Het baasje zijn nieuwe speeltje...

Bas is terug thuis…

Vooreerst wil ik mij verontschuldigen als de titel een beetje luguber lijkt. Even een verklaring dus.

Donderdagavond, vlak na het overlijden van Bas ben ik met Bas naar het crematorium van Viersel gereden. We wilden Bas niet in de tuin begraven en ook niet bij de dierenarts achterlaten waar hij naar Rendac zou afgevoerd worden. Daarvoor was hij ons te dierbaar.

De rit naar Viersel iets voor vijven zal ik niet snel vergeten, we reden tegen een blauwe lucht in waarin een grote oranje ondergaande zon stond. Normaal zou dat een gefoeter geven en een geklungel met een zonneklep die toch niet laag genoeg kon komen. Nu was het een rit vol symboliek…

Vandaag ben ik samen met Belle naar Viersel terug gereden om Bas terug op te halen. En opnieuw was het een rit om niet te vergeten. Mooie dreven in herftskleuren volop beschenen door een stralende herfstzon. Wat moet je nog meer beste maat ?

Een van de dagen gaan we je, ook op een mooie dag, uitstrooien op één van je lievelingsplekjes, we gaan er eens goed over nadenken, of een nachtje over slapen, of wakker liggen, we zien wel….

Jan

Bedankt lieve mensen…

Bedankt voor de berichten vol medeleven hier op ’t blog bij het plots overlijden van Bas.

Van wereldwijd zijn de berichten van medeleven gekomen, van de naaste geburen tot uit Thailand toe, waar ’t baasje zijn zus en schoonbroer momenteel op vakantie zijn.

Tientallen reacties op ’t blog, minstens evenveel in de mailbox, sms’jes, reacties van de buren en de wandelaars in ’t bos. Je schrikt je een kriek als je merkt wie het blog allemaal dagelijks leest.

Niet alleen de reacties waren overdonderend, ook het bezoekers aantal steeg in die mate dat ’t baasje enkele malen in zijn ogen heeft gewreven om zich te vergewissen dat het allemaal wel juist was. Nu kan het ook zijn dat ‘m enkele keren in zijn ogen heeft gewreven om andere redenen en dat er een zakdoek bij te pas kwam…

Ook het aantal bezoekers die samen het blog bezoeken, en dat al maanden op 6 stond, steeg in een mum van tijd naar 10. Gisteren bezochten 289 bezoekers dit blog. Voor het baasje een bewijs dat Bas niet enkel geliefd was binnen onze roedel maar ook ver daarbuiten. Zo schreef Michka o.a. dat Bas en Belle haar hadden aangezet om ook te beginnen met haar blog.

Een ander probleempje voor ’t baasje is de naam van dit blog… Houden we het op Bas & Belle of gaan we voor vernieuwing ? Bas is er niet meer en kan dus ook geen kuren meer uithalen die dan verwoord worden door ’t baasje. Aan de andere kant wil het baasje de naam behouden als hommage aan Bas. Wie geeft het baasje een hint of een goede reden ?

Bedankt voor de fijne en ontroerende reacties,Paul, Yessie,Ludo,Frank,Mandy,Patty en Freddy,Mary, Jan,Karine,Carine,Drentje Thessa,Franca, René, Jiltje, Michka,Amor Fati, Bob en Magda,Wim,Agnes, Bob and Sandy, Min and Mick, Cis, Jef en Anni, Leo, Ingrid, Jef, Monique, Annemie en nog een Annemie Ria, Carine en Paul, Yvonne en Fons, Ludo en Rita, Marcel, Jef , Jan, de eigenaar van Tibo die bij ’t vrouwtje is gebleven toen ’t baasje de auto ging halen om Bas op te laden, en de lieve mensen die me hier ontsnappen…

Duuuzend maal bedankt allemaal

Jan , Simonne, en Belle

Ons “floddermieke”

Ze heeft het ook moeilijk gehad gisteren, ons Belle. Eerst kon ze Bas niet vinden en dan moest ze ook nog eens mee naar de dierenarts om haar gezondheidstoestand en de Puppy’s te laten “echoën” of is dat geen goed Nederlands.

Wat al wel duidelijk is, is het feit dat ze al de aandacht die ze vandaag gekregen heeft goed laat welgevallen en er nog eens duidelijk van profiteert.

Eén van die voordelen is onder andere dat ze nog wel in haar bench slaapt maar het deurtje gaat niet meer dicht. Zij kan dus slapen in huis waar ze maar wil. ’t Baasje die eergisteren door de omstandigheden niet zo goed sliep, was eens gaan kijken naar zijn “meisje”. Rond drie uur lag ze nog altijd mooi in haar bench, met het deurtje ver open.

Zo eist ze het baasje ook meer voor zich op, zo komt ze aan zijn arm krabben als ‘m aan de computer bezig is. ’t Baasje moet dan mee naast haar in de zetel gaan zitten en naar “flutprogramma’s” op TV kijken. Dan is ze rustig en na vijf minuten ligt ze heerlijk te ronken en te dromen…

’t Baasje en ’t vrouwtje zijn ook niet de volle 100 % vandaag en geven ze maar toe. Vanaf volgende week woensdag moeten we stand by zijn voor de komst van de puppy’s.

Dus verwennen ze hun toekomstig hondenmoedertje maar eens extra. Hoogst waarschijnlijk is het voor Belle en de baasjes een éénmalige belevenis… verwennen dus die Belle !

Belle & de baasjes

Een rotdag…

Begin deze week was het nog een dag om naar uit te kijken, vandaag is het de rotste dag van ’t jaar geworden. We konden dan wel de nieuwe auto gaan ophalen in de garage en daar was naar uitgekeken, maar het overlijden van Bas heeft alles overschaduwd.

Belle heeft hier gans de dag verweesd rond gehangen. Eens in de zetel van Bas gaan kijken,..leeg. Nog eens in de andere zetel gaan kijken,…ook leeg . Dan maar naar de tuin, gisteren morgen hebben ze daar samen nog een poes de stuipen op het lijf gejaagd. Ook hier geen Bas en zelfs die poes is er niet…En de baasjes zien dat aan met lede ogen aan en kunnen het ook niet helpen of uitleggen.

Toch een lichtpuntje deze voormiddag, ons extra bezoek aan de dierenkliniek voor een bijkomende echo van Belle’s “olifantenbuik”.

Ze ligt daar dan op haar rug op de tafel bij Dr. Nelly. Buik ingesmeerd met gel, een aan haar oren kriebelend vrouwtje, het baasje dat aan haar dikke flanken streelt en Dr. Nelly met haar “kijkstift” maar roeren in de gel. Ondertussen hoort ze, hier zie je een hartje kloppen, dat is een ruggewervel, kijk een schedeltje. Dr. Nelly schat het aantal pup’s op vijf à zes dat laat toch een glimlach verschijnen op de face van de baasjes. Mooi nestje gaat dat worden.

Nog effe langs de bank die daar om de hoek ligt om een volle kruiwagen geld te gaan ophalen (zo noemt het baasje dat) om de auto te betalen en dan met een “gel-buik) terug naar huis.

’t Baasje is dan na de middag naar de garage gereden met de Mitsubishi en is terug naar huis gekomen met een Mitsubishi in een andere kleur. De grijs/grijze is weg en er staat nu een rode voor de deur. Een beetje een ander model en een super de luxe model met alles op en aan. Er staat geen L 200 meer op maar “Outlander” en er hangt ook geen sticker op van de Drentenclub…

‘k Heb het baasje al tegen ’t vrouwtje horen zeggen dat de nieuwe een rappe is, en dat ze al maar wat Euro’s opzij moet leggen, want dat de gendarmen wel eens zullen langskomen om hun verzameling Euro’s aan te vullen…

Belle

Stillekes in huis…

Het is raar, het ontwaken en maar één Drent moeten buitenlaten voor zijn ochtendplas.

Geen zware woef woef van Bas die aan de achterdeur klaar staat om uitgelaten te worden.

Belle die verweesd rondloopt en nog op zoek is naar haar Bas. En baasjes die de tranen weer in de ogen krijgen als ze de berichtjes en de reacties lezen op ’t blog en in de mailbox.

Straks meer, want er waren nog een paar afspraken die moeten nagekomen worden vooraleer we terug naar de dierenkliniek gaan met Belle voor een tweede echo.

Hopelijk, en dat is bijna zeker, vrolijker nieuws…

Belle & de bazen

Bas is niet meer…

17.11.1993 – 06.11.2008

Deze namiddag om 16u15, tijdens zijn wandeling heeft Bas een hartinfarct gekregen en is in de armen van de baasjes overleden.

Vanmorgen was Bas wel wat zeurderig en kon niet goed zijn plaats vinden in huis, eten en drinken deed ‘m wel goed en komen flodderen bij de baasjes was als normaal.

De wandeling van deze namiddag ging volledig normaal, Belle het bos in en Bas die zijn ronde wandelde bij de baasjes. Bas stak de baasjes nog voorbij op het pad, zwijmelde en viel. Het baasje schrok en zette Bas terug recht, Bas stapte nog twee meter en viel toen terug neer. Bas ademde nog enkele keren maar het baasje had al gezien dat Bas zijn nog altijd heldere ogen troebel waren geworden.

Bas heeft een herenleven gehad en daar putten wij troost uit, alles wat een Drentenhart kan begeren heeft hij gehad of kunnen meemaken. Spijtig dat ‘m zijn vijftiende verjaardag juist niet meer heeft kunnen vieren en dat ‘m de puppy’s van Belle ook niet meer heeft meegemaakt.

Het onvermijdelijke is toch nog plots gekomen en we troosten ons dat Bas geen lange lijdensweg heeft moeten ondergaan en is gestorven zoals hij leefde in “zijn” bos.

Het ga je goed fijne kameraad daar over de regenboogbrug, tot later…

Jan , Simonne en Belle

DNA

Op TV hebben ze het er in elke “crimi” over, elke misdaad zal binnen de kortste tijd opgelost zijn dankzij, vaders weten hierdoor dat ze werkelijk de vader zijn, een kind kan zo nagaan dat zijn “vader” ook zijn biologische vader wel is, en zo kunnen we nog wel even doorgaan over de DNA toepassingen. Witse en Van In weten er alles van…

De DNA-test zal nu ook verplicht ingevoerd worden per 1 januari  door de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus, of de KMSH, de organisatie die in België instaat voor de aflevering van de stambomen van de rashonden. Wil men dus een stamboom voor zijn puppy’s dan zal men door een inspecteur van de KMSH een speeksel afname moeten laten verrichten van de moeder, de vader en één pup uit het nest waar men stambomen voor aanvraagt. Vanaf 1 juli 2008 kan een DNA test al op vrijwillige basis, vanaf 01.01.2009 is er dus de verplichting.

Zelfs in “onze Drent” het tijdschrift van de Nederlandse Drentenvereniging wordt deze maatregel vermeld en als voorbeeld aangehaald. Dat de “Raad van Beheer”, zoals de Nederlandse vereniging voor stambomen noemt, ook overweegt van het DNA onderzoek in te voeren zoals in België, zal zo zijn reden wel hebben denkt ons baasje.

Het onderzoek zal gedaan worden op de moeder, de vader, en één pup uit het nest. De test zal worden gedaan op het speeksel van de honden. De test zal worden uitgevoerd door een inspecteur van de KMSH die de genomen stalen doorstuurt naar het labo. De test zal per analyse € 40 kosten. Dit bovenop de normale kosten voor het bekomen van de stamboom.

Ons Baasje vindt het spijtig dat er weeral zulke regels bijkomen, maar is zeker niet tegen de maatregel. Dat men zulke maatregel neemt zal zijn reden wel hebben om de foeffelaars en malafide fokkers te ontmaskeren.

Bij Belle en Zeppos mogen de inspecteurs in elk geval langs komen als de pups geboren zijn…

Bas & Belle

Ontmoetingen in ’t bos

Dat is het verschil met Frankrijk, hier in Vosselaar komen we dikwijls andere honden tegen. In Frankrijk komen we ook wel eens viervoeters tegen maar die heten Fred, Harley, en Bonnie, ook de naamloze rosse, en die lawaaimakende Felix. Dat zijn er wel vijf maar die komen we dan ook elke dag tegen, er zit geen afwisseling in zoals hier.

Een Rhodesian Ridgback, een Golden, een boerenfox, een Cavalier King Charles, een Beagle, dat zijn de rassen die we zo regelmatig eens tegenkomen in “ons” bos. Er zijn nog andere, maar de voornoemde zijn we deze week tegengekomen.

Er zijn zo wel eens bange eigenaars bij die hun troetel niet snel genoeg in de armen kunnen nemen, bang als ze zijn dat we ze met huid en haar zullen verslinden. Die komen we dan de eerste maal tegen, of het zijn van die hondjes die je op de schoot van de madam kan vinden aan de vensters van de tearooms op de Meir in Antwerpen. De visbakken van de Meir zegt het baasje daar tegen.

Die hondjes kijken dan viezer naar hun baasje dan naar ons want zij weten dadelijk, alvast sneller dan hun baasjes, dat wij niets verkeerds in onze mars hebben, integendeel, hoe meer vrienden dat we kunnen maken, hoe liever !

Bas & Belle

Voorbereidingen

Recht evenredig met Belle’s omvang stijgt hier ten huize de spanning bij de directie, er zijn op alle vlakken veranderingen te bespeuren.

De wandelingen worden aangepast en Belle zelf merkt het blijkbaar ook, en blijft dichter bij de baas en Bas.

We zijn nog eens naar de dierenkliniek geweest om de weegschaal te passeren en een afspraak te maken voor een nieuwe echo. De bascule was een verrassing, 3,5 kilogram meer dan een kleine twee weken geleden. Eén en dertig kilo brengt Belle momenteel op het digitaal schermpje.

Het baasje is dus ook de werpkist al in orde aan het brengen. Met vier bezemstelen heeft ‘m de noodzakelijke “doodligstangen” aangebracht. Deze moeten vermijden dat Belle haar eigen puppy’s in de hoeken van de kist dooddrukt als ze gaat liggen om de puppy’s te laten drinken.

Ondertussen is er een verhoogde belangstelling hier op ’t blog te merken en ook de binnenkomende mails gaan hoofdzakelijke over ons toekomend hondenmoedertje. Die laat op haar beurt de belangstelling rustig over haar hen gaan maar grijpt elke kans en  omstandigheden waar het maar mogelijk is om maar in de belangstelling te staan. ’t Is precies een Hollywood-ster in spe als je haar bezig ziet…

Bas en Belle

Nog steeds…

Nog steeds liggen die vijf cigarillo’s in het doosje, nog steeds rookt ‘m niet en nog steeds heeft ‘m de intentie om het nooit meer te doen.

Al meer dan vijf weken is de tabaksindustrie aan het afstevenen op een zeker failliet, toch zeker als ’t aan onze baas ligt. Ondertussen is er hier een nieuwe wet uitgevaardigd, niks democratisch gestemd, niks parlement en senaat gepasseerd. Heel dictatoriaal heeft de baas beslist dat in de nieuwe auto niet zal gerookt worden, niet als we rijden, hoe lang aan een stuk ook. Niet als we stilstaan en het regent, NOOIT !

Niet dat het baasje nu een rook en sigarettenhater geworden is , maar het is pas nu dat ‘m  merkt waar een auto naar ruikt (stinkt) als er in gerookt wordt. En laat die nieuwe auto nu juist ruiken naar echt leder, dat ga je toch niet verbrodden zegt het baasje. Dan heeft ‘m nog liever dat ‘m stinkt naar natte honden…

Bas & Belle

Geen pootjes nodig

Zowel Bas als Belle hebben gisteren uitgeblonken in de “rugstand”. De wandeling in Blankenberge moet toch zijn effect gehad hebben.

Gisteren morgen heeft Bas wel het baasje uit zijn bed gezet omdat ‘m zo nodig om 7 uur buiten wilde gaan drinken, maar verder heeft ons vee de baasjes niet erg voor de voeten gelopen.

Enkel toen het baasje zijn jas aantrok, voordien was er van hondenzijde nog niet veel reactie geweest, toen was er reactie en hebben zij zich eens rechtop gezet.

Onderweg kwamen zij Jef tegen die ook een wandeling ging maken en zijn vrouw en hond tegemoet ging die ook op ronde in “ons bos” waren. Jef was zijn eerste (werk)dag als gepensioneerde aan het vieren. Logisch dat je op die eerste dag nog niet goed weet hoe de dag van een gepensioneerde dient ingevuld te worden.

Ook Tobie en zijn baasje zijn we weer tegen gekomen in het bos, dat was ook weeral enkele weken geleden, en we hebben dan mekaar maar eens uitbundig besnuffeld, kwestie van er weer enkele weken tegen te kunnen…

Verslag gemaakt door ’t baasje wegens luiheid van de Drenten…

‘t baasje

’t Oud zot komt er aan

’t Baasje krijgt het oud zot in zijnen bol , na overleg tussen ons beiden besluiten wij dat het niet anders kan zijn –’t oud zot-

Wat is er dan aan de hand zal je denken, slechteriken zeggen nu hardop dat Drenten traag van begrip zijn, want den baas heeft dat al van kort na zijn geboorte –’t oud zot-.

Gisteren wou ‘m voor Belle een kroon maken met een Drie erop, voor haar verjaardag. Waarschijnlijk heeft ‘m dat gezien bij de neefjes en nichtjes met hun verjaardag en wil ‘m nu Belle ook zo’n oor aannaaien. Belle zou die kroon dan moeten opzetten tijdens de Drentenwandeling deze morgen…

Belle niet gezien natuurlijk, wat denk je wel baas, maak jezelf belachelijk en zet zelf een kroon met 60 op je bol, mij niet gezien, nog lang niet was het besluit van Belle. Trouwens Ella is ook op de wandeling, en vermits Belle’s zus, is zij natuurlijk ook jarig. Niemand hier in huis denkt dat Ella’s baasjes ook zo’n kuren verkopen als onze baas.

Als ‘m ons dan toch iets wil aantrekken dan maar zoiets als Ayse, de teckel van Gertje, daar is Ayse’s Bomma een frakske voor aan ’t breien http://www.gertje.web-log.nl/

Of misschien liggen er nog ergens condooms, die kreeg je zo nogal eens bij den Humo, en van Mieke Vogels, die kunnen goed dienen om aan onze poten te trekken, dan hebben we ook bottekes aan.’t Baasje vertelt dat we dan helemaal belachelijk zijn. Bottekes met banaan en aardbeismaak aan de poten van een Drent. Soms zouden we denken dat het oud zot besmettelijk is…

Bas & Belle

We zijn weer terug in Belgenland

Het is dat onze baas het al zo dikwijls gedaan heeft, maar vandaag ging het bijzonder vlot onderweg. Dat ondanks het vuil ,smerig, nat, druilerig weer. Weinig verkeer in verhouding met andere zaterdagen. Nochtans heeft in Frankrijk en in België toch iedereen een betaalde verlofdag, maar wie komt nu buiten voor zijn plezier met zo’n weer ?

Op minder dan acht uren waren we van thuis tot thuis, Parijs hebben we zoals op de heenweg nog eens langs de west zijde gepasseerd en ook nu ging het verbazend vlot.

Morgen gaan we dus wandelen (?) aan zee met de Drentenvereniging. Of we nu gaan wandelen of zwemmen, nat gaan we toch worden ons gedacht. Als die rotzooi waar wij vandaag in Frankrijk doorgereden zijn deze kant uitkomt (en dat doet het) dan hopen wij dat ons baasje ons meeneemt om te gaan biljarten of salondansen of zoiets, als ’t dan maar ergens binnen is.

Morgen zal ons dikkertje , want dat begint Belle toch stilaan te worden, haar derde verjaardag vieren. In de regen, met vier poten in de branding en een dikke buik vol puppy’s. Het baasje zal zijn meisje morgen wel eens extra “soigneren” denken we, hopen we althans…

Bas & Belle

Dopjes International !

Wat een berichtje op ’t blog kan doen…Twee dagen geleden “pikt” het baasje een berichtje van het blog van Yessie, https://blog.seniorennet.be/yessie/  en vandaag is er haast een internationale actie aan de gang om plastic dopjes te verzamelen tot steun van blindengeleidehonden.

Als zo’n berichtje verschijnt wordt dat ook gelezen in Sigogne door Franca , Franca is Nederlandse en runt een B & B aldaar, én ze heeft ook een blog, http://portersonthemove.blogspot.com/ . Laat dat blog nu ook een behoorlijk aantal lezers hebben in Nederland dan begint die actie van de dopjes meer op een internationaal domino effect te lijken. Want ook Franca heeft Yessie’s berichtje geplaatst.

Al een geluk dat wij Drenten meer gevraagd worden als hulphond i.p.v. geleidehond, want anders waren Belle’s puppies al in opleiding van voor hun geboorte !

Het geeft toch een fijn gevoel dat er nog zoveel solidariteit heerst onder de mensen met het hart op de goede plaats en vooral dat het ook gebeurt in een periode die niet de eindejaarsperiode noemt…

Bas & Belle

Aan de slag baas,

Met al dat rondtoeren en telefoneren om die auto te registreren de laatste dagen zijn er een aantal zaken “blijven liggen”. Daar zal vandaag werk van moeten gemaakt worden want morgen gaat het terug richting noorden, voor Belle  richting moederhuis.

’t Baasje moet maar eens op zijn op voorhand, vorige week gemaakt, papierke kijken wat nog allemaal voorzien was om te doen. Bovenaan het lijstje stond het zwembad water laten dalen voor de winter en de filters en pompen laten leeglopen. De verwarming terug in gang zetten om het huis wat op temperatuur te houden en de vochtigheid geen kans te geven. Dat is allemaal gefikst zegt ‘m !

Komt er nog bij dat hij ook nog voorzieningen moet treffen voor de terugkomst eind december voor ons Belle haar puppy’s. Die mogen niet op een te gladde vloer lopen, dat is niet goed voor de vorming van het bekken en de heupen, dat gaat ‘m oplossen met tapis plein die hij destijds gekregen heeft van de Walter, een kameraad van de filmclub vroeger, die aan standenbouw doet. Als ’t baasje dat voorlopig kan leggen in de keuken dan hebben de pup’s niks te vrezen, in de living ligt parket dus da’s dik in orde zegt ’t baasje. Het vrouwtje kijkt eens bedenkelijk en denkt aan de plasjes en hoopjes op ’t parket…

Gisterenavond belde Fernand,  (die uit Turnhout met zijn grasmachienen winkel) waar wij uithingen. Zij zijn vandaag onderweg naar hun huis in St. Fraigne en vroegen hoe lang wij nog in Ferret bleven. Als zij niet te laat arriveren komen ze nog langs, anders zien we elkaar terug in Turnhout of Vosselaar, want morgen ‘vroeg’ zijn wij weg zegt het baasje. Hij gaat nog wel in ’t huis van Fernand de kachel in de fik steken zegt ‘m, anders gaat Jenny te veel kou lijden…

Als dat allemaal gedaan is kunnen we aan de terugkeer denken en zal het al wel donker zijn denken wij twee, als’m onze wandeling maar niet vergeet !

Bas & Belle