Pechweek

Ik dacht vandaag zo bij mijn eigen zichzelve... die achterwaartse salto was gisteren goed gelukt... waarom zou ik m'n grenzen eens niet verleggen... moet je steeds doen... alleen oppassen dat je niet te ver gaat en over de rand van de wereld duikelt... keek gisteren... tussen de boeiende afleveringen van Marokko en Algerije in... naar het laatste deel van een film over een in de woestijn gestrand vliegtuig... het schijnt mijn lot te zijn overal dat ietsje te laat te komen... heb het begin van die film gemist dus... de plot was dat de bemanning met de brokstukken van de vlieger een nieuwe bouwden... voor de nieuwsgierigen hier... het is hen gelukt en ze zitten nu veilig thuis... ik stond weer ietwat mistroostig naar buiten te turen... zag vanalles door het luchtruim vliegen... die storm wordt erger in plaats van minder zoals ze ons gisteren beloofden... dacht toen in mezelf... ja waar anders... vliegen moet toch plezant zijn... waarom zou ik dat niet kunnen... met deze wind moet dat een fluitje van een cent zijn... gewoon op het terras gaan staan... vleu... pardon armen spreiden... een hupsprongetje maken en me laten meedrijven door de wind... ik stond al haast buiten toen man weer roet in m'n eten kwam gooien met de vraag of we vandaag nog gingen eten... wie denkt er nu aan eten als je met van die grootse plannen in je hoofd zit... om hem te doen zwijgen eventjes enkele boterhammen in zijn mond gestopt... en toen ik toch bezig was in de mijne ook maar... dan was dat ook achter de rug... nu wacht ik enkel op nog meer windsterkte want met die boterhammen en de koffie erbij zal dat nodig zijn denk ik... dus nog even geduld schatjes... morgen hoor je of het me gelukt is... hoor je niets tja dan is het mislukt en lig ik bij de andere skeletten in m'n tuin.

.

Eerst en vooral wens ik alle zieke blogmaatjes een spoedig herstel.
Ten tweede dank aan de stoutmoedigen die zich al in m'n gastenboek hebben gezet en ook aan al degenen die het nog van plan zijn te doen... kom er gerust bij... je bent in goed gezelschap.
Ten derde... ja wat wilde ik nu ook alweer zeggen... ach dat geheugen toch... ach ja... ik wilde alleen even vertellen wat ik de vorige dagen zoal heb uitgespookt... niet veel eigenlijk... zoals ik al vertelde was het toneelstuk een zouteloos geval... dikke pech dus... vrijdag was het "la mammadag"... zaterdag weer een luie "lummeldag" genomen... wat met den Buddy gespeeld... zondag ook... 's avonds onze kaartavond met de vrienden... weer pech... ik heb bijna 10 € verloren... wij spelen PESTEN en ik werd danig gepest... vandaag op zoek gegaan naar een TV rek bij IKEA... niks gevonden... ik vrees dat we het zullen moeten laten maken ergens... nieuwe kasthandgrepen hebben we wèl gevonden... eureka... ik had m'n winterjas aan en liep me kapot te zweten in die winkels... jas opengeknoopt en... stomme trut die ik ben... met vliegende jaspanden buitengestormd... heb me weer laten verleiden door het verraderlijke zoele lenteweertje... vrees dat ik het zal moeten bekopen... zit hier met beginnende keelpijn en kriebelhoest te worstelen... eigen schuld dikke bult... moet je zo oud voor geworden zijn... dat was het dan... ja ik had jullie al verwittigd dat er niets te beleven viel... niet komen klagen dus... morgen regen voorspeld... zal weer een landerige dag worden... doei... tot de volgende.

Dat toneelstuk gisteren was "just boring" en ik die er zo opuit was eens goed te lachen... de "après" was nog het beste... zijn er met een stel vrienden eentje gaan pakken maar helaas toen ik zowat op temperatuur begon te komen was het weeral tijd om naar de metro te spurten.

Verder niets te melden... vandaag wat rondgelummeld... den Buddy op zijn zenuwen gewerkt en la mamma gaan bezoeken... die zit momenteel in haar jonge moederperiode... haalt herinneringen op van lang vervlogen tijden maar hutselt haar kinderen en de onze duchtig door elkaar... heb dus geweldig moeten puzzelen om wijs te worden uit haar overpeinzingen... je ziet hoe ze stap voor stap haar leven herbeleeft maar dan achterwaarts... ik las eens dat het leven veel aangenamer zou zijn moesten we oud geboren worden en stap voor stap verjongen tot we terug in de baarmoeder konden verdwijnen... dat zie ik wel zitten.

Vandaag efkes rappekes m'n kotteke opruimen... hulp komt zo en dan moet bibike hier duchtig meepoetsen... heb m'n werk de laatste tijd wat laten verslingeren... als het kind buiten is zal het weer rappekes douchke worden... haarkes wassen en aanschijn opkalfateren want we gaan met de club naar het Noordtheater... een blijspel zegt men... ik hoop het maar want het is lang geleden dat ik nog eens goed gelachen heb... behalve dan met ons Bo haar ontboezemingen...gisteren was het kindervoederdag en zoals naar loffelijke gewoonte had ik weer veel te veel klaargestoomd... gewoonlijk slepen ze dan nog wat voer mee naar hun hol maar dit keer niet... dat wordt de rest van de week kliekjes eten en daar hou ik helemaal niet van... je weet... afwisseling van spijs doet eten en ik heb een hekel aan routine... nu zal je misschien denken dat dat alleen maar goed kan zijn voor m'n lijn... vergeet het... aan tafel zit ik dan met lange konijnentandjes wat te knabbelen maar... de vaat is nog niet gedaan of ik duik in de snoepkast... aiai... geen karakter zegt 't manneke en ik moet hem op den duur nog gelijk gaan geven ook... en dat is wreed tegen m'n goesting... van goesting gesproken... hhmm... we hadden deze week weer visite en er ligt zeker nog wat lekkers in de kast... zou ik gaan kijken?

  Ons Moeder

  Ons moeder was een schat,
  Die kookte, naaide, daag'lijks bad,
  Nimmer was haar iets te veel,
  Ieder kreeg op tijd zijn deel.

  En vader kreeg voor ieder klusje
  Altijd weer een dankbaar kusje
  's Avonds rustig bij de haard,
 ' s Zondags lekkere appeltaart.

  Helaas ,'t is over met de pret:
  Mammie is aan 't INTERNET.
  Nog steeds is pappie in de weer,
  Maar hij krijgt geen kusje meer,
 
  Zit vaak zielig bij de buis,
  Mammie speelt nu met de muis.
  Nooit meer is er appeltaart
 ' t Is Hotmail Dot Com Apestaart.

  Zelden is er warm te eten,
  Haar kookkunst is ze mooi vergeten.
  Internetten uur na uur,
  Eten trekken uit de muur.

  Een bal gehakt en een kroket,
  Want mammie is aan het't INTERNET.
  Laatst verloor zij duizend yen,
  Poker spelend met Dzjapaen.

  En een man uit San Francisco
  Wil met haar nu naar de disco.
  Ze deed zich voor als  jonge meid
  En ze raakt hem niet meer kwijt.
 
  Pappie gaat alleen naar bed,
  Want mammie is aan 't INTERNET!!!

Dit heb ik doorgekregen per mail dus géén eigen werk.

Hehe... ik heb den Buddy terug... dat ventje had een lelijke hoest... heb er dokter Nico bijgeroepen en die constateerde dat zijn longetjes wat aan het verslijten waren... zo jong en al versleten... waar gaat het naartoe... enfin Buddy naar de kliniek gebracht en daar heeft dr. Nic hem een nieuw stel gegeven... lees hier een fan... tevens zijn maag leeggepompt... die zaten vol met cookies en zoals jullie weten remt dat de snelheid af... ik ben tot de ontdekking gekomen dat ik zwaarverslaafd ben... ik had echte ontwenningsverschijnselen... wilde steeds maar die trap op naar m'n "kantoor"... kwam dan weer tot het vreselijke besef dat daar niemand op me zat te wachten... nam een boek vast... kon me niet concentreren... een puzzel ook al niet... de TV was ingenomen door Juju... en als man TV kijkt zit hij steeds luidkeels commentaar te spuien... die hele Juju kan me echter gestolen worden... kan het mens niet zièn... daar was dan ook geen soelaas te vinden... toen belde Nico dat hij klaar was met de operatie en de patient naar huis kwam brengen... het leven kan soms nog wel eens gelukkige momenten brengen... en weet je ik mis dat gereutel bijna... Buddy zit hier naast me zachtjes en slaapverwekkend te snorren... hij voelt zich blijkbaar veel beter de schat!!!

Donderdag hadden we een reunietje met de vroegere fietsvrienden... tenminste met een deel ervan want ze beginnen in onze vriendenkring te rommelen... er zijn er al enkele gestorven... enkele in een rusthuis en de rest pikkelt nog wat kramikkig rond... voorzien van allerlei prothesen... fietsen en wandelen zit er niet meer in maar eten, drinken en kleppen doen we nog als de besten...

Dan vrijdag met de zoon naar de notaris en na de middag la mamma... die heeft ons medegedeeld dat ze nog lang niet van plan is dood te gaan... ze wil er nog minstens 10 jaar bijdoen... ik hoop alleen dat wij tegen die tijd nog in staat zijn voor dat wekelijkse bezoek!!!

Hoe wordt je zo oud... één formule... laat Gods water over Gods akker stromen m.a.w. trek je niets aan en laat de anderen voor je zorgen... dat heeft la mamma haar hele leven gedaan... niks te plannen voor haar... als er iets moest gebeuren moest pappa het maar oplossen en toen pappa er niet meer was heeft Myette het overgenomen... die aardt meer naar haar vader en vaders familie en dat waren meer bereddenaars maar werden dan ook niet zoooo oud.

Voilà ik ben intussen opgedroogd... ja na m'n douche smeer ik me altijd in met creme teneinde tenminste de buitenkant wat soepel te houden... lukt niet tenvolle maar we doen ons best... dan ga ik wat computeren tot ik volledig ben opgedroogd... zo weten jullie nu ook alweer in welke toestand ik hier zit... puur natuur!!!

Tot de volgende maatjes... geniet van het zonneke vandaag... ga ik ook doen denk ik.... doei!!!

Vandaag de laatste hand gelegd aan m'n brieven cyclus... yippie... ik ben... om het te vieren hooguitgeteld 1 uur op m'n balkonneke gaan zitten... en... ben er niet afgetuimeld Lipske...heb zitten genieten van dat speciale deuntje van onze meesjes... die waren al druk bezig een lief te zoeken... als dàt geen lentekriebels zijn... de procedure voor de aankoop is gestart maar a.u.b. Madame nog even blijven duimen... ik zal er later wel een verband op komen leggen... OK... het nadeel van die eerste zonnestralen is wel dat je plots ziet hoe vuil alles geworden  is tijdens de donkere wintermaanden... het stof huppelt van plezier... de ruiten... nee daar ga ik het niet over hebben... TE verschrikkelijk... je zou haast gaan verlangen dat het maar weer vlug gaat regenen... hehe... morgen misschien eens beginnen met plafond en muren van spinnen- en stofnetten te ontlasten... het is een begin en alle begin is moeilijk... we zien wel!!!
Waar is de tijd dat ik al zingend aan de "grote kuis" begon... nu is het meer al kreunend... omdat het moet... maar het echte enthousiasme is ver te zoeken... is dàt nu oud worden... wat me dan weer opkikkert is het feit dat ik voor sommige dingen toch nog warm kan lopen... dus ben ik nog bijlange niet dood... een etentje of uitstapje met vrienden ga ik nooit uit de weg... donderdag komen we weer bijeen met ons vroegere fietsclubke voor een etentje en ik verheug me er al op... lekker bijkletsen... met de blogmaatjes maandelijks "vergaderen" is ook niet te versmaden... eigenlijk ben ik altijd al een fuifbeest geweest... het verschil met vroeger is echter dat ik vroeger hard werkte EN hard fuifde... nu moet ik m'n krachten doseren en ik koos voor het fuiven... tja je kunt nu eenmaal niet ALLES hebben he.

Spring is in the air yeah yeah!!!

Ik was het even vergeten dat gevoel van ontwakende vlindertjes... nee niet in m'n buik... zowat overal zitten ze... mijn biologische klok zegt dat het tijd is voor de lente en zie... deze ochtend opgestaan met een stralend zonnetje in een stralend blauwe lucht en m'n vingers beginnen te jeuken om zo het een en ander klusje aan te pakken dat de hele winter onder de mat geschoven werd... heb gelijk al m'n tafel- en andere lopers in de was gestopt... het verzamelde stof onder die lopers buitengezwierd en het houtwerk in de olie gezet... onze VW is ondertussen 22 jaar geworden en zijn eens zo blozende kersenrode koontjes zijn wat verbleekt... toen ik met die fles olie in m'n handen stond rond te loeren wat ik nog eens  zou kunnen inpappen dacht ik plots aan dat arme schaapke daar in de garage... heb hem dan ook eens liefdevol ingesmeerd... hij kreunde zowaar van genot want dat gebeurt hem ook niet alle dagen... ook niet alle weken of maanden of jaren... toen 't manneke nog ging werken waste ik de sukkel van tijd tot tijd eens (de VW niet de man) maar toen die op pensioen ging en het vertikte om het beestje te onderhouden zoals het een welopgevoede wagen toekomt... legde ik er ook de blok op... ziedevanier dakkik m'n perretten zou goan afdroajen... en zodoende begon zijn kersenrode blos te tanen... na dat oliebad ziet het er al stukken beter uit... nu moet ik alleen nog afwachten of het blijvend zal zijn... seffes eens met een droge doek erover en dan...

Het was... en is... me het weekje wel... de visites zijn afgewerkt... het porceleinen servies en de kristallen glazen staan terug in de kast (dit om eens te laten horen dat ik ze bezit)... woensdag kwamen de kinderen eten... gisteren was het poetsdag... na twee weken zonder hulp was het wel eens nodig in de hoekjes te peuteren... vandaag moet ik met zoon naar de bank om een lening aan te vragen... duimen maar dat die aangenomen wordt of we zitten in de petatjes... en morgen begin ik aan de brieven voor onze vereniging zodat die volgende week kunnen verstuurd worden... moet ook nog de ledenlijsten bijwerken want er komen er maar aldoor bij... en dan hoop ik dat ik volgende week eens tijd krijg om uitgebreid naar 't stad te trekken... liefst met goed weer natuurlijk... duimen maar!!!

En nu ga ik jullie verlaten want m'n huishoudelijke plichten roepen... moet ook eens gaan kijken of VWke al opgedroogd is en hoe hij er nu uitziet... weer duimen!!!

Hehe... hier spuit elf nog eens... een beschaamde spuit dan nog... krijg hier zojuist een bolwassing omdat ik niets meer schreef... ja hoe komt dat zo... er komt weer alles tegelijk op me af... zoon begon zojuist weer een nieuwe job en ik zit hier te duimen als een razende dat het dit keer eens goed zou gaan... tegelijkertijd moest ik de eigenaar van het appartement waar hij woont en dat verkocht gaat worden proberen te paaien om zijn prijs te verlagen... hehe en het is me gelukt ook... wat betekent dat zoon het gaat kopen... dus ik met hem naar de bank om die lening te bespreken... moet zo dadelijk naar de notaris om een formulier te gaan halen... weer druk aan het duimen dat alles in kannen en kruiken komt... ik zit zowat op het bot ondertussen... dan stonden er op m'n agenda verscheidene vriendenparen die ik dringend eens moest uitnodigen... ik zit er bijna door nog één stel te gaan... komen zondag... dan kan ik weer op m'n lauweren gaan rusten en me laten uitnodigen... is NOG plezanter... intussen kwamen er niet geplande vraagjes binnen zoals "hebben jullie zin in gaan wokken zondagmiddag" ... degenen die me kennen weten dat ik alleen vliegen afsla... dan een ander stel dat al jàren zegt dat we toch nog eens samen moeten gaan eten en waar nooit iets van terecht kwam... kwam plots opzetten met "dat wordt nu toch eens tijd, kunnen jullie woensdagavond"... hehe... je weet... alleen vliegen he... dat was gisteravond... de wijn was lekker... het gezelschap heel prettig maar over het eten kan ik niet stoeffen... de helft van de rijsttafel was smakeloos en de andere helft dreef in zwarte-bonen-saus... bwah helemaal niet lekker... smaakt naar rook... om die smaak door te spoelen achteraf een Irish coffee genomen... had dat beter niet gedaan want vannacht wakker geworden met brandend maagzuur... zal ik het dan NOOIT leren...

Eigenlijk zou ik nu moeten druk bezig zijn m'n kot te poetsen want m'n hulp komt weer niet... maar elke keer ik voorbij den Buddy komt roept die met zo'n klaaglijk stemmeke... "he ik verveel me" en daar kan ik niet aan weerstaan... dat ventje heeft ook alleen maar mij om mee te spelen...

In de chatwereld gaat het uitstekend... heb er nu een Italiaan en een Amerikaan bijgekregen... ja verandering van spijs doet eten nietwaar... en ik begon wat uitgekeken te raken op al die  bazige musulmannen... die denken dat ze maar met hun vingers moeten knippen en alleman springt... niet de deze dus... heb gisteren een fikse ruzie gehad met een van hen... is niet de eerste keer maar hij komt altijd terug voor een afstraffing...
een andere wil alleen maar discuteren over politiek en religie... wil mij bekeren tot de islam... haha de sukkelaar... maar de jongen is zo bezorgd dat ik na mijn dood niet tot Allah toegelaten zal worden... zie je mij daar al zitten aan Allah's voeten en dan nog van kop tot teen ingepakt... ik moet er niet aan dènken...

Dat was het voor even...ik ga nu nog even de bezem ter hand nemen teneinde het aanwezige stof ten huize van Myette te verwijderen...  morgen zal ik zeker komen... tot dan maatjes!!!

Plannen maken... oei... daar ben ik al lang mee gestopt... OK ik probeer het wel maar op de een of andere manier vallen die altijd in duigen... waar komt die uitdrukking toch vandaan... weet iemand dat... enfin... vandaag dus was ik vastbesloten het eens rustig aan te doen... gisteren was het kokkerellendag en... wat ik vroeger zo gaarne deed... is nu een opgave geworden... de kinderen komen elke twee weken op woensdag bij ons eten... ik blijf dat aanhouden anders zie ik ze haast niet... maar mensenlief wat die kunnen binnenspelen... 't manneke en ik zijn echt kleine eterkes en die woensdagen sta ik voor een enorme berg voer dat moet gewassen... gesneden en klaargestoomd worden... ik vermoed dat ze hun honger opsparen tot ze hier kunnen bunkeren... zodoende heb ik gisteren uren staan schillen... vlees snijden en balletjes draaien tot ik er scheel van zag... wanneer ze naar hun eigen huis trekken en alles is opgeruimd is moeke leeggelopen... donderdag komt normaal m'n poetshulp maar die is weer eens twee weken schuppes... geen probleem... dat poetsen doe ik dan wel met de franse slag... wat stof wegblazen... wat met den Buddy spelen... eventjes de vloeren doen met zo'n wonderdoekje... met den Buddy spelen... enz. enz.... zo had ik het gedacht maar het draaide eventjes anders uit... 's morgens wilde ik m'n mail openen en had al direct 3 chatters tegelijk aan de lijn... ik ben een geboren plakster dus bleef ik plakken en voor ik het besefte was het al middag en stond man te roepen dat hij wilde eten... daarna heb ik dat stof in ijltempo aangepakt... dan belde zoon of ik even naar die en die wilde bellen om iets te regelen... heb ik gedaan natuurlijk en dat iets is wonderlijk goed uitgevallen... zal het later nog wel eens vertellen... dan kwam er onverwacht een vriendin binnenvallen die de laatste maanden het een en ander heeft meegemaakt en die wilde haar verhaal kwijt... dat verhaal was er eentje met ettelijke episodes... toen ze dan eindelijk vertrokken was en ik naar den Buddy kon trekken vond ik niemand meer thuis... allemaal gaan slapen waarschijnlijk... maar ondertussen ben ik klaarwakker en een tikkeltje opgedraaid... ben dan maar aan dit relaas begonnen... niemand zal het nog lezen nu maar IK BEN HET KWIJT... hehe... wat een opluchting.