Zo stilaan…

Vosselaar 01 12 2014

Trots op onze Hera…

Er is niets speciaals gebeurd vandaag, maar gans de houding van dat moedertje in spe straalt iets uit dat je zelden ziet. Ik kan het niet duidelijk omschrijven, het is een combinatie van trouw, bezorgdheid, en steun zoeken bij de baas.

Ik hoop maar dat ik haar zo ongeveer kan “lezen” en dat m’n “lezen” juist is. Want ze is echt aandoenlijk en komt tientallen keren per dag bij de baasjes voor een knuffel, een aai of een lief woord.

Ook naar Lucy, waar ze normaal een strenge maar eerlijke moeder naar is, gedraagt ze zich als een bezorgde moeder, en een super vriendin tegelijk. En daar heeft Lucy het op dit moment een beetje moeilijk mee. Voor haar is het de eerste maal dat er een geboorte gepland en op komst is. Onze jongste weet het niet goed te plaatsen.

Wij zouden voor geen geld deze evolutie in de roedel willen missen. Fokkers die hun teefjes buiten de leefkamer houden, niet in hun onmiddellijke omgeving, weten echt niet wat ze missen. Dit is echt fascinerend hoe je ziet hoe moeder Belle, broer Heros, en dochter Lucy nu met Hera omgang hebben.

Let op, ik probeer hier niets menselijks in het hondengedrag te leggen, geen vergelijking te maken met menselijke zwangerschap. Maar samen met de omvang en gewicht van Hera zien we ook de posities in de roedel veranderen. Hera evolueert zonder enige dwang of herrie naar een alfa teef met wie iedereen in de roedel rekening houdt.

Wordt vervolgd…

Belle & co

Vosselaar 30 11 2014

Einde seizoen…

Gisteren zaterdag hadden we onze laatste jachttraining met de groep “pups” van onze Hera. We trainen nu al van het begin van 2014 elke laatste zaterdag van de maand op de terreinen van de Antwerpse gebruiksjachthondenvereniging te Beerse.

Het zijn Libre, Lennaert, Lobke, Lana en moeder Hera die bij ons geboren zijn, die regelmatig van de partij zijn. Daar komen Joris, Gorky en Siebe nog bij aansluiten. Een mooie groep Drenten die in vriendschappelijke sfeer, zonder enige druk , één dag in de maand het beste van zichzelf geven. Er is geen lesgever, maar Louis geeft aanwijzingen en stuurt hoofdzakelijk de baasje bij in de “handling” van hun honden.

Rond 12u30 pauseert de groep ter plaatse en komt de Limburgse vlaai en de koffie op het campingtafeltje.

Gedurende de maanden december, januari en februari is het terrein gesloten en liggen de trainingen daar stil. Tijd voor de jachthonden om echt te gaan jagen en om de natuur daar ook rust te gunnen.

Vermits we dus voor een stille periode staan dienden we het trainingsjaar in stijl te beëindigen. Dat deden we gisteren dus bij ons thuis. Met z’n allen rond de tafel met een grote pot hutsepot op tafel.

Hutsepot alla Faes was voor de meeste een ongekend gerecht. Enkel Maurice en Rita de baasjes van Joris kenden het van de “Kaawpollekeswandelingen”.

Dat het gerecht in de smaak viel bleek wel toen allen drie maal hun diep bord vulden wat wij met plezier en genoegen zagen gebeuren. Ons werk haalde weer alle eer en iedereen genoot van het eten en de verhalen rond de tafel. Wij denken dat we volgend jaar maar een half voortel moeten doen om terug dezelfde mensen rond de tafel te krijgen.

Belle & co

Vosselaar 29 11 2014

Een fijn bericht…

Eergisteren kregen we een bericht in onze mailbox dat ons heel veel plezier deed. Het was afkomstig uit het Nederlandse Heijen en geschreven door Gonda, het baasje van onze Kyra-Belle.

Gonda is goed een maand geleden bevallen van haar eerste kindje Anna. Ons baasje was dan wel uitermate benieuwd hoe de bijna vierjarige Kyra het samenleven met de pasgeboren baby zou ervaren.

Je weet maar nooit, er doen zoveel verhalen de ronde over honden die jaloers zijn op de baby met alle gevolgen vandien. Ook bij Gonda zal die vraag wel zijn opgekomen maar zij is ook nog eens gediplomeerd hondentrainer, en daarom was het baasje super nieuwsgierig hoe het er in huize Grutters – Van den Heuvel zou gaan.

Nu het bericht met niets dan positieve zaken ons bereikte zijn we bijzonder in onze schik. Kyra heeft de baby duidelijk aanvaard.

Voor wie er nog moest twijfelen aan het kunnen samengaan van Drenten en pas geboren baby’s geven we hier de inhoud van de volledige mail, met toestemming van Gonda.

Belle & co

Hoi Jan, Simonne en de drentjes!

Hier is hij dan eindelijk, de beloofde mail!

Zoals ik al eens geschreven heb was Kyra tijdens de zwangerschap al erg beschermend en zorgde ze er voor dat er geen honden tegen mijn buik op konden springen. Zelfs vriendjes van haar mochten dat niet en dan had ze geen tijd voor ze en liet ze duidelijk merken (zelfs een keer met licht grommen) dat ze niet bij me mochten komen.

De bevalling begon nogal paniekerig, midden in de nacht van 2 op 3 oktober met gebroken vliezen terwijl Anna nog niet was ingedaald. Wij stressen dus, midden in de nacht bezoek van de verloskundige en daarna tas inpakken en richting ziekenhuis. Onderweg naar het ziekenhuis heb ik Jos en Annie wakker gebeld of ze voor Kyra wilden zorgen.

Een week later, op vrijdag, Kyra had al die tijd bij Jos en Annie gelogeerd, mochten we eindelijk naar huis en werd Kyra ook weer thuis gebracht. Dat was even onwennig! Het vrouwtje eindelijk weer zien, maar war ruikt ze raar naar ziekenhuis en waar is die dikke buik? En toen lag er ook nog zo’n klein meisje in het stoeltje… We hebben Kyra rustig even laten snuffelen, maar het was toch wel erg eng voor haar om in de buurt te komen.

Ondertussen begint het al te wennen en is Anna niet meer zo eng. Kyra vindt het heerlijk dat ik constant thuis ben en vindt een nieuw ritme waarbij ze nu weet dat er ook altijd tijd en aandacht aan haar besteed zal worden. Verder is ze ondertussen zorgzaam aan het worden en zoekt ze ook contact met Anna.

Als we gaan wandelen met de kinderwagen en mensen willen Anna bewonderen zorgt ze er voor dat ze pal in de buurt is, als Anna huilt gaat ze kijken en als ik alleen met Anna weg geweest ben controleert ze wel of ik haar ook weer mee terug heb gebracht! Ook kunnen ze ondertussen lekker samen op de bank liggen!

Kortom dit gaan vast maatjes worden!

Vosselaar 28 11 2014

Ons moedertje in spe

Vandaag zijn we even met Hera tot aan de Maxi Zoo gegaan. Niet dat we dringend moesten gaan shoppen voor de roedel, helemaal niet zelfs, want de voorraad die nog in Ferret lag is gisteren meegekomen. Het eten en hondensnoep is daar nu toch in drie maanden niet nodig.

We zijn naar de Maxi Zoo geweest omdat daar vlak na de ingang een zelfde weegschaal staat zoals bij onze dierenarts.

Vorige week woensdag toen we de echo lieten nemen zette Hera 27,6 kilo op de weegschaal. Vandaag in de Maxi Zoo was dat al opgelopen tot 28,2 kilo. We kunnen dus zeggen dat het Hera en haar pupjes in de maak voorbeeldig gaat. Nu kan er wel iets verschil in ijking van de weegschalen zitten, maar het is in elk geval een indicatie van de voortgang van de dracht.

We gaan dat nu elke week doen zodat de kandidaten voor een pup van op afstand de gezondheidstoestand van Hera kunnen volgen .

Vandaag was het een algemene rustdag in de roedel. Dat is gewoonlijk zo de eerste dagen nadat we uit Frankrijk terug zijn. Het zijn dan ook vermoeiende dagen geweest voor elk van de roedelleden. Het muizenvangen in de tuin was voor hen dan wel een topattractie, de muizen en het baasje waren daar niet zo enthousiast over de uitgebouwde “entrée’s” van de muizenholen .

De muizen kregen de schrik van hun leven, en ’t baasje mag volgende keer dat we daar zijn de gaten gaan opvullen !

Morgen is er de laatste dag van de jachttraining in Beerse. Hera die dit jaar telkens is mee gaan trainen met haar pups uit haar vorig nest ( de L-pups) nemen we niet mee. Die mag voor de kachel blijven liggen. Het baasje denkt er aan van Heros nog eens een dag training te gunnen. Twee weken geleden kon hij immers dat konijntje op het hondenschool trainingsveld knap te grazen nemen en apporteren aan ’t baasje. Dat gaan we hem morgen nog eens voorschotelen.

Achteraf, na de training komen bazen en hondjes hier ten huize de beentjes onder tafel steken, en zetten we een grote pot Hutsepot op tafel. Zo vieren wij dit jaar de afsluiting van een trainingsjaar dat vruchtbaar en leerrijk was voor baas en hond.

Belle & co

Vosselaar 27 11 2014

De terugkeerdag in foto’s

Vandaag keerden we van La Magdeleine terug naar Vosselaar. We hadden een rustige rit maar vandaag gaan we de foto’s van vandaag eens laten praten…

Belle & co

La Magdeleine 26 11 2014

Een fijne laatste dag…

Het begon vanochtend al mooi, een mooie herfsttuin , een beetje mistig en sterke zonnestralen die door de mist begonnen priemen. Zo willen we elke ochtend wel ontwaken en de eerste stappen in de tuin zetten.

Heros had vanochtend duidelijk ‘het zot’ in zijn kop. Dat heeft hij wel meer maar vanochtend was het net een veulen dat na een lange winter de eerste maal uit de stal mag. Daar ga je ook beter niet voor staan ! En dat deed hij dan ook nog eens geheel op zijn eentje want terwijl de vrouwelijke leden van de roedel een discreet plaatsje zochten aan de zijkant van de tuin (minder opruimwerk voor de baasjes) dolde Heros door de tuin alsof hij de duivel op zijn hielen had. Belle, Hera en Lucy stonden er niet begrijpend naar te kijken .

Maar wij, de Drentjes zijn tijdens de dag niet binnen in huis geweest. Veel te mooi weer om binnen te zitten was ons gedacht. Alle hoeken van de tuin hebben we nog eens extra aandacht geschonken en dat bracht al dadelijk ‘oogst’ op. Waar Heros de egel op klaarlichte dag vandaan heeft gehaald mag Joost weten, maar klokslag twaalf uur lag er weer een egel achter het baasje zijn voeten. Eens te meer een cadeautje van onze grootste !

Het baasje heeft “pinneke de vlooienbak” dan maar in de vroegere schapenstal gezet. Met zijn egelsnuit vlak voor het egelhuisje. Als die het nu nog niet snapt dat het tijd is voor de winterslaap dan moet ‘m het maar koud hebben denkt ons baasje. Nog meer faciliteiten zijn er aan de egels niet meer besteed !

Vanavond hadden we dan een heel mooi rood gekleurde lucht. Als het gezegde “avondrood brengt water in de sloot” waar is, dan rijden we morgen met gietende regen richting Vosselaar.

Maar het hoofdbestuur dacht meer aan de kleur van lucht die ze vroeger zagen, toen ze nog wintersporters waren, meer aan Alpenglühen. En als er Alpenglühen te zien was kon je er donder op zeggen dat je de ochtend nadien over Neuschnee kon skieën. Maar dat was in de Alpen op de Reschenpass, ergens op de grens van Oostenrijk en Italië, vlakbij het drielandenpunt met Zwitserland, en hier is het de Franse Charente, en tussen die twee punten ligt toch wel zo’n dikke 1000 km !

Belle & co

La Magdeleine 25 11 2014

Grijs…

Dat was de overwegende kleur vandaag. Vanochtend iets voor acht heeft ons baasje ons nog uitgelaten en toen was het nog zonnig. Waar de mist een half uur later vandaan kwam mag Joost weten. Maar plots was die daar, zomaar vanuit de velden !

Spijtig was het dat ons baasje nog enkele boodschappen moest doen met de auto en dat was wat hij noemt “rijden op den tast”. Naar de bakker en krantenboer in Villefagnan kon nog door de beugel. Maar de rit naar het verder gelegen Aigre om de “taxe d’habitation” of verblijfstaxe te betalen was echt omdat het moest, want je kon beter van de baan weg blijven. Gelukkig ervaarden de andere weggebruikers de toestand net zo en was het toch nog ietwat veilig.

Hera vandaag

Hera is zowat de enige die klaar staat om met het baasje mee te rijden om boodschappen, die staat aan de auto gereed wanneer ze de minste aanleiding ziet dat het baasje de auto neemt. Wat ook typisch is aan Hera op dit moment… ze eet dubbel zoveel als anders en dat doet het baasje vermoeden dat het nestje dat “onderweg” is, weer een groot nest gaat worden.

Hera & co op 28-03-2012

Ondertussen zijn de werken die voorzien waren achter de rug. Ook de chauffageman heeft zijn woord gehouden en is de namiddag de thermostaat van de chauffageketel komen plaatsen.

Het baasje is dan ook begonnen met de zaken te selecteren die hij de volgende maanden graag in Vosselaar zou hebben. Dat heeft dan ook weer hoofdzakelijk te maken met de komst van de pups. Zo zijn er enkele hondenmanden in verschillende maten die mee terug moeten. Bij vorig nestje hadden de pups daar veel plezier van wanneer ze buiten mochten en moe gespeeld waren.

En alles wat nog maar lijkt op hondendekentjes of –kussens is ook al ingepakt. Ze gaan welkom zijn die puppy’s en vanaf het prille begin een Heren/Damesleventje tegemoet gaan . En zo was een grijze dag met deze gedachte toch nog een beetje zonnig …

Overmorgen gaan we terug richting Vosselaar en kunnen de echte voorbereidingen beginnen, goed op tijd en met veel plezier. We zien het volledig zitten, die dracht van Hera !

Belle & co

La Magdeleine 24 11 2014

Engels voor beginners…

Vandaag geen hondenverhaaltje of chauffageketels verhalen ( de man die de thermostaat zou komen plaatsen heeft trouwens afgezegd voor vandaag. Hij komt morgen, zegt ‘m). Vandaag krijgen we een verhaaltje over Engels voor beginners en het is vanuit België via Marokko tot bij ons gekomen.

En als ’t bij ons uit Marokko komt, dan komt het voor 99,5 % van ons baasje zijn kameraad en studiegenoot uit het midden van vorige eeuw,… de Fonne !

Fonne stuurt ons onderstaand verhaaltje van iemand die een uiteenzetting geeft in beginners Engels. Indien er zich problemen moesten voordoen van enigerlei aard gelieve ons te contacteren !

Hier gaan we :

Ann sits in the hook of the chamber.

She is striking Burts brook. The radio stands on.

Suddenly she hears a lawight in the gang.The door goes open.

There stud Burt. Ann:”Haha,there are you. It is becans tide.

From where come you flierefloyter.”

Burt:”That goes you not on!”

Ann is up her toot getrapped.

She thinks she will fall fromherself,so she goes lying longout on the sofa and begins to snick.

Burt:” Stop,hold up off i shall give you a vige on your smool.

” That is too much for Ann.

She flies right from the sofa and balls her fist.

Ann: ”I can no longer stand you out! I will take another man.”

Burt: ”Pfoe,thet shall me not spite. I have raids another leaf.”

White like a like Ann falls fourover on the tapite. Burt wrives in his hands from joy.

He does the door open and smites her after him too.

She seat her very bad out and she thinks lout up:”Ann,i will make myselffrom side.”

She goes in the kitchen,takes a mess from the shoyf,but when she thinks of the blood and the pain,she has twayfels.

Ann:” I make my not from cant for a type like Burt! I will leaver stay an old vrayster the rest of my life and will never merry again.”

The public can see Ann go and sit on the stool and take her strikework in her hands. The lights go out and the gordines go too...”

Ps : Als je dit hebt kunnen lezen…en begrijpen ,spreek je al een aardig mondje Engels!

La Magdeleine 23 11 2014

Thermostat simple…

Ons baasje is de ganse namiddag in de weer geweest om een elektrische draad van de keuken naar de living te trekken.

Vorig jaar op 2 december 2013 is er namelijk een nieuwe verwarmingsbrander geplaatst door onze vaste chauffageman. Die is wat men noemt “mee gekocht” met het huis want het is de kleinzoon van de vroegere eigenaars.

Nu is dat best een goede technieker en een aangenaam man in de omgang maar van “ne rappe” heeft hij nog nooit gehoord. Deze zomer heeft het baasje hem verschillende malen aangesproken om nu eindelijk eens werk te maken van het plaatsen van de beloofde thermostaat in de living.

De temperatuur kan je wel instellen op de ketel zelf maar dat is zo onnauwkeurig in te stellen dat we vorig jaar 30 % meer “fioul” hebben verbruikt in een zachte winter dan het jaar voordien met de oude verwarmingsketel !

Nu is ons baasje daar gisteren langs zijn woning rond gereden en heeft ‘m vlakaf gezegd dat hij deze week voor donderdag de thermostaat moet komen plaatsen of het baasje gaat er voor “op een ander”. En dat deed wel een wenkbrauw fronsen bij onze brave chauffagist want er is nog 500 euro te betalen en die zou dan naar “op een ander” gaan….

Zo zie je maar, volgende week is het terug 2 december, en zullen de werken die normaal 2 werkdagen duren dan toch binnen het jaar voltooid zijn. Zoiets is volgens ons baasje toch maar enkel in Frankrijk mogelijk. Of hebben die zelfstandigen hier te lande die 500 euro, zijnde 10% van de totale som niet nodig ?

Morgen avond komt hij langs, want aanvankelijk zou het niet lukken wegens te veel werk, maar toen het baasje presenteerde van de bedrading al op voorhand aan te leggen zou het hem wel lukken…

Een eenvoudige thermostaat leveren en twee zijden van de draad aansluiten daar moet je dan 51 weken op wachten. Maar ’t is een beste brave man en een goed technieker, we hopen dus dat hij morgen van zijn woord is !

Belle & co

La Magdeleine 22 11 2014

Stomme egels…

Het baasje heeft zich schromelijk vergist. Hij dacht dat de egels al aan hun winterslaap begonnen waren. Mis baas… Heros bracht er daarstraks nog eentje aan huis als geschenk voor het hoofdbestuur. Het was geen grote, dus waarschijnlijk een mannetje

Zo fier als een gieter paradeerde hij er in zijn bek mee over de koer. Lucy volgde hem luid keffend op de voet . Zij wilde blijkbaar ook een deel van de eer voor zich opeisen en maakte dat Heros en de helft van het gehucht duidelijk. Tot het baasje zijn lederen las handschoenen had aangetrokken en Heros de egel in baasjes handen legde.

Het baasje heeft de egel dan maar terug in de tuin gaan zetten waar hij zich waarschijnlijk de vorige dagen in verscholen had gehouden . Toevallig had het baasje deze namiddag de twee egel overwinteringshuisjes nog gecontroleerd op bewoners maar daar had niemand van de ons bekende egelpopulatie zijn intrek genomen.

Vanavond na het eten kwam dan de ontnuchtering bij het hoofdbestuur. Op het hoofd van Heros liep heel vrolijk een vlooi de omgeving te verkennen. Die werd al snel van Heros afgeplukt en vakkundig naar de vlooienhemel geholpen.

En toen ging het allemaal snel. De steeds heen en weer meereizende honden apotheek kwam boven en binnen de kortste tijd hadden Heros, Belle en Lucy een pipet Frontline ComboLine in hun nek gewreven. Hera krijgt op dit moment, nu ze drachtig is, geen Frontline toegediend.

Hera controleren we op dit moment dubbel goed en bij de eerste vlooi die we opmerken of wanneer ze zich meer krabt als anders, is het grote vlooiencontrole . Wanneer we vermoeden dat het niet betert kan ze nog altijd een nieuwe anti-vlooienband omkrijgen.

Zo kregen we op het einde van een rustige, overwegend bewolkte dag, toch nog een spannend einde aan de dag. Al een geluk dat het hoofdbestuur voorzien is op zulke omstandigheden en steeds wel een voorraadje hulp- en geneesmiddelen bij de hand heeft. Want het is niet de eerste maal dat zulke situaties zich voordoen. Met “dank” aan de egels van La Magdeleine…

Belle & co

La Magdeleine 21 11 2014

Tof alweer…

En dan vooral het weer… Vannacht was het flink koud. De baasjes zeggen dat het tegen het vriezen af was. Het was dan ook een volledig open hemel met de bekende “koepel” van sterren. Luchtverontreiniging kennen ze hier wel maar de lucht is zo helder dat je op een wolkeloze nacht de Melkweg nog kan zien. En neen we bedoelen niet de vrachtwagens van Campina of den Inza. Neen de ECHTE Melkweg aan het uitspansel, en dat met het blote oog te zien !

Het was dus best koud en deze ochtend kraakte het gras als we door de tuin liepen. Nadien is het heel mooi weer geworden en we hebben in de afgevallen blaren van de lindenboom kunnen snuffelen. Ons baasje zegt dat het deze middag 18°C was en we hebben met de voordeur open gezeten !

Belle heeft niet in de blaren zitten snuffelen, die is in de tuin naar muizennesten gaan graven. Ze is heel lang weggeweest daar gans achteraan in de moestuin. Ons baasje zal voor het lente wordt, de aardbeiplantjes terug een beetje in rijtjes herplanten.

Belle is ook al twee maal terug in huis gekomen met haar beide oren vol met kleefkruid. Normaal hebben we dat niet omdat er onkruid gewied wordt en het gazon kort gehouden wordt. Nu zijn we meer dan zes weken in België geweest en door het mooie weer heeft dat onkruid ook z’n kans gezien om op te schieten… Resultaat vier Drentjes met kleefkruid in hun vacht en voornamelijk in de oren. Belle is natuurlijk als haantje de voorste het grootste onkruidslachtoffer. Maar voor een anti-onkruid behandeling is ze niet de eerste die zich komt aanmelden, wel integendeel…

De volgende dagen is er nog van dat mooie weer voorspeld. We kijken er al naar uit en houden jullie op de hoogte van het reilen en zeilen van onze Franse belevenissen…

Belle & co

La Magdeleine 20 11 2014

Aangekomen…

Kort berichtje vanavond na een rit van 800 kilometer waar niet veel in gebeurd is. Wij Drentjes hebben ons tweemaal laten horen en dan nog wel in dezelfde straat.

Ons baasje was in Parijs niet langs de Porte Bagnolet gereden omdat daar file was aangekondigd maar via de périférique West en langs de Porte St Cloud. Daar rijden we dan nog een drietal kilometer door een grote Avenue richting Boulogne – Billancourt waar we dan de Seine oversteken richting van de autostrade A10 richting Orléans.

Boulevard Périférique Paris

Op die Avenue General Leclerc (zo heet die straat) rijdener van die gekken met moto’s en scooters tussen de files en auto’s door. Mensen met helmen moeen wij niet en daarom hebben we die met eens goed blaffen weggejaagd. En BANG dat ze waren, ze hebben zich met een rotvaart uit ons zich gehaast ! Succes voor de verenigde Faes Drentjes !

Ons baasje heeft het rustig gedaan, zelden over de 120 km/u gereden en toch een gemiddelde van boven de 100. We waren dan ook op acht uren ter plaatse maar we kunnen nog niet veel vertellen want het was donker toen we aankwamen.

Morgen meer nieuws als die madam komt om de septische put te controleren…

Oh ja, er is ook nog een nieuwtje over Hera en haar toestand. Ons vrouwtje heeft deze ochtend haar buikomtrek gemeten en dat was 64 centimeter ! dat is ook een gegevne samen met haar gewicht dat we gaan bijhouden .

Belle & co

Vosselaar 19 11 2014

Goed nieuws…

En het goede nieuws komt vanavond uit Hoogstraten, maar heeft alles te maken met de uitbreiding van onze Faesroedel. Wij hadden vanavond afspraak bij onze dierenarts Aline Verschueren voor een echo bij Onze Hera.

En…. Hera is drachtig ! ! ! ! Bowie Spot van Carnisselande heeft bijna vier weken geleden zijn werk prima gedaan , en Hera heeft perfect opgenomen. Wij verwachten puppy’s rond Kerstmis. Meer zelfs, als Hera de gemiddelde dracht van 63 dagen uitdoet hebben wij puppy’s in de Kerstnacht of Kerstdag zelf ! Als dat geen nestje wordt dat onder een goed gesternte gaat geboren worden !

Om 19u30 hadden we afspraak in de praktijk van Aline en Sarah en we hadden ook Jantine, het baasje van Bowie meegevraagd om getuige te zijn van wat waar we al voor 90 % zeker van waren. De technische bevestiging van het drachtig zijn van onze Hera.

We zijn nu zeker, en blij. Met ons ook zeker en vast de mensen die zich al hebben gemeld als kandidaten voor een pup, en ook Jantine die als baasje van de reu heel aangenaam verrast was hoe Aline het blijde nieuws aanbracht.

We hebben zo onze twijfels over het aantal pups dat we op het computerscherm hebben gezien. We zagen zes vruchtjes waarvan we zelfs de hartjes zagen kloppen. De techniek staat blijkbaar voor niets meer. Een kleine drie jaar geleden bij de eerste echo van het L-nestje gingen we enkel om te zien dat Hera drachtig was. Nu met de nieuwste technologie waren we verbaasd over de zeer heldere beelden .

Oma Belle gaat voor de tweede maal oma worden, Heros gaat de derde maal nonkel worden en Lucy, onze jongste mag zich voor de eerste maal halfbroertjes en halfzusjes verwachten.

Vanaf nu gaan we Hera minutieus volgen en hiervan verslag uitbrengen op dit blog. We hebben Hera bij Aline gewogen en ze zette 26,7 kilo neer. Dit gaan we nu twee maal in de week wegen en bijhouden zodat de lezers de evolutie kunnen volgen .

Belle & co

Vosselaar 18 11 2014

Rustige dag…

Geen uitschieters vandaag, rustige dag, drukke baasjes, veel telefoon verkeer vandaag, veel telefoongesprekken waarvan de nummers met 00 beginnen.

Wandelingetje, lekker gegeten met varkens rillette op een boterham (rillette even over datum) super lekker, mankeerde niks aan. Houtkachel aan, drie Drentjes voor een lekker vuurtje… Eentje die dan gaat afkoelen in de tuin… Meer moet dat niet zijn voor ons leden van de Faesroedel !

Baasje heeft gesakkerd…Drentmobiel Citroën Berlingo niet goed op de autokeuring. Alles goed maar stonk uit zijn uitlaat. Terugkomen wanneer Dieseltje terug gezond en lekker ruikt zeggen ze, maar dat zal na de terugkeer uit Frankrijk zijn zegt het baasje. Drentmobiel gaat dus even op stal…

Morgen weer een dag, hopen dat het net als vandaag een droge dag blijft. Vrouwtje sakkert ook als er zestien Drentenpoten, recht uit de tuin, de keuken komen ingeslibberd. Heb je al eens zestien remsporen op de snelweg gezien op de zelfde plaats ? Dat duid gewoonlijk niet op een gezonde situatie, en zo is dat dan hier in de keuken ook niet…

Maar we hebben nogal een makkelijk hoofdbestuur, geen paniek, alles komt goed !

Belle & co

Vosselaar 17 11 2014

In de reeks…

In de reeks wat was je aan het doen, of waar was je toen… een feit dat bij ieder in het geheugen gegrift staat . De scheepsramp met de Herald of Free Enterprise voor de kust bij Zeebrugge in 1987.

Neen het is niet de zoveelste verjaardag van de ramp want dat was op 6 maart 1987, maar het was een bericht in onze mailbox afkomstig van onze vriend en tevens Drentsche Patrijshond eigenaar Daniël Van Hulle uit Blankenberge die ons deze zeer uitgebreide reportage toestuurde .

www.blog.seniorennet.be/herald_of_free_enterprise/

En tijdens het bekijken van deze reportage herinnerde ons baasje zich nog met een precisie van dicht bij de 100 % wat en waar hij aan het doen was.

Ons hoofdbestuur vernam het nieuws van het kapseizen van de Herald of free Enterprise in Italië waar baasje en vrouwtje op skiverlof waren. Meer bepaald in het Hotel Reschnerhof bovenop de Reschenpass in Zuid Tirol. Daar was het diner juist beëindigd en haast alle hotelgasten, waarvan het overgroot deel Belgen, zaten nog in het restaurant toen de hoteleigenares Otti ons kwam melden dat er in België “eine grose catastrophe” aan de gang was. Met enig ongeloof hoorden we het verhaal aan van een schip dat met “tausende passagiere” gezonken was.

Tegen dat we bij de TV waren was de reportage op de ÖRF al voorbij en begonnen de Belgen, die hoofdzakelijk uit Waarschoot afkomstig waren, naar huis te telefoneren via de enige telefoon in het hotel. Van GSM was toen immers nog geen sprake. Het duurde dus tot het laatavond journaal op TV dat we de eerste beelden van de gekapseisde Ferry van Townsend Thoresen te zien kregen.

Dat de eerste hulp indrukwekkend was bleek toen al, en de aanpak van de ramp werd toen al heel uitdrukkelijk op de Oostenrijkse TV vermeld.

Waar een link op het internet 27 jaar na datum van de ramp nog aanleiding toe kan geven. Bedankt Daniël voor de zeer volledige reportage.

Belle & co

Vosselaar 16 11 2014

Akelig…

Gisterenavond rond vijf uur, toen ’t baasje het brandhout aan het stapelen was hoorden wij (wij Drenten horen beter dan ’t baasje) plots luide sirenes van politie auto’s en even later ook de sirenes van meerdere brandweerwagens.

Het geluid kwam duidelijk uit de richting van de E34 snelweg. Die loopt op enkele honderden meters parallel met onze straat en het geluid van de snelweg is hier dan ook 24/24 uur aanwezig.

Dat de sirenes niet uitstierven zoals gewoonlijk maar plots ophielden, deed het vermoeden rijzen dat er een serieus ongeval vlakbij was gebeurd.

Even later konden we de reden al in de internet krant lezen. Ter hoogte van de Texaco parking aan het Giels Bos op de E 34 snelweg was een Tsjechische vrachtwagen ingereden op een ander vrachtwagen in een pas ontstane file na een licht ongeval. De Tsjechische bestuurder van de aanrijdende vrachtwagen heeft het ongeval niet overleefd.

http://www.hln.be/hln/nl/922/Nieuws/article/detail/2122070/2014/11/15/Dode-bij-aanrijding-tussen-vrachtwagens-op-E34-in-Gierle.dhtml

Dat het ernstig was konden we ook op afstand horen omdat het geluid van het anders voortrazende verkeer plots veel stiller werd. Het verkeer richting Eindhoven, in de richting waar het ongeval gebeurd was, kon echter aan matige snelheid passeren via de parking van het benzine station.

Voor ons baasje zijn het steeds akelige momenten, dat is nog steeds een gevolg van de jaren dat hij wegenwachter was bij de VAB en langs de snelweg auto’s met panne terug aan de praat diende te krijgen. Maar dat was dan nog in de 70er jaren toen het verkeer nog niet de helft was van wat het nu is.

In die tijd was het onder de VAB collega’s nog een onderwerp voor een gesprek, wanneer we op de Boudewijnsnelweg een vrachtwagen uit de DDR of Hongarije waren tegengekomen. Op dit moment zie je op de E34 snelweg meer LT, CS, PL, H, BY, UA, landenkentekens op de vrachtwagens dan West Europese kentekens.

Neen, ’t is niet meer plezant, soms meer akelig, en zeker levensgevaarlijk als je zoals gisterenavond je boterham op de snelweg moet verdienen.

Belle & co

Vosselaar 15 11 2014

De Drentmobiel…

De Drentmobiel Citroën Berlingo, in een vorig autoleven ook nog postmobiel is nu heden ten dage ook nog eens Houtmobiel geworden.

Het baasje is de herstelde zitmaaier gaan ophalen met de aanhanger en vermis die zitmaaier mee terug naar Frankrijk moet laat ons baasje die maar staan waar hij goed en droog staat, in de aanhanger.

Maaar… het baasje is er ook voor aan ’t zorgen dat we deze winter geen kou gaan lijden en daarom is hij in de “hout business” gestapt. Bij zijn broer “ozze Dré” is hij al eventjes bezig met verloren paletten uit hardhout uit elkaar te doen en te verzagen naar bruikbare blokken voor de houtkachel. Dat is proper hout dat je met goed fatsoen een dag in huis kan laten liggen en waar geen spinnen en oorwurmen uit kruipen zoals bij blokken “boom” hout.

Ook ’t vrouwtje verkiest dit hout omdat het minder stof in huis maakt En voor ons is het om het even, als het maar lekker brand en wij voor de kachel gerekt en gestrekt kunnen gaan liggen.

En dus is er uit de Citroën Drentmobiel een bench uitgehaald. Op de vrijgekomen plaats stapelt het baasje nu die houtblokken. Zo gaat er per rit een halve kubieke meter brandhout van Beerse naar Vosselaar. Meer neemt het baasje per keer niet mee want de vering van het autootje heeft hier al serieus werk mee. En zo is onze eigenste “Drentmobiel” een tijdelijke “houtmobiel” geworden.

Een Drent moet wat opofferen voor wat warmte in de winter zegt het baasje. Maar binnen enkele weken gaat de Berlingo terug volwaardig Drentmobiel worden. Met twee grote benches voor vier Drentjes.

Belle & co

Vosselaar 14 11 2014

Eric Antonis (73)

De man die ons Cultuur leerde kennen en met de Warande de cultuur naar de Kempen bracht die iedereen ons nu benijd is niet meer…

Uit gazet van Turnhout:

‘MET ERIC ANTONIS VERLIEZEN WE EEN VAN ONZE MEEST MARKANTE FIGUREN’

Provinciaal cultuurhuis de Warande en het Turnhoutse stadsbestuur vernamen met droefheid het toch wel onverwachte overlijden van Eric Antonis. Onze gedachten gaan in de eerste plaats naar zijn vrouw, kinderen en familie.

Met Eric Antonis verliest niet alleen Turnhout een van zijn meest markante figuren – ook al woonde hij hier al lang niet meer. Ook Antwerpen, Vlaanderen en Europa zullen zijn passie, zijn durf, zijn tegendraadsheid en zijn gulheid missen. In Turnhout vond hij het cultureel centrum uit, toen nog niemand wist wat dat precies moest worden. Met een programmatie die steunde op de radicale avant-garde én op de authentieke volkscultuur, zette hij een standaard die tot vandaag relevant is. Steeds enthousiast was hij mee bezieler van allerlei initiatieven die tot vandaag belangrijk zijn zoals Het Gevolg, de Wollewei, de rommelmarkt of projecten voor kinderen.

In Eindhoven leidde hij het Zuidelijk Toneel en leerde hij de Nederlanders het baanbrekende Vlaamse theater van de jaren tachtig kennen. In Antwerpen werd hij intendant van Antwerpen Culturele Hoofdstad 1993 waar hij op zoek ging naar een antwoord op de vraag of cultuur de wereld kon redden. Hij bleef in Antwerpen om er schepen van cultuur te worden. Hij moderniseerde er het stedelijke cultuur- en kunstenlandschap en zette definitieve stappen die leidden tot de bouw van het Museum aan de Stroom. De bekroning met de Vlaamse Cultuurprijs voor Culturele Verdienste (2010) was dan ook meer dan verdiend.

Eric Antonis leefde met volle teugen en bleef actief in de cultuursector tot zijn laatste dagen. Hij bleef onverdroten jonge kunstenaars stimuleren en mengde zich ook gretig in het debat over de plaats van kunst en cultuur in de samenleving; een plaats die dank zij mensen als Eric Antonis prominenter dan ooit geworden is in een regio die zich State of the Art noemt.

Het is nu aan ons om zijn erfenis te bewaken.

Uit: http://www.gazetvanturnhout.be/nieuws/