Koud, kouder, koudst…
Koud, kouder, koudst…
Volgens de baasjes was het zoals in de titel. Het was vorige week in Frankrijk koud, gewoon koud meer niet. Toen we terug kwamen was het mooi weer maar kouder . Deze morgen was het echter het koudst !
Het was zo koud dat de ruitenwissers van onze Drentmobiel aan de voorruit waren vastgevroren en dat de verbindingsstang tussen ruitenwissermotor en ruitenwisser uit elkaar was gesprongen. ’t Baasje is er een uur mee zoet geweest met zijn verkleumde handen. Toen werkte alles weer naar behoren.
Wijzelf hebben niet veel last van de koude. Lucy is bvb niet binnen te houden. Ze komt dan wel telkens terug binnen om te zien of er niemand bereid is van met haar te spelen. Daarstraks was Heros nog maar eens de Chinese vrijwilliger. Lucy komt dan binnen, neemt Heros bij zijn halsband en trekt ‘m mee naar buiten. En die goeie lobbes laat dat allemaal toe…
Lucy weet goed dat ze dat met moeder Hera niet moet proberen of ze wordt goed op haar plaats gezet. Op dat gebied is het hoofdbestuur gerust, een rangorde probleem is nog niet voor binnenkort, als het zich al ooit zal voordoen !
De jachttrainingen voor dit weekend zijn afgelast. Er zijn nogal wat cursisten die, voor de les waar Lucy in zit, van ver moeten komen en have en goed niet willen riskeren op de mogelijk gladde wegen.
Geen nood ons roedeltje zal wel aan zijn trekken komen. Maar daarstraks was het koud bij het vertrek van de wandeling, kouder in het bos en het was het koudst in de open vlakte tussen de weiden …
Belle & co









