De puppenkrant 19.07.12

Ze gaat snel…

Ons kleintje gaat snel, te snel naar de zin van het hoofdbestuur… Het pupje is een jong hondje aan het worden en dat is spijtig. Het bolletje wol is ze nog wel maar daarstraks heeft ze met haar grote bek een kruising tussen een Labrador en een Griffon laten terug deinzen !

We waren in de dierenartsen praktijk van dr. Benoit Hans om een afspraak te maken voor haar derde vaccinatie. Dit is de vaccinatie die bescherming moet geven tegen o.a. de rattenziekte. Daar kwam de “Labgrif” vanachter de balie eens piepen wie of wat die lefgozer wel was aan de andere kant van de balie. Was die snel terug op zijn plaats zeg !

We hebben dan de weegschaal ook eens opgezocht. En dan krijgt de titel van dit bericht zijn ware betekenis. 16,250 kilogram gaf de bascule aan, en dat voor een teefje. Dat is maar 250 gram minder dan Lando, haar broertje. En het gewicht van 16,25 kg geeft nu toch wel echt aan dat het een groot meisje aan het worden is …

Morgen om 16u15 verwachten ze ons terug bij de “veterinair” voor haar laatste puppyprik. Bij deze dierenarts stapte ze net zo vrolijk binnen als bij Aline of Nelly. Ze heeft totaal geen tegenzin om naar de dierenarts te gaan en daar is het hoofdbestuur niet rouwig om.

Het baasje weet nog maar al te best hoe het was met Bas destijds. Van hem staan de remsporen nog steeds op de oprit van de dierenkliniek in Beerse. Bij Bas was het telkens het makkelijkste om zijn 35 kilo gewoon binnen te dragen. Maar na hem hebben we met geen van de honden nog slechte ervaringen van op dierenartsenbezoek te gaan gehad.

Belle & co

Oma is 100 jaar geworden

Bij die gelegenheid komt natuurlijk de burgemeester op bezoek.
"U leeft nu al honderd jaar," zegt hij.
"Wat is er,in die honderd jaar nu de grootste verandering in uw leven geweest?"
Zonder een seconde na te denken zegt oma:"De dokter!"
"De dokter?"vraagt de burgemeester verbaasd.
"Ja,"zegt oma "toen ik 20 jaar was" zei de dokter "helemaal uitkleden en ga maar liggen." Toen ik 40 jaar was,zei de dokter:"Bloesje uit en ga maar zitten." En sinds ik 80 jaar ben, zegt de dokter: "Steek je tong uit en blijf maar staan!"

L.M.

De puppenkrant 18.07.12

Het zal aan de zondag gelegen hebben, of aan het hoge water in de ondergelopen straten in Belgenland, of aan geen inspiratie van de collega’s correspondenten…

Maar gisteren was er plots terug kopij voor de puppenkrant uit binnen en buitenland !

Het blijkt nu toch dat al mijn nestgenootjes aan het tanden wisselen zijn, en dit tot groot plezier van de tot bloedens toe geteisterde huisgenoten.

Straks mag ik nog eens met de auto mee, het gaat richting dierenarts in Ruffec. Het baasje gaat om een afspraak te maken voor de derde en laatste puppyvaccinatie. We hebben wel een afspraak voor het einde van augustus bij dr.Aline maar het baasje vind dat ik dan te lang “over datum” ben. De afspraak bij Aline of bij Nelly gebruiken we dan wel voor iets anders. Het zal raar zijn deze maal, geen madam dokter aan mijn lijf want hier in Ruffec hebben we keuze uit twee mannen dierenartsen, dr. Joël of dr. Benoit toevallig beide van Belgische origine maar wel Franstalig, afkomstig uit de streek rond Luik en ook nog eens studiegenoten destijds !

Ik kan dan ook nog eens op de weegschaal in de dierenartsen praktijk want het baasje vindt dat ik DIK aan het worden ben. Ik houd het op GROOT, net zoals Obelix beweert wanneer men zegt dat hij dik is !

Hier komen de verhalen van d Maaskant en Oud Turnhout.

Lennaert vertelt het volgende…

Ja ome Faes,

Iedereen op vakantie!, slecht weer! Probeer dan maar eens krant vol te krijgen. Ik zal dan toch mijn best doen.

Zoals jullie van mij gewend zijn gaat alles goed met me. Net als mijn broers en zussen een hoop nieuwe tanden in mijn mond, en dan maar hopen dat alles netjes op z’n plaats groeit. Ik was ook laatst bij de dierenarts en die zei, iets wat ome Faes ook al had gezegd, “ niet te lang door gaan met puppybrokken”. Als ik 4 maanden ben kan ik al over op de normale brok. Is dit inderdaad zo, hebben meer mensen en honden dit advies gekregen?

Ik heb tegenwoordig ook last van “proppen” in mijn oren en heeft het vrouwtje extra met me geoefend. Thuis doe ik natuurlijk alles voorbeeldig, maar donderavond zal ze wel merken of het extra oefenen geholpen heeft. Hier wordt ik niet afgeleid door Janssen* en Mia* en lopen er geen konijnen over het grasveld die van die heerlijke dropjes achterlaten.

Op de punt van mijn staart groeit nu iets wat het begin moet worden van een mooie pluimstaart. Ook heb ik nu een broekje aan en lijk ik wel een volendammer van weleer. Mijn witte haren groeien harder dan de bruine en zijn de strakke randjes van de bruine platen vervaagd door de witte haren. Ja, nu weet ik het zeker! Ik ben een drent.

Wat de zomer en vakantie betreft……..alleen maar regen. Vrouwtje zag vanmorgen heel veel ganzen overvliegen, en normaal verschijnen die eind september. Wij hebben nog geen vakantie, nog 2 weken, en dan wordt het mooi weer……….en anders moeten we doortrekken naar Frankrijk met een heel nest katten in de “kattenbak”, “ hee nu snap ik waar die term vandaan komt”.

Als toegift op de “ode aan de Maas” door ome Faes, een mooie foto. De foto is genomen vanuit waar ik woon, met uitzicht op Heppeneert (Maaseik) vorig jaar. Toen stond de Maas weer verraderlijk hoog.

Foto’s van mij, worden hopelijk ook nog eens gemaakt, Zou het iets met het weer te maken hebben?

Kort samengevat: alles palleti en crescendo.

Jullie Lennaert

*zie eerder in het blog

En in Oud Turnhout zullen ze ook al wel eens “dikke”gezegd hebben…

Dag moe en andere zottekes daar,

Van jullie zon hebben wij weinig gezien hoor. Ik ben vandaag mijn 3de en laatste spuitje gaan halen bij de dierenarts. Ik woog 16,5 kilo, heb boven al 2 en onder al 2 tanden gewisseld en doe het heel goed.

Vanavond zijn we aan de clarissen in Turnhout gaan wandelen. Naar't schijnt moet je dan eieren meenemen als je goed weer wil maar die waren we vergeten.

Mijn baasjes zeiden dat vandaag mijn Nederlandse roots goed naar boven kwamen tijdens de wandeling: precies ne vliegenden hollander. Ik vloog door het gewas, hoppekee over een gracht, floep onder de pinnekesdraad, ... Ik heb mijn vaders nationaliteit dus eer aan gedaan, hihi.

In bijlage een foto van mij terwijl ik dit berichtje schrijf.

Dikke dikke zoen,

Lando

Alsmaar meer…

Inderdaad alsmaar meer gaat de omgeving van ons gehucht “lieu dit Ferret” geler zien. De zonnebloemen hebben hun maximum hoogte bereikt en de bloemen beginnen open te komen.

Nog enkele dagen en gans de omgeving ziet geel, zonnebloemen geel ! In al die dertien jaren dat we nu hier zijn, is het nog nooit gebeurd dat er zoveel zonnebloemen zijn aangeplant geweest. Gans ten zuiden van het gehucht is zonnebloem, zover je zien kan. Aan de andere kant van het gehucht, waar we vanuit het huis geen zicht op hebben staat vol graan en ook stond er een veld waar raapzaad was aangeplant. Die “colza” is ondertussen ook geoogst en aan het graan zijn de landbouwers druk bezig met hun immense machines.

Op de akkers waar al geoogst is kunnen we op het moment goed rennen, proper blijven en muizenholletjes uitgraven. Omdat ons baasje niet graag heeft dat Lucy dat ook doet gaat hij nu al enkele dagen met Lucy en Hera samen wandelen en nadien met de twee “bruintjes” Belle en Heros.

Dat heeft een doel… omdat hij met Lucy verder wil gaan in de jachtopleiding dient zij te luisteren naar de baas, en de ondervinding heeft geleerd dat het oppeuzelen van een fris jong muisje beter is dan wat het baasje als snoepje kan aanbieden… Dus gaan ze graven tot aan het muizennest en zitten hun oren mee onder de grond… het gevolg laat zich dus raden !

Maar als Hera samen met haar dochter op wandel is gaat het verbazend goed, althans beter dan wat het baasje er kon van verwachten. Het is zelfs zo dat Lucy het baasje volgt, zelfs wanneer Hera toch aan het graven is, en dat was buiten verwachting van ’t baasje.

Maar ook Hera komt dan sneller dan wanneer ze met Heros en Belle op stap is. Is het dan toch zo dat ze nog steeds grote aandacht aan Lucy geeft en haar niet verder laat gaan dan wat zij veilig acht ?

We houden jullie op de hoogte van de ontwikkelingen omtrent die twee…

Belle & co

De mijne niet…

De puppenkrant 17.07.12

De correspondenten zijn op vakantie blijkbaar, er is geen kopij binnen gekomen vandaag.

Ook hiein La Magdeleine gaat het druk beginnen worden. De eersten , tante Rita en co zijn hier al in de buurt neergestreken, zondag komt J.P. , Ute en de Drentjes ons hier vervoegen voor een week. Maar het is ook goed mogelijk dat baasjes’ “kleine” zusje en Paulhun nieuwe kar even komen uitproberen op de Franse wegen en enkele dagen van de zon komen profiteren.

Vanaf zondag gaan we dus de puppenkrant niet dagelijks meer op het blog brengen, ook onze baasjes hebben dan de handen vol en het baasje gaat ook zijn sociale kontakten dienen te onderhouden. Twee tot driemaal per week denkt hij de krant te publiceren. Indien er echter veel vakantiebelevenissen in de bus vallen wil hij het aantal edities wel opvoeren. We zien wel hoe het vordert…

Isteren kregen we wel enkele losse berichtjes binnen waarbij eentje toch wel even wat meer aandacht vraagt.

Karin was met haar Lobke naar de dierenarts geweest voor Lobkes derde vaccinatie en daar had de dierenarts Karin er op gewezen dat de gebitjes van de tanden wisselende pups goed in de gaten dienen te worden gehouden. Trekspelletjes dienen zoveel mogelijk te worden vermeden (groot probleem hier bij ons met vier spelende Drenten). Naar binnen groeiende tandjes kunnen gecorrigeerd worden door te laten spelen met een vrij hard balletje of een kunststof kauwbeentje aangepast aan de grootte van de hond.

Niet dat het gaat voorkomen dat de pups een slecht gebit krijgen maar een controle van het gebit bij de dierenarts bij de derde vaccinatie is geen overbodige luxe. Een mooi regelmatig gebit is één van de punten waar keurmeesters sterk op letten wanneer  je met je hondje later naar een hondenshow of clubmatch zou gaan.

Gisteren namiddag kregen we nog bezoek aan huis van Jeanine. Jeanine hebben we hier in de Charente leren kennen en woont momenteel met Laurent, haar Franse echtgenoot, terug in België. Meer zelfs, enkel een water, in dit geval de Maas scheidt hen van onze pa Cartouche en broer Lennaert. Jeanine woont in een straat in Dilsen-Stockem die eindigt aan de Maas, en Cartouche en familie wonen enkele kilometer verder in Roosteren in een straat die vlak langs de Maas doorloopt. Ze kunnen haast over het water naar elkaar roepen…

Jeanine hadden we vorig jaar hier in La Magdeleine en in Dilsen nog getroffen. Jeanine kwam ons er aan laten herinneren dat we in november bij hen nog een verjaardag moesten komen mee vieren. Het lijkt er sterk op dat we enkel nog aan de Maaskant komen voor feestjes of voor hondjes te laten dekken. En wat blijkt dan ? Zowel in feesten als in teefjes dekken zijn ze super goed daar in de buurt van Maaseik ! Zeg maar dat onze baas dat zo gezegd heeft !

Belle & co

Een verademing…

Het was een ganse dag mooi weer, amper een wolk gezien en diegene die er geweest is was van het “vriendelijk” type . Dus zeker geen regenwolk type !

Dat schrijven we nu niet om de “noordelijken” jaloers te maken want het zou ook ginds boven, beter weer gaan worden .

Ons baasje heeft vanavond enkele mooie foto’s gemaakt van de omgeving en de werkzaamheden in de buurt. Want dat kunnen we wel voorzien, het gaat geen stille avond en nacht worden.

Sinds deze morgen zijn de pikdorsers terug op de velden gearriveerd. Die gaan waarschijnlijk dadelijk hun zware schijnwerpers aanzetten om nog een stuk van de nacht te kunnen verder werken. Want wanneer er weer eens een buitje valt staan ze weer enkele dagen achteruit. De coöperatieve nemen uit veiligheids overwegingen geen nat of vochtig graan. Er zijn al silo ’s genoeg ontploft door gistend graan of stof ophoping.

Er is ook nog een overzichtsfoto van de velden, waar we deze avond nog een wandeling hebben gemaakt. Het graan staat nu op maximum hoogte en voor Lucy is et zelfs met graan jumpen niet mogelijk om boven de halmen uit te kijken. Het baasje loopt dan door de gangen die gemaakt zijn door de tractorwielen en Lucy blijft dan dichtbij en moet zich enkel oriënteren door het geluid en de geur verwaaiïng om het baasje of Hera terug te vinden.

Tot nu toe doet ze het heel goed want zelfs in het zonnebloemenveld kan zij zich goed oriënteren, maar we blijven voorzichtig.

Belle & co

Superman…

Het is 7u 's morgens. De man komt thuis en zijn vrouw zit hem kwaad op te wachten.

Zij: "Awel Superman, vindt ge het uur dat ge nu thuiskomt niet een beetje overdreven ?"
Hij: "Ik kan het u uitleggen, het spijt me maar ik was bij klanten."

Zij: "Ah ja ? En daar hebt ge de ganse nacht liggen kletsen dan, tot 7u 's morgens zeker, nietwaar Superman !!!"
Hij: "Laat mij toch uitleggen vrouw ! Ik heb een nieuwe klant kunnen binnenhalen en we zijn Italiaans gaan eten."

Zij: "En dat tot 7u 's morgens zeker, ge neemt mij voor een achterlijke trut zeker, Superman !!!"
Hij: "Ja, goed. Daarna zijn we nog efkes op café geweest, tot een uur of 3."

Zij: "Ah ja, tot 3u en wat hebt ge dan tot 7u uitgestoken hè, Superman ???"
Hij: "Ja, Euh, .. dan zijn we nog wel efkes naar een strip-tease tent geweest, maar alleen om toe te kijken zenne, dus eh... zoals ik al zei eh... ."

Zij: "Allée vooruit, ge hebt alleen maar gekeken, en rustig afgewacht? Hmm, wat gaat ge mij nu nog allemaal wijsmaken, Superman ???"
Hij: "Laat mij't nu toch ne keer fatsoenlijk uitleggen en luister nu toch es ! En trouwens, waarom noemt ge mij nu al de hele tijd Superman ???"

Zij: "Omdat verdomme voor zover ik weet alleen Superman zijn slipje over zijn broek aandoet !!!!"

J.V.H.

De puppenkrant 16.07.12.

De zon schijnt ! ! ! (in de Charente toch al) En er is geen wolk te bespeuren aan de hemel, zo ver het oog reikt. Dat voorspelt dus een warme dag vandaag. Nu er een grote groep van het baasje zijn familie in de buurt is aangekomen . Tante Rita en nonkel Luc zijn mete eendchter, schoonzoon en twee kleinkinderen in Saint Fraigne neergestreken. Dat is zo een 15 tal km hier vandaan. Die zullen wel eens langskomen als het een dag geen zwembadweer is .

We kregen gisteren twee verhalen binnen over de verschillende jachttrainingen van mijn puppenfamilie en ook nog foto’s van ons “kleintje” Lili-Lou en van Loek, die samen met hun hondenschool op wandel waren in Limburg.

Lucy

Nieuws van Lobke uit Numansdorp

Lieve mams,

Hier weer eens een zondags berichtje van je lieve schatje Lobke, hoewel, hier vinden ze me af en toe niet zo schattig...

Ik maak m’n grote vriend Siebe het leven tegenwoordig af en toe wel erg zuur.

Ik val hem regelmatig aan,het liefst vanuit een plekje waar hij me niet ziet, en er niet op bedacht is.

Het is ook wel erg leuk om hem te zien ‘’dansen’’, tenminste, dat vind ik. M’n baasjes zeggen dat hij dat doet om z’n poten tegen mijn tandjes te beschermen, en dat ze blij zullen zijn als ik m’n hele gebitje heb gewisseld. Dat snap ik niet, tandjes zijn toch tandjes?

Nou, vanochtend heeft hij even rust gehad, toen was ik naar training.

En nu ik weer thuis ben, is híj naar training gegaan.

Maar even wat anders, ik heb GROOT nieuws: IK HEB GEZWOMMEN!

Niet één keer, maar wel twee keer ben ik een diep water over gezwommen, en gelijk netjes, geen gespartel!

Eigenlijk moest ik ook wel, want de juf tilde me op en liet me voorzichtig in het water zakken. En m’n vrouwtje stond aan de overkant van het water te roepen, dus daar moest ik wel naar toe.

En ze was zóoooooooooo trots op me!!!

Ook alle andere pups hebben gezwommen, knap hè?!! ‘

Alle andere oefeningen gingen ook goed, dus ze zijn hier erg tevreden over me.

Jammergenoeg was het baasje er vandaag niet bij, dus er zijn geen foto’s gemaakt, maar die hou je wel tegoed, mam.

Lieve mam, heel veel knuffels van een nog natte Lobke, ook voor oma, oom Heros en jouw baasjes!

Lobke.

En ook nog nieuws van Lando’s training

Dag vakantiegangers,

hoe is het daar in het land van de zonnebloemen? Ik ben vanochtend met Lowie en Zeno gaan trainen, Libre was nog niet wakker denk ik. 't baasje was wel vergeten mijn stopjes uit mijn oren te halen waardoor ik het commando volg niet zo goed hoorde. Mijn aandacht was vèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèr weg. Ook bij de oefeningen op het plein was mijn aandacht meer bij de andere hondjes dan bij het baasje. Dat liep dus niet zo vlot. Mijn baasje gaan zoeken als die verstopt zit of een weg door de begroeide gracht naar haar vinden kan ik heel goed en snel. Ook het zwemmen ging heel goed, ik houdt mijn kin al niet meer zo hoog en zwem rustig. Uit het water eerst moeten gaan zitten en dan pas schudden zit zo nog niet in mijn systeem maar dat zal ook wel komen. Mijn broer Lowie verdient wel een hele grote pluim want die heeft het vandaag super goed gedaan, van het begin tot het einde! Oefen jij daar ook zus?

Groetjes,

Lando

Nog twee duizend vijfhonderd

Zij die al eens op de teller in de linkse kolom kijken van het Bas & Belle blog hebben al gemerkt hoe hoog de teller al is opgelopen.

Nog een week , maximum twee weken en de teller staat op 300.000 “views”. Wil jij ook tot wereldwijde beroemdheid gepromoveerd worden, leg dan je foto apparaat gereed en het moment dat de teller op 300.000 staat neem je daar een foto van. Die mail je ons en wij doen de rest. De wereld kijkt vanaf dan anders tegen je aan !

Je komt dan in het gezelschap van Monika Donkervoort en Ute Claessens, toevallig twee dames met Duitse roots of er wonende . Heren, zet je extra scherp want het is goed toeven tussen de twee dames. Monika nam een foto van 200.000 en Ute van stand 250.000.

Wie gaat 300.000 fotograferen ?

Hier in La M. was het kalm, deze voormiddag kreeg het baasje wel een telefoon op de GSM die hij dadelijk doorverwees naar de vaste telefoon. Zus Rita, beter bekend op dit blog als de koekjestante was onderweg naar hier en had op de info borden boven de snelweg gelezen dat er een uur file was voor Parijs.

Het is al meermaals gebeurd dat ons baasje dan iemand langs de telefoon via sluip- en andere wegen iemand langs Parijs gidst. Ook nu weer ging de omleiding via de Porte de la Chapelle en de Porte de St Cloud naar Boulogne-Billancourt naar de A10 richting Bordeaux.

Even later kreeg het baasje dan telefoon dat alles goed verlopen was en dat Parijs “gerond” was in een recordtijd. Ja zus Rit is dan weer beter bekend in Luik en Luxemburg…

Belle & co

De Puppenkrant 15.07.12

Spijtig maar het is niet anders, ook hier in de Charente begint de dag…nat ! Ook onze twee correspondenten in het buitenland, zijnde Lana en Lando in het noordelijke Belgenland doen of kunnen niet anders dan het over nat en regen hebben.

Nu dachten wij dat Lando het enkel ging hebben over zijn uitstap naar zee maar ook daar is hij van onder, van de golven , als van boven, van de regen, nat geworden !

Op dit moment (08u10) is het hier duveltjeskermis. Niet dat onze baas al aan “Den Duvel” bezig is maar dat zeggen ze in de Kempen en op nog plaatsen in België wanneer het tegelijk regent en de zon schijnt. Volgens “den bompa”, de vader van ons baasje, zouden ze dan in de hel ijzeren wafelen bakken, maar dat hebben we alleen van horen zeggen.

We geven hierna de belevenissen van Lana uit Aalter die UFO’s en buitenaardse wezens opmerkt in hun tuin, en Lando brengt verslag vanuit dezelfde hoek van ‘t land maar iets westelijker, vanuit Bredene en Den Haan aan zee.

Lana ziet beestjes …

Hallo allemaal,
Ik heb iets ergs meegemaakt deze week. Ik werd 2 keer aangevallen door buitenaardse wezens! Het vrouwtje zit zich hier een kriek te lachen, maar ik zweer het ... Beangstigend!

Er was eens, op een druilerige morgen een kleine Drent ( ik dus) die dringend een ochtendplasje moest doen. Ferm door de beentjes gaand in de boomschors ...gebeurde er iets vreemds. Ik wilde niet meer spelen met het baasje, ik kwam niet enthousiast aangespurt ... Niets, nada. Ik bleef zielig op mijn zijkant liggen piepen .... Gelukkig kwam het baasje mij redden van een ... naaktslak! Dat vieze beest was aan mijn buikje blijven plakken! EKKES! En dat beest moest van mijn buikje, ONMIDDELLIJK !
Vandaag ging ik in de regen wandelen met het vrouwtje (Ik hou niet echt van de regen, want wanneer het regent doe ik mijn drolletje in de fietsenstalling in plaats van buiten. Ik loop dan tegen de muur van het huis snel terug naar binnen). Ik nam enthousiast met grote sprongen de graskant voor mijn rekening. Wanneer ik terug op de stenen liep, deed ik gekke sprongen. Ik rolde over de grond en piepte de longen uit mijn lijf! Yep, ik had een soort kleefkruid ontdekt. Die nijdige dingen kleefden op mijn vel! Het vrouwtje moest alle kleine bolletjes van mijn lijfje plukken want anders ging ik niet verder! Zie je nu wel dat ik aangevallen werd door buitenaardse wezens!!!!!!!

Wandelen is leuk, maar zit vol gevaren!

Poot Lana .

Lando maakte kennis met de zee…

Dag moe & Co,

hier ben ik weer hoor, met de frisse zeelucht in mijn neus! Vanmorgen om 7u20 vertrokken we voor een ritje van 1,5 uur naar Bredene. Ik heb altijd geslapen. Toen we Thiebe gingen halen op de kampplaats had ik weer beziens hoor, er werd nogal achter mijn oren gekriebeld. We zijn dan lekker een terrasjes gaan doen in den Haan waar ik ook heel flink was. En dan, le moment suprème: door de duinen het strand op! Kei leuk dat zand tussen mijn tenen, ik stoeberde er nogal door en bleef keurig in de buurt van mijn baasje, ik wijk echt niet ver af van hen. Aan 't water probeerde ik schelpen te eten maar moest dan heel snel wegspurten voor de aankomende golven. Wat was dat? Helaas ging het dan al terug richting auto want de regen viel met bakken uit de lucht. Aan de auto kreeg ik wat korrels maar die kwamen er zo weer uit, huppekee het bakje terug in. Op de parking heb ik dan nog 3x overgegeven. Zou het zoute water waar ik alleen maar aan gelikt heb er voor iets tussen zitten? Onderweg zijn we 2x moeten stoppen omdat ik veel slijmen overgaf en daarna gaf ik nog een beetje over. Thuis dan maar wassen en heerlijk rusten op de zitzak waarna ik weer helemaal opgeknapt was. Het was een hele belevenis vandaag!!!

Zoute likjes,

Lando

Nationale feestdag Quatorze Juillet

Veel hebben we er niet van gemerkt vandaag dat het vandaag nationale feestdag in Frankrijk was. Op TV-journaal hebben we “de Swa” gezien die de troepen schouwde. Van die 500 vliegtuigen bleken er heel wat minder te hebben deelgenomen aan de parade. Maar ’t was wel mooi en kleurrijk, en de soldaatjes hadden goed geoefend voor de marsch over de Champs Elysee. Er zat geen enkele “Kwatta soldaat”* tussen.

Hier in La Magdeleine was het kalm vandaag, geen echte regen, wel zo eens een enkele keer dreigen en dan een paar druppels laten vallen. Er was wel veel wind vandaag, maar dat deed alles wat de vorige dagen kletsnat geworden was in geen tijd opdrogen.

Deze morgen hoorden we zware knallen in de verte. Volgens monsieur Bonnot, die bij ons de verwarming altijd nakijkt en die ons baasje bij de bakker tegenkwam waren ze in Villefagnan aan het “schieten”. Zoiets met een carbuur knalbuis zoals ze in Vosselaar ook eentje gebruiken als er weer eens iemand de dag nadien in het huwelijksbootje gaat stappen. Maar hier hadden ze blijkbaar toch zwaarder gas dan in Vosselaar want hier hoorde je het makkelijk 5 kilometer ver !

Er blijkt hier ook een soort virus in de buurt te hangen. Heeft veel weg van een slaapziekte virus.  Vier Drenten die halve dagen slapen en een hoofdbestuur dat ganse dagen loopt te geeuwen. En het baasje beweert dan bij hoog en bij laag dat hij niets van de tour heeft gemist vandaag. Toch hebben wij (om beurten) 50 kilometer koers meer gezien dan hijzelf!

Dat wij de koers gezien hebben was omdat hij ons wakker hield met zijn gesnurk ! En toch blijven beweren dat hij niet geslapen heeft. De keikop !

Vanavond, na de wandeling heeft ons baasje nog wel een mooie “arc en ciel” ofte regenboog gefotografeerd. Die stond mooi boven de hangar en ging van grond tot grond. En weer hing er geen pot goud aan het uiteinde van de regenboog. We beginnen zo stilaan te denken dat het een fabeltje is , dat van die regenboog en dat goud !

Belle & co

*”Kwatta soldaat”, soldaatje dat vroeger afgebeeld stond op een pot choko van Kwatta, die marcheerde met zijn rechterarm en rechterbeen samen ipv rechterarm samen met linkerbeen !

Luna’s foto’s…

Deze morgen kon het baasje de foto’s van Luna niet plaatsen omdat ze in “TIFF” waren door gestuurd. Maar ons baasje heeft zo nogal wat “handige Fonsen” onder zijn kameraden die dan vrijblijvend en spontaan hulp bieden.

Hieronder de door Fons bewerkte foto’s (van TIFF naar JPG format).

Merci Fons in naam van de Puppenkrantlezers.

Belle & co

De Puppenkrant 14.07.2012

Vandaag een bericht vanuit “Lesswood”, deelgemeente “Highstreets”. We zullen het eerst maar eens in ’t Vloms zeggen. De puppenkrant van de 14°juli 2012 en het eerste bericht komt uit Minderhout, deelgemeente van Hoogstraten.

Nu is Luna wel geen pup uit het L-nestje van begin dit jaar maar ze heet voluit Kyra-Luna en is momenteel 16,5 maanden oud en dochter van oma Belle.

Luna’s baasjes, Inge en Yvonne, zijn ook trouwe blog lezers en bezoekers bij ons in Vosselaar samen met Luna. Veel kans zelfs dat ze in september ons nog een bezoekje brengen in La Madeleine. Zij gaan immers hun vakantie doorbrengen in de Dordogne, en laat dat nu een aangrenzend departement zijn van de Charente !

Hier komt Luna’s relaas

Dag moe, Nonkel Heros, Tante Hera, kleine Lucy, Jan en Simonne,

Jusque sept semaines et nous sommes aussi dans la douce France.
Samen met de baasjes volg ik de blog bijna elke dag. Baasjes herkennen de verhalen uit het nieuwe nestje goed hoor. Elke avond voor het slapen gaan, lezen we samen nog een verhaaltje en dan mag ik als een blok in slaap vallen.

Inderdaad, ik krijg van mijn baasjes een snelcursus Frans want ze zouden mij graag alleen naar den boulanger sturen als we binnen een paar weken in Frankrijk zijn.

Hoe gaat het daar met jullie in de Charente? En voegt kleine Loesje zich of wordt er al wel eens gegrold op haar? En verdwijnen de piranatandjes bijna?
He Lucy, wist je al dat voor elk tandje je kwijtspeelt er 's nachts een fee langs komt, die een bot achterlaat? Als je baasjes het niet snappen, moet je gewoon aan hun broekspijpen blijven hangen hoor.

Hier gaat alles zijn rustige gangetje. Baasjes zijn hard aan het werk en ik pas op het huis. Ieder zo zijn taak. Trouwens als ik niet op het huis pas, wie zou er dan mijn brokken kopen?

Door de vele feestjes, waar de baasjes naartoe moesten, mocht ik her en der gaan slapen. Zo mocht ik een nachtje bij vrienden van de baasjes en daar ben ik verwend hoor, 4 keer per dag wandelen, een geit om mee te spelen, konijntjes om naar te kijken, een volière om zoals een gek voor te lopen en ... sst ni vertellen hé maar ik heb er op bed mogen slapen (want dat mag hun hondje ook). Baasjes en deze vrienden hebben een zinnetje dat ze steeds gebruiken als ik iets gek doe nl. 'Doet ze anders nooit' ...
Ook mocht ik een volledig weekend naar oma en opa. Daar heb ik de eerste nacht de deur opengedaan en ben ik stilletjes de trap opgegaan om op de mat naast het hun bed te slapen. Die verschoten 's morgens ook wel zenne. Baasjes waren hierover wel wat verwonderd, wat hun deed zeggen : 'Doet ze anders nooit'. Het is wel gek hoor. Ik ben eigenlijk nog nooit op een trap gegaan en toch... (wij Drentjes zijn hondjes met initiatief hé). Als ik denk dat ze me onder mijn voeten willen geven, buig ik mijn kopje een beetje schuin en kijk ik heel zielig ... niemand kan daaraan weerstaan... (heb ik geleerd van ons moe en nonkel Heros, die zijn daar ook zo'n krakken in)

Ondertussen ben ik ook nog even op proefjesdag geweest. Pfffff, de hele dag gewerkt voor het baasje maar het resultaat mocht gezien worden. Bij de zwemproef heb ik mijn baasje wel even raar doen kijken, want normaal vind ik pootje baden genoeg maar nu ging ik echt vol los. Ik ging en de bumper halen en daarvoor moest ik zwemmen. Keurmeester heel tevreden over mijn prestatie maar deze stond wel wat verbaast te kijken bij de reactie van mijn baasje, die misschien iets te uitbundig was maar vooral het zinnetje 'Doet ze anders nooit' deed de wenkbrauwen fronsen. Ook de rest van de dag verliep super goed voor een jachthond, die moeilijk apporteert. De schaapskooi vond ik het leukste want ik was het enige hondje dat het eigenlijk deed zoals het echt moest. Het enige wat minder liep was de laatste proef. Daar bracht ik de apport maar tot halverwege maar baasje was die dag zo hard aan het glunderen dat deze lapsus snel vergeten was. Het was ook wel heel leuk want tussen de proeven moesten we in de auto blijven en dat mocht samen met mijn trainingsmaatje rakker, een knappe Heidewachtel van 1,5 jaar, die wat ADHD heeft.

Dit weekend staat er weer heel wat gereis op de agenda. Zaterdag naar oma en opa, 's avonds naar vrienden van het baasje en zondag ooooooooo zondag mag ik nog eens met mijn kleine zus, Kyra, gaan spelen. Wat ben ik blij dat ik weer mag gaan. Ik heb baasje gisteren aan de telefoon horen beloven dat er foto's van zondag richting jullie komen dus ... kan ons moe ook meegenieten van het spel van haar 2 kleine meiden.

Amuseer jullie ginder.

Hier in Belgenland zou het nog eens mogen regenen ... of toch ni want baasjes volgen de tour elke dag en vergapen zich op het goede weer.
Grote poot van een grote meid en toch nog steeds jouw kleine meid

LuNa

Lobkes tanden historie

Het is gelukt!

Vanochtend heeft Lobke tijdens een aanval op Jan z’n hand een tandje in zijn hand neergelegd.

Heel leuk om te bewaren, en door Jan op de foto vastgelegd.

Als je het zo ziet kun je toch niet geloven dat het een messcherp werktuig is hè!

Lobke

Spijtig dat de meegestuurde foto’s van Luna in TIFF zijn doorgestuurd. Deze kunnen hier echter niet geplaatst worden, dan maar enkele uit eigen voorraad…

Eénmaal slechts…

Eénmaal heeft het vandaag slechts geregend, éénmaal maar dan wel vanaf deze morgen tot nu op dit moment.

’t Is goed voor de patatjes, tomatjes, boontjes en preitjes, kortom al wat er in de groentetuin staat te wachten op wat zon. Water hebben de plantjes vandaag genoeg gehad voor een ganse week, ’t is nu aan de zon…

Het baasje heeft voor de tomaten zo een eigen filosofie, water hebben ze nodig om mooi groot te worden en de van de zon worden ze rood en lekker. Wij denken dat ‘m gelijk heeft onze baas.

We hebben ons dus vandaag binnen vermaakt, we hebben geslapen, met het baasje koers gekeken, terug geslapen, met elkaar gespeeld gegeten en geslapen. Zeg nu zelf, we hebben toch een afwisselend leven hier hé…

Ons baasje heeft de “ons eten” kast herschikt deze voormiddag. Hoewel het baasje niet die fijne neus heeft zoals wij rook hij toch dat er ies mis was met de steriliseerbokalen die meegekomen zijn uit België. Daar was een bokaal open gegaan en die verspreide een niet zo frisse geur die we gewend zijn in de keuken.

Bij controle bleek bij de potten met kookvocht van het everzwijnvlees (overschot van kookvocht) er bij twee van de drie bokalen de deksels los op de bokalen te liggen. Bedorven dus en klaar voor de composthoop. Bij de potten met vlees bleek er niets aan de hand te zijn, want dat zou pas zonde zijn van het goed materiaal en lekker eten.

Wij hebben daarjuist al zitten zagen om een wandeling te gaan maken maar het baasje zijn mening hierover is kort en bondig, “als je uit vrije wil nog geen plas gaat maken achterin de tuin gaan we ook niet wandelen”. Dat komt omdat we daarstraks wat dicht bij het huis onze plas hebben gemaakt op de koer, en dat heeft het hoofdbestuur niet zo graag.

Kunnen wij hem nu wel zeggen dat die twee plasjes nu met al die regen van vandaag wel weggespoeld zijn…

Morgen gaat het beter weer worden en vanaf maandag krijgen we “plein soleil” schrijft de plaatselijke krant “Charente Libre”. Waarop ons baasje zegde “als het nog slechter gaat worden kan dat alleen nog met hagel en sneeuw !”

Tot morgen, hopelijk met een blauwe lucht.

Belle & co

Artritis…

Een dronken, fel naar alcohol geurende man zat in de trein naast een priester.

Zijn das zat vol vlekken, zijn wangen vol rode lippenstift en een halflege fles Bacardi stak deels uit de zak van zijn gekreukte vest.

De man opende zijn krant en begon erin te lezen.

Na een vijftal minuten richtte hij zich tot de priester en vroeg:

"Zeg, eerwaarde, weette gij d'oorzaoke van artritis?"

"Ja, mijn zoon, dat komt door erg losbandig te leven, te veel alcohol te drinken, niet naar de mis te gaan, te slapen met prostituees, geen bad te nemen, kortom losbandig te leven in zonde."

"Awel merci", mompelde de dronken man terwijl hij terug zijn krant indook.

De priester, nadenkend over wat hij gezegd had en een beetje nieuwsgierig:

"Neem me niet kwalijk maar hoe lang heb je al last van artritis?"

"Ikke eerwaarde ? Ik ee genen artritis, moar kee hier just inde gazette gelezen da de paus dadde ee.”

R.V.

De Puppenkrant 13.07.12

Vrijdag den 13°… Blijven we in ons bed/bench liggen zodat er ons zo weinig mogelijk onheil kan overkomen of zijn we helemaal niet bijgelovig en zeggen we dat het allemaal larie en apekool is ?

Ons baasje lapt alles aan zijn botten en zou het liefst vandaag met de kettingzaag gaan werken, hout zagen met de cirkelzaag, ijzer doorslijpen met een onveilige slijpmolen… en dan ’s avonds zijn vingers tellen. Hopelijk kan hij dan zeggen dat vrijdag de 13° nog zo slecht niet is !

Ons oma Belle heeft weer kuren… ze wil niet eten en ook niet snoepen. Die heeft dat wel meer als er iets is gebeurd wat haar niet zint. Als ze om één of andere reden naar haar poten heeft gekregen van het baasje bvb.

Dat is nu niet gebeurd maar ze heeft wel deze morgen en ook gisteren op mij “gereden”. Ik denk dat zij vermoedt dat ik haar leiderschap wil overnemen omdat ik nogal dominant ben.

Volgens het baasje is het “spychologisch”. Ja je leest het goed, “spychologisch”, zo schreef het baasje zijn vriend Jef dat altijd tijdens de cursus lerarenopleiding. Jef wist alles van psychologie maar schreef altijd spycho…

Het baasje gaat ons Belle goed in ’t oog houden en als ze koorts maakt gaan we naar Benoit, de Belgische, Franstalige dierenarts hierin Ruffec. Maar als ze honger krijgt zal ze wel weer eten. Mager is ze nog niet echt !

Vandaag is er zoveel nieuws dat we het over twee dagen moeten spreiden. Iedereen komt aan bod maar vandaag is het “efkes wachten”

Lucy

Lennaert had een pechdag, en dan was gisteren niet eens vrijdag de 13°

Hallo mazzelaars de Faeselaars de roedelaars te Frankrijk,

Vandaag had ik veel pech. Ik vertelde al dat er kattenactiviteiten plaatsvinden op een plek waar ik niet mag komen, nl. boven. Toen het vrouwtje en Christian toch wel erg lang boven bleven en ik allerlei lieve geluidje en woordjes hoorden die vorige week nog tegen mij gezegd werden kon ik me niet beheersen. Trapje voor trapje klauterde ik naar boven.

Plotseling verscheen het vrouwtje en ze schrok en gilde Lennaert wat doe je nou, hou je vast. Ja zeg, ik ben een hond en heb poten en geen handen of klauwen, waar moet ik me dan vasthouden. Ik schrok weer van het vrouwtje en toen…poten en kop als zwaartepunt en doeg doeg doeg au doeg doeg au au naar beneden, met de neus naar voren. Mijn dwarsbout onder aan het lichaam probeerde de boel een beetje af te remmen maar nu heb ik wat moeite met plassen.

Toen gingen we naar de cursus en ik zit braaf achterin de auto. Mijn vrouwtje wil dat ik voorlopig niet uit de auto spring omdat dit nog niet goed is voor mijn snelgroeiende botten. Door haar voorzichtigheid en bedoeling mij op te vangen (stressgedrag) vergat ik helemaal mijn poten te gebruiken en donderde uit de auto, en ja hoor alweer met mijn neus naar voren en met mijn piezel over de kiezel.

Wie is hier nu onhandig. Dit gebeurd allemaal als zij in de buurt is. Tijdens het klasje was ik niet echt bij de les. We moesten een zoekopdracht doen en ze verstopte een brokje onder een hoedje en dat moest ik dan terug vinden tussen andere hoedjes…heel dom hoor….ik raapte ook nog de hoedjes op en bracht ze trots naar het vrouwtje, helaas was dit niet de bedoeling en in plaats van een 10 en een dikke kus van de juffrouw kreeg ik 5je. Pfff ik wil ook op jachttraining! Mijn buurman is een kruising tussen een tekkel en chiwawa en heet Janssen en komt niet boven het gras uit en de buurvrouw aan de andere kant is een Sint Bernard die Mia heet en alleen maar liggend haar oefeningen kan afwerken. Ik ben wel een jachthond hoor!

Zeg Lucy, Lando en Lobke. Hebben jullie ook altijd zo’n honger? Ik wil de hele dag vreten, en krijg al bijna net zo’n grote portie als mijn vader. Hij eet altijd heel rustig en kijkt op zijn gemak rond. Ik schrok alles in 10 seconden naar binnen.

Dit weekend gaat mijn vrouwtje weer mooie foto’s van mij maken. Bij gebrek aan beter……..Miesje en haar 5-ling.

Dikke natte neus en 4 pijnlijk poten,

Jullie Lennaert

Lando had vandaag geen “muizenissen” maar…

Dag fotomodellen en Co,

vandaag zijn er gelukkig geen vreemde dieren het huis in geslopen. Of Lando heeft ze verorberd voor wij thuis waren. Zijn korrels s'morgens vindt hij precies niet meer zo lekker, dan eet hij niet veel. 's avonds wil hij liefst met ons aan tafel zitten maar dat mag natuurlijk niet. We waren gestart met hem eten te geven als wij klaarwaren, maar omdat hij zo kwam schooien en springen en blaffen, ons niet gerust liet dus, gaven we hem dan maar eten voor wij gingen eten, maar ook dat hielp niet. Nu is het tegelijkertijd, maar dat van ons blijft hij interessanter vinden. Hij is al 2 dagen op rij de veranda in gevlogen zodat wij rustig kunnen eten maar ook dat plan mislukt omdat hij dan constant staat te blaffen en zijn snoet doorheen het kattenluik probeert te krijgen. Iemand tips?

Groetjes,

de Wouterkes

De poes van Madame Jobart…

Plaats en tijdstip van het gebeuren Saint Fraigne, gehucht Le merlageau, deze middag. Ik Lucy mocht samen met ons moe Hera mee met het baasje in het kader van autogewenning voor mij. Niet dat ik last heb van reisziekte maar het baasje wil me op zoveel mogelijke plaatsen mee nemen.

We waren deze middag naar St Fraigne gereden omdat het baasje het vakantie huis van zijn kameraad “de Ferre” ging luchten. Deze namiddag zou nichtje Caroline met man en kindjes daar aankomen om veertien dagen vakantie te houden.

Wij mochten dus mee… en dat was best plezant want ook daar is een heel grote tuin die volledig afgesloten is met een stevige draad. Het baasje kon dus binnen in huis gerust bezig zijn met de luiken en gordijnen openen. Het zwembad was ook afgeschermd, daar konden we alvast niet indonderen.

Toen het baasje klaar was kwam hij ons roepen om terug naar Belle en Heros thuis te gaan. Vermits wij goed luisteren kwamen wij dadelijk aangelopen maar plots stond ik, Lucy, oog in oog met een raar dier. Het was ros met wit, even groot als ikzelf en ze stond met haar staart kaarsrecht omhoog en een ronde rug. Ik stond pal en verbaasd en wilde even vriendelijk kennis maken met die rare rakker….

Maar dat was blijkbaar niet naar haar zin en met een verschrikkelijk geluid maakte ze me bang. Ik vluchtte richting baasje maar liep toch maar verder tot ik veilig onder de auto zat.

Volgens het baasje maakte ik een heleboel kajiet geluiden hoewel de kat niet naar mij heeft uitgehaald, ze heeft alleen maar verschrikkelijk geblazen !

Hera is mij uiteraard komen helpen en heeft dat monster het schelft opgejaagd waar ze dan op haar beurt bang zat te zijn ! Ieder om beurt bang vond ik een goed akkoord maar volgende keer ga ik ook achter zo’n onding aan ! Ik heb nu van ons moe gezien hoe het moet. Vanaf vandaag ben ik de zesde kattenhater in de Faes’en  roedel !

Er zijn uiteraard geen foto’s van het gebeuren, alles ging veel te snel en het baasje zijn “kodakske” lag in de auto.

Ons baasje plaatst dan maar de foto’s van onze Lily-Lou die hij gisteren in de mailbox heeft gevonden, bedankt daarvoor Carine.

Lucy