De puppenkrant 28.06.12

Terug in Vosselaar…

Na 800 probleemloze kilometer met een Lucy die voor de eerste maal de trip zonder reisbench heeft gemaakt. Ze is zelfs niet vastgemaakt geweest op de achterbank. Ze heeft niet geplast of overgegeven in de auto. We hebben met Lucy eentje naar de aard van de familie Faes..autoliefhebbers m.a.w.

Na Parijs zat de snelweg vol met de meest rare voertuigen, met meestal als basis een Mini.

Het waren de auto’s die de reclamekaravaan gaan vormen die voor de renners van de Ronde van Frankrijk gaat uitrijden. Ook de Franse TV stuurde zijn captatiewagens al maar vooruit. Ook op de parkings kon je de rare uitgedoste Mini’s (alle cabrio’s) zien staan. Met de meest vreemde figuren op de achterbank. De Mini’s van de hotelketen IBIS geraakten haast niet vooruit door het metershoge zeil/vaan die achteraan op de auto was vastgemaakt. ’t Baasje merkte nog op dat die nogal vaart zullen maken eens ze “wind van achteren” hebben.

Eens xwe terug in België waren zijn we niet de normale weg gevolgd. ’t Baasje had nog afgesproken van naar de pupjes van Peter van der Elst te gaan kijken in Erpe Mere. Deze pups zijn zeven weken oud en mogen volgende week naar hun eigenaars. Als Lucy dan naast de ren staat waar de pups achter zitten merk je pas hoe snel de pups groeien. Lucy is dan haast dubbel zo groot. Maar ze zijn schitterend mooi deze pupjes, de bruine platen zijn wel lichter bruin dan deze van onze pups. Maar ook de ouders waren lichter dan onze eigen Hera…

We zijn dan over wegen waar ons vrouwtje van zegde “dat ze er van haar leven lang nog niet geweest was” Voor het baasje was het gewoon Aalst, Dendermonde , Sint Niklaas  volgen om zo terug naar Antwerpen en Vosselaar te rijden. En dan mag die GPS madam nog meer dan drie keren het tegengestelde vertellen, hij luistert er toch niet naar. Ditmaal wilde ze ons langs Brussel naar huis sturen. Goed geschift zegt het baasje dan. Die is gesponsord door de baas van de Shell of den Esso zegt ons baasje !

Belle & co

Geen  Puppenkrant vandaag…

De redacteurs hebben het te druk met nieuws te maken ipv het te beschrijven en de schrijvelaars die normaal van dienst zijn hebben andere zaken te doen zoals de hondentas met apotheek niet vergeten, de brokken voor pup en groten moeten mee.

Ook hun eigen valies moet mee en dan moet alles nog zo geschikt worden dat er op de aanhanger straks in Erpe Mere nog een werpkist en ander honden bevallingsmateriaal bij op de aanhanger kan. Belle’s en Hera’s behuizing van bij de bevalling staat immers daar, het was uitgeleend voor Lisa van Peter van der Elst die ook haar pupjes in onze werpkist heeft gekregen.

Vanavond meer nieuws van onderweg, nu gaan we ons verder klaarmaken voor 800 km noordwaarts…

Belle & co

Poetsen en laden…

En zet er dan nog heel warm bij en je hebt de woorden die vandaag het best beschrijven.

Terwijl het vrouwtje het huis oppoetst is het baasje bezig met de aanhangwagen te laden. Veel moet er niet mee naar België maar het zijn nogal grote spullen. Zo onder meer de parket schuurmachiene die bij baasjes’ broer, de inmiddels bekende “ozze Dré” dient te worden afgezet. Die gaat nog eens goed “stoebberen” in huis, door het parket daar nog eens op te schuren. Hij liever dan ik zegt het baasje, toch zeker met zulk een warm plakweer.

Morgen gaat het terug richting België en et baasje hoopt nu eens vroeg, of toch voor tien uur te kunnen vertrekken. Hij zou nog eens graag langs Erpe Mere rijden om naar de pupjes van Peter te gaan kijken. Dat is de laatste kans want volgende week gaan die pupjes ook al naar hun eigenaars… ’t Gaat allemaal veel te snel met die puppelaars, allemaal zijnze veel te snel groot. Ook hier is miss Lucy ook al veel te groot naar baasjes wens.

Die Lucy loopt al langs om beter mee op wandeling. ’s Morgens mag ze mee om brood en een krant, deze morgen heeft ze het kapsalon, waar ’t vrouwtje wel eens gaat voor een ander kapsel, bezocht. Tot groot jolijt van de twee dames klanten en de kapster zelf.

Bij de krantenboer is ze telkens welkom achter de toog waar ze dan ook telkens een knuffel krijgt, en bij de bakker kan ze al over de toog kijken als ze het brood weer eens geroken heeft. Maar dat mag ze niet van ’t baasje, ze mag al blij zijn dat ze mee binnen mag en niet zoals in België tegen een verbodsbordje opkijkt !

Tijdens de namiddag wandeling, vandaag was het al meer avond wegens de hitte, mag ze dan weer gans de toer los mee lopen. Ze volgt dan Hera tot die te ver de zonnebloemen induikt en dan komt ze snel terug naar de baan en naar ’t baasje. Voortreffelijk gedaan dus, ze mag dus ook in België los mee gaan wandelen hoewel we aan de lijn lopen ook duchtig blijven oefenen.

Morgen acht uurtjes richting België, dan een kleine week daar en daarna….komen we voor acht weken terug! “We staan er goed voor” zegt het baasje…

Belle & co

Er zijn geen racisten in Antwerpen

Een Marokkaan staat in Antwerpen stil aan een rood licht, als hij langs achter wordt aangereden door een Antwerpenaar.
Kwaad stapt de Marokkaan uit en roept:
"Vuile racistische Antwerpenaar, ge zijt express tegen mijnen auto gereden, omdat ge geen Marokkanen moet hebben!"

De Antwerpenaar, die ondertussen zijn raampje open heeft gedraaid zegt: "Kalm blaaive, kalm blaaive, da's nie woar,

't was een accident..."

De Marokkaan onderbreekt hem en zegt:
"Niets van, gij zijt een racist, een vuil Vlaams Blokker!"

De Antwerpenaar zegt: "Hola as ge ni rustig bleft, dan zenne kik verplicht er de polies bij t' ale..."

Op dit moment komt er een combi van de Antwerpse politie aangereden, ze stappen uit en vragen wat er gebeurd is waarop de Marokkaan direct begint te roepen:
"Die racist is achter tegen mij opgereden! Da zen hier allemol racisten ja!

Een agent onderbreekt hem en zegt met harde toon:
"KALM BLAAIVE, hier zen gien raciste, wai zen niet allemoal tegen aa, da's ier een accident en wai gon dat ier beschoafd oeplosse."

De agent ziet dat de Marokkaan kalmeert, neemt hem onder de arm en vraagt: "Zegt naa is ierlek, waaroem zedde gaai achteroit gereie ?"

De puppenkrant 26.06.12

We hadden een fijne dag gisteren, hoewel het ‘s morgen leek dat het een regendag zou worden. Om 05u30, tijdens de ochtendplas, regende het namelijk een gezapig buitje . Toen we rond acht uur op stonden stond de zon echter al aan de hemel. Het is dan nog wel enkele malen betrokken geweest maar het bleef de rest van de dag droog.

Al twee dagen na elkaar doet ons baasje twee wandelingen. Eénmaal met mij en ons moe Hera, en een tweede wandeling met Belle en Heros. Dat doet hij omdat het beter is voor mijn opleiding zegt hij. ’t Baasje gebruikt daar een moeilijk woord voor “pedagogisch verantwoord”, zegt hij dan. Het is namelijk zo dat Hera beter naar het baasje zijn bevelen luistert wanneer ik er bij ben . Als het baasje Hera roept dan komt zij naar hem toe en ik volg dan mijn moeder… Dat heeft ons baasje goed bekeken hé. Als Belle en Heros er bij zijn dan werkt zijn systeem niet. Daarom twee aparte wandelingen !

Net als bij Lando verstopt ons baasje zich geregeld als ik geen aandacht aan hem geef. Makkelijk is dat voor hem niet want hij moet zich verstoppen in het graan of in de halfwas zonnebloemen. Als ik het baasje dan plots niet meer zie, dan moet ik dringend op zoek gaan. In paniek ben ik nog niet geweest maar ik steek toch een tandje hoger om hem zo snel mogelijk te vinden. Stel je voor dat ik zou verloren lopen in dat “bos” van graan, raapzaad en zonnebloemen…

Lucy

Lennaert is terug on the scene…

Hallo Roedelaars, Drentelaars en Faeselaars,

Na 2 zware weken krabbelt mijn roedel weer een beetje overeind en is er weer oog voor mijn capriolen.

Ik lees dat Lando 12 kilogram weegt en altijd honger heeft. Ja grote broer, ik had de naam een slechte eter te zijn maar ik heb je ingehaald. En ik eet niet, maar vreeeetttt. Ik krijg natuurlijk een nette afgewogen verantwoorde portie maar daar neem ik geen genoegen mee. Ik stort me op alles wat eetbaar is inclusief het fruit wat zoal vroegtijdig van de bomen valt. Vrouwtje is altijd bang dat ik diarree krijg, want ze heeft een traumatische ervaring opgedaan toen mijn papa mijn leeftijd had.

Voordat Cartouche, mijn vader bij de Wesselaars kwam hadden ze kippen die ze in het voorjaar een nest kuikentjes wilde laten uitbroeden. Maar de haan schoot met lossen flodders en de eieren waren niet bevrucht, de kip heeft wel 5 weken zitten te broeden. Het vrouwtje heeft de eieren, 15 stuks, bij de kip weggehaald en begraven, dit speelde zich af in mei. Cartouche is eind juli geboren en kwam eind september bij de Wesselaars. Toen hij ongeveer mijn leeftijd had bleef hij wel erg lang achter in de tuin, en toen hij weer opdook stinken, stinken, stinken, de hele familie werd onwel. Cartouche niet, lekker likkebaardend ging hij de nacht in en toen………………..een explosie van stank door het hele huis. Alle eieren die eerst 5 weken bebroed waren en 5 maanden in de grond hadden gezeten kwamen er uit en spetterde door de hele benche en keuken…..

Het was daarna poetsen, poetsen en nog eens poetsen maar de geur ging niet weg, de Bench is wel 5 keer met de hogedrukspuit bewerkt en nog bleef de geur hangen en zit nu voor altijd ingebakken in de neus van mijn huisgenoten.

Dus door mijn vader mag ik niets.

4 poten en een dikke bruine neus, Lennaert

En vanuit Oud Turnhout schrijft Lando

Allemaal voor ons…

Het baasje is “op zijn koop geweest”. In de Franse Lidl had het hoofdbestuur vorige week gezien da er een elektrische vleesmolen in de aanbieding stond.

Dat wilde het baasje al een tijdje geleden kopen maar toen vond hij het wat duur voor wat het moest dienen. Als je die molen echter regelmatig kan gebruiken om gehakt te maken van afsnijsel van everzwijn of gekregen kip dan verandert dat de zaak.

Dus togen de baasjes deze morgen naar de Lidl want de aanbieding ging vandaag in, en dan is het best dat je er ook dadelijk bij bent.

Bleek dt er ook nog een steriliseerketel in de aanbieding was, nota bene dezelfde zoals hij er in Vosselaar ook eentje heeft. Daar is het baasje erg tevreden over vermits de steriliseer ketel niet meer gans de tijd onder controle dient te houden door een thermostaat. Die ketel verdween dan ook in de koffer van de auto, samen met de vleesmolen.

Er staan ons de komende maanden zeker en vast nog culinaire hoogstandjes te wachten. En nu al die andere hondjes maar jaloers zijn, want onze baasjes weten precies wat wij graag lusten !

Belle & co

De puppenkrant 25.06.12

Het baasje vertelt ons dan weld dat het in België “naar ‘t schijnt” slecht weer is, wij hebben daar helemaal  geen last van. Hier was het tot vanmorgen heel mooi weer. Deze morgen rond half zes, toen het baasje mij uitliet regende het zachtjes. Even later hoorden we een bui klateren en nu is het grijs en droog.

Dat wil zeggen het regen niet meer maar wij de Denten zijn kloddernat. Wij spleen namelijk nogal bruut met elkaar en dan gebeurt het wel eens dat er eentje over de kop gaat in het natte gras.

We komen dan terug binnen in huis in een staat zoals onze zus en broer in hun eigen verhaal hieronder beschrijven, al seen verzopen hond…

Hier de twee verhalen…

Eerst Lobke die was op puppyjachttraining…

Lieve mams,

Vandaag ben ik mee geweest naar de zeskamp van de jachttraining.

Dat is een soort wedstrijd waar groepjes voorjagers en honden verschillende spelletjes en proefjes moesten doen.

Het groepje dat de meeste punten had, was de winnaar.

Ik was bij een groepje met een heidewachtel, een beagle en een golden retriever ingedeeld.

Omdat het erg slecht weer was, heb ik niet aan alles meegedaan. Het regende de hele dag, en ik was drijfnat en kreeg het koud. Vrouwtje heeft me toen afgedroogd en in m’n reisbench gelegd, waar ik heerlijk ben gaan slapen.

Maar wát ik gedaan heb, heb ik heel goed gedaan.

Ik moest door een hoepel springen, en over stokken op de grond lopen, en daarna in een liggende hoepel gaan zitten, en dat allemaal zo snel als mogelijk.

Nou, ik heb me van m’n beste kans laten zien.

Toen ik weer wakker was ben ik nog even gezellig aanwezig geweest bij de borrel, en heeft iedereen me geaaid en heb ik lekker bij de juf op schoot gezeten.

Bij de prijsuitreiking bleek dat mijn groepje gewonnen had, en heb ook ik een prijs gekregen. Goed hè!!!

Volgende week zondag mag ik dan eindelijk naar de echte training.

De juffen ken ik al, dus ik weet nu al dat het erg gezellig wordt!

Mams, dit was het weer voor vandaag.

Heel veel knuffels voor jou en voor iedereen die in de buurt is.

Lobke.

En ook Lando was op puppyjachttraining

Dag moe, oma, nonkel Heros, zus Lucy, Simonne en Jan,

vandaag is Lando voor de 2de keer op puppyles geweest. En 't was Drentenweer zulle, regen regen regen. Lando was precies een Diesel, zij oren kwamen traag op gang: oefening 1 het volgen aan de lijn ging n.l. nog niet zo goed. Hij probeerde steeds naar voor naar broer Louis te komen. Iedereen had de uitleg van de volgende oefening al gehad in een grote koeienstal toen Nico met Lando aankwam: "Net zijn moeder", zei Oscar! Tot hiertoe vinden wij dat toch nog een reuze compliment, hihi. Daarna ging het veel beter: naast komen zitten, voor komen zitten, loslopen door de maïs en dan verstoppertje spelen met de baasjes. Broer Louis vertrok in volle vaart maar bleef halverwege even staan om gewoon rustig een plasje te maken, kei grappig. Nico had zich verstopt achter een stapel hout. Toen hij Lando riep kwam hij in volle vaart aangespurt, dat ging echt super goed. Nadien nog lekker met z'n drieën ravotten. Het was echt weer heel leerzaam op ideaal terrein en vakmensen die ons begeleiden. Na de middag was het siesta. Vanavond heeft Lando weer hééééééééééél veel gegeten, hij heeft weer een groeispurt denken we. Vanavond nog wandelen in de wijk en dan thuis lekker beentjes knabbelen. (gelukkig op zijn honden beentjes en niet in die van ons). 't Was een leuke dag vandaag.

Lieve groetjes van de Wouterkes en een stevige poot van Lando

La fête du pain…

Lucy was samen met de baasjes in het kader van haar socialisatie mee naar het dorpje Condac, zo’n 15 kilometer van La Magdeleine onze woonplaats.

In Condac is er weinig te beleven het jaar door. Ze hebben er wel een goed restaurant met daarbij een “boîte” ofte discotheque/nachtclub aan gekoppeld en éénmaal per jaar het feest van het brood.

Dat feest van het brood valt dan weer samen met een grote bric à brac ofte rommelmarkt die door gans het dorp loopt. En daar moesten de baasjes zijn met onze kleinste. Zij moet zich ook thuis voelen in een gezelschap dat “iets” groter is dan vier honden en twee volwassenen.

En aan volk was er geen tekort. De baasjes hadden wel pal op de middag gekozen, dat is het uur dat de fransoozen aan tafel gaan. Maar er was in elk geval nog beweging genoeg. Hoeveel maal het baasje heeft moeten uitleggen dat Lucy een “épagneul à perdrix de Drenthe” is of aan de vele Engelsen een “Dutch partridge dog” weet ‘m niet meer, het waren er in elk geval veeel. En haast telkens moest ze geknuffeld en gestreeld worden.

We mogen gerust zeggen , als je hondje, je pup dient gesocialiseerd te worden… ga naar een Franse rommelmarkt of gewoon naar de markt. Je hondje loopt er om de vijf stappen in zijn geluk en jouw sociale kontakten gaan sneller als bij Facebook, LinkedIn en Twitter samen. En ’t is nog veel gezellige ook en je kan er aan de “buvette” nog een Belse Jupiler drinken ook !

Wat moeten hoofdbestuur en pup nog meer hebben ?

Belle & co

Alleen als het regent…

Een dwergvrouwtje gaat naar de gynaecoloog omdat ze vaak pijn heeft tussen haar benen ter hoogte van de schaamstreek.
Na lang onderzoek kan de arts nog steeds niets vinden en begint vragen te stellen.
Heb je er altijd pijn aan?
Nee niet altijd, zegt het vrouwtje.
Heb je er momenteel last van?
Nee, momenteel niet.'
wanneer heeft u er dan het meeste er last van? vraagt de arts.
Meestal als het regent, antwoord het vrouwtje.
De arts stelt voor om terug te komen als het regent.
Enkele dagen later, bij regenweer, komt het dwergvrouwtje terug bij haar gynaecoloog.
De arts vraagt het vrouwtje om op het ligbed te gaan liggen, neemt vervolgens een schaar en begint te knippen.
Is 't nu niet beter? vraagt de arts.
Jaaaa, zegt het vrouwtje, de pijn is weg, wat hebt U eigenlijk gedaan?
Wel, een stukje van uw rubberen laarzen afgeknipt! zegt de arts.

D.D.B.

De puppenkrant 24.06.12

Vandaag, deze middag om meer precies te zijn zouden we naar de puppyjachttraining moeten gaan. “Zouden moeten gaan” zeggen we wel want het zit er vandaag echt niet in wegens de onoverbrugbare afstand La Magdeleine-Turnhout. Onoverbrugbaar voor een training althans, dat zou een beetje te duur worden zegt het baasje.

In vervanging van de training gaat het hoofdbestuur me vandaag “extra socialiseren” zegt het baasje. Daarvoor mag/moet ik mee naar Condac waar ze vandaag het Fête du Pain vieren. Blijkbaar komt daar veel volk op af en gaan de bazen me daar kennis mee laten maken.

Ik hoop maar dat ik niet meer volk ga aantrekken dan het brood wat dan toch in het middelpunt van de belangstelling zou moeten staan. Ik hoop ook dat er niet te veel volk is zodat ze op mijn pootjes gaan trappen, dat ze me niet zien lopen en dat ik me niet snel genoeg in veiligheid kan brengen.

’t Baasje gaat ook kijken bij het restaurant “le moulin de Condac” een restaurant in een gerestaureerde watermolen op de rivier de Charente. Daar kon je destijds heel lekker eten aan heel demokratische prijzen naar Belgische normen. Tot het restaurant een tweetal jaren geleden werd overgenomen door mensen uit het voormalige Oostblok. Die hebben het niet lang volgehouden en sinds kort is het terug heropend met andere eigenaars. Nu gaat het baasje eens kijken wat het nu gaat worden…

We houden jullie op de hoogte…zegt Lucy

Ook Lando had wat te vertellen…

Bonjour mes amis sur 4 pieds,

Nu snap ik het toch ni meer zulle. Ik hoorde papa zeggen dat hij voor mama ook een bench gaat kopen omdat ze zich zo aan mijn slaapritme aanpast. Slapen van 18u tot 21u30 en dan terug opstaan om de Lando Gazet te schrijven is volgens hem echt wel niet meer normaal. Maar, ..., mama had volgens haar een heel goede reden om samen met mij te dutten. Gisteren gaf ze n.l. haar afscheidsfeestje omdat ze uit de ouderraad van de school ging en daar hoorde iets bij van een doop. (schijnt zo iets te zijn met jeneverkes drinken om al je zonden te vergeven, veel jeneverkes dus en nog meer praktische proeven). Als je dan maar 3u kan slapen om 'fris" op je werk te verschijnen dan moet je een hondenslaapje doen ‘s avonds hé. Wat ons moe ni weet is dat ik er toen met papa lekker tussenuit gemuisd ben en we kei leuk naar de Liereman zijn gegaan. Ik heb er nog eens echt van genoten zo rende ik rond. Ik heb daar ook nog eens goed geoefend voor mijn 2de puppieles morgen en ook de echte Faes-Drent-oefening nog eens ingeoefend: proberen de poten onder een bank onderuit te graven om zo in China aan te komen. Ik ben voor beide proeven geslaagd zei papa. Vanochtend was ik met hem al naar de dierenwinkel gewandeld voor een lange jachtlijn. Wat hij daar mee gaat doen is voor mij nog een raadsel. Zou hij daarmee voor Maaren en Thiebe ook zo'n mooie leiband gaan maken als de mijne? Nee, ik heb zo'n vermoeden dat papa voor morgen iets anders in petto heeft. Ik hou jullie op de hoogte.

Natte lekjes,

Lando

Vijf honden en een egel…

We hadden daarstraks in de vooravond plots een hond meer ! ! ! Meer nog moeder en dochter, Hera en Lucy, deden verwoede pogingen om hem te verscheuren. Gelukkig was er het hoofdbestuur daar om kordaat in te grijpen.

Zoniet hadden we op winderige en koude herfst- en winteravonden met koude voeten gezeten. Moeder en dochter waren namelijk om ter hardst aan de tochthond aan het trekken. Die was in de schuur gevonden door onze kleine. Die zeulde met de “worst” die tweemaal zolang is haarzelf achter haar aan. Dat was dus onze "vijfde", de tochthond...

We weten natuurlijk niet of Hera haar dochter hiervoor wou berispen of ze de tochthond zelf wou om hem dan vakkundig de nek om te draaien. We zullen het nooit weten want na het nemen van de actiefoto’s greep het hoofdbestuur in.

De eerste egel van het seizoen is ook al aangebracht aan huis door Heros. Lucy stond er op te kijken en voor één keer wou ze het stekelige “ding” niet afpakken van nonkeltje “egelaandrager”. Het vrouwtje heeft ons quartet  dan ook eerst gecontroleerd op vlooien. Maar ook dat was OK, ditmaal was het blijkbaar een kerngezonde die nog geen last had van de parasieten. Niet een vlooi hebben we gevonden op de vier honden.

Het baasje heeft de egel dan maar met z’n lederen lashandschoenen buiten de omheining gezet waar veel slakken zitten. Kan de egel daar z’n hartje aan ophalen en zijn egelbuikje vullen.

Belle & co

Dees kan plezaant weurre

Den Daniël uit Ertvelde, ge wet wol, uit da deurp van Eddy Wally stuurde ongs ne meel oept tinternet. Nen iel praktisse meel waarmej da ge zoene tekst as den deze mé kungt vertale.

Mé deze link kungde de mieste dialekten van de liege laanden vertoale.

KLIK OP DE LINK HIERONDER EN KIES DAN AAN DE RECHTERKANT UW STAD VOOR HET DIALEKT VAN DIE STAD.

http://www.mijnwoordenboek.nl/dialect/Ostêns

’t Is da ‘k et deurgeef oemda soems mengse oat de Liiimbuuereg , ok wel mengse oat west vlongderre en soemmige Ollaaanders ongs nie goe verstong en dan kunne ze den blog Van den Bas en ongs Belle toch goe leeze.

Tenmingste asse hemme liere leeze…

Saluu en tot tenneuste kiejr

Belle & co

PS: Gien beelekes of pertretjes baai dees bericht, goa mor rap leeze…

PS 2: veur de iel stoemme ongder eullie wille we wol een vertaling oepstuure, kwestie da ge tog iet snapt van dees bericht. We doeng da iel diskreet, oemda daander daar gin affeire mej emme.

In de operatiezaal

Een moslim man moet geopereerd worden en wordt op een brancard de operatiekamer binnen gereden

Een arts verschijnt met een heel groot mes in zijn handen.
Dokter, piept de patiënt,
ik nog niet verdoofd,
ik nog niet onder narcose.
Klopt,
zegt de dokter,
ik opereer vandaag halal ; we doen het net als bij die schapen.

O.A.

De puppenkrant 23.06.12

Vandaag een “specialleke” in de puppenkrant. De trouwe lezers weten dat deze “puppenkrant “ hoofdzakelijk handelt over Hera ’s nestje van eind maart. Maar voor dit nestje waren er al twee nestjes van Belle geweest. En ook de eigenaars van die nestjes  gaven regelmatig “de stand van zaken” en de laatste nieuwtjes over “kattenkwaad” aan ons door.

Vandaag geven we een voorbeeld uit het dagboek dat Carine bijhield over “onze” Harko. Ook nu nog krijgen we heel regelmatig nieuwtjes van hen uit Oostkamp en zien we elkaar toch zo ‘n 4 – 5 maal per jaar . Lees hieronder het relaas van Harko zijn eerste dagen in Oostkamp van dik drie jaar geleden….

Dagboek  Harko  9 januari 2009

Oostkamp, mijn nieuwe thuis

Vandaag verhuisde ik van bij mijn Belle mama, zusjes en broertjes in Vosselaar naar het West-Vlaamse Oostkamp.  Wegrijden zonder de meute erbij was niet zo plezant, maar het wiegen van de auto herkende ik nog van mijn reis naar Frankrijk, dus kon ik maar beter een tukske doen . Mijn nieuwe vrouwtje naast mij vertrouwde ik al gauw en ik vond het leuk om lichaamscontact te zoeken.

Na een grondige inspektie van het huis en een plasje in de voortuin vond ik mijn vertrouwde nestgeur  in mijn nieuwe nestje terug op de meegegeven handdoeken.  En natuurlijk van al die emoties was ik al weer toe aan een tukje….. Na dit korte schoonheidsslaapje was ik er terug klaar voor om op pad te gaan in de achtertuin…….

Zijn dat daar patrijzen in de lucht ? Leuk dat tuinhuis om je achter weg te steken, maar als 't vrouwtje roept, loop ik er toch snel naartoe. Ik hou haar ook goed in de gaten want met al die paadjes hier zou ik m'n weg kunnen verliezen.

Toegegeven, tot nu toe had ik mij stoer gehouden, maar ik begon toch wat heimwee te krijgen naar mijn vroegere thuis …..   Even op schoatje zitten bij den grooten baas deed deugd zunne, ik viel als een blok in slaap op die ondersteunende  arm.  Het slaapje bracht weer nieuwe energie , tijd om m’n nieuwe baasje en vrouwtje eens uit te testen.  Spelen, zot doen,  netjes vragen om te gaan plassen.  Ik krijg dan een lekker snoepje, soms wil ik dat soepje al voordat ik plas, maar m'n nieuwe baasjes zijn streng maar rechtvaardig. Eén keer waren mijn moevementen niet zo duidelijk voor ’t vrouwtje en oeps een plasje in huis. Ze kuisen dat hier op met een ”slunze” en achteraf  bespuiten ze dat met marseillezeep, en ooooh dat rook zo lekker dat ik mij er vlug mee geparfumeerd heb.  Vrouwtje zegt dat ik een "zottekoente ben" . In het spiegelbeeld vd ruit heb ik nog een andere pup ondekt, als ik ernaar grom doet hij dat ook en als ik achteruitloop loopt hij ook weg, phhhhh  de  schijter! 

Poot en lik van Harko

Erg hé…

Na nonkel pater, de plaatselijke pastoor en zelfs “den Bisschop”, is ook de radio en TV wereld aan de beurt in verband met pedofilie.

Vorige maand was het Jos Ghijsen die destijds zijn pollen niet kon thuis houden en de titel van zijn programma op de zaterdag morgen “te bed of niet te bed” nogal heel letterlijk nam. Maar populaire Jos met de grote oren hield dan toch nog zijn handen van kinderen af.

Bij de onthullingen van deze week over die andere “geestigaard en lolbroek” Walter Capiau gaat het dan weer wel over pedofilie. Hij zou “het” gedaan hebben met tienerjongens tijdens jeugdkampen…

En in de politiek kon Pol Van Den Driessche zijn kandidatuur om burgemeester van Brugge te worden ook wel in de kast laten liggen. Dat spelleke ging ook niet door toen bekend werd waar de “losse pollekes” van Polleke overal gezeten hadden…

Wat voor vunzigheid brengt de dag van morgen dan weer aan het licht. En wie heeft dan zijn handen weer niet kunnen thuis houden ? (en sommigen zeggen “hun rits niet kunnen dicht houden hebben”)

Erg hé…

Belle & co

De puppenkrant 22.06.12

Na de regenbui van vorige nacht was gans de omgeving terug “fris”. Alles rook naar puur natuur. Deze nacht hebben mijn zussen en broers hetzelfde over zich gekregen in België en in Nederland.

Of zij daar zo blij mee geweest zijn is nog maar de vraag. Hier in La Magdeleine hebben we geen riolering, alle regen gaat zo de omliggende velden in. En dat er wat van de koer en door de straat gestroomd is, daar kan je wel zeker van zijn .

Bij de dagelijkse wandeling durf ik al eens tussen de zonnebloemen gaan lopen. Het vrouwtje heeft dat niet graag want dan ben ik “uit zicht”. De zonnebloemen steken voor mij torenhoog boven me uit. Moest het baasje zeggen “kom we gaan naar het bos” ik zou het rats geloven.

Belle moet voorlopig aan de rollijn blijven. Die is ‘m de twee eerste wandelingen gesmeerd en kwam niet terug als het hoofdbestuur haar riep. Het baasj heeft dan Heros er achteraan gestuurd om ze terug op te halen maar toen bleven ze beide weg !

Het was toen bij het baasje ‘er lichtjes over’ en de gesprekken met de oprichters van verschillende godsdiensten waren zeker hier niet geschikt voor publicaties. Hij zou ze van alle lelijke dingen gedaan hebben die al meer op folterpraktijken leken, maar toen ze terug waren heeft hij ze toch maar uitgebreid aangehaald met een vriendelijke stem. De woorden die hij sprak tegen hen willen jullie echter ook niet weten…

Wij hebben nog enkele binnengekomen berichtjes.

Van Lando onder andere kwam dit…

Heros oren toe want ik heb nieuws voor de vrouwkes,

vandaag kwam nl Falko weer op bezoek, een kei knappe Heidewachtel reu. Dolle pret, al vond hij op een bepaald ogenblik wel dat ik wat moest dimmen. Daarna was ikzelf ook uitgeteld hoor, hihi. 'k heb in zijn oor gefluisterd dat ik uit een heel knappe familie kom, maar ik denk dat hij het niet zo goed begrepen had, want toen wou hij mij bespringen.

Vanavond werd onze tuin even omgetoverd tot een zwembad en onweerde het. 't Is dat het baasje het zei want ik reageer daar helemaal niet op. Ik slaap gewoon rustig door. Flink hé, geleerd toen ik nog bij mama Hera thuis was en er een onweer losbarstte. Ik heb niets geweten vandaag van de prikjes die ik gisteren heb gehad, al zegt mijn baasje dat die van hondsDOLHEID precies nog niet werkt.

Stevige poot,

Lando

En vanuit Nederland schreef Lobke dit…

Lieve mams,

Vanavond moest ik weer naar de dierenarts.

Nu heb ik daar de afgelopen tijd iedere week wel een keertje gezeten, en ze waren iedere keer erg lief voor mij, dus ik vond dat niet zo erg.

Vandaag hadden we de belgische dierenarts weer, die erg van mij gecharmeerd is omdat ik ook uit België kom.

Nou tot vanavond vond ik haar lief.

Ik zeg TOT vanavond, want wat ze nu toch deed......

Kreeg ik zomaar een naald in m’n nekvel, dat vond ik toch echt niet leuk.

Ik heb de hele boel daar bij elkaar geschreeuwd, zijn ze nou helemaal een haartje betoeterd.....

Eigenlijk moest er ook nog iets in m’n neusje worden gedaan, maar daar wachten ze mee omdat ik pas kennelhoest heb gehad, ik zou dan opnieuw ziek kunnen worden.

Ik werd ook nog op de weegschaal gezet, ik weeg nu 10.75 kg. Iedere week een kilootje erbij, dus dat is goed op schema.

Ook Siebe moest er aan geloven vanavond.

Die kreeg een naald in z’n borst, omdat daar ‘’iets engs’’ zat.

Gelukkig viel het allemaal mee, een cyste waar het meeste vocht nu uit is gehaald, en hopelijk verdwijnt het verder vanzelf, anders mag hij een dagje bij de dierenarts gaan logeren.

Toen we weer een tijdje thuis waren wilde het vrouwtje m’n halsbandje weer omdoen.

Ik heb me hevig verzet, ik was echt niet van plan om nog een keer naar die dierenarts te gaan.

Maar ik moest het toch om, en toen bleek dat we nog even gingen wandelen.

Ja, dat vond ik natuurlijk wel leuk!

Zo mam, dat was m’n verhaal weer.

Ik was even heel erg moe, maar heb nu toch wel weer zin om die grote lummel hier even het leven zuur te gaan maken.

Lieve kusjes weer, ook voor m’n zus, oma en oom.

Lobke

’t Gaat knetteren…

Als het waar is wat Sabine allemaal vertelde vanavond tijdens het weerbericht, dan gaat het nog erg “knetteren” in Belgenland.

Wij kregen het vannacht al over ons. En ’t was niet van de poes. Vanaf kort na middernacht tot een uur of twee volgde de ene bliksemschicht de volgende aan een erg  hoog tempo. De donderslagen deden ramen en deuren trillen en daveren…

En wij… wij zagen dat het baasje ook niet bang was en hebben geen kik gegeven. Belle heeft rond een uur of tien, toen was het onweer nog heel ver af, enkeel malen geblaft maar dat had totaal geen zin. Dat besefte ze waarschijnlijk ook zelf wel toen we in het oog van de storm zaten !

He tweede onweer in twee weken heeft Lucy dus stoïcijns kalm gelaten. We mogen dus zeggen dat het een zorg minder is. Al onze vier Drentjes zijn “onweerproof”, en daar zijn we niet kwaad voor. We weten wat  het is met een hond te zitten die bang is van elke knal of donderslag. Bas was zo, en het was er niet uit te krijgen, wat je er ook tegenover zette.

Als het onweer dat nu bij jullie overkomt hetzelfde is als dat hier van gisteren dan ga je morgen ook hetzelfde weer krijgen als wat wij vandaag tijdens de dag kregen … En verheug je er maar op, het was hier vandaag prachtig weer… En dat gunnen we jullie dan ook.

Belle & co

Onze muziekboom…

Het is dan wel geen opera of operettemuziek, geen jazz of popmuziek, maar zijn geluid is alom tegenwoordig op dit moment.

Onze reuzengrote lindeboom staat in bloei. Duizenden, misschien wel tienduizenden bijen hebben hun weg naar de boom gevonden om van de miljoenen kleine bloemetjes het stuifmeel te verzamelen, de bloemetjes te bevruchten en met het stuifmeel richting korf te vliegen om van de beste honing die er bestaat van te maken !

En zo een wonder van de natuur staat hier bij ons voor de deur op de koer. De boom op zich maakt de charme van het huis al waar. Een tien parasols boven elkaar geven in de zomer de schaduw die onze lindeboom ons geeft.

Buiten de tal van voordelen heeft de boom toch ook een nadeel, vooral in deze periode. De bijen die de boom bezoeken blijven algemeen gezien wel hoog genoeg maar toch heeft het baasje al enkele malen een kreet richting Lucy moeten laten wanneer ze weer eens met een poot op een bij wilde slaan, of er zelfs eentje wilde opeten !

Nu hebben we wel geluk dat Lucy goed luistert naar de bazen. Vooral “kom” kent ze goed, en dat is al een meevaller. Voorlopig is ze stekenvrij maar we herinneren nog levendig de dikke gezwollen snoet van Kyra vorig jaar. Het is geen zicht en het doet nog flink veel pijn ook. Om nog maar te zwijgen wat er gebeurt wanneer ze een steek in haar keel krijgt !

Belle & co

De puppenkrant 21.06.12

“Doe maar kalm aan” zegt het baasje “je hebt nog alle tijd vandaag want het is vandaag de langste dag van het jaar en de kortste nacht. Vandaag begint de zomer.” Dat gaan we dan maar doen denk ik. Ik en mijn zusjes en broertjes zijn geboren toen de lente nog heel pril was, en “zomer” dat moeten we nog ondervinden.

Als je dan een heel lange dag krijgt en maar een korte nacht om te recupereren, klopt er ergens iets niet. Wij zouden voor fifty-fifty kiezen.

Vandaag heb ik kennis gemaakt met een heel groot blauw lawaaimachien. “Een tractor” zegt het baasje. Het machien kwam tegenover onze tuin het hoge gras af rijden. Ik dacht dat ze dat zoals ons baasje deden met een oranje machien. Maar deze hier, aan de overkant van de straat, was wel 100 x groter. En die had ook haast even veel keren meer lawaai bij. Nu zegt ons baasje dat het grote machien eind deze week waarschijnlijk nog twee maal gaat terug komen met nog minstens even veel lawaai. Eerst komt ‘m dat gras nog eens omkeren en daarna komt ‘m met een machien om balen te persen van dat hooi.

Het baasje zegt dat het hooi voor de konijntjes van Monsieur Martin is. Die ken ik nog niet maar ik heb gisteren in dat hooi, dat toen nog gras was, een flinke sigaar gedraaid. Nu maar hopen dat die Cubaanse niet mee in een baal terecht komt.

Uit Roosteren komt er dan weer een triest bericht. Lennaert schrijft dat de moeder van zijn vrouwtje is overleden. Ons baasje wist het al van zondag maar liet het aan Lennaert en familie over om het kenbaar te maken. Wij leven in elk geval mee met Jeannie, Chris en familie.

Hieronder het bericht van Lennaert…

Hallo Faeselaars, puppelaars en Drentelaars,

Het is even stil rondom mij. Niet dat ik ziek ben, of dat het vrouwtje boos is op ome Faes omdat hij mopjes vertelt over blondjes, Hollanders of oranje mensen…..

Het ging niet goed met de moeder van mijn vrouwtje en ze is overleden. Het was heel verwarrend voor mij, ik was best veel alleen en schreeuwde om aandacht. Ik poepte in de gang, en toen kreeg ik aandacht, maar niet die ik bedoelde.

Ik was zo blij als het vrouwtje thuis kwam, maar dan was ik te druk en stopte ze me in de bench. Dan maar eens kijken hoe papa Cartouche dit aanpakte. Hij was heel rustig, drong zich niet op, ging naast het vrouwtje zitten en drukte heel voorzichtig van onder op zijn hoofd in haar hand.

Ik mocht weer uit de bench en maakte me net als papa onzichtbaar en we lieten het vrouwtje vertellen en vertellen. De hele tijd had ze onze koppetje als steun in haar handen.

Haar moeder heb ik ook nog gezien, want ze nam me toen het nog redelijk ging mee naar het verpleeghuis. Hier zaten allemaal lieve oude mensjes die me knuffelden. De laatste keer lag er een lekker wit rond snoepje in haar kamer. Ik voelde me happy, wat licht in mijn hoofd, en zag overal zwevende lekkere kluifjes. Normaal rijd mijn vrouwtje altijd voorzichtig als ik achterin zit, maar nu niet. Na 5 minuten kwam mijn laatste maaltijd met pilletje naar buiten en was ik direct van mijn verslaving verlost.

Zaterdag wordt ze begraven bij ons in het dorp. Het zal nog even stil blijven rondom mijn persoontje.

Een dikke natte neus,

Lennaert

Van Lando die bij de dierenarts was voor een prik…

Dag lieve familie,

Hier nieuws van prikkemans. Jaja prikkemans, ik heb vandaag 2 spuitjes gehad en dan nog een rare spray in mijn neus. Maar de dierenarts zei dat ik geen flauwe was en ieders vriend. Dat is ook zo. 'k heb juist mama haar vriendin der voeten gewassen met lekjes. Ik weeg al 11 kilo en de dierenarts schrok enorm hoe groot ik op 3 weken geworden was. Ik eet dan ook heel graag en heel veel. En wat ik na het eten doe als ik echt niks meer krijg, dat zie je op de foto: als er niks naar het potje komt dan ga ik toch lekker zelf iets zoeken met het potje. Dat beloofd voor later: op jacht met een etensbakje in mijn mond! Nee hoor, dat hou ik voor achter de schermen.

Lieve likjes,

Lando