De lichaamseigen cellen van de hartdonoren worden met een soort detergent gewassen. Stamcellen van de donorpatiënt wordt daarna in het hart gebracht zodat die zich kunnen omvormen tot hartcellen.

"De harten groeien en we hopen dat die binnen de week beginnen te kloppen. Er zijn nog veel hindernissen te overwinnen, maar toch hopen we op een dag een volledig orgaan te kweken dat kan worden getransplanteerd", verklaarde specialiste regeneratieve geneeskunde Doris Taylor.

Eerder werden al menselijke stamcellen in dierlijke harten getransplanteerd. Het hart begon te kloppen, maar nog niet snel genoeg. De grootste uitdaging wordt het hart te laten werken in het bloedvatenstelsel. De onderzoekers blijven alvast positief.

Veren zijn, net zoals haar en vingernagels, gemaakt van de sterke en chemisch stabiele stof keratine. Ze kunnen de sterkte van plastiek doen toenemen, terwijl ze het gewicht doen afnemen. Bovendien biedt het plastiek meer weerstand tegen water.

De onderzoekers bewerkten de veren door de stof methylacrylaat toe te voegen. Het resultaat werd tot dunne laagjes geschapen. Die bleken sterker te zijn dan soortgelijke laagjes waarvoor ander bioafval gebruikt werd.

"Als de veren als composietmateriaal worden gebruikt, is er geen polyethyleen en polypropyleen nodig", aldus professor Yiqi Yang van de Universiteit van Nebraska. "Hierdoor wordt het plastiek duurzamer en beter afbreekbaar."

Of dit kleinschalige experiment in geval van massaproductie economisch haalbaar is en tot een lagere ecologische voetafdruk leidt, moet onderzoek nog uitwijzen.