De gevaren van oudejaarsnacht

Het is niet alleen voor de dieren die in paniek geraken tijdens de nacht van oud naar nieuw dat we waarschuwen voor de gevaren van vuurwerk. Door het afvuren van vuurwerk vallen er ook elk jaar weer gewonden en soms ook dodelijke slachtoffers bij hen die het vuurwerk zelf kopen en afvuren.

In de internet versie van de Gazet van Antwerpen lezen we vandaag volgend artikel onder de toch wel schokkende titel:

"Het is zo moeilijk om u uit te leggen dat u blind zal blijven"

In een open brief waarschuwen de brandwondencentra voor de gevaren van vuurwerk en lijsten ze de veiligheidsvoorschriften op. Jaarlijks worden bij de centra in de nacht van oud op nieuw mensen binnengebracht met zware brandwonden veroorzaakt door het afsteken van vuurwerk. "Denkt u alstublieft op 31 december aan uzelf, aan uw familie en vooral voor één keertje aan ons. Het is zo moeilijk u uit te leggen dat u blind zal blijven", klinkt het.

En het zal ook dit jaar wel uitdraaien op steeds hetzelfde liedje van mensen die denken “mij overkomt het niet, ’t zijn de domme die slachtoffer worden”. Zelf zijn ze dan wel zo dom dat ze niet beseffen dat ze over zichzelf bezig zijn !

Belle & co

Heel mooi en koud…

Het is weer een heel mooie ochtend hier in de Franse Charente. De zon komt hier wel iets later op dan in België. Om 8u50 stond de grote rode bol juist boven de horizon en konden de Drentjes al ravotten onder een stralende zon. Maar wel op een krakende gazon, de thermometer stond op -2°C.

Binnen is het behaaglijk warm met de centrale verwarming op nachttemperatuur en ’s morgens stoken we de houtkachel terug wat hoger  voor de rest van de dag. Belle & co kunnen die kachel goed verdragen en profiteren er zo veel mogelijk van.

Zeker als ze weer aan het ravotten zijn geweest en ze komen kletsnat terug binnen na door het natte gras te hebben gerold. Kibbels met haar tien maanden oud,  blijkt de grootste speelvogel en plager te zijn. Zij krijgt dan regelmatig terechtwijzingen van Hera en Heros. Die twee leggen haar dan op haar rug om te zeggen “t is goed geweest, nu terug wat kalmer”. Als het echt de spuigaten uitloopt dan komt de moeder van alle, Belle er tussen en is het echt kalm. (voor een paar minuten).

Overigens blijkt die Kibbels wel bezig aan de tijd van haar leven. Drie familieleden waar je ten allen tijden mee kan optrekken. Ook deze morgen zijn haar Duracel batterijtjes weer voldoende opgeladen.

Belle & Co+

Duracelleke…

Deze middag stuurden we een SMS naar Annemie, het baasje van onze logé Kibbels met de vraag hoe en waar we die Duracel batterijtjes konden uitnemen of afzetten. Ze leek net een Duracel konijn, niet te stoppen dus…

Belle, vervolgens Heros en daarna Hera heeft ze moe gekregen. Toen het voornoemde trio al lang plat lag liep “Duracelleke” nog altijd vrolijk met ons baasje mee door de tuin.

Het was drie uur al gepasseerd toen ze uiteindelijk naast ons baasje kwam liggen toen die zijn onbeantwoorde post van gisteren aan het verwerken was.

Toen we iets later de leibanden terug van het haakje namen stond ze weeral paraat om een flinke wandeling te gaan maken. Ons baasje is vandaag tweemaal gaan wandelen, goed in combinatie met zijn dieet (-100kg deze morgen). Eerst deden we de wandeling met Belle en Kibbels en nadien met Heros en Hera.

Het was weer de eerste keer bij het begin van het verlof hier. Er waren dus weer verschillende nieuwe geuren te ontdekken. Zelfs de muizen in de bermen van de landwegen bleken nieuw te zijn. Vier hondenneuzen zijn weer diep in de muizenholletjes verdwenen ! Voorlopig doet Kibbels niet mee met het muizenholletjes uitbouwen/ renoveren. We hopen da we het zo kunnen houden. Annemie, haar echte baasje, haar tuin kan er alleen maar wel bij varen .

Ons kwartet heeft nu hun buiken gevuld en het is nu afwachten of het menu haar nieuwe energie heeft gegeven of dat ze er nu toch wel wat loom is van geworden. Haar Duracel batterijen hebben in elk geval genoeg “lading” gekregen om er morgen weer stevig tegenaan te kunnen gaan.

Belle & Co+

Vijftien minuten later…

Een kwartier na het plaatsen van het vorige bericht veranderde het weer volledig. In geen tijd was het zonnig en ging de temperatuur met rassé schreden omhoog in de zon.

Hier enkele ‘up date’ foto’s …

Verdraaid moeilijk…

Drenteneigenaars zullen me gelijk moeten geven, niets moeilijker dan een Drentenpup glashelder op foto te krijgen. Geen halve seconde staat zoiets stil, en van slapende honden  hebben we al foto’s genoeg.

Dus zal er de komende dagen heel veel gefotografeerd worden en zal het Kodakske dikwijls in “sportstand” gezet worden.

Het gaat overigens goed in de roedel. Kibbels leert snel en het is Hera die voor “gendarme” speelt en de regels (haar regels) oplegt en laat volgen. Belle en Heros dienen dus om mee te spelen. Hera om naar te luisteren, en nadien als ze goed geluisterd heeft dan speeltHera ook met haar. “Rare gasten die Drenten” zou Asterix en Obelix zeggen !

De ochtend (8u) was grijs maar nu rond 9 uur klaart het op en krijgen we de eerste tekenen dat het wel eens een mooie dag zal worden. Dat is ook wat het weerbericht zegt, helder met een lichte VRIES temperatuur (Angoulême -1°C). Kouder dus dan de lage landen maar niet druilerig.

Vanmorgen kraakte het gras in elk geval in de tuin, het heeft ook vannacht dus al gevroren. De Drentjes laten het in elk geval niet aan hun hart komen.

Belle & Co+

Een rustige trip…

Het is gelopen zoals we het gehoopt hadden. Wij hadden een rustige reis vandaag, en de met Kibbels uitgebreide roedel heeft geen enkel probleem gegeven.

Bij het uitlaten was het even wachten voor Hera en Heros want alle vier gelijk KON misschien wel eens problemen geven volgens de baasjes. Dus gingen Belle en Kibbels eerst het grasperk op voor hun plas.

Stel dat ze met vier gelijk uitgelaten werden en er zou daar één kat passeren . Kan je je dat voorstellen wat er dan zou gebeuren ? Ons baasje had dat allemaal fijn in zijn koppeke uit gedacht hoe het uitlaat scenario zou verlopen. De scenaristen hebben de richtlijnen gevolgd en alles is perfect verlopen .

Wij vertrokken deze voormiddag eens te meer een uur en meer later dan het baasje wilde maar er zijn altijd onvoorziene omstandigheden die om de hoek komen piepen. Eigenlijk is het net als andere dagen maar op vertrekdagen valt het sterker op en gooit dan roet in het eten. We reden de oprit af te 11 uur en draaiden hier in Ferret de koer op 19u10.

Onder tussen heeft ons kwartet de tuin en de koer en de stal en de schuur al aan een uitgebreid onderzoek onderworpen. De kat die we hier sinds enkele maanden op bezoek hebben wanneer we niet hier zijn heeft gans het huis gebruikt als logeerplaats. De deur tussen de stal en de keuken is opengegaan (?) en dan kon de kat(ten) door gans het huis paraderen en gaan liggen waar het haar het beste uitkwam. Alle bedden en zetels zijn duidelijk getest want ze dragen sporen van (niet afgeveegde) kattenpoten.

Kibbels heeft de tijd van haar leven. De strijdbijl met hera is gewisseld voor de vredespijp en de tabak daarin heeft blijkbaar opwekkende eigenschappen. Rust kennen die twee in hun spel,tot nu toe nog altijd niet.

Belle & Co+

Drenten quattro…

De Mitsubishi Outlander is een 4x4 (quattro dus) maar de inhoud vandaag zijn vier Drentsche Patrijshonden. Het is ons drietal met uitbreiding van Belles dochter Kibbels.

Zo trekken wij vandaag naar Frankrijk. Belle en Kibbels op de achterbank en Hera en Heros op hun favoriete plekje in de koffer. Die zitten daar volgens hen prima sinds het baasje de twee grote valiezen plat in de koffer legt en zij van daarop een prima zicht rondom hebben.

Vanavond zal het de tweede maal op twee dagen zijn dat Kibbels een nieuwe thuis heeft. Gisteren kwam ze na acht maanden voor het eerst terug naar haar Roots. Zij verliet ons op Paasdag dit jaar. En vanavond ontdekt ze dan onze Franse stek in de Charente. Benieuwd hoe dat kleine (?) ding die twee aanpassingen op twee dagen gaat verwerken.

Het hoofdbestuur heeft er in elk geval goed oog in. Kibbels komt uitstekend overeen met Heros. Die twee trekken al gans de morgen samen op. Ook met Belle is de verhouding prima. Een klein probleempje was gisteren Hera voor heel eventjes. Dat is bekend dat die soms wat probleempjes heeft met nieuwe kennismakingen.

Ondertussen heeft Kibbels haar plaats gevonden in de roedel, waarschijnlijk zal ze nog wel even moeten aanpassen aan de geldende geplogenheden maar ook dat zal wel tussen de plooien vallen.

Verder nieuws vanavond.

Belle & Co+

Terug naar haar roots…

Sinds deze namiddag vijf uur hebben we vier Drentjes in huis ! We hebben Kibbels in Pulle opgehaald bij Annemie. Die gaat op verlof en Kibbels is ons logeetje voor een dag of tien.

Eerst was het tot 8 of 9 januari maar mits het nog jachttraining is op 7 januari met Hera komen we enkele dagen vroeger terug naar België.

Ondertussen heeft Kibbels uitgebreid kennis gemaakt met Hera en Heros. Belle was met het hoofdbestuur mee om Kibbels op te halen. Indien er problemen zouden kunnen optreden dan was het wel met Hera dacht ons baasje. Maar het was die grote, 38 kilo zware Heros die het meest indruk op haar maakte. Ondertussen liggen Hera en Kibbels onder de neus van moeder Belle te spelen !

Kibbels gaat morgen dus mee naar Frankrijk. Volgens Annemie heeft ze nog steeds last van wagenziekte, zoals veel van de pups van Belle en Ferron. Onderweg van Pulle naar Vosselaar heeft ze zich toch goed gehouden en zelfs niet gekwijld. Het gaat dus de goede kant op. We hebben wel reispilletjes van Annemie meegekregen maar we gaan toch proberen van het zonder te kunnen doen.

We hebben nog een korte tussenstop in Deerlijk waar we Peter van de Zeppos en Hercule moeten treffen.  Als ze het zolang netjes kan houden hoeft ze geen pilletje. Moet ze toch overgeven dan krijgt ze onderweg haar dosis voor de volgende acht uren. We hebben handdoeken en dekentjes genoeg op de achterbank en stoppen alles wat vuil gemaakt is dadelijk in een grote plastic zak.

Vanaf morgen op deze plaats , de knotsgekke belevenissen van VIER prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden in Frankrijk.

Belle & Co+

Diplomatisch ?

Mijn lief belde laatst behoorlijk kwaad naar mijn gsm: "Awel ... waar zitte gij nu?!?!"

Ik antwoordde: "Awel schatteke, herinnerde u nog dat juwelierswinkeltje waar je lang geleden die diamanten ring zag, er onmiddellijk verliefd op werd en ik dat graag voor je wou kopen maar er toen simpelweg het geld nog niet voor had en ik zei: "Schat, ooit gaat dat van jou zijn!"

Mijn lief, een beetje giechelend en aarzelend antwoordde zacht: "Ja, dat weet ik nog lieveling."

Ikke: "Awel, ik zit in 't café vlak ernaast!"

D.V.H.

Terug rustig en kalm…

De drukke kerstdagen zijn terug achter de rug. Voor ons Drenten was het wel vrij druk maar voor het hoofdbestuur waren het drukke dagen. Zij mochten dan wel twee dagen na elkaar de beentjes onder tafel schuiven bij de zussen van het baasje, zij vielen dit jaar buiten de dienstrol van drie, maar waren wel druk bezig met alles klaar te maken voor het vertrek naar Frankrijk van morgen.

Daar in Frankrijk gaan we het rustig houden, er zijn dit jaar geen bezoekers en ’t baasje vindt dat een ideale gelegenheid om het jaar rustig aan te vatten en dat dieet waar hij zo serieus aan begonnen was terug heel ernstig te nemen.

Schoonbroer Paul, welbekend in Turnhout heeft een weddenschap aangegaan (illegaal natuurlijk) met het baasje. Daar beweert hij dat het baasje zijn streefgewicht van voor de tijd dat hij stopte met roken (85 kg) niet zou halen tegen Kerstmis 2012.

’t Baasje heeft al gezegd dat hij gaat reserveren voor 26 december 2012 in zijn favoriete restaurant, uiteraard op kosten van “ome Paul” en zijn vier mede kornuiten die een fout idee hebben van de wiskracht van het baasje !

Wij Drentjes zijn zelf ook goed aan onze trekken gekomen. De tantjes ook de zussen van ’t baasje genoemd, hadden lekker gekookt en hadden ook aan ons, de thuiswachten, gedacht. Onze eetkommen zijn zelden zo uitgelikt geweest, wij konden de bodem van de kom zelfs gebruiken als spiegel ! En ook wij vielen bij de gelukkigen voor een Kerstcadeautje. De poezen in de familie(of hun baasjes) hadden aan hun hondenfamilieleden gedacht. Het was een extra groot hondensnoeppakket dat de baasjes voor ons meebachten.

Morgen gaat het richting Frankrijk met een uitgebreide Drentenroedel in de auto. Vanavond gaat het baasje Kibbels ophalen die met ons meegaat. Zijn vrouwtje trekt er ook op uit maar daar mogen geen hondjes mee naartoe. Dus gaat Kibbels met zijn familieleden mee, liever dan naar een hondenhotel dacht ons baasje.

Verslag vanavond en de volgende dagen hierover op deze plaats.

Belle en co

Verschil…

Wat een verschil met 365 dagen geleden. Vorig jaar hadden we na jaren nog eens een witte Kerst. Dit jaar is het een druilerige bedoening die we kenmerken met natte handdoeken . Met hele stapels vliegen ze erdoor deze weken, droge pas gewassen handdoeken, badlakens die naast de keukendeur liggen te wachten tot we met z’n drieën terug binnenkomen uit de tuin .

Vorig jaar kwamen we ook met natte poten terug binnen van de sneeuw die aan onze vacht kleefde, “proper nat” zegde ons baasje.

Voor de veiligheid op de baan verkiest het baasje toestanden als dit jaar. Maar voor een stevige winter/Drentenwandeling torent de voorkeur voor die sneeuwtoestanden toch ver uit boven die plensbuientoestanden van dit jaar.

Wij kunnen het niet helpen, en het baasje die anders ook alles voor ons kan oplossen staat machteloos in dit geval. Maar één grote troost hebben we en die blijft altijd even betrouwbaar. Het baasje steekt de houtkachel aan en dat kunnen wij appreciëren als geen ander. Sneeuw of geen sneeuw niks geen “kwestion”, geef ons het kacheltje maar !

Belle & co

Nog een Zalig Kerstfeest aan alle lezers en sympatisanten

24/25 December 2011

Jan, Simonne, Belle, Hera en Heros wensen aan alle bloglezers

Een zalig Kerstfeest

Zaterdagmorgen…

De zaterdagvoormiddag is sinds een tweetal maanden gereserveerd voor Hera en ’t baaasje. Dan trekken ze naar de omgeving van brug 4 over het kanaal Dessel/Schoten voor de wekelijkse jachttraining.

Ook deze morgen was het weer zover. Met vier cursisten duo’s (hond en baas) werkten we weer een fijn gevarieerd programma  af.

Eerst de opwarming waar de duo’s hun stress kwijt kunnen en die er voor zorgt dat de honden wat “opgewarmd” zijn voor de eigenlijke les.

Nadien hebben we sterk gewerkt aan het apporteerwerk. Het markeerapport waarbij de hond het wild (in dit geval de dummy) ziet vallen en nog een vijftal seconden moet wachten, waarna de hond door de baas wordt uitgestuurd, recht naar de dummy toe. Hera doet dat heel behoorlijk, enkel het terugkomen bij de baas gaat nog steeds gepaard met wat ronddraaien en aarzelen. Het afgeven van het wild (dummy) doet ze best behoorlijk zonder er op te kauwen. Dat is dan de typische “zachte beet” van een Drentsche Patrijshond

Hera heeft ook nog een zwembeurt gehad. Aan een brede sloot naast het kanaal. Zonder aarzelen zwom ze recht over naar de baas toe. Flink aangemoedigd heeft ze nadien de baas goed nat gemaakt door zich te schudden alsof haar leven er van afhing.

’t Baasje was best tevreden van zijn “kleine meisje”

Belle & co

Crimineel…

Crimineel, haast misdadig lekker, dat was de term die ons baasje daarstraks gebruikte toen hij en ’t vrouwtje terugkwamen van Herentals.

Zij waren nog maar eens uit eten geweest, en natuurlijk was het doel ‘t Ganzennest aan de Watervoort te Herentals.

Hoewel het baasje sinds twee weken regelmatig op bezoek gaat bij de  “afslankmadam”, ook dieëtiste of ook nog “hongermadam” genoemd, heeft hij toch maar eens gezondigd.

Het was haast “van moeten” dat het hoofdbestuur tot daar reed omdat er nog een cadeau bon moest worden opgehaald.   Ja, dat komt er van wanneer alle vrienden , familie  en kennissen daar graag gaan eten. Dan heb je geen probleem om een cadeautje dat altijd van pas komt te schenken.

Ons hoofdbestuur is “schappelijk” geweest,    ze hebben deze keer maar één gerecht gegeten. Dat was dan een toegift aan het dieet van ’t baasje.   Je kan nu echt wel crimineel lekker gaan eten,  maar alle moeite van de voorbije week zo maar te grabbelen gooien… dat was nu ook weer wat te veel gevraagd. Maar het hoofdbestuur liep in elk geval op wolkjes toen ze thuiskwamen. Ze waren dan ook danig in de watten gelegd door Nathalie en personeel…

Morgenvroeg wacht de weegschaal…

Belle & co

Wonderen in Antwerpen


Jezus is verrezen en besluit om zich kenbaar te maken in Antwerpen.
Hij komt neergedaald op de Groenplaats en besluit een goei pint te gaan pakken.

Na een tijdje geraakt hij aan de praat met de kroegbaas en vertelt hij wie hij is.

'Ja ja, dat zal wel. En kan je dat ook bewijzen?' vraagt de kroegbaas.

Jezus staat recht en stapt naar een man in een rolstoel die verlamd is.
Jezus raakt de man aan en zegt hem op te staan.
De man springt recht en loopt weer vrolijk rond.

Even verder zit een blinde man.
Jezus raakt de man aan en zegt hem de ogen te openen.
De man kan weer zien en gooit zijn blindenstok weg.


Aan een tafeltje zit Mustafa,
en Jezus vindt het raar dat die man daar helemaal alleen zit.
Wanneer hij in de richting van Mustafa stapt, staat die recht en begint heel boos te roepen.
Riskeer het ni he makker !!!
Ik ben nog maar 14 dagen op de ziekenkas!'

Wereldberoemd binnenkort ?

En dan hebben we het over Kiki van Marian in Arnhem. In Nederland en in België  heeft ze al een behoorlijke reputatie opgebouwd door haar eigen blog en het Nederlandse Drenten forum.

Ook hier op het blog komt ze geregeld aan bod door de up date’s die Marian regelmatig naar ons door mailt.

Nu is daar ook de schrijvende pers nog bij gekomen. Want in “onze Drent” het tijdschrift van de Nederlandse Drentenvereniging staat ze ook met foto. Het is wel een foto waar ook de roedel van de van Drentenpassie meisjes bij op staat .

In augustus was Marian met nog enkele andere Drenteneigenaars het Drentenras gaan vertegenwoordigen op de dagen van het levende Nederlandse erfgoed. Daar heeft Marian een kort verslag van gemaakt en dat overgemaakt aan de redactie van “onze Drent”. Die hebben dat bericht geplaatst in het nummer dat gisteren bij ons in de bus is gevallen.

Belle & co

Een jongetje…

Een jongetje zat te wachten tot zijn moeder uit de supermarkt zou komen.

Terwijl hij wachtte, kwam er een man voorbij die hem vroeg:

“Weet jij waar ik het postkantoor kan vinden?”

“Jawel” antwoordde de jongen.

“U loopt eerst rechtdoor en dan een eindje verder gaat U rechtsaf,

Daar vindt U het postkantoor”

De man bedankte de jongen en zegde:

“Ik ben de nieuwe pastoor, ik zou het fijn vinden als je zondag naar de kerk komt.

Ik zal je de weg naar de hemel tonen”

De jongen grinnikte…

“Och joh, doe even normaal,

Je weet nog niet eens waar het postkantoor is”

L.K.