Onegin

Voor ik het vergeet... ik begin weer m'n ouwe zichzelve te worden... heb toch gezegd dat het bij mij nooit lang duurt... nu moet ik wel bekennen dat het ook komt door m'n bezoekje aan de dokter deze voormiddag... ik zat echt in de rats... liep al enkele weken te pikkelen door een pijnlijke heup en gezien m'n respectabele leeftijd was ik ervan overtuigd onder het mes te moeten... plezant is anders he... dus we gaan naar de dokter want ik kan nooit eens alleen ziekskes zijn... al wat ik heb heeft 't manneke ook maar dan erger... ik liet hem wijselijk zijn zegje eerst doen en dan was het mijn beurt... hij begon eerst m'n goede been in alle richtingen te zwieren en te plooien wat... al zeg ik het zelf... heel vlot ging... LOL... en dan het zere been... zelfde scenario... dat plooien en zwieren ging ook prima maar dan zette hij een venijnige duim recht op de zere plek en drukte... drukte... oei oei... en DAT was het dan... tendenitis... ik mag me nu laten bepotelen door de kinesist... HOERA... en geen operatie... NOG EENS HOERA... wat 't manneke betreft... die laat ik in zijn kwaaie sop sudderen... ik vrees echter dat hij al lang niet meer weet waarom ik kwaad ben want hij doet alsof er niets gebeurd is... korte memorie... dementie... rara wat is het!

Na het bezoek aan de dokter reden we rechttoe... rechtaan naar Vanden Borre want gisteren heeft onze TV het begeven... het beestje is zowat 15 jaar en de laatste weken liet hij soms plots een harde wind... zo klonk het toch... dat heb je met oude mensen... beesten en ook TV's... tot hij gisteren plots de geest gaf... ik heb nog geprobeerd kunstmatige ademhaling toe te dienen... alle slangen die in hem staken eruit te halen en terug erin... maar rien de knots... niks aan te doen... vrijdag as brengen ze de nieuwe LED Philips... als ze nu nog Belgacom TV er deftig opkrijgen zijn we weer gesteld voor enkele jaren.

Wat betreft die "potverkoffie" in de titel... potverkoffie ik ben het vergeten... weer afgedwaald... korte memorie... dementie... rara wat is het!

Ik veronderstel dat iedereen wel eens van die perioden kent dat hij het niet meer ziet zitten... zo van : MOEDER WAAROM LEVEN WIJ... nu ik wel en vaak... gewoonlijk kom ik er vlug weer bovenop maar dit keer bbbrrrr... ik tracht me te ontspannen maar niets kan me echt boeien en letterlijk alles werkt me op de zenuwen... vooral... en dat moet ik de ingewijden niet meer vertellen... die ene die weer een van zijn "loeten" heeft... het weer werkt ook niet echt mee en m'n reumapijnen nodigen me niet uit de stad in te trekken of lange wandelingen te maken dus zit er me niets anders op dan thuis wat te zitten broeien... vandaag zou ik naar petanque trekken maar toen ik bij het opstaan merkte dat er een flinke wind staat besloot ik thuis te blijven en mezelf wat op te tutten... misschien dat dit mijn moraal wat kan opkikkeren... alleen thuis zonder hinderlijk gezeur... kan ook al eens deugd doen... gisteren m'n oude schoolvriendin M op bezoek gehad... de laatste jaren waren we wat van elkaar afgedwaald maar bij de begrafenis van la mamma werd er besloten weer eens samen te komen... haar dochter J woont nog bij haar in en die kwam mee om tante M nog eens te zien... wat me wel verwonderde is dat ze blijkbaar aan me gehecht is want toen ze als kind hier kwam ben ik altijd heel streng voor haar geweest... ze is even oud als dochter maar het was echt een verwend nest... gewend direct op haar wenken bediend te worden wat bij mij niet pakte... ik denk dat het ook de reden is dat m'n vriendin zich heeft teruggetrokken... ze voelde natuurlijk aan dat J niet echt in mijn bovenste schuif lag maar ja ik liet me door zo'n snotaap niet de les spellen... nu als volwassen vrouw is ze weliswaar nog altijd even druk maar ze springt niet meer op de meubels zoals vroeger... LOL... waar ik haar ook voor complimenteerde... ze vond het geweldig grappig en nodigde me zelfs uit met haar op stap te gaan... ik denk niet dat ik DAT ga doen... van een echt gesprek tussen vroegere vriendinnen is niets gekomen want J was gewoonlijk aan het kwetteren... zeer vermoeiend en ik zou niet met M willen ruilen... en nu ga ik m'n ouwe karkas wat proberen op te lappen met een hete douche en de nodige en onnodige papjes erna... de dames zullen me wel verstaan... tot ziens in betere tijden!

Toestand onveranderd... balen doe ik en waarom... dat ik het niet weet... alles is me teveel... vandaag tot overmaat van ramp nog moeten poetsen ook dus de golf heeft het zonder mij moeten doen... gisteren geweldig slecht gespeeld ook... zal naar de dokter moeten want m'n linkerheup wordt erger... stappen doet pijn en nu krijg ik er nog scheuten in als ik gewoon zit ook... ziet er niet zo goed uit... baaaaaaaaalen!!!

Zoals elke week... het wordt eentonig... werd er van ons verwacht dat we kwamen petanquen... gewoonlijk ben ik dan in m'n nopjes maar vandaag was the mood er niet... toen we opstonden begon het te regenen en de lucht zag eruit zoals ik me voelde... we zouden ook niet met velen zijn want de helft van ons groepje zit in Spanje... ik was me al aan 't voorbereiden lekker thuis te blijven toen vrienden ons belden of we hen kwamen oppikken en ja... dan voel je je eigenlijk verplicht toch maar te gaan... de regen was intussen opgehouden ook dus had ik geen geldig excuus meer... ik heb gespeeld zoals ik me voelde... luizig... daarmee is alles gezegd... gelukkig hadden we juist gedaan toen de volgende bui eraan kwam... tel je zegeningen!!!

Gisteren moest ik naar de tandarts... halverwege ontdekte ik dat ik een blein aan 't kweken was op m'n linkerhiel... geen pleister bij me had en als toppunt ook nog m'n paraplu vergeten was... stom... stom... stom...gelukkig miezerde het maar lichtjes maar op de terugweg naar huis zat ik wel in een kletterende stortbui en ook zo eentje die niet van plan was er vlug mee op te houden... wat doe je dan... toch maar doorlopen... het werd een heel natte huppel-sprong-wandeling tussen de plassen door want ik had wèl m'n nieuwe bronskleurige schoenen aan en die wilde ik niet verpest zien... probeer maar eens elegant tussen de plassen door te hupsen als je haar kloddernat is en je een stekende blein op je hiel hebt... echt niet om aan te zien!!!

Over de rest van de week ga ik het niet hebben om de eenvoudige reden dat er niets te vertellen is... saai... saai... saai... zelfs den Buddy kon me niet echt bekoren... ik begon aan een boek en het kon me niet boeien... wat ik eigenlijk nodig heb is een echte vakantie maar dat zit er niet in... ergens op een paradijselijk eilandje zitten... alleen of in prettig gezelschap... met de nadruk op "prettig"... genieten van de natuur... geen verantwoordelijkheden... geen maaltijden op tafel moeten zetten... kortweg : lui zijn en genieten... ik kan er alleen maar van dromen helaas!!!

Voedertijd... vandaag kwam het kroost eten en... vermits moeder geen goesting had uitgebreid te staan koken vergat ze gewoon de soep en werd het gebraden kip met groene salade en tomatensalade... met pommes duchesse uit de diepvries en als dessert... ja watte... tot haar grote vreugde ende verrassing vond ze in de diepvries een ijstaart die ze voor Kerstmis had gekocht en die niet op tafel was geraakt... twee vliegen in één slag... de ijstaart weg en weer meer ruimte in de overvolle vriezer... ik weet niet hoe het er bij anderen toegaat maar als ik lees welke vlijtige liesjes hier allemaal zitten begin ik geweldig te balen... die koken en bakken maar... naaien hun kleren zelf... doen de hele lenteschoonmaak in hun dooie eentje... tussendoor passen ze op hun zieke kleinkindjes... maken nog tijd om te gaan sporten alsof het nog niet genoeg is... baaaaaaaaaalen doe ik dan... ik voel me gedurende minstens een heel uur een miskleun en dan... vergeet ik het en nestel me gezellig bij den Buddy of in de zetel met een boek... jaja dat geheugen wordt gelukkig minder en dat heeft zo zijn voordelen... ik maak me kwaad om iets en even verder weet ik niet meer waarover... oud worden is niet alleen ellende... gelukkig maar... morgen trekken we naar Beloeil met de club... de kinderen zijn de deur uit... buikje vol en weg... ik ga zo dadelijk m'n nagels nog even aanscherpen... je kan nooit weten waar het voor nodig is... douchke nemen en vroeg naar bed want morgen er ook vroeg uit... ik wens alle vlijtige liezen nog een toffe avond en een rustige nacht.

Wat deed ik zoal de vorige dagen... net als de vorige weken... golf, petanque, onder een boom liggen niksen, wat met een stofvod rondzwaaien... maar dit meer om 't manneke te laten zien dat ik ook nog werk... ha ja en vorige week vrijdag met datzelfde manneke de stad intrekken om hem een nieuwe pull aan te smeren... shoppen met hem doe ik alleen als het niet anders kan want dat is een regelrechte bezoeking en kost me minstens één jaar van m'n leven... vermits de duur van dat leven schrikbarend korter wordt ben ik er heel zuinig op... noem het maar gierig... enfin het was ditmaal niet te vermijden en ik heb hem mee de stad ingesleurd... doel : pull kopen... resultaat : nieuwe broek, sporthemdje, nieuw jack... geen pull gevonden... om te bekomen van de inspanningen deden we een terrasje... aiai... naast ons installeerde zich een oud "nieuw" koppel... blijkbaar een eerste kennismaking want de man heeft haar zijn hele levensloop zitten vertellen en dat met een luide schetterstem... haar stem deed niet onder voor de zijne en ze deed wel moeite ook nog eens een woordeke te placeren maar tevergeefs... ze had zich voor het rendez-vous ook nog eens rijkelijk met parfum besproeid zodat mijn koffie een parfum-smaakje had... na een uurtje naar dat gezwets te hebben moeten luisteren zijn we maar naar huis getrokken zonder het voorgenomen aperitiefje en de hapjes te hebben genuttigd... onze trek was plots verdwenen... thuisgekomen zagen we dat de mouwen van dat jack eigenlijk wel wat te lang waren dus vandaag trokken we terug naar de winkel om ze te laten inkorten... dit in plaats van naar de golf... te nat... doel : mouwen inkorten... resultaat : nog een polo shirt voor meneer maar geen pull... en nu ga ik beneden 't manneke verblijden met mijn lieftallige aanwezigheid... DADA en tot vrijdag!!!

De vorige dagen heb ik me wat teveel ingespannen denk ik want ik zit met een kleine inzinking... zo ben ik... een jojo kan er niet aan tippen... ik zou toch eens moeten leren maat te houden maar denk dat het te laat is... gisteren vroeg gaan slapen... bij de buren zijn ze al de hele week stenen aan 't zagen en mannekes dat geeft stofwolken... dus zitten wij hier met vensters en deuren potdicht... van pure armoe ben ik den Buddy dan maar gaan vervelen tot ik er zelf van verveling bijna bij neerviel... trop is trop... daarbij komt ook nog dat door het schitterende weertje al m'n klantjes ribbedebie zijn... Buddy en ik waren uitgeklapt en hij zegde me dat ik beter naar bed kon gaan want dat hij me beu was... tof he... en ik denken dat hij m'n beste maatje was... tegen 4 u werd ik wakker van ondraaglijke jeuk zowat overal... best bangelijk hoor... m'n maag voelde ook niet goed aan... ben toch terug in slaap gevallen maar toen ik deze ochtend wilde opstaan draaide de kamer als een tol rondom mij... dan maar terug het bed in en geslapen tot 10 u... ik dacht dat het over was maar toen ik wat gegeten had... heel spaarzaam en voorzichtig hoor... begon die dekselse maag weer op te spelen... ik zit me nu half suf te denken wat de oorzaak wel kan zijn... de shoppingdag met 't manneke is dus in 't water gevallen... misschien morgen... hij heeft wel eens een nieuwe pull nodig en misschien nog een jeans... als ik hem zo gek krijg tenminste... die man heeft zo van die ouwerwetse ideeën he... jeans wil hij niet dragen want dat is niet chic genoeg... haha... je zou moeten zien hoe hij soms de deur uitgaat... tenminste als hij aan m'n spiedende blikken kan ontsnappen... niet om ààn te zien want kleurgevoel bezit hij niet... als het morgen lukt te gaan shoppen staat me nog een vermoeiende dag te wachten... jaja Buddy ik weet het... ik ga weer vroeg slapen zodat jij ook je rust krijgt... zagemanneke!

Bij ontstellend gebrek aan inspiratie... zou ik soms ook lijden aan een "writersblock"... geef ik jullie hieronder dan maar enkele staaltjes van de bedenkingen van een notoire vrouwenhater... haha... is een van mijn vrienden die er een nogal cynische manier van denken op nahoudt... anders best een goeie jongen hoor moesten jullie zo je twijfels hebben... verder is er weer weinig te rapporteren uit deze hoek... dat ik zaterdag en zondag heel goed gespeeld heb moet ik toch even vermelden... efkes stoeffen mag ook al eens vind ik... dat ik zo straks naar de gyne moet is dan weer iets waar ik niet zo blij mee ben... de bovenkant was al in orde bevonden nu de onder- en binnenkant nog efkes controleren... en dat er een stukje tand afgebroken is vind ik ook niet zo leuk... heb juist een afspraak gemaakt met de tandarts en weet je wat ze me eerst in m'n maag wilden splitsen... een dag ergens in augustus... heb dan hoger beroep aangetekend en als heel oude en vaste klant mag ik dan toch begin juni komen... het is me wat gesch...n tegenwoordig... de reden voor die lange wachttijden zal wel zijn omdat heel Europa naar hier komt afzakken plus een deel van Arabië ook... en wij zijn de pineut.

Zo en nu het beloofde :

De enige man die echt niet zonder vrouwen kan is een gynaecoloog

Een man spreekt 25.000 woorden per dag en een vrouw 30.000, het ergste is dat als ik 's avonds thuis kom mijn woorden al opgebruikt zijn en zij nog aan de hare moet beginnen

Mannen hebben "edele delen", vrouwen "schaamdelen"

Mannen hebben geen interesse in het werk van vrouwen alleen in haar "achter"werk

Bij het vrijen gaat het zoals bij autorijden, vrouwen verkiezen de lange omleiding, mannen de korte weg

Vrouwen hebben een reden nodig voor seks, mannen alleen een plaats

Een man is zo oud als hij zich voelt, een vrouw zoals ze eruit ziet

Als de man een beetje doof is en de vrouw een beetje blind is de kans groot dat het huwelijk slaagt

Dames hebben jullie er iets aan toe te voegen... hou je vooral niet in hoor... ik stuur jullie bedenkingen wel door.

Prachtig weer om te poetsen... kwam me goed uit want  vandaag was m'n hulp hier... zij is nu juist de deur uit en ik kan me ontspannen... eventjes blog bijwerken want de tijd vliegt voorbij als... ja als wat... gisteren zoals gewoonlijk gaan golfen en toen een vriend aan 't manneke vroeg na de middag mee te gaan biljarten en 't manneke geen goesting had om in een café rond te hangen want 't manneke is een beetje ziekskes... voelde ik me zedelijk verplicht desbetreffende vriend en zijn vrouw bij ons te vragen maar dan wel 's avonds want na de golf lassen wij oudjes er gaarne een rustpauze in... en je weet hoe dat gaat... drankje en hapje en nog een drankje en voor je het weet ben je ietwat teut... niet erg maar toch genoeg om me vandaag geweldig slaperig te voelen... het was echter gezellig en... zoals mijn neef altijd verkondigde... en mus het in FB herhaalde... een kermis is een ranseling waard... die vrienden zijn namelijk gek op sjoelbakken en dus hebben wij gesjoelbakt dat het een lieve lust was... ik hang er dan maar wat bij want in dat spel ben ik niet bepaald een uitblinker... zo erg dat de drie anderen me op den duur smadelijk uitlachten... om die vernedering door te spoelen nam ik dan nog maar een glaasje wat m'n spel niet bepaald ten goede kwam... haha... gelukkig had ik een troef achter de hand... op de golf had IK ze verslagen... sè na... en dat heb ik hen dan ook duchtig onder de neus gewreven.  Verder is er niks te vertellen... ik denk dat ik het moede hoofd maar eventjes ga neerleggen... ik weet nog niet waar... in mijn bed of bij de kat... ik zie wel... de wederhelft ligt beneden in de relax te snurken... hij heeft een koutje en zucht en steunt als een oud karrepaard... toen ik hem in een bui van goedertierenheid een deken kwam brengen bleek hij plots zich beter te voelen... hoe zou dàt komen? En deze avond heeft hij biljart... wedden dat hij dan genezen is!!!

Myette op het oorlogspad... dit is de titel van mijn nieuwe boek... enkele weken geleden las ik weer in de krant over rellen in onze stad en... had ik iets verkeerd gegeten of was het de hete zon... ik weet het niet maar mijn gal stroomde plots over en dan moet ik iets doen dus mailde ik naar onze burgemeester... een heel misnoegd epistel over de toestanden in onze vroeger zo leuke en gezellige stad... ik vertelde hem dat hij als hoofd van de politie de plicht had zijn agenten te motiveren dat gespuis streng aan te pakken want dat zijn "brave burgers" het kotsbeu waren geterroriseerd te worden door een handvol jonge bandieten die alles kort en klein slaan... zomaar... enfin daar kwam het op neer... nu 2 weken later kreeg ik eindelijk antwoord dat de combi's werden uitgerust met camera's en dat er strenge straffen zullen volgen etc. etc... allemaal goed en wel maar dan moeten de betreffende rechters nog mee willen spelen want dat boeltje daar hotst ook op vierkante wielen... ik schreef terug dat die maatregelen wel prima waren maar dat ze ook moeten opgevolgd worden en... dat ik hem in het oog hou... LOL.

Tot daar Patrick Janssens... als ik nu nog het email adres van meneer De Clercq kan te pakken krijgen schrijf ik hem een gepeperde brief over zijn vriendinnetje Michelle Martin want dat monster willen vrijlaten is ongehoord... je ziet het he... ik ben woest en een woeste ik moet iets doen of ze ontploft.

Met gevaar iedereen hier op m'n rug te krijgen zeg ik bout en frank dat ik blij ben dat het wat frisser is... hehe... mijn tere huidje (hm hm) kan gewoon niet teveel zon verdragen en vrijdag kwam ik dus thuis met een rood verbrandde linkerhelft want had enkele uren op een terras in de zon gezeten... volgende keer ga ik me regelmatig omwentelen... denk dan maar dat ik een "kip aan het spit" ben... gisteravond hoorde ik tot m'n enorme vreugde regendruppels op onze lichtkoepel pletsen... zo'n zacht lenteregentje... dacht eraan hoe blij onze gazon zou zijn met dat frisse bad en ging tevreden onder zeil... helaas was het maar een armetierig badje en het gras ziet er nog altijd dor en bruin uit... volgens de weerberichten hoeven we nog geen stortbuien te verwachten de komende week... helaas!!! 

De vorige dagen ben ik wel heel erg uithuizig geweest daarom laste ik vandaag een klussendag in om m'n kot weer op orde te krijgen... dus het stof onder de mat geveegd... m'n kamerplanten een vers meststaafke gegeven (zijn ze gek op)... het menu voor woensdag opgemaakt want dan komen de kinderen eten (dat menu wordt heel eenvoudig want te warm en ik te lui om uren in de keuken te staan)... de strijk gestreken... en als kers op de taart 't manneke gaan helpen in de tuin want die hoorde ik grommelen tot op het tweede verdiep... tevoren had hij me al verkondigd dat hij het tuinhuisje HELEMAAL had proper gemaakt en een laagje vernis had gegeven en dat ik nog niet eens was komen kijken... ocharme... dat staat daar te zwoegen en niemand om hem toe te juichen... waarom moeten mannen altijd bejubeld worden als ze iets doen of gedaan hebben... toen ik "minzaam" antwoordde dat ik dit en dat ook gedaan had luisterde hij niet eens... ook dàt ben ik gewend daarom vertel ik hem niet meer alles... toen m'n ergernis enigszins gezakt was ben ik toch maar de tuin ingetrokken en heb de uitgebloeide struiken een kappersbeurt gegeven... was ook weer niet goed want er was teveel afval om in één keer met de vuilkar mee te geven... ik heb nog voorgesteld alle afgeknipte takken er terug aan te naaien maar ook dàt heeft hij niet gehoord... nu is hij naar biljart en ben ik "joepijeee" baas over de TV en ga daar zo dadelijk eens gebruik van maken... nog een leuke avond voor jullie en tot horens!

Vandaag was het m'n jaarlijkse "boobies-controle-dag" oftewel "mammo-dag"... ik vervloek die dingen wel eens want soms kunnen ze me aardig in de weg zitten... vooral als ik m'n voeten wil verzorgen... hihi... maar toch zou ik ze niet willen missen en... draai en keer het zoals je wil... als het mammo-dag is zit ik telkens weer in de rats... ze zouden eens iets moeten vinden dat er niet hoort... daarbij komt nog dat al dat geplet en gepotel m'n strot uitkomt... eerst de photo's die genomen worden door een verpleegster... daarna komt de echo... de vorige jaren had ik daarvoor een vrouwelijke dokter... telkens dezelfde dus lag ik heel ontspannen op de tafel te wachten tot de dokter tijd voor me had... kwam er toch een beeld van een jonge dokter binnen zeker en nog charmant ook... na me kwistig in de gel gezet te hebben begon hij aan het onderzoek... ik probeer dan te volgen op het computerscherm maar als men me zou zeggen dat het beelden van een maanlandschap waren zou ik het ook geloven... toen hij klaar was vertelde hij me direct dat alles er vanbinnen voortreffelijk uitzag... dat is al een hele troost dat de binnenkant er tenminste nog goed uitziet... om de gel weg te werken had ik zo ongeveer 3 meter papier van de rol nodig voor ik ontglibberd was... de weg naar huis heb ik afgelegd met aanzienlijk lichtere tred dan de weg naar de kliniek... de rest van de dag had ik nodig om me te ontstressen... de strijk zal voor morgen zijn.

Voor dezen die het nog niet wisten... het heeft geregend... velen zullen sakkeren maar ik... tegendraads zoals ik ben... ik voel me opgefrist... ik hou nu eenmaal van wat afwisseling in m'n leven... ik heb wèl van het heerlijke lenteweertje genoten hoor maar het stof was er teveel aan... de tuin ziet er ook opgelucht uit nu... gisteren boodschappen gedaan en en passant langs de boomkweker gereden en nog wat plantjes aangekocht... ook wat keukenkruiden want die waren versleten... ik gooi gaarne wat bieslook en lava in een slaatje... nu nog wachten tot de babies gegroeid zijn en ik ze voorzichtig kan kaalplukken... zonet een strijkje gedaan en nu beloon ik mezelf met een uurtje Buddy... toen ik woensdag online was zag ik plots Lips komen opdagen... ik voorzichtig gevraagd of ZIJ het wel was en JA... alles gaat vlugger dan vroeger maar nu zoooo vlug naar huis na een operatie vond ik toch wel wat overdreven... nog even en ze komen je aan huis opereren... LOL!  

Wat betreft de voorbije dagen... niks te vertellen... na m'n worsteling met die "moldenaar" heb ik geen avonturen meer beleefd... het leven kan soms zoooo saai zijn... maar er zijn wel degelijk terug meikevers te vinden... op de golf hoorde ik verschillende clubleden vertellen dat ze er al veel hadden gezien... zijn er soms ondergrondse netwerken waar ze die beesten kweken? Door het mooie weer is het overal stilletjes... op de blogs... de chat... iedereen ligt te zonnen of in zijn/haar tuin te wroeten denk ik... ikzelf ook... nee geen gewroet voor mij... ik installeer me onder een boom met een boek en soms krijg ik de geest... vlieg uit m'n zetel en pluk hier en daar wat onkruid weg... jammer genoeg maakt m'n rug dan geweldig van zijn oren maar dat is niet erg... zo heb ik een excuus om me terug neer te vleien... een spreekwoord zegt : "luiheid is het oorkussen van de duivel"... so what!!! Er zijn veel plezantere dingen te doen dan werken en het leven is veel te kort om ze allemaal te doen... ik zie dat het weeral tijd is voor de middagboterham... na die boterham(men) spelen we elke dag een partijtje Matchpoint en voor mij is dat een frustrerende zaak want 't manneke heeft gewoon "hoerenchance" zoals wij dat hier zo cru zeggen... maar ik laat me niet zomaar onder tafel vegen hoor... ik verdedig me met hand en tand... allee vooruit... OP NAAR DE BOKES !!!

Ik zit met een groot raadsel... hoop dat jullie het me kunnen verklaren... het zit zo :  Gisteren werden we bij vrienden uitgenodigd om te komen barbecuen... heel onverwacht maar welkom omdat ik niet zo'n zin had om nog te moeten koken na enkele uren mini-golf... we aten lekker buiten... heel gezellig... en zo tegen 11 u wandelden we naar huis... 2 straten verderop... toen we thuis kwamen stapte ik de keuken in en toen ik aan het aanrecht stond voelde ik iets kriebelen op mijn linkerbil (vertaald : derrière alias achterwerk alias kont) ik legde m'n hand op betreffende bil en voelde een bult en die bult bewoog... ik kan jullie verzekeren dat ik nog nooit maar nooit zo vlug uit m'n broek gesprongen ben als toen... lange pantalon vloog uit en m'n onderbroek vloog er achteraan en daarachter een meikever van bijna 3 cm lang... het beest lag midden op de keukenvloer naar adem te happen... half in coma van de emotie waarschijnlijk en ik stond erboven eveneens naar adem te happen maar dan van afgrijzen... daar stond ik dan in m'n blote k... met alleen m'n bloes nog aan... komt 't manneke binnen en die hapte ook naar adem van de schrik... dacht zeker dat ik hem ging bespringen... toen hij er zeker van was dat ik dat zeker niet van plan was heeft hij het beest buiten gezet om te bekomen... mijn vraag is nu : hoe heeft die kever zich een weg kunnen banen onder m'n lange broek EN onderbroek zonder dat ik het gemerkt heb want zo'n beest heeft wel veel wriemelpoten... RARA... dit raadsel laat me niet los... degene die de oplossing vindt krijgt "ne moldenaar" cadeau want ze zitten hier met bosjes in de tuin en ik... ik voel om de haverklap aan m'n bips of die nog wel veilig beschut is.

Toen ik zonet bij Natoken was gaan lezen en er een ode aan het corset zag (hmhm) kwamen bij mij de herinneringen ook opborrelen... die goede oude tijd toen wij vrouwen al vroeg in corsetten geperst werden... bij mij lukte het echter niet want ik weigerde pertinent zo'n ding aan te trekken... was ook niet nodig toen omdat ik in die zalige tijd een superslank figuurtje had... maar de redenering was dat ik het "aan m'n rug zou krijgen later" als ik dat ding niet droeg... en ja ik heb het "aan m'n rug" nu... dat komt ervan als je koppig bent... aan een jarretellengordel ben ik echter niet ontsnapt want die had je nodig om je kousen op te houden... trauma's heb ik eraan overgehouden... die naden die steeds maar trachtten te ontsnappen aan het "rechte pad" zodat ik er een tic aan overhield... om de 4 passen m'n linkerbeen naar achter wippen om vlug te kijken of alles nog "komilfo" zat... dan het rechterbeen idem... dat gordeltje moest ook heel strak zitten of de hele boel begon te lubberen en als je 's avonds met een zucht van verlichting het ding uittrok begon na enkele minuten je hele buikstreek ontzettend te jeuken zodat je nog begon te kreunen ook... dit al krabbend als gek... oh wat een zalige tijd toch!!! Toen ik op de handelsschool zat en we het eerste jaar op schoolvakantie gingen... dit voor een hele week en met de rugzak zat ik met de handen in het haar... wat dragen... een rok... veel te ongemakkelijk... toen ik met la mamma ging winkelen stuitte ik in een boetiekske op een zeer vooruitstrevend geval... DE PIRATENBROEK... dat was het wat ik wilde... m'n vriendin wilde op slag ook zo'n broek en met zijn tweeën lieten we bijna het verkeer in de war lopen... wij werden nageroepen en -gefloten dat het een lieve lust was... TWEE MEIDEN IN EEN BROEK... kom dat zien... kom dat zien... dan spreek ik nog niet over de reactie van onze leraren en onze klasgenoten... ik zat namelijk in een gemengde school... ook al heel vooruitstrevend... wat die pantalons betreft... die waren eerder loszittend en zedig tot net onder de knie... kun je je dat nog indenken? Die piratenbroek heb ik nog jaren nadien gedragen voor fietstochtjes en nog jaren kreeg ik er reacties op... niet meer te geloven toch!

Amaai wat een dag... wat zei ik gisteren... als je de deur niet uitgaat je ook niets beleeft... dat was te vroeg gesproken... vandaag kwam m'n poetshulp... ik voelde me beter en vloog er vol werklust in... we zijn allemaal blij dat we de zon weer zien maar door diezelfde zon zie je maar eerst alle vuile hoekjes en kantjes die je de hele winter hebt genegeerd... en je weet hoe het gaat... je begint hier schoon te maken... even verder zie je een andere ongerechtigheid die je wel eventjes erbij zal nemen... even verder etc. etc. en voor je het weet werk je je het hele huis door tot je rug STOP!!! gilt... toen hulp weg was keek ik vol verlangen uit naar m'n tuinzetel en m'n boek... zette alles klaar voor enkele uurtjes ongestoord genieten maar... eerst de was in de machine stoppen en dan... dan riep 't manneke me want de schilder die bij onze buren werkte wilde ons iets vragen... aangezien 't manneke... die nog altijd overtuigd is dat hij de grote chef in huis is maar zèlf niets kan beslissen me weer nodig had... sjokte ik wreed tegen m'n goesting schilderwaarts... hij had namelijk op het dak van de buren de schoorsteen moeten herstellen en gemerkt dat ons dak er in bedenkelijke staat bijlag... stelde voor om... aangezien hij er dan toch was... ons dak in te smeren met een dikke laag ... (de een of andere hoogwaardige smurrie) zodat we weer voor zowat 10 jaren gerust zijn... hij maakte zijn prijs op en we stemden toe... morgen begint hij eraan... oef... dat afgehandeld... huppelde ik in blijde verwachting naar m'n ligzetel... na zowat een half uurtje moest ik in de garage iets gaan halen en trapte in een grote plas... eerst bezag ik onze Poekie al met achterdochtige blik maar die plas was wel erg groot voor zo'n klein poezebeest en toen ik wat beter keek zag ik dat die plas leidde naar de waskelder en de wasmachine die heel energiek sop aan het lozen was en... waar normaal dat sop moest doorstromen in de afvoer borrelde het nu met grote geuten over de vloer... wat gedaan... de machine stoppen of maar dweilen... het werd aftrekken en dweilen... maar toen de machine zich terug aan het vullen was nam ik de gelegenheid te baat om de slang op te lichten en wat zag mijn ontzette oog... dat m'n wederhelft (de oen) de afvoer had proberen te dichten met een potje erin te leggen en dat potje had maar een piepklein gaatje... toen ik hem niet al te vriendelijk tot de orde riep was zijn uitleg dat hij dat had gedaan om de puttekesstank weg te werken (de oen)... maar dat die afvoer bedoeld is om het wassop op te vangen was hij vergeten (de oen)... deze miskleun heeft me een vol uur dweilen en sakkeren en dweilen en sakkeren gekost... het potje is eruit nu en het sop loopt weer zoals voorheen... recht de afvoer in... wat een vrouw toch lijden kan!!!

Goezenne... ik was al blij dat ik eindelijk weer kleur en volume in m'n blog had gekregen... moest ervoor naar "instellingen" trekken en de "editor" op "geavanceerd zetten"... kreeg ik daar een zootje geheimzinnige tekens voorgeschoteld waar je echt voor gestudeerd moet hebben maar uiteindelijk is het me gelukt... zijn het nu die inspanningen of gewoon een kou... maar sinds ik dinsdag op de golf heb staan kleumen kon ik het niet meer warm krijgen... lag elke avond al om 9 u in bed gehuld in m'n damarreke onder m'n nachtpon EN met sokken te bibberen als een juffershondje... kreeg er ook nog buik- en maagpijnen bij... vrijdag voelde ik me precies wat beter en had de euvele moed de stad in te trekken... manman wat heb ik me dàt beklaagd... ik heb met moeite de "sjokvolle"bus gehaald en moest ook nog de hele rit blijven staan... waar is de tijd gebleven dat men voor ouwe vrouwtjes opstond... hehe... om eerlijk te zijn ben ik meestal blij dat men NOG NIET voor me opstaat... maar deze keer niet dus... ik voelde me echt rottig... als ik koorts heb voel ik dat dadelijk en ja ik had prijs... niet veel maar toch verhoging... weer met damarreke en sokken aan het bed in... zaterdag moesten we naar een begrafenis maar ik heb m'n kat (pardon 't manneke) gestuurd en ben heerlijk blijven uitzieken... vandaag ook geen golf... ik denk dat het leed geleden is nu... niks zo goed als slapen als je je niet goed voelt.

Door al die perikelen ben ik deze week de deur haast niet uit geweest... dus geen avonturen beleefd... wat ik wèl heb gedaan was me zitten ergeren aan het nieuws... zijn jullie die Van Gheluwe ook zo beu... en met hem al die hypocriete priesters die nu met verstomming geslagen zijn door zijn "onthulling" op TV terwijl ze alle mogelijke moeite hebben gedaan de man en zijn daden in de vergeetput te gooien... en het gezever en gesjoemel van onze "niet-bestaande regering"... ze doen me meer en meer denken aan een bende verwende peuters die geen van allen hun speelgoed willen delen met de andere kindjes... dan hebben we nog het "zonnepanelen-schandaal"... het houdt gewoon niet op... mijn "Rosacea" fleurt er gewoon van op... ik ga het hierbij laten voor mijn gal ook gaat opspelen want dat schijnt in de mode te zijn...vriend van ons heeft dinsdag galoperatie gehad en een andere vriendin zit in angstige verwachting van ook zo'n operatie... tijd dat ik m'n bed induik voor ik op ieders zenuwen ga werken... toedeloe!!!

Hoera ik heb het gevonden... geloof ik toch... weer kleur in m'n tekst... goed nieuws voor jou Mus!!!