Archief

Vosselaar 10 06 2016

Rozentuil…

Boeketje La Magdeleine.... Toen we vorige zondag klaar stonden om te vertrekken kreeg ik toch nog spijt dat er zoveel rozen en pioenrozen op het punt stonden van open te komen waar niemand iets aan zou hebben moest ik ze laten staan hebben. Dus nog snel even de snoeischaar genomen en een boeketje bijeen geknipt. Cellofaantje met een elastiekje rond de stengels met een beetje water en ze zijn in prima conditie in Vosselaar gearriveerd. Nu 6 dagen later staan ze op hun mooist in volle glorie !

Het was een gok toen ik dat toch wel flink uit de kluiten gewassen boeket nog snel ergens moest tussen kwijt raken op de aanhanger. De aanhanger was net zwaar geladen en het risico bestond er in dat +900 kilometer (we reden langs Rouen rond) het boeket geen goed zou doen.

Maar de vrees was onterecht de toevallige ontstane boeket van rozen allerlei kleuren en twee kleuren pioenrozen had de rit zo goed doorstaan dat we nu al een week geniet hebben van onze Franse bloemenpracht.

Dat er hier in huis momenteel een geur hangt van rozen is dus niet vreemd. De baasjes zijn zich niet plots gaan wassen met rozekeszeep uit grootmoeders tijd…

Belle & co

Vosselaar 08 06 2016

Het puppy grasveldje

In april is het baasje er al begonnen, eigenlijk te vroeg want soms vroor het ’s nachts nog en dat is niet goed voor het zaaien van een mooi “pélouske”.

Maar het moest gebeuren en om te voorkomen dat er binnen de kortste tijd weer Drent-diepe kuilen zouden ontstaan, heeft het baasje er voor gezorgd dat een Drent zonder kraan of bulldozer geen centimeter diep de grond in zal geraken.

Het baasje heeft eerst het vroegere, door gravende Drenten geteisterde stukje tuin met de tuinfrees omgewoeld en vlak gelegd. Daar heeft hij grindtegels gelegd over gans het oppervlak van dat deel van de tuin ! Dat zijn van die tegels die op parkings verhinderen dat het grind verplaatst wordt en kuilen gaat liggen.

Het spul is Drent-proof en eens gelegd heeft het baasje de honinggraat gevuld met compost uit “eigen maak”. Zeg maar van de composthoop aan het eind van de tuin. Daarmee verkreeg hi twee vliegen in één slag. Namelijk een groot deel van de composthoop weg en tegelijk prima krachtige ondergrond voor een mooi grasveldje.

Toen wij zondagavond terug keerden vanuit Frankrijk had het warme en natte Bels weer voor een reuze groei van het gras. Het was heel mooi gelijkmatig gegroeid. In gen jaren hadden we zo ’n mooi grasveldje gehad.

Intussen heeft het baasje al tweemaal het jonge gras gekortwiekt en we moeten het eerlijk bekennen… op zo ’n grasveldje moet het heerlijk spelen zijn voor de pupjes die we dit jaar nog verwachten met Hera. De speelplein voor binnen was al volledig in orde, de buitenspeelplaats mét overdekte verwarmde speelplaats onder de open veranda en het knappe grasveldje…daar wil elke pup zich toch op uitleven samen met de overige roedelleden !

We kijken er al naar uit wanneer Hera terug loops komt en we negen weken later weer mooie pups kunnen verwelkomen .

Belle & co

Vosselaar 06 06 2016

Vergeten…

het is niet waar hé... ja toch wel...de baasjes zij Lucy's koebeest troetel vergeten in Frankrijk. Het moest er eens van komen.

Gisterenochtend had Lucy haar troetel mee de tuin ingenomen en het gras was nog kletsnat van de dauw. De baasjes hebben koebeest dan maar te drogen gelegd in de keuken en daar ligt ze nu nog steeds ! Koebeest moet eerst nog wel eens een zoveelste watten orgaan transplantatie ondergaan.

Dat is gewoonlijk het vrouwtje die de chirurgische ingrepen hier ten huize aan de knuffels doet . De reparaties zijn inmiddels niet meer te tellen en het aantal gedoneerde organen evenmin, gelukkig komen de donors uit een pak watten en hoeven er geen andere knuffels hier het leven voor te laten.

Maar het baasje heeft "uit voorraad" een andere knuffel opgezocht. Vannacht slaapt ze (heel toepasselijk met dit warme weer) met de afbeelding van een sneeuwmanhoofd naast zich. Sneeuwman is intussen al aanvaard en ook moeder Hera had er al belangstellig voor.

En wij die dachten dat het een ganse dag gezeur zou zijn omdat onze jongste haar knuffel niet vond ! Neen hoor Miss Lucy heeft geen krimp gegeven, het is nu afwachten of ze binnenkort haar oorspronkelijke knuffel koebeest nog moet hebben. Zij heeft die gekregen net als haar broertjes en zusjes bij ons het nest verlieten. En dat is nu ondertussen toch ook al meer dan vier jaar geleden.

Belle & co

Vosselaar 05 06 2016

Terug naar het noorden…

Het was vandaag weer een terugkeerdag. Dat gebeurt wel meer bij ons maar vandaag waren er toch wel wat “speciallekes” mee gemoeid.

Het begon al vanochtend om zeven uur. De vorige dagen was het telkens zo dat wanneer we het gordijn opzij schoven een grijze of nog erger een regenlucht kregen te zien. Vandaag was het dan toch wel een blauwe lucht zeker. Neen vandaag ging het hoofdbestuur niet terug even liggen, zij wilen profiteren van het beetje goede weer dat ze nog kregen.

Vroeger planden we onze reisdagen in functie van de verloven en vooral van e te voorziene drukte. Tegenwoordig zijn dat de drukte, zijn er stakingen ? Zijn er overstromingen ? Is er overal genoeg diesel verkrijgbaar ? En nog van die onvoorspelbare zaken die het reizen er wel avontuurlijker door maken, maar wanneer je met vier honden in de auto reist het zeker niet aangenamer maakt.

Tijdens de heenreis zijn we op zondag gegaan met de gedachte “in het weekeinde zijn die vrahtwagen bestuurders het paletten opstoken wel beu en willen ze dicht tegen hun Marie of Josephien aan kruipen. En die redenering klopte ook vandaag nog. Geen staker gezien vandaag. Diesel verkrijgbaar ? Meer dan een fatsoenlijk verbruikende Mitsubishi verbruikt krijgt. Maar die overstromingen…. Da’s een ander paar mouwen. We waren er al van verwittigd dat de A10 Parijs - Bordeaux afgesloten was tussen Tours en Orléans. Dat is hinderlijk en betekent wat extra kilometers maar daar is het dan ook mee gezegd. Wij reden net na Tours van de A10 naar de A28 naar Le Mans, Alençon , Rouen en zo naar Amiens. Daar gingen we terug de A1 op naar Lille. Deze keer reden we echter via Valenciennes naar Brussel.

Het was een prima rit met enkel even file in Brussel met als oorzaak de supporters van de Rode Duivels die op de Heyzel de laatste oefenmatch speelden tegen Noorwegen. En dat zorgde voor wat strubbelingen op de noord-west zijde van de Brusselse ring.

Met de omweg via Le Mans –Rouen deden we 910 km tegenover normaal 785 km maar we haalden een gemiddelde van 105 km/u en reden acht uur en half over het traject La Magdeleine - Vosselaar. Niet slecht zegt het baasje met de aanhanger achter de auto en vier Drentjes achterin. Hij heeft geluk denken wij maar dat wee zo goed getraind zijn als kilometer vretende snelwegdoggies !

Belle & co

La Magdeleine 04 06 2016

Alweer de laatste dag

Want morgen gaan we terug noordwaarts. Er wacht ons een drukke hondenweek. Zo hebben we dinsdag een afspraak met onze dierenartsen om een bloedafname bij Heros en Lucy in het kader van het onderzoek aan de Ugent.

Vrijdag hebben we vergadering met de FZG groep, zaterdag clubmatch in Barneveld, Zondag wandelen met de hondjes in Arendonk en maandag ALV in Woudenberg. En dinsdag kunnen we al terugkeren naar La M. tot 25 06 want dan is het weer wandelen in Hulst en omgeving.

Het was vandaag dus weer de dag van al de werkjes die zo laat mogelijk voor het vertrek moeten gebeuren. Het baasje wilde al van vorige week de “composthoop” of hoop rottend gras naar het containerpark afvoeren, maar telkens kwam er iets tussen en intussen lag die hoop er nog altijd. Tot het baasje dan vandaag zegde “wat moet, dat moet dan maar” en in goed drie uren waren er twee volle aanhangers weggevoerd. Volgende keer als we hier zijn gaan de laatste takken ook dezelfde richting uit .

Iets gans anders, hoewel het ook met rot te maken heeft… De kersen aan de boom vooraan in de tuin mogen we als verloren beschouwen door het natte weer. Het zijn van di grote donkere kersen, heel lekkere, wanneer ze niet rotten aan de boom wegens openbarsten door te veel sap of zeg maar water !

In al de jaren dat we nu hier zijn hebben we hooguit 2 maal kersen van die boom kunnen eten. Waarschijnlijk heeft het er mee te maken dat de overloop van de regenwater citerne daar ergens de grond extra vochtig maakt.

De kersen zijn nog lang niet rijp en nu al is er geen enkele gave kers meer aan de boom te vinden , spijtig, heel spijtig. Maar niet getreurd, achteraan in de tuin staan nog twee immens grote kersenbomen. Bij die twee hebben we nog nooit in de top geoogst omdat de bomen te hoog voor onze ladders zijn. De voorlaatste boom draagt op dit moment heel veel kersen die, als het weer nu een beetje zonniger gaat worden, binnen twee weken kunnen geoogst worden.

We kijken er al naar uit !

Belle & co

La Magdeleine 03 06 2016

De eerste dag zonder regen….

Echt waar, het heeft vandaag van gans de dag niet geregend. Dat is sinds vorige week niet meer gebeurd in de Charente.

Nu hebben we zelfs de zon al even gezien, heel eventjes maar, maar ze was er écht.

De baasjes hebben van de droge dag gebruik gemaakt om de schade in te halen, want ze hadden toch heel wat plannen die door het rotweer letterlijk in het water zijn gevallen. Maar het is hun gelukt.

De tuin ligt er terug netjes bij en er is een groot deel van het onkruid op de hoop voor de déchetterie ofte containerpark terecht gekomen.

En wij roedel des huizes hebben ons goed vermaakt in de tuin waar we in het kort gemaaide gras kunnen rollen dat het een lieve lust is.

Zondag gaat het terug richting Vosselaar, maar we zullen de grote toer langs Le Mans, Rouen en Amiens moeten maken . De A10 die we normaal nemen richting Parijs blijkt nog steeds afgesloten te zijn tussen Orléans en Parijs. Een omweg van 100 km is dus wel aangewezen willen we niet ergens geblokkeerd geraken…

Belle & co

La Magdeleine 02 06 2016

Mirabellen en vijgen…

Na twee jaar hebben we ze terug in de tuin, Mirabellen de Nancy. Toen we het huis kochten was dat veruit het enige fruit dat niet in de boomgaard aanwezig was. Met de superstorm van 28 december 1999 waaide de grootste van de twee notenbomen om en kwam er plaats voor een andere fruitboom. En dat werd onze eerste mirabellenboom. Import vanuit België en die deed het vanaf het tweede jaar geweldig goed. Een achttal jaren gaf dat boompje, want echt groot is hij nooit geworden, een vracht aan heerlijke vruchten. Sommige jaren braken de takken van het gewicht van de vruchten !

Maar plots, en zonder enige teken vooraf was het gedaan met het boompje. Er kwamen geen bladeren aan de takken en geen bloesem en dus ook geen vruchten… Bomen sterven staande zegt men wel eens en dat was hier heel letterlijk te nemen.

Maar twee jaar geleden hebben we twee nieuwe boompjes geplant. Weer import uit België, gekocht bij boomkwekerij Marechal in Turnhout en die blijken het na anderhalf jaar ook al goed te doen. Vorig jaar was er een voorzichtig begin met enkele mirabellen , maar dit jaar gaan we terug kunnen oogsten !

Maar we hebben ook nog een vijgenboom op de koer staan. Die staat netjes beschut tegen koude oostenwind tegen de muur van de hangar aan. Deze boom hebben we een tiental jaren geleden ook zelf geplant en die geeft al vele jaren een weelde aan vruchten af. Zoveel dat we moeten uitdelen aan vrienden en buren want overrijpe vijgen trekken wespen aan, véééél wespen en “frelons asiatique”, dat zijn wespen die zo ’n driemaal het formaat van een gewone wesp hebben. En vermits wij van de roedel naar alles happen wat maar vliegend passeert heeft ons baasje die frelons liever in Azië dan hier in Ferret.

Dus alle vijgen worden hier verwerkt in confituur of weggeschonken aan de schuin overbuurvrouw die gek is op onze vijgen.

Nu we toch bij confituur zijn aangekomen nog even vermelden dat ons baasje geen zoetebek is bij het ontbijt, maar wel bij elk ontbijt hier in Ferret besluit met een stuk verse baguette met confituur.

Bij zijn drie favoriete confituren komen er twee uit onze eigen tuin en eentje van de straatkant. De mirabellen en vijgen uit onze tuin concurreren met elkaar en de derde confituur is bramenconfituur. Daar moeten onze baasjes dan wel schrammen en krassen op handen en armen voor trotseren.

De vruchten worden naar confituur omgetoverd en in potjes gedaan door ons vrouwtje die door de jaren heen een echte reputatie heeft opgebouwd als meester confituur maker. Heel god bekend bij familie, vrienden, buren en andere gourmands.

Nog enkele weken en de keuken geurt dan weer naar lekker fris fruit dat staat te pruttelen in erg grote kookpotten die enkel uit de kast komen om confituur en ….mosselen te koken !

Belle & co

La Magdeleine 01 06 2016

Droog maar…

Het was “bijna” droog vandaag. Dat wil nog altijd niet zeggen dat het mooi weer was vandaag. We hebben zelfs wat medelijden gehad met een technieker van de telefoon maatschappij Orange. Die kwam eindelijk, na 2,5 maand na de aanvraag, de vaste telefoonlijn opnieuw kwam aansluiten. En toen …regende het pijpenstelen toen hij op de ladder tegen de telefoonpaal moest opkruipen !

Twee jaar geleden had het baasje, in een Franse coleire het kontrakt opgezegd met Orange omdat we toen twee maanden zonder vaste telefoon zaten en ook de internet verbinding onderbroken was. Vergoeding voor die twee maanden zonder verbinding maar wel betaald was er toen niet. Intussen blijkt de service hier “au milieu du monde sauvage” flink verbeterd te zijn en dus nam ons baasje een nieuwe verbinding. Die is dus vanochtend terug in orde gemaakt.

We hebben dus na 2 jaar enkel bereikbaar geweest te zijn door een stinkend duur GSM gebruik en Skype die extreem traag werkt met veel vertraging omdat alle internet verkeer hier via de satelliet gaat , terug normale telefoon. En we moeten erkennen, met België of Nederland bellen heeft een even goede verbinding als naar de andere kant van het dorp hier bellen !

We zijn daarstraks ook eens samen met baasje en zijn kodakske door de tuin gelopen om een gedacht te hebben van hoe regen en wind hebben huisgehouden in het rozen bestand.

De bloemen hebben duidelijk van de regen geweten maar er is buiten wat afgewaaide rozenblaadjes geen windschade aan de struiken zelf, en daar zijn we blij om. Enkel de witte pioenroos is, ondanks het steundraad die er rond staat totaal uit elkaar geregend/gewaaid.

Hopelijk krijgen we nog enkele mooie dagen zodat we voor zondag nogmaals het gazon kunnen kortwieken. We horen met dit regenweer het gras immers groeien terwijl we erover lopen ! Ook wil het baasje nog eens het gras op de koer te lijf gaan met een sproeimiddel dat daarstraks nog voor 1,5 jaar een vergunning heeft gekregen. Ons baasje maakt dan een Roundje up met dat spul in de sproeier van het moment dat we al vertrekkensklaar in de auto zitten. Want daar is hij wel van overtuigd, het is goed spul tegen onkruid, maar goed voor mens en dier is het zeker niet …

Belle & co

La Magdeleine 31 05 2016

Rondje Ferret rozen

Van een halfuurtje droog weer heeft het baasje geprofiteerd om met zijn Sony “kodakske” de ronde van de tuin te maken. Wat overal opvalt op de koer en in de tuin zijn de rozen in alle kleuren , grootte en vormen.

De meeste rozen stonden hier al in de tuin toen de baasjes in de lente van ’99 het huis hier in La Magdeleine kochten. Meestal zijn de rozen de zorg van ’t vrouwtje, tenzij ze moeten opgebonden worden of geplant of herplant, dan komt het baasje ten tonele.

Waar je nu, tijdens en na de buien, niet naast kan is de geur van “rozekeszeep”. De meeste van de rozen verspreiden de geur uit onze jeugd toen er zowat in alle kleerkasten en schuiven wel een stukje zeep met rozenopdruk te vinden was. Niet dat ze dienden om je mee te wassen, neen…de geur , daar was het om te doen. En zo ook dezer dagen, maar nu zijn het de echte planten en bloemen van wie de geur de koer en tuin beheersen.

Nu door de hevige regens van de laatste dagen zijn er al veel bloemen op hun retour. De wind verspreid dan ook de blaadjes over gans de tuin. Het lijkt dan ook haast de processies uit onze jeugd toen de straat bestrooid werd met wit zand en rozenblaadjes om het sacrament een waardige bestrating te gunnen . Maar dat laatste hebben wij van horen zeggen, want buiten de heel bekende jaarlijkse processies in Brugge, Hoogstraten, Hakendover en dergelijke blijft er van de meeste processies enkel nog de herinnering over.

Wat we nog wel herinneren was de uitspraak van één van baasjes nichtjes (toen 13 jaar). Toen haar vader vertelde dat de pastoor van de parochie nog maagdekes zocht om mee te gaan in de processie, was haar antwoord “als het maagdekes moeten zijn zal mijnheer pastoor hard moeten gaan zoeken”….

En zo gaan we morgen en de volgende dagen weer van het zicht en geur van onze rozen kunnen genieten.

Belle & co

La Magdeleine 30 05 2016

Bahhhh…

Wat een dag vandaag… de ganse dag heeft het geregend. Het regende zelfs vanochtend al toen de baasjes ons uitlieten, en…. het regent nog altijd.

We zijn vandaag driemaal met het baasje tot achteraan in de tuin geweest toen het even over was. We hebben vandaag dan toch zeker 600 meter gelopen. De tuin is ongeveer 100 meter lang, dan moet je nog eens terug dat maakt per keer 200 meter en dat drie keer…

We weten, het is belachelijk maar op dagen als deze rekenen we haast per meter uit hoeveel we wandelen(?). Van de drie keer dat we achter in de tuin geweest zijn hebben we twee keer moeten lopen om droog terug binnen te komen. IJdele hoop natuurlijk, nat waren we toch.

De hondenhanddoeken hebben dan vandaag hun nut bewezen. Moesten we niet telkens bij het binnenkomen afgedroogd zijn dan stond nu de damp als in een sauna tegen de vensters.

Morgen “zou” het droger worden volgens de krant, maar tegen de avond toch weer kans op regen. Daar kunnen we vrede mee nemen, het is dan toch al beter dan wat we vandaag over ons kregen…

Belle & co