Opruiming & reorganisatie…

“Vlekje” was even terug…

Vlekje… dat was de naam die hij de eerste 6 weken van zijn leven droeg wegens zijn gans bruine jas met die witte vlek op zijn heupen.

Vlekje heet dan ook al haast twee jaar en tien maanden Harrhy en hij woont op een vijftien kilometer bijons vandaan in de schaduw van het pretpark Bobbejaanland.

Nu hadden Harrhy’s baasjes gisterenavond een feestje ter gelegenheid van de 21° verjaardag van hun kleinzoon (de broer van Kiki, de naamgever aan Marian’s Kiki). Nu is daar niks mis mee want Harrhy kan goed alleen blijven mààààr… bij de buren in Bobbejaanland stond gisterenavond alles in het teken van Halloween dat zou afgesloten worden met een vuurwerk…

En daar knelde het schoentje… Harrhy kent geen vuurwerk en vermits zij maar enkele meters van Bobbejaanland af wonen zou Harhy wel eens direct in de vuurlinie kunnen gelegen hebben. Carine, de dochter van Jos en Dymphna, de baasjes van Harrhy bij wie ons baasje zijn dagelijkse krant koopt, had ons baasje ingelicht en die had als oplossing dadelijk gezegd dat Harrhy gerust de avond bij ons mocht doorbrengen .

En zo gebeurde dat wij gisterenavond met vier Drentjes thuis waren. Zelfs Heros, het spiegelbeeld van Harrhy (zonder de witte vlek) en ook reu heeft als bezeten met Harrhy gespeeld. Ook gisterenavond lag hier weer een drieledige roedel uitgeteld aan het hoofdbestuur hun voeten .

Hoe het Harrhy vergaan is hoeven we niet achter te raden. Ook die is hoogstwaarschijnlijk in Lichtaart uit de auto gesprongen om voor de rest van de avond heel stillekens in zijn bench te liggen. Moest het anders zijn dan laten we later Jos en Dymphna aan het woord op deze plaats . Maar reken daar maar niet te veel op, ’t baasje zal wel gelijk hebben.

Belle & co

Nog foto’s van gisteren…

Het thema blijft het zelfde… natte en vuile slijkhonden. Maar van de vijf Drenten blijft Belle de kampioen met voorsprong in de categorie “grootste vetlap”.

Hoe meer slijk des te liever bij Belle. Wij hebben na de kuren van haar en haar kroost niet veel last meer gehad ’s avonds. Meer nog er lagen hier vijf Drenten met een leeftijd tussen de zes en twee jaar voor pampus.

Belle & co

Die juffen hé…

De juf staat voor de klas en schrijft wat op het bord.
Jantje roept: 'Juf u heeft haar onder uw rechterarm.'
De juf wordt heel boos en zegt: 'Foei jantje ga jij voor de rest van
de dag maar naar huis.
De volgende dag is Jantje weer op school.
De juf schuift het bord omhoog met de linkerarm en Jantje roept:
'Juf u heeft ook haren onder uw linkerarm.'
Roept de juf woedend: 'D'r uit! Voor de rest van de week.'
De maandag daarop mag Jantje de klas weer in.
De juffrouw is door Jantje een beetje nerveus geworden en laat van de
zenuwen een krijtje vallen.
Ze bukt om het krijtje op te rapen. Hoort ze achter zich:
'Dag juf tot na de grote vakantie...

D.B.

Plezant en vermoeiend…

Onze blog lezers zijn na gisterenmiddag op hun honger blijven zitten ! Maar daar was een reden voor… namelijk geen tijd voor verhaaltjes neer te pennen maar wel om verhalen te beleven !!!

Hadise en Jago waren namelijk op bezoek bij ons in Vosselaar en dat geeft altijd aanleiding tot belevenissen die stof tot schrijven geven. Achteraf toch in elk geval.

Pompaf, uitgeteld, waren we gisteren avond alle vijf. Wanneer we niet in de tuin geravot hebben dan was het toch wel op de wandeling die we samen naar “ons” bos gemaak hebben. Ons baasje heeft ons meegenomen naar iets met een moeilijke naam…

Een “Ecologische waterpartij”…! Wij hebben niks moeilijks gezien maar in die natte wei waar wij nogal eens konden doorbaggeren hebben ze nu met graafmachines een perfect ronde kuil gegraven waar nu water in staat. De weide daar rond hebben ze alle gras verwijderd en dan… nieuw gras gezaaid dat nog moet uitkomen ! ! ! Die van de gemeente zijn toch helemaal “van lotje getikt” zegt ons baasje.

Maar de kuil was in orde voor ons, dik in orde zelfs. We hebben in het water gespeeld alsof het de eerste keer in ons leven was, maar tevens ook de laatste keer. Wees maar zeker dat we er van geprofiteerd hebben.

Later op de wandeling hebben we in het bos nog een slijkbad genomen wat ons hoofdbestuur deed besluiten van langs dat ecologisch ding terug te keren om  terug thuis te komen met een beetje toonbare roedel. Vijf vetlappen is camouflage slijkuitrusting was een beetje teveel van het goede voor het hoofdbestuur. Vosselaar-plage in de huiskamer door het mee aangebrachte zand en slijk zagen ze niet echt zitten !

Nadien is het nog laat geworden voor de familieleden terug naar Budingen trokken.

Belle & co

Fier op z’n “kleine meisje”

Gisteren avond met de boswandeling zijn we aangelijnd moeten blijven. Er waren weer te veel FiFi-hondjes die een schrik pakken als ze ons zien langskomen rennen.

Het zijn eigenlijk de Fifi-madammen die voor de herrie zorgen en hun schatteboutjes aan de lijn omhoog trekken opdat wij er niet bij zouden kunnen komen. Want wat we hen niet kunnen wijsmaken is dat die kleine mormeltjes ons geen zier interesseren. Die kunnen toch niet met ons doorcrossen als we er zin in hebben.

Het enige wat je daar met die Yorkskes, Felix’kes, Chanellekes en ander quasi-honden kan doen is ze apporteren en dan bij het baasje brengen. Die moet zich dan maar excuseren bij de Fifi/chichi-madammen. Wij zien daar geen graten in, wij brengen de hondjes toch terug bij hun baasjes via ons baasje.

Daarstraks was ons baasje toch wel echt fier op Hera. Wel vijf maal heeft ze voorgestaan op vogels die ons baasje niet eens zag. Tweemaal op eenden die iets verder in de weide zaten en driemaal heeft ze voorgestaan en heeft ze de merels die in de droge sloot aan het eten waren opgestoten. En ze deed het in grote stijl, kop strak vooruit linkervoorpoot opgeheven en staart recht achteruit, ons baasje zegt “comme il faut” “zoals het moet” in ’t Vloms.

De jachttraining begint dus zijn vruchten af te werpen, en ’t baasje was weeral zo fier als een kermisvogel ! ! !

Belle & co

DIT MOET JE LEZEN!

Een brief van een Belgische moeder aan een Marokkaanse moeder, na het zien van het televisiejournaal.
EEN WAAR GEBEURD VERHAAL.

Geachte mevrouw,

Ik zag uw hevig protest voor de tv-camera’s tegen de overplaatsing van uw zoon van de gevangenis in Aarlen naar de gevangenis van Leuven.

Ik heb u horen klagen over de afstand die u nu scheidt van uw zoon en de moeilijkheden die u hebt met de verplaatsing om hem te gaan bezoeken.

Ik zag ook al de berichtgeving in de media door journalisten en verslaggevers over andere moeders in dezelfde situatie, zij worden verdedigd door diverse organisaties voor de verdediging van de mensen-rechten, enzovoort.

Ik ben ook een moeder en ik begrijp uw protesten en uw ontevredenheid. Ik wil me aansluiten bij uw strijd omdat, zoals u zal zien, er ook een grote afstand is die mij scheidt van mijn zoon.

Ik werk, maar verdien weinig en heb dezelfde financiële moeilijkheden om bij hem op bezoek te gaan. Met veel moeite geraak ik bij hem op zondag, want ik werk elke dag van de week, ook op zaterdag en ik heb ook nog andere familiale verplichtingen met mijn andere kinderen.

Mocht u het nog niet hebben begrepen, ik ben de moeder van de jongen die door uw zoon gruwelijk werd vermoord in het benzinestation waar hij ‘s nachts werkte om zijn studies te kunnen betalen en zijn familie te helpen.

Ik ga hem volgende zondag bezoeken. Terwijl u uw zoon in uw armen neemt en een knuffel geeft, zal ik enkele bloemen leggen op zijn bescheiden graf op het stads kerkhof.

Oh, bijna vergeten, u kan gerust zijn, de staat houdt een gedeelte van mijn schamele salaris in om de nieuwe matras voor uw zoon te betalen, omdat hij de vorige twee verbrandde in de gevangenis waar hij zijn straf uitzit voor de gruwelijke moord die hij pleegde.

Tenslotte, nog steeds als een moeder, zou ik iedereen willen vragen om mijn mail te laten circuleren, hoe discreet hij ook is. We kunnen misschien iets bijdragen om de omkering van menselijke waarden te stoppen.

Mensenrechten zouden enkel mogen gelden voor rechtschapen mensen!!!

Groot nieuws uit “Balder” *

Fien Jacobs heeft groot nieuws op het Kieter-Wieter blog geplaatst ! Onze Kiet plast met zijn poot omhoog ! ! !   http://www.bloggen.be/kieter_wieter/

In een reuenleven is dit toch wel een feit dat mag vermeld worden, net als de eerste loopsheid bij een teefje het keerpunt is van no-return.

Ze worden groot mijn puppies, zoveel mag je wel zeggen, en dat bericht kwam de dag voor de pups 8 maanden oud geworden zijn. 27.02.2011-27.10.2011 vandaag juist 8 maanden oud dus .

De laatste twee weken hebben we al de pups, op twee na, gezien in hun dagelijkse omgeving, thuis bij hun baasjes. De laatste twee, Kwispel en Kody zien we pas volgende maandag wegens verlof van hun baasjes. Maar ook die twee hebben we gezien tijdens de wandeling te Chaam.

Alle negen zijn ze zoals Kiet, hele mooie hondjes, het puppystadium haast voorbij en klaar om echt puber te worden. De baasjes zijn gewaarschuwd met deze.

De volgende dagen en weken gaan we nog zulke berichten mogen ontvangen, we verheugen er ons in elk geval op.

Ook uit Denemarken kregen we nieuws dat met Ayla uit de Lillebrusenkennel van Gitte alles naar wens verloopt met de dracht, daar worden volgende week pups verwacht waarvan Ferron de vader is.

Belle & co

*Balder, streektaal waar ze het dorp Berlaar mee bedoelen.

Het droogapparaat…

Dat deze zomer overuren heeft gedraaid is terug uit verlof… en staat op dit moment helemaal te dienste van de drie Drentjes.

Was het deze zomer hoofdzakelijk fruit dat in het droogapparaat terecht kwam. Appelchips als  snoep voor de baasjes werd met kilo’s gedroogd, niet dat wij dat niet lustten maar het was niet echt voor ons bedoeld.

Daar is nu verandering in gekomen, het baasje heeft een adres gevonden waar hij kippenlevertjes en harten kan bekomen. Gisteren heeft ons baasje het eerste probeersel aan ons  laten proeven. En lekker dat die gedroogde levertjes zijn. Echte delicatessen kan je die noemen.

Ons baasje heeft nu enkel maarte zorgen dat hij weer wat voorraad heeft tegen dat we half november nog voor enkele weken naar Frankrijk trekken. Ginds koopt het baasje in de Super U en de Géant Casino speciaal “vlees voor de hond”. Dat is meestal rund met af en toe wat varkensvlees gemengd. Maar wat we nu krijgen is top materiaal.

Voor ons mag het droogtoestel terug overuren draaien…

Belle & co

Even uw aandacht…

Ter informatie: vrijdag 18 november is er in Dendermonde een reportage over de problematiek omtrent de grootschalige hondenfokkerijen in België.

www.eenhondineenzak.be

De actie wordt o.a. door dierenarts Rudy de Meester ondersteund (is autoriteit op het vlak van gedrag!)
Jullie kunnen helpen door dit bericht te verspreiden, het charter te ondertekenen, te gaan kijken.

Stop de broodfok en de fokkerij waar geen aandacht aan socialisatie van tel is, waar enkel de centen tellen ! ! !

Belle & co


ps:dit bericht mag gecopieerd en verder verspreid worden en liefst nog zo veel mogelijk.

Mafkoppen…

Een andere troetelnaam (?) kon het baasje vandaag niet verzinnen voor ons trio. De Godsganse dag zonder onderbreking, of ’t moest voor een zeldzame plas geweest zijn, hebben die drie hun poten niet nodig gehad. Erg hé…

De twee dagen met een grote wandeling na elkaar hebben hen de spreekwoordelijke das omgedaan. “Oogleden gymnastiek” noemt het baasje hun belangrijkste beweging die ze vandaag gedaan hebben .

Als iemand van het hoofdbestuur langs kwam of ze voelden een zuchtje van een deur die openden of sloot, dan kon er een verbaasde blik af. Zo in de stijl van “voelen jullie dat dan niet in jullie botten”? Als ze het konden dan vroegen ze waarom we er niet bij kwamen liggen…

Rond vijf uur deze namiddag stond Hera recht, als eerste van de drie. Hera had duidelijk last van “hoog water” en ze wilde dat kwijt buitenshuis, ergens in het bos.

Toen ook broer en moeder dezelfde drang voelden opkomen heeft het baasje zijn regenjas maar aangetrokken en de voorziene kleine toer drie maal gemaakt. Met elk van die kleine profiteurs afzonderlijk. Na zoveel passiviteit bleek het baasje ook niet erg te vinden te zijn voor grote boswandelingen.

De houding die ze vandaag in de zetel hebben aangenomen heeft het hoofdbestuur toch aangezet om het “Kodakske” te nemen en een foto te nemen om hen later nog eens te confronteren met luiheid na enkele iets zwaardere dagen…

Belle & co

Maak zoiets mee…

Gisteren waren we aan zee maar dat meldden we deze morgen al, maar de belevenissen ginds hebben jullie nog  tegoed.

Ons trio is braaf geweest, heeft goed geluisterd en er was geen probleem… maar Belle heeft de show(?) weer gestolen. Zoals al meermaals is gebeurd (zij krijgt blijkbaar te weinig eten) heeft ze zich weer eens tegoed gedaan aan een rot vogelkreng, een meeuw of iets dergelijks.

Van het kreng was de versheiddatum duidelijk al enkele maanden verstreken en meer dan wat pluimen en botten restte er niet meer. Het vrouwtje had het eerst gemerkt dat Belle eens te meer bezig was aan wat voor een feestmaal is. Een langgerekte Jààààà-àn van ’t vrouwtje haalde het baasje uit zijn babbel met Ronny. ‘t Baasje wist dadelijk dat hij zijn handen nog eens moest vuilmaken om Belle haar buit afhankelijk te maken. Dat lukte best maar ondertussen was al wel de helft van het kreng verdwenen in de Drentenmaag.

Op de terugweg naar Oostkamp kwam het kreng nog eens te voorschijn ! De combinatie van kreng/zeewater/drinkbaar water bleek niet te deugen voor Belle’s maag. Achteraan in de auto, op de lederen achterbank kwam een grote plas water te voorschijn met inbegrip van het bewuste kreng.

De stank die van de achterbank opsteeg was van die aard dat je het niet wil weten. Iedereen kent wel de historie van de vishandel uit de strips van Asterix, in combinatie met de geur die opstijgt uit een vrachtwagen van het vilbeluik op een warme zomerdag, dit alles goed gemixt met zout zeewater… kan je het je voorstellen ?

Al met al heeft het hoofdbestuur nog geluk gehad dat het gebeurde in het centrum van Brugge waar het baasje de auto dadelijk aan de kant kon zetten. Er ligt daar ergens in het centrum van Brugge een karkas van een meeuw in verregaande staat van ontbinding en vertering in een plas zeewater te stinken, sorry Bruggelingen, maar ik had niets bij me om het stinkend pakje in te pakken en mee te nemen!

Belle & co

Vragen aan vader…

Jantje vraagt aan zijn vader:
"Pa in wie geloof jij nou?
De Kerstman of in Sinterklaas?"

Pa antwoordt:
"De kerstman natuurlijk!"

Waarop Jantje aan zijn vader vraagt:
"Waarom dan?"

Pa antwoordt:
"Ik geloof eerder dat de rendieren gaan vliegen,
dan dat die zwarten gaan werken!"

J.P.

Fijne dag…

Na de rit gisteren naar Kyra-Belle, met Duitsland in het zicht, ging het vandaag richting zee, nu met Engeland in zicht. Ja we rotsen wat af de laatste weken.

We zijn haast Globetrotters, zoals we nu bezig zijn. Maar elke verplaatsing heeft zijn reden zo ook vandaag. Ter voorbereiding van de strandwandeling had ons baasje van Drenten eigenaar en medelid van de vereniging, en maatje van ons baasje Dany een bericht ontvangen dat er wegenwerken aan de gang zijn op de plaats waar we normaal de verzamelplaats hebben.

Ons baasje kennende, die wil goed beslagen en geïnformeerd aan de start verschijnen, zijn we dus naar ginds getogen om de zaak eens te bekijken. We hebben dat niet alleen gedaan want ons baasje had een telefoontje gepleegd met Ronny, Carine en “onze” Harko in Oostkamp.

Oostkamp ligt bezijden Brugge en dus dicht genoeg om de deskundige hulp van onze vrienden in te roepen. Ronny nam een halve dag verlof en Carine was vrij op het werk, en zo trokken we met vier mensen en vier Drenten op naar Blankenberge.

Voor het vertrek van de wandeling gaan we het vertrekpunt 250 meter verder leggen. Net voorbij de wegenwerken zetten we onze kar aan de kant en bij de tramhalte nemen we nu de trap de duinen in. Dan hebben we twee mogelijkheden, of we nemen het duinpad en trekken de 250 meter terug naar het normale vertrekpunt , of we steken de duinen daar ter plaatse over en dan is de wandeling 500 meter korter dan andere jaren.

We hebben dan de wandeling helemaal tot teneinde gelopen, want het baasje wilde ook controleren of de toiletten aan het zwembad van Wenduine konden gebruikt worden. Deze waren vorig jaar gesloten wegens verbouwingswerken en dat gaf een probleem, er staan immers geen bomen of struikgewas op het strand ! ! !

Later nog meer nieuws, want op de terugweg gebeurde nog “teenentander”! ! !

Belle & co

Actueel

Aan de voorzitters van de beheerraad van

Belgacom, Nuon, Telenet, Electrabel, Federale Belastingdienst, Gemeentebelastingen, Provinciale belastingen, Huisvuilophaling, Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening, Autobelasting, Grondbelasting, Brandverzekering, Hospitalisatieplan en andere mij belastende bedrijven en vooral overheidsdiensten. = rommelkredieten

Geachte heren,

Het voorbeeld van topmanagers volgend en naar analogie met de recente bankscenario’s, laat ik u het volgende weten :
Vanaf heden doe ik een herschikking van mijn rommelkredieten.
De onbetaalde rekeningen worden ondergebracht in een nog op te richten vennootschap met staatswaarborg, teneinde mijn gezinsbudget te zuiveren en te verlossen van deze vervelende facturen.
Deze vennootschap zal kort na de oprichting failliet verklaard worden wegens gebrek aan liquide middelen.
U kan uw claims dan indienen bij de curator.
Ik verwacht, eveneens naar analogie met de topmanagers, dat mij een bonus zal worden uitgekeerd wegens goed beheer van mijn financiën.


Met beste dank voor uw begrip ..

Honoré Gepluymd

L.K & G.L.

Weer een illegaaltje minder…

We hadden gelijk van op vinkenslag te liggen deze voormiddag. We zijn weer eens naar Nederland geweest. Daar zat nog een mooi pupje van Belle op haar “papieren” te wachten. En Kyra-Belle hebben we vandaag haar papperassen gebracht. Stamboom en DNA attest zijn sinds vanmiddag in Heijen aangekomen.

Het was niet zomaar wegbrengen van documenten maar Anton en Gonda hadden er een gans programma rond gebreid. Eerst deden we een wandeling door wat Kyra “haar bos” kan noemen. Maar voor we daar waren hadden we al kennis gemaakt met een grote Munsterlander en een Berner die blijkbaar Kyra heel goed kenden. Gonda vertelde dat die twee Kyra’s beste vrienden waren, “fijn”, zegde ons baasje, “dan kennen we die ook al”

We hadden een fijne wandeling en soms leek het of we het bos voor ons alleen hadden. Nergens andere honden, alleen wij en Kyra en de baasjes ! We hebben dan ook uitermate ons best gedaan om elk hoekje te verkennen. We hebben maar één plas gevonden om iets verkoeling te krijgen en wat te drinken.

Nadien bij Kyra thuis hebben we onze dorst in overvloed kunnen lessen. Wel drie kommen hebben we leeg geslabberd. Intussen had ons baasje de auto tussen de huizen in de schaduw geparkeerd en zo hebben we kunnen uitrusten in een lekker frisse auto, door niemand gestoord. Wat moet een Drentje nog meer na een flinke wandeling ?

Belle & co

Er is wat gaande…

Hoewel de baasjes niets speciaal doen op deze zondagmorgen liggen hier drie Drenten in de zetel die niet meer dan een hazenslaapje doen.

Ze houden als het ware één oog open om te zien dat er niets gebeurt dat zij ook moeten weten. Je kan ze niet misleiden dat drietal van ons . Ze moeten het van body-language hebben want niemand van het hoofdbestuur heeft iets vertelt van de activiteiten van deze namiddag.

Wij hebben afgesproken dat we nog maar eens de grens oversteken, naar Nederland nog maar eens, om de stamboom van Kyra-Belle te gaan wegbrengen naar Gonda, Anton en Kyra.

Zij is dan nummer zeven op het lijstje van “te doen” met het brengen van de stambomen. Uiteraard mag iedereen mee deze maal want Gonda heeft nog een wandeling gepland daar in de buurt van Nederlands Noord Limburg.

De baasjes kijken er al naar uit, en wanneer de hondjes een zelfde wandeling meemaken als vorige zondag aan de Nete dijken dan gaan we weer een topdag tegemoet.

Van een zaak is het baasje zeker, het zal weer heel stillekes zijn achter in de auto deze avond, en van Kyra zal je dan ook niet veel meer actie hoeven verwachten omstreeks dezelfde tijd .

Belle & co

Fijn Drentenweer…

En zeker dan om veel buiten te zijn vandaag. Deze morgen met de training was Hera zeer goed in het apporteren. De markeerapporten en de “verloren zoek” apporten doet ze “comme il faut”. Het baasje is dan fier op zijn kleine meid.

Deze week gaan we iets “forceren” zegt de baas. Dagelijks gaan we meermaals oefenen op die basis oefening die ze maar niet kan gesnapt krijgen “zit en blijf”. Zoals we hier al meermaals gezegd hebben… “zit” gaat als een fluitje van een cent,  maar die “blijf” nog voor geen fortuin !

Deze namiddag hebben we dan nog eens een grote boswandeling gedaan, spijtig voor ons drietal waren alle konijnen op vakantie in het buitenland wan we hebben er geen eentje gezien.

We hebben wel andere honden gezien waar ze mee gespeeld hebben. Vermits het vrouwtje de badkamer een beurt wou geven, is het baasje eerst met Hera en Heros het bos ingetrokken en nadien met Belle. Die twee jongenblij dat ze eens weg mochten zonder “ons moe” en moeder Belle op haar beurt nog eens onbezorgd kunnen crossen en alleen de baas in ’t oog moeten houden. Dat is dan feest voor haar.

Op dit moment is het vriê stil in het Drentenhuis, alles ligt zoals bij de bowling… “strike”, alles ligt om in twee beurten !

Belle & co

Klaar maken,

Elke zaterdag morgen hetzelfde liedje, baasje moet zich klaar maken, Hera moet in orde zijn en de tas met trainingsspullen dient OK te zijn.

Vandaag moet het baasje nog opletten van de spulletjes voor de andere cursisten niet te vergeten. Die heeft het baasje vorige week opgehaald in de internet winkel “Hunter & co” te Goirle, NL.    http://www.jachthondenwinkel.nl/index.php?action=home&lang=NL

Boeken, enkele dummy’s, een jachtfluitje of twee, het baasje mag ze niet vergeten want de anderen verwachten dat ze deze namiddag kunnen beginnen studeren (?)

Straks uitgebreid verslag over de training, Hera staat scherp blijkbaar. Ze heeft Heros in elk geval al met zijn halsband mee terug naar binnen gezeuld !

Moeder en zoon, Belle en Heros liggen al terug in de zetel te maffen maar juffer Hera is de tuin aan een grondige inspectie aan het onderwerpen.

Eens kijken of ze straks na tien uur op de cursus ook zo plichtbewust is…

Belle & co