Al drie dagen

La Magdeleine 18 04 2016

Geel / groen…

Tja…geel groen, waar denk je dan aan ? De Braziliaanse kleuren in de vlag ? Is wel actueel met een Presidente die tegen haar C4 aankijkt. Maar het is niet zo.

We hebben het op de hoofdtoon van kleuren in het landschap in de omgeving van ons Frans dorp La Magdeleine. Uderzo en Goscinny zouden het beschrijven als “een stil dorpje in de Charente, inmiddels goed bekend” Dat laatste is enkel maar waar bij de lezers van dit blog denken wij…

Het is lente in de Charente en dat wil zeggen dat de kleuren bepaald worden door de bloeiende velden Colza, wat in het Nederlands beter bekend is als raapzaad. Wanneer we ’s ochtends naar Villefagnan rijden om ons dagelijks brood en gazettennieuws rijden we door een lappendeken van geel en groene velden.

Wanneer we verder denken dan de knalgeel gekleurde velden dan denken we als goede Belg dadelijk aan frituurolie, en als die Belg dan ook nog eens met de auto rijdt aan bio-diesel. Want dat hebben de bewindslieden al wel uitgemaakt, als den Arabier de kraan nog eens dichtdraait kieperen we frietolie of een bos Colza bloempjes in onze tank. Aan de Esso tijger “stop een tijger in je tank” slogan van de jaren zestig denken we al lang niet meer, frietolie is momenteel veel populairder…

Het is prachtig op dit moment hier in de streek, het contrast tussen het jonge opkomende graan en de Colza is heel mooi en zeker wanneer de zon er even doorkomt. Als er dan dagen zijn dat er geen wolk te zien is doet het felle geel zelfs pijn aan je ogen.

Ondertussen gaan we nog twee dagen pijnlijke ogen hebben van het raapzaad want météo France geeft plein soleil voor dinsdag en woensdag. Maar dat hebben we er wel voor over !

Belle & co

La Magdeleine 17 04 2016

Supergoed nieuws uit Drentenland

De inspanningen van een ganse ploeg, die gedurende meer dan een maand, de belangen van Drentje Sproet behartigden hebben geloond.

Aanvankelijk kwam Sproet naar Annemarie Westerhof – Van Asselt omdat Sproet een gedragsprobleem zou hebben bij de eigenaars. Na enige dagen in Brielle bij Annemarie bleek op een nacht dat het bench plassen het gevolg was van een epileptische aanval.

Dan volgde een heuse soap waarbij Sproet een speelbal dreigde te worden en waar de acteurs de fokker, eigenaars en de ploeg rond Sproet de overige acteurs waren.

Vorige week zondag besloten de eigenaars dat zij Sproet ter adoptie aanboden . Dat dit geen eenvoudige opdracht zou worden sprak voor zich. En dan daagde een gul sponsor echtpaar op, die het verblijf en zorg van Sproet op zich namen. Het “geval Sproet” kreeg meer en meer aandacht op de sociale netwerken en vooral op de Facebook site “Drentsche patrijs liefhebbers” werd Sproet een Hot item.

Toen Annemarie donderdag een oproep deed om een gift te storten om een duur onderzoek van het bloed van Sproet te bekostigen kwam een tot nu toe in Drenten kringen ongeziene solidariteit tot stand. In goed twee dagen brachten de Drentenliefhebbers meer dan 500 euro in de Sproet kassa.

Met dit geld kan er ruimschoots een bloedonderzoek plaatshebben om de gepaste medicatie te kunnen vaststellen, en ook nog eens de haast onvermijdelijke sterilisatie van Sproet kan hiervan betaald worden.

En dan kwam als klap op de vuurpijl dat er zaterdag een koppel zich had aangeboden om eens te komen kennismaken met Annemarie en vooral met Sproet in verband met een mogelijke adoptie van Sproet. De kandidaat nieuwe eigenaars werd aangeboden van een week bedenktijd in acht te nemen voor een definitief besluit zou genomen worden, maar deze namiddag verscheen dan plots op de FB pagina van Drentsche Patrijs liefhebbers het bericht Esther Schuurman van Teunenbroek dat Sproet na alle voor en tegens te hebben afgewogen definitief naar hen mag verhuizen .

En ja… is het dan te verwonderen dat er een hoera stemming door Drentenland vliegt ?

Hieronder twee hartverwarmende meldingen zoals wij van de Drentsche Patrijs liefhebbers hebben gekopieerd. Eerst die melding van Annemarie die het ongeziene succes van de geldonatie aankondigt. De tweede melding is van Esther die het goede nieuws aankondigt dat Sproet definitief naar hen komt.

Toch gewoon hartverwarmend te weten dat met toevallig samen gevallen ploeg goed menende Drenten liefhebbers nog kleine wonderen mogelijk zijn !

Annemarie Westerhof-van Asselt ‎Drentsche patrijs liefhebbers

 Sproet en ik willen alle lieve mensen hier heel, heel, heel erg bedanken voor het fantastische bedrag dat is ingezameld! In plaats van de 100 euro waar ik op hoopte, staat er nu ruim 500 euro op de teller. Ik weet dat er nog betalingen onderweg zijn en het overtreft dus werkelijk alle verwachtingen. Zodra er een eindbedrag bekend is, laat ik dat uiteraard weten. Ook zal ik jullie op de hoogte houden (of misschien de nieuwe eigenaren) waar het geld aan uitgegeven wordt. Het bloed is in ieder geval voor onderzoek afgenomen, hiervan hopen we in de loop van de week uitslag te hebben. Nogmaals heel veel dank. Ook namens Sproetje

Esther Schuurman van Teunenbroek                          vastberaden metAnna De Hond.

Afgelopen vrijdagavond hebben wij bij Annemarie Westerhof-van Asseltkennis gemaakt met Sproet, wat een lieve hond!

Na alles 100x afgewogen te hebben, betreft de consequenties van de opvang en de bijkomende epilepsie, staat ons besluit vast, wij gaan haar een gezellig en liefdevol nieuw huis geven.

Zaterdag zal ze bij ons komen, penning en halsband liggen voor haar klaar!

La Magdeleine 16 04 2016

De eerste dag…

Gisteren avond zijn we terug toegekomen in La Magdeleine voor een 14-tal dagen. En hoewel we maar twee weken weg waren ziet het er hier weer gans anders uit dan einde maart.

En wat doe je dan als de eerste dag dat je hier bent een regendag is ? Ja eerst een bezigheid zoeken die je kan doen zonder nat te worden.

Vandaag was dat het monteren van de verticuteerder/ontmosser voor achter de zitmaaier. Het was dan geen grote doos maar toch waren het een vrij groot aantal onderdelen . En het pakket kwam dan wel niet van de Ikea, maar het leek er toch wel sterk op.

Het baasje is er toch wel twee uren “zoet” mee geweest, maar we moeten wel zeggen dat hij het rustig aan gedaan heeft want ook de volgende dagen moet er nog iets om handen blijven. De weersvoorspellingen in de krant Charente Libre voorspellen niet veel goeds in die zin.

Ook zijn er op de karige zonnige momenten wat foto’s genomen. Voornamelijk van de tuin en de omgeving. Nu de bomen in de tuin haast alle, op de appelbomen na, in bloei staan is de tuin een pracht. Het is enkel wachten op enkele droge dagen om het gras te kortwieken. Wij Drentjes malen er niet om van door te hoog nat gras te lopen, maar we komen telkens te nat terug binnen.

Morgen zondag is de voorspelling van het weer net als vandaag, wisselvallig met veel kans op regen, maar maandag en dinsdag zou het dan weer mooi zonnig en droog zijn. Maar we zien wel wat het geeft, als het geen weken na elkaar blijft regenen zijn we al best tevreden. Enkel hopen we op wat warme dagen, vooral om de bijen hun werk in de boomgaard te laten doen !

Belle & co

Terug in de Charente

Om kort te zijn we hadden een probleemloze, rustige rit met droog weer tot Parijs, een hoosbui op de Périférique, en terug mooi droog zonnig weer na Parijs.

Voor de rest maakten we wat foto’s die een beeld geven van de rit. Het commentaar en tekst staat in de foto’s.

Vosselaar 13 04 2016

Een dag uitstel…

Normaal was voorzien dat de baasje en de roedel morgen naar de Charente zouden vertrekken voor een veertien tal dagen. Maar de “natuur” heeft daar een stokje voor gestoken.

Dat zit namelijk zo… het baasje was begonnen met de herinrichting van een deel van de tuin. Dat was noodzakelijk omdat de boom die enkele weken geleden gerooid is te veel schaduw maakte en er zo geen behoorlijk gazonnetje die naam waardig aanwezig meer was.

Nu de boom weg is en we toch nog een nestje willen fokken hebben die pupjes recht op een behoorlijk speelveldje. Zo gaat dat tenminste hier ten huize…

Maar daar moet je tijdig mee beginnen, zeker als je zoals ons baasje weer een “specialleke” zoals een anti-Drenten-graaf-gazonnetje in zijn bol had.

Dat anti-Drenten-graaf-gazonnetje heeft een onderlaag van “kiezelmatten”. Dat zijn van die tegels die je op parkings en opritten kan zien en die worden opgevuld met kiezelsteentjes. Ons baasje vult die echter niet op met kiezels maar met compost en aarde en daar zaait hij dan een stevig sportgazon op.

Dat klinkt eenvoudig maar toch kruipt daar aardig wat werk in. Zeker wanneer je dat “netwerk” ook nog eens netjes vlak en horizontaal wil leggen en alle “kotjes” wil vullen met compost en aarde.

Gans dat werk, samen met de takken van de boom opruimen en verhakselen, de grond frezen, gelijk leggen, de kiezelmatten leggen, de compost uitspreiden over de matten, aangieten, terug opvullen, aanwellen met de welrol, zaaien, nogmaals aanwellen. Dun laagje teelaarde aanbrengen om het graszaad te verankeren, nogmaals aanwellen en begieten… Dat alles heeft zoveel van zijn rug gevraagd dat er daarstraks een heel welgemeende “foert” klonk toen het vrouwtje vroeg of we morgen gingen vertrekken en hoe laat ….

Neen, we nemen een extra rustdag voor de rit en bekijken het vrijdag wel. “Alles kan, niks moet” is hier tegenwoordig het motto.

Nog een voordeel van een dag langer in Vosselaar… dan zien we ook de bloesem van onze immens grote Japanse kerselaar in de voortuin openbloeien. Het duifje op haar nest in de boom heeft dan toch wel de meest prachtige plaats om broeden van de streek.

Belle & co

Vosselaar 11 04 2016

Op Facebook vonden we een artikel uit het tijdschrift “hondenwereld” met de veel zeggende titel “Maffia en fokkers”. Het is zo’n actueel gegeven dat we het jullie niet willen onthouden. Vermits het een lang artikel is delen we het op in twee delen. Vandaag deel twee van het artikel .

Maffia en fokkers

Angst

Helaas zorgt een weigering een erfelijke kwaal te aanvaarden of te testen, er niet voor dat deze weggaat. Wat we niet kunnen zien heeft nog steeds een enorme uitwerking op het ras en doorgaan met fokken met deze dragers van gebrekkige genen geeft het gebrek de kans om een steviger grip op het ras te krijgen. De fokkers die heel hard proberen om gezonde honden te fokken en elke wetenschappelijke voorzorgsmaatregel nemen om zich te verzekeren van erfelijke gezondheid, worden vermeden vanwege de hartstocht die zou moeten worden toegejuicht; de inspanningen die zij zich getroosten worden op zijn minst gebagatelliseerd en nog vaker belachelijk gemaakt als ‘onnodig’ of ‘paniek zaaiend’. Met als gevolg dat deze fokkers alleen werken en hun inspanning, buiten hun eigen kennel om, weinig uitwerking heeft op het ras in zijn geheel.

Omerta kan alleen worden verbroken door mensen die de moed, overtuiging en hartstocht hebben om zich er van te verzekeren dat het ras in zijn geheel sterker en gezonder wordt. In plaats van heksenjachten op degenen die het verdriet hebben van het behandelen van de problemen, zou het doel van elke rasclub in elk land moeten zijn diegenen toe te juichen die de moed en het doorzettingsvermogen hebben om zich openlijk uit te spreken. Prijzen zouden moeten worden gegeven aan deze fokkers die er onvermoeibaar naar streven om het ras te verbeteren, in aanvulling op de prijzen die gegeven worden aan fokkers die de meeste winnende honden hebben. Mooiigheid en schoonheid verbeteren een ras niet; genetische gezondheid en de mogelijkheid om een pijnvrij, gezond leven te leiden gaan boven schoonheid, maar zijn moeilijker te verkrijgen.

De kosten

De kosten van het genetisch testen zijn niet hoog als men kijkt naar het effect dat weigeren om te testen kan hebben voor het ras. Vraag een fokker met verstand van zaken, van wie het ras een op hol geslagen hart, bloedafwijking, oog- of heupproblemen heeft, of zij de bijna onoverkoombare problemen nu wijten aan het gebrek van een vooruitziende blik en de weigering van vroegere fokkers om een verdere financiële investering in het ras te doen en het antwoord is voorspelbaar. In Groot- Brittannië is het mogelijk om testen te laten verrichten voor heup-, elleboog-, oog-, hart-, bloed- en immuniteitskwalen door gediplomeerde specialisten voor een totaal bedrag van £295 (veel minder dan in de Verenigde Staten), minder dan de kosten van een puppy of dekgeld. Het is mogelijk om veel minder tests uit te voeren, maar tegen welke prijs? Zal het ras in de toekomst lijden aan hartproblemen omdat een eenvoudige stethoscooptest van £7,50 (verricht door één van de door het ras gesponsorde hartklinieken, in dit geval de boxer) op dat moment niet belangrijk genoeg was? Wordt het ras in de toekomst ermee geconfronteerd om te proberen blindheid uit te roeien omdat een oogonderzoek van £16 (verricht door een van de vele oogklinieken die elke maand gehouden worden of gratis als deze wordt gedaan in de kliniek die elk jaar wordt gehouden op de Crufts’ hondenshow) niet verdedigbaar werd geacht? Zullen de nakomelingen zeer veel pijn hebben door slechte heupen of ellebogen omdat het ras goed bewoog op de show en er zo op het oog niet dysplastisch uitzag? (Röntgenfoto’s die noodzakelijk zijn voor heup- en elleboogbepaling zijn de duurste met een prijskaartje van ongeveer £110 voor heupen en aanvullend £80 voor ellebogen als deze tegelijkertijd met de heupen worden gemaakt; helaas zijn er 6 foto’s nodig om de ellebogen te bepalen en de kosten zijn een afspiegeling van de foto’s die noodzakelijk zijn). Het testen op zaken als von Willebrand’s ziekte (vWD) en schildkliertesten (immuunsysteem) kunnen goedkoop worden uitgevoerd, elk voor misschien £30 of £50. Toegegeven, testen op deze erfelijke kwalen is geen garantie dat een probleem zich niet in toekomstige fok voordoet, maar testen zal de kans op problemen grotendeels verkleinen en dat is een goede manier om te beginnen.

Als een fokker geen bewijs kan tonen in de vorm van een attest of rapport dat door een dierenarts is afgegeven, dat er getest is op erfelijke afwijkingen, moet de koper zich bewust zijn dat zij voor eigen risico kopen! Caveat emptor! Fokkers kunnen beweren dat hun honden nooit mank hebben gelopen of dat er geen noodzaak is om te testen omdat het ras gezond is. Sommigen zullen zelfs beweren dat hun dierenartsen hebben gezegd dat het testen op erfelijkheid niet noodzakelijk was. Die houdingen zijn onverantwoordelijk. Eens te meer, genen zijn niet zichtbaar en dragers van gebrekkige genen kunnen zo op het blote oog gezond lijken. Het is alleen door middel van testen dat we weten of onze honden aangetast zijn of niet en alleen dan met een eerlijke bepaling van stambomen, of aangetaste honden die getest zijn, dat de mogelijkheid van dragers wordt gerealiseerd.

De stilte doorbreken

Wat kunnen we doen om de dodelijke Zwijgplicht te doorbreken? De meerderheid, zo niet alle rasclubs, heeft een gedragscode die van leden verlangt dat zij gezonde honden fokken. Een van de plekken om mee te beginnen is met de clubs. In plaats van sociale instellingen of ‘ouwe-jongens-krentenbrood’ clubs te zijn, kunnen deze rasorganisaties beginnen met het hooghouden van het werkelijke doel om de toekomst van het ras te beschermen door te eisen en te verlangen dat erfelijkheidstests voorafgaand aan het fokken worden uitgevoerd. Veel serieuzer dan het fokken met een 16-maanden oude teef is de praktijk van het fokken zonder elke mogelijke veiligheidsmaatregel te hebben genomen om voorrang te geven aan erfelijke gezondheid. Vooralsnog worden in veel clubs de ‘slechte fokkers’ eerder gelijkgesteld met de leeftijd waarop zij fokken of de snelheid waarmee ze fokken dan de werkelijke criteria dat bewijs van gezondheid verplicht moet zijn. Neem de nadruk weg van winnen – hoeveel clubs stellen de ‘fokker van het jaar’ vast op basis van de hoeveelheid nageslacht dat wint? Zijn er clubs die werkelijk verlangen dat de fokker aantoont dat zij alles doen om zich te verzekeren van de toekomst van het ras?

We kunnen de stilte doorbreken door diegenen met de moed en het doorzettingsvermogen om over problemen te praten, te prijzen, successen en kennis te delen, in plaats van hen te verbannen. Omerta faalt als elke koper van een puppy of dekreu eist dat er een bewijs van erfelijkheidstest wordt getoond. De Zwijgplicht faalt wanneer we ons realiseren dat het niet genoeg om winnende honden te fokken of de hoogste prijzen te vragen voor puppies of een fokhond te hebben die vijftig, zestig, honderd keer wordt gebruikt; we moeten de hartstocht terughalen waarmee we in eerste instantie allemaal onze rassen omarmden en hartstochtelijk met vastberadenheid werken aan een toekomst waar de hoeveelheid erfelijke kwalen elk jaar minder wordt.

Als diegenen die u kent fokken zonder te testen, vraag uzelf dan waarom – is het gebrek aan moed om misschien een drager te ontdekken in hun fokstapel? Is het omdat ze financieel verlies vrezen als ze testen? Is het omdat ze werkelijk denken dat hun honden niet minder dan perfect kunnen zijn? Is het omdat ze bang zijn om hun plaats als ‘topfokker’ te verliezen als ze toegeven dat er problemen zijn die moeten worden aangepakt? Is het omdat ze bang zijn dat het moeilijker wordt om mooie, gezonde honden te fokken? Of hebben ze de hartstocht verloren waarmee ze van het ras hielden, toen ze bezig waren om de ladder van het winnend succes te beklimmen? Of, nog triester, is het omdat ze gewoonweg niet geven om iets dat ze niet kunnen zien?

Betere toekomst

Het is hard werken en vraagt veel moed om een fokprogramma te ontwikkelen op basis van wetenschappelijke methoden en testen, maar de hoop op een betere toekomst zou ons allen moeten aansporen om deze verbintenis aan te gaan. De sleutel is de mogelijkheid om samen te werken zonder angst voor roddel en achterklap of stilzwijgen. Omerta, de zwijgplicht, kan worden doorbroken als meerderen van ons besluiten dat we de stilte niet langer tolereren.
Sierra Milton, Stormsong.

Vosselaar 10 04 2016

Op Facebook vonden we een artikel uit het tijdschrift “hondenwereld” met de veel zeggende titel “Maffia en fokkers”. Het is zo’n actueel gegeven dat we het jullie niet willen onthouden. Vermits het een lang artikel is delen we het op in twee delen. Vandaag deel één, morgen geven we het tweede deel .

Maffia en fokkers

Wat hebben de meeste hedendaagse fokkers en de Maffia gemeen? Wat een vreemde vraag zult u zeggen. Het is, triest genoeg, meer regel dan uitzondering. Het antwoord is eenvoudig wat Padgett, een bekend geneticus, toeschrijft aan ‘De Geheimhoudingsplicht’ voor fokkers en misschien gewoonlijk bekend staat als ‘omerta’ voor de Cosa Nostra. Beide zijn dodelijke stilten. Het is eenvoudig de redenen te begrijpen voor de samenzwering tot zwijgen als het gaat om misdadigers, maar welke redenen kan een fokker mogelijk hebben om ‘omerta’ te handhaven?

De reden die gewoonlijk wordt gegeven om geen genetische informatie te delen is de angst om het onderwerp te worden van een ‘heksenjacht’. Maar, het gaat veel dieper. Het begint met eigendom en het menselijke verlangen om iets, wat men bezit, te beschouwen als het beste dat er is. Herinnert u zich de ‘zijn stand ophouden tegenover de buren’-mentaliteit? Iedereen wil het beste hebben en de eer van het beste te bezitten. Toegeven dat wat men bezit of gefokt heeft misschien gebreken heeft is moeilijk voor de meeste mensen. Ook de enorme financiële en emotionele investering die fokkers in hun honden hebben gedaan, ligt hieraan ten grondslag. Te ontdekken dat er misschien gebreken aanwezig zijn in de vaders en moeders waarin fokkers zoveel van zichzelf hebben geïnvesteerd, is beangstigend en leidt ertoe dat velen weigeren zelfs maar te overwegen dat hun honden gebrekkige genen bezitten. Ego’s en de angst om als ‘slechte fokkers’ te worden bestempeld zijn uiteindelijk de redenen voor fokkers om deze schadelijke zwijgplicht te handhaven.

Gebrekkige genen

Nog gevaarlijker echter dan De Zwijgplicht is de weigering om onder ogen te zien dat er gebrekkige genen aanwezig kunnen zijn in een fokprogramma en dat die generaties lang, stilletjes hun invloed hebben op vele bloedlijnen voordat ze zich openbaren. Zou het mogelijk kunnen zijn dat honden, die schijnbaar gezond zijn, werkelijk gevaarlijke, soms dodelijke genen in de fokgemeenschap kunnen verspreiden totdat uiteindelijk twee gezonde dragers, maar met gebrekkige genen, gezamenlijk dat eerste, maar veelzeggende nageslacht, produceren? Natuurlijk is dat mogelijk en steeds weer vertellen genetici hoe dit mogelijk is.

Fokkers kunnen eenvoudigweg geen gebrekkige genen zien en wat zij niet kunnen zien kan dan ook niet bestaan. Daarom, als men die logica volgt, zijn alle ongeteste honden net zo mooi van binnen als zij structureel van buiten zijn. Was die logica maar waar! Helaas wordt er veel meer nadruk gelegd op structurele en oppervlakkige schoonheid omdat dat gewoon gemakkelijk is te zien, te erkennen en te verkrijgen. Het is ook iets zonder enige ‘onnodige’ financiële investering. Men hoeft niet te betalen voor röntgenfoto’s of bloedtesten of specialistische kennis om te kunnen beoordelen of een hond aan een lichamelijke maatstaf voldoet.

Maar het werkelijke gevaar komt niet van honden die getest worden, maar van die fokkers die hun hoofd in het zand steken en weigeren te geloven dat hun honden minder dan ‘perfect’ zijn. We kunnen hetgeen we verhelpen onthullen, maar dat wat verborgen blijft is een dreiging voor de toekomst. Maar hier is omerta, die ‘Zwijgplicht’ overduidelijk. Niet alleen houden deze fokkers vast aan het geloof dat hun honden niet erfelijk zijn belast met gebrekkige genen, structurele gebreken of problemen met hun temperament, maar zij geloven ook niet dat de honden die zij in hun fokprogramma toelaten om te paren met een van hun eigen honden, mogelijke dragers kunnen zijn. Welbeschouwd fokken zij alleen ‘het beste’ en het beste is natuurlijk ook perfect.

Succes op hondenshows

Nu gebeurt de werkelijke misdaad. Deze fokkers zijn vaak erg succesvol op shows; van hun honden wordt gedacht dat zij de beste zijn – per slot van rekening hebben zij lintjes en plaatsen en titels om te bewijzen hoe prijzenswaardig hun honden zijn! Vanwege hun showsuccessen worden ze gezien als kenners op het gebied van fokken, mensen waarop nieuwkomers van het ras vertrouwen voor hun kennis en informatie. En, de informatie die deze nieuwkomers krijgen is dat ze zich geen zorgen hoeven te maken om genetische problemen, dat er geen noodzaak is om ‘dure testen te laten uitvoeren als alle honden toch gezond zijn’. Nog rampzaliger voor de toekomst van het ras is dat de houding van deze fokkers de overhand begint te krijgen. De nieuwkomers zien de successen van de honden van deze fokkers en kopen ze (ook zijn weinigen, of zo goed als geen, getest op structurele gebreken, slechte gezondheid of gebrekkige genen). De nieuwkomers moeten een financiële en emotionele investering beschermen, waardoor deze houding zich verspreidt, met voorspelbare resultaten. Al snel, omdat deze fokkers ‘de macht hebben’ binnen het ras (vaak zijn het juryleden, mensen waaraan wordt gevraagd om lezingen over het ras te geven, fokkers die respectabele prijzen kunnen vragen voor puppies en dekgeld, fokkers waarvan gezien wordt dat ze winnen), gebruiken ze deze ‘macht’ om ervoor te zorgen dat het onethisch wordt om over welk gebrek dan ook te spreken, of dit om gezondheid of temperament gaat, dat aanwezig is in welke stamboom dan ook van de vaders of moeders of nageslacht van hun vaders of moeders. Maar al te vaak hoort men ‘Ik durf niets te zeggen als ik wil winnen’ of ‘er zijn drie lijnen waarin epilepsie (of hart- of oog- of kies maar een probleem uit) voorkomt, maar daar hoef je niets over te weten’. Natuurlijk moeten we over die problemen weten, hoe moeten we anders een verstandig besluit nemen over welke honden nuttig zijn voor de toekomst die we voor onze honden uitstippelen, tenzij we rekening houden met niet alleen structurele schoonheid, maar ook de verborgen erfelijkheid, die we proberen te verbeteren?

Wat moeten we doen met fokkers die open zijn over gebreken die in hun eigen honden worden aangetroffen? Helaas worden zij maar al te vaak bestempeld als ‘slechte fokkers’ en van hun honden wordt gezegd dat zij ‘gebrekkig’ zijn. Ze worden gemeden en er wordt achter hun rug om over hen gefluisterd en met hen gespot. Het feit dat deze fokkers proberen om openlijk kennis te delen en hun honden op een wetenschappelijke manier laten testen, leidt ertoe dat deze fokkers het onderwerp worden van heksenjachten door dezelfde mensen die te gierig, te onbezorgd, te egoïstisch, te onbekommerd over de toekomst zijn om hun honden te laten testen, en nog minder de moed hebben om openlijk over hun honden te praten. In plaats van deze fokkers die informatie delen, toe te juichen, worden zij gemeden en vervolgd. Met als gevolg, en omdat de menselijke natuur bepaalt dat wij deel willen uitmaken van een groep in plaats van er buiten te staan, beginnen fokkers te doen wat zij het beste kunnen – zij houden de stilte in stand, liegen of weigeren toe te geven wat zij weten.

‘Slechte fokkers’

Als steeds meer nieuwkomers zich bij een ras aansluiten en onervaren fokkers en exposanten beginnen met showen, bezitten en de kunst van het fokken beoefenen, richten ze zich tot de fokkers die winnen omdat ze winnen gelijkstellen met superieure kwaliteit honden. De fokkers zijn daarom nog vastberadener om niets slechts over hun honden te laten uitlekken, daarmee bevestigen zij de gedachte dat de honden die zij fokken perfect zijn en waarmee zij ook de financiële en emotionele investering die zij hebben, versterken om deze theorie te laten voortduren. Winnen op een show heeft niets te maken met erfelijke gezondheid. Inderdaad zijn een aantal winnende honden op zijn minst dragers van erfelijke kwalen en, in sommige gevallen, is het bekend dat zij erfelijke gezondheidsproblemen hebben. Hoewel een erfelijke kwaal op zich, afhankelijk van het type en de ernst, nooit een hond mag uitsluiten van de genetische poel, is het zeker verplicht dat mensen zich bewust zijn van elk aandachtsgebied om verstandig te kunnen fokken. Op zijn minst moeten de honden waarmee gefokt wordt getest worden en hun achtergronden nauwkeurig worden bekeken om zo de mogelijkheid om meer honden dragers te maken te verkleinen. Vooralsnog, omdat de winnaars niet willen worden bestempeld als ‘slechte fokkers’ en de eer van de beste zijn te verliezen (en eventueel financieel verlies omdat men niet in staat is puppies en dekgelden tegen net zulke hoge prijzen te verkopen), wordt de ‘Zwijgplicht’ nog steviger omarmd.

Omdat de nieuwkomers geaccepteerd willen worden, vermijden zij het over vaders en moeders te praten die slecht produceren, of het nu om uiterlijke, gezondheids- of problemen met het temperament gaat. Ook hebben zij nu een financiële en emotionele investering in aanvulling op geaccepteerd willen worden in de ‘club van winnaars’. Het is zelfs mogelijk dat zij ontwikkelingen in een of meer lijnen in hun stambomen herkennen, maar deze weigeren toe te geven en geheim houden uit angst een etiket opgeplakt te krijgen.

Vaak proberen fokkers, hoewel zij niet openlijk toegeven dat er problemen zijn, de mogelijkheid dat de kwaal de kop opsteekt te verzwakken door te kruisen met een geheel andere lijn. Dr. Jerold Bell, een bekende geneticus, zegt over deze methode: Herhaald kruisen om te proberen schadelijke recessieve genen te verzwakken is geen gewenste methode van het beheersen van erfelijke ziekten. Recessieve genen kunnen niet verzwakt worden; ze zijn al dan niet aanwezig. Het kruisen met dragers vermenigvuldigt en verspreidt het / de gebrekkige gen(en) verder in de genenpoel. Als een hond een bekende drager is of een hoog risico op dragerschap heeft door stamboomanalyse, kan deze hond uit het fokprogramma worden gehaald en worden vervangen door een of twee nazaten met goede eigenschappen. Met deze nazaten kan dan worden gefokt, waarna ook die weer kunnen worden vervangen door eigen nazaten met goede eigenschappen, in de hoop dat het gebrekkige gen verloren gaat.

Belle & co

Vosselaar 08 04 2016

Hoogspanning…

Het is druk voor het baasje aan de laptop. Al enkele dagen sakkert hij op allerlei lijsten en lijstjes die moeten samengevoegd worden om iedereen uit de kennissenkring een uitnodiging te bezorgen voor de Drentenfamiliedag van Pinksterzondag 15 mei 2016

Hij is al geen krak in al die Exceltoestanden en hij heeft al veel moeten opnieuw maken en terug opzoeken. Soms zou hij, zoals ‘m dan zegt “de bullen door het venster keilen” maar daar is de laptop toch iets te prijzig voor. Met een blocnote zoals twintig jaar geleden was het wél zover gekomen denken wij Drentjes…

Het gevolg van heel die Exceltoestanden is wel dat het Bas & Belle blog er af en toe al eens de dupe van is, omdat de baas “de bullen de bullen laat zijn” en iets anders gaat doen waar geen toetsenborden of beeldschermen aan te pas komen.

Zo was er gisteren en eergisteren al geen bericht verschenen en dat doet sommige mensen dan al in de pen (of klavier) kruipen om naar de gezondheidstoestand van de verslaggever te informeren. Maar jullie mogen gerust zijn, buiten de niesbuien van een verkoudheid is alles onder controle.

Voor hen die niet kunnen wachten op de persoonlijke uitnodiging heeft het baasje dan al maar snel de link naar de Facebookpagina en het site adres van “Fokken zonder Gokken” hieronder geplaatst.

http://www.fokkenzondergokken.com/

https://www.facebook.com/groups/1666808220257430/

Belle & co

Vosselaar 05 04 2016

Foto’s en filmpjes

Er zijn zo van die dagen dat er een overvloed van mail’s in je mailbox vallen die gelijk bruikbaar zijn om een aardig blogberichtje in elkaar te frutselen.

Vandaag was zo’n dag. Het eerste bericht kwam uit de USA van Brian O’Connor, de voorzitter (president zeggen ze daar) van de DPCNA oftewel de Drentsche Patrijshonden Club van Noord America . http://www.dpcna.org/

Brian stuurde een foto van zijn Drent samen met zijn kleinzoon op de sofa. Nu hebben wij een voorliefde voor foto’s en filmpjes waar kinderen, kleuters samen met Drenten op staan. Dus hier de bewuste foto.

Ook René Holthof, al jaren bevriend met onze baasjes stuurde een mooie foto van hun Elbe tussen de buxus bollen in hun mooie tuin. Die foto moest er dus ook bij vandaag

Foto’s van Kiki hebben we met massa’s maar deze die vrouwtje Marian vandaag plaatste was er toch ook weer eentje die meer dan een plaatje verdienede hier.

Dan kregen we een filmpje in de mailbox van Anne die ons er aan deed denken dat dan wel geen gelijkaardig filmpje hebben maar wel foto’s van Harry, de broer van Hera en Heros en zijn huisgenoot van het eerste moment. Toen Harry op acht weken naar Jos en Dymphna in Lichtaart verhuisde was de grote angst van Dymphna dat Harry “den Bol” naar de eeuwige eendenhemel zou laten verhuizen.

Den Bol was bij hen de oude huiseend die jaren daarvoor door Jos en Dymphna in huis was genomen omdat ze een ietwat gehandicapt pootje had. De angst was uiteraard totaal overbodig want de eend en Harry waren na enkele tellen al vrienden voor het leven. Harry en Bol hebben nog een goed jaar gezelschap aan elkaar gehad tot Bol op 12 jarige leeftijd overleed.

Hier nog een archieffoto van Harry en Bol en dan ook nog eens de link naar het filmpje. https://www.youtube.com/embed/gghfoRKVPCo?rel=0

Belle & co

Vosselaar 04 04 2016

Zalige rust…

De eerste zon maakt lui, heel lui zelfs en na een fikse wandeling zijn we helemaal van het strijdtoneel verdwenen. Belle legt zich graag buiten en Lucy is eigenlijk voor 90 ù van de dag buiten.

Maar broer en zus Heros en Hera, van wie de bench aan het venster staat met de zon op het raam liggen op zulke momenten liever achter glas. In hun bench, opgerold in een bolletje of gerekt en gestrekt languit.

Voor Heros, die de grootste bench van alle heeft is het soms zo dat hij zich zo rolt dat hij met z’n poten uit de bench lig te zonnen. Het baasje zegt dan “die ligt daar zo te genieten dat je er bijna bij zou gaan liggen”

Je mag gerust zijn, als je wil zonnen op de aangenaamste plaats op het terras, de tuin of in de woonkamer, dan kijk je waar de honden liggen. Dat is met voorsprong de beste plaats van gans de woning en omgeving !

Het zijn de eerste warme dagen van het jaar. De dagen van het weekend waren zelfs warmer dan de dagen die we de vorige weken in de Charente kenden. Toen stond er een wind die alles koud maakte en het enkel te genieten was als je uit de wind kon blijven.

Maar voorlopig genieten we van de Vosselaarse lente .

Belle & co

Vosselaar 02 04 2016

Fier…

Ja we zijn terecht fier vanavond. Fier op het duo uit Roosteren Jeanny met Nova-Hera.

Vandaag heeft Jeanny met Nova, zo noemen we haar kortweg, voor de derde maal op rij een uitstekend resultaat gehaald op een hondenshow. Na de KKK-hondenshow in Turnhout , de honden show van enkele weken geleden in Genk, nu ook in de Ambiorix trofee , ook in Genk.

Nova is nu Belgisch Jeugdkampioen, maar we laten het Jeanny hieronder zelf vertellen…

Hallo Mam, Oma Belle, Lucy, Heros, tante Simonneke en ome Jan,

Vandaag was ik weer in Genk. Nog voor ik mijn drenten-pootjes goed en wel gestrekt had zat ik al in de auto.

Keurig op tijd stond mijn bench al tussen de andere honden van rasgroep 7, bij ring 7.....Als dat geen geluk brengt?

De Limburgse Kempische Belgen hadden nog een verrassing in petto en schalde zomaar het Limburgse volkslied door de hal. De vele nationaliteiten keken een beetje raar op maar vrouwtje zong uit volle borst mee...zij wel...en deed ik net alsof ik niet bij haar hoorde.

We moesten lang wachten maar dit werd beloond met een mooie U, Beste Jeugd en Best Of Breed! Pfff...2 keer de ere-ring in!

Alle honden die BOB haalde kregen als prijs een mooie foto...en natuurlijk heeft vrouwtje zo'n "stuut" foto laten maken...maar die moet nog geleverd worden.

Het was een lange dag mams, maar de moeite waard want nu mag ik me Belgisch jeugdkampioen noemen. Wel nog even mijn diploma's opsturen naar ome Hubertus, en dan krijg ik een mooi Certificaat.

En dan zeggen dat Nova nog maar juist 15 maanden is… Moeder Hera en vader Bowie mogen fier zijn op hun dochter.

Belle & co

Vosselaar 01 04 2016

Geen aprilvis hier.

Hoewel… die vis die ik wel origineel vond kwam uit Denemarken uit de Lillebrusen kennel van Gitte Becher. Daar meldde één van de eigenaars van de 11 maanden Lillebrusen Victoria dat zij niet geschikt zou zijn als jachthond, maar dat ze nu ging opgeleid worden als blindengeleidehond !

Kan je zoiets voorstellen een jachthond al blindengeleidehond ? Die blinde die zoiets toegewezen gaat krijgen, een hond die 11 maanden in jachtopleiding is geweest, die brave mens gaat nog spannende en sensationele jaren tegemoet.

Dus geen aprilvis maar wl heel mooie foto’s van wat hier ooit het nest heeft verlaten. Gonda stuurde weer eens schittrende foto’s van haar dochtertje Anna met Kyra.

En vanuit Temse kwamen foto’s van Boris die zijn limieten aan het opzoeken is…

Fijne foto’s van beide waar de foto’s met kinderen, kleuters in dit geval weer de hoofdmoot zijn.

Belle & co

Vosselaar 31 03 2016

Morgen…

Vandaag een raadseltje ,een heel kort raadseltje. Veruit het kortste bericht in al die blogjaren.

Hier komt het…

Het is geen aprilgrap,

Je ziet het bijna niet,

En ik hoor het alleen .

Rara, morgen de oplossing

Vosselaar 30 03 2016

Juist een jaar geleden…

Af en toe moet je zo eens gaan terug kijken wat er zoal, gebeurde een bepaalde periode terug. Zo kijken we vandaag terug op 30 maart 2015. Die dag was de sensatie de zwembeurt van onze Lucy.

Kijk maar effe naar haar prestaties !

Vosselaar 30 03 2015

Lucy zwemt opnieuw…

Het moet zowat vier maanden geleden zijn dat we nog in Meer tussen Hoogstraten en Breda in het zwembad van het Horse Care Center waren .

Lang geleden maar in die vier maanden zaten wel de pups van Hera en de verzorging van hen tussen. Maar daarstraks hadden we terug een afspraak om met Lucy voor een zwembeurt .

En we kunnen zonder blozen zeggen “zij kijkt er naar uit”. Daarstraks zetten we haar aan het begin van het zwembad voor paarden en voor we het wisten en zonder aanporren was ze vertrokken voor haar eerste “lijntje” van 50 meter.

Eigenlijk had ze ons verrast met zo snel te vertrekken en ze draaide na een meter of vijf terug omdat ons baasje en Veronique van het Horse Care center niet dadelijk volgden. Want dat moet nog wel, ze wil “begeleiding” in haar zwemexploten. Als een atleet die zich verloren voelt wanneer de trainer niet in de buurt is !

https://www.youtube.com/watch?v=CAPdGkXgZ8M

Op het einde van het eerste “baantje”, zo ’n vijf meter voor het droge draait ze uit zichzelf terug om de terugweg aan te vatten. Na 100 meter te hebben gezwommen laten we haar een recuperatie periode van een vijftal minuten. Dat deden we ook na 200 meter en na 300 meter vonden we het wel geweest.

Dan krijgt ze een spoelbeurt met handwarm water waar ze duidelijk van geniet en de afdroogbeurt is dan ook weet een waar genot voor onze jongste. Omdat het vandaag zulke felle koude wind was kreeg ze ook haar windjack om.

Van het moment dat ze in haar bench in de Drentmobiel kwam ging ze toch dadelijk liggen want na vier maanden gelijk de volle afstand van 300 meter is toch wel een behoorlijk moe makende prestatie vind ons baasje, die zelf ook behoorlijk graag en goed zwemt.

Donderdag hebben we een nieuwe afspraak in Meer en het baasje kijkt er alweer naar uit om te zien hoe zijn kleine meisje met mooie krachtige slagen de afstanden zwemt !

Belle & co

De Drentenfamiliedag op pinksterzondag 15 mei 2016

Om fondsen te werven om onze volgende bloedcollecte te financieren houden we op 15 mei een Drentenfamiliedag. Het evenement wordt gehouden te Oud Turnhout op de terreinen van de Hondenschool “samen sterk” Kinschotsebaan 1 2360 Oud Turnhout(België).

De hondenschool ligt vlakbij de uitrit 25 van de E34 snelweg Antwerpen- Eindhoven op enkele kilometer van de Nederlandse grens. Bij de leden van de Belgische Drenten vereniging is de hondenschool bekend van de clubmatch van drie jaar geleden.

Wij zorgen voor een heel aangename dag met een programma voor elk wat wils, voor baasjes en hun Drentjes (N.B. andere rassen zijn ook welkom). Aan het programma wordt momenteel hard gewerkt maar we voorzien in elk geval al een streekwandeling langs bossen, velden, vooral zandwegen én als klap op de vuurpijl een heuse beek. Als dat geen gevarieerde wandeling is ! Ook is er de mogelijk deel te nemen aan een workshop “schilder je Drent”, en in rap tempo maak je een schitterend schilderij.
Ook zal er een demonstratie jachtvaardigheden zijn en kun je ook je eigen drent inzetten op de verschillende niveaus van opleiding. Verder vind je een stand met informatie over ons project en een stand met leuke spullen voor jezelf en je hond.

Ook aan de innerlijke mens is gedacht met een uitstekend verzorgde BBQ. Drentenbaasjes die al daar waren ter gelegenheid van de clubmatch of Faesroedel reünie weten dat een BBQ daar ter plaatse een fijne en lekkere belevenis is. Verder kun je de hele dag genieten van Belgische wafels en biertjes! Ook een tombola met verrassende prijzen zal niet ontbreken!

Graag zullen we alle die zich op zondag 15 mei kunnen vrij maken en met plezier ons “Fokken zonder Gokken” willen steunen verwelkomen. Moesten we er inspraak bij kunnen krijgen op het weer, dan zorgen we voor de stralendste zonneschijn van het jaar, maar waar we wel vat op hebben is de sfeer van het gebeuren, en die gaat TOP zijn.
Vragen? Stel ze aan onze woordvoerder Jan Faes, faesjan01@gmail.com

“Zorg dat je er bij bent”

Het “Fokken zonder Gokken” team, Jeanny, Marian, Willeke, Frans, Chris en Jan

Inschrijven doe je door onderstaand gegevens in te vullen en aan ons te sturen jeanny.bustin@gmail.com

( ) ik/wij nemen graag deel met : .......... personen en ons Drentje :….

( ) Ik wil graag genieten van een heerlijke verzorgde BBQ ....... x 15 euro (volwassene) en ………x 7 euro (kinderen), en maak geld over naar bankrekening BE67103042691687 t.n.v. "Fokken zonder Gokken" onder vermelding van Familiedag + naam + aantal personen!

( ) Ik neem wel deel aan de familiedag maar neem niet deel aan de BBQ
* aankruisen wat past!

Vosselaar 27 03 2016

De vierde keer al.

Al voor de vierde maal hebben we de verjaardag van Hera en Cartouche hun L-nest kunnen vieren. Wat we zo op FB kunnen opmerken is dat de baasjes nog altijd even gek zijn op wat Hera hier op 27 maart 2012 op de wereld zette. Twaalf pupjes op 3,5 uur werden hier in onze woonkamer geboren.

De volgende acht weken waren hectisch voor Hera en de baasjes . Maar Hera, voor wie het toen het eerste nest was deed dat voortreffelijk.

Er was dan wel niet altijd eten genoeg bij haar voorradig om die twaalf veelvraten voldoende voeding en melk te geven om een normale groeicyclus te verzekeren. Maar de baasjes waren er van verwittigd dat er “veel” pups onderweg waren en hadden genoeg kunstmatige melk op basis van geitenmelk in huis gehaald om de pups genoeg te kunnen bijvoeren.

Alles is goed gekomen door de samenwerking van teefje en baasje en acht weken later trokken 12 pups naar hun baasjes.

Hera had voortreffelijk werk verricht, tot ieders voldoenong.

Belle & co

Vosselaar 25 03 2016

Het mag ook eens een meevaller zijn.

Deze namiddag hadden we een afspraak bij onze dierenartsen in Hoogstraten. We maakten die afspraak om 14u00 eergisteren al vanuit Frankrijk omdat Hera nogal sterk mankte op haar linker voorpoot. En ook die kennelhoest ging maar niet over.

Vandaag was het manken echter over en ook het hoesten was zo goed als over. Maar nu was het de beurt aan Heros om het zorgenkind te zijn ! Wel vijf maal moest die buitengelaten worden en telkens gaf hij wat over. Dus togen we met twee Drentjes richting Hoogstraten.

Na de symptomen van het manken van Hera te hebben uitgelegd en wat we zelf al hadden gedaan werd Hera’s poot door Sarah aan een grondig onderzoek onderworpen. Spieren en gewrichten werden goed bevonden maar bij het onderzoek van de onderkant van de voet kwam aan het licht dat er één van de voetkussentje toch een behoorlijke snee vertoonde. Ons baasje had die snee eergisteren niet gezien toen hij de poot van Hera controleerde.

Door gisteren negen uren in de auto te zitten had de wonde tijd gekregen om goed dicht te groeien en was het ergste leed geleden. Ook de hoest van Hera was flink beter maar Sarah vertelde net hetzelfde wat Benoit Hans het baasje vorige week al vertelde (maar dan in ’t frans), dat kennelhoest hardnekkig was en wel twee tot drie weken kon blijven duren. ’t Baasje denkt dan ook niet dat wij vier bij de volgende beurt die vieze vloeistof niet meer in onze neus gespoten krijgen. Dan worden we gevaccineerd en nog geen twee weken later worden we dan ziek door het vaccin zelf. En dat kan nooit de bedoeling geweest zijn.

Het onderzoek van Heros bracht niet veel duidelijkheid. Hij heeft een prik gekregen tegen het braken en daarmee was de kous af. Hij heeft geen ziekte symptomen meer laten zien en was deze namiddag levendig alsof er nooit iets geweest was. Vanavond heeft hij goed gegeten en niet meer overgegeven. Dus patiënt genezen verklaard !

En zo blijven we bezig met de roedel zegt het baasje…

Belle & co

Vosselaar 24 03 2016

Terug in Vosselaar…

Het zag er een goede uitgelezen dag uit vandaag om huiswaarts te reizen. We vertrokken met zonen weinig wind. Het baasje had zelfs nog de tijd gevonden om de koer te sproeien tegen het lastige mos, en dat doet hij gewoonlijk enkel bij droog en windstil weer. Maar het spul is niet bijster goed voor naakte hondenvoetjes en dus moest dat gebeuren op het allerlaatste moment, toen wij al in de auto zaten !

Er was weinig verkeer bop de N10 en later op de A10 we konden dan ook een hoog gemiddelde aanhouden. Tot Parijs hadden we een gemiddelde van 108 km/u, heel goed dus zonder echt te hard te gaan rijden. Parijs was druk en op de A1 richting Lille waren er toch wel veel vrachtwagens, en dat gaat het altijd wat trager.

Aan de péagepoorten was wel opvallend veel controle van de gendarmerie. Ook de automatische poorten waar je normaal tegen 30km/u kan doorrijden waren niet in gebruik. Iedereen moest spitsroeden lopen tussen de gendarmes door !

Maar bij het buitenrijden van Lille hadden we de eerste file hoewel het echt niet op tijdsverlies uitliep. Dat kwam pas in de buurt van Antwerpen waar we een uur en kwart verloren door de eeuwige file voor de Kennedy tunnel. Wat is met dat daaral jaren een kl*t* situatie, en niemand van de politici durft daar iets aan doen. Bang voor de groenen en bang voor de kosten en de begroting.

We vertrokken om 11u00 en waren thuis te 19u50 Daar waar de TomTom bij aanvang voorzien uur van aankomst 18u30 aangaf.

Maar we zijn terug veilig in Vosselaar aangekomen en dat is wat telt.

Belle & co

La Magdeleine 23 03 2016

Gisteren…

Het was gisteren niet toevallig dat er geen blog bericht verscheen op het Bas & Belle blog. Ons baasje vond geen passende woorden om deze waanzin in Brussel te beschrijven. En ook nu, de dag nadien is het nog steeds moeilijk.

De beelden die de media ons bezorgden spraken genoeg voor zich en laten niets over aan de fantasie, gruwelijk gewoon.

Wat dan wel bemoedigend is zijn de blijken van medeleven uit alle hoeken van de wereld, uit Europese, Amerikaanse landen en ook uit China, Japan en vele moslim staten.

Af en toe valt er een valse noot te horen of te lezen, die komen dan uit een hoek van waaruit zoiets wel te verwachten kon zijn. Marine Le Pen, die wel beschaamd is om haar vader maar wel duidelijk de dochter is van haar vader Jean-Marie, dat is te merken aan haar wil om de grenzen tussen Frankrijk en België te sluiten.

En dan Donald Trump Ook al niet doodgevallen van een stommiteit gaat martelen terug invoeren in de US als hij president wordt. En ook de president van Turkije Erdogan , heeft de wijsheid in pacht en kon al een hele tijd geleden de gang van zaken voorspellen. Achteraf bekeken is dat wel makkelijk natuurlijk.

Maar we gaan er stilaan over zwijgen en de draad van het normale leven terug oppakken. Hopen dat het gerecht doet wat het moet doen en advocaten zoals een Sven Mary niet de kans geven om procedure fouten aan te voeren of op verjaring aan te sturen.

We zien het wel, morgen zijn we terug onderweg naar België

We zien ons morgenavond terug vanuit Vosselaar, tot dan…

Belle & co