Hehe

Zie mij nu hier zitten... een zondagmorgen om 7 u... ik die de gewoonte heb op dit onzalige uur me nog eens lekker rond te draaien in m'n warme nestje... had weer een van m'n bevliegingen en wilde eens gezond gaan leven... dus water drinken... jaja... met als resultaat dat om 6 u m'n waterleiding dringend moest geledigd worden... zou ik of zou ik niet... tenslotte moet je er toch uit want je voelt je niet helemaal behaaglijk meer... oef... dat gebeurd zijnde verlicht terug naar m'n bed gehuppeld... nog zeker 2 uurtjes zalig slapen... jawadde... de slaap wilde toch niet komen zeker... dan begin je aan vanalles te denken... er kwamen allerlei flarden bovendrijven... herinneringen aan m'n werk vroeger voor ik tot aan m'n oren in de luiers zat... na een hele poos gewoel en gezucht ben ik dan maar opgestaan om jullie ook wakker te schudden... ikke wakker... iedereen wakker!!!

Ja die tijd van toen... de Gouden Jaren zoals ze nu genoemd worden... toen beseften we het niet maar gouden jaren waren het wel degelijk... je maakte je studies af... welke het ook waren... met de wetenschap direct aan de slag te kunnen... wat in mijn geval ook gebeurde... heb zelfs geen vakantie gekregen want de directeur van de handelsschool waar ik op zat stuurde mij en een klasvriendin naar een firma die dringend steno-dactylo's nodig had... wij dus... na een pro-forma gesprek konden we dadelijk beginnen... er was toen nog niet de stress en de angst je baan te verliezen zoals nu... we werkten hard maar hadden ook plezier... de dactylo's zaten hoog in een uitbouw waar nooit bazen zich lieten zien... de airco was nog niet in onze contreien doorgedrongen en als het weer eens snikheet was zaten we gewoon te werken met een natte zakdoek rond onze nek geknoopt en met de voeten in een teiltje water... onvoorstelbaar nu... het enige bezoek dat we kregen was een muis... die werd door ons gevoerd... ik denk dat het beestje tenslotte is bezweken aan een vervette lever want plots geen muizenbezoek meer... aan de andere kant van de zaal zaten de mannen van de boekhouding... enkel door een "comptoir" afgescheiden van de dactylo's... grote pret aldoor... die gasten hingen meer over die comptoir met ons te kletsen dan dat ze werkten... zo heb ik ook het manneke leren kennen... er was geen ontsnappen aan... ik spreek nu van "comptoir"... ja dat was zo toendertijd... alles in 't frans... ik werkte als steno voor de "ventes"... soms moest in inspringen voor de "achats"
't manneke zat op de "comptabiliteit" onderafdeling "prix de reviens" enz. en zo verder...
tegen 4 u in de namiddag moesten de laatstbijgekomen dactylo's de oogst van de hele dag zwoegen naar de "ventes" brengen waar onze producten werden gekeurd en goed bevonden of niet door onze respectieve "bazen"... de heren van de "ventes"... onderweg naar de "ventes" moesten we spitsroeden lopen door een lange zaal met aan de ene kant de technisch tekenaars en aan de andere kant de mannen van de "technique"... daar werden wij vrijelijk bestaard en becommentarieerd want de heren daar kenden het woord "sexuele intimidatie" nog niet... na die dagelijkse beproeving konden we maar eerst opgelucht ademen... ja die tijd van toen... herinneringen!!!

Terwijl ik verdiept zat in mijn herinneringen is het stilaan licht aan 't worden.. tijd weer om de appelsientjes te gaan persen voor ons ontbijt... koffie te zetten... 't manneke... die overal rondbazuint dat hij bijna niet slaapt... hoor ik nog lustig ronken... ik zou toch eens een opname moeten maken van zijn nachtmusik want als ik het hem zeg wordt hij kwaad en beweert dat ik lieg... ikke liegen... alsof ik dat zou durven!!!

Nog een leuke zondag... dada!!!

Heel voorzichtig steek ik mijn kop eens buiten... waait het nog... regent het nog pijpenstelen... is de sneeuw weg... en hoe zit het met die glibberige straten...
al die vragen razen door mijn suffe kop... suf ja van teveel binnen te zitten... ik ben gewoon aan 't vastroesten... en dat voel ik... al m'n knoken en tussenliggende pezen kraken en piepen dat het een lust is... alhoewel lust... ik hoor toch liever andere muziek... maar ja ik zal het moeten uitzingen tot het weer lente wordt... ik hoop spoedig!

Wij antwerpenaren hebben de naam klagers te zijn... ik moet het nog gaan geloven ook... is het niet te koud dan wel te warm... of te nat.. te droog... te winderig... te duf... ik sta altijd in bewondering voor de dieren... die nemen het zoals het komt... zonder klagen of morren... die hebben geen diepvries om hun eten uit te halen als het weer eens giet... nee die trekken er dapper op uit om hun dagelijkse hap bij elkaar te scharrelen... nu heb ik het hier niet over onze katten... nee die volgevreten beesten kruipen op een lekker warm plekje en kroelen daar wellustig rond... de vrouw zal wel voor hun hap zorgen... nee dan die arme vogeltjes die uit hun warme nest moeten om niet van honger om te komen... wat een leven toch... in de winter zitten rillen... en zodra het weer wat beter wordt van hot naar her met takjes en stro zeulen om een nest te maken voor hun broedsel... dat vrouwtje maar eitjes deponeren en daarna het gebroed voortdurend wormen en insekten in de bek proppen... als die dan eindelijk het nest uit zijn begint de ellende opnieuw... nee ben ik even blij dat ik als mens geboren ben.

Gisteren nog eens even bij Belgacom aangelopen... sinds september ben ik daar vaste klant... heb zelfs gedreigd m'n bed in hun kantoor op te stellen als dat zaakje nog lang gaat aanslepen... had een klacht ingediend omdat ik niet akkoord ging met een bedrag van
190 € die ze teveel hadden aangerekend... kreeg een maning en de oenen hebben het gepresteerd die maning voor 5 € aan te rekenen... ik dus weer niet akkoord en weer eens gaan protesteren... nu weer afwachten... je kunt beter niet in oorlog liggen met die grote firma's want je ziet alle kleuren van de regenboog.

Vandaag mijn boodschappenlijstje nog maar even opzij gelegd... had geen goesting om in de regen rond te kletsen... misschien morgen beter???

Als een van jullie me eens wil vertellen waar we vrijdag bijeen komen dan trek ik m'n lieslaarzen aan... zuidwester op... en trotseer de natuurkrachten... dit alles om jullie nog eens te mogen zien... is al te lang geleden... bye bye!!!

DE KOU HIELD ME BINNEN... IK BELANDDE BIJ YOUTUBE EN VOND DIT

Bij gebrek aan inspiratie en herseninhoud dit van het net geplukt
 

WOORDSPELINGEN EN DOORDENKERTJES
                                    
                             
 
Ze heeft dikke billen, maar ze zit er niet mee.

Van mensen die nooit wat geven, daar krijg ik wat van.

De gynaecoloog gaf aan zijn hoogzwangere patiënte volledige persvrijheid.

Een man maakt je eerst het hof en leidt je dan om de tuin.

Toen ik de prijs van de sla zag, kreeg ik een krop in de keel.

De cursus lassen voor beginners is afgelast.

Bij de slankheidclub zijn 3 nieuwe leden aangekomen. Maar er zijn er ook 3 afgevallen.

Een paar maanden na de amputatie van zijn been, steekt deze man reeds op eigen houtje de straat over.

De situatie van de dakloze analfabeten is niet om over naar huis te schrijven.

Een van de twee drielingen vierde op de vijfde van de zesde maand zijn zevende verjaardag.

Als je niet buiten roken kunt, ga dan maar buiten roken.

Hij wacht op een levertransplantatie, maar de levertijd is wel 8 maanden.

Edelachtbare, als u wilt dat ik rechtsta, zal ik mij daarbij neerleggen.

Tip voor vakantiegangers: Span je niet in.

Wat doen weekdieren in het weekend?

Bestaan er wegwerpboemerangs?

Bij de geboorte van hun eerste kind worden man en vrouw op slag ouder.

Roken: het blijft een teer onderwerp.

Beroepskeuzeadvies: Word bokser, meer kans op slagen.
  
De cursus Rietdekken is afgelast: Riet is ziek!
 
 
 

EFFE PAUZE
Deze week was een drukke... donderdag Ballet van Vlaanderen in de Opera... nu hou ik heel erg van ballet maar dat modern gedoe lijkt meer op een worstelpartij dan ballet... in plaats van muziek allerlei akelige geluiden... geen decor... minieme tenuekes... misschien bezuinigingsmaatregelen maar in de laatste act kwamen de heren het toneel op gestampt in purperen pyjamabroek (maillot) en de dames in de bijhorende hesjes... de heren sleurden de dames over het toneel in alle mogelijke en onmogelijke posities... soms kreeg een van de dansers de kolder en begon rond te joggen... dit alles begeleid door pauken en het geluid van een stormwind (alsof we nog niet genoeg wind te slikken hadden gekregen de laatste weken)... na de vertoning bleken de anderen er heel erg "van genoten te hebben" wat bij mij bedenkingen doet ontspruiten... ben IK nu zo'n raar antiek mens of doen de meesten maar alsof omdat ze denken dat het zo hoort... en dan had ik mij nog haast "opgefret" van de zenuwen omdat het openbaar vervoer me weer eens in de steek liet... na lang wachten en ijsberen aan de bushalte dan maar een andere bus genomen om ergens onderweg over te stappen op weer een andere... welgeteld anderhalf uur onderweg om even tot aan de opera te geraken waar ik binnen kwam stormen juist voor het licht werd gedoofd... badend in angst- en zenuwzweet... om me dan 2 uren lang stierlijk te zitten vervelen.

Vrijdag naar de theatervoorstelling van ons Pazke geweest... dat was al stukken beter... meer verbaal geweld alhoewel er ook soms over de vloer gerold werd... haha... spijtig genoeg moest ik al vlug weer op pad om die verdomde bus maar niet te missen... die verdomde bus (sorry voor mijn taalgebruik maar als ik het woord "bus" nog maar hoor komen de schuttingwoorden zomaar opwellen) (trouwens ik heb er vrijdagavond een karrevracht nieuwe opgepikt) kwam dan weer meer dan een kwartier te laat zodat ik weer maar eens verkleumd stond te kleumen... enfin ik ben heelhuids thuisgekomen.

Zaterdag gaan eten met nog twee stellen... het eten was lekker... de wijn nog lekkerder... het gezelschap gezellig... maar owee de prijs... het toppunt was dat 't manneke... die nooit oplet en wat in zijn eigen wereldje ronddwaalt... het had klaargespeeld kreeft te bestellen terwijl hij nota bene geen kreeft lust... toen de patron met dat beest binnen kwam zeilen zat hij verstomd te kijken... ik had niet gehoord wat hij bestelde omdat ik zelf de menu zat te bestuderen... de kreeft is dan in stukjes en brokjes naar alle hoeken van de tafel verhuisd want aan "peuzelen" heeft manlief een hartsgrondige hekel... de vrienden hebben ervan genoten terwijl hij deed alsof... hilariteit rondom... de rekening was dan ook gepeperd... vandaag serveert restaurant Myette soep met brood... we moeten het nog kunnen uitzingen tot ons volgend pensioen binnen komt... één positief punt was dat de wijn deze keer richting keelgat ging en niet in de schoot van onze tafelburen terecht kwam.

Dan zijn we nu zondag... rustdag... ik ben m'n kamerjas niet uitgekomen... heb niks gedaan... maar dan ook niks... en m'n halve trouwboek zit nog met die kreeft in zijn maag en is dus heel deemoedig... even van profiteren he.

OPENBAAR VERVOER
Gisteren waren we geïnviteerd bij vrienden in Merksem... 't manneke wil niet rijden in deze barre tijden dus trokken we buswaarts... no problem... busje op tijd... wij weg... leuke namiddag en avond... buikske vol... wij huiswaarts met dezelfde bus... allee niet perse dezelfde maar hetzelfde nummer... alles prima in orde tot we tot de ontdekking kwamen dat onze bus niet dezelfde weg aflegde als op de heenreis maar een geheel andere richting opdraaide... de chauffeur aan zijn oren getrokken en die vertelde ons dat sinds enkele dagen die bus na 8 u 's avonds een andere route volgde... plezant is anders... wij dus dat busje uit en gaan wachten op een andere die wèl onze buurt aandeed... we hebben daar dan in de bittere kou meer dan een kwartier staan klappertanden... ik dan toch want manlief is van gewapend beton gemaakt denk ik... ik dus niet... ik hou niet van extreme toestanden... TE warm TE koud TE nat TE droog.. ikke ni wille... maar ikke had niks te wille... 't was dàt of tevoet naar huis en dat was me te gortig... thuisgekomen ben ik dan verkleumd tot op het bot in m'n bed gekropen en mezelf warm gebibberd.
NEEM HET OPENBAAR VERVOER

KOUD
Maar dat wisten jullie al zeker... om in m'n "blues" stijl te blijven deze tekst in een mooi blauw kleurtje gezet... aangezien ik al vele dagen thuis zit niet veel om te vertellen... och ja vandaag er eventjes uit om in de Lunch Garden in onze buurt iets te gaan eten met zoon.. die kwam gisteren maar weer eens binnenvallen tegen etenstijd... vind ik altijd vervelend want 't manneke en ik zijn zulke kleine eters dat de porties te krap zijn voor drie... zoon wil ook niet blijven eten maar zeg nu zelf... daar zitten eten terwijl hij er op zit te kijken is toch niet leuk... doordat hij zonder werk zit is het geen vetpot maar toch speelt hij het klaar om geschenkjes mee te brengen... daarom dat etentje... nu gingen wij er vroeger geregeld eens eten en het was steeds tiptop... dit keer viel het dik tegen... biefstuk niet van de malste... frietjes koud... warme groenten dito en niet echt lekker... exit Lunch Garden!

Morgen zijn we uitgenodigd bij vrienden en daar zal het veel lekkerder zijn want vriendin is een uitstekende kokkin... van eten gesproken... ik moet aan de alarmbel gaan trekken want dat koude weer is funest voor m'n lijn... zeg maar rondingen... die dingen springen de pan uit... nu wilde ik op koopjesjacht maar het koude weer hield me tegen dus moet en zal ik vermageren of ik ga in zware kledingkosten vallen en dàt na de dure feestdagen... dat kan mijnen bruine niet trekken... terwijl ik dit schrijf zit ik te vechten tegen een zware snoepgoesting... ga ik winnen of niet... niet dus... de wil is er maar dat zwakke vlees!!!
njamnjamnjam...

OEF... OEF... OEF
We zijn door de feestdagen gesukkeld... elk jaar weer diezelfde rompslomp... waarom... omdat het traditie is... wel voor mij hoeft het niet... ik begin er zwaar over te peinzen ook eens een groep te starten op Facebook "Ban De Feestdagen" maar de vrees houdt me tegen dat ik dan een hele meute grootouders op m'n nek krijg want die willen natuurlijk hun kleinkinderen verwennen en dat begrijp ik wel dus... sukkelen we verder jaar in jaar uit tot we er het bijltje bij neerleggen... hehe... ik klink wel erg vrolijk nietwaar... dat komt omdat de winter me de keel begint uit te hangen en hij is ocharme net begonnen... de winterblues slaan weer toe... zou meer moeten buitenkomen maar dat geploeter door de sneeuw lokt me niet erg... ik heb hier drie parken net achter m'n deur maar van die zwarte natte bomen krijg ik de "weubbe"... dan maar bij den Buddy gebleven en wat gaan ploeteren op mijn boerderijtjes... was er net en merkte dat daar ook al dieven rondlopen want vier schapen waren verdwenen... zeer frustrerend!

Wat kan ik nog vertellen over de voorbije dagen... dat het koud is en ik met sokjes aan het bed induik... dat ik ben aangekomen door al het snoepen... want zeg nu zelf... er blijft altijd teveel over en dat kan je toch niet weggooien... dat de twee katten net als het "vrouwtje" eten als wolven... dat onze binnenkat een nieuw speeltje ontdekt heeft... ze rust niet voor ze de stickers van het glas van de livingdeur heeft gekrabt... als die op de vloer liggen gaat ze tevreden op haar kussen liggen...  ik plak ze er terug op en zodra ze het merkt begint het spelletje van voor af aan... zo houden we elkaar bezig tijdens de lange lange winterdagen.

Ik ga nu efkes kijken of iemand m'n schapen heeft teruggebracht... indien niet zal ik de netpolitie moeten alarmeren... tot later!!!

Zojuist een horribele ontdekking gedaan ... 8 januari 2010 dubbel geboekt... door het verschuiven van de blogmeetings-dag is me dat totaal ontschoten... wat me de laatste tijd vaak gebeurt... sommige zaken ontschieten me... om eerlijk te zijn dat zit in mijn natuur... ben altijd nogal verstrooid geweest... daarom ben ik ook een kluns in dammen en schaken... ik kan me maar op één deel van het bord concentreren terwijl m'n tegenspeler lustig al m'n pionnen in de drie andere delen zit in te pikken... maar ja ik ben dan weer goed in andere zaken... denk ik toch... moet die alleen nog ontdekken... is een werkje voor dit jaar dus... mezelf ontdekken... het schijnt dat dit in de mode is...als je het niet meer ziet zitten ga je jezelf zoeken... zo ook een van m'n dochters eerste vriendjes... kwam bij ons over de vloer... alles perfect in orde tot op een dag hij zichzelf moest gaan zoeken... exit vriendje... dochter diep in de put... gezakt voor haar eindexamen... jaar overdoen... toen ik hem op haar huwelijk ontmoette kon ik het niet laten heel sarcastisch te vragen of hij zichzelf nu al had gevonden... blijkbaar wel en hij was er ferm van aangekomen... dubbele omvang van vroeger... eind goed al goed.


Die afspraak van me op 8 januari is er eentje die al 3 maal is verschoven door omstandigheden... ik kan het niet maken het nog eens te proberen... dus mijn allerliefse maatjes... je zult het vrijdag zonder mij moeten doen... zal wel lukken... maar de nieuwjaarszoenen hou ik tegoed voor volgende keer hoor.


Oudejaarsavond heel rustig doorgebracht met 't manneke... filmpje gekeken... advocaatje gedronken... de kat getroost die over haar toeren was door het geknal buiten... en dan naar bed... ook heel rustig ... goed geslapen... nu alles klaarzetten voor deze avond want dan komen de spruiten eten... haha... als ze een volledige feestmaaltijd verwachten komen ze bedrogen uit... IK DOE HET NIET MEER... DAZIEDEVANIER... ikke mijnen nikkel afdraaien om een 7-gangen menu op tafel te brengen en zij hebben dan geen honger want... teveel gegeten EN gedronken met oudejaar... dus ze zullen het moeten doen met allerlei hapjes... genre tapas... soepje... wat frituursmosjes... dessertjes... geen honger... zoveel te beter dan hebben wij de hele week nog eten... haha... zal ze leren!!!


Dit gezegd zijnde trek ik me terug om nog wat klusjes te klaren... ik wens jullie allen nog een

GELUKKIG, VOORSPOEDIG EN GEZOND NIEUW JAAR 2010

BBBrrrr die Natoken toch... was ik toch juist aan een heerlijke winterslaap begonnen en komt ze me wakker schudden... geen rust voor een arme duts... eigenlijk heb ik dat wel nodig... op tijd en stond een schop onder m'n kont... ik laat me veel te vlug wegdrijven op zalig nietsdoen... heb mezelf aan m'n nekvel omhoog getrokken en hier zit ik nu... te staren op die oogverblindend witte nieuwe outfit van seniorennet... waar is dat rustgevend zachte groen gebleven... twee jaar hebben ze eraan gewerkt... wel voor mij hoefde het niet... ik had liever een kleurtje gehad maar ze hebben het niet gevraagd... boehhh!

De kerst is ditmaal eens rustig verlopen buiten enkele strubbelingen na zoals schoonzoon die zijn auto niet kon parkeren en na tig malen blokjes rond te hebben gereden dochter voor de deur... deur van zoon... eruit gooide en terug naar huis reed... daar zijn fiets pakte en eventjes van Mortsel naar Borgerhout koerste... waar wij dorstig zaten te wachten op ons aperitiefje... toen hij stralend en geweldig trots op zichzelf binnenstapte moesten we hem eerst nog uitbundig complimenteren met zijn sportieve instelling voor we eindelijk onze eerste slok konden nemen... haaaaa... dat smaakte zoals "een engeltje dat op je tong pist" (dichterlijke antwerpse vrijheid)... zoonlief had de kamer mooi versierd en het was erg gezellig en gezapig knus... een vredige kerst... en als kers op de taart kregen we regen en was de terugweg naar huis niet meer glad.

Heb zojuist ons Boke gemaild dat ik ons Pazke kan komen bewonderen in haar pikante rol (foei en dat in je oude dag)... breng een vriendin mee dan moet ik niet alleen 's avonds de bus op... de blogmeeting wordt dus een week verschoven... kan ook niet anders he.

Mijn club mede-bestuursleden hebben het weer klaargespeeld me aan het werk te zetten... brieven moeten weg de eerste week van januari... ik zal er eens moeten aan beginnen... is altijd het moeilijkste... eens van start volgt de rest vanzelf.

Nu ben ik even bezig met de voorbereidselen voor nieuwjaar... is bij ons te doen zoals elk jaar... maar geen volledig feestmaal meer... nee hoor... ik maak allerlei lekkere hapjes klaar... en dat ze zich maar zelf bedienen... oud worden heeft zo zijn voordelen... je kan je altijd beroepen op je leeftijd om je luiheid te verbergen... ben ik nog maar net achter gekomen... maar handig is het wel... hihi!

Ik zie dat het weeral half twaalf is... als je later opstaat vliegt de dag om... moet nu even dringend m'n koeien gaan melken... eieren rapen... oogst binnenhalen... enz. enz.... ik wist echt niet dat een boerin zoveel werk te verzetten had.

Vanmorgen stond ik uit het venster te kijken naar het dikke pak sneeuw in mijn straat en plots welde er een bedenking in mij op... dat gebeurt soms en op de meest onverwachte ogenblikken... ik schrik er nog altijd van... toen mijn kinderen klein waren krioelde het hier van het jonge leven... bijna alle kinderen speelden op straat... en bij de eerste sneeuwbui... zeldzaam weliswaar... stormden ze naar buiten en ontstond een sneeuwballengevecht... maar wat nu... onze straat ligt er prachtig wit en donzig bij maar ook zo dood als een pier... een dode pier dan wel... geen sneeuwballengesmijt... geen sneeuwmannen... niks niemendal... ik herinner me nog het jaar dat mijn turkse schoonbroer bij ons op visite kwam... toen die de straat inkwam betrapte hij ons... ja ook mij... terwijl ik onze buurman aan 't bekogelen was... het was namelijk die winter dat het zo hard vroor en er pakken sneeuw lagen... toen heb ik voor de eerste keer sleetje gereden met de kinderen in het nachtegalenpark... ja ik ben een laatbloeier... mijn zus en ik mochten nooit buiten spelen dus moest ik m'n scha inhalen... enfin om het kort te maken... de tijden zijn wel erg veranderd... ik weet dat er verscheidene jonge kinderen hier in de straat wonen maar ik zie ze nooit buiten spelen... voor het verkeer moeten ze het niet laten want wij zitten in een dode hoek... als de vuilkar de straat inkomt is het al feest... wat doen die kinderen toch de hele dag?

HIER KAN IK NIET GENOEG VAN KRIJGEN
WEERGALOZE BRITSE HUMOR
EN NOG VERSTAANBAAR OOK... BEHALVE OP HJET EINDE... HAHA

Ik heb het altijd al voorvoeld... ik ben een gewillig slachtoffer voor allerlei verslavingen... zet me een doos pralines voor de neus en ik ben niet tevreden vooraleer ik bijna de hele doos heb binnengesmikkeld... idem voor koekjes... drankjes... t.t.z. die met alcohol erin... de rest kan me gestolen worden... zeker water... dat drink ik alleen als m'n nieren smeken om vocht en dan nog... vroeger was ik een boekenwurm... door de computer is dat fel verminderd maar nu plak ik zo lang aan dat ding genaamd Buddy tot m'n geweten begint te knagen omdat ik 't manneke weer verwaarloos... sinds ik op Facebook zit is het fenomenale proporties aan 't aannemen... ik had wat tijd nodig om m'n weg in die site te vinden maar nu kan ik gewoon niet meer volgen... Farmville... Country Life... Farm Town... Happy Pets waar ik al 4 katten heb die moeten verzorgd worden...  Cafe World... nu heb ik er de Zoo ook nog bijgenomen... van verslaving gesproken... och zolang we ons maar amuzeren he!

Vandaag hebben we twee wezens gelukkig gemaakt... gisteren kregen we een briefje in onze bus met foto en uitleg over een kat die niet thuis was gekomen... deze ochtend vonden we een vreemde kat in onze garage... ze leek op de foto en had een halsbandje om... dus belden we de eigenares die om de hoek woont... toen die dame de garage instapte en liefjes "Mauro" begon te kwelen kwam er uit een donkere hoek een klaaglijk "Miauw" terug... toen begonnen ze een aandoenlijk duet te zingen waarvan m'n gemoed volschoot... die twee waren dolgelukkig elkaar terug te vinden... Romeo en Juliet waren er klein bier bij... zoiets maakt je dag weer goed.

Van gemoed gesproken... dat schiet nogal gemakkelijk vol de laatste tijd... het zal wel aan de donkere dagen liggen zeker... alleen als kind en heel jong meisje was ik dol op de kerstperiode... maar dat is wel veranderd... voor mij kan deze periode niet vlug genoeg voorbij zijn... daar komt nog bij dat de problemen me om de oren vliegen... het ene is nog niet opgelost of er liggen er al andere te wachten... dan hoor ik ook niets anders dan slecht nieuws in m'n vriendenkring... door het slechte weer zit je veel binnen en dan begin je te kniezen... nu die sneeuw weer... het is wel mooi om naar te kijken van binnenuit toch... de tuin ligt er sprookjesachtig bij... maar ik hou nu eenmaal niet van nattigheid dus bekijk ik het maar vanuit m'n kamer.

Het is hoog tijd dat ik aan de strijk begin... ik zit hier vanalles uit te zoeken om die karwei uit te stellen... niets gekort... heb gisteren het bed verschoond en lekker warme flanellen lakens gelegd... zalig om in te duiken... maar die andere zijn gewassen en moeten nu gafatsoeneerd worden voor ze de kast in mogen tot de lente... tot later!!!

Een bejaard koppel komt bij de dokter voor hun jaarlijkse controle... de dokter onderzoekt eerst de man en zegt na afloop : "Meneer U bent in uitstekende conditie, iets speciaals te melden misschien?"
"Wel dokter" antwoordt de man "er is toch iets dat me bezighoudt, als ik met m'n vrouw vrij heb ik het de eerste keer zo warm en zweet ik als een paard en de tweede keer bibber ik van de kou en heb overal kippenvel"
"Dat is eigenaardig" zegt de dokter... "ik ga nu eerst je vrouw onderzoeken en dan zien we wel"
Hij roept de vrouw binnen, onderzoekt haar en zij is ook geheel in orde, maar dan vertelt hij haar wat haar man tegen hem zegde, waarop zij antwoordt : "die idioot, dat komt omdat de eerste keer in juni was en de tweede keer in december"

EFKES UIT DEN BOL GAAN
GELUID AAN HE MANNEKES

Insane Granny Ketchup Dance --

Verdorie nog es an toe zèg... wat kan het leven soms vermoeiend zijn... het was me het weekje wel... langs alle kanten kwamen de problemen op me afgestormd en ik maar bukken en ontwijken... soms af en toe in de aanval ook... ik ga jullie niet vervelen met details maar het stormde hier echt... hagel en sneeuw en wind ten allen kante... doch de wind is nu wat gaan liggen voor zolang het duurt toch.

Vandaag dacht ik eens wat op adem te kunnen komen... jawadde... dat had je gedacht... zoon kwam hier deze morgen binnenstormen of ik eens eventjes naar Frankrijk wilde bellen want ze doen hier moeilijk over dat conformiteitsattest voor zijn nieuwe scooter... rapper gezegd dan gedaan he... mijn frans is huis en tuinfrans... ga maar eens eventjes een gesprek voeren over technische toestanden waar je dan zelf geen jota van snapt... wat een moeder lijden kan... dus ik bellen naar die firma en geprobeerd die man daar uit te leggen wat het probleem is... die snapte er geen ballen van... dat waren er dus twee... volgens hem hadden ze al verscheidene bestellingen in België gedaan en nog nooit last gehad en dit met hetzelfde attest waar mijn zoon wèl last mee heeft... leg het maar uit.

Even tevoren hadden we gemerkt dat de deuropener weer "foert" had gezegd... ik die vriendelijke schattige jongen van de vorige keer gebeld en die beloofde om in de namiddag langs te komen... wij op een drafje naar de Makro en den Aldi want onze huismuizen zaten in de kasten van de honger te piepen... geen spoor van die vriendelijke schattige enz... toen ik m'n aankopen in de vrieskast wilde bergen kreeg ik de laden haast niet open... had al lang moeten ontvroren worden... van pure frustatie en met ware doodsverachting aan de klus begonnen... toen ik tot bezinning kwam was het te laat... alle eetwaren stonden te chambreren... dikke brokken ijs die niet wilden smelten... dan maar de grote middelen en met de haardroger ten strijde getrokken... alles erin gekieperd en in de zetel gedoken... oef... ben ik effe blij dat deze dag weer voorbij is en ik zo dadelijk in m'n heerlijk zalig warme nestje kan duiken... sloppel boelekes... tot ziens. 

VRIJDAG
Eerst en vooral zeggen dat ik morgen op post zal zijn... come rain or come shine... want zoals jullie het noemen "het kasteeltje" moet uitgeprobeerd worden.

Dan even een verslag van voorbije weken... druk zoals gewoonlijk... de petanque en de golf zijn letterlijk in 't water gevallen en nu is de club voor 3 maanden gesloten... ik die dacht het nu wat rustiger aan te kunnen doen... ben bedrogen uitgekomen... wij liepen nog steeds trappen op en af omdat deuropener en parlofoon niet meer werkten... Belgacom ging de zaak onderzoeken maar zoals dat gaat met grote firma's... je moet geduld hebben... véél geduld... wel daar ben ik spijtig genoeg niet mee gezegend dus trok ik weer eens naar hun kantoor op de Meir... je krijgt daar zo'n bonnetje en moet je beurt afwachten... toen ik bijna door m'n nagels zat en aan m'n "knokkels" wilde beginnen ging het verlossende belletje en kwam ik bij een schattig vriendelijk ventje terecht... na weer eens de hele zaak te hebben uitgelegd en na lang palaberen zouden ze me een technieker sturen om de fout te constateren... dat was al eens gedaan door een andere technieker maar wie valt er nu over zo'n kleinigheid... kwestie van die mannen aan 't werk te houden he... gisteren was het dan zover... we kregen een vriendelijke schattige jonge man binnen die dan nog bekwaam was ook en de zaak grondig aanpakte... je mag 3 x raden... na ongeveer een uurtje tasten en zoeken marcheerde de boel weer zoals tevoren... wij blij... die schattige kerel nog blijer... ik heb hem dan ook luidkeels de hemel ingeprezen en koffie en cake gevoerd... iedereen tevreden... nu moet je weten dat die dure elektrieker 3 volle uren in huis heeft rondgedraafd en alleen de bel in werking heeft gekregen... de rest was te oud en moest dringend vernieuwd worden... kostenplaatje dikke 800 euro... als kers op de taart heeft onze schattige technieker de factuur meegenomen voor de al gedane kosten en ging die zelf vereffenen... zijn wij er mooi vanaf.
Is er iemand die dringend een elektrieker nodig heeft... ik zal zijn adres doorgeven... nu stel ik me toch de vraag... is die man gewoon onbekwaam of een bedrieger... in beide gevallen niet aan te bevelen.

Terwijl Belgacom boven ronddraafde zaten zoon en 't manneke in de stookkelder... we hadden namelijk een lek... dachten eerst dat die plas water midden op de vloer uit de grond kwam... ons huis is niet onderkelderd... maar na alle rommel te hebben verstouwd ontdekten ze dat het uit een afvoerpijp kwam... volledig dichtgeslibt... kilos klompen waspoeder hebben ze eruit gepeuterd... en dan maar spoelen tot de boel niet meer stonk... weer een probleem opgelost... de dag daarvoor had zoon mijn relaxzetel terug in orde gebracht... ik denk dat ik hem terug in huis zal moeten nemen want die jongen draaft maar heen en weer om ons uit de nood te helpen... niet dat hij klaagt hoor... integendeel zo voelt hij zich minder schuldig omdat wij hem ook hebben geholpen met zijn nieuwe scooter.

Nu hoop ik dat men ons eventjes gerust laat... het is voorlopig welletjes geweest... ach terwijl ik dit schrijf voel ik schuldgevoel opwellen... wat klaag ik over zulke kleine problemen terwijl er de laatste tijd veel van mijn kennissen en vrienden er veel erger aan toe zijn door ziekte... maar ik heb wel ondervonden dat ik vlugger last heb van mijn zenuwen dan vroeger... zal de leeftijd zijn zeker... één ding tegelijk kan ik best aan maar als ze in serie op me afkomen geraak ik over m'n toeren... tja!!!

Dan was er ook nog clubvergadering bij mij thuis en zit ik weer eventjes met extra werk opgeschept waar ik nog niet aan toe ben kunnen komen... ik ga nu trachten daar iets aan te doen... tot morgen maatjes!

NOVEMBER
Heb ik altijd al een rotmaand gevonden behalve als klein kind want dan stond ik nog te trappelen om te verjaren... dat is al lang niet meer zo... dus vandaag opgestaan wreed tegen m'n goesting... het goot... de petanque viel letterlijk weer in 't water en het is vandaag de laatste dag... dan leggen we er de blok op voor drie maanden... van echtgenoot geen woord... niet bevorderlijk om m'n humeur op te krikken... geen "gelukkige verjaardag schat"... niks... nada... m'n vrienden zijn me blijkbaar ook vergeten... kwam er ook een barstende koppijn opzetten... toen 't manneke vroeg wat er me scheelde kon ik me niet inhouden en flapte het eruit... grote verwondering want hij dacht dat het morgen m'n verjaardag was... hij heeft wel twintig keer "sorry" geroepen en dat ben ik van hem nu niet bepaald gewend... straks gaan we naar de bowling en daarna eten... van enkele chatvrienden kreeg ik gelukkig wensen toegestuurd... dat maakt weer wat goed... misschien vinden jullie dat ik overdrijf maar ik voel me niet bepaald happy vandaag.

CENTRAAL STATION ANTWERPEN