WK-voetbal Brazilië 2014

WK-voetbal Brazilië 2014
Het WK voetbal heeft dan toch wat positiefs opgebracht


WK-voetbal Brazilië 2014
WK-voetbal Brazilië 2014
Het WK voetbal heeft dan toch wat positiefs opgebracht


Onweer en zo…Onweer en zo…
Al enkele dagen krijgen we regelmatig een onweer over ons. Tot nu toe zijn we gespaard gebleven van schade door regen , wind of blikseminslag, maar dat is in het verleden wel eens anders geweest.
Dat de onweders plaatselijk wel grote schade kunnen aanrichten hebben we gisteren ondervonden toen we onze vriendin Annemie na een blitsbezoek terug naar het station van Poitiers brachten. De TGV die haar terug tot Parijs richting België zou brengen had een uur vertraging, een ander TGV-stel dat rechtstreeks naar Lille zou rijden had zelfs twee en een half uur vertraging. De verklaring van de man aan het loket waar de biljetten moesten gevalideerd worden vertelde ons dat er takken van bomen (waar kennen we dat nu weer van ?) de elektrische draden langs de spoorbaan beschadigd hadden tijdens het onweer.
Nu dachten wij daar het onze van… we waren in de mening dat de SNCF daar hun voorzorgen toch wel hadden voor genomen, maar toen we deze ochtend de krant inkeken bleek het nog te kloppen ook. De Charente Libre had er een ganse pagina voor over om melding te maken van de onweerschade en dit met foto en al.
Voor de onweders hebben wij Drentjes geen schrik, hooguit geeft Belle eens een blaf om het slechte weer te verdrijven of te stimuleren om “op een ander onnozel te gaan doen”.
Soms gebeurt het al eens dat we alleen thuis zijn wanneer het onweer begint maar dan zorgen onze baasjes er wel voor dat ze zo snel mogelijk terug naar huis komen. Maar bij thuiskomst vinden ze dan vier slapende honden in hun benches. ’t Baasje heet al eens uitgelegd dat de veiligste plaats tijdens een onweer de bench is. Officieel heeft een bench ook de naam “draadkooi” maar ons baasje heeft daar een nog mooiere naam voor. Voor hem is dat een “kooi van Faraday” en die zou alles wat zich binnen de kooi bevindt beschermen en de bliksem afleiden. Net als bij een auto (als het tenminste nog een metalen is).
Vanaf vandaag tot woensdag namiddag is er terug goed weer voorspeld in zuid-west Frankrijk. Na de regenbuien hebben we wel een heerlijke frisse en vooral stofvrije lucht. En dat laatste moesten we wel missen nadat de grote dorsmachines hun “stoebber” de lucht hadden ingejaagd…
Belle & co
Avondje uit…
Avondje uit…
Gisteren was het “stap avond” voor de Belgen en Nederlanders uit onze hondenfamiliekring. Niet dat wij zelf op stap zijn geweest maar het zijn de baasjes die de beentjes onder tafel zijn gaan steken.
Nu zou je kunnen vermoeden dat ze inderdaad “gaan stappen” waren maar er is geen meter wandelen aan te pas gekomen. Onze bazen zijn naar Tusson geweest om daar in één van de betere restaurants van de streek eens lekker te gaan eten.

Ons baasje had er enkele dagen geleden een tafel voor zeven gereserveerd want anders maak je geen kans om binnen te komen . Dat bleek echt wel nodig want alle tafels waren bezet. Het restaurant is dan ook erg bekend in de streek om de verfijnde gerechten en de als schilderijen gepresenteerde borden. Ons baasje zegt “de chef kent zijne stiel verdraaid goed”.
Het gezelschap koos voor het menu all-in met aangepaste wijnen, van aperitief tot de koffie achteraf inbegrepen voor 50 €. Voor de streek is dat best een serieuze prijs maar voor wat je op je bord krijgt is het dubbel en dik zijn prijs waard. Ieder was tevreden en had vriê lekker gegeten .

Voor sommigen was het op een bepaald moment allemaal een beetje veel en daar hebben wij dan ook nog eens van kunnen meeprofiteren. Bij thuiskomst toverde het vrouwtje een voor ons bekend plastic zakje tevoorschijn met daarin nog enkele stukjes van het fijnste rundvlees. Ons baasje heeft dat netjes verdeeld over vier kleine porties waar we dan ook lekker van gesmuld hebben.
Zo was het voor de Drenten met huiswacht onverwacht ook nog een avond met een lekker einde…
Belle & co
Race tegen de regen…Race tegen de regen…
Het was eergisteren al begonnen, toen de eerste meldingen van op komst zijnde regenbuien op France Météo en de speciale meldingen voor de agrarische sector werden aangekondigd.
Plots verschenen weer de immens grote dorsmachines op de velden begeleid door al even immense tractoren met reuzengrote aanhangers.
De oogst van de graangewassen was weer gestart. Om 8 uur ’s morgens als de dauw van de gewassen verdwenen is worden de machines startklaar gemaakt voor een dag die duurt tot 02u00 in de nacht.
Toen we eergisteren rond half twaalf na de “Nuits Romanes” huistoe reden , telden we over die vijftien kilometer makkelijk een twintigtal zwaailampen midden in de velden. Aaan die zwaailampen zijn dan gewoonlijk een viertal verstralers gekoppeld die een klaar zicht geven op de te maaien velden.
Gisteren in de vooravond waaide er dan plots een massa stof over de koer waar het hoofdbestuur en Annemie zaten te keuvelen. Buurman Serge en zoon Sylvain “le gamin” waren met hun zwaarste materiaal op het veld vlak bij ons gehucht aanbeland. En het moest “avanceren” want in het westen kondigden donkere wolken niet veel goeds aan.
Ons baasje heeft dan de gelegenhei te baat genomen en is met het “Kodakske” het blokje rond gelopen waar “John Deere” (de dorsmachine) met aan boord, hoog boven het veld , Sylvain aan het stuur. Vader Serge reed met de tractor met aanhanger op enkele meters van de immense pikdorser om het graan op te vangen dat met een flinke straal in de aanhanger werd gepompt.
Het blijft een indrukwekkend zicht dat machtsvertoon van die geweldige machines. En wat het belangrijkste is… het graan van Serge en Sylvain stak in de silo’s, veilig opgeslagen vooraleer de regen een uur later met bakken uit de hemel viel…
En toen kwam het onweer zegt ons baasje ons deze ochtend, maar daar hebben wij als brave Drenten niks van gemerkt of toch minstens geen reactie op gegeven. En het heeft er nochtans “grellig” geknalt en geflitst volgens het baasje die blij is dat ‘m gisteren geen tomaten heeft gesproeid.
Belle & co
“Nuits Romanes”“Nuits Romanes”
Al enkele jaren bestaat er in de regio Poitou - Charentes een circuit van gratis optredens doorheen de ganse regio.
Het zijn gemeentes die het organiseren met steun van de regio’s. Zo waren we gisterenavond voor de eerste maal aanwezig bij zo’n optreden in Limalonges, een piepkleine gemeente die vlak bij het drie departementenpunt Vienne, Deux-Sèvres en Charente ligt.
Het is een vijftiental kilometer van bij ons en dus op een goei tien minuutjes waren wij ter plaatse. Die “wij” waren, Jan, Simonne, Annemie, Chris & Jeanny en Steven en Eva. De honden hadden gisteren avond huiswacht.
Vermits het voor ons de eerste maal was dat we een optreden in het kader van de Nuits Romanes meemaakten wisten we ook niet wat ons allemaal te wachten stond.
Uit de promotie blaadjes hadden we geleerd dat er een concert van Celtische muziek (Ierse, Bretoense) zou gegeven worden in de kerk van de Heilige Johannes de Doper (St Jean – Baptiste) in Limalonges. Maar het was gisterenavond nog zo ’n mooi weer dat het optreden buiten op de plaats achter de kerk plaatsvond.
De groep “Doolin” , vijf muzikanten sterk, bracht ons een heel mooi repertoire typisch Ierse muziek, voor ons was het net alsof we bij een optreden van de jongere versie van The Dubliners aanwezig waren. Ons baasje vertelt dan dat het rare kwasten zijn die Ieren want “als ze dronken zijn zingen ze prachtig, en als ze nuchter zijn….dan winnen ze het songfestival”
http://www.youtube.com/watch?v=3mN2ELUiX1w
Deze muzikanten van Doolin waren niet dronken en zongen en speelden prachtig en ook hun naam prijkt ook niet in de lijst van het Eurosongfestival… Het zal er waarschijnlijk aan liggen dat ze niet uit Ierland kwamen maar uit het Franse Toulouse… Maar dat kon je enkel horen aan de bindteksten die in accentloos Frans werden gepresenteerd.
De aansluitende circus act van twee jonge mannen met een klimpaal kon ons minder bekoren maar de hapjes en de aangeboden drankjes waren meer dan lekker en ook nog eens volledig gratis daarbovenop .
We waren alle zeven even enthousiast over de fijne zomerse avond met fijne toffe muziek…
Belle & co
Schrik hebben van...
Schrik hebben van...


Gasten en zo…Gasten en zo…
Nu het verlof “hout en bouw” vorige week vrijdagavond begonnen is zijn er weer flink wat bekenden bij ons en in de buurt neergestreken.
Het is begonnen met Steven en Eva en Drentje Lana, die zaterdagnamiddag hier arriveerden. Zij hebben samen met Chris, Jeanny en de Drenten Cartouche en Lennaert een vakantiehuis gehuurd op een vijftal kilometer van Ferret.
Maandag kwam ons baasje zijn zus Rita (beter bekend als “dekoekjestante”) en schoonbroer Luc in St Fraigne aan. Dat is ook op een boogscheut van hier.
En ons baasje is gisteren namiddag Annemie, zijn vroeger directrice op school , gaan afhalen van de TGV in Poitiers. Zij is een “vriendin voor het leven” van ons hoofdbestuur en komt ook nog even genieten van de rust van het Charentaise platteland. Annemie logeert “onder ons dak”, wij hebben op dit moment drie baasjes en dat valt best mee voor ons. Gans de roedel kent Annemie dan ook al vanaf hun puppytijd en dat schept ook een band.
Ondertussen hebben we dan ook het normale vakantieleven opgestart. Wij mogen geregeld met Cartouche, Lennaert en Lana spelen. Ondertussen zorgt het baasje voor drank en zorgt het vrouwtje dat er iets lekker op tafel komt om te eten.
Bij de bakker deze ochtend vroeg de echtgenote van de bakker aan ’t baasje “of de jaarlijkse gasten waren aangekomen” toen het baasje om een dubbele portie baguette vroeg…
We worden in elk geval goed opgevolgd door de plaatselijke middenstand en ook in de supermarkt moest het baasje even denken op de naam van de kassierster aan de kassa. Het baasje had het goed gezien… het was inderdaad Grace de dochter van onze voormalige overburen, die ons baasje na de scheiding en verhuis van haar ouders, niet meer had teruggezien. En dat was ook alweer goed vijf jaar (of meer) geleden. Grace’je was een flinke, mooie, mademoiselle geworden …
Belle & co
Een vrouw met gevoel voor humor…
Een vrouw met gevoel voor humor…
Met een zachte, verleidelijke stem vraagt een vrouw aan haar man:
"Heb jij wel eens een heel erg gekreukeld briefje van 20 euro gezien?".
"Nee", zegt de man, enigszins verbaasd.
Met haar meest sexy glimlach maakt ze langzaam de bovenste vier
knoopjes van haar blouse los en laat haar hand langzaam in haar
zijden push-up bh glijden en haalt er een gekreukeld briefje van 20
uit. Hij pakt het aan en lacht hoopvol.
Dan vraagt ze: "Heb je wel eens een erg gekreukeld briefje van 50
euro gezien?".
"Nee", zegt de man weer en begint nu een beetje opgewonden te raken.
Zij geeft hem weer haar verleidelijkste glimlach, tilt langzaam haar
rok op en laat haar hand langzaam in haar doorzichtige mini-string
glijden en haalt er een verkreukeld briefje van 50 uit. Hij pakt
het aan en begint nu wat sneller en hoopvoller te ademen.
Dan vraagt ze: "Heb je wel eens 60.000 euro verkreukeld gezien?".
"Nee", zegt hij, ditmaal flink opgewonden.
Ze glimlacht weer naar hem en zegt: "Ga dan maar eens in de garage
kijken".
L.K.

Duur speelgoed ?Duur speelgoed ?
Het speelgoed dat bij ons favoriet is moet stevig zijn, weerstand hebben tegen Drenten kracht en vooral goedkoop zijn. Stokken zijn favoriet, defecte lederen voetballen die plat zijn maar vooral lege petflessen !
Volle petflessen kunnen ons maar matig interesseren maar en zelfs de dop mag er af zijn. Het mogen grote of kleine zijn, ons maakt het niet veel uit, als we ze maar kunnen plat bijten.
Er waren tijden dat onze baasjes nog geen dopjes van drankflessen verzamelden en toen bleven de dopjes stevig op de flessen vastgeschroefd omdat er nogal eens enkele druppels cola of frisdrank kon in gebleven zijn. Dat zorgde dus voor plakkerige vloeren en soms ook op de kleding van de baasjes. Het was toen een prestatie van Belle om die dopjes in recordtijden van de fles te krijgen. Het baasje heeft het ooit met de chronometer gecontroleerd en kwam toen uit op zes seconden ! En dat alleen met haar tanden !
Het moet dus echt geen duur speelgoed zijn waar we mee tevreden zijn. Ook de deksels van emmers van confituur en andere bakkersbenodigdheden , die we krijgen uit de bakkerij van nichtje Anke zijn toppers. Die deksels kan ons baasje tientallen meters laten zweven zoals een frisbee en vooral Hera maakt er een spelletje van om ze als een volleerde frisbee kampioen uit de lucht te plukken.
En dan nog een topper van formaat… zijn de versleten sokken van de baas… We durven het haast niet zeggen maar we hopen telkens dat er zoveel mogelijk tenen en hielen zichtbaar worden wanneer het baasje ’s morgens propere sokken aantrekt. Die worden dan gelijk opzij gelegd en even later krijgen we die met twee stevige knopen er in. We kunnen met vier Drenten in huis allicht een speelkameraad vinden om trekspelletjes te doen.
En die sokken… die hadden bij ’t baasje een langer leven dan bij ons Drenten !
Belle & co
Geen sant in eigen land…
Geen sant in eigen land…
Nu de wereldbeker voetbal in Brazilië zijn ontknoping eergisteren avond heeft gehad, valt ons wel één en ander op.
Zo valt ons op dat Jan Mulder, zijn commentaren , analyses van de matches, zijn humoristische aanpak op de Vlaamschen TV , in Vlaanderen de hemel wordt in geprezen, unaniem bejubeld en vooral gesmaakt door de kijkers.

In de commentaren op de “sociale” media daarentegen zijn het hoofdzakelijk de Hollandse landgenoten van Jan Mulder die hem niet kunnen pruimen, het een arrogante “Greuninger” (Groninger) vinden, en hem zelfs een grootsprakerige windbuil vinden…
Geen sant in eigen land dus…

Ons baasje heeft in elk geval genoten van de onbevangen kritieken en analyses van Jan Mulder. Ook van zijn opinie tegenover zijn tafelgenoten voor de kamera’s was het snoepen van zijn taalgebruik en heldere visie.
Als je dan de vaak onbenullige commentaren op de Nederlandse TV hoorde tijdens en na de matches dan mogen wij Belgen blij zijn dat Jan Mulder uitwijkt naar het Brussel dat hij zo goed kent vanuit zijn Anderlecht tijd.

Dus conclusie van gans het verhaal, de analyse over de TV commentaar… Laat de Hollanders maar commentaar geven op Jan Mulder, van ons mogen ze hem Belg maken en een levenslang contract als voetbal commentator/analyst geven. Met dank aan onze Noorderburen…
Belle & co