Archief

Vosselaar 10 12 2015

IVF puppy’s in Ithaka NY

Op de site van “deredactie.be” lezen we vandaag een opmerkelijk bericht. Wat tot nu toe nog niet bij honden was gelukt hebben wetenschappers aan de Universiteit van Ithaka in de staat New York, USA klaar gespeeld. Lees hieronder het verhaal, wij vonden het de moeite om het hier op het Bas & Belle blog te plaatsen…

Eerste proefbuispuppy's ter wereld geboren

 Wetenschappers verbonden aan het Cornell University College voor diergeneeskunde in Ithaca, New York zijn er na jaren proberen voor het eerst met succes in geslaagd bevruchte eicellen in te brengen bij een teefje. De zeven puppy's, een kruising van beagle, labrador en cocker spaniel, werden in juli geboren en stellen het uitstekend. De eerste menselijke proefbuisbaby werd al in 1978 geboren. Maar pogingen om ivf ook toe te passen op honden mislukten tot nu keer op keer.

De surrogaatmoederhond wierp op 10 juli van dit jaar zeven gezonde pups van elk zo'n 200 gram. De puppy's, vijf beagles en twee kruisingen van beagle en cocker spaniel, blaken vijf maanden later nog steeds van gezondheid. Zes pups hebben intussen een nieuwe thuis gevonden. Eentje, een teefje, bleef in het lab voor verder onderzoek.

De techniek van in vitro fertilisatie, waarbij een eicel buiten het lichaam met sperma wordt bevrucht, is intussen gemeengoed geworden bij menselijke vruchtbaarheidsbehandelingen. Bij honden echter wou het maar niet lukken.

"De biologie van honden is helemaal anders dan die van mensen", licht Dr. Pierre Comizolli, een fysioloog gespecialiseerd in reproductieve biologie verbonden aan het Smithsonian Conservation Biology Institute in Front Royal, Virginia, die ook samenwerkt met Cornell University.

"Een hondendracht duurt maar twee maanden en teefjes zijn bovendien maar een of twee keer per jaar loops. De eicellen die op dat moment vrijkomen zijn niet rijp. Voor ivf heb je echter rijpe eicellen nodig."

Gigantische doorbraak

Bij een eerder experiment in 2013 slaagden de onderzoekers van Cornell er al in om een puppy, Klondike, te kweken uit een bevroren embryo. Een beagleteefje werd toen via kunstmatige inseminatie bevrucht. De embryo's werden bevroren en ingeplant bij een surrogaatmoederhond.

De onderzoekers zijn in elk geval opgetogen met het nieuwe resultaat, dat ze "een gigantische doorbraak" noemen. Ivf-technologie bij honden kan gebruikt worden voor het kweken van bedreigde soorten in gevangenschap en om schadelijke trekken bij andere rassen uit te roeien. Maar ook de mens kan er baat bij hebben. Honden en mensen hebben immers meer dan 350 genetische afwijkingen en ziekten gemeen.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/wetenschap/1.2519714

Belle& co

Vosselaar 09 12 2015

Met twee vingers…

Ons baasje is gehandicapeerd zegt hij van zichzelf. In zijn links voorpootje is een beentje gebroken door een duik in een plantsoen met onkruid waar een boordsteen de breuk finaal maakte. En nu zit ‘m hier met één , af en toe met twee vingers een blogbericht te typen.

Zondagavond bij het avond rondje is hij op een plaats waar wij al honderden malen zijn langsgekomen over een staaldraad gestruikeld. Met een fraaie duikvlucht is zijn linkerarm tussen zijn lichaam en de boordsteen van de straat terecht gekomen.

’t Baasje voelde dadelijk “hier is meer aan de hand dan morgen een blauwe plek” en nadat hij Heros en Lucy terug had afgeleverd is hij naar de spoedafdeling van het St Elisabeth ziekenhuis gereden.

Daar hebben ze dan een röntgen foto gemaakt van zijn linkerarm en hand en nadien nog een 3D CT-scan. Wat nadien kwam was een logisch gevolg… Een steunverband met spalk en een afspraak om zich maandagmorgen nuchter terug aan te bieden voor dag hospitaal. Dat van dat dag hospitaal viel lelijk tegen want het was pas om 19u00 ’s avonds dat het baasje geopereerd werd.

Nadien nog mee naar huis gaan na een volledige narcose was niet echt aangewezen en dus had hotel Sint Elisabeth er nog een gast bij voor de nacht…

Dinsdag middag kon het baasje dan ’t vrouwtje bellen om hem te komen halen.

De operatie is blijkbaar prima uitgevoerd want na twee dagen is de pijn haast verdwenen. Het baasje neemt nu enkel nog een Dafalgan voor de nacht om een goede nachtrust te hebben.

Maandag namiddag moet hij dan op controle komen in het ziekenhuis bij de chirurg. Als de botten dan goed gehecht zijn mag de spalk weg en moet het metalen plaatje en de bouten alles netjes op zijn plaats houden. Het enige waar hij dan nog op moet letten is de eerste weken die linker pols wat te sparen en zeker niet over te belasten.

Daarstraks haalde ons vrouwtje een wens/steunkaart uit de brievenbus, afkomstig van “twee Arnhemse meisjes”… Bedankt Marian en Kiki voor de originele wenskaart…

Belle & co

Vosselaar 06 12 2015

Vriê accident…

Deze avond rond 19u00 nog twee rondjes hondjes uitlaten is niet helemaal verlopen zoals we gewend zijn. Met Belle en Hera ging alles nog best naar wens.

Bij de tweede ronde met Heros en Lucy heeft een dwars gespannen oud draadje op zo ‘n 20 cm hoogte abrupt een einde gemaakt aan de wandeling.

’t Baasje is over dat draadje gestruikeld en met zijn linker pols onder zijn lichaam tegen de aarde op een boordsteen gevallen.

Resultaat… twee uren ziekenhuis, röntgen opname van de pols. Wachten op de foto’s (4) en dan doorverwezen naar de CT-scan . Dan een voorlopige steungips, en morgen terug naar het ziekenhuis voor een kleine operatie waarbij de chirurg een plaatje tegen het bot gaat bevestigen.

Daarna naar het gemeentehuis om klacht te gaan neerleggen om oude draadjes niet weg te nemen die vlak naast de rijbaan in het onkruid, hondenuitlatende buurtbewoners aan het vallen brengen .

Vermits één arm en hand op non-actief staat, gaat het typen “iets” moeilijker dan anders. We houden het dus de volgende dagen wat korter op het blog…

Belle & co

Vosselaar 05 12 2015

Sinterklaas avond…

Ook voor ons Drentjes is het blijkbaar Sinterklaasavond. De baasjes weten alleen nog niet de geplogenheden hoe het echt in zijn werk gaat bij de Drentjes in Nederland. Blijkbaar komt daar de Sint een dag vroeger dan bij de Belskes.

Het zit zo… enkele weken geleden schreef ons baasje ons vier in bij de Drentsche Patrijs liefhebbers https://www.facebook.com/groups/166916173360381/ om samen sinterklaas te vieren door een Klaas pakket te maken en verzenden naar een ander lid van het forum.

Ons baasje deed dus ijverig mee en maakte een pakket voor…. En liet dat door het baasje van Cartouche, Lennaert en Nova versturen naar een adres in Nederland. Toen wij vorige weken in La Magdeleine waren kwam in Vosselaar ook een pakket aan van de brave Sint. En dat werd door onze lieve buren in ontvangst genomen en opgeslagen tot wij terug in het land waren.

En zo ver zijn we nu… het pakket staat sinds donderdag hier boven de bench van Belle en het is wachten tot de brave man uit Spanje het speciaal hier voor ons Drentjes komt klaar zetten.

Alleen is het baasje iets vergeten. Als hier zo een rare snuiter ’s nachts in nze woonkamer komt ronddolen samen met zijn “zwette mennekes” dan liggen wij hier meteen klaar wakker en wees maar gerust dat de baasjes en allicht ook de brave buren gaan wakker worden. Daar gaan wij vier wel voor zorgen.

Het gaat dus voor alle huisgenoten een verrassing zijn wat de nacht gaat brengen… Lawaai als de Sint hier langskomt, of moet het baasje de Sint morgenvroeg een handje helpen. Of is het de derde mogelijkheid ? Beschikt de heilige man uit Spanje over genoeg heilige toverkracht om dat allemaal “in de sjakoche” te krijgen zonder dat we er iets van merken ?

Wie gaat het zeggen ? Maar van één zaak zijn we zeker, voor morgen ochtend weten we hoe de vork aan de steel zit….

Belle & co

Vosselaar 04 12 2015

Alles rustig in Vosselaar…

We hadden een rustige, kalme en zonnige dag vandaag in onze thuishaven Vosselaar. Kort na de middag hoorden we vlakbij enkele autodeuren slaan. Dat is het signaal om met z’n allen in de zetel van ons oren te maken en alle snoodaards weg te blaffen. Dat mag wel niet van ’t vrouwtje maar di was boven aan de slag.

Bij de “ding-dong” van de huisbel steken we nog een tandje bij, want dan zijn die snodaards van daarjuist ook nog eens niet onder de indruk van ons vierstemmig alarmsignaal.

Bleken het de baasjes van onze zoon, broer en nonkel Harrhy te zijn. Ja die twee zijn helemaal niet bang van Drentengeblaf en net als anders krijgen we dan van Dymphna een heel lekker kauwbeentje.

Welkome gasten zijn het altijd die twee want telkens valt er wel iets lekkers te rapen bij hen, het zijn dan ook onze beste vrienden !

Deze namiddag hebben we dan de baasjes geholpen met een hele grote pot soep te maken. Dat is ook zo plezant want als ons baasje soepballetjes maakt dan valt er af en toe wel eens iets verkeerd. En wij zorgen er dan voor dat het “iets” dan geen grond raakt. Plezante sport hoor soepballetjes happen ! Ons baasje kookt die balletjes altijd vooraf vooraleer ze in de soep belanden. Daar blijft dan een flink deel kookvocht over dat wij dan krijgen. Super lekker en wanneer dat kookvocht afgekoeld is vliegen wij daar op af alsof het ons laatste eetmaal is.

Dit keer had ons baasje er ook nog wat groenten uit de soep bij gedaan. Dat maakt dat wij eigenlijk beter eten kregen dan de baasjes zelf. Zuiver krachtvoer was het !

Morgen voorspellen de weermannen en vrouwen van TV nog een mooie dag en staat er weer een flinke boswandeling op het programma. Nu de bladeren van de bomen zijn gaat ons baasje liever met ons het bos in omdat we dan beter in ’t oog te houden zijn.

Niet dat we zouden weglopen maar omdat hij er dan beter op voorbereid is wanneer we weer stadsmadammen met chi-chi hondjes tegenkomen, die zich dan weer rotschrikken van zo ’n vier grote “kleine hondjes opvretende” jachthonden tegen te komen. Dat is althans toch de uitleg die de madammen daar aan geven, terwijl ze die hondjes zo hoog mogelijk optillen zodat wij er zeker niet aan kunnen !

Och ze zouden beter moeten weten, dat wij geen andere honden kwaad doen, maar overtuigen kan je hen toch heel moeilijk ….

Belle & co

Vosselaar 03 12 2015

Telkens weer…

Je kan er donder op zeggen, maar telkens we van Frankrijk terug in Vosselaar komen is het hier luierikkendag in de Drenten roedel.

De baasjes snappen het niet echt. We hebben dan wel gerakkert van ’s morgens tot laat in de namiddag wanneer de zon ondergaat. We zijn dan goed moe maar toch hebben we genoeg slaap en dan komt er nog bij dat we gisteren een negental uren geslapen hebben in de auto .

En toch deden we vandaag amper een oog open en sliepen haast de klok rond. Moest hier een vreemde binnenkomen die ons zo door het huis zou zien liggen op de kussens her en der, die zou denken dat ons baasje ons voor de auto had ingespannen om ons naar huis te laten trekken. Zoiets als een hondenslee van de Lappen of de Eskimo’s.

Maar het is zo als in de titel is aangegeven, het is een steeds terugkerend ritueel en morgen is het weer voorbij.

Wat we ook telkens weer ervaren is het lawaai dat hier overal waar je gaat allesomvattend is. Enkel tussen twee en vier uur ’s nachts is het betrekkelijk rustig. Dan hoor je de E34 snelweg enkel als het forse zuidenwind is. Als je daar de buren over aanspreekt bekijken die alsof je van een andere planeet komt. “Hier is toch geen lawaai” krijg je dan te horen… Maar dat ligt er gewoon aan dat de mensen dat lawaai hier zo gewend zijn dat ze het echt niet meer merken. Het zal er wel aan liggen dat wij uitermate begunstigd zijn met de rust en de kalmte van La Magdeleine.

La Magdeleine waar we eens om de twee weken op maandag rond zeven uur ’s morgens gewekt worden door de vuilniswagen die dan het geselecteerde plastic, metaal en papier komt ophalen. Die werkt volledig automatisch en pikt met het nodige lawaai in één keer de afval container op, schud hem leeg en plaatst de container op zijn plaats terug. De chauffeur is alleen en bekijkt het ganse laadproces vanop zijn TV schermpje vanachter het stuur van zijn geautomatiseerde vachtwagen. En voor de rest is er alleen maar rust en kalmte. Wat een verschil met het luidruchtige Vosselaar…

Belle & co

Vosselaar 02 12 2015

Een andere route…

We zijn terug in Vosselaar… En we hebben nog eens de route via Le Mans, Alençon, Rouen, Amiens gevolgd. Dat was ook weeral even geleden. Meestal volgen we die route op zwarte zater- en zondagen in de zomer wanneer de wegen rond Parijs over verzadigd zijn.

Vandaag namen we de route omdat we in de krant hadden gelezen dat die milieuconferentie in Parijs een zware belasting zou zijn op de périférique en de A1 snelweg van Parijs naar de luchthaven Charles de Gaulle. Men zou ganse delen van de weg afsluiten wanneer die hoge staatspiefen zich verplaatsten !

We kunnen ons best voorstellen dat den Barak met zijn driedubbel gepantserde Cadillac niet graag in de file staat aan de Porte de Vincennes of de Port d’Italie. Neen hoor die mens moet net als de Russische Poet in beweging kunnen blijven.

Vanochtend was het een heel mooie zonsopgang in La Magdeleine, baasje heeft er knappe foto’s van gemaakt terwijl wij over de bevroren gazon holden ! ook onderweg hadden we voor het grootste deel zonnig weer en vooral… het is droog gebleven onderweg.

De weg via Rouen is volgens de tripmaster 130 kilometer langer dan de weg via Parijs. Maar je hebt dan ook geen meter druk verkeer. Wij haalden zonder te snel te rijden een gemiddelde van 106 km/u op dat stuk tussen Tours en Rouen. Dus super goed en rustig gereden !

Juist na Rouen heeft een kraai of iets anders groot zwart waarschijnlijk een flinke buil opgelopen toe die zo maar tegen het midden van de voorruit van de Mitsubishi geknald. Die zal het wel niet meer kunnen navertellen want het gebeurde in een flits aan 130km/u. De sporen waren duidelijk tegen de voorruit te zien en wij dachten dat de ruit er aan most geloven, zo ‘n luide knal gaf dat.

Toen we terug op de A1 snelweg richting Noord gingen rijden gaf madam TomTom aan dat we best over Valenciennes en Brussel konden rijden ipv over Lille en Gent. We hebben dat gedaan en het bleek een prima raad. Enkel bij het naderen van Antwerpen (hoe zou het anders kunnen) hadden we terug wat file maar het baasje heeft de hoek over de Antwerpse ring afgesneden en dat was ook netjes gedaan.

Wij reden vandaag 9 uur en een kwart, wat overeenkomt met een gemiddelde van 100 km/u, en dat noemen wij prima gereden !

Belle & co

La Magdeleine 30 11 2015

Weeral de laatste van de voorlaatste.

30 November weeral geweest… Wat gaat het jaar snel, Morgen al de eerste dag van de laatste maand van het jaar.

Het baasje en Hera waren deze voormiddag bij onze Cognacboer voor enkel flessen XO cognac om tot het einde van het jaar toe te komen. Daar werden ze uitgenodigd om te komen kijken bij het distillatieproces dat net aan de gang was. Hera heeft daar fijn gespeeld met Gaspar de Berner Sennenhond van de familie Lasoudière. Daar heeft het baasje vandaag de eerste keer dit jaar de mensen fijne eindejaarsfeesten gewenst. Waarschijnlijk zullen we voor het einde van het jaar niet meer bij hen komen. Zij hadden dus de primeur dit jaar.

Het was een rustige droge dag vandaag. Enkel deze avond is er plots tijdens het avondeten bewolking opgekomen waaruit natuurlijk het nodige nat gevallen is. De baasjes hadden het nog niet gemerkt waren de honden niet nat waren binnengekomen ! Dan waren we al blij dat we een droge dag hadden. Want morgen wil het baasje de koer nog sproeien tegen onkruid en daar zou het 24 uur droog voor moeten blijven om een optimale werking te hebben.

Ook is er vandaag al een deel bagage in de auto geladen die zeker niet mag vergeten worden. Net als in de heenreis moet er duchtig geselecteerd worden want alle moet in de auto kunnen. We hebben immers geen aanhang wagen bij. En woensdag komen we terug richting België, en we gaan niet langs Parijs met al zijn drukte met die klimaatconferentie en al die drukte makende staatshoofden die zo maar snelwegen laten afsluiten .

Belle & co

La Magdeleine 29 11 2015

Brrr… niet veel te melden.

Tenzij jullie wat gezaag over het weer willen lezen. Het was gewoon een zondag om al vergeten te zijn op maandagochtend. Het zijn niet veel minuten geweest dat het vandaag niet geregend heeft.

Eerst hoopten de baasje nog dat de felle wind de buien wel naar de buren zouden blazen, maar dat hoopten de buren in het westen ook. Er veranderde voor ons niets, het bleef maar slecht !

Gelukkig had het baasje de houtkachel al vrij vroeg aangemaakt zodat de plaats voor de kachel al snel was ingenomen dor Lucy en haar grote beschermheer Heros.

Ook de zetels bleken flink wat aantrek te hebben bij de roedel. En dit allemaal terwijl het vrouwtje in de keuken in de weer was om een lekker diner klaar te maken voor de kennissen die vanavond kwamen eten.

Het baasje op zijn beurt maakte van het slechte weer dan weer gebruik om nog wat opruimwerk op de laptop in orde te brengen. Zo was er op die winderige regendag toch nog wat werk gedaan .

Voor morgen voorspellen ze weer beter weer en daar gaan we dan nog eens goed genieten. Woensdag gaan we terugkeren naar ’t Belgikske en het baasje heeft de landkaart van Frankrijk nog eens boven gehaald. Hij wil kost wat kost woensdag de périférique én de A1 van Parijs tot de luchthaven Charles de Gaulle vermijden in verband met die milieutop in Parijs en al die hoge piefen en staatsleiders ontlopen. Want die moeten ook die wegen gebruiken en door de terreurdreiging zou het wel eens kunnen zijn dat er gewoon wegen worden afgesloten voor die gasten.

Tenslotte zijn er nog wegen naar het noorden zonder Parijs te moeten ronden.

Het baasje denkt er sterk over om via Chartres, Mantes-la-jolie, Pontoise en Senlis terug naar de A1 richting Lille te rijden. Het zit er dik in dat hij dat gaat doen, het is er mooi om rijden met aardige dorpjes en steden en we hebben deze reis toch geen aanhanger mee te sleuren. Ideaal dus om op de terugweg nog eens de toerist te spelen en wat aan sight seeing te doen.

Je hoort en leest het wel de volgende dagen…

Belle & co