De puppenkrant 31-10-2012

De puppenkrant 31-10-2012
Het was gisteren laat geworden wanneer Lando en zijn gevolg huiswaarts togen. En vermits ons baasje al wel een mop had klaar gezet heeft hij die maar snel gebruikt om het blog te actualiseren.
En ene Karin in Numansdorp ziet daar dan een fruit stilleven in, terwijl elke vent met afschuw met z’n knieën tegen elkaar loopt, bij de gedachte alleen al.
Zo zie je maar dat hoofdredacteur zijn van een puppenkrant soms een heel risicovol vak is. De interpretatie van woord en beeld kan vrië veel verschillende richtingen uitgaan…
Lees hieronder de verhalen uit de twee Nederlanden, het Limburgse deel en het zuid-Hollandse.
Lennaert vindt zijn vader een “schuinmarcheerder”…
Hallo Familie,
Ben ik er net aan gewend dat tante Hadise mijn stiefmoeder wordt, verschijnt er opeens weer een dame op het toneel. Die papa van mij is een ‘schuinsmarcheerder”! Zeggen ze dat in België ook?. Ik moest weer binnen in de bench en hoorde allerlei rare geluiden en het duurde en het duurde…en het was bitter koud. Hahahha die papa met zijn ouwe botten, buiten in de kou….en maar te zwijgen over Chris op z’n knieën om een handje te helpen, hihihi.
Vrouwtje was slim, ze bleef lekker bij mij in de warme keuken.
Vandaag had ik een klein ongelukje. Ik rende met een te lange stok door de tuin, en knal tegen de boom aan met de stok. Ik had even erge pijn bij mijn oog, het was een sneetje met bloed. Gelukkig niet diep, of in het oog en het gaat wel vanzelf over, en het staat lekker stoer zo’n litteken!
Ik zag allerlei foto’s van Loek, Lily-Lou, Lando, Louis, Lucy, Lana en Lobbke. Wat zijn ze allemaal mooi mijn zussen, en mijn broers zo groot, slank en stoer!
Vele groeten uit het land van Jan van Eijk (geboren in Maaseik)
Jullie Lennaert
En voor de meeuwen in de maasvlakte zijn Lobke en Siebe vogelverschrikkers
Lieve mams,
Ik had het beloofd, als we vandaag naar het strand zouden gaan zou ik het laten weten. Nou, we zijn geweest hoor, en wat was het leeuuuuuk!!!!! Toen we het duin over waren, en ik die hele grote ruimte zag, was het eerste dat ik deed rennen, heel hard, en heel ver weg, samen met Siebe. Ik vond alleen het water dat steeds naar me toekwam niet zo leuk, daar ben ik steeds voor weggerend. Het maakte ook wel erg veel lawaai. Maar we hebben ons heerlijk vermaakt door te rennen, meeuwen op te jagen en van alles te zoeken en inspecteren wat op het strand lag. Toen we weer terug naar de auto gingen zagen we een bord waarop stond dat de honden alleen aangelijnd op het strand mogen. Nou, boeien hoor, er was verder niemand, en m’n baasje wist welke kant we op moesten lopen om verder niemand tegen te komen, omdat je daar niet meer vanaf de weg het strand op kan. En om de één of andere reden denk ik dat jouw baasje het daar ook erg leuk zal vinden, mam. Dat komt door een zeker bord dat we op het strand tegen kwamen. Ik ben benieuwd, alleen zal hij dan zelf ook………
Mam, kusjes weer, ook voor oma, oom Heros, Lucy en je baasjes.













