Het heden

Ik werd dus naar de Handelsschool gestuurd... vanaf ik wist wat me te wachten stond was ik niet meer aan te spreken... ik soebatte tegen de klippen op maar niets hielp... geen tranen of zeuren of stampvoeten... m'n ouders waren vastbesloten dat ik eindelijk eens iets nuttigs zou gaan leren om later m'n kost te kunnen verdienen... die eerste schooldag vertrok ik met lood in m'n schoenen... wij... de nieuwelingen werden bijeengedreven in een zijkamer... ik moet er nog bij vertellen dat die school ondergebracht was in een oud bouwvallig huis tussen de jongens basisschool en de vakschool... toen we daar als bange kiekens op een kluitje bijeen stonden hoorde ik plots m'n naam roepen en ik herkende een van m'n vroegere klasgenootjes bij de nonnen... die had enkele jaren voordien de school verlaten omdat zij en haar ma niet akkoord waren met de door de zusters opgelegde wetten... zij was al even blij mij te zien als ik haar... we klampten ons aan elkaar vast als twee geliefden en dat heeft zo onze hele schooltijd geduurd... ze was ook alweer een buitenbeentje... ik schijn die aan te trekken... opeens hoorden we een hels lawaai en zagen we de oudleerlingen in stoet voorbijtrekken gewapend met bezems die ze op de maat van hun gezang tegen de zoldering stootten zodat de kalk ons om de oren vloog... wij stonden daar met open mond op te kijken want de meisjes kwamen allen van nonnenscholen en de jongens uit het college en atheneum waar zulke praktijken zeker niet toegelaten werden... komplete anarchie... toen we kompleet waren werden we in het grootste klaslokaal gezet... de geiten rechts en de bokken links... en mochten we kennismaken met onze leraren... één jonge lerares was er maar en dat mens werd echt getergd door de jongens... ik moet zeggen dat de eerste paar maanden niet prettig waren... ik moest bvb afleren steeds uit m'n bank te springen als ik door de leraar aangesproken werd en daarbij nog een kniks te maken... steeds aanleiding tot grote hilariteit van de mannelijke klashelft... ik bloosde ook heel gemakkelijk dus die eerste maanden liep ik konstant rond met een kop als een tomaat... dan steeds die opmerkingen over mijn anatomie... maar geleidelijk werd ik vranker en leerde van me afbijten... gelukkig maar want toen ik ging werken kwam me dat goed van pas... na die eerste maanden begon ik me thuis te voelen en ik beleefde er een fantastische tijd... die ambetante jongens werden uiteindelijk vrienden en dat de leraren mannen waren had zo zijn voordelen... wij meisjes konden ons al eens wat meer veroorloven... maar er werd ook hard gewerkt hoor want wij kregen het leerplan dat in de andere handelsscholen 4 jaar besloeg in 3 jaar te verwerken... en dat eerste jaar ben ik duchtig uit m'n pijp moeten komen want ik was 1e de jongste van de klas en 2de had ik nog nooit van "algebra" of "Engels" of "Duits" gehoord... stof waar de anderen wèl al een basis in hadden.

Foei foei wat een bende sexmaniakken hier in blogland... ik ben dus speciaal naar mr. Google getrokken  en die raadde me aan volgend artikel op dit blog te zetten,
voor alle kurieuzeneuzen.

SEKS  of  SEX

De gemiddelde Belg vrijt 105 keer per jaar, de gemiddelde Nederlander 103 keer. Dat heeft de rubbertjesfabrikant Durex voor ons uitgevogeld. Op het eerste gezicht hoeven Belgen en Nederlanders dus niet voor elkaar onder te doen, maar schijnt bedriegt: de Belgen hebben het vaakst seks, de Nederlanders sex. Dat heb ik uitgegoogled.

Kommaneukers als we doorgaans zijn, weten wij Vlamingen precies hoe het volgens het boekje - de Woordenlijst - moet: wij hebben seks. Nederlanders gaan voor sex. Dat trekt namelijk ook internationale klanten naar hun duizenden pornosites.

Maar niet dus. In het Nederlands hebben we bijna uitsluitend seks. Met welgevormde seksbommen van de schone sekse - en dat is geen sekseneutrale aanduiding - maken we seksfilms, die we voor veel geld slijten in sekswinkels, zodat we op den duur echte seksbaronnen worden, die je van alles behalve seksisme kunt verdenken. Kortom, voer voor aseksuele seksuologen of gedeseksualiseerde seksers. Sex mag volgens de Woordenlijst alleen als het om sex-appeal gaat en alleen dan. Volgens Van Dale mag het ook in sexshops, maar de Woordenlijst gaat naar seksshops.

En toch, he. Seks - seksualiteit - is klinisch, sex is spannend. Of als ik het even sexy - een modewoord in deze oversekste tijden - mag zeggen: sex is sexyer dan seks. Vind ik. De Grote Van Dale vindt dat we sexier moeten spellen, maar dat is Engels. Sexyer, zo hoort het in het Nederlands. Daar kan zelfs de sexyste seksiste me niet afbrengen.

En dat ik jullie nu niet meer hoor he... je weet er nu alles van.

Ik vermoed dat ik niet de enige ben maar ik voel de lentekriebels al

Terwijl ik dit alles opschrijf dringt het meer en meer tot me door dat we tegenwoordig toch in een heel andere wereld leven... het gaat ongemerkt... je laat je meedrijven met de stroom... dan krijg je een oude foto onder ogen en de herinneringen komen bovendrijven... voor mij was het die foto van pa die het deed... als de bobonne in deze tijd terug zou opduiken zou ze maken dat ze weer wegkwam denk ik... ik denk soms ook aan mijn dood... wat ik het ergste vind aan sterven is dat ik niet meer kan meemaken hoe alles gaat evolueren maar dan komt toch de gedachte bij me op : "zou ik eigenlijk wel willen leven in die mij onbekende wereld, zou ik me er wel in thuisvoelen"... ach ja zo troost ik mezelf dan maar...

Ja die wereld van toen... alhoewel het volop oorlog was hadden wij er niet alteveel last van... ja door de rantsoenering aten we niet culinair maar echt honger heb ik nooit geleden... als kind kende ik niet anders en wat je niet kent kan je ook niet missen... dat zal voor m'n ouders wel anders aangevoeld hebben maar dat besefte ik pas later toen ik zelf dagelijks met het probleempje zat van "wat ga ik vandaag weer eens op tafel zetten"... de wereld rondom mij kabbelde rustig verder... de school... het huiswerk... een boek nadien als ik iets te lezen kon bemachtigen... als de sirene van het luchtalarm begon te loeien tijdens de lesuren waren wij de koning te rijk... dan mochten we onze bank uit en op een rij onder de vensterbank gaan zitten wat we geweldig vonden... nóg plezanter als we in het hok onder de trap mochten... voor ons kon dat niet lang genoeg duren... wat ik me ook nog fel herinner waren de toiletten op de speelkoer... ik was toen al nogal kieskeurig uitgevallen en hield m'n plas zolang mogelijk op om maar niet op die vieze WC te moeten... die waren uitgerust met van die "saloondeurtjes"...konden niet op slot en stonken steevast...één memorabele dag staat nog in m'n geheugen gegrift... tijdens het speeluur had ik weer eens zolang getreuzeld tot het te laat was... de bel ging en ik moest met "volle inhoud" terug de klas in... dat werd natuurlijk erger en erger maar ik was zo verlegen dat ik m'n vinger niet wilde opsteken uit schrik de aandacht van de hele klas op mij gericht te krijgen... tot... het te laat was en ik alles liet lopen... die schaamte zal ik nooit vergeten... het is me nog één keer overkomen... in de kerk nota bene... terwijl we in de rij voor de biechtstoel zaten te wachten om onze ziel te zuiveren van die afschuwelijke zonden die je als 8-jarige pleegt... weer hetzelfde scenario... te bang om de aandacht te trekken... en lap... ineens kreeg ik alle schijnwerpers op mij gericht... ik weet niet wie de boel heeft opgekuist... denk dat ik toen in shocktoestand verkeerde...

Ik ging dus graag naar school... de enige manier voor mij om eens buiten te komen en m'n vriendinnetjes te ontmoeten want... hoe raar het ook klinkt... niettegenstaande ik het "febbeke" van de nonnen was werd ik er nooit mee gepest... integendeel ik werd steeds in de kring opgenomen en vaak zochten de "buitenbeentjes" me op... misschien dachten ze op die manier ook in de gratie van de nonnen te komen... ik weet het niet maar ik liet het me welgevallen... vond het wel interessant... op de speelplaats hadden we onze vaste spelletjes... ik kan ze jammer genoeg niet meer opnoemen... er was zoiets als "klein Anna zat in haren hof" en dan iets met "nen blauwen steen"... we sprongen in de koord... deden hardloopwedstrijden... in de winter gooiden de nonnen water op de koer zodat we konden glijden... dan was er die periode waarbij iemand van ons een sleutel moest meedragen... wij werden verondersteld ABN te praten... het doel was die sleutel door te geven aan degene die betrapt werd op het gebruik van dialect... dat plannetje van de nonnen is echter grandioos mislukt want wij praatten thuis allemaal dialect dus die gewoonte schudt je niet zomaar af en vermits er maar één sleutel was... ... ik had daar sowieso een hekel aan want na de speeltijd moest iedereen die de sleutel had ontvangen haar hand opsteken... ik was steeds de pineut want ik weigerde steevast dat ding door te geven maar gezien m'n goeie "staat van dienst" werd ik niet al te hard aangepakt.... dan hadden we ook nog "aflaten" verzamelen... wel mij kan er niets meer gebeuren... ik mag zonden plegen zoveel ik wil de hemel staat toch al voor me open.... op dit moment schiet er me niets meer te binnen... zal er eens een nachtje over slapen... tot dan!

Zaterdag er nog eens ingevlogen... ik heb dat nodig om goed te blijven functionneren... in de namiddag ons wekelijks bezoekje aan la mamma met het wekelijks portootje voor haar... 's avonds met enkele vrienden gaan eten... achteraf zijn ze nog een afzakkertje bij ons komen gebruiken en het werd weer laat... dat maakt dat ik gisteren niet m'n gewone montere zèlf was... op mijn leeftijd kan je niet meer ongestraft doorzakken... maar ik heb het er toch voor over hoor... kunnen ze me niet meer afpakken... heb dan de hele dag maar wat rondgesloft... wat blogjes gelezen maar te lui om iets aan het mijne te doen... ik lag dan ook vroeg in m'n tram... heb heerlijk geslapen en voel me weer klaar om de hort op te gaan zoals onze noorderburen het noemen... wij hier noemen dat "op de lappen gaan" en dat is al een even stomme uitdrukking als de vorige.

Toen ik deze ochtend m'n wakkere oogjes opentrok dacht ik eerst dat het nog midden in de nacht was... loerde eens voorzichtig op m'n wekker en nee... het was al na 8 u... er hing alleen een dikke mist... "haha" dacht ik..."ik moet vandaag niet perse buiten, dus wordt het een geknipte dag om nog wat dia's te scannen" en zo gezegd zo gedaan... heb dus practisch de hele dag zitten scannen en ben het kotsbeu... aangezien het niets voor mij is geduldig te zitten wachten en met mijn duimen te draaien... draai ik onderwijl wat CDkes af... zit te Spideren... geef vlug de planten wat te drinken... pleeg wat telefoontjes... enzovoort... maar nu leg ik er de blok op en kom even bijpraten... hierna kom ik even bij jullie op bezoek... ben gisteren eventjes op mini ronde geweest en wat zag ik... de beine van marleine en een schattig kabouterke... aiai beide deden zeer aan m'n hart... die beine doen me denken aan alle jonge attributen die ik ook niet meer bezit en dat kabouterke aan het gemis aan kleinkinderen... och we zullen het maar doen met wat we wèl hebben... en nu ga ik nog even m'n avondwandelingske maken... tot zo dadelijk!!!

Vandaag geen tijd om uitgebreid m'n wederwaardigheden uit de doeken te doen... trouwens vandaag is er echt niks gebeurd dat de moeite waard is om te vertellen... dus zet ik maar een filmpje hieronder... ik heb het zelf al vele keren bekeken en moet er nog altijd om lachen... ik hoop dat jullie het ook leuk vinden.

Gisteren was weer een prettige namiddag met enkele blogvrienden... na enkele minuten over computer probleempjes te hebben gesproken... dat zijn we tenslotte aan ons imago verplicht... zijn we afgedwaald naar... ja naar waar eigenlijk... zowat vanalles en nog wat kwam er aan bod... om het kort te maken... het was weer een plezante kletsnamiddag... voor herhaling vatbaar.

En nu het filmpje... amuseer jullie!!!R>

In vorig stukje schreef ik over m'n gekwetste "trots"... nou nou dat is lichtjes overdreven hoor... ik kan gelukkig nog met mezelf en m'n stommiteiten lachen... dat was wel even anders toen ik nog pril en onnozel was en erg begaan met wat mensen wel van me zouden denken... pril ben ik allang niet meer... onnozel wel want ik vrees dat ik dat wel nooit zal afleren... doch ik heb geleerd met vallen en opstaan... hm hm... dat je je daar beter niet teveel kunt van aantrekken... wat dat vallen betreft... ik heb alleen maar een blauw achterste en ik vind dat nog altijd appetijtelijker dan zo'n rood zoals waar sommige apinnen mee pronken... ik lijk helemaal niet op m'n moeder doch in dàt opzicht heb ik precies toch iets van haar geërfd... het vermogen om te vallen zonder iets te breken... dat mens had de onhebbelijke gewoonte om overal waar ze maar kon af te duikelen... zo was ze eens op bezoek bij een vriendin in het ziekenhuis en zag kans al de marmeren trappen af te rollen toen ze naar huis wilde... niks gebroken behalve haar bril... bij ons viel ze eens van de eerste etage tot helemaal beneden de trap af... bleef toen liggen met haar hoofd naar beneden en haar benen tegen de wand... ze was toen toch al de 80 voorbij... wij stonden even perpleks te gapen... liepen toen in een drafje naar beneden... zij krabbelde overeind en de trap terug op... vroeg een cognacske en wilde toen naar huis en vooral géén dokter erbij want ze voelde zich prima... heb toen toch maar wijselijk haar huisdokter gebeld en effectief ze mankeerde niets behalve wat builen en blauwe plekken... dat zijn maar enkele voorvalletjes want ze alle opnoemen vraagt teveel tijd... welnu ik maak er wel geen gewoonte van maar de enkele keren dat ik ten val kwam liepen ... tot hiertoe dan toch... goed af... ben ooit eens van de hoogste sport van de ladder afgekukeld toen ik de keuken stond af te wassen... heb toen zeker een half uur naar adem zitten happen... dacht dat m'n ribben gebroken waren maar nee alleen de lucht uit m'n longen geperst... ben toen de auto ingek r o p e n om de kinderen van school te halen... ben ook eens los over het stuur van m'n fiets gevlogen... heb toen ook even groggy gezeten... was even m'n zicht kwijt wat werkelijk beangstigend was... toen weer de fiets op want we waren met een groepje vrienden op fietstocht... daar heb ik nog altijd een bult op m'n dij van overgehouden... dus dat glijpartijtje van zaterdag stelt heus niks voor... en jullie mogen voor mijn part rustig verder gniffelen hoor... ik gniffel wel mee.

Dit dansje heb ik nog niet geprobeerd... zogauw m'n gekwetste "trots" genezen is ga ik dat beslist doen.

>