Overslapen

Elvis... bij mijn weten nog steeds onnavolgbaar... koning van de rock... niet dat ik vroeger nu bepaald zo wèg was van zijn voorkomen maar die stem en zijn songs zijn voor mij nog steeds "de max" zoals we vroeger zegden... nu is dat "cool"... vanmorgen zo'n beetje down opgestaan... landerig... kop vol zorgen met vanalles en nog wat... je kent dat wel... toen ik beneden kwam na uitgebreid toilet te hebben gemaakt... nog zo iets waar ik niet vrolijker van wordt... met het ouder worden moeten er meer en meer restauratiewerken uitgevoerd worden... had m'n man een CD van Elvis opgezet... hij was juist bezig aan "Blue suede shoes" en voor ik het zelf besefte stond ik daar op m'n dooie eentje te jiven... ja die gast kan me nog altijd op gang krijgen...
Ik heb me hier al zitten blauw ergeren... m'n printer heeft kuren... moest een formulier van de belastingen scannen en printen en dat verrekte ding drukt het alsmaar in mauve af... nog eens en nog eens geprobeerd en nu zit ik hier al met een stapel mauve afdrukken... probeerde een andere brief te printen en die was gewoon in zwart... snap er niks van...
Ben nog eens gaan rondneuzen bij de blogs en sta elke keer weer versteld van alle diepzinnige gedichten en bedenkingen die ik te lezen krijg... niets voor mij ik hou het maar bij het alledaagse... niet dat ik nooit nadenk hoor maar dat zomaar verwoorden en op het net gooien zou ik niet kunnen... ik bewonder de mensen die dat wèl kunnen...
Ach ik zie dat het weeral tijd is om wat te gaan laten aanbranden... ik neem me steeds voor eens wat beter op te letten maar "een ouwe aap kun je geen nieuwe trucjes aanleren" zegt men en of ze gelijk hebben... alhoewel gisteren waren alleen de gebakken patatjes ietwat bruin uitgevallen... de sla was goed... en eergisteren had ik rijst... ook gelukt... tiens zo te zien maak ik vorderingen of zou dat toeval zijn...
Tot volgende keer dan maar... eet smakelijk... Myette

De zoon zou volgende maand moeten verhuizen en heeft nog niks naar zijn gading gevonden... d.w.z. een ruim appartement waar al z'n meubelen inkunnen... gelegen in een goede buurt... poes toegelaten... en daarenboven goedkoop... niet eenvoudig... hij doet er ook niet veel moeite voor... ik zie hem al één van deze dagen voor onze deur staan mèt meubelen èn kat... dàt zal pas lachen worden... ik mag er niet aan denken... misschien kunnen wij dan maar beter verhuizen... zal maar weer eens het net afschuimen straks...
Ik ben gisteren toch maar om hulp gaan roepen bij Computer Algemeen waar een bereidwillig manspersoon me even heeft voorgelicht... nee niks geen sex hoor... daar weet ik onderhand wel genoeg over om mij te kunnen behelpen... over m'n gmail probleempje... dat is dus ook weeral gefikst... in dit tempo ben ik misschien... met de nadruk op misschien... computer-rijp tegen de tijd dat ze me naar een rusthuis afvoeren... kan ik daar de cyber-bomma gaan spelen...
Deze voormiddag even naar de Makro en Aldi voeder gaan inslaan voor ons en de katten... heeft me een klein fortuintje gekost... zal me vandaag niet meer buiten wagen... moet wat zuinig zijn... alhoewel... om geld uit te geven moet je niet perse naar buiten... ze komen het zo ook wel aan de deur uit je zakken kloppen... alle kinderen uit onze buurt en verder kennen geloof ik ons huisnummer van buiten want daar hebben ze altijd prijs... ik kan zo moeilijk NEE zeggen als ze weer eens aan de deur staan met lotjes... vlaaien... prenten voor ditjes en datjes... m'n man zeurt dan wel dat ik te gul ben maar hoho hij is nog erger... als hij beneden in de gang om mij staat te brullen weet ik al hoe laat het is... dan moet ik de boeman gaan spelen en het ongewenst bezoek afwimpelen...
Ik ga nu nog wat appartementen bijeensprokkelen op het net... tot later... Myette

Gisteravond telefoneerde m'n dochter... niet van haar gewoonte om me zomaar te bellen... om te vertellen dat ze zondag de bomma waren gaan bezoeken en ze haar al van in de gang hoorden ruziën met het personeel... ze hadden nl. haar drinkglas meegenomen om af te wassen en vergeten het terug te brengen... na herhaaldelijk roepen en bellen waarop niet gereageerd werd was ze in een franse koleire geschoten en op eigen kracht in haar rolstoel gekropen en naar het kantoor gereden... een hele prestatie omdat wij haar steeds met z'n tweeën in die stoel moeten hijsen... dan laat ze zich hangen als een zak patatten... en ze niet voldoende kracht in haar handen heeft om die stoel voort te bewegen... wat een stoot adrenaline al niet kan teweeg brengen...
Ik ben nu de trotse eigenares van 2 prachtige buttons die voor mij werden gemaakt door 2 prachtige dames... nogmaals bedankt ladies... ik ben er heel blij mee maar weet nog steeds niet hoe men zoiets in elkaar knutselt... misschien dat ik ook eens een fikse scheut adrenaline kan gebruiken om me erin te gooien... maak me maar eens flink kwaad...
Vandaag ben ik er eindelijk achtergekomen hoe ik in gmail mappen kan aanmaken om het hele boeltje te sorteren... dat is dan weer opgelost... maar nu heb ik ontdekt dat als ik onderaan op Beantwoorden klik alleen de laatste persoon m'n mail ontvangt en niet de hele groep... lap... ik vond het al raar dat ik nooit reacties kreeg op m'n mailtjes... zal maar eens vroeg gaan slapen en... wie weet... stap ik morgen uit m'n bed met DE oplossing... hoop doet leven... dus tot morgen dan maar... slaap ze lekker... Myette

http://www.killsometime.com/humor/humor.asp?humor=HorseMusic

Ik denk dat het gelukt is... bovenstaande link openen en op de paarden klikken... veel plezier

Ben niet meer te houden vandaag... hier beneden is het AL voetbal wat de klok slaat dus zoek ik m'n heil maar bij m'n PCke maar die heeft ook al z'n eigen willetje... och ja het (hij) is dan ook  van het moedwillige geslacht... ik ben zo wat vanalles aan 't uitproberen maar niks lukt er... zal weer eens om hulp moeten gaan gillen... wat jullie allemaal doen op je blogs daar kan ik alleen nog maar van dromen... heb al prachtige dingen gezien...
Ach 't begint hier weer te gieten... hebben wij daarstraks dan toch maar weer eens chance gehad... al de hele namiddag komt het er met bakken uit... ben blij dat ik lekker thuis mag zitten...
Ik doe een oproep aan al die cracks met hun trucjes om me eens wat wegwijs te maken... ik verwittig maar al dat ik nogal hardleers ben... als iemand me het een en ander in simpele kindertaal kan uitleggen kan ik misschien wel volgen... heb al geprobeerd op het forum maar daar geraak ik niet binnen... ik krijg steeds maar bericht van "fout paswoord" maar bij mijn weten geef ik toch wel het goede op... ach waar ben ik toch aan begonnen...
Ga nog maar wat puzzelen om m'n zinnen te verzetten... tot kijk... Myette

 

Redenen waarom een fiets beter is dan een vrouw
1. Fietsen worden niet zwanger. 2. Je kunt je fiets elke dag van de maand berijden. 3. Een fiets heeft geen familie. 4. Een fiets piept alleen als er echt iets mis is. 5. Je kunt je fiets uitlenen aan een vriend (en andersom) zonder gezever. 6. Een fiets kan het niet schelen hoeveel andere fietsen je hebt gehad. 7. Je komt altijd tegelijk met je fiets aan op het hoogste punt. 8. Het zal een fiets worst wezen als je naar andere fietsen kijkt. 9. Fietsen vinden het prima als je fietsbladen koopt. 10. Als je fiets moeilijk te berijden is, kan je dat eenvoudig oplossen. 11. Als je op je fiets scheldt, hoef je niet je excuses aan te bieden voor je hem opnieuw kan berijden. 12. Je kunt zolang fietsen als je wilt zonder dat je fiets gaat klagen. 13. Je kunt stoppen met fietsen zonder dat je fiets gefrustreerd raakt. 14. Je ouders houden geen contact met je oude fiets als je al lang een nieuwe hebt. 15. Een fiets beledigt je niet als je niet goed kan fietsen. 16. Je hoeft niet te douchen vooraleer je je fiets mag gebruiken. 17. Om te fietsen heb je als bescherming alleen een fietshelm nodig en zelfs dat is niet verplicht.

Geluk zit ook in kleine dingen... zoals in een regenperiode een barbecue houden en droog blijven... ja gisteravond zaterdag werd onze jaarlijkse BBQ gehouden op de golf... we hebben buiten kunnen zitten tot 11 u... zijn droog gebleven... hebben lekker gegeten en gekletst met de vrienden bij enkele glaasjes wijn... deze voormiddag terug golftornooi en weer droog thuisgekomen... is dat geen geluk hebben... heb zelfs goed gespeeld... nu zijn er verschillende mensen die... als ze slecht spelen... het wijten aan slecht slapen... te weinig slaap... een houten kop en dergelijke uitvluchten meer... ik heb voor mezelf vastgesteld dat dit voor mij niet opgaat... hoe minder slaap of hou "houter" m'n kop... hoe beter ik speel... soms kom ik op de golf aan fris gelijk het spreekwoordelijke hoentje... waarom nu altijd dàt beest als voorbeeld wordt gesteld weet ik ook niet... en speel gelijk een rund...en waarom nu een rund... zal wat meer op zaterdag "op de lappen" moeten gaan misschien word ik dan nog eens kampioen...
Daarna zijn we dadelijk doorgereden naar Wilrijk waar er een expo liep van "huisvlijt" producten... liefhebbers die hun kunstwerken tentoonstelden... mooie dingen gezien... er zaten enkele kennissen van ons bij met hun werkjes die we moesten gaan bewonderen... aquarellen... doeken in acryl... beeldjes... juwelen... bloemstukken... handwerkjes... stuk voor stuk prachtig... ik moet zulke kunstzinnige mensen erg bewonderen want zo'n talenten zijn mij volkomen vreemd... toen ik jonger was en nog vol illusies zat probeerde ik ook zo het een en ander... wat haken... breien... borduren... naaien... het een al stunteliger dan het andere... m'n breisels werden alleen gedragen onder luid protest... die kanten haakwerkjes waren wel mooi maar opeens uit de mode en dus allemaal weggedaan... m'n naaiwerk was hopeloos... ik had steeds de neiging mouwen achterstevoren in te zetten... borduurwerk was redelijk maar ook allemaal buitengezwierd... men kan niet zeggen dat ik m'n best niet deed maar DE GAVE was er eenvoudig niet... ik heb me er dus maar bij neergelegd dat ik een volkomen talentloos mens ben omringd door artistieke kennissen en vrienden die kunnen schilderen en prachtige zaken in elkaar kunnen knutselen... maar bewonderaars moeten er ook zijn nietwaar... dat is dus mijn rol...
Ik ga nu nog maar wat op m'n PCke verder stuntelen... m'n troost en toeverlaat... tot later... Myette

Gisteren was het poetsen geblazen en... vermits ik besloten heb m'n krachten te sparen... heb ik het er vandaag van genomen... d.w.z. wat rondlummelen... de kamerplantjes een lekker hapje toegestopt... de kat eens flink geborsteld... wat gelezen... gepuzzeld... met de PC gedarteld... dus niets wat me te zeer zou vermoeien... deze namiddag mama gelucht... een stressloze dag...
Morgen hebben we barbecue op de golf maar owee... het weer ziet er niet zo schitterend uit... we doen dit nu al ettelijke jaren en hebben steeds goed weer gehad... ben benieuwd wat het morgen zal worden... zal me maar uitdossen in lange broek... pullover en regenhoed en jas meenemen... is dat nu augustusweer... ze moesten zich schamen daarboven...
Het huis waar m'n zoon woont is verkocht en nu zal hij eruit moeten... daarstraks het net afgezocht voor appartementen maar de prijzen rijzen de pan uit... wie kan dat nog betalen... het zal niet gemakkelijk worden iets te vinden dat hem bevalt... toen hij hier het huis uitging 6 jaar geleden had hij het geluk in onze buurt een redelijk groot appartement te vinden... heeft dat volledig bemeubeld maar nu is het probleem dat hij een dergelijke flat niet meer zal vinden voor die prijs en hij teveel meubilair heeft voor een studio... probleem dus... hij staat er alleen voor en dus zullen ma en pa een handje moeten toesteken... och anders vervelen we ons toch maar (haha)...
Ik heb even genoeg van m'n computerke... ga beneden nog wat rondlummelen... tot morgen... doei... Myette

Oef... wat een dag... ben bekaf... eerst 'n hele strijk gedaan... m'n kot opgeruimd... dan aan de kook begonnen want vandaag kwamen de kinderen eten... m'n man en ik eten zelf heel weinig dus met 1 gerecht zijn we al zoet... maar als onze kinderen komen wordt er uitgebreid gekookt en dat vergt toch heel wat werk... terwijl alleman lekker zit te smikkelen sta je dan in de keuken vlees te bakken... vandaag waren het gebakken aardappeltjes dus 2 pannen op het vuur... ondertussen zorgen dat de soep en groenten op tijd klaar zijn en wat vooral heel moeilijk is voor mij is NIETS LATEN AANBRANDEN... ik moet dan m'n aandacht bij de pannen houden en intussen antwoorden op hetgeen ze over en weer naar mij toe roepen... een zware inspanning... ze zijn nu terug naar hun eigen huis en het is hier heerlijk rustig... afwas gedaan... alles opgeruimd... ZALIG...
Wij hebben geen kleinkinderen... ik vind dat wel spijtig maar vraag me soms toch wel af hoe al die grootouders het kunnen bolwerken met zo'n resem druktemakertjes die hen voor de voeten lopen... moet wel erg vermoeiend zijn... toen onze kinderen nog klein waren en wij natuurlijk veel jonger was ik ook 's avonds blij dat ik ze naar hun bed kon sturen... mijn dochter riep altijd : "als jij moe bent moeten wij gaan slapen" en daar had ze dan nog gelijk in ook...
Ga nu nog wat mailtjes nakijken en wat orde scheppen in m'n PC-laden want het is daar een rommeltje van jewelste... morgen is het weeral poetsdag... ja dat is van moeten want dan komt m'n hulp en die kan ik toch niet alleen laten werken... dan voel ik me zo een k-madam... maar ramen ga ik NIET lappen morgen anders regent het zeker...
Tot morgen beste mensen... geniet van jullie avond en slaap zacht... Myette

Wel hoe zit dat hier...zie dat er regelmatig bloglezers komen piepen maar reageren ho maar... verlegen... te lui... stiekeme loerders... doe eens iets mensen... doe me een plezier en zeg eens iets... positief natuurlijk liefst maar negatief mag ook... maakt mij niet uit als er maar reactie komt...
Vandaag golf-dag met de vrienden... daarna in de wijn gedoken en daarvan word ik altijd zo'n beetje assertief of agressief... waar ligt de grens...
Gisteravond wat problemen gehad met het Net... kon niet meer op mijn blog geraken of m'n emails lezen... zelfs m'n PCke niet meer afsluiten... die weigerde pertinent om te gaan liggen... heb dan maar uit pure wanhoop de stekker eruit getrokken en dat heeft blijkbaar gewerkt... deze ochtend was alles terug normaal... soms moet men de grote middelen gebruiken om iets te bekomen...
Ik probeerde gisteren iets te schrijven op het blog... ben ondertussen vergeten wat het was... tja dat kortetermijngeheugen gaat het eerst foetsie heb ik ergens gelezen... maar dat lukte ook niet... ik denk soms wel eens dat ik ergens een masochismisch iets in mij heb zitten om mij al die ellende op de hals te willen halen met PCkes die hun eigen willetje perse willen botvieren... maar ach als er eens iets lukt kun je zo gelukkig en zelfvoldaan worden dat het de miserie goed maakt...
Genoeg gezeverd voor 1 dag... morgen nog meer zever... ik leg er den blok op... Myette

Ja we hadden weer prijs vandaag... het wordt eentonig... gaan golfen in de stromende regen... niet plezant hoor maar ja je zit in een team en je moet verder aanmodderen... regenjas aan... regenhoedje op... drijfnat tapijt... sop sop sop... ook dàt hebben we overleefd... was blij dat ik naar huis kon... bij m'n PCke troost gezocht en... verdorie nog eens aan toe zèg... daar komt juist de zon piepen... ja nu is het voor mij ook niet meer nodig hé... kom morgen maar eens terug...
Die "verdorie nog eens aan toe zèg" heb ik overgehouden van Toon Hermans... ik vond die man fantastisch... na de dood van z'n vrouw werd hij wat zeurderig maar dat is te begrijpen... daarvoor lag ik al plat vooraleer hij z'n mond opendeed... sommige mensen vonden hem maar niks... ja smaken verschillen... gelukkig... Wim Sonneveld... andere stijl maar ook heel goed... voor mij althans... bij de vlamingen waren m'n favorieten Gaston en Leo... volks maar hilarisch... de nieuwe opkomende komieken hebben zeker ook hun goede kanten maar zijn over het algemeen te grof en kwetsend... andere tijden andere zeden... niet dat ik nu zo antiek en preuts ben... hou wel van een goeie en best pikante mop maar vind dat je nooit andere mensen mag kwetsen... dat is mij te goedkoop...
Nu mogen jullie gerust van gedacht verschillen en het me laten weten hoor... geen bezwaar... elk zijn mening... we leven "nog steeds" in een vrij land...
Met deze dooddoener sluit ik even af... tot volgende keer en de groetjes... Myette

Jawadde... we hadden prijs... niettegenstaande de weerman ons onweer had voorspeld wilde m'n man perse naar het Rivierenhof voor het concert... dit keer kregen we "blues"... toen we vertrokken was er nog geen vuiltje aan de lucht... we hebben welgeteld 15 minuten van de swingende muziek kunnen genieten en dan begon het te druppelen... eerst wat verlegen... dan wat driester... tot het onweer in alle hevigheid losbarstte... zielig voor die jonge gasten van het orkest die dapper doorspeelden voor tenslotte een handvol moedigaards die verdoken onder grote paraplu's en oliejekkers de bui trotseerden... de rest waaronder wij zijn onder een tent gevlucht... daar bleef onze bovenkant redelijk droog maar onze arme schoenen... van daim dan nog... zaten onder het slijk... als dat maar goed komt... we zijn dan maar opgestapt... nog een heel eind door het park tot aan onze auto... toen we thuis kwamen moesten we de verwijtende ogen van een kletsnatte Poekie trotseren want die hadden we in de tuin gelaten... om het goed te maken het beest goed afgedroogd... dat heeft ze gaarne... en een blik tonijn opengemaakt... allez ze heeft het ons toch maar vergeven... toen ik boven kwam merkte ik tot m'n afgrijzen dat ik het terrasvenster had laten openstaan... en niet op een kier nee wagewijd... dat was dus dweilen en nu maar hopen dat het niet is doorgelekt in onze living... het was kennelijk niet m'n dag... TV kijken was er ook al niet bij want die werd opgeeist door manlief voor sport... dan maar m'n leed uitzingen op het blog... dat is verduldig... zegt me niet dat ik zaag... en als jullie dat vinden dan sla je dit stuk maar over hoor... tot morgen... Myette

Zoals ik reeds zegde heeft ons citroentje ons vele jaren trouwe dienst bewezen uitgezonderd enkele keren waar de sukkel dan nog niks kon aan doen zoals... op een dag reden we weer eens richting Breda om wat te winkelen... toen was winkelen nog niet zo "uniform" als nu...en te tanken... vermits we toch benzine gingen halen was onze tank bijna leeg... en ja zo'n kilometer van de grens begon citroen te proesten en te reutelen... viel eventjes stil... was met veel moeite terug in gang te krijgen... zo pruttelden we verder tot 50 m van de grens... met 'n opgeluchte zucht zakte hij door z'n wielen en ging liggen... de douaniers hadden ons  al horen aankomen en stonden allemaal buiten hun kot te genieten van het schouwspel... 2 domme rare belgen die moeizaam hun karretje naar de grenspost moesten duwen... wat een afgang voor ons maar hun dag kon niet meer stuk... we hebben dan maar ietwat groen meegelachen... een van de douaniers kreeg dan toch medelijden en heeft mee helpen duwen tot het tankstation dat gelukkig niet ver van de grenspost af lag... dat zijn momenten die je nóóit meer vergeet... sindsdien loer ik altijd met een wantrouwend oog naar de meterstand vooraleer te vertrekken... alhoewel op een keer hadden we weer prijs... de teller was blijven hangen en ja... geen benzine meer onderweg maar gelukkig hebben we nu de mannen van de wegenwacht met hun 
jerrycan...
                                   

Toen we daarstraks op de golf wat na zaten te praten kwam het gesprek op auto's... en daar kwamen de herinneringen... toen m'n man en ik zo'n 1 jaar verkering hadden (ja dat heette toen zo)...  stond hij daar opeens voor onze deur met een wagen... in die tijd was er in onze hele buurt nog geen wagen te bekennen dus het gaf een hele opschudding... het was een Citroën... 2de hands natuurlijk... zo'n zwarte vierkante bak... wij noemden dat een "gangstercar" want in de franse films toen reden de politie EN de boeven in zo'n wagens rond... ik werd uitgenodigd voor een proefritje en jullie kunnen wellicht begrijpen (of niet) hoe ik me voelde... ik moest me inhouden of ik zou gaan zitten minzaam rondwuiven zoals de "queen of England"... enfin de wagen werd goedgekeurd en gekocht... m'n man en ik werkten allebei op dezelfde firma en hij woonde vlak om de hoek dus kwam hij me elke ochtend ophalen om naar ons werk te trekken... in de hele omgeving van de firma was toen nog geen auto te bekennen maar wij parkeerden altijd in een achterafstraatje om alle commentaar te vermijden van "dikke nekken" en nog zo van dat fraais... we durfden er gewoon niet voor uitkomen tot enkele jaren later alleman een auto had en er geen parkeerplaats meer te vinden was... toen waren we zelfs ONS parkeerplaatsje kwijt en gingen we te voet naar het werk... dat karretje hebben we tot op het tandvlees versleten... toen was rijden nog plezant... geen autostrades... langs allerlei binnenwegeltjes rustig even naar Breda of zo tuffen om bij te tanken... ons citroentje zijn benzine en wij ons borreltje... toen wij hem dan toch eindelijk moesten afdanken had m'n man het er geweldig moeilijk mee... ja zo'n eerste lief vergeet je niet gemakkelijk... soms heeft hij het er NOG over... hij gooit niet gemakkelijk iets weg daarom ben ik er ook nog steeds... volgende keer meer over Citroen... Myette