Archief

De wijk Grimde is ten oosten van het stadscentrum gelegen
De meeste industriële activiteiten van Tienen gebeuren hier.
In de Romeinse tijd liep de Heerweg dwars door deze wijk in de richting van Hakendover en verder oostwaarts naar Tongeren en Keulen waar de Romeinse legioenen gelegerd waren die de Rijngrens verdedigden.

In de volgende bijlage zien jullie een luchtfoto van de wijk Grimde met aanduiding van de ligging van de belangrijkste historische elementen.

Ten oosten van de vroegere vicus van Tienen, in het huidige gehucht Grimde, bevinden zich de drie monumentale Romeinse grafheuvels. Samen vormen zij het grafmonument van Marcus Probius Burrus, een vooraanstaande inwoner van de vicus. Dit unieke monument bestaat uit 3 aangelegde heuvels met een diameter van bijna 30 meter en een hoogte van meer dan 10 meter. Hierin werden unieke voorwerpen van onschatbare waarde gevonden. De drie tumuli werden eind 2006 geselecteerd om deel te nemen aan de Monumentenstrijd, een project van Canvas i.s.m. Radio 1 en Radio 2. Ze behaalden een finaleplaats! Het restauratieproject van de tumuli en herinrichting van deze site wordt in de toekomst een feit.

Meer informatie over de Monumentenstrijd in 2006 met de medewerking van de bekende oud-Tienenaar Johny Voners in het volgende YouTube filmpje

http://www.tienen.be/upload/Tiensdialect/Marcus_3D.wmv

Ook "De Tiense Straatmuzikanten" hebben er een liedje overgeschreven : "Het tumuli-lied" dat u op de MP3 bijdrage in bijlage kunt beluisteren.

De voormalige Sint-Pieterskerk (begin 13de  eeuw) werd op 13 september 1853
door de bliksem getroffen en was omstreeks 1860 zo bouwvallig geworden dat er
besloten werd ze af te breken. Toch werd  ze nog gered en in 1880 werden de
dringendste herstellingswerken uitgevoerd. Na de slag van Grimde en Sint-
Margriete-Houtem op 18 augustus 1914 begroef men 139 gesneuvelde
Belgische soldaten in het kerkje. Op zijn persoonlijk verzoek werd vele jaren
nadien  nog de grafsteen van generaal Guffens toegevoegd. In 1922 stelde
senator Lucien Beauduin aan het stadsbestuur van Tienen voor de kerk te
herstellen en ze als Necropolis in te richten.
De graven werden pas bij deze grote restauratie  (1922-1928) geplaatst (foto links). Ook de
glasramen naar de tekeningen van Omer Dierckx en Maurice Langaskens
kwamen toen tot stand. Het specifieke licht/donker effect van deze glasramen
verhogen de mystieke sfeer in deze unieke begraafplaats

De parochie Grimde hoort nog bij het stadscentrum, doch is meer oostelijk buiten de oude stadsvesten gelegen tussen het stadscentrum en de deelgemeente Hakendover. De Suikerfabriek ligt voor een grootste gedeelte op het grondgebied van Grimde.

Met de kapel van Onze Lieve Vrouw-ten-Steen bezit Tienen een internationaal bekend bedevaartsoord.  Dit gebedshuis is niet alleen gekend als keerpunt van de bedevaart 'het dertienmaal' van Hakendover. Sinds haar ontstaan is zij het middelpunt van een eeuwenoude Sint-Maurusverering.  Bedevaarders zetten een ijzeren kroon op om hoofdpijn en kopzorgen te voorkomen en te genezen. Later kwam er ook de Mariaverering bij en kreeg het bedevaartsoord zijn huidige naam.

De kapel werd gebouwd in 1331 op de plaats waar de mannelijke melaatsen uit de stad werden verpleegd. In 1699 kreeg ze haar huidige vorm en omstreeks 1755 bouwde men de kluizenaarswoning met de bovengrondse gang. Zij bezit nog een authentieke Van den Gheynklok uit 1707.

De kapel behoorde tot de parochie Sint-Petrus Grimde maar werd beheerd door de ‘Confrérie of het proostbroederschap van Sincte Moor’.  Dat waren twaalf edelen en vooraanstaande burgers uit de stad. Toen de kapel enkele jaren geleden dreigde te vervallen, werd deze Confrérie opnieuw leven ingeblazen. De leden engageren zich om deze middeleeuwse parel van onze stad te beschermen en te promoten.

Als ludiek intermezzo, na al deze zware geschiedkundige kost, weer een liedje van "De Tiense Straatmuzikanten genaamd "Eufrazie".(zie bijlage)

Het is een parodie op de bekende nummer "Nathalie" van de Franse zanger Gilbert Becaud .
De zanger van "De Tiense Straatmuzikanten" bezingt zijn eerste ontmoeting met zijn jeugdliefje "Eurafzie" niet op het Rode Plein van Moskou zoals in het chanson van Becaud, doch aan de fontein op de Grote Markt van Tienen.

De vergelijking van de Tiense Grote Markt met het Rode Plein te Moskou moet natuurlijk met een hele dikke korrel zout genomen worden.

Het overwegend gotisch gebouw werd in verschillende periodes, van de 13de tot de 16de eeuw, opgericht. De westertoren met romaanse kern uit het begin van de 13de eeuw werd na een brand in 1860 voorzien van steunberen. De kerk bestaat uit een driebeukig schip, een uitspringend transept met oostkapellen en een lang koor. Eén van de kerkelijke kunstschatten is het gotische retabel uit 1400-1404. Aan de stichting van deze kerk is een legende verbonden die aan de basis ligt van de jaarlijkse paardenprocessie op paasmaandag. Deze kerk was en is nog steeds een belangrijk bedevaartsoord.

Meer informatie over Hakendover en de beroemde paardenprocessie vind je ook op de volgende internet links.

www.hakendover.be
en
www.pp-h.be.

Hakendover is één van de deelgemeenten van Tienen, gelegen ten zuidoosten van de stad. zoals u op het plannetje in bijlage kunt zien. Hakendover wordt de poort van Haspengouw genoemd.

Als tussendoortje bezingen "De Tiense Straatmuzikanten" twee klontjes suiker in het Tiense dialect.
In het Tiens klinkt dit "Twiee klaînkes saaîker" (zie eerste bijlage)

In bijlage een luchtfoto van het centrum met de aanduiding van de locatie waar de drie besproken middeleeuwse kerken van Tienen zijn gelegen. (zie tweede bijlage)

De eerste Begijnhofkerk in België werd in 1240 gebouwd te Luik. Als tweede oudste begijnhof wordt vaak Tienen vermeld, waar in 1245 met de bouw van de vroeggotische Begijnhofkerk werd gestart. De vlakke voorgevel bevatte geen klokkentoren. De plattegrond bestond uit drie beuken en een niet uitspringende pseudo-transept uit de 13de eeuw. Het koor en de zijkapellen dateren uit de 14de eeuw. Van het schip zijn enkel de spitsbooggewelven tegen de voorgevel bewaard gebleven. Die tonen duidelijk aan dat alle bogen op eenvoudige vierkante zuilen rustten. De kerk bezat een gelambrizeerd houten tongewelf.

In 1843 verkocht de Commissie der Burgerlijke Godshuizen (een voorloper van het huidige OCMW) de Begijnhofkerk en de aanpalende gebouwen aan de paters Dominicanen, die het geheel omvormden tot een klooster. Dat de paters erg geliefd waren, merken we aan het feit dat de Begijnhofkerk bij de Tienenaars nog altijd bekend staat als de “Paterskerk”.

Op 22 september 1976 werd de kerk door een hevige brand grotendeels vernield. Na restauratie werd de ruïne (foto links) in 1997 ingericht als wandelpark met een historisch en toeristisch karakter.