Ik was op pupbezoek !

Toch nog opletten !

Nu alles zo feilloos goed loopt, hebben we er toch nog een zorg bij. Vorige week hebben we hier gemeld dat oma Belle loops is, dat was voorzien en verder geen vuiltje aan de lucht. Aangelijnd uitlaten is dan de boodschap uit voorzorg.

Sinds gisteren avond doet Belle echter héééél bereidwillig haar staart opzij als haar zoon Heros in de nabijheid gesignaleerd wordt ! Insiders weten dat dit alles wijst op een grote bereidheid van de teef om gedekt te worden !

Heros van zijn kant gebruikt zijn snuffel om zijn moeder uitgebreid te inspecteren op lekkere geurtjes uit de natuur die er op wijzen dat hij nog eens vrolijk van bil kan gaan als hij de kans krijgt ! ! ! Of dat nu zijn moeder Belle is of zijn zus Hera, het maakt hem niets uit, zoveel is wel duidelijk !

Maar of het hoofdbestuur dat alles graag ziet gebeuren is een andere zaak. Toen Heros ongeveer acht maanden oud was hebben ze hem wel laten steriliseren (zaadleider geknipt) maar toch zien ze het niet graag gebeuren dat hij hier in de tuin zijn moeder terug naar binnen staat te duwen (of naar buiten, hangt af van de richting van waar de snuit van moeder naartoe staat)

Ondertussen is Heros er zich door de talloze “interventies” van het hoofdbestuur al wel van bewust geworden dat zijn avances naar zijn moeder toe niet worden geapprecieerd door het hoofdbestuur en richt hij zijn pijlen meer op zijn zus . Ditmaal meer om te spelen want zus is NIET loops maar is wel bereid om te spelen, maar niet tot “vuil manieren” zoals ze het uitlegden in de baasjes hun jeugd !

Broer en zus mogen dan wel hun energie bij elkaar verspillen, toch blijft het opletten geblazen. We verdenken Heros er van dat het alleen maar afleidingsmaneuvers zijn om de baasjes hun aandacht te laten verslappen en uiteindelijk toch z’n slag te slaan…

Belle & co

Vergeten werk…

Vandaag zondag zijn onze pupjes “gechipt”, zijn ze gevaccineerd en heeft onze dierenarts de DNA stalen afgenomen. Drie uur en een half hebben we daar werk aan gehad. Er kwam ook nog een grondige gezondheids check up aan te pas en alle pups zijn goedgekeurd voor een gezond leven in de grote hondenwereld.

Het baasje is zo druk in de weer geweest met het administratieve werk dat komt kijken bij de aanvraag voor stambomen en DNA attesten dat hij het blog er haast bij vergeten was, of toch minstens “de klok”

Morgenvroeg dus meer over de belevenissen van vandaag zondag 13 .05.12

We wensen jullie nog zoete dromen en tot morgen …

Belle & co

De vreselijkste doodstraf…

Gebeurt niet dikwijls…

Het gebeurt zelden dat er maar één bericht op een dag verschijnt op dit blog, maar gisteren was zo’n dag. Afspraken, bezoek, belangrijke vergadering, (en nog niet dadelijk om de hoek ook niet) maakten dat er gisteren ochtend een bericht stond, en dat was het dan…

Eerst de vergadering van de fokkers van de Belgische Drentenvereniging in Leefdaal bij Leuven. Professor Nadine Buys gaf een uitermate aandachtig gevolgde lezing over inteelt. Dat er niet veel fokkers aanwezig waren lag waarschijnlijk aan het behoorlijk aantal nestjes dat er de laatste weken geboren of waar elk moment nog wat te verwachten valt.

De professor gaf een vakkundige, duidelijke uitleg zoals je ze waarschijnlijk zelden hoort. Bij elke vraag een verrassend eenvoudige klare uitleg, werkelijk een opsteker deze lezing.

Zoals steeds lopen de goede vergaderingen uit en zo was het ook gisteren. Dat maakt dat het baasje , die onderweg nog enkele boodschappen had op te pikken pas rond 15u00 terug thuis kwam. Juist op tijd om Jan, Karin en Siebe nog te zien arriveren. Die kwamen eventjes over van Numansdorp om hun Lobke te komen bezoeken. Karin stuurde de foto’s al via deze link: https://picasaweb.google.com/109052076221458488896/20120512PupsBijJanFaes?authuser=0&authkey=Gv1sRgCP-dl9SDxo7SMw&feat=directlink

Te 19u00 had het baasje een afspraak met “de Cis” een oud collega van op school. Maanden geleden hadden die twee met een andere collega “de Joris” afgesproken om samen deel te nemen aan een kwis in Koningshooikt, dorp bekend omdat ze daar de Van Hool autobussen maken en omdat de Joris daar woont. Vorig jaar hebben ze daar iedereen het nakijken gegeven en de kwis gewonnen. Ze hadden dan ook een titel te verdedigen !

Dat laatste is in zo verre gelukt dat ze de duimen hebben moeten leggen voor een ploeg die er vorig jaar niet bij was, “de denkers”. Maar uiteindelijk zijn ze nog tweede geworden met drie puntjes achterstand.

Het baasje kwam even voor twee uur vannacht thuis met een prijs die voornamelijk in La Magdeleine gaat gebruikt worden, een set professionele petanqueballen !

En toen…toen was de fut er uit om nog een berichtje op het blog te plaatsen ….

Belle & co

Met “de rapte”…

Met “de rapte” de tijdelijke ochtend werkzaamheden in orde maken. Dat wil zeggen dat gans het hoofdbestuur “alle hens aan dek geeft” om de pupjes binnen de kortste tijd van alles te voorzien wat ’s morgens verwacht wordt.

Buiten laten voor de plas en het kakje als het nog niet op het toiletje is gebeurd (of juist ernaast, gebeurt ook) Eten geven en het buitenverblijf in orde maken. Ondertussen ook het binnenverblijf in de woonkamer “fatsoeneren” !

Alles samen een werkje van om en bij het uur. Tegen ijltempo vanochtend want er moet ook nog een blog berichtje geplaatst worden.

Het baasje gaat namelijk deze voormiddag naar een vergadering voor fokkers van Drentsche Patrijshonden in Leefdaal bij Leuven. Dit is de tweede maal dat deze vergadering doorgaat. Vorig jaar was ons baasje er ook aanwezig en toen was de vergadering “vruchtbaar” zoals ze dat van vergaderingen zeggen.

Dit jaar komt er een of andere universiteitsprofessor een lezing geven over: wij citeren… “Aspecten van de genetica in relatie tot de berekening van de inteeltcoëfficiënt en populatie grootte” Dat is nu net een onderwerp dat sterk leeft onder fokkers van “kleine rassen” zoals onder andere de Drentsche Patrijshond. Het kan best een “vruchtbare” vergadering worden. De prof legt het volgens insiders die haar al hebben bezig gehoord best verstaanbaar uit, en dat is het belangrijkste om een vergadering of voordracht als geslaagd te rangschikken.

Verder zijn er nog wel enkele punten waar ons baasje nog wel eens “een klapke” over wil doen met gelijkgestemden.

We laten het wel weten hoe “vruchtbaar” zijn uitstap naar Leefdaal wel is geweest.

Belle & co

Vijf kilo…

Twee van de pups hebben nu al, na zes weken en half de vijf kilo gehaald. Het zijn twee reutjes , Lesco en Loek die er voor zorgen dat we de digitale weegschaal mogen opbergen en we de antieke weegschaal uit het “kinderheil” terug dienen te gaan gebruiken.

Het kondigde zich al enkele dagen aan dat we niet de volle acht weken met het digitale keuken weegschaaltje zouden volmaken. Eergisteren al sloeg ze verschillende malen tilt wanneer de pups wat te beweeglijk waren in het ondertussen weeral (2° x) te kleine bakje dat op het schaaltje was gekleefd.

Er is verschillende malen gezegd tussen de leden van het hoofdbestuur dat er verschillend pups bij waren “met een dikke kont” die niet behoorlijk meer in het bakje pasten!

Morgen zal het met die vijf kilo ook zo zijn voor de eerste teefjes, ook zij zaten al dicht tegen de vijf kilo aan en het zijn Lana en Lucy-Hera ( die bij ons blijft) die in het vervolg ook naar “het kinderheil” moeten (althans de weegschaal) om gewogen te worden.

Het gaat dan ook stilaan tijd worden dat de pups binnen anderhalve week naar de respectievelijke definitieve eigenaars vertrekken. De puppyruimte in de woonkamer begint ook behoorlijk met ruimtegebrek te kampen.

Zes weken geleden stond hier een werpkist in de hoek van de woonkamer waar Hera en haar twaalfkoppige kroost een zee van ruimte in hadden. Heden passen ze al niet meer in de bench met z’n allen. Ook het puppenhuisje onder de veranda staat op barsten als ze allen samen beschut willen slapen. Maar ook in de twee manden die tochtvrij staan opgesteld hebben de pups gemerkt dat ze daar heerlijk in kunnen slapen.

Verder gaat alles prima met de pups en moeder, nonkel Heros kwijt zich nog steeds perfekt van zijn taak als hoeder van de pups van zijn zus, en oma Belle is nog steeds zo loops als de pest. Ook voor haar heeft zoon Heros een gezonde appetijt. Gelukkig voor Belle en onszelf is er indertijd een operatietje geweest dat de zaadleiders heeft onder broken om te voorkomen dat we inteeltnestjes zouden krijgen. De voorzienigheid van toen loont zich nu !

Belle & co

De halve dag buiten…

Deze morgen om 08u00 waren ze alle twaalf al buiten onder de veranda en op het gazon voor hun kakje en hun plasje. Ook hun ontbijt hebben ze als een pick nick ervaren wegens opgediend onder de veranda. En rond 21u00 vanavond hebben we ze terug binnen geroepen.

Eindelijk kunnen ze eens met serieus, goed aangenaam, en warm weer een ganse dag buiten blijven. Voor de baasjes die aan de slag waren voor hen was het minder aangenaam “plak”weer. Het speelde met de limiet onweer / regenweer en het was veel te vochtig om aangenaam te zijn.

Het baasje droop van het zweet bij de terugkeer van de wandeling met Heros en Hera. Vooraf was hij al met Belle op stap geweest.

Voor Hera was het de eerste wandeling buitenshuis sinds de bevalling meer dan zes weken geleden. Ze mocht wel mee maar wilde niet weg van haar puppies ! Toen het baasje daarstraks vroeg “ga je mee met Heros ?” ging ze voor de eerste maal niet naast de zetel zitten zodat het baasje niet goed de leiband om kon doen. Dus is ze mee op de grote ronde geweest. Het baasje heeft geen van beide, geen Heros en geen Hera los laten lopen. Het is nog te gevaarlijk als Hera met haar hangende tepels in het bos door de bramen zou crossen. Het baasje mag er niet aan denken met wat voor hondje hij terug thuis zou komen.

Maar ook nu aangelijnd heeft ze er te volle van genoten. Morgen zal ze wel terug als voorheen aan de deur gereed staan om “een stapke in de wereld te zetten” !

Belle & co

Administratie…

Meestal is het woord “administratie” synoniem met “papierwerk” en laat ons baasje nu juist aan papierwerk niet alleen een broertje dood hebben maar een ganse vooroorlogse familie.

En toch moet hij door zijn papierwinkel als door een zure appel. Sint Hubertus werkt niet graag met mensen van wie de papierwinkel niet in orde is. Dus zit hij hier knorrig te zijn, en dik tegen zijn zin vakjes op voorgedrukte formulieren in te vullen.

Zo moet hij 12 x “Cartouche Tjiekie van ’t Jasperspad” invullen als ze in een vakje de vader van de pups willen weten. Twaalf maal ! ! ! dan zit ‘m te morren in de stijl van “Kon je niet een nog langere naam verzinnen mevrouw Ali Dooren” Erg krijgt hij het dan wanneer hij de naam van de moeder moet invullen: “Hera”. Kort en goed, en dat dekt de ganse lading.

Dan komen er ook d papieren van de DNA staal afname bij. WEER 12 x de naam van Cartouche enz…. Als er nog een nestje komt zegt het baasje “dan zal de dekreu Bo, Beau of Jef noemen” en niet meer dan dat, niks geen ellenlange kennelnamen niet meer !

Ondertussen heeft hij zich door de stapel formulieren heen gewerkt. Twee voor ieder pupje. Aan elke zijde in te vullen ! Eén formulier is voor de administratie van de stambomen  en het andere moet samen met het DNA staal naar het labo “progenus” worden gezonden via Sint Hubertus .

Hopelijk kan maandag middag al het papierwerk op de post worden afgeleverd als “aangetekende post”. En dan is het afwachten op verdere instructies want sinds 1 april van dit jaar dient de DNA staal afname te gebeuren door je eigen dierenarts of zijn gevolmachtigde.

Belle & co

Bezoek van familie…

Vanaf deze voormiddag tot vanavond hadden wij bezoek van (honden)familie. Deze middag kwam als eerste Kiki naar Hera’s pupjes kijken.

In het begin diende nonkel Heros toch wel even aan te geven dat hij als enige hondenvent in huis bepaalt wie er dicht bij de puppies mag komen. Het was maar heel even dat Heros zijn willetje wilde opleggen want ook Hera en moe Belle lieten van zich horen.

Uiteindelijk lagen Heros en Kiki tegen elkaar in peis en vree te slapen gans de macht ontplooiïng had maximum 15 minuten geduurd.

Ook Luc en Katia en de kinderen kwamen eens “puppysnuiven”. Wel spijtig voor Kiet dat zijn moe Belle nog altijd loops is en dat kan even niet. Kiet heeft een nnog werkende piemel en dat is het laatste wat we kunnen gebruiken, nog een nestje en dan nog eentje van zoon/moeder !

Ook de Wouterkes kwamen nog even de evolutie van hun Lando inspecteren. Uiteraard waren ze tevreden. Het was ook nog maar van zondag geleden dat ze hun pupje hadden gezien.

Morgenvroeg na hun ontbijt zullen de twaalf nog eens een ontwormingsbehandeling moeten ondergaan.

Dat liep vorige maal erg goed, het leek wel of ze kregen snoep aangeboden in plaats van een middel tegen wormpjes…

Belle & co

De tunnel…

Goed nieuws over een tunnel… het gebeurt niet dikwijls dat we over dergelijke “kunstwerken” goed nieuws krijgen. Meestal staan er kilometers lange files voor, of ze zijn er in aan ’t werken, of er gebeuren de vreselijkste ongevallen in… Maar niks van dit alles bij de tunnel waar wij het over hebben.

Deze tunnel komt uit Nederland overgewaaid waar de pups van Willeke Loots er zich al zo dikwijls in vermaakt hebben. Willeke bracht hem mee toen ze samen met Roswitha hier op bezoek was, “puppysnuiven” noemen ze dat over de Noordgrens.

Nu ligt de tunnel hier op het gazon, elke avond plooien we hem bij elkaar en ’s morgens terwijl de pups hun ontbijt krijgen leggen we hem terug klaar voor uuuuren puppy plezier.

De tunnel zal zelden zoveel “verkeer” te verwerken hebben gekregen. Hier bij ons zijn er op piekuren twaalf pups bedrijvig in en rond de tunnel. Concurreren met de Kennedytunnel of de Gothardtunnel doen we niet, maar plezier hebben we er des te meer van.

Van het moment dat ze hun ontbijt achter de hun vlijmscherpe melktandjes hebben tot ze er uitgeput van het spelen in, in slaap vallen is het pure pret voor het hoofdbestuur. Het is gewoon een voltreffer die tunnel. Beter speeltuig kunnen wij ons niet voorstellen.

Bedankt Willeke, in naam van de twaalfling…

Belle & co

En de namen zijn…

Nu we kortelings de namen van de pups moeten doorgeven aan Sint Hubertus voor het in orde maken van de stambomen, kregen we van de toekomstige eigenaars de officiële namen doorgespeeld. We weten dat er rechts en links te lande zware belangstelling hier voor is. Dus wat weerhoudt ons  ?

We geven eerst de kleur van het bandje en we starten met de eerst geborene. Na de kleur van het bandje geven we de oficiële naam zoals hij op de stamboom komt en nadien geven we ook nog aan waar het pupje binnentwee weken naartoe trekt !

Rood                 Louis     gaat naar Oostrozebeke naar de familie Suys-Mortier

Beige                 Liv         gaat naar Katwijk aan Zee (NL) naar de familie Klinkenberg

Licht blauw     Lucy-Hera blijft bij ons in Vosselaar/La Magdeleine

Paars                 Lobke   gaat naar Numansdorp (NL) naar Jan en Karin Prince

Zwart                Lennaert gaat vader Cartouche in Roosteren (NL) naar de familie Wessels

Geel                   Libre blijft in de buurt, in Arendonk bij Georges en Karine Wollants -Soenen

Bruin                 Lili-Lou (ons lily) gaat naar de familie Vandeloo-Van Dijcgk in Genk

Donker blauw Lowie gaat naar Zandhoven bij de familie Mangelschots

Grijs                   Loek gaat ook naar Limburg naar Hasselt bij de familie Van Laer

Groen                Lando gaat het dichtst bij blijven, in Oud Turnhout bij de familie Wouters

Oranje               Lesco gaat in Stekene bij Werner en Ilse Verdurmen wonen

Roze                   Lana gaat naar Aalter naar Steven en Eva Van Laecken

Een lange lijst waar we ondanks de vele pupjes toch even veel kontakt mee wilen blijven houden zoals we hebben kunnen bereiken met de vorige nestjes van Belle. De Faes’en Drentenfamilie telt momenteel 27 pupjes.

Zes pupjes uit het nestje Belle/Suyferhout’s Zeppos, negen pupjes uit het nestje Belle/Ferron van Drentenpassie en nu de twaalf van Hera met Cartouche Tjiekie van ’t Jasperspad.

We kijken op dit moment als erg tevreden fokkers terug op een mooi nageslacht van onze teefjes. Zij hebben goed hun best gedaan…

Belle & co

De “sluis”…

Eigen uitvinding van het baasje met het materiaal dat voorhanden was om Hera of in het verleden Belle, de mogelijkheid te geven om ‘s nachts in en uit het puppenverblijf te gaan zonder dat gans de bende pups zich door de woonkamer zou verplaatsen.

We hadden genoeg beschikking over benches door deze die normaal in Frankrijk staan mee te brengen. De pups hebben hun eigen bench waar we aan bench gewenning doen. Deze bench hebben we nodig om de puppy ren aan één zijde vast te maken.

De tweede bench staat bij aanvang, wanneer de werpkist pas verdwenen is, op een verhoog van twee stapelbakken. Dit is hoog genoeg om de pups te verhinderen in de bench te klauteren. Van deze bench is de ingangsdeur aan de zijkant afgenomen en laat toe van Hera in de bench te stappen. De deur van de bench aan de zijde van het puppyverblijf staat altijd open en Hera kan langs hier de bench verlaten en bij de pups komen. Via dezelfde kan zij het puppyverblijf verlaten.

Gisteren maandag, heeft het hoofdbestuur echter een stapelbak extra onder de sluisbench moeten plaatsen omdat er al een pup slim en handig genoeg was om het voorbeeld van moeder Hera te volgen en op dezelfde manier uit het verblijf, in de bench te klimmen ! Het waarom was aan de keukendeur te vinden… daar lag een keurig hoopje gedeponeerd ! Voor de baasjes even wat poetsen maar een extra bevestiging dat de pups zindelijk zijn als de baasjes hen de kans geven van hen buiten te laten ! ! !

En dan komt het mooiste van het verhaal. Toen de baasjes ’s morgens beneden kwamen zaten er twaalf pups in het puppy verblijf. De dader die het hoopje aan de buitendeur had gelegd was ook terug via de zelfde weg in het puppyverblijf geklauterd !

Ook de baasjes kunnen in en uit het puppyverblijf gaan door de puppyren los te haken van deze “sluisbench”.

Wanneer de ren losgehaakt is kunnen de pups ook uit zichzelf via de keukendeur naar het terras en de veranda en zo naar hun speelgazon voor hun ochtendplasje en kakje.

Het systeem is “poep” eenvoudig en werkt voortreffelijk. Geen gezeul met pups oppakken en buiten zetten, op deze wijze doen ze alles zelf, wij moeder, nonkel en oma dienen de pups enkel op sleeptouw te nemen, die volgen ons wel. Ze weten dat er op het einde altijd wel iets te eten valt !

Belle & co

Menuutjes in puppenrestaurant…

De “papperiode” is haast voorbij in puppenland. ’s Morgens krijgen ze de mini brokjes voor pupjes van Hill’s. Daar vliegen ze als hongerige leeuwen op en ze moeten geweldig lekker zijn want ook Belle, Hera e Heros pikken hun brokje mee als ze de kans krijgen.

Rond de middag is het nog pap, wat wil zeggen dat de puppymelk gemaakt met melkpoeder op basis van geitenmelk ook nog eens gemengd wordt met brokjes die de blender zijn gepasseerd en waar een brik magere yoghurt aan toegevoegd is. Dit laatste om de “darmflora” van de pups zo optimaal mogelijk te houden

Ook tussen vijf en zes in de namiddag komt er nog eens eten op tafel voor de twaalfling. Dan ligt de nadruk op melk, met nog een weinig “vast” materiaal gemengd, Nu zijn de brokjes niet meer fijn gemalen en hebben de pupjes “kauw” aan hun eten.

Zo rond elf uur komdan de hoofdmenu “op tafel”. Dan krijgen de pups Hill’s brokjes gemengd met Hill’s puppy blikvoer en fijn gesneden kippenwit. Dan is het waarlijk eest in het puppy restaurant. De drie grote schotels zijn tot aan de opstaande randen zuiver gelikt door Lily en co. Niets laten ze over voor oma, nonkel of moeder.

Voor het slapen gaan dienen ze eerst tot rust te komen want na eten staat gewoonlijk nog een half uurtje spel vooraleer ze op de weegschaal gaan. Daarna gaat het licht uit, we zijn dan al dik middernacht gepasseerd en de pups zijn voldaan tot een uur of halfzeven morgenvroeg…
Belle & co

Devoot…

Maria, een Italiaanse vrouw, was buitengewoon devoot.
Nadat ze trouwde, weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel, trouw aan haar geloof.
Ze kreeg 17 kinderen.

Haar man werd echter ziek en overleed.

De tijd verstreek en Maria huwde een andere man.
En weer weigerde ze elke vorm van voorbehoedsmiddel.
Zij kregen 15 nakomelingen.

Haar tweede man werd eveneens getroffen door een ziekte en overleed.
Kort na zijn heengaan werd ook Maria erg ziek en stierf..

Op het kerkhof, tijdens de begrafenisplechtigheid, keek de priester neer op de kist,
wierp daarna zijn blik op de hemel en sprak met uitgestrekte geheven armen:
Eindelijk zijn ze tesamen !

Dit bracht een mannelijk familielid duidelijk in verwarring en na de dienst
vroeg hij de priester om uitleg.

Mijnheer pastoor, zei hij, tijdens de plechtigheid zei u:
Eindelijk zijn ze tesamen !
Bedoelde u Maria en haar eerste echtgenoot of Maria en haar tweede echtgenoot ?

De priester keek geruime tijd verbaasd naar de man en sprak:
Ik bedoelde haar benen !

L.M.

"Ik zal de president voor iedereen zijn"

Als halftijdse bewoner van Frankrijk heeft de presidentsverkiezingen aldaar ons uiteraard niet onverschillig gelaten. Wij gaan er niet om treuren dat Sarkozy het niet gehaald heeft voor een tweede ambtstermijn van vijf jaar.

Ook vijf jaar geleden hadden we meer sympathie voor de ex-madam van de nieuw verkozen president Ségolène Royal. Toen hebben de Fransen een historisch moment laten liggen. Zij konden toen met Ségolène Royal de eerste vrouwelijke president gehad hebben.

Wat wij tegen “de Nicolas” hebben is zijn verregaande arrogantie, en het schofferen te pas en te onpas van “citoyens”, de burgers waar hij volgens ons op neerkijkt, vergetende dat hij ook “maar ingevoerd is uit Oost Europa” als zoon van een Hongaarse vader van lage adel en een Franse vrouw.

Volgens “le figaro” zou Hollande in “ons” departement, de Charente 58,3 % van de stemmen gehaald hebben. Uit zulke cijfers blijkt dat de Charentais Nicolas Sarkozy dik beu waren.

Belle & co

“Uit onze regionale kant La Charente Libre”

La Bastille en liesse

Une foule immense est réunie à La Bastille. Des dizaines de milliers de personne attendent François Hollande dans des conditions de sécurité parfois limites. Les mouvements de foule sont multiples.
En attendant le nouveau président de la République, la foule assiste à un concert. Auparavant Martine Aubry, le premier ministre belge, le président du PS sénégalais, Arnaud Montebourg et d'autres tenors du PS ont pris la parole sur la grande sccène installée sur la place.

Wat een dag ….

De eerste dikke kus gaat niet naar de aanwezigen op de puppyborrel maar wel naar de inmiddels bekend van radio en TV, Frankske en Sabientje van het weer. We danken deze mensen dat ze het regenweer in het zuiden en zuidoosten van het land en verdoor hebben laten vallen.

Het partytentje stond er , het was koud met de 13°C , maar het was windvrij onder het tentje. En iedereen heeft zich vergaapt aan onze prachtpupjes, binnen goed twee weken HUN prachtpupjes !

Chris Wessels, de baas van Cartouche, was zo bereidwillig van het fotogebeuren voor zich te nemen. Hartelijk dank daarvoor want ons baasje zou er toch geen tijd voor gehad hebben. En ze zijn knap geworden, de foto’s van de aanwezigen en de hondjes. Bedankt Chris, ik schreef het daarstraks al in de mail toen je het presenteerde  van de foto’s te maken “ge zet ne vent no m’n hét sé” !

Ook stroomden er van alle kanten cadeautjes binnen voor de pupjes (en voor de baasjes), om niemand onrecht aan te doen, gaan we daar morgen verslag over brengen.

We hadden een fijne vermoeiende dag maar hebben van de eerste tot de laatste moment genoten van de mooie dag. We hopen dat het de gasten ook zo vergaan is.

Belle & co

Niet te ongeduldig zijn…

 Het gaat er hier rustig aan toe gaan vandaag op ons blog, het hoofdbestuur gaat weinig tijd hebben om verhaaltjes te noteren en ze ook nog eens op het blog te zetten. Dus niet te ongeduldig, alles is goed met ons, super zelfs, maar we kunnen ons niet “uiten” vandaag wegens te druk met de organisatie van de puppyborrel ten huize Faes.

En héééél druk gaat het zijn wanneer we al die nieuwe pupeigenaars over de vloer krijgen deze namiddag. ’t Vrouwtje heeft 34 volwassenen en kinderen geteld die hier deze namiddag gaan neerstrijken. De laatste maal dat de pups/hondjes zo in de belangstelling stonden was met de terugkomdag op 22 januari dit jaar. Maar toen had het hoofdbestuur een voetbalkantine afgehuurd voor een dag !

Dat zijn de gevolgen van een groot nest te hebben zeggen buitenstaanders, maar onze baasjes willen hun pupjes gans hun leven blijven volgen om meerdere redenen en daarom doen ze zo’n puppyborrel graag. Iedereen met dezelfde interesse over de vloer… plezant toch !

Frankske en Sabine hebben beloofd dat ze het droog en koud zullen houden. Enkel het zuiden van België maakt kans op regen. Nu maar zien waar voor Frank het zuiden van België ligt… als dat al begint op15 km van de Nederlandse grens, dan houden we het hier ook niet droog.

Voor de partytent hebben we alvast plaats vrij gemaakt, aansluitend aan de woonkamer moet dat lukken bij een buitje. Komt het tot een heus bui dan gaan de problemen al groter worden maar de pupjes blijven alvast onder de veranda en in het “Glosterhuisje”.

Straks krijgen jullie uiteraard verslag over de puppyborreldag (een scrabblewoord !) met foto’s van blije mensen en verbaasde pups !

Belle & co