Bedankt

40 jaar wegenwacht van VAB

De media hebben er allen aandacht aan gegeven deze week, de veertigste verjaardag van de VAB wegenwacht.

Weeral pure nostalgie voor ’t baasje. Op 2 mei ’70 begon het baasje daar te werken als wegenwachter met zo’n zwart/geel Renault 4’ke. ’t Baasje was er nog niet bij in het prille begin in ’68, toen was hij het vaderland nog aan het dienen als rijinstructeur in de rijschool van de kazerne in Turnhout.

In ’70 begon hij dus pechlijders uit hun lijden te verlossen op de Boudewijnsnelweg tussen Antwerpen en Kwaadmechelen. Hij was ingedeeld bij de tofste ploeg van alle, bij de Limburgers. Voor de bazen op de St Jacobsmarkt begon de sector Limburg aan de Turnhoutse poort te Borgerhout en eindigde ergens aan de Maas in Limburg.

Zes wegenwachters verzorgden toen gans die twee provincies met hun afgeladen R 4-tjes. Het waren toen ook de jaren dat een Renaultje op 4 jaar de volle 300.000 km.volmaakte. Van Kalmthout naar Diest, van Lier naar Hechtel waren geen uitzonderingen. Als je dan onderweg naar dat pechgeval nog iemand aan de kant van de weg zag staan met de motorkap open werd die nog snel “tussendoor gepakt”.

Heroïsche tijden waren het, iedereen sprong voor iedereen in de bres. Was er iemand in Maaseik die een waterpomp van een Ford Capri of een Opel Rekord nodig had en ze niet voorradig was, dan werd die vanuit de Kempen naar Kwaadmechelen gebracht. “Naar de Shell bij Sjarel”, waar een collega ze daar oppikte en ter plekke bracht. Vice versa gebeurde uiteraard ook, en steeds belangloos. De Manil had een fijne ploeg onder zich.

Als je al die verhalen uit die tijd wil horen, het één al wat meer aangedikt in de loop der tijden, dan het andere, dan zal het baasje wel eens een week voor jullie vrijmaken. Als er dan nog een oud-collega komt helpen om de memorie van ’t baasje wat op te frissen, dan maak je van die week maar een maand…

’t Baasje gaat die verhalen, honderden zijn het er, hier niet vertellen. Het seniorennet gaat er onder lijden in snelheid als ‘m dat allemaal neerpent. Voor de vrienden en familie die het allemaal al eens hebben gehoord gaat hij het nu ook niet doen. Hij wil het risico niet lopen van commentaar te krijgen als “Jan, je wordt oud”, toch zeker niet na de dag van gisteren…

Lees ook: http://www.vab.be/nl/actueel/dossiers/dossiertekst.aspx?Id=298

Bas & Belle

Probleemke…

't Baasje heeft een probleemke, neen niks met ons Belle, ook niet in de hondenbranche. Het is een verjaardagskaart voor hem die hier gisteren is aan gekomen en die geen naam of afzender vermeldt.

Het is een mooie kaart, en de wensen die er in genoteerd staan zijn hartverwarmend, maar WIE wenst onze baas al die voorspoed ?

De poststempel is uit Antwerpen en het geschrift kan van Jan en alleman zijn, in elk geval geen geschrift dat dadelijk herkenbaar is. Wie gaat dit mysterie oplossen ? Vragen we het aan Witze, Van In, of gaan we internationaal met de Holmes, Poirot of Maigret ?

De enveloppe ligt hier klaar voor DNA onderzoek op het speeksel voor het dichtplakken, vingerafdrukken kunnen genomen worden, maar er zullen veel postmannen en vrouwen bij de “verdachten” horen.

Wij leven in afwachting van de oplossing van het mysterie, ondertussen bedankt het baasje iedereen die hij tegenkomt voor de mooie verjaardagskaart in de hoop zo de afzender te kunnen ontmaskeren…

Bas & Belle

Gezocht en gevonden

Een drukke namiddag gisteren voor ’t baasje, hij heeft er zelfs een rood oor van gekregen. De reden ? De toch nog onverwachte loopsheid van ons Belle.

Het baasje rekende op eind oktober/begin november dat Belle loops zou komen, snel gerekend is dat toch een anderhalve maand fout gerekend van ’t baasje. En ’t baasje zou zo graag een nestje puppy’s hebben van zijn beauty…  Dus is ‘m als een razende beginnen rond telefoneren om meer inlichtingen omtrent stambomen van in aanmerking komende reuen.

Het beste adres is natuurlijk de rasvereniging. ’t Baasje heeft Monique gebeld en haar echtgenoot Luc, die Luc is onwaarschijnlijk bezig met Drenten en heeft dan ook haast alle stambomen zomaar in zijn bolleke zitten. Wat het baasje wilde horen heeft ‘m dus te horen gekregen !

 Zeppos is een geschikte reu voor ons Belle ! Grote, prachtige Zeppos, “best of show” voor drie jaar op de clubmatch van 2006.  Zeppos, de eerste Drent die Belle tegenkwam buiten haar eigen nestje en Bas. Bij Zeppos lag Belle, als pup van 4 maanden, tussen zijn poten te slapen bij de eerste jaarvergadering waar ’t baasje naartoe ging.

Vanavond heeft ’t baasje Peter en Hilde, de eigenaars van Zeppos,  gebeld om te vragen wat zij van die kruising denken. Peter was zeer in zijn nopjes met ’t baasjes’ voorstel en was direct bereid voor een dekking van Belle door Zeppos.

Einde volgende week, zo rond vrijdag-zondag moet het bij Belle de top dag zijn voor een bevruchting. Laat het nu een Godsgeschenk zijn dat zowel Peter en Hilde dan op vakantie zijn in de Charente- Maritime, op een goeie 1OO kilometer van La Magdeleine, waar wij tegen die tijd ook terug zijn…

Dat kan niet mis gaan zegt ’t baasje, alle toeval en geluk samen. We kijken er met zijn allen naar uit…

Bas & Belle

Voor de nieuwsgierige “kurieuzeneuzen”

Morgenvroeg GROOT nieuws op de Bas & Belle blog. Nog een nachtje slapen en dan is er groooooot  nieuws te lezen op deze plaats. “Wait and see tomorrow morning”

Bas & Belle

Drup.

Het is zover, Bas zijn neus werkt nog allerbest. ’t Vrouwtje heeft daarstraks een bloeddrup gevonden. Niemand bleek gewond, dus de enige dader in huis kan Belle zijn.

’t Baasje zegt dat we dan verdommes veel chance gehad hebben zaterdag op de clubmatch van de Drentenvereniging. Darling, het teefje dat normaal voor ons in de rangschikking kwam, was afwezig wegens loopsheid… Twee dagen vroeger en er zouden twee afwezigen geweest zijn in de “middenklasse teef”.

Ondertussen blijft de vrijage van Bas en Belle maar voortduren. Nog enkele dagen en zij doet bereidwillig haar staart opzij. Zij weet zelf het best wanneer het tijd is voor “le moment suprème”. Het blijft verbazen die Drenten en de natuur, op dat gebied moet je ze weinig leren…

De weide

Midden in het bos ligt een grote open vlakte, wij noemen het de weide maar dat is het niet echt. De “groene jongens” zouden er wel een passender naam aan geven, iets in de zin van biotoop of zo maar voor ons is het de “wei”.

Voor we naar Fankrijk vertrokken in juni was ze pas gemaaid, mooi kort gecoiffeerd, al het “onkruid” plat gelegd zodat het niet meer in onze pels kon kleven.

Nu,  dik twee maanden later staat het er vol met veldbloemen en je kan er flink rennen zonder enig obstakel. Je moet wel opletten dat je er bij het rennen niet in een konijnenpijp duikt want die zijn er in overvloed. Belle weet gewoonlijk niet waar eerst beginnen met graven. Die konijnenpijpen zijn dan al gevaarlijk om in terecht te komen bij het rennen, als Belle haar hobby beoefend heeft is het helemaal en katastrofe. Dan ontstaat er en gat van een halve meter doorsnede en even diep.

Niet te veel naar de bloemetjes kijken zegt de baas, kijk maar waar je loopt om je poten niet te verzwikken of te breken. Deze keer overdrijft ‘m toch niet, den baas…

Bas & Belle

Savanne ?

ZO lijkt het wel, het hoge gras waar Belle doorheen moet om achter de konijnen aan te gaan. ’t Baasje is er telkens niet gerust in dat ze weer vol teken uit het bos zal komen, maar tot nu toe zijn er nog geen gevonden.

Het zullen die Franse anti-vlooien- en tekenbanden zijn die haar beschermen tegen die vervelende parasieten. ’t Baasje vond ze wel heel erg naar citroen ruiken die antivlooienbanden, en hij had wel wat medelijden met Belle die zo 24 op 24 uur met dat ding rond haar nek moest rondlopen.

Het is een noodzaak om ons tekenvrij te houden, waar we overal zitten in het bos vertellen we lekker niet, de baasjes kunnen ons toch niet volgen. Aan de gevolgen en de gevaren van teken denken we liever niet, dat zijn zorgen voor ’t baasje…

Bas & Belle

Loopsheid op komst ?

Er is hier een mooi spelleke aan de hand, Bas probeert Belle op te vrijen. Spijtig voor Bas zijn het alleen maar schijnmaneuvers, want de nodige wapens zijn twee jaar geleden achtergebleven bij de dierenarts.

Het is eergisteren namiddag al begonnen, snuffelen onder Belle’s staart, zijn oren zo'n 2 cm. opgetrokken en fonkelende ogen… Horen doet ‘m niet goed meer, maar zijn snuffel mankeert nog steeds niet. Hijgend hangt hij achter Belle aan die zich dan plots omdraait en in zijn oren bijt. Bas legt zijn kop in Belle’s nek, waarbij zij op haar beurt in zijn voorpoten knept. Hijgend maakt hij dan een rondje langs de tafel, komt Belle weer langs achter naderen en het spel begint opnieuw.

Op dit moment is er geen sprake van stramme achterpoten bij Bas. Of het moet zijn dat die Metacam, die de dierenarts Bas heeft voorgeschreven,  ook nog eens potentie verhogend werkt. Viagra voor honden.(?)

Ondertussen gebruiken wij de goedkoopste glazen als we iets willen drinken in het salon. Goedkoop of duur, sneuvelen doen ze toch als die twee staarten over de salontafel zwiepen, een ander alternatief is niets drinken en dorst lijden wegens hondenliefdesspel.

Als Bas morgen weer moeilijkheden ondervindt van zijn achterpoten zullen de baasjes het niet nodig achten een dierenarts te raadplegen. Die diagnose kunnen ze zelf stellen…

Bas & Belle

Geduldige Gipsy

Dit is “geduldige Gipsy”, de jonge Border Collie van Walter en Reinhilde, elke dag komen we langs de poort van de bloemisterij waar Gipsy altijd wel in de buurt te vinden is.

Enkel wanneer Walter met zijn tractor in de serres bezig is, zit hij in zijn hok. Waarschijnlijk is het te gevaarlijk voor een jonge spring in ’t veld als Gipsy, in de nabijheid van de machines.

Elke namiddag is hij trouw op post aan de poort van het bedrijf als wij van de wandeling terugkomen. En telkenmale krijgt hij, en wij ook , twee trainingssnoepjes.

Dat weet Gipsy maar al te goed en hij bedelt dan ook niet voor een derde snoepje. Een slimme hond die weet dat twee goed is en drie te veel .

Wat Gipsy doet wanneer we weer eens voor langere tijd naar Frankrijk trekken dat weten we dus niet. Hopelijk heeft ‘m juli en augustus niet wachtend voor de poort gezeten in afwachting van onze terugkeer...

Bas & Belle

Siamese drenten/labrador tweeling ?

Deze foto heeft het baasje gevonden in de reeks foto’s die hij genomen heeft tijdens de Drenten clubmatch.  Het kan niet de bedoeling geweest zijn van het baasje een “sensatiefoto” te nemen. Hij was aan het werk voor de Drenten vereniging en niet voor de sensatieboekskes.

Zie je het al staan in de sensatieboekskes boven de foto:

Siamese Drenten/Labrador tweeling te Heurne !

Het baasje heeft pas zondagnamiddag, 24 uur nadat hij de foto “geschoten” heeft, gemerkt wat voor foto hij gemaakt heeft. Puur chance heeft ‘m gehad zegt hij.

De twee honden behoren toe aan Norbert Coutinho een lid van de Drentenvereniging uit Dessel. De Drent is de één en half jaar oude Suyferhout’s  Gorki, de labrador was al in de familie voor Gorki de familie kwam vervoegen.

Gorki is een zeer beloftevolle reu, het is een ware reus geworden in de loop van het afgelopen jaar. Hij gaat, als zoon van Jaco, waarschijnlijk al de verwachtingen die men van  hem had, inlossen. In elk geval een prachtreu en toekomstig klasse winnaar ?

Bas & Belle

Geen berichten vandaag

Wegens niet thuis en geen internet verbinding. Wij beiden gaan vandaag de show stelen op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Als er vanavond op het één-nieuws een oproep staat om een verdwenen show, geen nood, wij zijn de schuldigen. Wij hebben dan de show gestolen.

Maar morgen, dan moet je eens terug komen lezen, dan zal er pas een hoop nieuwe zaken te melden zijn. Wij beloven een volledig verslag en tal van foto’s van de clubmatch. Ook de noorderburen moeten het maar rondroepen, er zullen tal van Nederlandse Drentenvrienden zijn mét hun lievelingen.

Wij gaan morgen werken aan onze “internationale betrekkingen”. Karel De Gucht, kom maar eens kijken hoe Drenten die zaken oplossen.

Bas & Belle

Oef…voorlopige eindversie

Zo brengt Belle Bas mee terug binnen als we terug zijn van de dierenarts, de baasjes hoeven Bas niet binnen te brengen. Dat doet Belle wel !

In samenspraak met Dr. Bart heben we besloten geen foto’s te nemen van de heupen van Bas. ’t Vrouwtje was er niet gerust in van Bas op die ouderdom in slaap te doen voor het nemen van foto’s. Er is voor mens en dier op die leeftijd altijd een risico bij anesthesie.

De algemene toestand van Bas is uitstekend voor zijn leeftijd en daarom hebben we besloten van eerst een kuur met “metacam” te doen gedurende een maand en dan te bekijken wat de resultaten zijn. We kunnen daarna nog altijd foto’s laten nemen indien er geen beterschap is bij het rechtstaan. We schakelen ook over op andere voeding die een weldoend effect zou moeten hebben.

Om de minder brokken te compenseren en geen hongereffect te krijgen krijgen zowel Bas als Belle een flinke portie groene boontjes bij in hun etenbak. Gedurende een maand zal wekelijks zijn gewicht gecontroleerd worden. De weegschaal zal dus nog eens gebruikt worden, bij de baasjes is het toch niet het favoriete toestel.

En nu maar hopen op een slanke Bas en een Belle die terug een “wespentaille” gaat krijgen…

Bas en Belle