Abonnementen…

Stilletjes…

Het is stilletjes hier in Ferret, het gehucht van het dorp La Magdeleine, allicht het enige dorp in Frankrijk waar vier Drentsche Patrijshonden wonen.

Het heeft veel te maken met het weer. Dat nodigt niet dadelijk uit om uitbundig te zijn. Het is ook stilletjes met de regen vandaag, dat wil zeggen, het regent zo stil dat je het voelt maar er toch niet echt nat van wordt.

Stilletjes in de tuin ook omdat het gras, nat van de dauw ook niet opdroogt door gebrek aan zon en wind. Het hoofdbestuur doet dan ook maar aan binnenshuis activiteiten.

In de tuin hadden we al graag gezien dat de aardbeien van groen naar rood zouden verkleuren, maar daar blijft het ook alleen maar “hopen”. Groot zijn de vruchten genoeg dat ligt aan het water dat ze tot nu toe kregen maar ze hebben zon nodig om te kleuren en zoet te worden…

Het is ook opmerkelijk stil vanuit het oosten van het dorp. Door de westenwind drijft het geluid van de immens grote “dumpers & scrapers”, die aan de aanleg van de LGV (de nieuwe TGV spoorlijn) bezig zijn, naar de andere kant toe. Toen het begin van de week nog mooi weer was werden we ’s ochtends wakker van het geraas van de dumpers en de buldozers. Dat was tot nu toe  ongekend in ons stille gehucht, waar de duiven en hoppen de schuld kregen van “oorverdovend” lawaai te maken van op de nok van het dak !

Maar volgens het buienradar vooruitzicht gaan we toch weer beter en zonniger weer tegemoet: http://www.buienradar.be/verwachting-3-dagen

Nu nog zien datde weermannen hun dagelijks “klapke” waar kunnen maken…

Belle & co

Alsmaar verder…

Het is dan wel niet het weer wat we verstaan onder lente, maar toch zie je alle dagen verandering in de tuin en omgeving.

Daarstraks deed ons baasje nog eens een verkenningstoer door de tuinen ontdekte zowaar de eerste paar kersen die begonnen kleuren.

Het is aan dat jonge kersenboompje “Early River”, dat ons baasje vorig jaar in de lente plantte op de plaats van een dode pruimenboom dat de eerste rode kersen zich vertonen. “Early” zijn de kersen zeker en vast. De andere kersen- & kriekenbomen in onze tuin geven pas rijpe vruchten onder “den blok” en de examens.

Voor de Nederlandse lezers wil “den blok” zeggen, -de studieperiode voorafgaand aan de examens-. In de meeste scholen valt die periode tijdens de tweede en derde week van juni.

Ook nam ons baasje een foto van toen we weer eens aardappelen aan het zoeken waren. ’t Baasje heeft dat niet graag, want buiten de zelfgezaaide tomaten heeft hij nog enkele andere tomaten rassen gekocht. En die waren niet wat je noemt “goedkoop”. Als Lucy het dan weer eens in haar Drentenkop krijgt van ook de dieper gelegen aardappelen op te graven dan zouden er wel eens GEEN tomaten kunnen geoogst worden omdat ons juffertje liever rauwe aardappel lust ! En daar gaat het baasje een stokje voor steken, zoveel is zeker !

Belle & co

De nieuwe baas…

De nieuwe baas wil luie werknemers aan de deur zetten.
 

Hij doet zijn ronde in de fabriek en ziet iemand  tegen de muur geleund.
 
Hij vraagt: "Hé, jij daar, hoeveel verdien je per week?" "400 euro, mijnheer."
 
"Goed", zegt de nieuwe baas: "blijf staan waar je staat."

De baas snelt naar zijn bureau en keert ijlings terug met enkele bankbiljetten.
 
Hij zegt: "Neem deze 800 euro en ik wil je hier niet meer zien."
 
De jongeman neemt het geld aan en maakt zich uit de voeten.
 
Triomfantelijk kijkt de baas naar de werknemers die getuigen waren van het
incident en zegt:
"Kan iemand me vertellen wat die luie kerel precies deed?"
 
Een klein stemmetje antwoordt:
"Hij bracht net een Pizza en wachtte op zijn centen..."

L.M.

Blij…

Omdat het vannacht droog gebleven is en we ondanks alle voorspellingen van weermeneren en –madammen, van buienradars en straalstromen toch nog altijd op een droog, kort afgereden gazonneke kunnen ravotten !

Hoe lang het nog gaat duren weten we niet maar we zitten niet te wachten op weer een koude, natte dag.

Ook ons baasje wil in zijn T-shirt de nieuw aangekochte “Roma” tomaten in de grond stoppen in plaats van in zijn “fleece’ke”.

Ook de boontjes moeten de grond in en die hebben het ook al liever wat warmer dan wat we nu voorgeschoteld krijgen. Nu houden die boontjes ook wel van flink wat nattigheid, zeker in hun prille jeugd maar daar zal de tuinslang van ons baasje dan wel voor zorgen, daar geven we garantie op .

Moest onze dierenarts dr. Nelly vandaag meelezen dan kunnen we haar melden dat het met de eetlust van Hera terug de goede kant uitgaat. Ze staat nog wel niet te springen om eten zoals broer Heros en dochter Lucy maar haar portie gaat toch in tweemaal gans op . En daar zijn we meer dan blij mee!

Ook Belle eet terug normaal, toch wel toevallig dat de twee teefjes die gelijktijdig loops zijn geweest einde maart, nu ook samen dezelfde schijndracht kuren vertoonden… dat gaat nog wat worden wanneer ook teefje nummer drie, Lucy, gaat samenspannen met haar moeder en grootmoeder ! Dan krijgt het hoofdbestuur hier spierwit haar in de plaats van grijs .

Verder is er ook nog een probleem van de moppen hier op het blog . We hebben na de wandeling in Langdorp beloofd dat we gans de maand mei geen Hollandermoppen meer gingen plaatsen als compensatie voor de door Hollanders in de groep gratis en voor niks aangeboden soep en bubbels . En daar zijn mensen die daar blijkbaar niet blij mee zijn… Het zijn dan ook héééél toevallig dezelfde Hollandse dames van de  soep en de bubbels die protesteren ! Begrijpe wie begrijpen kan… Nu begint Karin ze op haar eigen blog https://blog.seniorennet.nl/karin1953/ Hollandermoppen om te turnen naar Belgenmoppen. Onze baas speelt er in eentje zelfs een hoofdrol, maar daar vermoeden we dan weer de hand van ene Louis M. in . Die is met zijn moppen ondertussen, en we hopen tijdelijk, uitgeweken naar Nederland waar hij onmiskenbaar ook een groot succes is !

Belle & co

Brrr…koud en nat…

Stelden we deze ochtend nog de vraag “houden we het droog” ? Vanavond krijg je het antwoord kort en bondig, NEEN !

Het is er nog koud bij ook met 10° C op wat het warmste moment van de dag zou moeten zijn is het ook in de Charente  te koud voor de tijd van het jaar.

In de veertien jaar dat we nu al in de Charente (deeltijds) wonen is het nog nooit gebeurd dat er na Sinksen nog een kachel nodig was om het in huis een beetje gezellig warm te maken.

Onze baasjes zijn deze namiddag nog wat boodschappen gaan doen, in Mansle hadden ze afspraak met de kleinzoon van de vroegere eigenaars van ons huis. Die is verzekeringsmakelaar en de huisverzekering diende nog betaald te worden. Ze zijn dan achteraf nog naar Angoulême gereden om bij Jardiland toch nog de felbegeerde Roma tomaten te vinden. Ook bij Decathlon moesten ze nog even langs en bij beide magazijnen hebben ze moeten spurten om niet al te nat de afstand tussen auto en magazijn te overbruggen.

Ook op de terugweg was het langzamer rijden op de N10 omdat het regenwater met stromen over de snelweg liep. Veilig rijden was er niet bij op dat moment.

Ondertussen ronkt het houtkacheltje en bleef Hera daarjuist zalig liggen genieten onder het dekentje, dat normaal onder haar moet liggen ter bescherming van de zetel. Lucy en Heros stonden er bij momenten jaloers bij te kijken !

Belle & co

Houden we het droog ?

Gisteren was een prachtige dag en is er na het marktbezoek in Rouillac nog tot laat in de tuin gewerkt.

De strook gras (?) of onkruid tussen de afsluiting van de tuin en de eerste rij fruitbomen heeft kennisgemaakt met ons baasje met de bosmaaier. Ij kan er met de zitmaaier niet komen en voor de kleine grasmachine stonden de gewassen al te hoog.

Die strook is ons favoriet plekje om een fijne sigaar te draaien. Het baasje moet dus goed opletten. Niet alleen om de vaste planten te sparen maar ook om die sigaren te vermijden met zijn alles verwoestende en verspreidende maaidraad van de machine. Maar gisteren ging het goed, zoals je op de foto kan zien ligt alles er kort gemaaid bij en het baasje is niet onder de sproeten binnen gekomen !

Vandaag is het andere koek wat het weer betreft. Vanochtend was alles kletsnat geregend en hing er een dikke grijze bewolking. Wij waren al bang dat het een binnenblijfdag zou worden maar wij hebben sindsdien geen regen meer gezien. Wel komen er soms nog dikke wolken overdrijven maar die sparen hun regen voor morgen in het noorden van het land, of misschien wel voor de lage landen… wie weet ?

In de tuin is het nu plezierig voor ons, het gras kort gemaaid, af en toe nog eens een aardappel opgraven en verorberen, en voor de rest achter elkaar hangen en spelen .

Wij denken dat ons baasje gelijk heeft wanneer hij dat zegt …

Belle & co

Veranderingen op de “27°”

Zo’n 95 % van de marktkramers op de markt in Rouillac zijn al jaren dezelfde gezichten, dezelfde kramen, dezelfde producten.

Wij starten gewoonlijk aan de westzijde van het dorp en komen dan eerst aan het pluimvee en de konijnen. Daar komen we eerst langs want voor hen eindigt de markt op de middag. De rest van de markt duurt tot in de namiddag.

Maar toch was er vernieuwing te merken ! Er zijn meer drankgelegenheden bij gekomen. Waarschijnlijk omdat er sinds enkele jaren toch meer toeristen en buitenlanders met een woning in de Charente opdagen.

Die buitenlanders en toeristen zijn niet de gehaaste Charentaises die bij het ochtendkrieken al op de markt staan om hun kippen en plantgoed te kopen. Ons baasje verdenkt hen er van dat zij hun plantgoed al in de grond hebben gestopt op het moment dat hij z’n ogen opentrekt ! tegen die tijd hebben ook de kippen en de eenden hun ei al gelegd op hun nieuwe erf !

Nu is er op het centrale plein een drankgelegenheid bij gekomen en die maken op een bord aan de deur reclame voor “bière Belge”.Nu weten die Fransoozen ook wel dat je op een warme dag tijdens de markt je dorst beter kan lessen met een frisse Stella of Jupiler dan met een wijn uit de côte de Bourg. Dat is dus genoteerd voor het volgende marktbezoek eind juni .

Er waren ook geen paarden of ezels te koop, en dat waren tot nog toe vaste waarden op de markt. Op die plaats stonden dan weer veel verkopers met plantgoed. Tomaten, prei, allerlei koolsoorten, pepers en paprika’s, te veel om op te noemen en alle in grote hoeveelheden !

Uiteindelijk trokken we huiswaarts met twee kilo asperges aan 5€/kilo die dan maar 9 € kostte omdat je ze met de 2 kilo kocht.

Het zal dan ook geen geheim zijn wat er vanavond hier op tafel komt…

Franse asperges à la Flamande, ergens diep in Frankrijk op tafel bij twee Belgen… moet kunnen zegt onze baas.

Belle & co

Le “vingt-sept”

Het is een begrip hier in de Charente, “le vingt-sept” of de zevenentwintigste van de maand. Op elke zevenentwingste van de maand heeft er in Rouillac, hier zo een vijfentwintig kilometer vandaan een heel grote “maand”markt plaats. Gans het marktgebeuren is groter dan wat in veel steden een jaarmarkt noemt. Van heinde en verre komen hier kopers, kijkers en toeristen op af.

Het is een waar begrip in gans het departement en alles is er te koop, van een aardbeiplantje, over levend pluimvee, konijnen, ezels en paarden tot brandende kachels en landbouwallaam en immense tractoren !

Voor “le vingt-sept” moet tevens alles wijken hier in de streek, alles stelt men uit tot na de zevenentwintigste van de maand.

Zelfs het normale bericht op dit blog zal pas verschijnen na de middag want ALLES wijkt of wordt uitgesteld voor de markt.

Ook de berichten op dit blog. Straks een nieuw bericht, dat waarschijnlijk handelt over… de 27°

Belle & co

Van plantjes en diertjes…

Vandaag heeft het baasje zijn  zelf gezaaide tomatenplantjes in de tuin geplant. Mooi op één rijtje staan nu 12 “tomate Russe” plantjes groot te worden. Hopelijk geven ze weer dezelfde grote lekkere vruchten zoals we ze kennen van uit de vorige jaren…

Terwijl het baasje onderstaande foto aan het nemen was hoorde hij ook weer een kabaal onder onze roedel…

Oorzaak van het kabaal was drie teven die rond die ene reu hingen. Niet om wat je zou denken, want onze Heros is best ne knappe gast, maar omdat Heros de eerste egel van het jaar had gevonden . En daar liep hij fier als een pauw mee rond. Geflankeerd door drie luidruchtige teven die ook wel met een egel wilden rond paraderen.

Nu wil Heros gewoonlijk wel alles delen met eender wie in de roedel, maar een egel is van hem en van niemand anders !

Dan kan hij niet snel genoeg aan de voordeur staan want zo’n egel is telkens bedoelt als cadeautje voor het hoofdbestuur. Maar of dat hoofdbestuur daar nog blij mee is nadat Heros vorig jaar onder de vlooien bedolven , afkomstig van een zieke egel, aan de voordeur stond, da’s een andere vraag !

We kunnen dus besluiten, hij kan het nog, en er zijn nog egels in de buurt. Dat laatste is positief want dat wil zeggen dat de natuur nog gezond is. Het baasje zegt dat het ook een teken is dat er weinig verkeer langskomt in Ferret. Anders was de egel al lang verandert in een ronde platte schijf in plaats van het stekelige bolletje dat Heros had gevonden …

De egel is inmiddels buiten de omheining gezet door ’t baasje, daar gaat ‘m alleszins een geruster leven leiden dan tussen vier Drentsche Patrijshonden.

Belle & co

Louis heeft de oplossing…

Na al de moeilijkheden met de omwonenden van de gedempte Zuiderdokken en de Sinksenfoor heeft onze vriend Louis M. (die van de moppen*) een oplossing die wel MOET aanslaan in al z’n simpliciteit.

Dat Bartje D. W., ook nog burgemeester van ’t Stad, daar niet opgekomen is ?

De Sinksenfoor op ’t Kiel, ingang langs de VII° Olympiade laan

* Louis heeft verbod van tot 1 juni nog Hollandermoppen in te sturen.

De schroeiplek…

“Wie zijn gat verbrand moet op de blaren zitten” zegt het spreekwoord, en haast was het gisteren zo ver bij Lucy…

Doordat het huis hier drie weken afgesloten was geweest met de luiken dicht was het niet erg warm in huis. Het hoofdbestuur heeft daar jaren geleden een prima “Godin”* houtkachel voor aangeschaft.

Eergisterenavond was de kachel al aangestoken maar op één avond is het huis met zijn dikke muren nog niet echt opgewarmd.

Het baasje had dan gisterenochtend de kachel maar terug aangestoken.

Plots begon het in huis echt te stinken naar verbrand haar ! Het was Lucy die in haar spel met nonkel Heros met haar rechterbil tegen het gloeiend warme venster van de kachel stond.

Het is het vrouwtje geweest die haar met haar halsband van de kachel heeft weggetrokken. Zelf had Lucy het blijkbaar nog niet gemerkt dat ze zichzelf aan het BBQ’en was. Zo zie je maar hoe goed de isolerende hondenvacht het dier isoleert tegen zowel de warmte als de koude !

Achteraf is moeder Hera wel gaan inspecteren hoe het gesteld was met de vacht van “ons kleintje”. Hera trok toch ook een vieze snuit bij het ruiken van de verse schroeiplek in Lucy’s vacht.

Belle & co
*Frans merk van kachels, geen vrouwelijke God...

Wat een verademing…

Zonder iemand jaloers te maken… we hadden hier deze namiddag 15°C, zonnig en een beetje wind . Het baasje die enkel voorzien had van onze “Husq” klaar te maken om aan de slag te gaan, heeft onze oranje Zweed maar gelijk aan het werk gezet. Zonder opvangbak aan de zitmaaier want daar was het gras aan de grond nog te vochtig voor. Maar met een straal, vrij vliegend gras achter de machine, leek het wel dat het baasje een groene spetterpoep had !

De tuin is in enkele uren veranderd van een Afrikaanse steppe in spe naar een fraai Charentaise gazonnetje dat maandag een tweede “coupe” gaat krijgen.

Wij hebben vandaag niet gezaagd bij het hoofdbestuur voor een wandeling “extra muros”, het was plezant genoeg onder ons viertjes in de tuin en van het baasje mochten we doen wat we wilden, op voorwaarde dat we niet voor de wielen van “Husq” gingen liggen.

Voor het baasje was het wel écht eenvoudig om het gras af te rijden. Geen probleem om weten waar de volgende baan moest beginnen. En het oogt niet alleen fraai, we lopen nu ook geen kans meer om ’s morgens met een natte buik terug binnen te komen.

De volgende dagen gaat het baasje nog wat foto’s maken van de rozen in de tuin. Daar zitten op dit moment prachtexemplaren tussen die een fotootje waard zijn. ’t Vrouwtje heeft ook opgemerkt dat de vijfde struik rode pioenroos die we hier planten, een bloem vormt. De vorige struiken zijn gesneuveld onder Drentenpoten of dood gegaan aan te weinig water in de periodes dat we niet hier waren. Een foto volgt wanneer de bloem open staat.

De witte pioenroos die in de tuin staat en die daar al stond toen we hier kwamen wonen in 1999 heeft zoveel bloemknoppen dat het schier onmogelijk is van ze te tellen ( en voor de kwatongen, ons baasje kan verder tellen dan honderd !) ook daar komt nog een “portretje” van…

Morgen meer nieuws uit 16240 La Magdeleine…

Belle & co

De eerste indruk…

Het is een mooi seizoen de lente, maar het heeft toch ook wel zijn nadelen. Vooral als het een natte lente is…

Op de eerste inspectieronde vandaag door de tuin mogen we toch zeggen dat er handen uit de mouwen gaat mogen gestoken worden.

Onze “Husq”, de oranje macho uit Zweden, die normaal het gazon kort houdt zal het zwaarste werk te doen krijgen. Het gazon heeft meer weg van een weide waar kortelings gaat gehooid worden. Ons baasje ziet ons nog juist  lopen in wat ook nog een steppe lijkt.

Goed nieuws hebben we ook, daar zal later in juni ook werk aan zijn. De drie grote kersenbomen in de tuin hangen overladen vol met nu nog groene kersjes. Daar gaan we de grote getallen weckpotten voor nodig hebben om die klaar te maken voor later.

De moestuin is wat gewassen betreft blijkbaar goed in gang. Allen is het zo dat de aardappelen die vorig jaar niet gerooid zijn wegens te miniskuul “te petieterig” zegt het baasje, van zichzelf gedacht hebben dat ze dit jaar plantgoed zijn. Gans de “potager” staat vol Bintjes en Rosabelle aardappel struiken.

Straks, nadat we onze inkopen voor het weekend zijn gaan doen, zijn vliegen we er in samen met de baasjes. Wijzelf hebben deze morgen al goed onze pootjes gestrekt. Ons baasje zegt “die kiekens” (wij dus) “zijn zo zot als Leuven foor” Dat zullen we nog eens aan iemand die van Leuven is, moeten vragen wat dat betekent…

Belle & co

We zijn terug op onze Franse stek…

We zijn goed en wel aangekomen in La Magdeleine maar het was geen plezierige rit.

Zonder twijfel is het overlijden van onze goede kameraad en vader, Zeppos ook bij de baasjes in het achterhoofd blijven hangen. Verder heeft het zowat voor negentig procent van de rit geregend. En als het in Parijs regent dan “zijn dat vodden” zegt het baasje.  In plaats van de normale 25 tot 30 minuten van Charles de Gaulle luchthaven tot die van Orly deden we daar vandaag twee uren over ! We hoorden het baasje tegen het vrouwtje zeggen dat hij er tijdens een depannage met de vrachtwagen ooit vier uren over heeft gedaan.

Er waren dus weer ongevallen gebeurd, en gewoonlijk vallen die VOOR ons. Nooit geweten dat die achter ons gebeuren !

Die Fransoozen zijn soms rare snuiters, zeker als ze met de auto rijden. Ze kunnen ook goed remmen en meestal is hij/zij die voorop rijdt diegene die  het beste kan stoppen. Hij/zij die achterop rijdt is gewoonlijk een kluns in het remmen en komt steevast een flink pak tekort en knalt dan in de andere zijn “kont” , zo noemt het baasje dat. De gevolgen zijn dan in geen tijd een file waar je U tegen kan zeggen.

Ook druk GSM verkeer tussen de betrokkenen en wie weet wie er nog aan de andere kant van de draadloze draad hangt…

Tot de “dienders” met veel tuut-taat lawaai komen kijken wat er mis is. Die zetten dan hun blauw autootje met opschrift “Gendarmerie” of “Police”, type onze Drentmobiel, zo dat er nog een rijstrook méér versperd is en de file nog langer kan worden.

Maar we kunnen dat hier allemaal wel vertellen, feit is dat we er meer dan drie uren langer over gedaan hebben dan normaal. En dat allemaal de schuld van de regen.

À propos, we zijn met droog weer aangekomen, hebben de zon zelfs een fractie van een seconde gezien (’t baasje hoopt dat het de zon was, anders was het weer een flitsmachien). Maar dat droog aankomen heeft ook niet lang geduurd… Het regent nu ook in La Magdeleine, net als in Parijs, met dit verschil dat er hier geen files of veel verkeer is…

Belle & co

Met het slechte nieuws van gisteren onderweg…

Daarjuist heb ik even Hilde, het vrouwtje van Zeppos aan de lijn gehad over het overlijden van Zeppos. We waren gisteren te laat thuis om nog te reageren.

Peter en Hilde hebben hun verantwoordelijkheid genomen en voor de beste oplossing voor Zeppos gekozen.

We weten dat Zeppos het laatste half jaar een uitstekende begeleiding en zorgen heeft gekregen. De rust die hij kreeg , Hilde die speciaal een menu voor hem kookte en een maatje in Hercule die blijkbaar verstond wat er met zijn oude versleten vader aan de hand was.

We leven met Peter, Hilde en de kinderen mee bij het verlies van trouwe Zeppos. Ook voor ons was hij een nabij familielid die ook menigmaal samen met de familie bij ons te gast was in La Magdeleine. Ook die fijne uren komen niet meer weer.

Het gaat je goed Zeppos en je blijft in onze gedachten als stamvader van onze roedel.

Volgend verslag deze avond vanuit La Magdeleine…

Belle & co

Hadden onze baasjes een fijne avond, maar…

bij thuiskomst vonden we volgend bericht in onze mailbox:

Suyferhouts Zeppos °28/08/2000 - 22/05/2013  
Jaag ze,
lieve vriend,
tot aan de horizon,
jaag ze,
tot in de eeuwigheid

De stamvader van onze foklijn is overleden en dat “pakt” ons. De vader van Hercule, zijn zoon en trouwe metgezel die vier jaar en een half geleden bij hem kwam inwonen. Ook de vader van onze Heros en Hera,  en ook van Harry, Harko en Hadise is niet meer !

Tijdens onze terugkomdag op 24 maart zagen wij hem voor het laatst, we waren toen blij dat hij er nog bij was en dat hij zich nog rustig tussen al zijn nazaten kon bewegen en kon genieten van de drukte en de belangstelling rondom hem.

Het zat er aan te komen… een half jaar terug meldde Peter zijn baasje al dat het einde nabij was en dat vrouwtje Hilde voor Zeppos een speciaal menu kookte van kip en groenten. En Zeppos had terug een opflakkering en had terug een levenswaardig leven dank zij de opofferingen van de baasjes.

Morgenvroeg nemen we kontakt met Peter en Hilde en de kinderen, we weten immers wat voor plaats goeie ouwe Zeppos in de familie in nam. Hercule zijn zoon, ook de zoon van onze Belle kan zijn plaats nooit innemen maar wel het verdriet van het verlies verzachten.

Wij, gaan na een prettige avond uit huis, met gemengde gevoelens slapen. Zeppos was de eerste echte Drent die we na onze Belle leerden kennen en het was ook de eerste keuze van onze Belle die van moment één gewonnen was voor de prachtige reu Zeppos.

Morgen weten we meer en laten het jullie zeker weten…

Belle & co

Niks aan de hand…

Dr. Nelly belde gisterenavond laat nog met de uitslag van het bloed en urine onderzoek. Daarbij is ook niets abnormaals gevonden bij Hera.

Wij gaan het dus maar houden op de gevolgen en bijwerkingen van de schijndracht die wel duidelijk aantoonbaar zijn.

Solidairiteit op z’n honds met haar zus Hadise, die wel duidelijk drachtig is, zullen we het dan maar noemen !

Morgen vertrekken we dan naar Frankrijk, de weersvoorspelling met zware regen nodigt niet uit voor een fijne rit zuidwaarts, en thuis zijn we toch overal zegt ons baasje !

We zijn klaar voor twee weken zuidoost Frankrijk, gerust in de gezondheid van onze roedel zegt het baasje en de plantjes, die ginds de grond in moeten, klaar op de aanhanger.

Voor het  goede weer moeten we ook niet naar ginds. Ons baasje had aan onze Engelse overbuur gevraagd om de aardappelen en de boontjes water te geven, maar die meldde ons enkele dagen geleden dat hij nog niet in actie was moeten komen.

Dat is dus geen goed nieuws voor wat de te voorziene fruitoogst 2013 gaat zijn. Als het niet warm genoeg is, of het regent de ganse tijd dan zijn de bijen ook lang niet zo ijverig dan bij mooi zonnig weer.

Maaaar … de patatjes gaan in elk geval dit jaar groter zijn dan de miezerige dingetjes van vorig jaar, en die dit jaar dan weer voor onrust in de roedel zorgden. Omdat het baasje dacht dat Hera last had van zand in haar maag dat mee naar binnen is gewerkt, samen met de overjaarse aardappelen !

Maar daar zijn we nu ook achter gekomen dat zand aan aardappelen niet blijft zitten in een Drentenmaag ….

Belle & co

Hera bij dr. Nelly

Omdat ons baasje niet wilde vertrekken vooraleer hij duidelijk wist wat mis is met Hera trokken we deze ochtend naar de dierenkliniek Sanimalia, de vroegere Sint Katarina dierenkliniek in Diepenbeek.

Het is een eindje rijden vanuit Vosselaar maar ons vertrouwen in Nelly is zo groot dat we ook nog dubbel zover zouden willen rijden. Zij kent ons viertal vanaf het eerste ogenblik nadat ze geboren zijn en kent ook hun ganse levensloop met alle wel en wee vandien.

Het baasje had een afspraak gemaakt voor een röntgen foto van maag en darmgestel en daar was niets op te vinden van enige obstructie in maag of darmen. Daarna heeft Nelly ook nog een echo gemaakt van nieren, milt, blaas, lever en alles wat daar zo allemaal rond hangt.

Bloed is getrokken net als een urine staal want ons baasje wil echt wel met een gezonde Hera naar Frankrijk vertrekken.

Omdat er niet echt iets fout ontdekt is moeten we het labo onderzoek van het bloed en de urine afwachten en dat kan misschien vanavond al binnen zijn maar we verwachten eigenlijk niets voor morgen.

Het vertrek is in elk geval uitgesteld tot vrijdag.

Ook hadden we Belle mee naar Diepenbeek, omdat ook haar eetlust ooit beter is geweest. We waren dan toch daar, en Nelly heeft haar ook grondig onderzocht. Maar Belle is prima in orde bevonden en “kan ook iets hebben” wat dan slaat op haar gewicht. Negenentwintig kilo is een goed gewicht dat zeker niet hoger mag worden. Belle wordt begin november ook al acht jaar en dan dient er al wat meer aan gewichtcontrole gedaan te worden.

Nadien mocht Belle nog even mee naar de Maxizoo om nog wat extra’s uit te zoeken om mee naar Frankrijk te nemen. Het baasje is van mening dat je eten en snoepjes uitzoeken moet overlaten aan iemand die er wat van kent ! Dus… Belle heeft voor gans de roedel uitgezocht wat mee moest !

Plezant feit nog…, Hera was vandaag voor de eerste maal in de nieuwe dierenkliniek, maar ze ging dadelijk naar de weegschaal en ging mooi in het midden zitten zodat het baasje het gewicht van juist zesentwintig kilo kon aflezen. Even later toen het baasje aan de balie bezig was met de assistent ging ze nogmaals ongevraagd op de weegschaal zitten. Geen van onze honden voelt zich onwennig of bang bij de dierenarts zoveel is duidelijk  !

Belle & co

Een vriendin vertelt over haar avondje uit…

Gisteravond ging ik met mijn vriendinnen naar een reünie.
Ik verzekerde en beloofde mijne man dat ik stipt om middernacht thuis zou
zijn.
Maar de reünie was zo goed met borreltjes, hapjes, dansen, nog borreltjes ..
, dat ik het uur vergat.
Het gevolg is dat ik om 3 uur in de morgen thuis kwam, .... poepeloere zat.
Bij het binnenkomen riep de koekoeksklok drie maal "koek-koek".
Beseffende dat mijn man dit zou kunnen horen, besloot ik nog negen maal
koek-koek" te roepen.
Ik was zo fier op mezelf over mijn gevatheid, alhoewel goed zat, en mijn
idee, om een klinkende ambras te vermijden met mijn man!
Ik legde mij stilletjes naast hem en bedacht hoe slim en intelligent ik was
geweest....
Tijdens het late ontbijt vroeg hij wanneer ik thuis was gekomen,
waarop ik hem zei dat het stipt om middernacht was, zoals ik beloofd had.
Hij vroeg niets meer, gaf zelfs de indruk voldaan te zijn over mijn antwoord
"Oef ...! Gered!" dacht ik ...
Na een lange stilte zei hij:
"We moeten ons toch een nieuwe koekoeksklok aanschaffen"
"Oh ja schat, waarom?" vroeg ik enigszins ongerust.
"Wel vannacht riep de klok drie maal "koek-koek", vervolgens, ik weet niet hoe, riep hij "godverdomme, miljarde" .. dan riep hij nog vier maal "koek-koek"
.... toen gaf hij over in de hal ...... riep weer drie maal "koek-koek"
.... schoot in een slappe lach ..., en weer riep hij "koek-koek"
....liep naar het salon, trapte op de kat,
Viel over het salontafeltje, kwam naar de slaapkamer, nestelde zich naast
mij in bed, liet nog een laatste "koek-koek" horen, liet een scheet en viel in slaap...

Vind jij ook niet dat we een nieuwe klok moeten aanschaffen?"

D.V.H.