Puppenkrant 31.05.12

Puppenkrant 31.05.12
Geen lange krant vandaag, iedereen is terug aan het werk of heeft zijn/haar handen vol met pupjes opvoeden. Hier in La Magdeleine, zuid-west Frankrijk loopt een negen weken oud Drentenpupje rond dat met de moment zich beter thuisvoelt.
Moesten we niet beter weten, we zouden denken dat ze al Frans blaft ! En dat is toch best mogelijk want zelfs de vinken die in Vlaanderen “suskewiet” fluiten die fluiten hier “qu’ est ce qu’ il dit”. Stel je voor dat Lucy tegen het eind van deze week “whaph” blaft, de buurthondjes in Vosselaar gaan haar niet meer verstaan met haar Frans accent !
Met het slapen gaat het voor Lucy ook alsmaar beter. Nu slaapt ze van middernacht tot 7u00 zonder “plas” onderbreking .
Maar ook van de andere pups was er weer nieuws…
Lando schreef zelfs “vakantiegangers” ons baasje zou anders “loonwerkers” ook wel appreciëren !
Lando schreef :
Dag vakantiegangers,
komen de oren van mijn zus Lucy al terug boven het gras uit als ze door de tuin springt? Gelukkig zijn haar 3 beschermengels erbij.
Ik heb vandaag ook weer heel spannende dingen gedaan. Vanmorgen naar de dierenarts. Kei leuk daar. In haar wachtzaal staan zakken die even lekker ruiken als mijn korrels thuis, wat had ik daar graag aan geknabbeld. Binnen even rondsnuffelen en dan de tafel op. Ik weeg al over de 7kg. Ik kreeg daar precies een massage en ging dan ook graag op mijn rug liggen op de tafel om mijn poten, buik, liezen, huid, oren, hartslag te laten controleren. Ik gaf de (knappe) dierenarts zelfs snel een kusje. Ik kreeg nog een geurtje in mijn nek tegen teken en vlooien. Toen ik van de tafel mocht bleef ik er eigenlijk liever op slapen. Toen we bijna terug thuis waren (nog 20 meter) van ons huis gaf ik nog even over in de auto. Ah ja, de achterbank was al gedoopt maar het koffer nog niet hé. Deze avond ben ik naar de looptraining van papa gaan kijken waar ook gevoetbald werd. Manman, wat kunnen die kinderen lawaai maken. Op weg naar huis nog even gestopt om naar Gorki op de hondenschool te gaan kijken maar Louis zij dat we moesten oppassen omdat hij al zijn spuitjes nog niet had gehad dus zijn we maar snel naar huis gegaan. Morgen weer nieuwe avontuurtjes. Ik heb trouwens gisterenavond geen kik gegeven toen mama me al half slapend in de bench legde met een t-shirt van haar erbij. Ik heb geslapen tot vanochtend!
Pas op want hier komen de lekjes aangevlogen voor mama Hera, oma Belle, nonkel Heros, zus Lucy, Simonne en Jan
En ook Lennaert kroop vandaag in de pen:
Allo allo,
Mon frans est nie so goe, mais keske tou.
Hallo Faes Roedel,
Hier een berichtje uit Nederland.
Vandaag ben ik bij de dierenarts geweest voor mijn gezondheidscheck en……..geslaagd. Ik weeg nu 7kg en 350 gram. Mijn vrouwtje dacht dat ik ook een Nederlands paspoort moest hebben, stel je voor, een dubbele nationaliteit, niet goed in crisistijd, voordat je het weet wordt je de grens overgezet. Wel moet mijn chipnummer ook hier in Nederland worden geregistreerd, maar dat doet geen pijn..
Mijn vrouwtje is veel te enthousiast. Donderdag 7 juni moet ik al naar de puppycursus, maar ze zegt dat ik dat best aankan en het goed voor me is.
Ik heb het gerucht opgevangen dat ik veel beter luister dan mijn papa, maar een beetje een mamakindje ben. Ik geef toe, ik wil steeds bij het vrouwtje zijn, loop overal met haar mee en verblijf het liefst in haar geheimen kamertje. Dit kamertje is juist zo leuk omdat ik er niet mag komen. Het is er lekker koel, er staan allerlei ronkende machines en er liggen hopen met lekkere geuren sokken en voetbal kleren. Zalig!
Sinds kort zitten mijn vrouwtje en ik in de “nee fase”, dat wil zeggen zij zegt nee, en ik doe even niets, en dan is het weer goed.
In huize Wessels loopt ook nog iemand rond die ik nog niet heb voorgesteld. Hij heet Christian, is 13 jaar, en nu al schoenmaat 47. Ik lijk wel een beetje op hem want onze voeten zijn veel te groot in verhouding tot de rest van ons lichaam. Met papa Cartouche gaat ook alles goed. Aangezien roedel Faes in de hooitijd zit, zal ik deze week iets meer over mijn papa vertellen. Jullie hebben hem helaas niet kunnen ontmoeten, maar het is een rustige, statige witte knuffelbeer met een jongenskoppie, maar later meer hierover.
Groetjes uit het land van Swentibold
Oui cést moi,
Lennart









Lana in Aquatopia (hun vijver thuis)














1 reactie op dit bericht
krant