Fossielen
Ik was als kind al verzot op verhalen over de oermensen... het dinosaurustijdperk... daarom was ik voorbestemd met een hypochonder te trouwen... misschien kennen jullie dat beest niet maar het bestaat wel degelijk... ik heb er zo eentje in huis... het is momenteel naar de dokter dus even rust voor mij... en ik moet dringend even stoom afblazen... hij zit nu welgeteld 2 hele dagen met een verkoudheid... gepaard met een lichte verhoging... zit met de thermometer vastgekleefd aan zijn hand... neemt om de 5 minuten zijn temp op die dan schommelt tussen 35° en 37°... als deze bij de 37° komt grote paniek... als het mààr 36° is beweert hij dat koorts begint vanaf 36°... die temperatuurschommelingen worden me dan luidkeels toegeroepen... wat ik ook beweer het helpt niks niemendal... meneer weet het beter... dus zwijg ik in alle talen maar de stoom komt me de oren uit... een hele fles Strohrum heb ik al aan hem verspild maar nóg kan hij niet slapen... zegt hij... wie er dan in de naburige kamer ligt te snurken moet ik toch eens uitzoeken... het enige wat hem kan helpen is naar de dokter gaan... die zegt dan wel hetzelfde wat IK hem al vertelde maar dat alleen schijnt te helpen... het lijkt wel of HIJ de griep heeft uitgevonden... ik loop af en aan met gekookt water voor grog en dampen... als ik maar half de aandacht kreeg wanneer IK eens ziek ben zou ik een gelukkige vrouw zijn maar dat is niet zo... haha hij komt thuis van de dokter en wat zegde die... direct het bed in voor 3 dagen... poeder nemen om de slijmen op te lossen en siroop als de hoest te erg wordt... hebben we allemaal in huis ... dus krek hetzelfde wat IK hem probeerde wijs te maken... maar mijn advies is wel gratis... jullie zullen nu wel denken dat ik een harteloos mens ben... is niet helemaal waar maar mijn geduld begint stilaan op te raken en dan word ik sjagrijnig.









4 reacties op dit bericht
manneke ziek
"
*
Misschien in het vervolg zeggen dat hij er inderdaad erg slecht uitziet en dat je geloofd dat zijn laatste uur geslagen heeft, en dat je meteen de ziekenwagen gaat bellen. Dan, zo'n beetje voor jezelf, maar toch luid genoeg, beginnen opsommen wat je allemaal nodig hebt bij de begrafenis en wat dat allemaal gaat kosten. Wedden dat hij zich meteen een stuk beter gaat voelen.
En als dat niet helpt, het op je blog van je af schrijven
Het gaat er vrijdag heftig aan toe gaan want ik zit hier momentheel ook ietwat chagrijnig te wezen.
..
Kindje toch, waar hebt ge het aan verdiend? Kunt ge tussen zijn aspro'kes geen slaappilleke steken dan zijt ge toch voor een paar uurkes gerust?
Maar serieus nu, ik denk dat mannen anders reageren op pijn omdat ze er niet van jongsaf mee te maken hebben.
Wij (enfin ik toch) hadden heel vroeg onze maandstonden met daarbij elke maand steeds weer de vreselijke hoofdpijnen en buikpijnen. Meer dan een pijnstiller nemen en een warmwaterkruik op je buik liggen kon je niet doen en je moest ook niet teveel zagen want dan gingen alle ogen de lucht in : " oei 't is weer zo ver, de rooi vlag hangt uit". Op de lange duur begin je die pijn gewoon te worden en je staat er al niet meer bij stil.
Verder hebben wij - die van vroeger - onze kinderen zonder verdoving eruit geperst, wat gelijk staat aan een watermeloen door een klein rubber darmke drukken en alle pijn die je daarna hebt verzinkt in het niets.
Hoe dikwijls vraagt een dokter : "en doet het erg pijn mevrouw?" dan zeg ik altijd "wacht efkes, ik zal het eens vergelijken met mijn bevallingen en meestal moet ik zeggen : " nee 't is nog draaglijk".
Mannen hebben geen vergelijkpunt, tenzij ze ooit een niersteen gepasseerd hebben, wat volgens mijn zus gelijk staat met de pijn van een bevalling en daarom vinden zij wat snot héél erg.
Voilà, da's mijn mening.
Misschien denk jij er anders over
Tot vrijdag hoop ik! dikke kus,