Tweemaal daags…

Spenen…

Enkele dagen ging het goed met het bij voeden van de puppies. Tot voor een dag of twee er meer tijd per pup moest voorzien worden.

Sommige pups wilden ook niet meer drinken… en dat was echt niet de bedoeling, er moest en zou gegeten worden of Hera ging het niet halen.

Wat was de oorzaak ? Melk te warm ? Te koud ? Nog geen honger ? Daarjuist nog gedronken bij “ons moe”? veel veronderstellingen maar allemaal mis ! ! !

Bij het ordenen van het nest en het strelen van Hera’s buik viel plots ons ook op de “Kingsize” maat van Hera’s tepels. Bij de flesjes die wij gebruiken (van Royal Canin) zijn drie spenen per flesje voorzien.

We gebruiken sindsdien de grootste maat van speen in plaats van de middelste maat voordien en de pups hangen weer met open mond aan het flesje. Ook de tijd die we nodig hebben om een pu voldoende bij te voeden is gehalveerd…

“Niks slimmer als een mens” zegt het baasje dan,” maar hij moet wel leven”

Belle & co

Lentewandeling van de Belgische Drentenvereniging.

Traditioneel op 2° paasdag, dit jaar op maandag 09.04.2012, Houdt de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond zijn lentewandeling.

Dit jaar is de streek gans ten oosten in Vlaams Brabant, vlak tegen Limburg aan de beurt. Men verzamelt om 14u00 aan café “Chalet” stationsplein 6 te 3350 Drieslinter.

De normale wandeling duurt 2u30 ongeveer maar er is een verkorting voor wandelaars die dat verkiezen , mensen met kleine kinderen en met puppy’s.

Dit jaar was ons baasje eens niet bij, de reden waarom laat zich raden, maar Louis, Josiane, en de “plaatselijken”, Jean-Pierre en Ute hebben vandaag de wandeling verkend.

De verhalen waren eens te meer bloedstollend, en gingen over koeienstront , echte koeien, en Drenten in rivieren. Stof genoeg om een echt Drenten verhaal te schrijven.

Jean-Pierre & Ute hadden de kleinkinderen bij op de wandeling en vermits Lina nog te jong is om gans de afstand te stappen te groot. De wandeing is dus goed te doen met kinderen in een buggy of hoe heten die dingen tegenwoordig. Wij hoorden iets noemen met maxi-en nog iets daarachter.

Of het baasje dit jaar gaat deelnemen is nog maar de vraag. Verantwoordelijkheden en zo zijn dit jaar heel belangrijk hier ten huize. Er zijn ten langen leste ook nog 12 puppy’s waar voor moet gezorgd worden. Het vrouwtje vertelt dat ze het wel alleen afkan maar we zullen wel zien wat we doen maandag middag… Hera komt zeker niet mee , da’s wel duidelijk !

Belle & co

Nog eens een mopje

Tamawa makele .
Dole mamoja.
Taboula.
Tawowna Tika Tika !!!!!


Bovenstaande is een ongelooflijk straffe oude Indiaanse spreuk die de fakirs in
gedachten uitspraken om hun sexuele driften in toom te houden en zo hun leven
uitsluitend aan meditatie te kunnen wijden.


Dankzij deze spreuk kregen zij nooit nog een orgasme !!

Je hebt hem toch niet gelezen hé ???

A.D.

Een week al…

Een volle week zijn de pups nu al. Vorige week rond deze tijd zaten we hier de laatste info over het nestje in te geven op het blog. Acht uren hadden we “de lijnen opengehouden” om zoveel mogelijk de lezers te laten mee genieten van de meest recent belevenissen.

Klein oogjes, pijnlijke knieën, en een mond die niet dicht te houden was van het geeuwen  wezen er op dat we een zware nacht achter de rug hadden.

Nu een week later is de toestand al wat genormaliseerd en doen de pupjes het alle goed.

De gewichten stijgen wel niet spectaculair zoals bij de vorige nestjes, maar ze komen al evenredig bij en procentueel hebben ze een gewichtwinst van rond de 30 %.

Vannacht was de eerste nacht dat ze niet zijn bij gevoerd, wat er op ijst dat Hera steeds meer melk heeft en dat de Primperan en de brokjes/melk hun werk goed doen. Hera is het baasje wel twee maal komen wekken vannacht. De eerste maal, rond vijf uur, is ze gewoon bij hem komen liggen op de zetel, en de tweede maal is ze buiten geweest voor een plasbeurt.

Ook haar slank lijntje heeft Hera al terug, waarschijnlijk heeft het uitgebreide menu, dat ze x-maal per dag moet serveren, daar ook wel oorzaak van.

We kunnen zeggen dat we de eerste week met het twaalftal perfect zijn doorgekomen, het was een zware week die we geen van beiden meer zouden willen missen .

Belle & co

Den dikke en den dunne…

Hebben deze maal niets te maken met Laurel en Hardy maar leven hier ten huize al haast een week broederlijk naast elkaar.

Het zijn de zwaarste en de lichtste uit het nest, wij noemen ze op dit moment met de kleur van het wollen lintje om hun nek. “de Witte” weegt sinds vandaag over de 500 gram en ligt in het midden in beeld zijn buik vol te drinken. Rechts ligt het bruine bandje beter gekend als “Lily” soms ook “ons prutske” genoemd en die weegt sinds gisteren over de 200gram.

Het verschil is op de foto meer dan duidelijk te merken, het kan ook moeilijk anders de ene weegt meer dan dubbel zoveel als het kleintje.

En nochtans eet Lily goed, heel goed zelfs maar het is ook de meest beweeglijke van de groep, “een werkertje” zegt het baasje. Die doet gans haar winst met het vele eten gewoon op aan haar energieverbruik !

Er is dus een grote verscheidenheid in activiteit en  gewicht , maar het is een prachtig nestje, we zijn er nog geen klein beetje fier op en dan vooral op baasjes “kleine meid” Hera die het allemaal in haar eentje heeft gedaan.

Belle & co

Even geen aandacht…muizen en tunnels

Maar de combinatie van de twee oorzaken heeft geen verband met elkaar en verdient een woordje “explicatie”.

De eerste tunnel/kuil in het nieuwe gazon is sinds gisterenavond een feit. Het bouw/graafwerk is in alle stilte opgetrokken of gedolven door het samenwerkingsverband Belle & Heros. Hera heeft deze maal een sluitend alibi met “ik was op dat moment mijn kroost aan het zogen onderzoeksrechter” Terwijl je ze zichtbaar ziet denken”shit en ik was er niet bij, doemme toch”. En vermits de bazen meer aandacht hadden voor Hera en de puppies konden moeder en zoon hun gangen gaan.

Het zit zo… voorafgaand aan de aanleg van het gazon zijn er uiteraard opruiming- en veranderingswerken vooraf gegaan. Toen zijn enkele Silex plaveien verwijderd waar toen toch wel rare gangen onder zichtbaar door werden. Dat waren duidelijk muizengangen die toen door de verwoestende kracht van een motorfrees in de vernieling zijn gedraaid. Het baasje dacht toen, die muizen stappen het hier wel af en heeft de buren verwittigd dat hij een muizenbiotoop heeft vernield en wat daar de gevolgen van konden zijn …

Maar de muizen zijn het niet afgebold, ze hebben zich van een ander betonnen dak voorzien en zitten nu onder het terras ! En dat hebben moeder en zoon Drent met hun fijne neus ontdekt. Twee weken hebben ze zich (een beetje) koest gehouden met hun graafwerken, maar tegen de drang om die muizen vakkundig de nek om te draaien daar zijn ze niet tegen bestand !

Het resultaat zie je op onderstaande foto’s.

Met de pups alles kits, een rustige nacht met weinig optredens van het kraaienkoor en maar enkele hongerigen. De baas heeft goed geslapen en de inhoud van de werpkist blijkbaar ook.

Belle & co

Tante Lisa…

Tante Lisa is drachtig ! ! ! Officieel is het”Lisa van Drentenpassie” uit de kennel van Roswitha Harmsen. Lisa is de zus van Ferron, die de vader is van de puppies uit  het februari 2011 nestje met Belle. Dus voor ons is het “Tante Lisa” want dan ben je toch al een beetje veel familie van elkaar.

Wij kennen enkel mensen die enkele dagen geleden een gat in de lucht hebben  gesprongen. Mensen die meer dan een jaar op de wachtlijst bij Roswitha hebben gestaan voor een pupje en vorige loopsheid een teleurstelling opliepen omdat de dekking niet had “gepakt”, want ook dat gebeurt soms.

Maar onder andere Sonja en Irene kunnen nu beginnen uitkijken naar de komst van hun tweede Drentje. Maar ook voor de andere pupjes heeft Roswitha met uiterste zorg kandidaten voor haar pupjes geselecteerd. Roswitha hanteert net als wij strenge normen tot het bekomen van een “Van Drentenpassie” pup.

We wensen Roswitha een prachtnestje met mooi getekende, gezonde  pup’s en kijken al uit naar wat de geboorte brengt. We blijven ook nieuwtjes vanuit Nederland hier op het blog vermelden !

Belle & co

Alle nachten…

Alle nachten zijn niet dezelfde… Waar het baasje gisteren een heel goede nacht had, met weinig “interventies” op het puppyfront, dan was het verleden nacht gans anders.

Er waren heel wat pups die wel konden janken maar als je ze dan wat puppymelk wou laten drinken, dan hielden ze hun bek stijf dicht. En daar wordt het baasje niet echt vrolijk van.

Hoe die Hera het zou al vier dagen kan uithouden is ieder een raadsel ! We zullen het maar onder “moederliefde” klasseren.

Hera begint vandaag toch al wel een keertje meer in de tuin te lopen, het is nog wel altijd snel buiten en snel terug binnen, maar ze gaat toch al eens een frisse neus halen. En dat ziet het baas je graag gebeuren.

Wat het baasje ook graag ziet gebeuren is dat alle puppies geleidelijk maar langzaam aan gewicht winnen. Bij de vroegere nestjes ging dat allemaal veel sneller maar toen waren ze ook niet met twaalf om de “koek”te verdelen…

Belle & co

Bewonderenswaardig…

Zo zie je het niet dikwijls, Hera is bewonderenswaardig. Vierentwintig uur op vierentwintig, zeven dagen op zeven zorgt ze voor haar opmerkelijk grote kroost.

Geen moment wijkt ze uit haar werpkist, krijgt ze haar eten niet in de werpkist dan eet ze niet ! Zeer zelden staat ze een keertje op om naar de tuin te gaan voor een plasje of een kakje. Dat doet ze bij voorkeur ‘s nachts  want dan liggen Heros en Belle in hun bench en is ze zeker dat er niemand aan haar puppies kan komen.

Ook als het baasje haar tijdens de dag mee buiten neemt in de tuin gaat ze niet mee vooraleer Haar twee huisgenoten voor haar zijn buitengegaan. Ze s ook yelkens als eerste terug binnen !

Het eten geven aan de pups gaat steeds beter volgens het baasje. Alle pups krijgen hun portie en dienen nog maarhalf zoveel bijvoering krijgen als de eerste twee dagen. De pups komen alle nog elke dag bij in gewicht. Veel overschot zal er wel niet zijn in de voorraad van de milkbar. Haar mooi slanke lijntje heeft ze alvast al terug. Moedertje Hera ziet er piekfijn uit ondanks ze nog maar vier dagen geleden een “twaalfling “ heeft gekregen.

Het is een wonder dat ze alle twaalf nog kan tevreden stellen met voedsel, het baasje heeft zich al wel voorgenomen dat er al zeker op drie weken zal begonnen worden met de pups zelfstandig hun puppymelk te leren slabberen. Hera kan dan zoveel melk bljven geven als ze zelf wil en heeft.

Met zo’n hondenmoedertje redden we het wel !

Belle & co

Grote meid ... kleinere tuin

Dag moe, tante (mama) Hera, nonkel Heros, Jan en Simonne,

Zoals de titel al doet vermoeden, zijn er sinds vandaag heel wat veranderingen in dat puppy-puberlijfje van mij ontstaan.

Nu was ik volgens mijn baasjes al wel wat makker de laatste week. Volgens hen sliep ik ook veel meer. Ik kan daar niet bevestigend op antwoorden want de klok hebben ze mij hier nog niet leren lezen.

Baasjes zeiden dat dat kwam door de mormonen of hoe noemen die beesten in mijn lijf. Ik weet echt niet wat dat is hoor, maar ik had wel wat last in mijn buikje.

Vanmorgen heeft een van mijn baasjes dan een miniscuul klein druppeltje bloed gevonden op de grond.

Het ene baasje zegt daarvan dat een rode druppel betreft die naar aard, uitzicht en kleur haar doet vermoeden dat het om bloed gaat. Want een detergerende (baasje zegt dat ik eigenlijk moet schrijven determineerende) test hebben ze daar niet op gedaan.

Door dat druppeltje werden er opeens heel wat telefoontjes en smsjes gedaan. Baasjes hadden immers quasi afgesproken met kleine (grote) zus Kyra dat we nog eens samen gingen wandelen. Dat werd afgebeld want ik mag NIET meer loslopen. Oma, opa en omi kregen een berichtje dat ik een grote meid geworden was. Dan werd er gebeld naar Jenny. Jenny is mijn trainster op de jachttraining in Etten-Leur om voor de komende 3 weken af te bellen. Allegeluk vond Jenny het nog best kunnen dat ik dinsdag kwam (oef). Uiteindelijk belde baasje nog naar de achterburen want daar woont mijn grote vriend Jordy. Caroline vertelde dat ze het wel gedacht had want Jordy gedroeg zich ook al een paar dagen anders. Hij zou op vrijersvoeten zijn en daardoor aan zijn lijn aan het werken zijn, want hij had al 2 dagen niet gegeten.

Uiteindelijk bereikte het nieuws ook jullie want baasje ging nog langs met oude kranten bij jullie zodat de kroost van Hera zich de komende tijd flink kan laten gaan. Dat was al langer afgesproken want Jan had gezegd dat er nog lekkere knabbeltjes waren voor mij. Afgaand op mijn neus kan ik nu al verzekeren dat dat een smikkelsmul plezier zal worden. Baasje heeft ook nog fijn verteld over die prachtige voetbalploeg van Hera. Misschien kunnen jullie beter met die 12 hongerige bekjes gaan korfballen. Dat is immers een gemengde sport waar wij Belgen zeker het WK zullen halen. Zo te horen zorgt mijn tante heel goed voor haar pups.

Het kriebelt natuurlijk wel bij baasje bij het zien van al dat klein grut ... want ons moe haar laatste nestje wordt op korte tijd groot.

Toen baasje thuiskwam, werd mijn speelterrein een stuk kleiner. Baasjes willen geen enkel risico lopen op een ongewenst puppyschap. Nu kan ik niet meer aan de draad komen waar Jordy en ik elkaar elke dag begroeten.

Kortweg 'loops zijn' sucks want ik mag nu niet:

* gaan wandelen met Kyra;

* meer los in mijn bos;

* meer gaan trainen;

* mijn tuin is een pak kleiner;

* elke dag tegen Jordy gedag zeggen;

* ....

Het enige goede dat ik van vandaag onthou is dat ik nu baasjes grote meid ben, dat Jan hele lekkere botten heeft meegegeven en de baasjes volgende week een hele week thuis zijn om met mij te kroelen.

Ik kan nu met zekerheid zeggen dat groot worden leuk is maar toch ook vaak je lui-lekker leven wat beperkt.

Veel succes met de pupjes. Gelukkig geven ze voor volgende week slecht weer op Simonne zodat het niet erg is om wat binnen te blijven

Een flinke poot van een grote meid

Luna

Alsmaar beter…

Nu de melkproductie bij Hera echt goed op gang gekomen is hebben de baasje niet half zoveel werk niet meer met het nestje.

Vannacht heeft Hera één maal het baasje gestoord. Plots kreeg het baasje (slapend op de zetel) een natte snoet en lik in zijn gezicht van haar. Hera ging dan aan de buitendeur staan, ze moest dus voor een plas naar buiten. Er was niets mis met de puppies.

Toch heeft het baasje dan de kleinsten toch maar een portie puppymelk gegeven. Iets wat ze ook graag naar binnen speelden. Het resultaat was dan ook op de weegschaal te merken deze morgen…super resultaat !

Daarstraks heeft Heros toch de woede van zijn zus getrotseerd en heeft een blik over de werpkistwand geworpen. Hera reageerde wel met een diepe grom maar ze haalde niet meer uit naar Heros. Belle blijft wel ver van de werpkist weg…

Belle & co

Rustig vannacht…

Onze uitgebreide roedel heeft zich rustig gehouden vannacht. Zo rustig dat de baas van wacht maar één maal is opgestaan en dus een uitgeslapen indruk geeft.

Rond drie uur hebben enkele pups wat kabaal gemaakt, ’t baasje noemt hen de “hangjongeren”. Die bleken dorst te hebben en waren wat ver van de milkbar afgedwaald. Mogelijk is het ook de ingesteldheid, zo van… als ik herrie maak, dan helpen ze mij wel….!

Het baasje heeft dan ook gelijk de kleinsten, waaronder Lily een maaltijd extra gegeven. Die kleintjes appreciëren dat telkenmale door grote slokken uit het kleine flesje te nemen. Je zie het dan ook dadelijk aan het typische puppybuikje dat flink opzwelt na elke maaltijd.

Overigens blijkt het dat de melkproductie van moeder Hera nu echt goed op gang is gekomen. Oorzaken kunnen zijn: het stimuleren van de tepels en melkklieren door het drukken van de pootjes tegen de moederbuik, het bij toedienen van “Primperan” aan Hera en ook een heel normale reactie die we kennen uit de economie… als de vraag groot is verhogen we de productie ! Al is dit laatste erg onwaarschijnlijk in de dierenwereld.

Waar het baasje steeds blij is met toename van de gewichten van de pupjes, is hij soms ook blij met een gewichtsafname ! ! ! Bij zichzelf namelijk ! Het vermageringsdieet van “madam honger”, de dieetiste, stond de laatste tijd op een laag pitje. Het baasje vond dat niet erg… de ervaring geeft toch aan dat er bij hem, bij elk nieuw nestje, enkele  kilo’s verdwijnen. Zo kwam hij deze morgen uit de badkamer met een smile tot onder beide oren ! Hij zit terug onder de 95 kilo, en hoelang dat geleden is dat kan hij zich niet meer herinneren. Maar dat gebeurt de  laatste jaren ook meer en meer. Maar da’s weer een ander verhaal.

Belle & co

Ze hebben het door…

De puppelaars weten zo stilaan alle hoe dat flesje met die speen in elkaar zit en hoe je wat eten er uit krijgt. Dat was dringend nodig omdat ze wel iets te lang naar het oordeel van het hoofdbestuur aan gewicht verloren.

Hera krijgt momenteel driemaal daags “Primperan” toegediend samen met puppybrokjes en puppymelk om een optimale melkproductie te behouden. Dat was de eerste dag wat problematisch maar is momenteel grotendeels opgelost.

Lily doet het eg goed “aan de fles”. Ons lilliputtertje heeft vandaag flink wat aan gewicht gewonnen. Ze dronk zo goed dat het baasje haar aan de onderkant heeft bekeken om te zien dat er geen lek was ontstaan zodat de melk er los door liep. En dat geeft echt goeie moed dat we met alle twaalf levende, gezonde pups  na acht weken naar de eigenaars gaan.

Verder blijven we langs alle kanten felicitaties krijgen. Ook zijn er al enkele cadeautjes aangekomen. Zo hadden we al een ontbijt voor twee en een prachtige ruiker bloemen.

Maar ook uit de hogere rangen van de Belgische en Nederlandse Drentenverenigingen is ons nestje niet onopgemerkt gebleven.

Ook de foto’s op het blog van de groep teefjes en reutjes heeft heel wat reacties los gemaakt, vooral de mooie tekening van de bruine platen geeft commentaar. Een vriend belde ons om te weten of pupje “met rugnummer acht” al een bestemming had ! ! !

Morgen (of vannacht) als het baasje tijd heeft, en de pupjes wat rustiger en minder beweeglijk zijn maken we haarscherpe foto’s van al de pups indivueel.

Belle & co

Foto’s van de pup’s

Tussen wee beurten bijvoeren in hebben we toch gepoogd (!) om enkele scherpe foto’s te maken van die uiterst beweeglijke hondjes.

Foto’s van elk afzonderlijk maken we nog wel eens wanneer ze slapen, anders is er toch geen beginnen aan !

Belle & co

Lily…

Het eerste hondje heeft zijn naam… Het is de kleine Lily waar het baasje vannacht op het moment dat hij haar bijvoerde een naam voor heeft bedacht.

Het allerkleinste pupje, dat met een geboorte gewicht van 155 gram gaat haar verdere leven luisteren (?) naar de naam Lily. Het baasje bedacht die naam toen hij haar in zijn handen had en zij er lustig op los slabberde uit het flesje. Hij vond dat zij toch maar een Lilliputtertje was. Dan is de naam snel gevonden in het jaar dat de rashondjes in België met een L moeten beginnen !

Tevens kunnen we zeggen dat zij sinds vannacht goed van het flesje drinkt. Het zal voor die kleintjes net als voor mensen waarschijnlijk een trucje zijn hoe ze die speen moeten hanteren.

Een gewoon mensenkind dat zelf de eerste maal zijn/haar fruitpapje naar binnen mag werken met een aangepaste kinderlepel, is ook schier onherkenbaar na afloop van het “maneuver”. Zo hebben de pupjes telkens als ze bijgevoerd zijn na afloop een melksnor zoals in die onnozele TV reklame.

Het baasje heeft vannacht kunnen werken. Rond vier uur vanochtend waren er vijf van de pups weer aan het oefenen voor het koor waarvoor  de naam “de krassende kraaien” niet zou misstaan .  Tegen de tijd dat het basje de puppymelk op temperatuur had gebracht waren de vijf al met een veelvoud. En dan zeggen ze dat die lummeltjes nog doof zijn… Als ’t er op aan komt zijn ze doof dat is juist, maar staat dat niet ergens bij de raseigenschappen dat een Drent soms/meestal selectief doof is (voor NL Oost Indisch doof) Het zit er verdorie van jongs af aan ingebakken, deze bende is nog maar twee dagen oud en ze hebben er al van !

Belle & co

Druk, druk, druk met bijvoeren…

De beloofde groepsfoto’s van de teefjes en de reutjes zijn er bij ingeschoten vanavond, we voeren de pups nu driemaal daags bij met speciale puppymelk omdat we vinden dat de pups niet genoeg winnen aan gewicht.

Het is een aangenaam maar soms zenuwslopend werkje. Vooral wanneer er weer eentje het vertikt van zijn/haar keelgat open te zetten om genoeg voeding binnen te krijgen. Bij Hera zijn het blijkbaar allemaal belastingsontvangers die hun slachtoffer letterlijk leegzuigen tot op het bot !

En die arme Hera ligt de ganse dag in de werpkist op enkele ogenblikken na. Dat zijn de luttele minuten dat de baasjes haar mee buiten nemen om het noodzakelijke plasje en kakje te plegen.

En dan nog een nieuwtje over het gazon… De eerste rosse plek is er in geplast. Niet dat het alleen het werk is van Belle en Hera, maar ook Heros plast over dat van de teefjes heen. Kuilen graven hebben ze nog niet gedaan, ze weten dat de samenwerkende vennootschap “gravende Drenten Vosselaar” opgeheven is bij bazen bevel. En zo slim zijn ze nu ook wel dat  een niet meer bestaande BVBA ook niets meer opbrengt. “En voor niets gaat de zon op” zeggen ze ook in Drentenland !

De bazen doen hun best om morgen in de voormiddag de pups eerst naar de kapper te sturen voor de foto.  Hun haar moet toch goed liggen voor de foto nietwaar ? Hopelijk komt er geen punker met een hanenkam kapsel naar huis !

Belle & co

Meer dan 1100 !

Gisteren kregen we meer dan 1100 “page views” op het Bas en Belle blog en het Belle, Hera & Heros blog samen.

Zowel op Seniorennet https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/ als op bloggen.be  http://www.bloggen.be/belle_hera_en_heros/ staan we nu op de tweede plaats in de categorie huisdieren. Moesten deze twee blogresultaten samengeteld worden in één blog zoals het tot voor een viertal maanden stonden misschien wel aan de top !

Maar geen nood, de pupjes die hier onder de warme lamp liggen en onze Hera is momenteel dé top hier in huis. Hera is net als Belle een top hondenmoedertje. Geen ogenblik wijkt ze van haar kroost en je moet haar echt met hondenlekkernijen lokken wil je haar buiten krijgen voor een plasje en een kakje.

1100 personen waren gisteren dus getuige van ons wedervaren dat zich afspeelt op de 1,20m x1,20m van de werpkist, op dit moment de wonderbaarlijkste plaats op aarde ! ! !

Zo zien wij het althans, en met ons nog verschillende andere Drentengekken en kandidaat pupeigenaars.

Vanavond maken we na het wegen van de pups een foto van de groep teefjes en van de reutjes. Kwestie van te kunnen kiezen “uit de puppencatalogus”. Dit op vraag van Karin het bazinnetje van Lobke. Maar WIE IS LOBKE ?

Belle & co

De herriemakers…

Met twaalf zijn ze, en ze maken lawaai voor vierentwintig als ze honger hebben. Het zijn Hera’s puppies en we kunnen jullie gerust zijn, ze zijn hun eerste dag met verve door gekomen.

Ook klein djupke met zijn 155 gram geboortegewicht maakt herrie alsof zij alleen de grote boze wereld van de werpkist moet weg houden. Daarin is zij prima gesteund door moeder Hera die nog altijd haar grote broer Heros en moeder Belle weghoudt van de werpkist. Beiden hebben de pups nog maar gezien als de baasjes de pups hun papflesje bijvoeding geven.

Dadelijk gaan ze terug de weegschaal op om te controleren of iedereen genoeg aan zijn trekken komt aan de milkbar. We merken wel wanneer we de hondjes met het flesje bijvoeren dat de kleintjes gretiger drinken dan de “groten”. Een bewijs dat de pups ook eennstrugle voor life doormaken hoewel er van alles ruimschoots voorradig is.

Onze baas heeft zijn eerste volledige nacht op de zetel doorgemaakt. Een vijftal keren heeft hij een lid van het gemengde kwekerskoor terug richting warmwaterkruiken en warmtelamp moeten sturen. Die denken dan dat ze een solo voorstelling moeten geven, iets wat ons baasje toch maar met mate kan appreciëren. Langs de andere kant is het toch ook een middel om zo’n vijftal maal per acht te controleren dat alles goed gaat met de puppies en moeder Hera.

En voor de rest… van het puppyfront niks dan goed nieuws !

Belle & co