonnen.

Al wat al eens gebruikt geweest is, al wat toch niet zo direct bruikbaar was, alles waar gelachen werd met donker gekleurde medemensen en waar nog maar een zweem van racisme zou kunnen rondhangen ging de vuilbak in. Er zijn wel een paar moppen van die aard in de reserve beland. In die moppen konden de Marokkanen vervangen worden door Hollanders, en met die lichter gekleurde medemensen mogen we tot nader order nog steeds lachen , dus…

Maar er kwam ook nog een deel gedownloade muziek te voorschijn die halvelings vergeten was en die ons baasje niet op CD heeft. Twee liedjes sprongen direct in het oog… die mochten onder geen voorwaarde weg omdat ze bij het baasje in een heel hoge schuif liggen. Zo ongeveer in de schuif van de Italiaanse opera  en belcanto. Twee nummers hebben de opruimwoede overleefd. Het baasje heeft er hieronder een link naar geplaatst. Bij ons weten hebben ze  nooit enige tophitlijst gehaald, laat staan ze aan de top zouden hebben gestaan. Maar bij het baasje zijn ze “Hors categorie”. Beide nummers komen uit een film en  ze komen dan nog eens uit twee totaal verschillende genres van film.

De eerste song komt uit de film Heaven’s Gate http://nl.wikipedia.org/wiki/Heaven's_Gate_(film)  met Kris Kristofferson en Isabelle Hupert  en de song heet “slow water” http://www.youtube.com/watch?v=mp4MvrfznKM

Het tweede lied komt uit de Italiaanse klassieker La vita é bella http://nl.wikipedia.org/wiki/La_vita_%C3%A8_bella en de song is de soundtrack van de film. Enig mooi (volgens het baasje) en ook Italiaans zoals de rest van de songs in de bovenste schuif. Liefhebbes van “schoon Italiaans klikken maar eens op volgende link: http://www.youtube.com/watch?v=q4PHEm0lyYk

Er is nadien niet veel meer opgeruimd, de twee songs zijn wel beide een tiental keren beluisterd geweest…

À propos, het “verloren” bericht van Eva en Lana komt morgen in de puppenkrant

Belle & co

 Isabelle Hupert en Kris Kristofferson in Heaven's Gate

EEN EERLIJKE MAN,

Een getrouwd stel was uitgenodigd voor een gemaskerd bal.
Aangezien de vrouw hoofdpijn had, zei ze tegen haar echtgenoot dat hij maar alleen naar het feest moest gaan.
Zij zou wel een aspirine nemen en dan naar bed gaan .

Nadat de vrouw een paar uur geslapen had, werd ze uitgerust en zonder hoofdpijn weer wakker.
Omdat het feest nog niet was afgelopen, ging ze alsnog naar het feest en daar haar man niet wist welk kostuum zij zou dragen,
besloot ze hem een beetje uit te testen en te kijken wat hij deed als zij niet bij hem was.
Al snel zag de vrouw op het feest haar man dansen.
Dan met de één, dan weer met een ander.
Ze ging naar hem toe en danste met hem.
Na een tijdje fluisterde hij haar een leuk maar tevens oneerbaar voorstel in haar oor.
Ze stemde toe en samen verdwenen ze naar buiten om in de bosjes met elkaar te vrijen.
Even daarna ging de vrouw naar huis. Ze vroeg zich af wat haar man zou zeggen als hij thuis zou komen.
Zou hij iets over de vrijpartij zeggen?
De man wist namelijk niet dat hij eigenlijk met zijn vrouw gevreeën had.

Toen haar man thuiskwam, lag de vrouw in bed te lezen en ze vroeg of hij het leuk had gehad.
'Je weet dat ik het nooit zo leuk vind als jij er niet bij bent', reageerde haar echtgenoot.
'Ik ben al na tien minuten weggegaan om te gaan kaarten in het café en mijn kostuum heb ik uitgeleend aan iemand anders.
Toen ik het ophaalde hoorde ik van hem dat hij in ieder geval heel veel plezier heeft gehad...'

J.W.

De puppenkrant 21-01-2013

Ook vandaag zijn er geen verhalen/berichten van puppen bij ons binnengekomen. Geen probleem voor ons, wij onder ons vier beleven genoeg om ons baasje van kopij te voorzien.

Dus voornamelijk sneeuwverhalen…

Na gisterenavond is er nog enkele keren een sneeuwbuitje gevallen en dat maakt dat de vervuilde sneeuw die een week geleden gevallen is nu terug netjes en proper.

Daarstraks was het hier een “hondendiscussie” tussen Hera, Heros en Lucy. Het begon zo… Lucy was in de sneeuw met haar moeder Hera aan ’t spelen. Heros was dus het vijfde wiel aan de wagen en kon niet meespelen hoewel de goesting groot was.

Dat heeft niet lang geduurd voor hij zich in het spel wou mengen. Dat gebeurde uiteraard met het nodige lawaai en hij stond die twee echt uit te dagen met al zijn mannelijke charmes. Als Lucy dan toch met Heros gaat spelen is er weer jalousie te merken bij Hera die zich ook in het spel van het nieuw gevormde koppel speelvogels ging mengen.

Na enige tijd liggen er dan drie Drenten in de sneeuw te rollen en geen van de drie weet dan nog van wie die poot is die hij/zij in de bek heeft. De bazen die het spel lekker warm van uit de living stond te bekijken hebben in elk geval een show van hoge kwaliteit gekregen.

Op het Kieterwieter blog konden we ook sneeuwverhalen lezen die Jef en Fien over hun Kiet neerschreven. Zij vertelden voornamelijk over de hulp die Kiet hen bood bij het sneeuwruimen. Je kan de verhalen zelf lezen op hun blog… http://www.blogge.be/kieter_wieter/

Ook Yron, de Drent van Henri en Elise liet het baasje zijn verhaal vertellen over het sneeuwruimen. Allemaal verhalen waarover wij Faes’ Drenten niet kunnen vertellen omdat het baasjes sneeuwruimen zich beperkt tot de voorzijde, de straatkant van ons huis. En daar mogen wij niet kompen wegens te gevaarlijk door te veel verkeer. Maar Yron’s verhaal kan je hier lezen.

http://www.bloggen.be/yron/archief.php?ID=2113556

Belle & co

Koud en goed getraind…

Het is geweten, een Drent en zijn baasjes zijn niet voor enkele graadjes negatief bang. Dat was ook deze morgen niet anders. Ondanks het was beginnen sneeuwen kwam er geen afmelding van de training en vertrokken ’t baasje en Lucy naar Turnhout voor de wekelijkse jachttraining.

Toen waren de banen nog vrij goed berijdbaar, maar het baasje had de Citroën “Drentmobiel” toch maar wijselijk onder de carport laten staan. Hem leek de Masjebashi 45 x 4 een terechte keuze op zo’n zondagmorgen.

Het was koud, bitter koud aan de steenweg naar Merksplas aan het kynologisch centrum “ de wieltjes”. Veel dapperen waren er niet om te trainen vandaag. Enkel Lando en vrouwtje Hilde en Lucy waren aanwezig op het appél.

Toch ging alles netjes maar het baasje klaagde even later toch van koude tenen maar Lucy kon de sneeuw en koude niet deren. Die zocht de omgeving af naar konijnensporen en andere bosbewoners . Sneeuw of bramen konden ons kleintje niet deren maar na drie kwart uur trok trainer Oscar met baasjes en hondjes naar de schuur. De wind was zo ijzig geworden dat de gevoelstemperatuur was gedaald naar -18°C  terwijl de echte temperatuur volgens het dashboard van de auto toch -6°C aangaf.

In de schuur bracht Hansje de vrouw van Oscar een kop warme koffie. Die was meer dan welkom voor de baasjes en terwijl Oscar de theorie van de drie apporten uitlegde aan Hilde en Lando (ons baasje kende dat al van de cursus met Hera) demonstreerde hij dat met zijn eigen flatcoated   retriever Liddy.

Bij het einde van de les was Hilde blij dat ons baasje nog niet vertrokken was, want haar voorwielaangedreven Skoda geraakte amper een halve meter weg op de gladde ondergrond. Het baasje heeft dan met zijn jarenlange rij ervaring de Skoda dan na enkele pogingen toch van de parking op de weg gekregen. Zonder moeite ging het bij hem ook niet met Hilde’s auto want ook hij diende enkele malen  te proberen voor het lukte. Met de Outlander 4x4 was er geen enkel probleem om weg te geraken.

Naar de Sint Antonius viering zijn ’t baasje en Lucy niet meer naartoe gereden. Op de terugweg kwamen ze iets te veel tractoren tegen die al van de wijding terug kwamen. Die Sint Antonius viering  zal dan voor volgend jaar zijn zegt het baasje.

De rit naar huis ging tegen een slakkegangetje richting Vosselaar. De strooidiensten deden hun best maar toch reed iedereen erg voorzichtig op de wegen die niet ontdooid geraakten.

Belle & co

De puppenkrant 20-01-2013

Stilletjes vandaag op deze sneeuwzondag. Rond negen uur is het terug beginnen sneeuwen met fijne stuifsneeuw. Heros is al een keer flink geschrokken toen hij plots een ganse wolk stuifsneeuw over zich kreeg die van de carport afwaaide.

De Kempische omgeving krijgt op dit moment een nieuw wit “coucheke”, voor de NL-lezers een nieuwe frisse witte laag sneeuw. Die moet de nu toch wel vervuilde laag vervangen van een week oud vervangen.

Heros en Lucy amuseren zich ten volle in de sneeuwbui en de handdoeken om hen af te drogen liggen al klaar. Die zullen vandaag wel een keer dienen vervangen te worden als het zo blijft sneeuwen.

Wij wachten op dit moment op een bericht van Oscar, de trainer bij de jachttraining. De training van vandaag zou niet doorgaan wanneer het op de wegen glad zou zijn. Maar de weersomstandigheden wijzigen momenteel zo snel dat het haast niet mogelijk is om iets vaneen half uur later te voorzien.

Maar als we geen training hebben dan heeft ’t baasje een goed alternatief in petto.

In Oosthoven, een wijk van Oud Turnhout, heeft vandaag de viering plaats van Sint Antonius met zijn varken, de patroon van de dieren. Het is een eeuwen oude traditie hier in de Kempen dat er op de zondag na de feestdag van bewuste Antoon er een dierenwijding aan de plaatselijke kerk plaats heeft. Vroeger waren dat hoofdzakelijk paarden die gewijd werden om een voorspoedig en gezond jaar van de brave Heilige af te smeken. Tegenwoordig zijn het hoofdzakelijk huisdieren, de paareden van de plaatselijke ruitervereniging, enkele Brabantse trekpaarden (als ze tenminste geen Palm moeten gaan leveren) en sinds vorig jaar worden ook de moderne trekpaarden gezegend door de pastoor die dan zijn kwispel diep in het wijwatervat steekt.

Wij vinden dat een uitstekend alternatief voor de jachttraining van Lucy alleen. Zo krijgt gans de roedel om nog eens deel te nemen aan een niet alledaagse manifestatie.

Voor de geïntersseeerden, Oosthoven ligt langs de weg Turnhout – Ravels – Tilburg, even voorbij de ring van Turnhout richting Ravels.

Ook vonden we deze morgen nog een berichtje met enkele praktische hondenvragen van Anita ’t baasje van Aarschotse Wiebe, de antwoorden zijn inmiddels verstuurd maar Anita had ook enkele mooie foto’s van haar troetel meegestuurd. Uiteraard laten we jullie mee genieten van mooie Wiebe en zijn “fotoshoot”.

Belle & co

Stilletjes vandaag…

En zo zal  het waarschijnlijk ook wel blijven. Met een hoofdbestuur dat vanavond andere zaken om handen heeft, en een lucht waaruit waarschijnlijk nog “teenentander” uit kan vallen.

Dat is de situatie momenteel hier ten huize. De “oudjes” Belle, Hera en Heros hebben thuiswacht , dienen have en goed te verdedigen tegen luitjes met minder goede bedoelingen en Liucy moet mee met het hoofdbestuur.

Reden waarom kleintje mee moet is van medische aard. Een beetje, echt maar een beetje spetterpoep betrouwt het baasje niet en daarom mag kleintje mee naar de bruiloft. Het is te zeggen ze mag ginds in Gent in de auto blijven en zal dan ginds een tweetal keren uitgelaten worden. Zo is ook de Masjerbashi voorzien van wat letterlijk een “waakhond” genoemd wordt.

Vanavond zullen de trouwe bloglezers moeten uitwijken naar de andere Drentenblogs als daar zijn het Kieterwieterblog en het blog van Hadise, Jago en co.

Hier valt vandaag niet veel meer te beleven en morgenvroeg, voor de jachttraining van Lucy (als ’t niet te glad is onderweg) staat hier terug een puppenkrant, vers van de pers…

Tot morgen,

Belle & co

De puppenkrant 19-01-2013

Deze puppenkrant is eigenlijk een laatavonduitgave van gisteren. De hoofdredacteur, met vele functies hier ten huize, zoals ook nog

co-hoofdbestuur, schrijver in opdracht, verzinner van spannende honden histories, verzamelaar van verhaaltjes van buitenhuis hondjes/pups, en vergaderaar bij jachttrainingen, wel die multifunctionele gast die zich ook nog eens onze baas noemt, die denkt dat ‘m morgen geen tijd genoeg heeft om onze verhaaltjes en die van anderen aan elkaar te breien.

Hij moet morgen, naar zijn normen voor dag en dauw, de Louis zijn Drentenmaat en moppenleverancier, gaan ophalen om nog eens een klapke te gaan doen om de volgende jachttrainingen op poten te gaan zetten.

Daarom waren we al blij dat het verhaal van Lobke vroeg genoeg in onze mailbox donderde en we doelgericht aan de slag konden gaan.

Want net als bij ons zijn het verhalen over sneeuw, gemaakte wandelingen  en in de sneeuw gemaakte wandelingen. Nu waren we al blij dat er de afgelopen week ook nog eens wat belevenissen van pups (?) uit vorige nestjes konden publiceren. Want zeg nu eerlijk, onze baas heeft dan wel een creatief brein (sic) maar onuitputtelijk is het nu ook weer niet.

Nu was Lobke en haar baasjes hun pen/computer ook in form en hebben ze behoorlijk wat leesvoer geleverd, waarvoor onze welgemeende dank. Het zijn “de goei” die ons in deze barre tijden copij aanleveren om deze toonaangevende kwaliteitskrant (we zeggen het zelf) bestaansrecht te geven.

Dus… geniet van Lobkes schrijfsels en als ge nog efkes tijd hebt, kruip ook nog eens in uw pen please…

Inmiddels wensen we de door griep gevelde Karin, Lobkes bazinnetje, spoedig beterschap !

Belle & co

Lobke wilde dit verhaaltje nog kwijt aan de puppenkrant

Lieve mams,

Hoi, daar ben ik weer. Ik heb niet zo heel veel beleefd de laatste dagen, hoewel…..misschien valt dat nog wel mee. Niets beleefd in de zin van weggeweest of zo. M ’n baasjes hadden beloofd dat ik jou weer binnen heel korte tijd zou zien, maar ’n vrouwtje werd ziek, en is nog steeds niet beter, helaas, snik….

Ik heb natuurlijk wel heel erg genoten van de sneeuw. M’n vrouwtje gaat dan nog wel met me naar het bos, dat lukt wel, en daar heb ik deze week al een paar keer die gigantisch knappe Drent ontmoet, en natuurlijk mee gespeeld. Zijn mams en oma staan in de laatste Landleven, leuk hè!! En vanmiddag heb ik weer even ‘’de beest uitgehangen’’ door met een Draadhaar te gaan stoeien, en niet meer naar m ’n vrouwtje te luisteren. Het loopt de laatste tijd de spuigaten uit zegt ze, maar ik snap niet wat ze daarmee bedoelt hoor…hihi… Verder moet ik iedere dag even oefenen met dummies. Die wilde ik een tijdje niet beetpakken, maar nu ga ik het toch wel leuk vinden. Ik moet iedere keer verschillende dummies pakken en naar m’n baasjes brengen. Dat gaat nu zó goed dat ik gisteravond een ‘’nieuwe’’ dummie heb gekregen om óók mee te oefenen. M ’n vrouwtje had nog een puppydummie over, en ze had óók nog een konijnenvelletje…Nou, die dummie vind ik helemaal te gek hoor, die pak ik graag, maar houd hem dan eigenlijk liever zelf dan hem te apporteren… Mag niet, geen speelgoed, zeggen m’n baasjes, jammer. Ik wil eigenlijk wel heel graag aan m’n trainster laten zien wat ik nu kan. Jammer genoeg is er geen training zondag, ook m ’n trainster is ziek, wat ís dat toch met de mensen allemaal!

Ik ben erg benieuwd hoe m’n broertjes en zusjes de sneeuw hebben beleefd. Van jullie heb ik het natuurlijk al gelezen, maar hoe is het met de rest? Van broer Lennaert horen we ook niet veel meer, hij zal toch niet zijn ingesneeuwd? Hé Lennaert, laat nog eens wat van je horen!!!!!

Nou mam, ik hoop dat ik je tóch binnenkort weer zie, dan kan ik ook weer met m ’n zus spelen.

Lieve knuffels voor jou en de hele roedel van je Lobke.

Ander weer in de lucht ?

Het staat voor het baasje voor de volle 100% vast. Er hangt ander weer in de lucht, en dan mogen Frankske en Sabientje van de televies iets beweren van sneeuw langs de kant van de Belgisch-Franse grens, dan zegt het baasje dat ze er niks van af weten. Meer zelfs, volgens het baasje kunnen ze beter terug naar de meteorologische school en moeten ze daar beter hun les leren en hun huiswerk maken.

Waarom klapt ‘m nu zo struis door en is ‘m zo zeker van zijn stuk ? Gewoon omdat de Drentenbarometer op storm staat. Zo erg zelfs dat het baasje zijn humeur OOK op storm stond deze namiddag.

Tijdens de wandeling met een aangelijnde Hera en Heros kon het baasje de spanning in het duo al voelen. Trekken aan de lijn, verstopte oren, een neus die overuren maakte en broer en zus die kris kras door elkaar liepen. Met in de war zijnde uitrollijnen en verstrikte poten in de lijnen.

Voor Hera en Heros kon dat best plezant zijn, het baasje kon er niet mee lachen, zo simpel was het. Maar ze hebben nog een

grote wandeling gehad.

Anders was het toen Belle en Lucy aan de beurt waren voor hun wandeling. Nu ging ’t vrouwtje ook mee en zij nam Belle aan de lijn met de gentle leader, Lucy “wandelde” met het baasje.

Dat wandelen tussen aanhalingstekens staat is een aanwijzing dat het helemaal geen wandeling was maar een strugle for life, zeker voor de baas die op een zeer gladde ondergrond zijn evenwicht probeerde te bewaren. Lucy met haar vier poten aandrijving hebben we niet horen klagen over gladheid onderweg. Maar wel viel ze weer uit naar auto’s en ook de bezorger van reclameblaadjes met zijn scootertje schrok zich ’t pleuris toen ze plots naar hem toe sprong. Ook het baasje kreeg een vreselijke snok aan de lijn en toen heeft miss Taliban een eerste dreun op haar kont gekregen van de baas. “Trôp is te veel” volgens Pol V. D. Boeynants zaliger, maar ook volgens het baasje !

Of die tik op haar kont veel indruk heeft gemaakt op Lucy durven we te betwijfelen, zo leek het toch niet.

Toen ook bij de terugkomst Heros nog eens met zijn zot geweld tegen het baasje opsprong en hem zo raakte dat het baasje ook een tijd naar adem stond te happen, zakte het humeur van het baasje naar temperaturen die we heden ten dage ’s nachts ervaren ! Minus véééél graden Celsius alleszins !

Als dat allemaal de sneeuw voorspelt dan gaat het hoofdbestuur morgen avond nog eens sakkeren. Die zijn namelijk morgenavond uitgenodigd op een trouwpartij in Gent en dan kunnen ze een laag sneeuw op de snelweg missen als tandpijn !

Dus wensen wij voor onze bazen een ander humeur, want aan ons zal ’t niet liggen …

Belle & co

Goed gezien …

Een oudere man ligt op de operatietafel kort voor de ingreep.

Hij heeft er op aangedrongen, dat hij geopereerd zal worden door zijn schoonzoon,
een uitstekend chirurg.

Alvorens hem in slaap te doen zegt hij tot zijn schoonzoon:
Wees niet nerveus, doe uw best.
En loopt het fout, wees indachtig dat nadien uw schoonmoeder bij u komt inwonen!

L.M.

De puppenkrant 18-01-2013

Vandaag geen berichten uit “den lande”. ’t Is vrijdag zegt het baasje dan, dan moeten de correspondenten het huis poetsen, de ramen lappen, hebben ze geen tijd om met de honden er op uit te trekken.

Hier is het ook zo dat we met z’n vier in onze bench of op de tapijten moeten blijven als ’t vrouwtje poetst. Geen zestien hondenpoten over een natte vloer is de stelregel en wij houden ons daaraan.

Je kan dan ook al niet veel kattenkwaad (wat een woord in een hondenleven) uithalen waarover de baasjes dan ook niet kunnen verhalen.

Gisteren bij de wandeling hadden we aan het amfibie-ven een ontmoeting met twee andere staande honden. Het baasje had al van ver in de gaten dat er twee jachthonden een eindje voor ons aan het wandelen waren en wij (Hera en Heros) lieten het merken door verhoogde neus activiteit.

Het bleek een zeven maanden oude Heidewachtel te zijn en een langharige Weimaraner te zijn . Heros ging totaal uit zijn bol bij het spelen met het Heidewachteltje, dat op een zelfde manier met hem speelde als Lucy met hem doet. Hera had dan weer belangstelling voor het teefje Weimaraner. Met de Weimaraner hebben Hera en Heros enkele weken geleden al kennis gemaakt maar dat was toen zonder de sneeuw en dat maakt toch wel een verschil als je samen kan spelen !

Het duurde niet lang of er stonden vier jachthonden totaal onder de sneeuw van het rollebollen in de diepe sneeuw.

Overigens niet veel nieuws tenzij dat het baasje gisteren plots met een heleboel gereedschap aan de slag ging. De centrale verwarming was hier ten huize uitgevallen en de houtkachel werd eens goed bijgevuld en een standje verder open gezet.

Het baasje had ondertussen de hersteldienst al gebeld die hier het regelmatige onderhoud van de ketel en warmwaterboiler doet en in de stem van de mevrouw die opnam klonk haast wanhoop.” ’t Zal niet voor vandaag zijn mijnheer” klonk het stilletjes aan de andere kant van de lijn ! Vervelend is dat , maar wij hadden nog verwarming met de houtkachel, en die is groot genoeg om het in de woonkamer en keuken gezellig te houden.

Toch ging het baasje bij gebrek aan professionele assistentie dan maar zelf aan de slag en wonder boven wonder kreeg hij de verwarmingsketel terug aan ’t werk.

Het baasje probeerde dan de wanhopige dame van de verwarmingsfirma te bereiken maar daar kreeg ‘m totaal geen kontakt op geen van de drie telefoonnummers. Hij kon zelfs geen boodschap meer inspreken wegens overvol ! ! !

Er waren blijkbaar gisteren meer mensen met verwarmingsproblemen, ofwel wil iedereen bij René en Steven zijn voor hun reparatie te laten uitvoeren. Wij denken aan een combinatie van de twee, want ze zijn echt wel goed in hun job die twee “chaufagisten” uit Grobbendonk.

Deze morgen heeft het baasje dan toch kunnen verwittigen dat ze ons voorlopig van de “dringend te doen lijst” mogen schrappen. De dame klonk echt opgelucht. Haar man en schoonzoon zullen vanavond misschien voor middernacht terug thuis zijn van al de reparaties ….

Belle & co