De puppenkrant 22-11-2012

Nog een deel van de stamboomtoer…

Het was geen zwaar, maar wel aangenaam “werk”. ’t Baasje en Hera zijn weer op ronde geweest met de stambomen en DNA attesten…

Dus Hera moest maar meerijden en voor het baasje de honneurs waarnemen.

Zo waren we vandaag in Stekene, dorp gans in het noorden van de provincie Oost-Vlaanderen, vlak tegen de grens met de Nederlandse provincie Zeeuws Vlaanderen.

Daar woont “onze” Lesco, een reutje uit Hera’s nestje van einde maart ’12.

Lesco moet het geweten hebben of hij had het telefoontje afgeluisterd dat ons baasje met Ilse had gevoerd. Ilse is het vrouwtje van Lesco.

Lesco stond ons al aan de poort op te wachten en was behoorlijk waaks om ons aan te kondigen bij zijn hoofdbestuur.

Dat veranderde dadelijk toen Hera mee uit de auto mocht. Nu was dat meer dan zes maanden geleden at die twee elkaar hadden gezien. Het was geleden van toen Lesco in Vosselaar naar Stekene vertrok, maar toch herkenden hij zijn moeder en ons baasje dadelijk.

Het blaffen wisselde onmiddellijk voor een op hol geslagen draaiende staart van Lesco. Hera moest aanvankelijk weer laten zien dat “mevrouw” met de nodige egards behandelt wilde worden en was niet echt vriendelijk naar Lesco. Maar zoals het telkens weer gaat, geen vijf minuten later waren ze met elkaar aan het dollen in de grote tuin .

Nadien zijn Hera en ’t baasje nog langs de VAB (Vlaamse Automobilisten Bond) gereden omdat het baasje zijn lidmaatschap van de pechverhelping en internationale reisbijstand moest vernieuwen.

Vermits het baasje daar nog dertig jaar heeft gewerkt, eerst bij de pechdienst en later tijdens de schoolvakanties bij de buitenlandse repatriëring, kent hij daar nog heel wat luitjes en duurt het ook wel “iets” langer dan wanneer een gewone leek voor het zelfde gaat…

De avondspits en de file aan de Kennedytunnel was dan ook al flink bezig toen we in Zwijndrecht vertrokken zodat het toch nog laat was geworden toen we in Vosselaar de oprit opdraaiden, maar zowel Hera als ’t baasje hadden een plezierige namiddag beleefd.

Belle & co

De puppenkrant 21-11-2012

Vandaag in de puppenkrant een vragenrubriek zoals in de meeste serieuze damesboekskes. Let wel, het bericht was volgens de schrijfster, Ilse het vrouwtje van onze Louis (de Drentenpup, niet Louis Michielsen) niet bestemd voor de puppenkrant.

Maar na enig aandringen via de telefoon mochten we het bericht wel plaatsen…

Wij vonden het in die mate vrolijk en om te lachen dat we het hebben gevraagd aan Ilse. Het zijn twee vragen die we nog nooit gehad hebben maar wel erg amusant zijn en een eerlijk antwoord verlangen.

Dus het baasje gaat zich nu opstellen als “tante Kaat” en onderaan het bericht van Ilse antwoord geven.

Dag Jan,

Een vraagje: Steven vroeg zich af of het voor Louis geen kwaad kan dat hij overdag buiten en ’s avonds en ’s nachts binnen zit gezien het temperatuursverschil. Nu de winter dichterbij komt, is er natuurlijk wel een groot verschil. Vooral als hij zich dan nog eens zo goed als onder de stoof probeert te vleien ‘s avonds!!!

Tweede vraagje: is het normaal dat hij aan een brandende stoof likt? Kan hij zelf inschatten of het te warm zal zijn of zal ik hem op een dag van de stoof moeten amputeren. Een tijdje geleden hadden we al bijna een brandalarm toen hij met zijn staart tegen de stoof stond. Toen begon het toch serieus te roken en te stinken. Ik veronderstel nu wel dat het alleen zijn haar was en hij dat dus niet heeft gevoeld.

Vrouwtje Ilse

Beste vriendin Ilse,

De vacht van Louis is van die aard dat hij er mee gebaat is van veel buiten te zijn. Ook hier bij ons is zus Lucy ook liever buiten dan binnen. We praten nu over koele temperaturen maar dagen dat het ganse dag vriest heeft hij een onderkomen nodig waar hij droog en tochtvrij kan liggen.

Destijds toen wij beiden nog werkten bleef Sloeber en Bas tijdens de dag ook buiten. Op dagen dat het erg vroor mochten zij binnen blijven en kwam één van ons twee ‘s middags over huis om hen buiten te laten voor hun plas.

Beiden hadden een oude zetel onder de open veranda waar ze in een bolletje gerold zalig lagen te slapen.

Wat het aan de kachel likken blijkt Louis enkel te doen wanneer de kachel juist is aangestoken. Ook bij ons steekt Lucy haar neus tot vlak bij het venster wanneer ze de eerste vlammen ziet. Even later ligt ze net als Louis haast onder de kachel te genieten.

De geur van verbrand hondenhaar kennen wij ook al jaren. We kennen veel aangenamere geuren… Maar ook hier gebeurt het meerdere keren per jaar. Voor een verbrande staart hoef je je geen zorgen te maken. Het haar schroeit, maar aan de staart zelf komt niets aan.

Belle & co

Begrafeniskosten € 40.000

Paul is overleden…

In zijn testament had hij 40.000 € voorzien voor een chique begrafenis .

Toen de laatste gasten weg waren zegt zijn weduwe tegen Lucienne haar beste vriendin : « Ik ben er zeker van dat Paul het een chique begrafenis zou gevonden hebben ».

« En ik ben er zeker van dat jij gelijk hebt » zegt de vriendin , en dan vraagt ze stilletjes aan de weduwe:

« En hoeveel heeft het nu echt gekost ?»

« Het hele bedrag, zegt de weduwe, 40.000 €.»

« Dat kan toch niet ! » roept de vriendin « ’t Was prachtig maar toch geen 40.000 € waard »

De weduwe legt uit « De dienst kostte 6.500 €, ik heb een schenking gedaan aan de kerk van 500 €.
De koffie, drank en hapje kostten ook 500 €.
En de rest is naar de gedenksteen gegaan »

De vriendin rekent vlug voor: «32.500 € voor een gedenksteen ?

Hoe groot is die dan wel ?

K.H.

Hier zie je de “steen”

De puppenkrant 20-11-2012

Geen ingezonden berichten van pups vandaag, maar wel kregen we vandaag een bericht in de mailbox van “vier voeters.nl” om mee te doen met een campagne tegen het gebruik door de mode industrie van echt dierlijk bont.

Daar doen wij natuurlijk ook voor de volle 100% aan mee, en dus delen we het bericht met jullie.

Aanvankelijk las het baasje dat er tegen het gebruik van bont zou gedemonstreerd worden en dat die demonstratie “naakt” zou plaats hebben.

Nu is ons hoofdbestuur echt niet zo preuts en zoals ons baasje het uitdrukt “een mooi velletje mag best gezien worden”, demonstreren in zijn pure blote ziet hij toch niet zitten. Zelfs niet voor die arme hondjes, konijntjes, wasbeertjes en wat ze al niet voor het bont fokken. Veels te koud in dit seizoen is het meest doorslaggevend argument dat hij kon verzinnen !

Maar zoals je kon lezen las het baasje het verkeerd. Je kan inschrijven voor een virtuele betoging waar je zelf je “avatar” of noem het virtuele vertegenwoordiger, voor kan ontwerpen. Die vertegenwoordiger of Avatar gaat dan in jouw plaats meelopen in de internet demonstratie.

Dat leek ons baasje al heel wat schappelijker dan in zijn blote kont door de straten van één of andere Belze of Hollandse stad te gaan paraderen…

Dus… als jullie ook willen demonstreren in je virtuele blote kont kan je via onderstaande link een avatar aanmaken en je akkoord verklaren met je onvrede om dierenbont nog te gebruiken in de mode industrie.

http://www.vier-voeters.nl/nl/nl/campagnes/wilde-dieren/bont/doe-mee-met-onze-online-campagne/

We zijn eens benieuwd of de grote modehuizen in Parijs, Londen, Milaan of New York er zich veel van gaan aantrekken.

Toevallig konden we begin vorige week ook via de internetkrant vernemen dat Canada nog enkele duizenden “werknemers/slachters” zoekt om ginds baby zeehondjes te komen doodknuppelen. Uiteraard ook voor hun sneeuwwitte vachtjes, de rest van de diertjes laten ze liggen wegens niet economisch bruikbaar…

Belle & co

Nieuw systeem in het Drenten restaurant

Wij hadden er al een tijdje een probleem mee dat de eetbeurten ’s avonds niet liep zoals we zelf graag hadden.

Belle wou niet meer in de lijn met vier eten zoals het altijd geweest was, Hera was slecht aan het eten en er was geen controle op van wat ze binnen kreeg. Lucy en Heros, onze twee dikke gingen de kommen langs tot alles leeg was. En dat zag je ook aan die twee hun lijn !

Nu zegt ons baasje wel dat een ronde of een bolle lijn, ook een lijn is maar dat is dan meestal om zijn eigen “bolle lijn” te vergoelijken.

Sinds zaterdag krijgt nu ieder van de rodel zijn of haar eten in hun bench. De porties zijn zoals vroeger en wat niet gelijk wordt opgegeten gaat terug naar de keuken. Punt andere lijn zegt het baasje en hij gaat er konsekwent op toezien .

Er is maar van één kant tegenwerking, en dat is Belle, die denkt waarschijnlijk dat zij een streep voor heeft als roedeloudste of als alphateef. Belle probeert aan het klassieke dessertje te geraken zonder haar kom te hebben leeg gegeten. Zij probeert dan met een irritant hoog keffen het baasje zo gek te krijgen van de rollen om te draaien en het lekkere dessertje binnen te halen om dan achteraf haar eten te laten staan.

Commentaar van ’t baasje “’t zijn just klein joeng” en gelijk heeft ‘m…

Nu is het laatste offensief dat het baasje heeft gelanceerd, de roedel laten geloven dat het apart eten “chique” is, en hij haalt dan “im chambres separée” aan. Voorlopig met weinig resultaat voor ’t baasje, zelfs een gelijknamig liedje er bij heeft tot nu toe weinig indruk gemaakt in Drentenland…   http://www.youtube.com/watch?v=WBj5AMiXEi4

Belle & co

De puppenkrant 19-11-2012

Twee berichten vandaag van de vaste correspondenten uit binnen- en buitenland. Aan de Maas, en dan bedoelen we de Maas in Limburg, meer bepaald in Roosteren is de schrijfster normaal normaal het vrouwtje van Lennaert, maar nu was het voor een keertje het baasje. Het “puppenkrant vol schrijven” is daar haast een familiebedrijf geworden, en dat zien en lezen we graag.

Dat het baasje door het gedrag van Cartouche haast een hartkwaal heeft opgedaan verbaasd ons helemaal niet. Ook wij hebben al menigmaal een half uur en meer staan drentelen wanneer Belle en/of Lucy weer eens voor “de ruimte” hadden gekozen.

Van het gericht uit Oud Turnhout is het verse bijna af, of toch minstens voorbijgestreefd. Lando heeft inmiddels gisterenmorgen kennis gemaakt met onze “nieuwe occasie Drentmobiel”. Verbaasd was hij wel toen uit dat rode, voor hem onbekende autootje, plots zijn moeder en zus te voorschijn kwamen.

Belle & co

Leermomenten van Lennaert en Cartouche

Normaal is het vrouwtje degene die mijn belevenissen voor de puppenkrant beschrijft. Maar omdat zij er dit maal geen getuige van was, heb ik het nu aan mijn baasje overgelaten. Normaal laat hij ons afzonderlijk uit. Maar vandaag bedacht hij dat ik ondertussen groot genoeg ben om samen met mijn vader los door het natuurgebied ‘De Rug’ te lopen. Hij ging ervan uit dat ik veel van mijn goed luisterende vader zou leren…

Mijn vader is altijd een sleurhond geweest. Toen ik kwam besloot het baasje dat daar iets aan gedaan moest worden. Omdat hij er geen zin in had later door twee trekkende honden voort gesleurd te worden. Hij is speciaal met papa een intensieve privé antitrektraining gaan volgen. En met succes. Zolang hij met mijn vader alléén gaat wandelen… Met mij erbij was al het geleerde snel vergeten en werd door papa nog eens extra de turbo er opgezet. Lekker! Samen trekken naar het punt waar we los mochten! In het natuurgebied langs de Maas.

Afzonderlijk luisteren we goed tot zeer goed. Maar samen… We hadden geen bananen in onze oren om met ome/nonkel Faes te spreken, maar hele bananenbomen. Nu zijn er een paar dingen waar mijn baasje heel kwaad om kan worden, weet ik inmiddels. Dat zijn auto’s die niet willen starten en computers die niet doen wat ze moeten doen. Maar op de allereerste plaats met stip staan honden die niet komen als ze geroepen worden. Samen met mijn vader dwaalde ik steeds verder af. Lekker door wouden met klittenplanten en door modderpoelen van heerlijk kleverige rivierklei. Want het regende vanmorgen. En het baasje maar roepen en fluiten! Op enig moment kreeg ik toch medelijden met hem en ben ik terug gerend. Maar papa niet! Die was in geen velden of wegen meer te bekennen.

De bloeddruk van mijn baasje was inmiddels tot grote hoogten gestegen. Ik begon me toch wel ernstig zorgen te maken. Na ongeveer drie kwartier zagen we in de verte een wit stipje opdoemen. Het kwam steeds dichter bij. En ja hoor, het was papa! Vrolijk kwispelend kwam hij naar onze baas. Die deed alle moeite om niet onpedagogisch dit goede terugkomgedrag af te straffen… Wist papa dat? Weer wat geleerd! Thuis gekomen is het baasje nog lang bezig geweest met het verwijderen van de klitten van de grote klis of klitwortel, die volgens internet ook goede eigenschappen heeft.

Lennaert

En Lando was benieuwd naar onze “Drentmobiel”

Dag lieve Faes-familie,

'k heb van mijn baasjes gehoord dat jullie een privéwagen met chauffeur hebben rijden nu. Tsjonge jonge. Jullie worden nogal verwend zulle. 'k mis jullie al wel hoor of jullie geurtjes nu jullie baasje terug zelf met jullie kan gaan wandelen. Gelukkig zie ik morgen ons zus weer op de training. Een nieuwe trainer, halfuurtjes langer, we gaan uit ons pijp moeten komen zus! Slaap maar lekker dus.

Natte likjes,
Lando

Op training…

Het was een druilerig weertje deze middag tijdens de jachttraining van Lucy. Maar daar laten Drenten en hun baasjes zich niet aan kennen.

Het vrouwtje trainde met Lucy en vermits de training van Hera gisteren niet was door gegaan wegens ziekte van de trainer heeft het baasje een fikse wandeltraining met Hera gemaakt.

Gisteren bij de wandeling langs het kanaal in Arendonk was het baasje zijn fotoapparaat vergeten, maar een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen en dus kwam er een hele fotosessie aan te pas.

En iets wat zelden gebeurt, het fotomodel was gewillig… zelfs meewerkend !  En dan resulteert dat in een reeks van een dertigtal foto’s in een mooi herfstbos met een mooi modelletje !

Op het einde van de training heeft het baasje Lucy overgenomen van ’t vrouwtje, maar dat was dan ook het plezierigste deel van de training, het zwempartijtje was weer het toppunt van de training van Lucy.

We vergeten het haast te vermelden maar Lucy is vandaag een reeks hoger begonnen met de training. Ook Lando is mee op gegaan naar de hogere reeks en volgende week komt ook zus Libre over naar onze groep.

Na de middag hebben Belle en Heros hun grote wandeling ook nog gekregen. Het was wel heel mistig tussen de velden geworden toen we de wandeling begonnen, maar eens in het bos gekomen konden we genieten van de zon die door het alsmaar dunner wordende boomkruinen scheen. Dus hebben onze “bruintjes” ook nog een heel fijne wandeling gehad…

Belle & co

De puppenkrant 18-11-2012

Weer goed wat kopij binnengekomen vandaag en gisteren, dank je wel schrijvelaars. Hoelang die schrijvelaars het gaan volhouden is nog maar de vraag, want het is haast allemaal kommer en kwel bij de baasjes waarover het gaat in de berichten.

Gisteren konden we lezen dat Karin Nederland van erg dichtbij tegen de grond had geïnspecteerd, met de nodige gevolgen aan lijfelijk letsel…

Vandaag heeft Eva het over een rollijn die ze met de blote hand wou stoppen. Meestal doe je zoiets maar ééns in je leven van de brandwonden aan hand en vingers doet flink pijn. In elk geval om te blijven herinneren tot het einde van je dagen.

Tijdens de terugkomdag van de pups (al onze pups, ook het H- het K- en het L-nestje) zou onze dierenartse Nelly, na de wandeling, een cursus EHBO voor honden geven .

Ons baasje heeft nu gelijk het idee geopperd van dezelfde dag ook dokter Luc Beaucourt de bekende urgentiearts van het ziekenhuis te Herentals (voorheen Antwerpen) te vragen voor een cursus EHBO voor Drentenbaasjes.

Tevens denkt ons baasje er aan van een uitgebreid artikel hier op het blog te publiceren maar de titel durft ‘m niet goed in grote letters schrijven… het zou zoiets moeten worden “Drentsche Patrijshonden uitlaten voor dummies”…

Karin was terug zo goed op de been dat ze wel naar de “proclamatie” is geweest waar Lobke haar diploma’s van de hondenschool kreeg. Dat het er plezant aan toeging laat het taalgebruik wel vermoeden.

Lees zelf maar…

Belle & co

Hier het verbrande vinger verhaal van Eva en haar Lana…

Hallo allemaal,

Vandaag doe ik het verhaal... Wanneer Jan denkt dat hij zijn puppiekrant zal moeten sluiten wegens te weinig berichten dan komt dat omdat ze in Aalter veel werk hebben met een overenthousiaste puber die haar baasjes weinig met rust laat. Toen we zondag, het was een zalige zondag, het lumineuze idee hadden eens langs de oude vaart te wandelen ... Liep het voor mijn vingertjes anders af... Ons Lana die geen gentle leader droeg, maar een rollijn aanhad, vond het heel plezant om alles te verkennen. Tot ze een konijn, of in dit geval een auto zag. Als een pijl uit een boog schoot ze vooruit. Ikzelf, hangend aan de lijn schoot mee vooruit en hield , ja ik weet het zeeeeer dom, met mijn linker hand de lijn tegen ipv met de rechter ze op te rollen. Gevolg, de lijn snijdt zeer hard in mijn vingers en mijn vingerafdrukken zullen nu toch even moeten gewijzigd worden in het archief wegens schade. Als jullie denken dat dit het enige was ... Toen we dinsdagavond klaarstonden om naar een concert te vertrekken dacht ons Lana, ik zal ze nog even tegenhouden. Heel enthousiast kwam ze aangelopen en liet zich uitgebreid strelen. Toen ik mij bukte om haar buikje te wrijven kwam Lana keihard recht om mijn gezicht af te likken. Resultaat: grote botsing. Lana eventjes geschrokken en ik een grote rode plek op het gezicht. Mijn avond moest nog beginnen ... Jan, kregen wij bij Lana ook een ongevallenverzekering ;)

Onze verwoester heeft nu in haar bench een houten plank onder kussen 36 liggen, ze had in een Aalsterse collere haar plastieken plank kapot gekregen...

Nu is ze Steven aan het ambeteren met blaadjes oprapen, als daar maar geen ongelukken van komen ;)

Dus ge ziet maar, van alles te beleven ook hier in Aalter!

Het gekwetste vrouwtje van Lana

Hier de zatte klap van Lobke of is het van Karin, of van alle twee ?

Lieve mams,

Trots laat ik j je even w w weten dat ik m’n d diplom ma binnen heb. hik S s super hik trots ben ik omdat n n n niet iedereen een di di diploma kreeg. Er waren ook hondjes die een c c c certificaat kregen hik. Het was gezellig. Eerst kregen de baasjes k k koffie met hik wat lekkers hik. Daarna werden de diploma’s en hik certificaten uitgedeeld. En t t toen kwam de fles J J Jagerhikmeister op tafel. Nou, dat rook l l lekker hik zeg!! ‘k Heb Siebe ff lief aangekkkeken, en die schat heeft toen voor m m mij hik het glaasje van de m m man van de juf voor hik me van tafel g g g geveegd. Dat heb ik l l lekker opgel l ebberd hik. Daarna kreeg i i i ik nog het glaasje v van m’n baasje..hik..l l lekker hoorrr. Die grote broer h h eeft hik toch mmaar veel v v voor me over hè!

‘k Ga s s slapen mam, heb een beetje h h hoofdp pijn..

Lobke.

Spijtig…

Geen jachttraining  voor Hera deze namiddag. Oscar, de trainer had de training geannuleerd omdat hij ziek was. Na de goede resultaten van vorige week zaterdag viel dat alvast tegen voor ’t baasje.

Maar…. Omdat er een kandidaat voor de volgende lessenreeks naar de training zou komen kijken, had ons baasje besloten van toch maar tot Arendonk te rijden. Hera en heros mochten mee .

We waren wel iets te laat aan “het paradijs” de trainingslocatie en we hebben dus de kandidaat cursist gemist.

In vervanging van de training hebben broer en zus dan maar samen met het baasje een lange wandeling langs het kanaal Schoten-Dessel gemaakt.

En na de teleurstelling van de training kwam eigenlijk nog een tweede “spijtig”. Het was mooi herfstweer, mooie bomen , twee dartele mooie honden en daar een baas bij die zijn “kodakske” thuis vergeten was.

En laat dat nu nog het spijtigste van al geweest zijn…

Het baasje steekt het op “dien tweede auto” daar ligt nog niet permanent een foto apparaat in zoals in de Mitsubishi. (maar dat euvel zal snel verholpen zijn zegt het baasje…

Belle & co

’t Zal je maar overkomen…

De puppenkrant 17-11-2012

Helaba, we kunnen terug op het oude stramien verder, gisterenavond kregen we van Karin en Lobke een bericht voor de puppenkrant.

De inhoud van het bericht kon beter, Karin heeft zich onzacht neergevleid op de Nederlandse straatstenen maar we hebben terug stof om veder puppenkranten vol te schrijven.

Waarom en hoe Karin “ten gronde” is gegaan mag ze zelf uitleggen in haar bericht.

De rit met vier honden in de Citroën Bellingo is gisteren niet doorgegaan wegens onverwacht bezoek en achteraf nog een snelle boodschappenronde voor het hoofdbestuur. Daar konden wij ook mee leven want de baasjes waren duidelijk langs de Maxizoo gepasseerd. Dat konden we opmaken aan de spulletjes die in de “hondenkast” verdwenen. Brokken, gedroogde varkensoren, kauwstaafjes… wij hebben zo een sterk vermoeden dat flink wat van die spullen al gereedstaan om mee naar Frankrijk te verhuizen…

Voor morgen staan we nog volledig klaar om nog puppenkrant berichten te ontvangen. Schrijvelaars ten lande,… laat jullie nog maar eens goed gaan….

Belle & co

Hier het spannend en pijnlijk relaas van ene K. uit N. in NL

Lieve mams,

Ik schreef al op het blog dat er voorlopig niet veel nieuws van mij zal komen. Tja, toen werd jouw hoofdbestuur natuurlijk nieuwsgierig hè, dus ik zal even uitleggen wat er gebeurd is. Nee, ik heb geen kippen dood gemaakt zoals mijn lieve broer. Daar geloof ik trouwens helemaal niets van, mijn broer is geen moordenaar, ze zullen wel aan de stress bezweken zijn…

Hier komt ie: Zoals iedere dag maakte ik met mijn vrouwtje een wandeling aan de lijn. Ik mag 1x per dag naar het bos om lekker los te rennen en spelen, en 1x moet ik aan de lijn om gelijk wat oefeningen te doen en het volgen er goed in te krijgen. Gisteren kreeg ik tijdens het wandelen opeens last van m’n poeperd. Het was alsof ik gestoken werd, want opeens ging ik zitten om even op die plek te bijten en likken. Vrouwtje wilde weer doorlopen, maar het was nog niet over, dus ging ik wéér heel plotseling zitten, alleen nu voor haar voeten terwijl zij nog doorliep. En toen ehhhh……kwam zij opeens gezellig naast mij liggen op de stenen, tenminste, ik dacht eerst dat zij dat voor de gezelligheid deed…….niet dus…… Nou ja, om een lang verhaal kort te maken, mijn vrouwtje is dus door mijn toedoen met een harde klap tegen de straatstenen gekwakt en kan haast niet meer lopen. Dikke en pijnlijke knie waren het gevolg. Leuke dingen worden er dus even niet gedaan, totdat het weer beter gaat met haar. Maarrrrr…..elk nadeel hep z’n voordeel, zoals een vroegere buurjongen van vrouwtje altijd zegt. Aan de lijn lopen kan ze even niet meer met mij, maar ze hijst zichzelf nu toch wel 2x per dag met veel moeite in de auto om mij even lekker te laten rennen in het bos, en dat vind ik natuurlijk helemaal niet erg. Thuis is ze nu erg rustig, ze zit tegenwoordig veel te haken. Vind ik ook erg leuk, want er is niets leuker dan haar bolletjes wol te jatten, hihihi.

Wat wel jammer is, is dat ik zaterdag een wandeling/speurtocht mis nu ze niet kan lopen. Die wordt georganiseerd door onze trainsters, met aansluitend de diploma-uitreiking van de examens. Nu gaan we maar alleen naar de diploma-uitreiking, ik moet dat papiertje natuurlijk wèl hebben hè!! Ook de gezelligheid daar willen m’n baasjes niet missen. Morgen dus misschien een foto van mijn diploma om boven je bench te hangen, mam.

Geef je oma, oom Heros en Lucy een dikke lebber van mij? En vooruit, ook een lekkere lebber voor je hoofdbestuur!

Je Lobke.

Golfen veilig ?

Twee vrouwen zijn aan het golfen en eentje geeft een ferme dreun op het balletje.
Het vliegt recht naar de volgende hole waar 2 mannen staan te spelen en eentje wordt geraakt.
Hij valt meteen op de grond en vloekt van de pijn.

De vrouw snelt er naartoe, intussen ligt hij ineengekrompen met zijn handen tussen zijn kruis.
Zij : kan ik helpen?
Hij : neen, laat maar straks gaat het wel beter.
Zij : ik ben therapeute en kan u misschien helpen
Hij : neen, echt niet. Zijn handen nog steeds krampachtig in zijn kruis gevouwen.
Zij : Toe, ik wil absoluut zien of ik echt niet kan helpen.
Hij : Ok, doe maar.
Zij trekt zijn handen van tussen zijn benen en legt ze naast hem. Ze doet voorzichtig zijn broek los steekt er haar hand in en begint zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen.
Na enkele minuten zij : En, voelt dat niet beter?
Hij : Jawel, maar ik denk dat mijnen duim nog altijd gebroken is.

L.M.

De puppenkrant 16.11-2012

De puppenkrantjes worden dun, het failliet lonkt… ook vandaag geen ingezonden berichten.

Vrij logisch, de temperaturen zijn niet van die aard om de baasjes naar buiten te lokken.

Je ziet het zelfs aan ons viertal, ze liggen liever in de zetel of in hun bench dan zich moe te maken. Tot het geluid van een leiband die van de haak genomen wordt hen bereikt. Dan staan er gelijk vier kandidaten klaar om de leiband om hun nek te schuiven.

Gisteren was het één voor één die mee gingen met de auto, om te zien wat resultaat het gaf om de honden in een bench te vervoeren in de auto. Geen van de vier is dat gewend omdat ze in de Mitsubishi de koffer en de achterbank voor hen zelf hadden.

Vandaag staat er een rit met gans de roedel tegelijk op het programma, we gaan dan gelijk nog wat foto’s voor het blog maken. We gaan dat combineren met een wandeling/training zodat voor hen de rit in een bench eindigt in iets plezierig, dat motiveert in elk geval om hen uit zichzelf in de auto te laten springen. Het spaart dan in elk geval de ruggen van het hoofdbestuur want het gewicht van bvb een Heros met z’n 37 kilo is niet ieder gegeven om in de auto te tillen. Het baasje maakt het niet uit om hem in de auto te tillen, maar ziet hem er toch ook liever uit zichzelf inspringen…

Belle & co

Weinig gebeurd vandaag…

Als er wereldschokkende zaken gebeurd zijn vandaag, dan was het zeker niet bij ons of in de buurt van Vosselaar.

Het is er niet de tijd of de plaats voor maar het lijkt volgens ons baasje wel dat er een zwerm tse-tse muggen is overgekomen die onze hondjes besmet heeft met de slaapziekte.

Om ons goed terug wakker te krijgen hebben we daarstraks wel een extra lange wandeling gemaakt. Dat helpt dan voor eventjes en even later hebben we terug van automatisch sluitende oogleden. Automatisch zetten we dan ook een snurkend geluid aan om duidelijk te maken dat het ons menens is.

Deze namiddag was het de beurt aan Hera om kennis te maken met de benches in de Citroën. Voor Hera geen probleem, die springt van ver de auto en de bench in en zit dan als een prinses rond te kijken in de aangepaste bench. Daar heeft het baasje met behulp van een schroevendraaier en een griptang van een links opendraaiend deurtje een rechtsdraaiende deur gemaakt. Even nadenken, het gepaste gereedschap er bij nemen, en dan nog een portie brute kracht, en de deur draaide andersom open.

Hera mocht mee naar het bedrijf waar ze industriële en medische gassen verkopen. Maar het is ook zowat het enige bedrijf in Turnhout waar ze nog gewone flessen butaangas verkopen. Daar heeft miss Hera vandaag de show gestolen. Meestal mag Lucy daar mee naar toe maar die had deze morgen haar meerijbeurt al gehad.

De mensen houden daar ook erg van honden hoewel zeer zelf geen hebben, maar als wij er komen met de Drentjes zijn ze daar erg welkom. En dat weten Belle & co maar al te goed…

Morgen nemen we voor het blog foto’s van de roedel in de auto. Een fotoshoot dus met Drenten in de hoofdrol ! ’t Zal mooi zijn maar als je van fotoshoot’s  à la Victoria’s secret houd moet je toch op een ander blog zijn…

Belle & co

De puppenkrant 15-11-2012

De eerste passagier is vandaag mee gaan “shoppen” voor de noodzakelijke levensonderhoud.

Lucy stond wat rond het baasje zijn benen te draaien toenhij de autosleutels nam. Toen ’t baasje de leiband over haar nek schoof liep ze netjes mee tot aan de Citroën “Drentmobiel”. De Mitsubishi zag ze niet staan of ze had er geen interesse voor, het moest de andere zijn van “miss nieuwsgierig”.

Uit zichzelf in de bench achteraan wippen was er nog niet bij. Zoooo nieuwsgierig was ze nu ook weer niet. Maar ze heeft zich netjes gedragen in de nieuwe bench. Zelfs het in de bench zitten in de auto is nieuw voor de roedel. Heel in het begin wanneer Lucy meereed in de auto reed ze mee in een stoffen reisbench, maar dat is gans iets anders dan zo’n draadkooi.

Plezant voor de honden aan de combinatie auto/bench is dat de benches hoog genoeg zijn om nog iets naar buiten te kunnen zien door de ruiten. Nadeel is dan weer dat ze kunnen blaffen naar motorrijders en andere honden die we passeren.

Motorrijders met helmen op (de meeste dus) zijn niet populair bij ons viertal. Dat heeft ooit lang geleden een rijkswachter van de mobiele brigade (een zwaantje dus) ondervonden. Die stak zijn gehelmd hoofd te dicht bij het opengedraaide venster waarbij Bas toen al blaffend tegen het vizier van de helm aanvloog. Al een geluk dat het vizier nog gesloten was, zo niet had er hier in de buurt een “neusloze” zwaan rondgereden op een BMW moto…

Van Lando kregen we ook nog een kort bericht

Dag lieve Faes-familie,

En hoe is het daar in culinair Vosselaar? Hier gaat alles zijn gangetje? Ik gedraag me de laatste dagen goed thuis, al blijft de keuken wel verboden terrein als ik alleen thuis ben, hihi. En, hebben jullie al mee mogen rijden in de Drentmobiel? Na jullie Franse vakantie komen jullie er maar eens mee tot hier hé dan kunnen we met z'n vijven de Liereman nog eens onveilig gaan maken.

Kwispelstaartjes van Lando!

Een uitnodiging tot een wandeling nemen we altijd serieus zegt ons viertal. Zo hebben we er nog eentje te doen in Limburg samen met Lili-Lou, Nog eentje op de nieuwe maasvlakte bij Rotterdam en nu nog een in de Liereman in Oud Turnhout… Er gaat nog goed aan de conditie van de Drentjes gewerkt worden. Ook een week Frankrijk in de grote tuin en de velden rondom doet goed aan lijf en leden zegt het baasje…

Belle & co

Bedrijfsklaar…

Nu onze “Drentmobiel” na wat strubbelingen met (uiteraard) de automobielinspectie en hun aanverwanten klaar is om mee te gaan rijden, hebben we gelijk de bagageruimte maar in orde gemaakt zoals het baasje het graag zag gebeuren.

Er zijn twee grote benches in geplaatst met een grondoppervlak van 107 x 70 centimeter Met een nuttige laadvloer van 142 x 120 centimeter kan je zeggen dat de twee benches en de auto voor elkaar gemaakt zijn. Twee centimeter houden we in de lengterichting (voor/achter) over om de achterdeuren netjes te kunnen sluiten .

Aan de zijdeur zal het baasje zijn creativiteit nog eens moeten botvieren op het deurtje van de bench. Dat deurtje kan namelijk niet open omdat het tegen de zijkant van de auto komt, en dus maar een goede 10 centimeter open kan. Dat is natuurlijk veel te weinig om een volwassen Drent te kunnen laten instappen.

Het baasje gaat nu proberen het deurtje langs de andere zijde te laten opendraaien, dan is er plaats genoeg om twee Drenten tegelijkertijd naar binnen te kunnen laten, letterlijk “met twee door een deur”.

In de bench zijn dan ook nog eens twee nieuwe kussen in gekocht die “waterproof” zijn. Kwestie van niet steeds met natte binnenbekleding van de benches te zitten.

De benches zijn groot genoeg om twee volwassen Drenten comfortabel te kunnen huisvesten. En de benches kunnen niet verschuiven bij een noodstop omdat ze sluitend gans de ruimte vullen.

Morgen gaan we op stap met de “Drentmobiel” , resultaat kan je waarschijnlijk morgen hier lezen, het hangt helemaal af van wat Frankske of Sabientje voor ons morgen in petto hebben…

Belle & co

De puppenkrant 14-11-2012

Geen puppennieuws vandaag, toch niet vanuit de puppen “ten lande”.

Net als daar is hier ook weinig nieuws te melden, of het moest gisterenavond al verteld geweest zijn bij de gewone berichten.

Uit eerste hand vernemen we dat er weer Frankrijkplannen worden gemaakt door het hoofdbestuur. Het zal iets worden voor midden volgende week want er staan nog een paar afspraken op het programma. De Masjebashi heeft nog een beurt tegoed in de garage voor we vertrekken, en ook Hans de tandarts gaat de “eetkamer” van het hoofdbestuur nog eens goed controleren op gaatjes en ander “verval”.

Als we dan volgende week weer weg kunnen dan staan er weer lange wandelingen op het programma waar we tenminste los mogen lopen door de immens grote akkers. Niet dat we hier in Vosselaar niet gaan wandelen, maar het loslopen is hier erg beperkt en de boetes zijn hoog zegt het baasje. We kijken er alvast naar uit.

Belle & co

Hondeneten…

Hier ten huize heeft ook vandaag de ganse dag in het teken van de honden gestaan. Het hertenvlees dat de baasjes gisteren gekookt hebben is vandaag in potten gedaan en gesteriliseerd.

Een groot werk omdat de hoeveelheid ook zo groot was. Veertien Weck potten van ¾ liter, drie potten van één liter en dan nog twee potten van anderhalve liter staan nu in de keuken af te koelen. Negentien potten in totaal is haast een ganse dag werk omdat het vlees ook nog eens moet klein gesneden worden voor het in de potten kan.

Er waren ook twee harten van hert bij in het pakket. Heel mooi vetvrij vlees waar de roedel al flink van gesmuld heeft.

Door al dat gezwoeg aan het eten is de aankoop van de twee benches voor de “Drentmobiel” een dag uitgesteld.

Wat de Citroën Drentmobiel Berlingo betreft, het baasje is daar vandaag mee op stap geweest en volgens hem is het een puike aankoop geworden voor relatief weinig geld. Volgens het baasje gaan we nog veel plezier aan het autootje hebben. Ook het vrouwtje is nu meer mobiel, zij houdt niet zo van grote 4 x 4 auto’s en dus heeft ze nog maar enkele malen met de Mitsubishi gereden in de jaren dat hij hier al op de oprit staat.

Maar nu gaat ze terug de Vosselaarse straten onveilig maken (zeggen kwatongen die erg op ’t baasje gelijken)…

Morgen meer Drentennieuws…

Belle & co

De puppenkrant 13-11-2012

We hadden best een fijne verjaardag gisteren. Er stonden dan wel geen grote feestelijkheden op het getouw maar al wat de baasjes deden gisteren stond in het teken van de Drentjes.

Het eerste bericht dat we binnenkregen kwam van onze Louis uit Oostrozebeke die eergisteren al op het verjaardagsfeestje was geweest van Bo, de kleinste van het hoofdbestuur.

Louis blijkt uit geen vreemd nest te komen. Zijn belevenissen kunnen zo hier in de roedel gebeurt zijn.

Een gans ander soort verslag kwam van het vrouwtje van Lobke. Die was met enkele bekenden naar “de Nimrod” getrokken. De zwaarste en beroemdste jachtwedstrijd van Nederland. Ze nam daar “exclusief” voor de puppenkrant foto’s van het gebeuren.

En wie valt er duidelijk op bij het bekijken van de foto’s ? Onze eigen Kiki met Marian was daar ook. Nog niet als deelnemer, maar als toeschouwer samen met nog andere leden van het Drentenforum.

Uit de uitslag van de wedstrijd blijkt dat ons baasje zijn favoriet, Coen van Gerven met Hunter de twaalfde plaats heeft bereikt op 18 deelnemers. Een mooi resultaat als je weet hoe moeilijk het al is van al te mogen deelnemen aan de Nimrod… Proficiat Coen en Hunter !

Belle & co

Hier Louis’ belevenissen op het verjaardagsfeestje

Proficiat liefste mams en nonkel Heros,

Ik zou zeggen laat jullie maar eens goed verwennen maar dat is bij jullie alle dagen zo hé.

Hier zitten we morgen met een jarige. Bo wordt 8 jaar.

Gezien de drukke agenda’s was het hier zaterdagavond feest. Afscheid van de 7 in plaats van welkom aan de 8 dus.

Het vrouwtje zegt dat ik me supergoed gedragen heb. Alleen de bomma(de oma van het vrouwtje) is niet zo aan honden(ondanks mijn supercharmes). Als ik dan ook durf te naderen naar haar, begint ze te wapperen met haar handen(wegweg) wat ik natuurlijk leuk vind. Nu, het vrouwtje had me met haar arendsogen goed in de mot en corrigeerde mijn richting van voor ik besefte dat ik op weg was naar de bomma. Volgens het vrouwtje is het dan ook meer dan nodig dat ze me goed in de gaten houdt want ze ziet al wat ik van plan ben van zodra het in mijn Drentenkoppie opkomt(meestal toch, hihi)

Zeg maar bedankt hoor tegen Jan. Nadat hij liet weten om Lucy weer wat strenger aan te pakken, is het vrouwtje hier ook begonnen om mij bij het wandelen iets minder vrijheid te geven. Nu mag ik regelmatig horen dat ze dacht dat Drenten slimmer waren want ik blijf trekken, zelfs al heb ik daarbij bijna geen adem meer. Uiteindelijk geeft het vrouwtje wel toe dat het op het einde van de wandeling toch een ietsiepietsie beter was.

Stan staat hier sedert deze week ook op zijn strepen en vindt het niet eerlijk dat ik beter luister naar het vrouwtje dan naar hem. Woensdagnamiddag was hij alleen thuis en heeft hij dan ook met me getraind op de weide. Jammer genoeg MET leiband zodat de schapen buiten mijn bereik bleven.

Vele groetjes

Louis

En hier het verslag over de “Nimrod” van de hand van Karin

Lieve mama van Lobke,

Deze keer geen belevenissen van Lobke, maar van haar vrouwtje. Zoals gezegd ben ik vandaag bij de Nimrod geweest, en je baasje heeft gevraagd daar een verslagje van te schrijven.

Vanochtend liep de wekker al vroeg af, 6 uur. En als je weet dat ik geen ochtendmens ben, begrijp je dat het wel iets heel erg leuks moest zijn om mij op dat tijdstip m’n bed uit te krijgen. Door overvolle wegen en files kwamen we wat te laat aan op de plaats van bestemming, de proeven waren al begonnen. Daardoor hebben we helaas de opening met de jachthoornblazers gemist, maar gelukkig waren die de hele dag door ook nog regelmatig te horen, wat erg sfeervol was.

De honden moesten drie proeven doorlopen, waarbij in elke proef drie apporten moesten worden binnengebracht. Eén van de proeven hebben we niet kunnen zien omdat het te ver weg was. De andere proeven waren goed te volgen, hoewel ook daar de afstand groot was.

Ik beperk me tot de proef waarvan ik ook, helaas onscherpe, foto’s heb meegestuurd, en waarop je Hunter met zijn voorjager aan het werk kunt zien.

Voorjager en hond stonden klaar bij de keurmeesters toen eerst uit dekking wat jagers met een hond het veld opkwamen,waarbij geschoten werd. Daarbij was het geluid van een eend te horen, die in een vennetje achter wat bossages was gevallen. Daar werd de hond op ingezet. Terwijl de eend werd geapporteerd klonk er weer een schot. Ditmaal een haas die in een veld verderop terechtkwam. Eerst moest natuurlijk de eend worden binnengebracht, en daarna werd de hond gelijk op de haas ingezet. Bij de meeste honden ging dit gelijk goed. Na de haas moest een kraai worden geapporteerd, en dat was even wat moeilijker, want die lag achter een klein maisveld. Daar kwam dirigeerwerk aan te pas, en dat lukte niet bij alle honden. Het was erg moeilijk om ze om het maisveld heen te krijgen. Bij de laatste drie honden werd dat nog eens extra moeilijk doordat een fazant uit de bosjes opvloog. Ze liepen steeds maar naar die plek, wat niet de bedoeling was. Heel sneu vond ik een hond die door zijn voorjager met heel veel moeite om het maisveld was gedirigeerd, en de kraai heel trots kwam brengen, maar te laat was, zijn tijd was om. Die voorjager en hond hebben een heel groot applaus van de toeschouwers gekregen.

De uitslag van de wedstrijd hebben wij niet afgewacht, het werd al laat en we waren versteend van de kou. Maar dat het een leuke en leerzame dag was is een ding dat zeker is. Ik kan iedereen aanraden om volgend jaar te gaan kijken als daar gelegenheid toe is. Ook het ‘’mensen kijken’’ is erg leuk, iedereen is uitgedost in jachtkleding van allerlei soorten.

We kwamen ook nog wat bekenden tegen, wat dat betreft is het hondenwereldje klein.

Lieve Hera, groetjes aan iedereen daar in Vosselaar.

Karin.

Klik op onderstaande link voor foto’s van de Nimrod door Karin

https://picasaweb.google.com/109052076221458488896/Nimrod2012?authuser=0&authkey=Gv1sRgCIndyKm0-s2QLw&feat=directlink

De uitslag van de wedstrijd kan je op deze link vinden

http://www.orweja.nl/wp-content/uploads/2012/11/Nimrod-2012.pdf

onderstaande foto’s zijn van Marian, het baasje van Kiki