De puppenkrant 18-12-2012

Geluk en ongeluk…

Gisteren hadden we, zoals deze morgen al te lezen was in de puppenkrant, de zus van onze Lucy, en de dochter van Hera, op bezoek.

Het bezoek  is “comme il faut” verlopen, de hondjes kwamen goed overeen maar Lana ’s baasje “pikkelde” met zijn rechtse been. Volgens hemzelf niets ergs, iets aan “den Achille”.

Vandaag zijn er dan enkele mail’s en telefoontjes over en weer gegaan tussen Aalter en Vosselaar en daar bleek uit dat Lana stik kapot van vermoeidheid was. Amper uit haar bench kwam, en duidelijk sporen droeg van een wilde namiddag.

Deze avond kwam dan de melding dat Eva vanaf nu chauffeur van dienst gaat zijn want Steven dient geopereerd te worden aan “zijne Achille” Afgescheurd is de diagnose.

Ons baasje heeft re gisteren nog mee gelachen, “sport is goed voor je gezondheid !” Ja wadde, vergeet het…de enige die er beter van worden zijn de artsen, chirurgen en apothekers ! Voila, da ’s de ongezouten mening van onze baas.

Onze baas begint zo stilaan te geloven dat er toch iets mis is met die hondjes van het laatste nest. Met de hondjes zelf is er niets mis , maar die baasjes belanden één voor één in de lappenmand. Ons baasje onder ’t mes wegens blaassteen, Karin een kromme knie wegens botsing met Lobke ’s speelmaatje,

Nico, Lando’s baasje met een serieuze hernia al weken “out”. De zonen aldaar ook al niks dan dan brol, de oudste met de griep, de jongste “maar” met twee gebroken polsen ! En nu ook nog Steven van onze Lana met een afgescheurde Achillespees !

Als dat zo blijft duren gaat er niet veel volk van onze groep bij de kaawpollekeswandeling van 24 februari zijn ! Of we moeten de wandeling een beetje aanpassen. Niet meer door bos en heide maar over geasfalteerde wegen om de rolstoelgebruikers ook de kans te geven om deel te nemen aan een Drentenwandeling.  Ondertussen hopen we dat het ook goed komt met het been van Carine van Harko. Die was ook met behulp van twee krukken aan het oefenen voor 4 x 4 aandrijving…

Dit was de bijdrage over “ongeluk”.

Het geluk lag er vandaag in, dat zowel Lucy als Lana heel rustig waren en de respectievelijke baasjes eens behoorlijk zonder storingen hebben kunnen doorwerken ! That’s all …

Belle & co

De puppenkrant 17-12-2012

De hoofdredactie is vandaag terug alleenheerser over de krant. Wij gaan het hebben over een drukke zondagnamiddag, althans voor ons, de vier Drentjes + eentje.

(? ? ?) Zie ik jullie al denken “+ eentje” hebben we hier als uitdrukking nog niet gehad op het blog en verdient dan ook enkele woorden uitleg.

Het is niet zo vreemd als het lijkt, eergisteren hadden we ook een “+ één” en toen was het Jarno die hier op bezoek was. Gisteren stond Lana voor “+ één”.

Zij was hier omdat ons baasje aan de kalender wilde gaan werken en Eva, Lana’s vrouwtje, had aangeboden van daar aan mee te komen helpen.

Zo komt het dat hier vijf Drenten rondliepen die elkaar wel kenden, maar toch in de tussentijd dat ze elkaar zagen, andere gewoontes hadden gekregen.

Met oma Belle en nonkel Heros klikte als naar gewoonte van het eerste moment, geen probleem met die twee.

Met moeder Hera ging het ook als naar gewoonte, “hela kleine, je bent hier bij ons en dus stel ik hier als ouder de wetten. Dat wil zeggen, luisteren of ik neem je bij je kraag”. Zo kwam het dat Lana toch een drietal keer “onder” ging en dat deed met luid gepiep. Maar het is geen domme, en ze herinnerde zich nog veel van de eerste twee levensmaanden, dus dat kwam ook goed.

Met zus Lucy klikte het van het eerste moment super. Lana en Lucy zijn even groot terwijl Lucy iets zwaarder is. Zij hebben binnen en buiten gespeeld dat het voor hen en de baasjes een lieve lust was.

Tegen dat het etenstijd was lagen er in huis twee puberende Drentenpups uitgeteld naast elkaar. Drenteneigenaars weten dat zoiets maar voor een kwartiertje is en dat dan de recuperatietijd voorbij is. Na de inhoud van hun etenkom naar binnen te hebben gewerkt konden ze er terug tegenaan.

De baasjes dienden niet in te grijpen voor té druk spel maar het was weerom Hera die haar twee pups intoomde !

Wij hadden niet alleen een mooi nestje met die twaalf pups. We hebben er ook nog eens een supermoedertje bij in de vorm van onze Hera. Die zorgt er wel voor dat het allemaal netjes blijft bij haar kroost als ze er de kans toe krijgt de orde te handhaven !

Belle & co

Halen we het nog ?

Neen niet bang zijn , we gaan het niet over Maya kalenders en andere doemdenkerij hebben .

We zitten zo te denken over het Belle, Hera & Heros blog. http://www.bloggen.be/belle_hera_en_heros/

Begin januari zijn we daarmee begonnen omdat het Bas & Belle blog zo tergend traag opende. En vandaag staat de teller van het blog op meer dan drieënveertig duizend  bezoeken.

We staan nog wel op de tweede plaats in de rangschikking bij de huisdieren, en op de 78° plaats in de algemene rangschikking op bloggen.be .

Nu zitten wij ons af te vragen, met nog twee weken te gaan, zouden we de vijftigduizend bezoeken nog halen voor het einde van het jaar ?

We denken zelf dat we de vijfenveertig duizend vlot kunnen halen, maar de vijftig duizend is toch wel wat hoog gegrepen. Maar niks is onmogelijk , we zien wel wat het gaat worden.

Maar ook het supertrage Bas & Belleblog bestaat ook nog steeds en haalt ook nog steeds behoorlijke bezoekers cijfers van lezers bij wie het blog wel op normale snelheid opent.

Op het seniorennet staat het Bas en Belle blog op de zevende plaats bij de huisdieren, en op nummer 142.

Het is duidelijk dat we daar door het trage openen van het blog veel lezers hebben verloren . Er zijn er wel veel lezers naar het Belle, Hera & Heros blog verhuisd, maar we hebben op het Bas & Belle blog wel ooit top dertig gehaald in de algemene rangschikking. Dat was op de dagen dat de lezers de twee bevallingen van Belle online konden volgen.

Hopelijk komen er ooit nog wel eens betere dagen voor het Bas en Belle blog.

Hier kan je de belevenissen volgen van ons viertal op het seniorennet:

https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/

Tot daar en tot lezens…

Belle & co

Rijmpje…(en zonder foto)

Ik heb veel leed gehad.
Want mijn vrouw heeft me verlaten.
Ik was bang voor het zwarte gat.
Ik was in alle staten
Maar ik heb een nieuw vriendinnetje
Nu is alles weer oké.
Het is een negerinnetje
Dat zwarte gat valt best wel mee.

G.L.

De puppenkrant 16-12-2012

Gisteren hadden wij het einde van deze periode van de jachttraining, maar ook mijn kroost doet het goed in “het veld”.

Lobke deed haar jachtaanlegproef, wat men hier in België de “TAN-proef” noemt. Blijkbaar deed ze dat prima want al de levende vogels in de verborgen kooitjes kon, ze lokaliseren en er op voorstaan. Heel flink gedaan en het vrouwtje zal wel poepfier geweest zijn na afloop.

Lando heeft dan weer kunnen helpen bij het opzetten van de kerstboombij hem thuis. Het zal er wel aan toe gegaan zijn zoals hier ten huize, veel gefoeter vanwege de baasjes wanneer er weer eentje met z’n snuffel in de boom aan het “inspecteren” is.

Gisterenavond kregen wij nog bezoek.

Jarno, jullie weten wel, hij is dit jaar clubkampioen geworden op de Belgische Drentenclubmatch, kwam samen met zijn baasjes nog wat spulletjes ophalen voor de nakende geboorte bij het teefje Chita Ches dat Jarno een week of zeven geleden gedekt heeft. Jarno & co kwamen van een show waar hij ook nu weer BOB is geworden. Inderdaad, Jarno is een knap ventje die de overwinningen en prijzen binnenhaalt bij de vleet. We houden hem in ’t oog en eind van de maand als zijn eerste pupjes geboren worden geven we er hier verslag over.

En dan de dagverslagen van onze puppelaars te lande…

Belle & co

Lando en de kerstboom…

Mamsie, hij staat!

de kerstboom heeft gisteren hier zijn intrede gemaakt. 'k heb gisterenavond eens van een kleine boomdecoratie geproefd maar daar scheen die niet voor bestemd te zijn.

Wat ik tegenwoordig heel graag doe is stapelbed spelen. Als er iemand in de zetel ligt ga ik er gewoon bovenop liggen. Mijn knuffelgehalte is héééééééééél hoog.

Al heb ik aan al dat knuffelen wel een slot op mijn poep overgehouden. Ik zal mij nader verklaren: ik knabbel graag aan't baasje haar oorlel als ik knuffel maar plots floepte haar oorbel eruit en voor ik het wist slok ik het slotje in! Een slot op mijn poep dus! Er ligt al een kerstcadeautje voor mij op de schouw, goed hoog zodat ik er niet aankan. Spannend, 't worden nog leuke dagen.

Gekker kwispelstaartjes,

Lando

En Lobke legde haar jachtaanlegproef af.

Lieve mams,

Eigenlijk ben ik héeeeeel erg moe, heb al een paar uurtjes liggen slapen, maar toch nog maar even vertellen over vandaag.

Het was hartstikke leuk, ik heb heel veel meegemaakt. Vanochtend begon het er mee dat ik een stukje met m ’n vrouwtje en de trainster ging lopen, en toen zag ik opeens onder aan een heuveltje drie kooitjes staan. Tegelijkertijd kreeg ik een zeer interessante lucht in m ’n neus. Ik ben maar eens gaan kijken bij die kooitjes, heel voorzichtig ben ik stil blijven staan en heb dat spul in die kooitjes eens diep in de ogen gekeken. Het waren twee duiven en een kwartel. Achter me hoorde ik zeggen dat ik heel braaf en knap was, dat ik het heel goed deed. Ik weet niet wát ik goed deed, maar het zal wel. Jammer genoeg haalde m ’n trainster me weer weg daar. Even later gingen we wéér een stukje lopen, en toen rook ik wéér iets, alleen zag ik deze keer niets. Ik ben m ’n neus maar eens achterna gegaan, en ja hoor, daar waren ze weer alle drie. Alleen hadden ze zich nu verstopt onder een berg riet, ze waren natuurlijk van mij geschrokken, haha. Alweer kreeg ik te horen dat ik het heel goed deed, nou ja, het zal wel, al weet ik alleen niet wát. Wéér moest ik weg daar, maar was het er toen tóch even niet mee eens, ik wilde echt die kwartel van nog dichterbij bekijken. Ik zag nog net kans om hem met kooi en al even om te rollen, moet hij zich maar niet voor mij verstoppen.

Verder hebben we nog wat apporteer-oefeningetjes gedaan, zowel op land als uit water. Ik weet niet waarom, maar ik vind dummies de laatste tijd niet zo leuk meer. Ik klem gewoon m ’n kaken op elkaar als ze weer willen dat ik dat ding in m ’n bek neem. Ook diep water hoeft van mij even niet meer. Ik spring iedere dag het water in, maar ik wil dan wel grond onder m’n poten voelen.

Aan het eind van de dag mochten we nog langs koud wild lopen. Ik heb gesnuffeld aan een duif, kraai, fazant en eend. Ik mocht het ook voorzichtig in de bek nemen, maar dat wil ik nog niet. Nu schijnt er hier in de vriezer ook nog het één en ander te liggen, zei het vrouwtje, dus ik denk dat we daar ook mee gaan oefenen.

De dag werd afgesloten met geknal. Ik dacht dat, dat alleen met de jaarwisseling mocht, maar de trainster kon daar blijkbaar niet op wachten. Nou ja, ze doet maar, mij deert het niet.

M ’n trainster zei tegen mijn vrouwtje dat er heel veel in mij zit. Nou, op dat moment niet hoor mam, mijn buikje was leeg, en ik had wel trek in eten.

Zo, ik ga maar eens verder slapen, ben zó moe…..zzzzzzzzzz

Kusjes, Lobke.

Ook bij ons staat de kerstboom en kribbe al en wij mochten ook niet helpen...

Laatste jachttraining dit jaar…

Met vier honden en evenveel baasjes waren we deze namiddag aan ’t Paradijs in Arendonk.

Het was de laatste training dit jaar en tevens de afsluiting van deze reeks trainingen. We gaan ze missen die zaterdagnamiddag trainingen.

Maar ik heb ons baasje al horen babbelen met het baasje van Joris dat we toch aan de opleiding blijven werken in de tijd tot begin maart, wanneer de volgende sessie van start gaat. Over die volgende sessie moet ons baasje op het eind van de maand nog gaan vergaderen om de data voor elke groep te gaan vastleggen.

We hebben alle vier, de honden uit onze groep, grote vorderingen gemaakt, daar zijn baasjes en trainer het roerend over eens. Ook vandaag ging het erg goed bij het apport over water en het “verloren zoek”.

Ze hadden er zin in vandaag, de hondjes, en dit tot grote tevredenheid van de bazen.

Voor Lucy is de jachttraining uitgesteld wegens de jacht. De trainer en zijn honden gaan jagen  en dus is er geen training voor Lucy, Lando, Libre en co,

Spijtig want dan zien we onze broer en zus ook geruime tijd niet meer op training. Volgende week zondag gaat ons baasje, en misschien ook ’t vrouwtje richting Nederland. Daar heeft dan in Katwijk aan zee de Drentenforum Kerstwandeling plaats. Het baasje profiteert er dan tegelijk van om de laatste stamboom, die van ons Liv weg te brengen. Liv woont immers ook in Katwijk aan zee en zo vangt ons baasje twee vliegen in één slag !

En de zondag nadien zijn we weer op de vlucht voor het vuurwerkgeknal. Dan gaan we voor een tweetal weken terug naar Frankrijk naar de zalige rust en stilte . Daar zijn ze immers zo slim van enkel “officieel” vuurwerk af te steken. En laat dat nu kilometers ver van ons vandaan gebeuren.

Belle & co

Te herplaatsen Drent.

Naam : Boy

Geslacht: Reu

Volwassen Drentsche Patrijshond

Kleur: Wit met bruine platen

Kan: bij andere honden, grotere kinderen, alleen thuis zijn, mee in de auto.

Het is onbekend dat Boy bij katten en kleine kinderen kan.

Omschrijving:

Helaas heeft Boy zijn warme mand in moeten ruilen voor een koude en kille kennel. Buiten Boy zijn schuld om verblijft hij nu in het asiel. Boy is bij ons terechtgekomen omdat hij wegens een scheiding hele dagen alleen thuis moest blijven. Zijn eigenaar heeft met pijn in zijn hart afscheid genomen van hem maar vond het vele alleen thuis zijn niet eerlijk voor Boy.

Natuurlijk vond Boy dit in het begin niet de beste oplossing. Maar Boy heeft de moed niet in zijn pootjes laten zakken en is vastberaden om een nieuwe warme mand te vinden. Natuurlijk heeft Boy hier ook een mand, maar er gaat niets boven een warme mand in een blijvend, eigen thuis.

Boy is uitgelaten aan correctiemateriaal. Hierdoor heeft Boy o.a. geleerd dat aangelijnd andere honden tegenkomen niet altijd leuk is. Zijn nieuwe eigenaar zal hem dan ook moeten gaan leren dat dat vanaf nu anders is en dat het wandelen buiten leuk is. Ook wij zijn hier al mee begonnen. Boy is wisselend met andere honden. Het de een klikt het beter dan met de ander. Hier heeft hij vriendschap gesloten met Breezer en samen hebben zij het best gezellig! 

Boy was in zijn vorige huis netjes zindelijk. Ook kon Boy even alleen thuis blijven. Hij lette overigens wel heel goed op wat er gebeurde en sloeg dan ook wel aan als er mensen voorbij kwamen.

Zoals u kunt zien op de foto is Boy wat aan de stevige kant en hij heeft niet alleen last van “zware botten”. U snapt vast dat Boy een aantal kilo’s moet gaan afvallen. Hierbij verwachten wij ook geen problemen als hij straks heerlijke wandelingen kan gaan maken. 

Wilt u Boy heel graag voorzien van een goed thuis? Staat bij u zijn warme mand al klaar? Kunt u Boy helpen met afvallen? Bent u klaar voor de actieve wandelingen en de intense knuffels? Maak dan snel een afspraak en laat Boy niet langer wachten!! 

Haags.Dierencentrum
Lozerlaan 595
2544MC  DEN.HAAG 
Zuid-Holland 

Telefoon: 0031(0)70 366 18 06

De puppenkrant 15-12-2012

Voor één keer geven we geen editoriaal ofte een voorwoord van de hoofdredactie maar mag een buitenland-correspondent het eerste woord hebben (op deze zin na natuurlijk, maar da’s voor de duidelijkheid)

Lobke aan ‘t woord uit Numansdorp, onder de rook van Rotterdam

Lieve mams,

Nu moet ik toch even m’n beklag doen hoor, jouw baasje heeft mijn vrouwtje uitgescholden voor ‘’afjager’’. Hier weten we niet goed wat dat betekent, maar dat het niet aardig is begrijpen we toch wel.

En dat alleen maar omdat hij aan z’n beloften wordt herinnerd.

Vandaag ben ik behoorlijk aan het piepen geweest, m’n vrouwtje werd er een beetje gek van. Ik wilde maar steeds naar boven, want daar kwam zo’n heerlijke lucht vandaan. Net als bij jullie heeft hier de droogmachine z’n werk voor ons weer gedaan. ’t Vrouwtje heeft vandaag runderhart gedroogd, mmmmmmmmmm, lekkerrrr!!!

Morgen wordt het een spannende dag, dan ga ik met onze trainster en nog een paar andere honden een aanlegtest doen. (eigenlijk vandaag, want dan verschijnt de krant) Ik hoop dat het dan niet zo erg regent als vandaag, want we zijn toch wel een paar uurtjes bezig heb ik gehoord. M’n baasje gaat ook mee om te kijken, en misschien kan hij een paar foto’s maken, die laat ik je dan wel zien.

Verder niet veel te vertellen. Onze middagwandeling is er bij ingeschoten door het hele slechte weer hier vandaag.

Oh ja, mam, kun jij even tellen hoeveel tenen jouw baasje heeft? Hier zuigen we altijd iets uit de duim, maar jullie Belgen schijnen daar tenen voor te hebben?

Heel veel liefs weer tot het volgende bericht,

Je Lobke.

En dan wij weer…

Lobke, vertel uw vrouwtje dat een “afjager” iemand is die steeds aan iemand anders orders geeft om toch maar dit te doen , dat niet te vergeten, en ook dat andere nog af te werken ! ’t Baasje zegt dan “zoiets als wat ons vrouwtje doet, en iets dat Karin, Lobkes bazinnetje, ook poogt te doen”

Nu dacht ons baasje dat hij wel naar zijn voeten zou krijgen. Dat is ‘m zo stilaan gewoon aan het worden, maar hij verwachtte eerder reactie op die foto van die aap die zijn tong uit stak ! ! !

’t Zijn moeilijke tijden voor hoofdredacteurs en voor die van puppenkranten in ’t bijzonder. En wij, het Faes’en viertal , maken het ons baasje ook al niet te makkelijk want we halen niet genoeg kattenkwaad (stom woord voor ons hé) uit. Of er gebeuren zo weinig spectaculaire dingen…

Maar volgende week weten we weer wat schrijven… dan kan je hier het plaatselijke nieuws over het vergaan van de wereld lezen.

Het baasje heeft horen vertellen dat je dan naar Nederland moet trekken… omdat daar toch alles vijftig jaar later gebeurt…

Belle & co

En dan de bewuste tonguitstekende aap...

Foert…

Dat is wat we deze namiddag tegen het baasje zegden toen hij zijn jas aantrok voor een wandeling. Alleen Lucy, maar die is nog jong en onervaren, wilde wel mee voor een rondje weide en bos en vooral veel vieze koude regen !

Dan was het andere gedacht en bezigheid van ’t baasje zeker zo interessant. Hij heeft deze middag een gans droogapparaat paardenvlees gedroogd en terwijl hij daar aan bezig is valt er gewoonlijk wel iets van tafel !

En dan zijn wij daar als de bliksem bij. Het valt dan wel van tafel maar het raakt zelden de grond. Raar hé dat paardenvlees…

Het baasje droogt dat spul tegenwoordig meer dan acht uur. Enkele maanden geleden was er een restje blijven staan, in een goed gesloten potje was er toch nog schimmel op gekomen !

Toen zegde het baasje “dat er haast terug leven in ’t paard gekomen was”. Als je het zo hoort is er toch iets mysterieus aan dat paardenvlees, vinden jullie ook niet ?

Verder was er niet veel nieuws. Alleen hebben we het baasje nog eens goed laten vloeken, en hij kreeg ook nog eens goed naar zijn voeten van het vrouwtje. Dat laatste was wel heel letterlijk. Het baasje was, bij het brandhout halen voor de kachel, in een hondendrol getrapt. Hij had dat niet gemerkt want die drol lag vakkundig verborgen tussen de bladeren van de hazelaar. Je rook waar het baasje had gelopen door onze geur ! Straf hé… en wij die dachten dat wij voor die grap naar onze poten zouden krijgen. Nu was het baasje de gebeten hond bij het vrouwtje die dadelijk aan de slag ging met dat stinkspul “febreze” of iets dergelijks, wij konden het niet goed lezen …

Dat waren onze belevenissen van vrijdag 14 december. Hopelijk is er morgenvroeg meer nieuws van de andere puppenfronten want wij zijn voorlopig uit verteld.

Belle & co

De puppenkrant 14-12-2012

Inderdaad, heel zeker waar… het is zoals Karin opmerkt in de reactie op de namiddag mop, er was gisterenavond géén laat avondbericht op het Bas & Belle blog of op het Belle, Hera & Heros blog.

Een combinatie van weinig te vertellen en weinig tijd en zelfs door die combinatie van feiten zelfs vergeten ! ! !

Nu gebeurt dat laatste zelden tot nooit. Geen tijd is al voorgevallen maar vergeten is de eerste maal . Of was het omdat ons vrouwtje in de vroege avond nog met Karin had getelefoneerd dat het baasje dacht “die weet nu toch al de laatste nieuwtjes…” Wie zal het ons vertellen ?

Ook vandaag zal er weinig tijd zijn om veel neer te pennen op het blog en de puppenkrant.

Het vrouwtje was ook al begonnen met het plaatsen van het kerstboompje en dat viel nogal mee wat belangstelling van de roedel betreft. Het is dan ook geen “echte” natuurlijke boom maar een importje uit Taiwan of daar ergens in de buurt. Sinds we veertien jaar geleden begonnen zijn met tussen Kerst en Nieuwjaar naar de Franse Charente te trekken staan er bij ons twee kunststof bomen, eentje in Vosselaar en eentje in La Magdeleine. Twee bomen omhakken “da ’s er over” zegt het baasje en daarom zijn het bij ons plastic bomen uit een doos !

Het baasje moet allereerst terug naar de bandencentrale waar hij eergisteren twee nieuwe voorbanden voor de Masjebashi kocht. Daar blijkt iets te zijn mis gegaan bij het uitbalanceren van de banden. En als je dan ziet wat een hap uit het maandinkomen die twee rubbers vooraan onder de auto hebben gekost, “dan moet het maar goed gedaan zijn ook” zegt het baasje .

Het baasje had ook nog twee kilo paardenvlees uit de diepvries gehaald om te versnijden en te drogen als hondensnoepjes. Dat vlees zal intussen ook al wel ontdooid zijn en dient dan ook nog eens versneden te worden in dunne lapjes. Vrij intensief en gevaarlijk werk want het is de bedoeling dat we paardenvlees drogen en geen bazen “vingervlees” want het mes is vlijmscherp en de brokjes vlees niet erg groot …

Daarjuist was hier aan de voeten van de baas een spel/gevecht aan de gang tussen ons zwaargewicht Heros, en ‘miss energy’ Lucy. Het spel/gevecht draaide om “kiekbeest”. Het ging er zo straf aan toe dat het baasje de twee geweldenaars met hun klikken en klakken heeft buiten gezet  in de tuin. Daar kunnen ze tenminste niets in de vernieling helpen met hun wild gespeel.

Verslag over de “veldslag” en de gevolgen vanavond in het laatavond bericht.

Belle & co

Hoofdpijn bij Mannen!

Na jarenlang door geweldige hoofdpijnen te zijn geteisterd,
ging Jos eindelijk naar een dokter.

Na een langdurig onderzoek zei de dokter:
'Ik heb goed nieuws en slecht nieuws.
Het goede nieuws is dat ik voor uw hoofdpijn een kuur heb.
Het slechte nieuws is dat uw testikels zoveel druk op uw ruggengraat geven,
dat het vreselijke hoofdpijnen veroorzaakt, en het enige wat ik kan doen,
is u castreren om die druk weg te nemen.'

Jos was geschokt en werd depressief en wist niet wat hij moest doen.
Een leven zonder seks was niet erg aantrekkelijk, maar met zijn vreselijke
hoofdpijnen had hij daar over het algemeen toch weinig zin in.

Hij besloot om zich te laten castreren.

Toen hij na de operatie het ziekenhuis uit liep en voor het eerst in
twintig jaar niet door hoofdpijnen werd geteisterd, voelde hij zich een heel
ander mens, ondanks het feit dat hij iets miste.

Hij stond aan het begin van een nieuw leven.
Om dat gevoel van een nieuw begin te vieren, besloot hij om een herenzaak
in te gaan en een nieuw pak te kopen.

Toen hij dus een herenzaak in liep zei hij tegen een oude verkoper dat hij
een pak wilde kopen.
De verkoper zei: 'Ik zie dat u maat 44 nodig hebt.'

Verbaasd keek Jos naar de verkoper en zei lachend: 'Hoe weet u dat ?
Och meneer, ik ben al 40 jaar in deze zaak en heb daar een hele goede kijk
op.
Jos paste een pak en keek in de spiegel. Het pak zat hem als gegoten.

'U moet daar een mooi overhemd bij kopen' zei de verkoper.
Jos was het daar mee eens.
De verkoper zei: 'U hebt maat 34 van mouwen en 16 van nek.'
'Het is gewoon verbazend hoe U dat zonder te meten kan zien' zei Jos.
'Och meneer, na 40 jaar dat echt niet zo moeilijk.'
Jos paste het overhemd en ook dat was precies op maat.

'Nu wij toch bezig zijn' zei Jos, 'laat mij eens wat schoenen zien die goed
bij dit pak staan.'
De verkoper keek naar Jos zijn voeten en zei: 'Maat 44 niet?
'Weer verbaasde het Jos dat die verkoper dat zonder te meten kon zien.
Na de schoenen, die perfect pasten, te hebben geprobeerd, zei de verkoper:
'Natuurlijk wilt u ook nieuw ondergoed hebben?
'Hij keek even naar Jos zijn taille en zei: 'Maat 36 niet?'

Een beetje triomfantelijk zei Jos toen:
'Nee hoor, deze keer hebt U het mis, ik draag altijd maat 34!
'De verkoper schudde zijn hoofd en zei : 'Dat moet u beslist niet doen'
Maat 34 is voor u te strak en drukt uw testikels tegen uw ruggengraat,
iets wat vreselijke hoofdpijnen kan veroorzaken!

K.H.

De puppenkrant 13-12-2012

O jeetjes… het baasje is er niet gerust in. Dat jongste krapulleke, Lucy genaamd, heeft den duvel weer in haar lijf. Gisteren hadden wij hier een kandidaat pupkoper over de vloer, en heeft ze zich gedragen als een engeltje, net alsof ze nog nooit boevenstreken heeft uitgehaald.

Nu weten we het wel, ze heeft alle kuren uit haar trukendoos opgespaard om deze morgen al haar roedelgenoten de lusters in te jagen. 

Heros, achtendertig kilo energie ligt uitgeteld in zijn bench en oma Belle en moeder Hera negeren haar om haar te laten weten dat ze van haar wild gedoe voorlopig niet meer gediend zijn !

De buurman in de tuin heeft ook al gemerkt dat “lieve Lucy” er ook nog is. tegen hem heeft ze staan blaffen alsof haar leven er van af hing.

Het baasje heeft maar één verklaring voor haar gedrag, er zit weer ander weer in de lucht.

Maar ook in Nederland heeft ene Lobke zo gezegd weinig nieuws… We kunnen het echter beter aan haar roedelgenoot Siebe vragen of dat wel zo is.

Hoogstwaarschijnlijk geeft die een gans ander antwoord, en is dat antwoord heel sterk gelijkend op dat van Heros ! ! !

Belle & co

Hier Lobke’s verhaal

Lieve mams,

Hier maar weer eens een berichtje van mij, hoewel ik eigenlijk geen nieuws heb de laatste tijd. Mijn dagen bestaan op het ogenblik uit eten, Siebe pesten, wandelen, Siebe pesten, even slapen, Siebe pesten, wandelen, Siebe pesten, eten, even slapen, Siebe……

Tijdens het wandelen zit ik de laatste dagen veel tussen het riet, daar ruik ik interessante dingen. Vanochtend vond ik een kadaver van een eend. Ik was eigenlijk van plan het te verschalken, maar mijn vrouwtje vroeg zó lief of zij het mocht hebben, dat ik m ’n poot maar over m ’n hart heb gestreken, heeft zij ook eens wat leuks. Jammer genoeg had ze geen camera bij zich, zodat ik er geen foto van kon maken.

Komende zaterdag schijnen we iets heel leuks te gaan doen. Eén of andere oefening voor een aanlegtest, er wordt gekeken of ik een goede jachthond ben. Het schijnt dat er ook levend wild aan te pas komt. M ’n vrouwtje is wel bang dat ik dan ‘’wakker’’ wordt, en de wandelingen daarna niet meer zo ontspannen gaan. Uiteraard laat ik je weten hoe het gegaan is, mam.

Heel veel liefs weer voor vandaag, ook voor m’n familie natuurlijk.

Je Lobke.

De laatste wens van Oma

Oma wordt 90 jaar..! ! ! !
Haar kinderen en kleinkinderen geven een groot feest voor haar.
Zij vragen haar: 'Moeder, heb je nog een wens?'
'Ja,' zegt Moeder, 'als ik doodga, wil ik gecremeerd worden.'
'Ok,' zeggen de kinderen, 'dat regelen wij voor u.'
'Maar heb je niets anders te wensen?'
'Nee,' zegt Moeder, 'ik heb toch alles.'
'Ja, maar wij willen graag iets speciaals doen.' zeggen de kinderen.
'Och ja,' zegt Moeder, 'als ik dood en gecremeerd ben, strooi mijn as dan maar
uit over de parkeerplaats van de ALDI.'
'Waarom de ALDI, Moeder?' vragen de kinderen.

'Ja, dan weet ik zeker dat jullie een of twee keer per week
langs komen...'.......

D.V.H.

De puppenkrant 12-12-2012

Ja hoor, de redacteurs van dienst hebben terug van zich laten horen. Lando heeft zijn hoofdbestuur terug aan het werk (schrijven voor de puppenkrant) gekregen. Maar ook Lana heeft zich eens naast het vrouwtje gezet terwijl ze verbeterwerk aan het doen was voor school (da’s een schooljuf dat vrouwtje) en heeft daar met haar slijkpoten enkele proefwerken van een eigen handtekening voorzien.

Als dat ook maar geen rechtszaak gaat worden want tegenwoordig gaan de leerlingen liever klagen op de rechtbank, dan zich behoorlijk te gedragen op school en doen wat ze moeten doen, en dat is daar nog altijd studeren !

Nu de andere correspondenten het werk terug over hebben genomen kunnen wij onze typist van dienst weer wat rust gunnen, hoewel hij hier toch ook terug zit te werken. En dan moet ‘m zo dadelijk nog wat foto’s bijeen zien te sprokkelen. Maar we hebbenn hem al horen nmompelen, “het zullen vandaag weer oude foto’s uit het archief worden”. En zo geschiedde !

Belle & co

Hier de belevenissen van Lando van deze week.

Hieieieieieieieier ben ik weer,

nee hoor, ik had geen cachot, mijn baasjes hadden het gewoon een beetje druk. De examens zijn hier nl. gestart. Ik vind het wel leuk dat er overdag nu zo veel volk thuis is.

Daarstraks zijn we gaan wandelen over de bevroren velden. Heerlijk die krakende plassen onder mijn poten. En maar rennen! Ik heb geen 'heel' ontdeugende streken meer uitgehaald. Ik eet allen maar binnenzakken van jassen en broeken op waar koekjes ingezeten hebben en steel alles wat eetbaar is van tafel, uit de afwasbak, uit de vuilnisbak, ... Gewoon wat kleine drentenstreekjes dus (knipoog).

Morgen wordt het een spannende dag voor de baasjes, ze gaan de kerstboom zetten en hopen dat mijn poot niet omhoog gaat zoals bij elk grassprietje, boompje en struik die we tegenkomen op de wandeling. Wordt vervolgd!

Lieve likjes,

Lando

En Lana vertelt haar examen en wandelbelevenissen

Hey,
Ik voel me een beetje verwaarloosd deze week. Het vrouwtje zit in de examen(s)t(r)ijd en het baasje is de tuin aan het verbouwen. Ik gedraag me als een verwende puber en ben heel opdringend. Ik heb deze week ook met vuile modderpoten de keuken ondergesmeerd en de toets van het vrouwtje besmeurd. Man, die kan vies zijn! Die leerlingen vinden dat toch leuk als beloningsstempel?? Nee? Het vrouwtje neemt met regelmatig mee om lange wandelingen te maken, dan slaap ik enkele uren ... Een win win situatie zegt ze dan.
Ik ben nog altijd de schrik van alles wat beweegt op straat. Vrouwtje is al eens gevallen maar vandaag was ik heel braaf. Deze namiddag was het vrouwtje heel boos tijdens onze wandeling. Toen we wandelaars passeerden ging ik lelijk tekeer. Die mensen zeiden: "gelukkig heeft die een muilband aan." Het vrouwtje draaide haar met een ruk om en zei heel kwaad dat ik uithaalde naar een voorbijrijdende auto en niet naar hen. En daarbij een gentle leader is geen muilband maar een middel om het trekken tegen te gaan. Daarna keek ze nog eens kwaad en met stevige passen gingen we door. Toen we thuis kwamen werd ik stevig geknuffeld en heeft ze al wenend gezegd dat ze mij graag ziet en dat ik helemaal niet gevaarlijk ben.
Sentimentele poot Lana

De knuffels…

Het is hier nooit geen echte gewoonte geweest dat de honden zich met knuffels bezig hielden.

Nu sinds enkele maanden, sinds Lucy uit het grote nest hier gebleven is kennen we het sleuren  met  knuffelbeesten.

Het begon met “koebeest” van Lucy, die liep daar mee rond en trok er ook mee naar haar bench waar ze dan bovenop het pluche beest in slaap viel.

“Koebeest” heeft al een lang leven achter de rug. Naar het schijnt is koebeest van tante Carine gekomen. Daar heeft ze als knuffel gediend voor An, en laat die nu enkele maanden geleden zelf moeder geworden zijn !

Zo kan je rekenen hoe oud koebeest is. In elk geval minstens een dertigvoud van wat Lucy momenteel is met haar bijna negen maanden !

Dan zwerft hier ook nog een vijfde hond rond. Die luistert naar de naam “hondbeest” en is net als koebeest van het ras “pluchebeest”. Hondbeest is de favoriet van Hera die in het pluche beest al een ersatz pup heeft gezien. “Hondbeest” hebben we al eens van Hera moeten afnemen omdat ze schijndrachtig was en dus de ganse dag met hondbeest sleurde.

En dan is er nog de Latex kip die we voor de gemakkelijkheid en de traditie dan maar “kiekbeest” hebben genoemd. Kiekbeest is meestal te vinden in de bek van Belle zij loopt er mee rond zonder dat het irritante fluitje in Kiek’s achterste één piep geeft. Dat fluitje bezorgt hier bij het hoofdbestuur nog eens ooit voor een hartinfarct of hartstilstand. Dat gaat gebeuren als Belle nog eens dat kieken ergens laat slingeren en Heros het beest weer heeft opgemerkt.

Heros weet perfect hoe hij het maximum aan geluid uit kiekbeest kan persen.

Met een fikse aanloop springt hij dan met de voorpoten vooruit op dat latex kieken . Wij hebben al eens gedacht dat zo’n geluid toch wel tot op straat moet te horen zijn.

Wat wel opvalt is dat ook deze “dieren” tot nu toe een vrij lang en gezond leven leiden (lijden?). Mits een beetje toezicht van het hoofdbestuur zouden die wel eens aan een pensioen kunnen raken. De roedel is vrij spaarzaam op hun speelgoed !

Belle & co

De puppenkrant 11-12-2012

Ook vandaag stilte in puppenland, wéééér niks te beleven bij de puppen die bijna geen pups meer zijn maar jonge honden.

En dan zou je denken, die zijn aan ’t puberen, daar gaan ze toch een en ander mee meemaken… Maar niks van dat alles, heel brave lieve niet puberende hondjes zijn het. Maar daar heeft het baasje zo toch wel zijn eigen mening over.

Gisteren namiddag bvb. Het baasje was pas begonnen met de wandeling en voor de verandering was er in combinatie gewisseld. Het waren nu Heros en Lucy waar hij mee op pad was.

Op de pad naar het bosven kwamen we een wandelaar tegen met een Duitse Herder met wie het baasje nog nooit heeft gepraat omdta ook zijn hond naar andere honden blaft en ook wandelt met een Gentle leader zoals Belle als ze samen wandelt met het vrouwtje.

Natuurlijk moest dat kleinste (29kilo) spul van ons ook haar grote klep opentrekken naar de Duitse Herder waarbij zowel Heros als Lucy aan het trekken gingen richting andere lawaaimaker. Wanneer 37 + 29 kilo samen in 4x4 aan de lijn beginnen trekken dan heeft het baasje het daar moeilijk mee.

Wanneer dan de ondergrond begint te ontdooien gaat het uiteraard mis en verliest het baasje grip op de ondergrond. Resultaat : twee slijkknieen op zijn broek wegens het uitschuiven op de smurrie en een humeur bij het baasje ver onder de buitentemperatuur die ook al met het vriespunt flirtte !

Heros (de sterkste) heeft daar goed, heel goed naar zijn edele delen gekregen waar hij blijkbaar zelf danig van onder de indruk was !

Lucy wist blijkbaar ook dat ze in de fout was gegaan en probeerde zoveel mogelijk van dat slijk van het baasje zijn broek te likken, waar hij dan ook weer niet blij mee was omdat zij dan ook nog eens voor zijn boze voeten liep!

De volgende wandelronde, nu met Belle en Hera verliep rustig, zonder noemenswaardige belevenissen. Het was net alsof hun voorgangers hen hadden ingelicht over het gebeurde en hen verwittigd hadden dat ondanks de koude het humeur van het baasje op koken stond !

Even later zijn de baasjes vertrokken op vrienden bezoek naar Herentals. Daar waren ze uitgenodigd door Ludo en Rita, neen niet onze naaste buren maar de vrienden die ons begin juli in La Magdeleine bezochten met hun oldtimer Alpine Renault met het komische caravannetje. De vaste puppenkrantlezers herinneren zich de foto’s vast nog wel.

Het hoofdbestuur was vrij laat terug en dat was ook de reden dat er gisteren geen laatavond bericht meer is verschenen op deze plaats.

Belle & co

aspirine helpt…

Louis heeft last van een 'tic nerveux' op zijn linkeroog, zodat het lijkt
alsof hij een knipoog geeft.
Op een dag gaat hij solliciteren als handelsvertegenwoordiger voor een
bedrijf.
De personeelschef bestudeert zijn cv en zegt: "Wel, dat ziet er goed uit.
Goede opleiding, en ook goede referenties.
Normaal gezien zouden we u onmiddellijk in dienst nemen.
Maar zoals u weet gaan de mensen bij een handelsvertegenwoordiger erg af op het uiterlijk. En dat geknipoog van u, dat kan de potentiële klanten afschrikken.
Het spijt me, meneer, maar we kunnen u niet in dienst nemen..."
"Wacht" roept Louis. "Wanneer ik 2 aspirientjes neem, dan gaat het knipogen
over!"
"Ah, is dat echt? Dat is fantastisch! Laat maar eens zien."
Louis rijkt in zijn zakken en begint er te zoeken; alles wat hij tegenkomt
legt hij op de bureeltafel: rode condooms, blauwe condooms, geribbelde condooms, condooms met aardbei, frambozen en chocoladesmaak..
Uiteindelijk vindt hij de strip met aspirines, neemt er twee uit, slikt ze
in, en stopt onmiddellijk met knipogen.
"Dat blijkt inderdaad te werken." zegt de personeelschef.
"Maar eerlijk gezegd: wij zijn een fatsoenlijk bedrijf, en een man die
blijkbaar zoveel achter de vrouwen zit,
dat hebben wij niet nodig.."

"Achter de vrouwen zitten? Hoe bedoelt u? Ik ben een gelukkig getrouwd man!"
"Tja, meneer, hoe verklaart u dan al die condooms?"
"Oh, dat" zucht Louis. "Bent u al eens een apotheek binnengestapt en hebt u er al knipogend, naar aspirientjes gevraagd?"

L.M.

De puppenkrant 10-12-2012

Stil over gans de lijn

Net als hier ten huize blijkt er weinig nieuws te zijn van de correspondenten in binnen- en buitenland. Komkommertijd midden december. De tijden veranderen zegt men en we geloven het best. Zelfs Bob Dylan wist het al in 1965 http://www.zappinternet.com/video/ViMsTofFek/Bob-Dylan-The-Times-they-are-A-changin-1965 hoewel zijn veranderingsproblemen iets anders lagen dan de onze met de komkommertijd !

Het zal wel aan de mistroostige voorbije dagen liggen. Weinigen komen buiten en als ze buitenkomen is het om snel boodschappen te doen of een korte plasronde met de honden. En laat dat nu ook geen sensationele zaken zijn waar je puppenkranten mee vult !

Dan hebben de serieuze gazetten het makkelijker. Die krijgen dan af en toe om de zoveel jaren een voetbalschandaal voorgeschoteld. De ene keer met omkoopgeld en dan nu weer met “bruine envelopjes geld” ofte geld dat zo zwart is als de nacht. Men spreekt zelfs van misdaadgeld waar de clubs hun spelers mee betalen.

Over dat alles kunnen wij allemaal niet “meeklappen” en dus blijven hier ganse kolommen leeg. De ziekenboegen en lappenmanden geraken ook stilaan leeg, ook al geen stof meer om schrijven en de opgelapten zijn nog niet in die mate hersteld dat ze tot grootse sensationele zaken instaat zijn.

Dus we zullen het vandaag maar doen met één van de eerste protest songs uit het midden van de jaren zestig.

Dat gaan we dan nog aanvullen met een paar archieffoto’s van onze roedel. Zo krijgen de puppenkrantlezers toch ook nog waar voor hun geld…

Belle & co

Even snel vergeten…

Zo bekeken wij de dag van vandaag 09-12-2012. Niks viel er te beleven vandaag.

Mistroostig weer, regen en wind en voor vanavond was er regen en wind voorspeld en morgen gaat het van ’t zelfde zijn. Moeten we het nog eens herhalen…?

Het hoofdbestuur was deze namiddag uithuizig en wij hadden dan uiteraard vervangende dienst: huisbewaking !

Toen ze terug thuis kwamen hing er een verdachte geur rond de bazen. Heros heeft zijn best gedaan om de geur te herkennen maar we denken dat hij het heeft overgelaten aan Hera.

Die had het snel door van waar de geur afkomstig was. Mits enig rond snuffelen kwam zij met het antwoord. Het was de geur van trainingsmaatje Joris.

Inderdaad, ze had het bij het rechte eind. De baasjes waren uitgenodigd voor een babbel, wat te drinken en wat te smikkelen.

Het moet goed geweest zijn daar bij Rita, Maurice en Joris want ze zijn te lang weggebleven naar onze bescheiden Drentengoesting !

Nu hopen we maar dat we morgen nog eens een stapke in de wereld kunnen zetten en nog eens goed kunnen ravotten in het bos. We hebben dringend nood aan wat potengymnastiek, rennen met andere woorden .

Belle & co