De puppenkrant 11-10-2012

Met Fierheid…

met fierheid mogen wij, Jean-Pierre & Ute Verrooten samen met Jan & Simonne Faes, vandaag officieel de naam van een nieuwe Belgische Drentsche Patrijshondenkennel aankondigen.

De Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus heeft ons de kennelnaam “aent Grotenhoutbosch” toegekend.

De kennelnaam draagt het nummer  12111

FCI nr.: 111/2012

Na vier jaar Drentjes fokken en drie nestjes later besloten wij, Jan en J-P de handen in elkaar te slaan, en samen te gaan werken onder een officiële kennelnaam.

Zoals hierboven vermeld viel onze eerste keuze voor de kennelnaam op “aent Grotenhoutbosch”.

Dit naar de naam van het immens grote bos dat hier in de gemeente Vosselaar doorsneden wordt door de snelweg E 34 en dat veel passanten kennen door parkings in de beide richtingen, die met elkaar verbonden zijn door het brugrestaurant “Carestel”.

Eigenlijk verandert er buiten de toekenning van de kennelnaam niet veel. Er zijn dan wel twee partners, een  echtpaar bij gekomen, maar onze zelf opgelegde hoge foknormen blijven gegarandeerd dezelfde, dat is in onderling overleg overeengekomen tussen de partners.

Namens de Drentsche Patrijshondenkennel

Aent Grotenhoutbosch

Jan Faes

Jean-Pierre Verrooten

De puppenkrant 10-10-2012

Ook vandaag weer “waar voor je geld” Lennaert heeft weer heel wat bij te praten over zijn belevenissen van zondag. Niet alleen de vrijage- en toenaderingspogingen naar zijn schoonzus Hadise toe, maar ook de vlaai die hij in een onbewaakt moment heeft “binnen gehaald” ofwel gepikt, gestolen heeft.

Hier ten huize ging het er rustig aan toe. Het baasje was bezig met de geschiedenis en voorouders van de roedel enwij doen terug verwoede pogingen om de tuin terug in een natuurlandschap te veranderen… Daarin heeft Lucy de taak van alles wat maar lijkt op tuinkruiden, kruiden die het hoofdbestuur nogal eens in de eigen keuken wil gebruiken, met de wortels omhoog te willen leggen. Bieslook en peterselie hebben ze al terug moeten herplanten het is enkel wachten op het moment dat we de rozemarijn in het midden van de gazon zien liggen….

Ook bloempotten met een gewicht van minder dan 10 kilo hebben hier een twijfelachtige toekomst op een mooie bloemen periode. De potten hoger dan een meter plaatsen, verhoogt hun levenskansen !

En nu naar het verhaal van Lennaert…

Belle & co

Aan het woord Lennaert…

Hallo allemaal,

Zondag was tante Hadise bij ons op bezoek. Haar naam is afkomstig uit het Turks en betekend “iets vertellen”. Nou dat deed ze, net zo’n pittig madammeke als mijn moeder Hera, Zou het familie zijn?:)

Ze kwam hier sjansen met mijn papa en dat is goed gelukt. Ze deed quasi lelijk maar ze was toch niet zo zeker van haar zaak want haar staart zat ver weg tussen haar achterpoten verborgen. Papa trok zich niet zoveel aan van haar zo genaamde afwijzingen. Hij bleef maar zijn leukste clowns-snoet trekken en daagde haar steeds uit om rondjes te rennen. Daarna gingen de baasjes gewichtig tegenover elkaar zitten met dikke klappers vol papieren en daarna werd wijselijk besloten dat het tussen die twee wel klikte. Met mij klikte het niet zo goed en vrouwtje stuurde me naar binnen. 20 seconden was ik alleen in de keuken. Wat staat daar op het aanrecht? Het lijkt wel een vlaai! Zijn ze die vergeten? Ik zal hem snel naar buiten brengen, dat is toch zonden dat ze die vergeten zijn. Ooh nou ligt die op de grond! Hoe moet je zo’n ding dragen? Snel vrouwtje helpen met opruimen, daar komt ze al naar binnen! …………..ooh niet weer Lennaert! Gelukkig hadden Ute en Jean Pierre al een stukje achter de kiezen, maar zoonlief was erg teleurgesteld en heel boos op mij. Hij stampvoette door het huis. Ja, het is moeilijk met 2 pubers in huis die elk z’n plek opeisen.

Als alles goed verloopt dan heb je kans dat er ergens in maart 2013 weer een aantal mormeltjes uit de Faes-tak ontspruit. Ute en Jean Pierre zijn tevreden met 6 pups! Vrouwtje kan zich herinneren dat ome Faes dat ook een mooi getal vond, en je kunt het makkelijk vermenigvuldigen met 2 (hihihihihihi)

Vele lekkere kersenvlaai likjes van jullie Lennaert

Werk aan de laptop…

Neen vergis je niet, er dient niet gewerkt worden aan de nieuwe laptop, het is ons baasje die gans de namiddag aan de laptop heeft zitten werken.

Dat zit zo, wij verdenken ons baasje er van  te willen “goed staan” met drie bazinnetjes van een zusje en twee broertjes van Lucy.

Die drie madammen hebben het in hun koppeke gehaald van een stamboom van hunne chérie op te maken. Nu krijgen ze die binnen enkele dagen zo kant en klaar in hun pollekes geduwd, samen met het DNA attest van hunne chérie. Maar dat blijkt niet helemaal te zijn wat hun bedoeling is.

Neen… zij willen een stamboom MET FOTO’S nota bene ! Iets dat ze op hun nachtkastje kunnen zetten, of tegen de muur nagelen !

En dan is het baasje maar aan het zoeken gegaan, zonder vraag of dwang, zomaar uit zichzelf heeft ‘m de laptop tondersteboven gehaald. Soms echt, en soms er mee geschud om die gepaste foto’s van voorvaderen en -moederen op te snorren.

En het is hem op een enkele na gelukt. Van de vader van Belle, Bros is geen foto te vinden. Maar van al de anderen is het gelukt, weliswaar “with a little help from my friends” maar ze zijn er alle, tot en met de overgrootouders van de pups.

Of die echtgenotes van die madammen nu blij gaan zijn met een behoorlijke roedel Drenten als concurrenten op het nachtkastje naast het bed is nog maar de vraag. Maar we beloven het jullie, vanaf de eerste schermutseling om die reden, gaan wij daarover uitvoerig verslag brengen MET FOTO4S vanaf “the place delict” of hoe noemt die plaats van de moord nu in het nieuwe politie jargon ?

Normaal doen we dat niet, foto’s uit slaapkamers publiceren, maar onze journalistiek roots zeggen ons “wat moet, dat moet”. Dus… houd het hier in de smiezen, je hebt de kans om met je neus boven op pikante foto’s te zitten, verspeel je kansen niet door in de gewone gazetten te zitten lezen !

De foto’s bij dit bericht zijn van de betreffende toekomstige vrouwelijke slachtoffers…

Belle & co

De puppenkrant 09-10-2012

Gisteren een puppenkrant met veel, heel veel nieuws en vandaag terug een normale krant. Alleen Lando liet van zich horen, die had het vrouwtje moeten missen dit weekend. Daar in Oud Turnhout was het, samen met het baasje en de twee zonen, mannenweekend. Ook Heros was uitgenodigd om te komen logeren maar die had hier ook al zijn handen vol met die drie teefjes !

Hier ten huize laten Belle & co ook van zich horen. Bij de overburen zijn er serieuze vebouwingswerken aan de gang in het interieur van de woning. Zij zien daar gans de dag mensen met gereedschap en bouwmaterialen sleuren en Belle & co moeten dan, waaks als ze zijn  de boel daar eens gaan bang maken met hun lawaai. Dat is zo stilaan op het systeem van het hoofdbestuur beginnen werken. Nu ligt er een opgevouwen krant op tafel waar het hoofdbestuur eens goed mee op tafel klopt. Drie maal hebben ze het moeten doen en nu kijkt Belle & co al om voor ze aan de venster gaan staan om te beginnen blaffen….

Ze zijn niet dom en ze leren snel (als het in hun kraam van pas komt)

Belle & co

Vandaal Lando vertelt zijn capriolen…

Dag lieve familie,

tja, wat zal ik nu eens vertellen? Eigenlijk mag ik niet te veel verklappen over ons mannenweekend hé want 't vrouwtje leest het blog ook hé. 'k zal je dat nog wel eens in je oor fluisteren op de training Lucy en dan vertel jij het maar door aan ons mams, oma en nonkel Heros. 'k heb gisterenavond wel goed bijgeknuffeld hoor met het vrouwtje. Vandaag heb ik naailes gevolgd toen de baasjes werken waren: ik heb de mouw van het baasje zijn jas wat "gepimpt" of "opgeleukt". Jammer dat hij het niet zo mooi vond, ik vond het toch best al een goed resultaat voor een eerste les. 'k mocht gelukkig nog wel mee gaan wandelen en oefenen deze avond. Voortaan is dat al wel in het donker en is het loslopen er 's avonds dus minder bij. Ach, dat halen we in het weekend wel in!

Natte lekjes,

Lando

Twee rijen…

Wanneer iedereen op aarde dood was en voor de hemelpoort aan het wachten was, verscheen God die zei:

 "Ik wil dat de mannen twee rijen maken.

Eén rij voor de mannen die het ware hoofd van het gezin waren en een

andere rij voor de mannen die onder de sloef van hun vrouw lagen."

De rij met de mannen die onder de sloef lagen was kilometers lang en in de

rij met de mannen die waarlijk het hoofd van het gezin waren, stond

welgeteld één man.

God zei tegen die lange rij mannen dat ze zich moesten schamen, dat hij

hen had gemaakt om de leiding te nemen. 

"Jullie waren niet gehoorzaam en voldoen niet aan mijn wens."

"Slechts één van jullie voldoet. Leer van hem!"

God richtte zich vervolgens naar die ene man en vroeg hoe hij erin

geslaagd was om als enige in deze rij te staan?

De man antwoordde: "Ik moest daar gaan staan van mijn vrouw !!!!!!!"

J.W.

De puppenkrant 08-10-2012

Vandaag weinig bijdrage van de hoofdredacteur in uw dagelijkse puppenkrant. De reden… er is van het vrouwtje van Cartouche en Lennaert een biografie van Cartouche geleverd die veel verklaart over het karakter van de twaalf pups.

Dat was eigenlijk de link die we nog misten in de gedragsanalyse van het dozijn “terroristen” die nu verspreid zitten over de lage landen aan de zee.

Verbaas je net zo als wij, over de kuren van brave vader Cartouche.

Lobke van haar kant, geeft dan weer verslag van de belevenissen tijdens de zondagse jachttraining.

Belle & co

Lees hier alles over de bendeleider van de “bende van Cartouche” 

Hallo allemaal,

Hier een ongebruikelijke bijdrage voor het blog. Karin daagde mij uit om iets meer over Cartouche te vertellen omdat die al wijselijk 6 maanden zijn mond houdt en alle ondeugd en fratsen van de pups op het bord van die lieve Hera terecht komt. Het blog is natuurlijk van Jan en Simonne, en dan gewijd aan de puppy’s, dus niet zozeer aan toevallige passanten zoals een dekreu. Het laatste oordeel is aan Jan en Simonne…….wat misschien helpt is dat Cartouche al akelig dicht in de buurt komt van de Seniorenklasse, en dan past hij weer op dit blog.

Cartouche is per toeval bij ons terecht gekomen, we waren niet op zoek naar een dekreu maar gewoon naar een lieve familiehond die goed zou kunnen opschieten met onze zoon van 6, opa en oma in huis, onze ouwe bastaard reu van 12, Pukkie en Timo de kat. In eerste instantie hoorden we steeds “te wit” en was hij niet moeders mooiste. Dat trok al snel bij en de fokster maakte ons er attent op om eens een keer naar een show te gaan, en dat was zeker geen slecht advies. Dat was het uiterlijk, maar nu de rest…..

Tijdens de puppycursus bleek al gauw dat Cartouche nergens bang voor was en een eigen willetje had. Niet vervelend of agressief maar meer van “ik doe wat ik doe en vraag niet waarom”

Zijn neus vertelde altijd waar vreten was en pogingen om biologisch te tuinieren en zelf te composteren mislukte omdat hij altijd de inhoud uit de compostvaten haalde. Ook hield hij van Chinese lekkernijen zoals eieren die al een half jaar in de grond gestopt zaten nadat de kip ze 6 weken bebroed had. Chris is braaf 2 jaar lang met hem naar een cursus geweest in België, en hij haalde ook zijn diploma’s maar dan alleen omdat Cartouche op dat moment vond om dan toch zijn best te doen. De vader van Cartouche was Doerak, een door Rob Key gefokte reu, en we hebben van de eigenaar van Doerak gehoord dat deze opa echt wel zijn naam eer aan deed. Toen ik een keer klaagde over de wildheid van Cartouche zei hij “dat gaat over als hij wat ouder is”, Oh zei ik blij wanneer is dat? “als hij 6 of 7 jaar is” Cartouche was toen 16 maanden, maar ik moet zeggen, het laatste jaar is hij een stuk rustiger.

Ja wij hebben ook al vele wild west scenes met Cartouche beleefd, zoals die keer dat hij een hele kudde koeien door 3 drie draden heen joeg en hijzelf werd achternagezeten door een kudde wilde paarden met veulens. Wij wonen in het grensmaasgebied en daar lopen allemaal kuddes wilde paarden. Hij ging er van door en we konden hem niet volgen. Toen zagen we in de verte een National Geographic scene van een kudde paarden die een harige witte lefgozer insloten. We waren te ver weg om in te grijpen en renden, en schreeuwde ons de longen uit het lijf en vreesden het ergste. Cartouche was minder onder de indruk hij ging tussen 2 houten hekken zitten om wild tegen te houden en ze konden net niet bij hem. Woest en wild hadden ze staan briesen en hem helemaal vol gesnotterd. Het scheelde echt maar centimeters. Toen we puffend aankwamen en de paarden weg waren dachten we van die heeft zijn lesje wel geleerd, maar nee hoor, hij beschouwd ze nog altijd als domme kuddedieren die je even in de hak moet bijten en hup het hele zaakje slaat op hol. Maar zijn onverschrokkenheid heeft ook goede kanten. Tijdens een vakantie in Normandië gingen we naar het eiland Saint Michel. Waarschijnlijk had iedereen die dag besloten hier naar toe te gaan want het was druk, druk zo druk. Je kon geen kant meer op en de straatje raakte verstopt. Er was nog net geen paniek, mensen werden boos en kinderen begonnen te huilen. Tussen al die duizenden benen zat ook Cartouche geklemd. Er werd steeds tegen hem aan gelopen, ze trapten op zijn staart, maar hij gaf geen krimp. Behoedzaam zocht hij voor ons de ruimtes en leidde ons uit de hysterisch wordende massa.

Verder is hij precies wat wij wilden, een lieve, sociale, goedzakkige, pluizige knuffelbeer die nog altijd zijn mannetje staat, en het lopen van een show meer iets voor opgedofte poedels vindt. Dit is weer terug te lezen in zijn laatste beoordeling van de Clubmatch, en dat zal ook wel niet veranderen: “Ringgedrag kan beter ten opzichte van andere honden” . Doe dit samen met het optreden van Hera, dat wordt omschreven als het hilarische hoogtepunt van die dag!

Tja, van wie hebben de pups hun karakters “Ik hoop en weet van allebei”

Groetjes,

Jeanny

Ook Lobke schreef deed vandaag haar duit in het krantenzakje

Hoi Mams,

Alweer was het een feestje vandaag. Dat begon vanochtend al toen ik weer naar de puppyjachttraining mocht. Ik heb het daar heerlijk naar m’n zin gehad. Er lag weer een overdaad aan konijnenkeutels en andere lekkere dingen. Ik heb m’n maagje er goed mee gevuld. Vandaag hebben we voor de eerste keer echt kennis gemaakt met wild. We moesten verwaaiing krijgen, en dan naar het wild gaan. ‘k Weet niet wat verwaaing is, maar in ieder geval rook ik een paar keer iets wat m’n belangstelling had, en ging dan maar eens kijken wat dat was. Ik heb aan een eend, een duif en een kraai gesnuffeld. Er was één pup die het ook oppakte, maar dat vond ik nog een beetje eng. Later ben ik nog met m’n vrouwtje gaan wandelen daar, terwijl Siebe aan het trainen was. Na afloop zijn we nog even gebleven, want het baasje was jarig vandaag, en dan moet er getrakteerd worden. Eenmaal weer thuis kwam al snel het bezoek. Ik heb ze allemaal een ‘’beurt’’ gegeven, zodat ze wisten dat ik óók aanwezig was.

Nu ben ik best wel moe, ga nog eventjes spelen, en dan slapen. Ik ga lekker dromen van keutels en andere lekkere dingen.

Lieve groetjes weer van Lobke.

Fijn nazomertje

En we hebben er ten volle van genoten vandaag.

Deze voormiddag waren het baasje en Lucy weg naar de puppyjachttraining in Turnhout. Dat ging best netjes en het was haast privéles ook want we waren slecht met drie pups. Lando, Dobra en wij waren de leergierigen van vandaag.

Enkel het apporteren van een dummy wilde Lucy niet uitvoeren. Haar speeltje haalde ze wel vlot binnen. Dat verbaasde de trainster Hansje maar ons baasje had de verklaring. We hebben altijd apport spelletjes gedaan met Lucy met een frisbee en met een bal. De dummy is bewust niet gebruikt geweest omdat er altijd met één persoon getraind werd. Als je dat ook met een dummy gaat doen gaan ze de dummy ook aanzien als speelgoed en dat is de bedoeling niet. Een dummy is een ersatz stuk wild en daar mag niet in gebeten worden.

We gaan dus deze week met een dummy werken en we schakelen gelijk het vrouwtje in bij de training. Zij mag de dummy werpen of neerleggen afhankelijk van het bedoelde appport.

We zijn dan deze namiddag ook nog een mooie wandeling gaan maken, het weer was er mooi, zonnig en zacht genoeg voor om de toer te maken in T-shirt voor de baasjes.

We kregen vandaag ook nog verschillende foto’s in de mailbox, nog eentje van afwasser Lana. Wij denken tenminste dat het Lana is want te zien is het niet omdat ze volledig met haar kop in de ketel zit…

Ook van onze Lili-Lou kregen we nog foto’s die we jullie niet willen onthouden.

Belle & co

Dé oplossing…

Om de mannen terug  aan het winkelen te krijgen. Veel kans dat ze nu zelf aandringen om te gaan winkelen.

Onze baas staat positief tegenover de “aanbieding”…

Belle & co

De puppenkrant 07-10-2012

Het was gisteren maar een stille dag voor het blog maar daar kwam voor het baasje vooral door tijdsgebrek.

Een training met Hera die we beter niet hadden gedaan wegens weg gesmeten geld en tijd. Niets bakte “ons baasje zijn kleine meid” ervan en zelfs als ze mocht zwemmen, altijd een onderdeel waar ze naar uitkijkt liep ze rond het water…

Daarna nog vier wandelingen ipv twee. Met voor elk van het viertal een afzonderlijke training , daar kruipt dubbel zoveel tijd in. En daar zorgt het baasje wel voor, wat de ene krijgt, daar hebben de anderen ook recht aan…

Daarna heeft het hoofdbestuur zich nog moeten reppen om tijdig in Herentals te zijn, om lekker te gaan eten in het Ganzennest ter ere van het jongste zusje van ’t baasje, om haar 51° verjaardag te vieren.

En zo komt het dat gans het blog er na de puppenkrant niet meer aan te pas kwam, erg hé…

Vandaag hebben we hoofdzakelijk foto’s binnen gekregen van Lana (1) en van Louis (veel). We maken er een selectie uit die we hieronder plaatsen.

Veel plezier met de foto’s….

Belle & co

Er is geen grotere piekedief dan ons Lana. Maar als je soep maakt om 8 u terwijl ze aan het dutten is, kan het opeens geen kwaad :)

De puppenkrant 06-10-2012

Vandaag alleen nieuws uit de Vosselaarse Drentenroedel. Allereerst een nieuwtje dat voor het hoofdbestuur nagelnieuw is. Nog nooit vertoond in onze Drentenroedel ! Een Drent die pieren vangt ! Voor de Nederlandse lezers die misschien geen pieren kennen, we hebben het over regenwormen….

Het vrouwtje had er al enkele gevonden op het terras in het begin van de week en nu vond het baasje er daarstraks ééntje in de keuken en ééntje in de woonkamer.

Nu is het buiten in de tuin wel erg nat en komen de pieren naar boven, maar dat ze ook binnen in huis komen is hier nog nooit gebeurd.

Dus heeft het baasje zijn Sherlock Holmes hoedje even opgezet en is op onderzoek getrokken.

Dat onderzoek bracht al snel aan het licht dat de schuldige boosdoener onze eigenste Lucy is. Hoe ze het doet is nog niet geweten, dat onderzoek loopt nog, en waar ze de pieren vandaan haalt komt ook nog aan de beurt. Maar ze is betrapt toen ze weer, met de derde pier vandaag, probeerde binnen te glippen.

Zo heeft het baasje weer iets om handen om zich zwaar in te verdiepen. Zijn er bij de lezers nog honden die pieren kunnen opsporen en mee naar binnen brengen ?

In het kader van het onderzoek is alle info welkom zegt de baas…Uiteraard is geheimhouding (op beperkte schaal) verzekerd .

Tweede nieuwtje, sinds een dag of twee zijn de dagelijkse wandelingen eigenlijk nog het beste voor de fysieke toestand van het baasje. Aangezien zijn medische toestand met “blaas kasseien” het aangenamer maakt van met één hond te gaan wandelen dan met meerdere “sleurbeesten” tegelijk, gaat het baasje nu dagelijks vier maal wandelen.

Die wandelingen zijn dan voor de honden dan wel wat korter dan die welke wij gewend zijn, maar ze zijn intensiever omdat het baasje de wandelingen nu ook meer ziet als een training dan gewoon een tochtje naar het bos.

En dat lukt best aardig zegt hij zelf. De beste leerlingen zijn Hera en Heros. Voor Hera is het vrij normaal omdat zij ook wekelijks op jachttraining zit, en voor Heros is alles goed, als hij maar mee mag.

Of het baasje bij Belle het trekgedrag er nog uit kan trainen is nog maar de vraag. Met het vrouwtje loopt ze netjes aan de lijn met behulp van de Gentle leader, maar zonder dit hulpmiddel trekt ze aan de lijn als één van die paarden die voor de strijdkar van Ben Hur stonden. Althans zo voelt het toch voor ’t baasje.

En Lucy ? Die begint het nu stilaan te snappen dat trekken omkeren betekent, en dat ze zonder trekken toch sneller aan het bos is. Ooit, in een ver verleden, heeft het baasje zo’n apparaatje gekocht dat men tussen de lijn moet plaatsen en dat een erg hoge toon laat horen wanneer de lijn te erg gespannen geraakt, en die onaangenaam is voor honden. Het baasje heeft daar gisteren avond een nieuwe batterij voor meegebracht. Misschien helpt het wel voor onze jongste en de oudste van het kwartet om hen tot minder trekkende inzichten te laten komen ?

Belle & co

Zegde mijn vader…

Ik ging met mijn vader naar een inkoopcentrum om nieuwe schoenen te kopen.
Door het rondlopen kregen we honger en dorst en wij besloten om iets te gaan eten.

Ik merkte dat hij een jonge vrouw die aan een andere tafel zat voordurend aan het aanstaren was.

De vrouw had haar haren in een hanenkamkapsel gekapt en het in verschillende kleuren ,
groen , oranje , rood en blauw gekleurd.

Mijn vader kon zijn blik er niet van afhouden.

De vrouw merkte dit op en iedere keer als zij naar mijn vader keek, merkte zij dat hij haar aanstaarde.

Toen de dame dit beu werd vroeg zij sarcastisch aan mijn vader :

„ Wat is het probleem oude man , nooit iets wilds gedaan in je leven. ? “

Daar ik mijn vader kende , at ik snel mijn mond leeg zodat ik bij zijn antwoord niet zou stikken.

Ik wist dat het to the point zou zijn.

Met een uitgestreken gezicht antwoordde hij zonder met de ogen te knipperen :

" Heb 1 x drugs genomen en een pauw geneukt en nu vraag ik mij af of jij daar het resultaat van bent !.

De puppenkrant 05-10-2012

Het is alsof we in een vertellen indien dat zou kunnen,Wij hier ten roedel Faes beleven zowat gelijkaardige belevenissen zoals die pups die uitgezwermd zijn. Toch blijkt dat die pups die naar Holland verhuisd zijn toch wel van de grootste brokkenmakers te zijn. Toevallig zijn zij het wel die samenleven met een reu. Hieronder lezen we de “kuren” van Lobke die Siebe als huisgenoot heeft en anderzijds is het Lennaert die samen met zijn vader Cartouche Nederlands Limburg, en dan speciaal Roosteren, onveilig maakt.

Hier is het overwegend zo dat Lucy’s speelkameraden hoofdzakelijk oma Belle en nonkel Heros zijn, en mama Hera doet dienst als “gendarm” die zorgt voor de opvoeding van haar dochter. En soms is Hera wel erg streng voor Lucy, maar het loont zeggen de baasjes.

Moest Hera haar poot niet zo dikwijls in Lucy’s nek leggen of haar snuit in mama’s bek nemen, het zou een waar “ongeleid projectiel” zijn. En wat nog erg opmerkelijk in gans de situatie is, Hera blijkt een natuurlijke maturiteit te hebben over haar dochter. Het hoofdbestuur heeft de innige wens dat het allemaal zo mag blijven bestaan. Het is allemaal zo netjes geergeld bij hen onderling.

Heros is nonkel speelvogel, Belle speelt,  poetst en stelt de regels op voor haar kroost en kleinkind en Hera is de regulator en de uitvoerder van de regels die Belle opstelt of voorhoud te volgen.

Meestal is het zonder ingrijpen van het hoofdbestuur, fascinerend te zien hoe die vier Drenten onderling uitmaken hoe zij alles geregeld krijgen in peis en vree.

Er zouden hier ten huize best enkele wereldleiders een paar dagen moeten komen kijken hoe het hier “op zijn hondjes” (rare uitdrukking, dat wel) geregeld is. De wereld zou er wel bij varen…

Belle & co

Lobke vertelt over stoer spelen en de gevolgen …

Lieve mams,

Hier weer een berichtje van je dochter Lobke, tenminste, ik dacht dat ik zo heette. Tegenwoordig heb ik meerdere namen. Om er even een paar te noemen: Tante Pollewop, ‘’die van Faes’’, Brokkenpiloot, Kruimeltje, Belg. ‘t Is maar net hoe de pet van mijn baasjes staat wat voor naam ik op een bepaald moment heb, en ondertussen weet ik niet meer waar ik naar moet luisteren. Toen ik vanavond tijdens mijn wandeling weer even was weggelopen was ik weer ‘’donderse meid’’, die had ik nog niet gehoord. Wat moet ik daar nu mee, mam, naar welke naam moet ik nu luisteren?

De naam ‘’Brokkenpiloot’’ heb ik vanmiddag wel waar gemaakt, ik heb hier weer iemand een hartinfarct bezorgd. Ik was met Siebe in de tuin aan het spelen, en we werden nogal wild. We sjeesden met z’n tweeën tegelijk door de schuifpui naar binnen, maar ja, die stond niet ver genoeg open om ons er alletwee door te laten. Gevolg: een enorme knal veroorzaakt doordat mijn persoontje er in volle vaart tegenaan knalde. Vrouwtje was op dat moment in de gang en schrok zich dood door de harde knal. Toen ze weer in de kamer kwam was ik al stilletjes in een hoekje gaan liggen, en zag ze gelijk dat er iets mis was. Oren naar beneden, en ik wilde niet lopen, m’n achterhand deed pijn. Ik ben wel heel dicht tegen m’n vrouwtje aangekropen om troost te zoeken. Gelukkig ging het na een half uurtje weer wat beter. Ik heb ook gelijk Arnica van m’n vrouwtje gekregen. Nu ik dit dicteer gaat alles weer goed, ik heb alleen een flinke bult aan m’n zijkant. De klap is zó hard geweest dat er een deuk in het kozijn van de schuifpui zit. Als je het niet gelooft moet je zelf maar kijken als je hier komt.

Mam, heb jij nog gemerkt dat het Dierendag was vandaag? Ik nog niet, ze zeggen dat het hier iedere dag Dierendag is, hoewel er wel iets lekkers schijnt te zijn voor ons bij de borrel vanavond.

Zo, ik stop weer met m’n berichtje, het is hoog tijd om die Siebe weer eens even te pesten, die heeft weer lang genoeg liggen slapen.... Ik ga eerst even heel lief tegen hem doen, z’n bek likken en zo, en dan...........

Heel veel liefs weer van je lieve dochter Lobke.

En Lando nodigt populaire Heros uit

Psssst, nonkel Heros, heb je geen zin om van 't weekend bij ons te komen logeren? Mams trekt erop uit dit weekend. Wij mannen hebben dus het huis helemaal voor ons alleen dit weekend.

Jieha, dat wordt leuk! Vanochtend zijn we niet gaan wandelen, het was zo nat. 't Baasje heeft dan wel nog gezellig met mij gespeeld voor ze ging werken. Deze avond ben ik wel op stap geweest.

Als de baasjes 's avonds in de zetel TV kijken ga ik altijd heel graag bij hen liggen. Ik plasseer mijn hoofd dan op hun benen en haal mijn verleidelijkste blik boven. En weet je wat mams dan zegt? "Nen Drent? 't is just gelijk ne vent!"

Zotte kwispelstaartjes,

Lando

De contactadvertentie

Een vrouw belt naar De Streekkrant en zegt:

“Ik wil graag een contactadvertentie in uw krant plaatsen.”

“Dat kan, mevrouw. Zegt u maar hoe deze moet luiden.”, antwoordt de

man van de krant.

Zij dicteert, “Aantrekkelijke dame, middelbare leeftijd, zoekt kontakt

met knappe, sportieve, lieve, attente man ... etc.”

Wanneer ze klaar is met het doorgeven van het profiel, vraagt de

 advertentieman, “Moet hij er voor het weekend nog in?

Met enige aarzeling in haar stem antwoordt zij: “Ja.., liefst wel,

 maar dát hoeft niet in de advertentie ...”

L.M.

De puppenkrant 04-10-2012

Vandaag laten we Kona aan het woord, Kona is een teefje uit het laatste nestje, dat van negen pups van onze Belle. Dus “we horen het vandaag van een andere kant waaien”.

We hebben dan wel niet zo veel kontakt met Marc en Lut maar enkele malen per jaar zien we elkaar en vanaf het moment dat Marc stopt met zijn fietsenzaak gaan we elkaar beslist meer ontmoeten. Die gezamenlijke wandelingen waar we het al over hadden gaan er zeker komen.

En dan zegt ons baasje “mijne dag is weeral goed zie, weer een pup van ons die we een goede thuis bezorgd hebben en die ons haar wedervaren vertelt”.

Dat zijn van die dagen dat je weer blij bent een fijn nestje te hebben gefokt.

Belle & co

Van Belle’s laatste nestje, laat Kona ook nog eens van zich horen

Jan en Simonne,

Eindelijk komt het ervan om nog eens iets van ons te laten horen . Wegens druk , druk , druk. .. toch wat lang gewacht om eens een mailtje te sturen . Wij hopen -eens we op pensioen zijn ( tegen half 2013)- toch wat meer tijd te hebben , maar we horen dikwijls van gepensioneerden het tegendeel .

Met ons gaat alles goed . En ook Kona doet dat schitterend , gelukkig niets te merken van die rare huidziekte waarvan je melding maakte en tot nu hebben wij , behalve voor de jaarlijkse spuitjes , nog geen dierenarts nodig gehad . Ze is in prima conditie en is ook qua karakter heel lief ( soms te ), waakzaam maar nooit agressief.

Wat betreft de puppy terugkomdag ; we zijn juist van plan rond die periode te verhuizen en zien nog wel wat we doen

Zo , een kort berichtje maar zo weten jullie dat Kona (en wij) het goed stellen.

Groeten ,

Marc

Mee naar boven…

Jantje gaat naar de speeltuin en komt Anemieke tegen.
Hij zegt: "Ik moet je iets laten zien,maar het is zo speciaal dat het niet hier kan.
Het moet bij mij thuis gebeuren."
Ze gaan naar zijn huis en Anemieke zegt:
"We zijn er, laat het nu maar zien."
Maar Jantje zegt: "Nee, nee, het is zo bijzonder dat het op mijn slaapkamer moet."
Zuchtend gaat Anemieke mee naar boven en zegt:
"Nu wil ik toch wel eens zien wat het is."
Jantje wil nog niet toegeven:
"Nee, nog niet! Het kan alleen maar onder de dekens gebeuren."
Anemieke wordt er wel erg ongeduldig van, maar goed, ze gaat mee onder de dekens.
Dan laat Jantje zien wat hij zo graag met Anemieke wilde delen:
"Kijk eens, mijn horloge geeft licht!!

T.D.V.

De puppenkrant 03-10-2012

Lef hebben ze, dat is het minste dat we kunnen zeggen van de pups die ons regelmatig berichten over hun wedervaren “uit en thuis”. Eéntje die meedingt naar de titel van grootste lefgozer is wel broer Lennaert. De verhalen welke hij hier ten berde brengt kennen wij hier ook. Alleen worden hier de heldendaden gedeeld door vier.

Het is dus de hoogste tijd dat vader Cartouche eens ingrijpt bij de opvoeding van zijn inwonende zoon Lennaert. Want daar dienen ouders toch voor ? Of leest Cartouche de krant en laat hij zoals de tendensen die in de kranten staan de opvoeding van zijn zoon aan “de school” over ?

Hier loopt er ook zo eentje rond, superlief naar de baasjes toe, maar het aantal keren per dag dat Lucy door moeder Hera een correctie krijgt is niet meer bij te houden. Soms is het haast zielig om te zien dat Lucy weer eens naar haar poten krijgt van Hera. Meestal heeft het te maken met dominant gedrag of wat Lucy toch probeert te verkrijgen, -een hogere status binnen de roedel-.

De baasjes zagen het graag gebeuren zoals het altijd was, Belle blijft onmiskenbaar de roedelleidster, de Alfa teef, Hera is de moeder van Lucy en zoals het binnen de generaties hoort, Lucy heeft zich aan de roedelregels te houden en het minste dat ze daar tegen “zondigt” krijgt ze op hare donder !

We kregen gisteren nog een fijn mailtje van een pup uit het vorig nestje, Marc is maar best tevreden met zijn fijn hondje Kona. Alles gaat goed daar in Lochristi bij Gent en Marc kijkt er ook al naar uit wanneer hij medio volgend jaar het gepensioneerden legioen gaat vervoegen. Hij en zijn Kona,een goed team mogen we zeggen, morgen Marc zijn relaas over Kona.

En ook in oud Turnhout loopt een blije Lando rond…

Belle & co

Nu het woord van de typiste in opdracht van Lennaert

Hallo Familie,

Hier meld zich weer Lennaert. Mijn typiste ging er eindelijk weer eens voor zitten.

Gisteren met papa naar de dierenarts voor prikkies tegen kennelhoest en rabiës aangezien we toch regelmatig in het buitenland verblijven (ja, België is toch buitenland).

Ik woog 22 kg en papa 30 kg. Nou zeg ik altijd “dikke” tegen hem maar dat is dus niet terecht. Hij zit aan de onderkant van het reuengewicht, maar ja hij wil ook slank uitzien voor de meisjes, maar met dat vele haar van hem lijkt hij dan toch dikker. Nog 8 kg te gaan en ik heb hem ingehaald. Waarschijnlijk wordt ik wel wat groter en dan ook zwaarder en ben ik meteen de “dikke”.

Mijn vrouwtje wil iets kwijt over mijn karakter, dus ik laat haar even aan het woord, maar ik vind het zwaar overdreven.

Lennaert heeft 2 kanten. Aan de ene kant is hij heel rustig, aanhankelijk en heel makkelijk in gebruik. Tijdens de pubercursus hoef je hem niets te leren want hij weet het al, is het bolleboosje van de klas, vol inzet, kan uren rustig kijken naar het voetbal, trekt niet, weet precies wat je wil…..maar……. aan de andere kant is hij soms zenuwachtig en dwingerig, en zoekt constant naar de zwakke plekken in onze verdediging. Met verdediging bedoel ik ons “eten en spullen” dat moet allemaal veilig opgeborgen zijn.. Alles moet op slot zijn want hij maakt achter elkaar 6 deuren open. De warmte verdwijnt uit het huis en de katten lopen weg. Hij heeft dan geen rust voordat hij zijn doel bereikt heeft. Hij heeft heel snel in de smiezen waar iets te stelen valt en daarin gaat hij wel heel ver. Zo stonden er gekookte eitje in de pan met water op het vuur en die haalde hij dus heel sniekie uit de pan. Hij liet een waterspoor achter en dat voerde dus naar de dader. Een rauwe gepeperde en gezouten biefstuk lag klaar voor in de pan. Baasje draait zich 5 seconden weg om een vork te pakken, weg biefstuk! Een pan soep, helemaal nog niet klaar stond op het vuur op te warmen, weg soep!. Er verdwijnt van alles, ook spullen die helemaal niet eetbaar zijn of een geurtje hebben. Over mijn pogingen om de tuin deze zomer te verfraaien met mooie geurende bloemen zeg ik maar helemaal niets. De druiven zijn al geplukt door meneer Lennaert. Overal verschijnen modderpoten op deuren, ramen, alles wordt constant getest of er misschien een opening is……..

Gelukkig poept hij wel weer alles uit, en je vraagt je af waar hij het vandaan heeft gehaald!

Nou dat was mijn vrouwtje, niet alles geloven hoor!. Ik ben gewoon een slimme hond, en de gelegenheid maakt de dief toch?

Zondag krijgen we hoog bezoek van een schone dame uit Belgie, het is een zus van mams Hera en dus een tante van mij. Ze heeft een oogje op papa. Spannnend!

Vele groetjes aan iedereen,

Jullie meesterdief Fan Fan La Tulipe (Lennaert)

In Oud Turnhout is er eentje blij met z’n stamboom…

Dag woefies,

Het is nu ECHT officieel, nu is het echt "onze" Lando mét stamboom! Daar zijn we toch wel wel heel fier op hoor.

Lando heeft vandaag rustiger getraind dan gisteren. hij vindt zijn baasjes dus duidelijk niet zo knap als zijn zus Lucy, want toen hij haar gisteren op de inhaalles zag was het één blok testosteron. Niet te houden. De aandacht was dan ook hééééééél ver zoek. Dat hij dan ook nog eens niet met zijn zus mocht spelen na de training owv zijn gedrag vond hij maar heel flauw.

Vandaag hebben we getraind op de parking van mijn werk. Lando bleef flink zitten toen ik eerst snel en dan wat langer achter een reclamezuil verdween. Lando haalde het speeltje dat Nico opgooide snel op maar bracht het niet naar mij, hij zag nl zichzelf toen in de spiegelramen van mijn werk en begreep er niets van dat daar nog zo'n Drent met hetzelfde speeltje in z'n bek stond. Kei grappig.

Hij vind zichzelf echter ook niet zo knap als zijn zus Lucy, denk ik want hij ging niet naar zijn spiegelbeeld maar bleef gewoon op afstand wat staan kijken, hihi.

Lieve groetjes,

De Wouterkes en Lando

Rustige rust…

We zijn vandaag niet gaan wandelen (snuf snuf) het baasje zijn “stenen” speelden hem parten vandaag. Het ging hem niet zo goed af  vandaag.

Maar morgen zit er beterschap in de lucht en hebben we betere verwachtingen. Nu maar hopen we maar dat het weer niet gaat regenen.

Vandaag kregen we ook het Drentenblaadje in de brievenbus in het verslag van Manuela werden de showkuren van Hera nog maar eens vermeld toen zij eigenlijk heel serieus moest aantreden voor de keurmeester.

Maar jullie kennen zo stilaan ons Hera met haar gekke kuren. Maar je kan er echt niet boos op zijn op baasjes’ kleine moedertje.

Zo lezen we daarstraks in een mailtje van Lennaert, maar dat is eigenlijk nieuws voor morgen, dat ook Hera’s zus Hadise gaat kennis maken met mooie Cartouche ! ! !

Dat gaat daar nog vonken geven in Roosteren en wij hebben er dan haast een “familie”dekreu, als we Cartouche zo mogen noemen.

Als dat ook zo’n mooi nestje gaat worden, en waarom zou dat niet, dan gaan binnenkort de kandidaat pup eigenaars in de rij komen te staan in Budingen.

Nu maar hopen dat tegen die tijd de kennelnaam gekend is en we de pups een “familienaam” kunnen geven…

We hopen in elk geval dat Hadise net zo goed overeenkomt met Cartouche. We weten het vanaf het moment dat ze loops komt. De verwachte loopsheid komt er aan omstreeks november, maar dat is ook altijd eventjes afwachten.

Lennaert gaat zijn tante nog eens zien, en dit door de bepaalde kwaliteiten van zijn pa !

Belle & co

Een Pool bij de dokter ...

Er komt een Pool bij de oogarts.

Die wijst hem op een letterkaart aan de muur:

'C Z W X N Q S T A C Z'

"Kunt U dit lezen ?" vraagt de oogarts.

"Lezen ?" vraagt de Pool...

... "ik ken die vent zelfs!" !

De puppenkrant 02-10-2012

Ons baasje heeft gelijk gekregen,het is gaan regenen vannacht, niet zwaar maar toch een flinke bui. Hij kon het gisteren al merken dat er water in de lucht hing. Niet één van ons vier is gisteren in de vooravond op een behoorlijks wijze mee gaan wandelen.

Trekken sleuren van links naar rechts. Een sigaar neerleggen in iemands voortuin… allemaal zaken die ze normaal niet doen. Zelfs Hera en Heros, broer en zus, die gewoonlijk de rustigste wandelaars zijn, hadden het zot in hun kop. Geen rechte voor viel er mee te ploegen. Bij aankomst stond het baasje gans in ’t zweet van in de leibanden te hangen.

Nadien viel de training, hoewel het een korte was door de invallende duisternis goed mee. Lucy deed netjes wat van haar gevraagd werd.

Vandaag is het weer spelen geblazen, maar wel op zo’n brute wijze dat het gras van het gazon tegen de grote venster vliegt. Ook de kousen met een knoop in, vroeger baasjes sokken maar nu trekspul voor de honden geworden krijgen het zwaar te verduren.

Wanneer Belle en Heros trekwedstrijd houden staat Lucy die twee luidkeels aan te moedigen (of wiel ze zelf die sok ?). Stilletjes is het hier zelden in huis, maar dat hadden jullie waarschijnlijk al wel begrepen.

De foto’s zijn van Lobke en Siebe in Zeeland.

Belle & co

Verslag uit Zeeland van Siebe en Lobke

Lieve mams,

Vandaag was het dan de eerste dag van een heleboel dagen dat het baasje lekker thuis is. We zijn gelijk de hele dag weggeweest, op bezoek bij oma in Zeeland.

Onderweg er naartoe hebben we moeten stoppen om de auto schoon te maken. Ik was weer zo verschrikkelijk misselijk dat ik een heleboel moest overgeven, en dat stonk ook nog behoorlijk.

Maar eenmaal bij oma voor de deur was ik weer blij, want we gingen eerst wandelen langs de zee voordat we bij oma naar binnen gingen. We zijn niet op het strand geweest, maar wel over de boulevard en de glooiing gelopen. Er zijn daar heel veel interessante luchtjes, en heel veel meeuwen. We mochten alleen niet te dicht bij het water komen omdat het daar gelijk diep is, en er een hele sterke stroming staat. Ook zijn de keien die daar liggen erg glad, dat heb ik al gemerkt toen ik toch probeerde even snel naar beneden naar het water te gaan, ik maakte een slippertje. Oma stond het vanuit haar woonkamer allemaal te bekijken. Ik heb me maar even van m’n beste kant laten zien door voor een keertje goed naar m’n baasjes te luisteren. Nu denkt oma dat ik een heel braaf drentje ben, nou ja, we laten haar maar even in de waan....

Mam, heel veel kusjes, ook voor oma, oom Heros en Lucy. En natuurlijk ook voor jouw baasjes.