Moeder 98

Vandaag was het eerder druk... vroeg uit ons bed om onze poetshulp bij de buren binnen te laten... die zijn nl. op een cruise en wij hebben hun sleutel... alles klaarzetten voor de hulp die na de middag bij ons komt poetsen... d.w.z. middageten + vieruurtje... dan rond 8,30 u vertrek naar de golf voor een "ploegenmatch"... tegen 13,30 u terug naar huis... even verkleden en naar het home om de verjaardag van mijn moeder te vieren... die wordt nl. 98 jaar... niet slecht hé... we hebben haar in de bloemetjes en de snoep gezet want wàt kun je mensen van die leeftijd nog anders geven en ze scheen er wel blij mee te zijn... haar grootste vrees is schijnbaar dat we haar zouden vergeten... ze had gevraagd een koekjesmengeling mee te brengen om haar tafelgenoten te tracteren... enkele dagen geleden waren we naar de Makro geweest en ik had verscheidene dozen vastgepakt en bekeken zonder eigenlijk een echte keuze te maken... nu was ik ervan overtuigd zo'n doos te hebben aangekocht maar toen ik die daarstraks zocht vond ik niets... op de factuur stond die er ook niet op.. wat nu gedaan... dan maar een nachtwinkel opgezocht... daar hadden ze alleen Petit Beurre... niks feestelijks... ik heb dan maar lokum gekocht om uit te delen en maar hopen dat haar tafelgenoten het lusten... we hebben haar mee naar buiten kunnen nemen om iets te drinken... onze zoon is ook gekomen... ons dochter zit in Portugal op vakantie maar die had mij opdracht gegeven bloemen voor haar rekening te kopen... 
van mijn zuster in Turkije eindelijk eens nieuws gekregen... dat was ook lang geleden... die rekent erop dat ik wel voor alles zal zorgen wat ik dan ook doe maar soms wordt het me wel eens wat teveel... die verantwoordelijkheid weet je... ik moet steeds maar alle beslissingen nemen en daar word ik soms zo moe van... 
Van moe gesproken... na het bijwerken van m'n blog ga ik er "den blok" opleggen d.w.z. dat ik eens lekker achterover ga liggen niks doen misschien TV kijken maar dat is tegenwoordig ook gene vette... wij zitten nl. nog met 'n antenne op het dak zodat we alleen de één, canvas, nederland 1 en 2 kunnen krijgen... het zal dan wel vroeg gaan slapen worden... tot morgen misschien en de groetjes van Myette                                                                                     

Heb ik jullie al over ons konijn verteld... nee geloof ik... toen de kinderen nog heel jong waren zeurden ze me de oren van de kop om 'n hondje... maar dat mocht niet van de papa... een kat dan... nee ook niet... we hadden al hamsters gehad... goudvissen van de kermis... waterschildpadjes... witte muizen... cavia's... maar die waren allemaal mettertijd dood gegaan... op een keer in de grote vakantie was ik met m'n zoontje gaan winkelen en we kwamen voorbij de dierenwinkel... daar zat me toch een schat van een konijn ons te bekijken met van die grote konijnenoogskes en... ja wij naar binnen... een schatje was het en volgens de verkoper een vrouwtje... ze was tot het middel lichtgrijs en daarboven wit... wij met dat beestje in een kartonnen doos naar huis... we noemden haar Bianca en lieten haar loslopen in de living waar ze direct keuteltjes begon rond te strooien... we hadden een kattenbak in de keuken gezet waar we haar inzetten en waar ze dadelijk haar plasje deponeerde... dàt was al opgelost... waar ik echter niet aan gedacht had was dat konijntjes kunnen springen... ze demonstreerde dat toen door boven op mij te wippen toen ik even op de divan was gaan liggen... ik hield er bijna een hartstilstand van over maar m'n zoontje kwam niet meer bij van het lachen... toen m'n man van zijn werk thuiskwam was het trammelant dat had ik kunnen denken... och dat trok ook weer bij... we hadden een kooi gekocht en tijdens de dag lag ze daar in te slapen... 's avonds mocht ze vrij rondlopen en kwam dan gewoonlijk bij ons liggen liefst op de borst van de papa... die twee werden dus dikke vrienden... tot op een keer Bianca op haar rug op m'n schoot lag en ik opeens tussen haar achterpootjes een gezwel ontdekte... paniek paniek... we hadden daarvoor 2 hamstertjes gehad die van kanker waren gestorven dus... de volgende dag nog een gezwel aan de andere kant... de volgende dag iets lang en puntigs daartussenin... toen pas begon het me te dagen dat ze ons in de winkel met een rammelaar hadden opgeschept... ojee... wat die ook doen is "spritsen" zoals katers... gelukkig deed hij dat alleen tegen 1 bepaalde keukenkast... enfin daar zaten we dan met een mannelijke Bianca... we hebben er dan maar Bik van gemaakt en als ik kwaad op hem was Bikmans... ik heb al eens gezegd dat ik niets ken van sexen... er zal me toch eens iemand me dat van die bloemetjes en de bijtjes moeten uitleggen want ik vergis me steeds... buiten die enkele kleine probleempjes hebben we 8 jaren van onzen Bik genoten... een schat van een beest was dat... alleen kreeg hij op regelmatige tijdstippen last van zijn "rammelaarschap" ... dan liet ik hem zijn lusten botvieren op een oud kussen en... vermits de sukkel nooit het echte werk had gekend... vond hij dat prima... toen we hem moesten laten inslapen heeft heel de familie tranen met tuiten gehuild en geloof me... terwijl ik dit zit te schrijven wordt het weer "hoog water" bij mij... dat is toch al zo'n dikke 20 jaar geleden en wij zijn nu maar pas begonnen... en dan nog heel sporadisch... konijn te eten maar echt smaken doet het me niet meer...
Ik sluit af voor vandaag... morgen komt er weer een dag... dan wordt mijn moeder 98 jaar en worden de vlaggen uitgehangen... tot morgen... Myette

Ik woon maar op een boogscheut van dit park... prachtig om er te wandelen

Aiaiai... deze voormiddag gingen we boodschappen doen... eerst naar de Makro en... omdat ik weer niet op koopjesjacht ben kunnen gaan dit jaar... moest en zou ik eventjes in de rapte naar de kleding gaan piepen... zag daar een witte broek die, zo aan de tailleband te zien mijn maat was... passen heb ik niet gedaan want m'n wederhelft stond daar al met een gezicht gelijk een donderwolk te wachten... thuis gekomen kwam ik tot de ontdekking dat die tailleband eigenlijk een heupband was... ja een heupbroek... ik heb me erin kunnen wurmen, ja dat wel, maar ademen was er niet meer bij... nu heb ik de keus tussen die broek in een hoekje van m'n kast wegmoffelen OF alleen nog maar blote tomaten eten zonder enige versiering EN van de chocolade afblijven...
Aan een echt dieet begin ik nooit meer... heb die in de loop der jaren allemaal uitgetest...
Het Brooddieet : je vermagert ervan dat wel maar na de 2de week werd ik gewoon misselijk als ik alleen nog maar aan brood dàcht...
Het Atkinsdieet : zalig in het begin... spek en eieren... vette randjes aan vette karbonades... mayonnaise met emmers... ik leefde me echt uit en vermagerde... na enkele weken stond ik opeens onder de puisten en kreeg ik van m'n dokter ferm onder m'n voeten... ik was nl. m'n lever en gal aan het versmoren...
Het dieet waarbij je op maandag dit moet eten... op dinsdag dàt... op woensdag... enz. enzoverder... nu ben ik nogal eigengereid van aard en op maandag had ik alleen maar zin in het dinsdag menu en vice versa... dat werkte dus van geen kanten voor mij... ben er dan ook niet van afgevallen...
Genoeg is genoeg... geen dieten meer voor mij... eet eigenlijk heel weinig maar kan verdorie niet van de chocolade afblijven... door er alleen maar over te spreken begin ik al te kwijlen zoals die hond van Pavlov... zou ik of zou ik niet... maar die broek he die daar hangt in het gezelschap van nog enkele te-krap-gekochte dingetjes...
Nu is het wel mode om zich in krappe bloesjes en zo te wringen... heb daar met die warme dagen al staaltjes van gezien... maar toch ik loop liever niet te koop met m'n al te weelderige vormen dus... blote tomaten... misschien met een snufje zout...
Heb er honger van gekregen en ga nu op zoek naar die verrekte tomaten... eigenlijk lust ik die wel het is alleen maar dat moeten dat me dwars zit... tot morgen lieve mensen... bedankt voor jullie geduld... Myette

Het was weer een prachtige dag... zon en een fris briesje... ja dat had ik wel besteld maar of je het krijgt moet je maar afwachten... dat is dan weer "in de sacoche"... heb m'n wederhelft meegelokt naar de golf... die wilde eerst niet... hij doet graag een beetje zielig en dan moet ik hem, net zoals de planten, eens streng toespreken... enfin het is gelukt... weliswaar slecht gespeeld maar dat deert me niet... dat gedwongen thuis zitten mag niet te lang duren want dat begint dan op "m'n seskes" te werken (zenuwen betekent dat voor diegenen die niet van Antwerpen zijn)
Wij zijn altijd fuifbeesten geweest... de eerste jaren van ons huwelijk er duchtig van geprofiteerd... toen onze dochter geboren werd was het een hele aanpassing... geen 3 bioscoopkes per week meer... geen dansen meer in de week-ends... in het begin sleurden we het kind mee in haar reiswiegje... waar dat allemaal heeft gestaan... onder diverse trappen bij vrienden... in een hoekje van sportzalen... tot ze uit haar wiegje groeide en een bed kun je moeilijk meepakken... toen werd den bompa ingeschakeld en die man deed dat met ware liefde...
Nu doen we het natuurlijk wel kalmer aan... ik kan me thuis best amuseren maar moet op regelmatige tijden eens "gelucht" worden of m'n mondhoeken beginnen te zakken en dat kan ik me op mijn leeftijd niet permitteren...
Genoeg voor vandaag... geniet van de mooie zomeravond en tot morgen... Myette

Tijdens de vakantiemaanden treden er elke vrijdagavond verscheidene muziekgroepen op... gratis voor het publiek... in het openluchttheater van het Rivierenhof in Antwerpen... het was gisteren weer een prachtige zomeravond dus heb ik m'n man overhaald mee te gaan samen met enkele vrienden... we kregen Siempre Moreno met latino muziek en daarna En Talla met salsa en merengue... jongens jongens hadden die laatsten een succes... er is nogal gedanst... ze kregen er maar niet genoeg van... ik hou nu wel van salsa maar deze band zegde me eigenlijk niet zoveel... te langdradig en eentonig... maar ik heb me toch goed geamuseerd met naar de dansers te kijken... waar is de tijd dat men nog strikte regels had voor de kleding... dat is wel even veranderd... wat je allemaal ziet rondlopen in alle staten van "ont"kleding... niet altijd even smaakvol maar wel boeiend... na die opvoeringen was er nog de film The Swimming Pool met soms zeer gewaagde sexscenes waarop je dan weer zeer pittig commentaar kon horen uitschetteren... ja het gaat daar allemaal in een ontspannen sfeer... er wordt gedronken en gegeten... kinderen lopen tussen het publiek te spelen... en dat alles in een zalig zomeravondweertje... dat hebben we dan toch maar weer mee kunnen pikken... je weet "carpe diem"...
Vandaag gaat het weer een rustige dag worden want het is laat geworden gisteravond en we moeten nog wat bekomen van onze "uitspatting"... ja mensen vroeger ging dat alles veel vlotter... wat we dan allemaal in één week-end propten en dan ook nog zonder ons moe te maken... ja wij waren echte fuifbeesten... eigenlijk nog steeds maar gematigder... moet wel hé...  ga nu even een hapje eten... haha door dat warme weer ben in al enkele pondjes kwijt... dat is dan ook weeral meegepakt en houden zo... tot volgende keer... Myette

Hallo allemaal... heb m'n oververhitte lijf juist naar m'n PCke gesleept om de mailtjes na te kijken... wat 'n warboel daar... het staat er bol van de klachten... sommigen krijgen niets meer binnen en ik alles in viervoud... dat was ... pufpuf... werken zeg voor ik alles zo'n beetje had uitgepluisd... vandaag was het poetsdag... heb bijna geen water uit de kraan moeten halen... m'n eigen zweet was al genoeg... dat zit er nu weeral op en heb daarna nog heerlijk wat buiten zitten afkoelen met 'n spannend boek... die afkoeling is nu weeral om zeep want hierboven aan de comp is het bloedheet... zal het dus maar kort maken...
We hebben een sabbat week genomen... m'n man moet het wat rustig aandoen tot die ontsteking over is en ik heb mee rust genomen want te warm voor zware inspanningen...
dit weer is echt niets voor mij... geef mij maar een fris briesje... ik wilde dat ik aan zee zat nu... één ding is er wel goed aan... m'n dokter zegt me altijd dat ik meer moet drinken... wel dat lukt me aardig met dit weer... doe niet veel anders meer... zo zie je maar aan alles zit wel een goede kant...
Ik stop ermee voor ik uit m'n stoel drijf... dat is zo'n beklede lekker warme bureaustoel...
en ga me douchen... heb dat wel nodig... tot ziens en de groetjes van Myette.

Oef wat 'n opluchting... m'n man is deze voormiddag naar de dokter geweest en het is niet zo erg als we vreesden... hij is nl. al 3x in behandeling geweest voor prostaatklachten en nu had hij weer zo van die verdachte symptonen... dus paniek... het is "maar" een gewone blaasontsteking en met antibiotica te genezen... verleden week is hij nog op controle geweest en alles was schijnbaar in orde maar 2 jaar geleden... juist na de controle... is hij toch nog moeten opgenomen worden voor 'n operatie... dus die controle geeft je nog geen garantie... je blijft toch altijd met die twijfels zitten...
We hebben vandaag het maar rustig gehouden... wat rondgelummeld... enkele noodzakelijke boodschappen gedaan... in de tuin gezeten met 'n boek... maar voor alle zekerheid heb ik toch maar verwittigd dat we zaterdag niet op het trouwfeest van de zoon van vrienden van ons kunnen komen... nu konden ze nog onze couverts annuleren... wij hebben iets met trouwfeesten de laatste jaren... elke keer komt er iets anders tussen zodat we moeten afzeggen... het wordt gewoon genant...
We zullen het maar nemen zoals het komt... wat zit er anders op... morgen ziet alles er toch weer anders uit... ik zal maar stoppen met zagen... sorry... ben niet in the mood... Myette

Ach mensen... ik ben diep teleurgesteld... heb huisarrest want m'n man voelt zich niet lekker en wil niet naar de golf... vrees dat we morgen de dokter moeten laten komen en natuurlijk is onze huisarts juist met vakantie... ik heb nooit anders geweten... spécialité de la maison... ziek worden in het week-end of de vakantie... vroeger met de kinderen nu met m'n man... die is al enkele keren via de noodhulp in de kliniek beland met alle problemen vandien... hoop dat het weer niet zoiets wordt... afwachten dan maar...
Ik zoek m'n troost dan maar bij de computer... ik vrees dat er vandaag niet veel mailtjes zullen binnenkomen... het weer is te goed en dan trekt alleman naar buiten... en gelijk hebben ze...
Toen de kinderen nog thuis waren werd ik echt bloednerveus tegen dat de vakanties eraan kwamen want steeds was er iets... daar zou ik een ellenlange lijst van kunnen opnoemen wat ik hier niet ga doen... te saai... maar de oorontstekingen... angina's... waterpokken en nog zo van die plezante zaken vlogen me gewoon rond de oren... van ongelukken nog niet gesproken... de dokter in het dorp in de ardennen waar we 7 jaar een chalet hebben gehuurd kende ons al van het eerste jaar... als hij ons weer eens zag binnenkomen riep hij steeds : "ah voilà les pauvres gens d'Anvers" die man is al die jaren op vakantie kunnen gaan op onze kosten... vooral onze zoon was een expert in ongelukken verzamelen... en nog... wij noemen hem onze pechvogel...
Het wordt weer prachtig weer dus zal ik van de nood maar een deugd maken en in onze pasgesnoeide en propre tuin wat gaan liggen lezen... tot morgen voor verder nieuws... Myette

Heel de voormiddag in de tuin gewerkt... snoeiwerk... met die regen van de laatste dagen kunnen m'n planten hun geluk niet meer op... ze schieten de hoogte in dat het 'n lust is maar kunnen geen maat houden... tijd dus om ze wat te kortwieken... ik doe dan het werk in de laagte en m'n man de hoge takken... hij voelt zich de laatste jaren echter niet meer zo zeker op 'n ladder en dan moet ik met m'n hele gewicht  op die ladder hangen om ze niet te laten wegschuiven... zie je me daar al hangen...
het regent dan takjes en takken op m'n kop... er waren ook forse bij... nadien kon ik me gaan douchen want ik zag eruit als 'n wandelende tak maar dan ietsje dikker... enfin dat werkje is weer voor 'n tijdje van de baan... ik doe dat wel gaarne maar tijdens het snoeien heb ik zowat hetzelfde gevoel als kappers ook moeten hebben... kan niet meer stoppen... het is echter niet zo erg als bij een van onze buren... daar kwamen vandaag 2 tuiniers de hof bijwerken... manman... DIE mannen hadden een probleem... een barre woestenij is het geworden... zonde... als dat maar goed komt...
De dochter en schoonzoon kwamen deze namiddag even goeiedag zeggen want ze vertrekken morgen voor 3 weken naar Portugal... en dan mogen wij de plantjes gaan bewateren... joepieee... 
Mijn wederhelft is al naar z'n bed vertrokken... heeft koorts... buik- en maagpijn... hoop maar dat het niet weer een van die vervelende virussen is die de ronde doen...
Ik voelde me vandaag ook niet in m'n "teloor" maar we hadden gisteravond vrienden op bezoek en ik heb rode wijn gedronken... kan er niet meer tegen maar vind het o zo lekker... vroeger kon ik iedereen onder tafel drinken maar dat is wel veranderd de laatste jaren... dus weer maat houden en daar heb ik het altijd al moeilijk mee gehad op elk gebied... 
Ik ga maar eens vroeg slapen want moet nog wat slaap inhalen en morgen vroeg eruit voor de golf... ze hebben ons goed weer beloofd... tot morgen dan beste mensen... Myette 

Dag allemaal... goed geslapen... anders ik wel... was er al vroeg uit om te strijken want er zaten enkele zaken tussen die we nodig hadden... straks komen er vrienden op bezoek dus had ik wel het een en ander te doen... moest ook nog m'n ma gaan opzoeken... die was niet in een van haar helderste dagen... ze deed soms heel verward... toen ik thuis kwam haalde ik alle benodigdheden voor de hapjes uit de frigo en onze Poekie begon op slag rond m'n benen te draaien onder het slaken van doordringende kreten... ik heb geloof ik al eens verteld dat ze een eigen taaltje heeft... dit was haar "garnalenkreet"... hoe dat beest het ruikt weet ik niet maar soms zit ze al voor de gesloten frigo te gillen als ze weet dat haar lievelingsgerecht daarin ligt... heb haar dan maar wat gegeven om rust te hebben en nu ligt ze tevreden naast mij en de PC te ronken...
Ik begin eindelijk te leren hoe ik werken en spelen moet doseren... dat is wel eens anders geweest... in m'n gloriejaren was ik meer een dynamoke dat niet kon rusten vooraleer alles maar dan ook alles afgewerkt was... een halve nacht doorwerken om de living af te wassen was voor mij gewoon... soms had ik van die baaldagen waarin alles me teveel was en dan deed ik niks... allez niks is veel gezegd want een huishouden met man en kinderen runnen vraagt toch iets inzet... alleen het voederen al moet regelmatig gebeuren... ik kon gewoon geen maat houden maar ik leer elke dag bij...
Ik denk dat ik nu maar eens terug naar m'n keuken trek om nog wat te werken... doseren doseren is de kwestie... tot morgen dan maar en wees braaf allemaal... Myettez

Ik heb m'n luie dag van gisteren goedgemaakt hoor... jullie mogen gerust zijn... m'n huis blinkt weer... ik kreeg enkele bemoedigende reacties en het doet plezier te horen dat er mensen zijn die meevoelen... merci... ja ik moest vandaag wel m'n best doen want morgen krijg ik bezoek van vrienden en R is een heel proper madammeke... altijd in de weer met poetsen en zo... ik wil dus niet in affronten vallen en heb zelfs in de hoekjes stof afgenomen... tussen de bedrijven door naar het nieuws gekeken... Londen... wat een gruwel weeral... of we ooit dat terrorisme kunnen onderdrukken betwijfel ik echt... Irak was niet bepaald een schitterend idee van Bush en wij worden daarin meegesleurd... hoorde dat de beurs weer een inzinking heeft... oeps daar gaan m'n aandelen... al goed dat we tóch niet op vakantie gaan want dat zou er niet meer afkunnen... ik zit nu van m'n "welverdiende" rust te genieten achter (of is het voor) m'n PCke... mailtjes geopend en ik vind het raar dat er niemand iets zegde over de toestand in Londen... zijn we zo blasé geworden dat het ons niets meer doet... natuurlijk in Amerika is alles "bigger" en de Twin Towers kunnen wij in Europa moeilijk overtreffen... voor mij hoeft dat ook niet hoor... laat ze daar maar leven met hun superlatieven... kleiner is altijd fijner...
Nu m'n kot uitgemest is ga ik mezelf ook wat oppoetsen... lap ik ga weer aan zelfverwennerij doen... dat gaat hier uit de hand lopen als ik niet oppas... heb ik zeker van al die katten geleerd... och onze Kiddy heeft me daar toch een lelijke wond achter in de nek... ziet er uit als een beet... zeker 2 cm. in de omtrek en daar rond nog eens 1 cm. waar alle pels weg is... bangelijk... maar katten lijken niet erg pijngevoelig... zo te zien heeft hij er niet veel last van... hoop maar dat het goed geneest of ik kan er nog mee naar de dokter trekken...
En nu m'n douchke... dan nagels verzorgen... dan... ja zeg ik ga jullie nu niet àlles aan de neus hangen hé... tot morgen dan maar en slaap zacht... Myette

Ja ik kan er ook niet aan doen he... dinsdag is golfdag al zo'n 20 jaar... we zijn wel hardleers want geen van allen toppers maar we doen het gaarne en zijn de hele middag samen met de vrienden in de buitenlucht... vandaag hadden we geluk want geen regen gehad... het was zelfs ideaal weer om te spelen...

Een gepensionneerde heeft toch een luxe leventje tegenwoordig niet... niet meer gebonden aan werk... gaan en staan waar je wil en wanneer je wil... alleen moet je er bij nemen dat je dan al zo oud bent... mijn schoonzoon zegt soms... om te plagen natuurlijk... dat wij een luizenleventje leiden... dan zeg ik hem gewoon dat ik gerust wil ruilen maar ook van leeftijd... dan hoor ik geen piep meer... je kunt niet alles hebben he... wij hebben ook gewerkt en hard zelfs en dat vergeet men soms... ik ben echter dankbaar dat m'n man en ik nu kunnen genieten van onze welverdiende rust... wat de dag van morgen zal brengen moeten we nog afwachten....
En dan die computer... de meningen zijn hierover verdeeld... sommigen vinden het een pest... anderen... waarbij ik hoor... zijn er weg van... wat je er allemaal mee kunt doen en dat is eindeloos.. ik begrijp die mensen niet die beweren dat ze er te oud voor zijn... als je ècht oud bent en niet meer buiten kan voel je je toch niet helemaal geïsoleerd want je kan met je vrienden en familie contact houden... fantastisch toch... als ik zou moeten kiezen tussen de PC en de TV dan wordt het mijn PCke... die neem ik later zeker mee naar het verzorgingstehuis... kun je je voorstellen al die oudjes die met elkaar communiceren en chatten van de ene kamer naar de andere... cyber mummies...
Ach dat zijn zorgen voor later... ik stop ermee vooraleer ik te zwartgallig wordt... dat komt zeker doordat er weer eentje van onze groep is weggevallen... groetjes van Myette 

Wij gaan dit jaar maar weer eens niet op vakantie... m'n wederhelft heeft altijd zoveel bezwaren dat ik gewoon de moed heb opgegeven... vroeger had ik meer energie en begon dan màànden van tevoren te zeuren en op m'n poot te spelen maar dat heb ik opgegeven... het vergt teveel van m'n krachten... ik kan het niet meer opbrengen...
We zijn nooit veel op reis geweest... toen we pas getrouwd waren was het sparen voor een eigen huis... dan waren de kinderen te klein en huurden we liever iets in de ardennen of aan zee... toen het tieners waren gingen ze liever niet met ons mee en wij wilden hen niet alleen thuis laten... dat vertrouwden we niet... enz. enz. er was altijd wel een reden... de spaarzame keren dat het me wèl lukte manlief aan te porren waren dan ook hoogtepunten...
Bij mij thuis was op reis gaan er ook niet bij... veel te duur... in de grote vakantie 2 weken naar Heide bij bobonne was alles wat we kregen... toen ik 15 was werd er na schooltijd door de klasgenoten eens druk opgeschept over waar ze hun verlof gingen doorbrengen... ik kon natuurlijk niets inbrengen en dat zat me zo hoog dat ik thuis woedend ben losgebarsten en al huilend schreeuwde van "EN ALLEMAN GAAT OP REIS ALLEEN WIJ NIET EN WAAROM KAN DAT NIET!!!!!" ... m'n ouders waren zo geschrokken van m'n uitval dat ze het er ondereen toch over hebben gehad en besloten dat het toch wel kon... dus we zouden naar Blankenberge gaan maar... we waren al eind juni en de goeie appartementjes waren al allemaal verhuurd... het enige dat nog vrij was in onze prijsklasse was een ouderwets achterhuisje... 1 kamer beneden met tafel, 4 stoelen, fornuis, pompbak, buffetkast en daar middenin een trapladder om naar een soort mansarde te gaan... ladder op... valluik open en in die kamer stond 1 dubbel bed en 1 smal voor mij plus 1 ouderwetse wastafel met lampetkan... als je je stond te wassen voor die tafel stond je boven op het valluik... wel handig want zo kon niemand je in je blootje verrassen...
dat kon me allemaal niet deren want ik zou voor de eerste keer de zee zien... kun je je voorstellen... wat zijn onze kinderen toch verwend... de eerste week was het prachtig weer en ik trok met m'n pa naar het strand uitgedost in m'n eerste bikini... nu ja het was een tweedelig en heel kuis geval in jersey weefsel... als je uit het water kwam moest je je kruis ophouden of het zakte tot aan je knieën... maar toch ik was up-to-date en voelde me een echte trendsetter... dus de hele dag in de zon met m'n wit velleke... geen zonnecreme gebruikt... je kunt je voorstellen hoe ik er 's avonds bijliep... m'n vel 2 maten gekrompen... en zeer dat dat deed... die kiekenleer opgestrompeld en me helemaal ingepapt met een dikke laag Nivea en dan heel voorzichtig gaan liggen... alleen wist ik niet op welke kant... maar toch hoorde men me niet klagen want ik was dan eindelijk ook eens op vakantie gelijk alleman... ik geloof dat m'n pa er even erg aan toe was als ik... ma niet want die kwam niet op het strand want dat zand in haar schoenen vond ze maar niks... die ging naar de markt want er moest hier ook gekookt worden... op restaurant gaan kenden we niet toen... de tweede week kregen we een storm... ook een belevenis... ik weer met pa naar de dijk om de golven te bewonderen... angstaanjagend vond ik dat maar prachtig... en dan 's avonds over de dijk wandelen... ik geloof dat ik daar de eerste keer op 'n fruitautomaat gespeeld heb en nog gewonnen ook tot m'n pa me daar wegsleurde... ja ik geraak nogal gemakkelijk verslaafd... nadien zijn we nog enkele keren naar Blankenberge getrokken en in betere appartementjes maar dat eerste "krot" zal ik nooit vergeten... ik zou het kunnen uittekenen... raar he...
Dus geen vakantie dit jaar... ik zal dan maar op m'n herinneringen moeten teren... is nog goedkoper ook... misschien als ik eens erg m'n best doe dat ik dan de moed kan opbrengen om tegen volgend jaar iets te plannen... allez ik zal dan maar nu al beginnen zagen... ga er direct aan beginnen zie... tot morgen... Myette
                                                                                                                                                      

 Zondag... zonnige dag... ze hadden ons nochtans regen beloofd maar dat zal dan voor later zijn... heb goed gespeeld vandaag... had aangename medespelers en heb zelfs "pot" gemaakt op de 18 (longshot)... dat was dan wel een toevalstreffer eerlijk gezegd maar mijn dag kon niet meer stuk... na de verplichte 3 rondes in competitie hebben we nog enkele rondes gedaan met wat golfvrienden zuiver voor de lol... daarna hadden we natuurlijk groooote dorst die moest gelest worden... opeens stonden daar de zoon en dochter van een van onze vriendinnen van het dinsdaggroepje voor onze neus om ons te vertellen dat hun moeder gisternacht in haar slaap overleden was... dat was even slikken en om de schrik te boven te komen hebben we er dan nog maar eentje op haar gedronken... ja mensen dat klinkt wel ongevoelig he maar met de jaren wordt je harder uit pure zelfverdediging... toen ik de overige leden van ons groepje belde om hun het nieuws te vertellen kreeg ik als reactie : "ja wat erg zeg... het is toch maar rap afgelopen met 'n mens he... laat ons er nog maar wat van profiteren nu het nog kan... zijn jullie vrijdag vrij om... enz. enz." ja zo gaat dat... carpe diem... dat wordt volgende week maar weer een begrafenis... mensen lief we hebben de laatste tijd al wat begrafenissen gehad... dat is de tol van ouder worden...
Ik gan nu in alle rust m'n wonden likken... tot morgen dan maar... groetjes Myette

Zojuist bij mama op bezoek geweest... m'n man en ik zaten allebei met bronchitis en daarom was het 2 weken geleden dat we ze nog gezien hadden... ze is stukken beter... er komt weer leven in... zo ken ik haar terug... 'n hele opluchting...

Vinden jullie wolken ook zo mooi... als kind bij de bobonne op vakantie kon ik uren op m'n rug naar de wolken staren... kon er van alles in ontdekken... soms zou ik dat nog eens willen doen maar zie je me al plat op m'n rug inde tuin liggen naar boven staren... de buren denken dan misschien dat die madame daar van nr.... ze niet allemaal meer op een rijtje heeft want het mens is toch niet meer van de jongste he en dan begint dat daar van boven zo'n beetje mank te lopen... als je dat doet als je jong bent dan ben je excentriek maar later noemen ze dat dement...
Enkele jaren geleden kwamen we op de middag terug van Turkije met het vliegtuig... prachtig weer...  de hele tijd dat we boven de wolken vlogen heb ik met m'n neus tegen het raampje geplakt naar buiten zitten kijken en genieten... met 'n beetje verbeelding kun je je dan indenken dat je over besneeuwde berghellingen vliegt... ik moet er wel bijvertellen dat ik vooraleer het vliegtuig in te stappen een pil slik om m'n zenuwen in toom te houden... en dan m'n verstand op nul zet... de allereerste keer op de vlieger was naar Yugoslavië (toen heette dat nog zo) en ik zat net achter de vleugel... toen het vliegtuig opsteeg komt er een moment dat de vleugel plooit... ik die niet wist dat dat zo hoorde verstijfde van schrik en wist amper uit te brengen : "dddie vvvleugel bbbreekt aaaf"... toen ik merkte dat er niets gebeurde had ik dringend een borrel nodig... daarna nog een... ik ben toen half teut in de luchthaven aangekomen... ach herinneringen uit m'n naïve periode... nu neem ik een pil en je hebt er geen kater van...
 

Lieve mensen dit weertje is meer voor mij... ik kom "op lijk bloem" eindelijk voel ik me weer mens en niet langer een natte uitgewrongen schotelvod... vandaag was het poetsdag en ik heb dus niets te vertellen... poetsen is nu niet bepaald een onderhoudend gespreksonderwerp... ga dan ook maar eens vroeg slapen in een heerlijk frisse slaapkamer... ik wens jullie hetzelfde... misschien dat er morgen eens iets spannends gebeurt... slaap lekker... Myette.