Lichtjes veranderd…

De Maffia Advocaat.

De peetvader van de maffia ontdekt dat zijn boekhouder hem heeft opgelicht voor 10 miljoen Euro.

De boekhouder is doofstom, en dat was een van de voornaamste redenen waarom hij de job kreeg, hierdoor zou hij namelijk nooit iets kunnen getuigen.

De peetvader laat zijn advocaat komen die gebarentaal kent.

De peetvader vraagt: "Waar is de 10 miljoen die je van mij gestolen hebt ?"

De advocaat vraagt aan de boekhouder, via gebarentaal, waar hij het geld verstopt heeft.

De boekhouder gebaart terug dat hij niet weet waarover hij het heeft,
en de advocaat vertaalt dit voor de peetvader.

De peetvader haalt een pistool tevoorschijn, plaatst het tegen de slaap van de boekhouder en zegt: "Vraag het hem nu nog eens !"

Waarop de advocaat gebaart naar de boekhouder:

"Hij vermoordt je als je niet vertelt waar het geld is !"

De boekhouder antwoordt: "Ok, ok, ik geef toe, het geld zit in een zwarte koffer, in het tuinhuis van mijn moeder."

"Wel," vraagt de peetvader aan de advocaat, "Wat heeft hij geantwoord ?"

De advocaat antwoordt: "Hij zegt dat je niet durft te schieten !"

L.M.

Bouillon trekken enz…

We hebben gisterenavond geen last gehad van het hoofdbestuur. Die zijn druk geweest in de keuken. Met z’n tweetjes nog wel en uuuuren aan een stuk. En ’t gaat lekker worden daar kunnen we al van meespreken.

Bij ’t baasje valt er zo al eens iets “per ongeluk” van tafel. Dat zijn dan gewoonlijk geen citroenen, die zouden toch maar blijven liggen wegens geen favoriet bij ons !

Neen het was al eens een frikadelleke, pas gerold door ’t baasje en dan van ’t bord gerold omdat er al te veel oplagen. Het waren er niet genoeg die vielen want anders waren we wel met onze bek open gaan liggen onder de rand van de keukentafel.

Straks begint het echte grote werk. Groenten kuisen en snijden. En ze hebben wat naar huis gesleurd die bazen. Wat zagen we hier allemaal gereed liggen ?... Aardappelen, uien, wortelen, spruiten, raapjes, selder, prei, knolselder, witte bonen… en dan zijn er nog groenten die vanonder in de kist liggen die we nog niet te zien kregen.

Als het hoofdbestuur daar mee klaar is mogen wij gewoonlijk “voor proeven”. Wij denken nog altijd omdat dat is om dat ze bang zijn dat ze zichzelf gaan vergiftigen met hun brouwsel. Maar zo ver is het nog nooit gekomen, wij zien er toch nog altijd even goed uit !

Belle & co

De bankoverval…

Een man met een pistool loopt een filiaal van de bank binnen en roept tegen de bediende achter het loket:

"Hé gij daar, gooi al het geld, biljetten groot & klein en munten in deze grote papieren zak!"

Toen de zak met geld gevuld was draaide de bankrover zich om naar een man in de rij en vroeg:
"Hedde gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

Bang antwoordde de man: "Wel zeker heb ik het gezien!

De bankrover schoot de man een kogel door de kop en deze viel meteen morsdood tegen de grond.

Toen draaide hij zich om naar een koppel in de rij en vroeg aan de man:
"En hedde gij gezien dat ik deze bank beroofde?"

De man antwoordde rustig:
"Nee, meneer ik heb niks gezien, maar mijn vrouw wel!"

L.K.

Hera, van dag tot dag…

Ze kan haar “draai” maar niet vinden de laatste dagen, haar loopsheid speelt haar parten dezer dagen. Ze krijgt wel heel veel aandacht van Belle en haar broer Heros. Die twee lossen elkaar blijkbaar af in het netjes houden van Hera.

Komt er een van de twee in haar buurt dan gaat haar staart al spontaan de hoogte in, mooi om zien hoe de familieleden meeleven met baasjes “kleine meisje”.

Morgen gaan we niet op jachttraining, dat gaan we niet doen om geen onrust  in de groep te krijgen. Er is wel maar één reu in de trainingsgroep maar dat volstaat om gans de les in ’t honderd te laten lopen.

Voor maandag morgen hebben we een afspraak met Hera bij de dierenarts voor een eerste progesterontest. Vanaf dan kunnen we misschien een afspraak maken wanneer Hera en Cartouche elkaar gaan ontmoeten. Wij rekenen op woensdag voor een dekking maar de natuur is onvoorspelbaar. Daarom kijken we niet op een progesterontest meer of minder. Als we het meest gepaste moment maar kennen, dat is wat telt op dit moment.

Belle & co

Weer niks…

Het was vochtig, het was koud en het baasje zag het wel zitten om volgende zondag de wandeling te maken in een wit Kempisch landschap. Maar het werd warmer en ook nog eens natter daar bovenop !

Dan komt Frankske van het TV één weer zeggen dat het in de hoge venen wel sneeuwt.

Daar zitten ze ook al op een behoorlijk wit tapijt te wachten om de deuren van de langlaufski verhuur ver open te smijten. Maar ook daar zal het oude tapijt weer snel terug bovengehaald worden.

Ondertussen zijn de baasjes al hun inkopen gaan doen om de hutsepot te kunne bereiden. Bakken groeten en vlees werden hier aangezeuld deze namiddag. Daar zal nog serieus aan moeten gekuist en gesneden worden vooraleer dat “hutsepot” kan genoemd worden.

Iets anders dan, wat betreft “genoemd worden”. Ons baasje volgt angstvallig het TV nieuws. Voornamelijk alles wat betreft de firma Kodak. Nu beweren ze dat die de trein gemist hebben van de “digitale beeldvorming”. De deurwaarder zou daar al met z’n schrijfplankje langs gekomen en heeft gans de boel opgeschreven… Failliet zeggen ze dan!

Nu vindt ons baasje dat hij zijn “Kodakskes” niet meer zo kan noemen. Als jullie de volgende weken de term “Sonykes” regelmatig zien opduiken in deze regels, bedenk dan wel dat ons baasje GEEN nieuw “Kodakske” heeft gekocht, maar wel zijn gekend “Sonyke” toch nog Kodakske heeft genoemd…

Spijtig voor de firma Kodak, zij hebben ten langen leste van hun product een soortnaam gemaakt. Net zoals “nen BIC” en “ne Cola”. We zien wel wat ze er mee gaan aanvangen daar over ’t water…

Belle & co

Heilige prostituees…

Een man rijdt over een verlaten snelweg in Zuid-Limburg, terwijl hij ineens een bord waarneemt in zijn rechterooghoek waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
10 KM

Hij denkt dat hij zich het verbeeldt en rijdt verder.
Al snel ziet hij een ander bord waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
5 KM

Plotseling begint hij zich te realiseren dat deze borden er echt staan en rijdt voorbij een bord waarop staat:

Zusters der Franciscanen
Bordeel
Volgende afslag rechts

Bevangen door zijn nieuwsgierigheid rijdt hij de oprit op.
Aan het andere eind van de parkeerplaats staat een stenen gebouw met een klein bord ernaast waarop staat:

Zusters der Franciscanen

Hij loopt de trap op en belt aan: Een non in een lang zwart habijt opent de deur en vraagt hem: "Wat kunnen we voor u doen, mijn zoon?"
Hij antwoordt: "Ik zag uw borden langs de snelweg en ben geïnteresseerd om eventueel zaken te doen"

"Heel goed mijn zoon, volgt u mij alstublieft". Hij wordt door een heleboel kronkelige gangen geleid en is al gauw gedesoriënteerd. De non stopt bij een gesloten deur en zegt tegen de man: "Klop op deze deur alstublieft."

Dit doet hij en een andere non in een lang zwart habijt met een aluminium bakje in haar hand doet open.Deze non instrueert de man: "Doe alstublieft 100 euro in dit bakje en ga dan door de grote houten deur aan het eind van de gang."

Hij doet 100 euro in het kopje en gretig loopt hij in een drafje door de gang, glipt door de deur en trekt de deur achter hem dicht.

De deur valt in het slot en hij ziet dat hij weer op het parkeerterrein is, waar zijn blik valt op een ander bord.

GA IN VREDE.
U BENT ZOJUIST GENAAID DOOR
DE ZUSTERS DER FRANCISCANEN.
UW VERDIENDE LOON, GIJ ZONDAAR.

R.V.

Drup, drup…

Sinds zondag is ze loops, het baasje zijn trainingsmaatje. Al die dagen is ze telkens als ze Heros of Belle passeerde uitgebreid besnuffeld en proper gelikt. We schreven het al ergens, Hera moet zowat het properste loopse teefje van het noordelijk halfrond zijn…

Deze morgen waren er voor het eerst druppeltjes op het witte lakentje in haar bench. Nu zijn we dus 200 % zeker dat we de afspraak met Cartouche op midden volgende week kunnen houden.

Uiteraard stijgt de spanning hier ten huize en bij de kandidaat pupkopers, heel logisch is dat, maar het staat in schril contrast met de rust en de kalmte bij ons trio. Het is dan ook de meest normale zaak in het hondenleven.

Vanaf maandag moeten we dan wel Hera of Heros nog enkele dagen zoveel mogelijk uit elkaar houden. Heros is dan wel gesteriliseerd maar ’t baasje heeft echt geen zin om voor spek en bonen daar ergens in de tuin of op de oprit van de garage op zijn knieën bij twee parende honden te gaan zitten. De ervaring uit het verleden leert ons baasje dat het dan gewoonlijk nog regent of sneeuwt ook !

Maar ook hier is het als bij het “lossen” van de duiven in de duivensport  “de begeleiders wachten af” …

Belle & co

Ai ai ai…

Loopt een man door het bos en ziet opeens een andere man staan met zijn armen om een boom heen geslagen als of hij de boom omhelst.

De wandelaar vraagt geïnteresseerd wat hij doet.

Zegt de boomknuffelaar: Er zit muziek in de boom!!!

De wandelaar kijkt ongelovig: Muziek in de boom?? Ja ja zegt die ander, pak de boom maar eens zo vast als ik en leg je oor tegen de stam.

De wandelaar doet zoals omschreven. Plots worden zijn handen achter de boom geboeid, zijn beurs, kleren en sierraden worden ontnomen en de dief is er vandoor.

Na 2 uur komt er een ander man voorbij. Verrast vraagt die aan de blote man wat hij daar aan de boom doet.

Deze vertelt zijn verhaal wat hem is overkomen. Gaat die andere man achter de blote vastgebonden man staan, laat zijn broek zakken en fluistert in zijn oor:

Is vandaag niet je dag, hè lieveke!!!!!

L.M.

Mens ik hou van je…

En “verbeter de wereld, begin bij jezelf”… Twee zinnetjes die je steeds aan de “bond zonder naam” doen denken. De naam van “de bond” was Phil Bosmans , pater Phil Bosmans.

Van hem stond er jaren geleden al bij onze ouders thuis elke maand een kaartje op de schoorsteenmantel, later kwam het in een gesmeed houdertje aan de muur.

En raar, maar elke maand waren we nieuwsgierig naar wat voor boodschap de pater nu weer op een kaartje had gedrukt. Het deed je elke maand weer iets.

Ook als we het oudershuis al verlaten hadden kwam pater Bosmans elke maand weer “zonder naam” bij ons langs. Op een keer stopte het, niets van gemerkt, te gewoon geworden. Geen van ons kan zeggen wanneer het is gestopt.

De laatste kaartjes kwamen onze weg kruisen toen we met al de broers en zussen de vergeelde of verkleurde kaartjes terug vonden bij het leegmaken van het ouderhuis, na het overlijden van onze ouders.

En nu is pater Phil Bosmans er ook niet meer… maar het is wel zeker, hij was een gelukkig mens zoals hij deze avond nog op TV liet horen. En hij heeft in die hoedanigheid ook veel mensen gelukkig gemaakt.

Het ga je goed pater Phil, we hebben een goed gevoel aan wat je hebt gepresteerd tijdens je leven lang.

Belle & co

Als dat niet waar is, bis

Gisteren hadden we onderstaand bericht al op het blog, even na het plaatsen in het blog kregen we ook nog nu volgende link in onze mailbox:  http://www.knack.be/nieuws/ondertussen/een-brood-gelieve-eerst-instapkosten-te-betalen/article-4000030876553.htm?nb-handled=true&utm_medium=Email&utm_source=Newsletter-16/01/2012

En laat deze nu perfect aansluiten met het bericht van eerder. We plaatsen ze hier samen omdat we van mening zijn dat ze bij elkaar horen.

When people rob banks, they go to jail.

When banks rob people, they get a bonus.

vertaling

Wanneer mensen banken beroven, gaan ze naar de gevangenis.

Wanneer banken mensen beroven, krijgen ze een bonus.

L.M

Op stap…

Volgende zondag hebben we voor mijn nakomelingen “terugkomdag” . dat wil zeggen dat we onze pupjes nog eens allen terugzien. Bij zo’n terugkomdag hoort traditioneel een wandeling in groep bij.

Vermits het de eerste keer is dat we het niet bij ons thuis organiseren wegens een te grote groep, hoort er wat voorbereiding bij. Dat hebben we deze namiddag gedaan, het was ideaal weer voor wandel voorbereidingen.

We hadden ook nog compagnie aan Louis en de Gorky. Ons baasje had hen verwittigd dat we gingen stappen en dan heeft Louis maar een half woord nodig.

We hebben dan ook een heel mooie wandeling gemaakt langs weiden, bos, het kanaal waar Hera op zaterdag traint maar dan 15 km meer oostwaarts langs sloten en zelfs langs een heel mooi “pelouske” met zelfs heel mooi gras wat ons baasje een “green” noemt. Het is zo een gazon waar grote mensen met een stok tegen een balletje slaan dat dan in een putje moet “geput” worden. Een golfterrein waar geen “golf” te zien is wegens midden op het land en niks langs de zee…

We hebben samen met Gorky gerend en de kanten afgezocht naar alles wat vloog of kon wegrennen. We zijn ook verschillende andere honden tegengekomen maar wel opgevoed als we zijn ging dat allemaal “comme il faut”. Heros heeft zich in al zijn jeugdig enthousiasme weer geforceerd en heeft nu weer last van zijn rechter achterpoot. Als dat nog terugkeert zullen we daar toch eens naar moeten laten kijken. “Da’s gene juste” zegt ons baasje dan.

Intussen liggen wij hier met z’n twee in de zetel, ons pijp is uit. Alleen ons Hera die niet mee mocht gaan wandelen wegens loops, die is nog vinnig genoeg . Die heeft als compensatie daarstraks mee mogen gaan winkelen met ons baasje naar de Zoomarkt en daar maak je jezelf nu niet dadelijk moe. Ze heeft naar ’t schijnt zich wel tegoed gedaan aan de verschillende koekjes in de rekken…

Belle & co

Belle ’s nieuwe “tenue”…

Jaren heeft ons Belle gelopen met een metalen “damesketting”. Nu heeft ze de oude ketting kwijtgespeeld in La Magdeleine toen ze onder de composthoop onderdoor gegraven heeft op zoek en jacht op de ratten die daar, onder de composthoop beslist een warm onderkomen hadden gevonden.

We vinden die ketting wel terug als ’t baasje de comost gaat gebruiken of wanneer hij de hoop nog eens “keert”. Maar Belle had al een nieuwe gekregen omdat de oude toch echt wel begon stijf te staan van de roest als ze even nat was geworden.

Ze had al een nieuwe gekregen maar nog niet gebruikt, want de nieuwe lag nog in Vosselaar… Ze heeft dan de resterende dagen dat we in de Charente waren gedaan met een oude stropketting.

Bij thuiskomst haast twee weken geleden kreeg ze dan gelijk de nieuwe ketting aan, maar die bleek niet meer van de zelfde stevigheid te zijn als de oude. De sluitring bleek van het type sleutelring te zijn en niet met een dicht gelaste ring zoals de vorige. Je kan het al raden bij de eerste uitval naar een mountain biker hadden we geluk dat de ring niet helemaal opensprong zie op de foto de ketting rechts boven en de bewuste, nu ovale, ring.

Vanavond heeft ze dan een nieuwe licht bruine, bijna oranje nylon halsband gekregen. Van het zelfde stevige merk als Hera en Heros. Ook een neiuwe identiteitcapsule hoort dus bij de nieuwe “tenue”.

En zo staat onze modebewuste (?) moeder Belle volledig in het nieuw…

Belle & co

Als dat niet waar is

When people rob banks, they go to jail.

When banks rob people, they get a bonus.

vertaling

Wanneer mensen banken beroven, gaan ze naar de gevangenis.

Wanneer banken mensen beroven, krijgen ze een bonus.

L.M

Krabben vandaag…

Dat is de eerste maal dit jaar dat we rekening moeten houden dat we er tien minuten bij optellen als we ergens op tijd met de auto moeten zijn.

De Masjebashi was flink aangevroren deze morgen. Eindelijk gaat het nog eens (goed?) vriezen . We hoorden het al vannacht dat de verwarming meer aansloeg dan we normaal vinden in deze warme winter.

’t Baasje heeft zijn laarzen al klaar staan want hij zou samen met ons een flinke wandeling gaan uitstippelen in de omgeving van waar we volgende zondag de terugkomdag voor de vijftien pups van Belle houden !

Van pups gesproken… de eerste tekenen dat Hera gaat loops komen zijn onderweg. Er is verhoogde belangstelling vanwege Heros.  Die wil wel spelen met Hera maar enkel spelletjes die met haar achterzijde te maken hebben. Ook ons Belle heeft verhoogde belangstelling voor haar dochter en likt haar zo’n vijf tot tien maal per dag netjes…

We zullen “Cartouche” maar mailen dat er werk voor hem aan de winkel is binnenkort. Nog even afwachten of de loopsheid doorzet. Volgens de baas zijn berekening en is het ongeveer een maand te vroeg. We kijken dus nog even met de nodige attentie hoe de zaak evolueert de volgende dagen. Dat gaat nog enige aanpassing geven voor volgende zondag wanneer haar drie broers en drie halfbroers hier op bezoek gaan komen. En die drie gasten zijn ook niet van gisteren. Die weten ook waar de klok en de klepel hangen !

Wij houden jullie op de hoogte…

Belle & co

De wijnexpert

Bij een wijnhandelaar is de reguliere proever overleden en de
zaakvoerder gaat op zoek naar een nieuw werkkracht.
Een dronkaard met een versleten, vuile blik kwam langs voor de positie.
De zaakvoerder vraagt zich af, hoe hem weg te sturen.
Ze gaven hem een glas te drinken.

Hij probeerde het en zei:
"Het is een Muscat, drie jaar oud, gekweekt op een noordelijke helling, gerijpt in stalen containers".
Lage kwaliteit, maar acceptabel.
"Dat klopt", zei de baas.
Nog een glas ....

"Het is een cabernet, acht jaar oud, een zuid-westelijke helling,
eiken vaten, gerijpt op 8 graden. Drie jaar nodig heeft voor beste resultaat .."
"Correct."
Een derde glas ...
Het is een pinot blanc champagne, hoogwaardige en exclusieve rusting zei de proever.
De zaakvoerder was verbaasd en vond het moeilijk te geloven, laat staan te accepteren.
Hij knipoogde naar zijn secretaresse om iets te suggereren.
Ze verliet de kamer en kwam terug in met een glas urine.

De aangeschoten proever smaakt.
"Het is een blonde, 26 jaar oud,
drie maanden zwanger
en als ik deze baan niet krijg,
maak ik de naam van de vader bekend!

L.M.

Een week vol verwachting…

Het gaat een volgende week een week worden als nooit tevoren. Volgende week zondag hebben de baasjes een “puppy” terugkomdag georganiseerd. Puppy’s zullen er wel niet meer zijn. Op zijn minst kunnen we spreken over “pubers” want de jongste geïnviteerden zijn inmiddels ook al haast 11 maanden oud.

Vermits het hoofdbestuur al de nakomelingen van ons Belle heeft geïnviteerd gaat het een hele roedel worden die richting Vosselaar gaat komen.

We hopen alle pups , zowel uit het nestje waar Hera en Heros uit kwamen, als de pups van het K-nestje van februari vorig jaar te kunnen verwelkomen.

Als ieder die uitgenodigd is ook daadwerkelijk komt gaan we met zo’n veertig mensen zijn en ook de honden aanwezigheid kan de 20 bereiken. ’t Vrouwtje heeft al gezegd dat we haast een clubmatch “op ons eigen” kunnen houden.

We gaan een flinke wandeling maken met het ganse gezelschap en nadien zetten we ons aan tafel, waar de baasjes iedereen trakteert op Hutsepot à volonté. Vlaamsche hutsepot zoals Fons Nicolay het recept op 08.01.2012  op zijn keukenverhalenblog zette, Hutsepot zoals wij hem al jaren maken: https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/  (08.01.2012).

Nadien blijven we nog nakaarten over het wel en wee van de honden vanaf ze naar hun baasjes vertrokken zijn. Van de meesten kennen we de geschiedenis wel, maar de ervaring hebben we al wel dat er weer straffe verhalen naar boven gaan komen. Er zitten trouwens een deel straffe vertellers tussen de bazen. Eens horen of de verhalen van vorig jaar weer een deel zullen “aangedikt” zijn ! ! !

Belle & co

Spijtig…

Spijt om een foto, ja het kan nog steeds. Speciaal omdat het een foto van Hera is die in vliegende vaart, alsof ze de duvel op haar hielen had naar ’t baasje komt toe gespurt !

Ze heeft even van tevoren mooi blijven stil zitten tot het baasje het bevel “vooruit” gaf. Het bevel om de dummy op te sporen, te nemen en ermee in rechte lijn mee naar ’t baasje te komen.

Die baas wil dat dan op het Kodakske (van Sony) vastleggen en dan gebeurt het weleens dat de baas nog meer beweegt dan Hera zelf. Het baasje dient immers een fractie van een seconde later recht staan om Hera in “zit voor” te zetten en de dummy aan te neen van haar !

Ja ’t kan niet alle dagen 120 % perfectie geven. Vandaag was het meer dan 80 % OK en daar was baas en Hera best tevreden mee.

Maar toch een mooie actie en spijtig van de actiefoto…

Belle & co