Boterhammetjes vanavond

Een goei en actueel…

Nog altijd moe ?

Het is stilletjes in Drentenland afdeling Vosselaar… De vier slaapkoppen noemt ons baasje ons.

Nu kan het zijn dat een oude hond nog maar langzaam recupereert van een serieuze inspanning, maar de ganse dag voor de voeten lopen van de baasjes in de Franse tuin hoort daar niet bij, En er zit geen enkele oude hond bij ! Belle is de oudste, de oma, en die is nog geen acht jaar. Hera en Heros zijn in de kracht van hun leven met vier en een half jaar en Lucy is met haar dertien maanden (gisteren) nog aan het puberen.

Wat is dan de oorzaak van de slaapziekte ? De tsé-tsé-vlieg kom je hier niet zoveel tegen dat ze de slaapziekte zou kunnen verspreiden, die mogelijkheid sluiten we dus al uit.

Ten huize Verrooten, waar Hadise hoogstwaarschijnlijk ligt drachtig te zijn, spreken ze er ook al van dat Hadise zoveel slaapt. Onze baas houdt stillekes zijn hart vast. Stel dat Belle en Hera “er ook van hebben” zoals Hadise, en drachtig zijn… Neen, die mogelijkheid strepen we ook door, er is goed genoeg op gelet dat er geen intacte reuen in de buurt zijn kunnen komen. En “onbevlekte ontvangenis” of dat spel met die duif is ook voor onze roedel niet weggelegd. Gelukkig maar…

Voorjaarsmoeheid is een mogelijkheid waar je niet omheen kan. Maar ze zeggen dat het voorjaar, de lente dus, nog altijd niet begonnen is.

Waar de eerste zon bij de meeste mensen actie oproept om in de tuin bezig te zijn, de grote kuis in huis aan te vatten, met volle aanhangers naar het containerpark te rijden en zo verder, heeft de lente een omgekeerd effect op ons viertal.

Nog een week mogen ze “den tamme” hebben zegt het baasje en als ze dan nog niet actiever zijn belt ons baasje naar Hilde van onze Lando voor een gans pallet AA-energy drinks (zij werkt daar) of een groot vat Red Bull, maar dat is pas een noodoplossing want dat geeft een ander probleem. Red Bull geeft namelijk vleugels en dan… is den omheiningsdraad niet hoog genoeg zegt onze baas !

Nog een week en dan sakkert onze baas misschien weer dat we overactief zijn. We houden jullie op de hoogte !

Belle & co

De weg naar…

Een jongetje houdt een oude man aan en vraagt hem:

"Opa, weet u hoe ik het snelst in het ziekenhuis kan komen?"

Waarop de man antwoord:

"Door me nog een keer opa te noemen!"

J.W.

Het puppenmagazine 27-04-2013

We zijn steeds blij als we nog eens een berichtje of foto’s van de “pups” in onze mailbox vinden. Als we dan ook nog eens een bericht en recente foto’s binnenkrijgen kunnen we niet snel genoeg zijn om ze ook hier te publiceren, “tot nut van ’t algemeen”.

Zo ook gisterenavond, toen ’t baasje ons bericht over de Huntingbeurs aan het typen was voor ons vond hij tussen de stapel mail’s ook het bericht van onze vaste correspondent, ene “Lando” uit Vieux-Turnhout, ook wel eens Oud-Turnhout genoemd…

Hier Lando’s verslag van de belevenissen van de voorbije dagen,

Belle & co

Lando’s training en wandelbelevenissen…

Tot de laatste dag hebben we het spannend gehouden hé, want we hadden immers beloofd om deze week nog eens een puppenkrant te schrijven. En hier zijn we er dan mee.

Onze pup, excuseer, flinke puber (!) laat zich niet kennen en onderhoud zijn Drentenstreken maar is ooooooh zo lief. Waar ik ben, is Lando ook. Een mama's kindje, heerlijk.

Op training luistert hij ook steeds beter en beter. De band zit goed en hij houdt ervan om dingen voor mij te doen. Al stak hij vorige zondag op training op het laatste zijn middelvinger op, maar Oscar gaf me dan de opdracht om 2 middelvingers terug op de steken en niet af te geven.

Van de week was er bijna een vinger afgesneden door de lijn. Toen we gingen wandelen in het bos bleef Lando plots in jachthouding staan. Eenmaal ik zelf door had waarom schoot het al weg: een reetje, op 3 meter van Lando. En toen .... juist .... erachter aan! Dat poogde hij toch maar ik hield de lijn stevig vast want als ik die loste zou ik Lando voor het eerst niet terug gezien hebben denk ik. Gevolg: verbrande vinger van de lijn.

 Ach ja, avonturen gegarandeerd met een Drent in huis. Hij wandelt ook steeds dieper het water in als we aan een vijver komen. Een Drent die graag zwemt, kom dat tegen. En dan s' avonds tovert die gekkerd om in een knuffelbeest. Wringen tot hij tussen ons in zit in de zetel, kop op schoot en kijken met van die oogjes: begin maar te aaien baasje, ik ben er klaar voor.

't Is duidelijk hé, we genieten met volle teugen van onze heerlijke vriend Lando!!!

De Wouterkes

De Hunting beurs te Gent

Vandaag 26-04-2013 opende de jaarlijkse Huntingbeurs in Flanders expo te Gent. De Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond en de Jachtopleiding Jac Orion nemen al verschillende jaren deel aan dit evenement om de Drent en de jachtopleiding te promoten.

De beurs loopt nog morgen zaterdag en zondag en wij waren present als bestuursleden bij zowel de Drenten vereniging en jachtopleiding.

Dat er belangstelling was kon je wel zeggen. Het baasje is er rats vergeten van te eten.  De ganse dag niet, met uitzondering van het ontbijt deze ochtend. Dat werd hij pas gewaar op de terugweg ! Zelden hebben wij zoveel belangstelling gekregen van echt geïnteresseerde liefhebbers. Wij hadden Hera en haar dochter Libre mee . normaal was ook Lucy van de parij geweest maar wegens aankomende loopsheid verkozen we van haar zus mee te nemen.

En moeder en dochter hebben zich voortreffelijk van hun presentatie taak gekweten. Wij werden tweemaal in de presentatiering gevraagd om onze honden te showen, en daar kregen we zelfs nadien nog applaus en felicitaties voor. En of dat de baasjes Jan voor Hera en Karine met Libre fier waren op hun Drentjes. Zij deden het gewoon S-U-P-E-R ! ! !

Ook was er nog een verrassing voor ons baasje… Het vrouwtje van Rinus, het Drentje dat elke donderdag in Arnhem wordt opgevangen door Marian en onze eigenste Kiki, kwam ons bezoeken op de Drentenstand. Dat was nog eens een fijne ontmoeting.

Wat echt opviel was dat er in de voormiddag veel belangstelling was vanuit Frankrijk. Het baasje heeft tal van Fransen uit de Departementen Nord, Somme en zelfs uit het Bretoense departement Morbihan te woord kunnen staan. Nu weten we al jaren dat de Drent in Frankrijk de grote onbekende staande jachthond (chien d’arrêt) is, maar vandaag zijn er toch minstens vijf Fransen die door Hera en Libre kunnen meepraten over “ l’epagneul à Perdrix de Drenthe” zoals de Drent in ’t Frans noemt.

Wij, baasjes en honden hadden een super dag en we hebben ons reuze geamuseerd . Hera ligt al wel van kort na haar eten te maffen en te snurken dat horen en zien vergaat. Maar  het is haar gegund, zij en Libre hebben ons een super dag bezorgd. De baasje skunnen alleen maar fier zijn op hun hondjes.

Belle & co

Weinig beweging…

Er was niet veel te beleven in Drentenland bij ons thuis. We zeggen niet dat er totaal niets te doen was maar ons baasje heeft er niet veel van gemerkt.

Het betrof hoofdzakelijk beweging van de oogleden, even knipperen met de ogen volstond voor ons.

Het baasje zegt dat het uitrusten van de Frankrijk periode is. Twee en een halve week actief zijn met allerlei jobkes of plagerijen heeft ons vermoeid  en daar zijn we nu van aan het recupereren.

Daarjuist op TV zag ons baasje professor Cassiman de afname van een DNA staal demonstreren op de tachtigjarige minister van staat Mark Eyskens.

Voor ons is het een heel bekende procedure. Al onze pups van het K- en het L-nestje hebben zo’n DNA staalafname meegemaakt. Als men nu het DNA borsteltje gaat ontleden komen we er misschien wel achter of mijnheer de minister zijn vader wel zijn vader is.

Bij ons honden is dat in elk geval de bedoeling van foefelen en bedrog van de afkomst te ontdekken. Nu nog bij de leiders van het land zegt het baasje…

Morgen gaat er waarschijnlijk pas laat op de dag een bericht op het blog komen. Het baasje en Karin , Luc en Louis van het bestuur van de Drentenvereniging en van de jachtopleiding van JacOrion gaan acte de présence geven voor de vereniging op de Hunting beurs in de expo hallen van Flanders expo te Gent. Daar moeten zij al om tien uur in de voormiddag zijn en de beurs sluit pas te eenentwintig uur.

Zij hebben dus een lange dag voor de boeg. Er gaan twee van onze honden mee. Hera en haar dochter Libre van Karin  en misschien ook Belle maar dat weet het baasje nog niet goed, gaan mee met hen. Hera gaat mee als moeder van Libre en Belle wil ons baasje meenemen omdat ze dat werk al meerdere malen met verve heeft gedaan. Die kan los op de stand , zonder leiband of bench de verleidster spelen. Die gaat geen stap weg van ’t baasje en van de stand.

Morgenavond brengen we verslag uit van deze allicht plezante maar vermoeiende dag voor honden en baasjes.

Belle & co

Het puppenmagazine 25-04-2013

We zijn blij dat we tussen de vele mail’s die we gisteren na een dag onderweg in onze mailbox vonden ook een bijdrage was voor het puppenmagazine.

De stemming om een verhaaltje uit onze duim te zuigen was er deze ochtend niet . En voor een waar gebeurd verhaal zou het handelen over een begrafenis, en dat doen we ook liever niet.

Daarom ietwat vrolijker verhaal van Jeanny en Lennaert over het dag/noodverblijf van de Drentjes in Roosteren. Aan de foto’s te zien valt het allemaal wel mee zo’n noodhok om toch buiten te kunnen blijven als het plaatselijke hoofdbestuur eens eventjes weg moet. Het rsisco om het begin van een woestijn of bouwwerf aan te treffen bij terugkomst is dan heel wat kleiner…

Belle & co

Hier Lennaerts’ nuchtere kijk op zijn “buitenverblijf”

Hallo familie,

In navolging van tante Simonne en ome Faes heb ik nu ook mijn buiten huisje “Wel te vree”. Het staat dan wel niet in Frankrijk, maar gewoon bij mij in de tuin. Het huisje en bijpassende ren is bedoeld voor “noodgevallen”. Ben ik dan een “noodgeval”? Tot nu toe heb ik er 2 minuten ingezeten, en dan alleen om foto’s te maken, dus het zal wel meevallen.

Gisteren is een madam van de Raad van Beheer langs geweest om mijn chip te lezen, en te kijken of ik niet illegaal Nederland ben binnengesmokkeld. Ze had een of ander eng apparaat bij zich en wilde steeds “Scotty beam me up” met mij spelen. Na wat dolle capriolen bleef ik toch maar stilstaan. De chip tussen mijn schouder was verdwenen! “Hij moet er zijn” zei vrouwtje zenuwachtig, “probeer het eens rechtsonder” en ze wees naar een plek rechts onderaan mijn borstkas bij het begin van mijn poot, en jawel hoor, precies daar zat hij, op dezelfde plek als bij mijn papa. Onze chip is op dezelfde manier naar beneden gezakt!

De grootste verrassing is toch wel dat ik mijn Belgische stamboom gewoon terugkrijg met wat extra versieringen erop.

Vele snufjes,

Lennaert

Wij zijn terug in Vosselaar

En we hebben een heel goeie rit gehad. Iets voor elf waren we vertrokken in La Magdeleine en acht uur later stonden we in Vosselaar op de oprit.

Dan treed er zo stilaan een gewend scenario zich af. Honden in de tuin om te gaan drinken. Aanhanger achter het huis plaatsen, naar het frietkot om eten want er is niks in huis… Dan eten de baasjes en krijgen wij de friet overschotjes. En dat is in dat frietkot dat op woensdag open is in het dorp nogal veel. De porties friet zijn daar “familiepak” formaat. Wij hebben vanavond dus brokjes Hill’s met friet gekregen ! En gesmuld dat we hebben !

Dan heeft het baasje de laptop terug geïnstalleerd en zijn mail nagekeken, Dertig mail’s te selecteren en nadien te lezen/beantwoorden indien noodzakelijk.

En dan het blog want er zijn waarschijnlijk toch nog wel wat lezers die op een berichtje zitten wachten.

Ondertussen ligt Belle in haar bench uit te rusten van acht uur slapen op de achterbank van de auto. Heros ligt bij ’t vrouwtje in de zetel naar TV te kijken en Hera  en Lucy zijn op inspectie in de tuin.

Dadelijk gaat de roedel helemaal onder zeil en ook de baasjes gaan het Vosselaars bed opzoeken. Het is een lange dag geweest…

Belle & co

Aan ons zal het niet liggen…

Het is hier een stralende ochtend en de weersvoorspellingen geven ook nog eens drie prachtige dagen voor de boeg.

Wij hebben nog een heleboel plaats op de aanhanger (die leeg mee terug gaat omdat volgende keer flink wat dient te worden meegebracht) om een flinke voorraad mooi weer mee terug te brengen naar ’t Belgikske.

Daarbovenop hebben we nog een flauw windje van achter “ le vent dans la poupe” zeggen de Fransen, en gaan we nog eens een beetje zuiniger rijden…

Alles ziet er uit dat we een prettiger terugreis gaan hebben dan vorige maal toen we te maken kregen met de naweeën van de sneeuwbui van twee nachten voordien, en toen meer dan twaalf uren nodig hadden om thuis te komen.

Gewoonlijk gaan we ook wel terug graag naar Vosselaar, maar een begrafenis morgenochtend en het mooie weer maken ditmaal toch een verschil. Onze baasjes zouden toch wel liever blijven ditmaal.

Maar niet getreurd in dit seizoen blijven we niet zo lang in België en de datum van terugkeer zal niet zo lang op zich laten wachten. Maar vandaag hebben we nog achthonderd kilometer te gaan…

Het mooie weer zit onder het zeil van de aanhanger en we laten het pas terug gaan als we in Vosselaar zijn.

Tot straks in Vosselaar…

Belle & co

Weinig te vertellen vanavond

Het was een rommeldag als geen ander. Het begon al deze morgen met het vrouwtje dat een afspraak had bij de kapster. Het vrouwtje had aanvankelijk een afspraak bij de vaste kapster in Vosselaar, maar met die begrafenis op donderdag ochtend was dat moeilijk en zij wilde er toch een beetje netjes uitzien vertelde ze ons. En ze had gelijk, ze ziet er heel wat netter uit…

Het baasje hield zich intussen bezig met het uitplanten van de tomatenplantjes. Die waren intussen van het formaat dat ze in turfpotjes konden gezet worden. Een deel van de tomatenplantjes gaat mee terug naar België een ander, het grootste deel, blijft hier voor de vrienden en buren Het waren honderdvijftig zaadjes  en het baasje had ze allemaal gezaaid met het gedacht dat er toch een deel niet zou ontkiemen, maar dat was goed fout. Allemaal zij ze ontkiemd !

Verder hebben we nog wat geholpen, ons baasje noemt dat “in de weg lopen” toen hij de auto heeft gewassen. Daar staan ramen in om door te kijken. Zo is dat normaal, bij onze Masjebashi ging dat niet meer wegens het stof, vooral op de achterruit. Maar ondanks onze hulp kunnen we morgen toch met een propere auto naar België komen, en we kunnen zelfs terug door de achterruit kijken !

Morgen zeggen we terug “België hou je schrap, we komen er aan !”

Belle & co

Voorzorgen…

Al twee dagen zijn we niet mogen gaan wandelen en daar zijn wij niet blij mee. Er zijn verschillende redenen zegt ’t baasje waarom we in de tuin moeten blijven en niet mogen gaan rakkeren in de velden zoals anders.

De voornaamste reden is dat er haast op alle velden en akkers geweldig grote tractoren bezig zijn om de velden te bewerken. Die tractoren slepen grote machines achter zich die met het nodige lawaai er indrukwekkend gevaarlijk uitzien en die letterlijk het nodige stof doen opwaaien.

Dan zijn er ook nog tractors die helemaal geen stof doen opwaaien. Integendeel zelfs, die sproeien met brede “armen” vloeistoffen over de velden waarvan het baasje in de verste verte niet betrouwt wat die sproeinevels bevatten. Het kan onschuldige meststof zijn maar ook wel insecticide om allerlei beestjes al van bij aanvang een kopje kleiner te maken. En dat kan ook nooit goed zijn voor ons Drentjes zegt het baasje. Ook de dagen nadat de velden gesproeid zijn mogen wij daar nog niet gaan rakkeren. Pas na een forse regenbui krijgen we terug vrij spel, dan is het ergste leed geleden op het veld zegt het baasje. Probleemke voor ons… het wil maar niet regenen….

Maar er is nog een reden en het hoofdbestuur is er haast zeker van… Lucy gaat waarschijnlijk de eerste maal loops worden. Ze is al enkele dagen erg aanhankelijk en moeder Hera poetst haar achterzijde alsof ze ganse dagen niets anders te doen heeft. Door dat poetsen en ook omdat ze haast ganse dagen in de tuin rondloopt hebben we nog geen daadwerkelijke sporen gevonden. Daar is het trouwens nog wat vroeg voor, eerst de aanloop en dan de effectieve tekenen, zo gaat dat gewoonlijk. Het is de eerste maal dat Lucy loops komt te staan en buiten Lobke, waar ook al naar ’t schijnt een Siebe haast constant achteraan plakt, zijn zij de enige twee van de zes teefjes  uit het L-nestje die nog niet loops zijn geweest. En als er eentje loops is bij ons neemt het baasje geen risico en is het even wachten op terug los te lopen.

Sinds Belle eens heeft gepoogd van naar het volgende dorp te trekken op zoek naar een vrijer, is het baasje iets voorzichtiger geworden.

Belle & co

De laatste dagen weeral…

Het kort weeral op de dagen in La Magdeleine, morgen nog een dag en dan gaat het weeral terug richting Vosselaar. Een dag vroeger dan normaal wegens een begrafenis in de iets verdere familie.

Het hoofdbestuur heeft vandaag met vereende krachten de laatste “te doen” werkjes aangepakt.

Zo moest de bruidssluier rond het zwembad al meer dan een jaar eens grondig aangepakt worden. Fernand, van de Febro, dé zaak voor tuin- en park machines in Turnhout bracht gisteren een spiksplinternieuwe Metabo haagschaar mee voor ’t baasje. Dat  die uitgebreid moest getest worden spreekt voor zich. En ze IS getest en goed bevonden, ze knipt en snijd zoals van een Metabo verwacht wordt.

Maar ’t baasje is vooral bezig geweest met de bosmaaier. Dat is nodig omdat er niet overal met de grasmaaiers kan gekomen worden wegens struiken en bomen. Daar geraakt ‘m wel met de bosmaaier en ook onder de omheining is het gras en onkruid nu gekortwiekt.

We zijn zo goed als klaar om de tuin enkele weken aan anderen over te laten om de plantjes water te geven. Maar we komen zo snel mogelijk terug, dat is wel duidelijk. De tuin staat veel te mooi op dit moment  en alles is er aan gedaan om zo goed mogelijk de zomer aan te vatten !

Breaking news: krijg juist een SMS-berichtje binnen: 3760 gram, 52 cm, 19u30, een meisje en luistert naar de naam Lore !  afzender Louis Michielsen, alias L.M. van de moppen op dit blog.

Voor felicitaties aan opa Louis en oma Agnes stellen wij graag onze reactie rubriek onder dit bericht ter beschikking, Louis kan ze daar raadplegen of wij sturen ze door naar L.M. !

Van ons alvast een dikke proficiat Louis en Agnes met de flinke brok kleindochter.

Belle & co

Het puppenmagazine 22-04-2013

Vandaag nog eens een bijdrage aan het puppenmagazine  uit Roosteren, NL Limburg. Lennaert is nog zowat de enige overblijvende schrijver uit de periode van de puppenkrant. Maar er kwam ook nog een foto vanuit Aalter binnengewaaid. Eva en  Steven sturen een foto genomen tijdens de jachttraining in Heurne waar zij deelnemen met hun Lana. Maar ook broer Louis is daar aan het trainen en samen passen die twee netjes samen met hun vrouwtjes op de foto.

Lennaert heeft het over ditjes en datjes welke de afgelopen week gebeurd zijn. Dat gaat over een teek voor papa Cartouche, Franse bloesem, zijn buiten dagverblijf, en zelfs de nieuwe toekomstige Hollandse koning komt ter sprake. Het baasje denkt dat die nieuwe Nederlandse koning in Frankrijk de naam van Guillaume – Alexandre gaat krijgen. De W van Willem krijgen ze toch maar amper gezegd die fransoozen…

Belle & co

Limburgs nieuws van aan de Maaskant (heel letterlijk)

Papa heeft een teek!

Ahh Jakkes, papa heeft een teek. Ik weet wel niet wat het is, maar er wordt wel erg veel aandacht aan besteed. Papa zat zich wat te vaak aan zijn oren te krabbelen en werd snel aan een grondige inspectie onderworpen en toen viel al snel het “Teek”woord. Daarna werd zijn kop vierkant in de handen genomen en ik dacht dat het knuffeluurtje was aangebroken en tot 3 keer toe duwde ik mijn kop in baasjes handen. Jullie raden het al! Hup de bench in!. De teek zit op een erg lastig plekje en het lukt maar niet om hem te verwijderen. Morgen wordt er een nieuwe poging gedaan hem te verwijderen.

Krijgen we allerlei warme bloesemverhalen uit Frankrijk maar hier is het nog gewoon koud. En als de zon schijnt gaat dat met een schraal windje gepaard en je ziet al overal de verbrande rode koppen van mensen. Wij drenten hebben gelukkig een pelsje die ons beschermt.

Mijn buitenverblijf is eindelijk klaar. Vrouwtje heeft zelf iets in elkaar getimmerd en dat moet nog beschilderd worden. Ik hoop niet dat ze er van die zoetsappige little Pony, K3 achtige meidentroep op gaat schilderen, ik ben wel een stoere Rock around the clock hound hé.

30 april moet het klaar zijn want dan hebben we een nieuwe koning, en stel je voor die komt spontaan bij ons op bezoek, iets wat gebruikelijk is na een kroning. Hopelijk gaat ze het niet oranje schilderen of roze. Misschien wel de Belgische vlag, want ik ben nog Belg. Ze is nu met blauw in de weer, en dat zit niet in de Belgische vlag. Ik laat me verassen!

En of dat hoge bezoek komt, dat zien we dan wel weer. We leggen de biertjes alvast koud!

Vele natte neuzen

Lennaert

“Als je…”

Als je met hard werken rijk zou worden, dan waande onze baas zich vandaag een lid van de Rothschild of Rockefeller familie !

Hij heeft zich een beetje overtroffen vandaag, en dat op een zondag, de dag die doorgaat als een rustdag.

Onze baas heeft vandaag een nieuwe compostbak gemaakt achteraan in de tuin. De composthoop die zich gevormd had diende dringend “gekooid”  te worden en dat was vandaag zijn doel, nieuwe bak en alle materiaal aan compost in de bak.

Dat hij zich daarna zou voelen als geradbraakt of gevierendeeld op z’n middeleeuws heeft hij nu pas vanavond ondervonden. Maar het resultaat mag er zijn.

Alles netjes opgeruimd en dan nog plaats hebben voor vrachten gemaaid gras, je zou er vrolijk van worden zou onze baas zeggen, als…. zijn armen en rug niet zo’n pijn deden !

Morgen zal het waarschijnlijk nog wel erger zijn met de stijfheid bij de baas, maar daar voelen wij Drentjes niks van. Hij had maar rustiger aan moeten werken is onze mening.

Overigens staat de tuin op dit moment op zijn mooist met al de bomen in bloei. Het ruikt ook zo lekker want buiten de bomen in bloei staan er nog tal van vlierbloemen in bloei en die ruiken ook al zo lekker. Daarstraks stond Lucy aan zulke bloemen te ruiken toen ze plots schrok. In de bloem waar ze aan het ruiken was, zat namelijk een hommeltje dat daar druk aan het werk was om materiaal te verzamelen om honing te maken. Een geluk dat ze geen prik in haar nieuwsgierige snuffel heeft gekregen. De herinnering van Kiki die vorig jaar met een dikke neus moest rondlopen na een “ontmoeting” met zo ’n steekbeest staat nog levendig in onze herinnering.

Belle & co

Mannen en kruiswoordraadsels

Twee mannen zitten tegenover elkaar in de trein.
Eén van hen vult een kruiswoordraadsel in.
Plots knikt hij heen en weer met het hoofd en zegt tegen zijn overbuurman
" Ik kan hem niet meer verder invullen, hij is zo moeilijk.
Ik moet een woord invullen met 6 letters en de omschrijving is 'vrouwelijk geslachtsorgaan'
en het begint met een v ".
Waarop de andere persoon vraagt " Is het vertikaal of horizontaal ?"
Waarop de eerste man antwoordt : " Horizontaal " .

Tja, zegt de tweede : "als het horizontaal is weet ik het ook niet"

D.V.H.

Druk en laat…

En dan gaat het over gisterenavond aan de computer. Het baasje was druk doende om eindelijk eens op het Belle, Hera en Heros-blog het vak met de favorieten aan te vullen en in orde te maken.

Al meer dan een jaar bestaat het “schaduwblog” van het Bas & Belle blog al en nog steeds waren die favorieten niet geplaatst. Tot gisterenavond dus.

Een echt plezant werkje is het niet, het gaat ‘m vooral over openen, sluiten, nakijken, terug openen en weer sluiten van site’s.

Sommigen waren niet meer actief en zijn dus ook niet meer opgenomen in de nieuwe lijsten. Anderen zijn dan weer wel actief maar onder een ander site-adres. Voorlopig zijn het enkel links met site’s of blogs die over Drentsche Patrijshonden en honden in het algemeen handelen die vermeld staan. Er komen zeker nog andere links bij naar andere site’s van bevriende volgers van dit blog. Er kwam dus gisterenavond echt wel een en ander bij kijken.

Dan kan je je wel afvragen waarom een schaduwblog, een ander blog met krak dezelfde inhoud ?

Wel, dat zat zo… eind 2011 waren er problemen met het openen van het Bas & Belle blog. Het duurde als een straatje zonder eind vooraleer het blog opende voor sommige lezers. Andere lezers hadden er dan weer geen last van, een rare toestand die maar niet opgelost geraakte. Tot we besloten van het bas & Belle blog op het seniorennet online te houden maar daarnaast op Bloggen.be een nieuw blog met dezelfde inhoud op te starten. Met succes trouwens ook hier hebben  we inmiddels meer dan 62.000 “page-views” op de teller staan.

Wat we ook verandert hebben is een vakje toegevoegd waar we de op komst zijnde puppies van Hadise en Cartouche hebben aangekondigd. Dat staat nu op beide blogs rechts bovenaan in het paars aangekondigd. Kandidaten voor een pup maken we het wel heel makkelijk want de mogelijkheid om zich aan te melden of info op te vragen staat daar vlak onder. Door op de “e-mail mij”

Knop te drukken kunnen de kandidaten onmiddellijk en rechtstreeks met ons in kontakt komen.

Belle & co

Lesje moderne economie

Frans stelt zijn vrouw voor aan een vriend.
Geert : Sorry, maar waarom ben jij met zo'n lelijke vrouw getrouwd ? ”
Frans : Pff, dat is niet belangrijk. Wat telt is dat ze zeven hypotheekvrije panden bezit, drie fabrieken en een dikke spaarboek. Die lelijke vrouw is mijn kapitaal.”

De volgende dag ontmoeten de twee vrienden elkaar weer en de Frans heeft nu een beeldschoon jong-poepke aan zijn zijde.

Geert : Wie is die knappe griet ?
Frans : "O", dat is mijn interest, aan mijn kapitaal kom ik niet aan.

P.v.d.E.

De Hop is terug…

En dan hebben we het niet over de Duvel Triple hop van de brouwerij Moortgat maar over de vogel Hop genaamd.

Het is een mooie vogel, een trekvogel ook en hij is terug gearriveerd in de Charente na de winter in warmere oorden te hebben doorgebracht.

Gezien hebben wij hem nog niet maar gehoord des te meer.

Hij/zij heeft ons deze ochtend wakker gemaakt en ons baasje was daar niet blij mee. Lucy kent namelijk dat typische “hop, hop,hop” en dan nog eens “hop, hop” geluid van de vogel nog niet.

Vorig jaar in de paartijd, wanneer het Hop mannetje zijn vrouwtje poogt te verleiden met zijn “hop, hop” roep, lag Lucy immers nog in de werpkist in Vosselaar klein pupje te zijn. En toen ze na acht weken groot genoeg was om mee naar de Charente te komen was de paartijd voorbij en hoorden we de Hop niet meer.

Vanochtend heeft zij het baasje samen met de Hop het hoofdbestuur wakker gemaakt. De Hop omdat hij bij ons op het dak zijn vrouwvolk zat te lokken en ons Lucy omdat zij in haar bench kefte omdat zij iets hoorde dat ze niet kende en daar het hoofdbestuur voor wou waarschuwen.

Het baasje vindt heel die vrijersroep van de Hop maar niks, het doet hem waarschijnlijk aan de periode denken dat hij nog aan het werk was en er stond een baas de ganse dag achter hem “hop, hop, hop” te roepen ! En laat die Hop hetzelfde geluid nu de ganse dag door maken, van bij het ochtendgloren tot zonsondergang !

Zot word hij van dat geluid zegt hij, en er is helemaal niks tegen te doen, wij hopen dat het ditmaal een knappe Hop is en dat hij snel een lief kan vinden, want eerder stop die geilaard niet !

Belle & co

Verspreidingsgebied van de Hop

Voorlopig klaar…

Voorlopig is ons baasje klaar in de moestuin. Dat was gisteren avond ook al bijna zover, tot het baasje de hydrofoorpomp op het ondergrondse regenwater reservoir wou aanzetten om de aardbeien water te geven…

Nu heeft die pomp na de winter, zelfs vorige week al gewerkt, maar gisterenavond deed ze het niet meer. Dedju, dedju is dan het commentaar van het baasje, en zegt tegen het vrouwtje dat de pomp het heeft opgegeven. Steevast is dan het antwoord “los het maar snel op want ik moet de planten op de koer ook nog gieten.

’t Baasje springt dan in de Masjebashi om bij de “Weldom” die weeral een andere naam heeft gekregen een nieuwe pomp te gaan kopen. ’t Vrouwtje roept dan nog achterna “heb je geld mee ?” en krijgt dan als antwoord “alleen plastiek” en zolang ze in ruil voor een plastiek kaartje een pomp geven is ’t baasje kontent.

Inmiddels draait de pomp naar believen maar het had toch wat voeten in de aarde vooraleer alle in en uitgangen waren aangepast aan de pomp en slangen.

De aardbeien hebben er in elk geval al baat bij gehad. Ook de gele snijbonen “Or du Rhin” (ze vertalen dat als “merveille de Venise”) wij zouden zeggen “Rheingold” zijn gezaaid en goed nat gehouden net zoals de peulerwten met als naam “Henry Hendrikse” zijn al (ondergronds) aan het kiemen en groeien.

Dus als je alles goed bekijkt samen met de aardappelen erbij zit het werk in de moestuin er voorlopig ver op.

Om tomaten te planten is het nog te vroeg in openlucht en volle grond, en ook de preiplantjes staan nog te groeien in de serre bij Louis (L.M.) te Turnhout. Maar voorlopig rust de baas …

Belle & co