We zijn er aan ontsnapt

Deze morgen geeft de Charente Libre verslag over de overstromingen en onweders in het ZW van Frankrijk. In Rouillac is het sportcentrum gered geweest van overstroming door het snelle ingrijpen van de brandweer. Het dekzeil dat over het dak van het gemeentehuis was gespannen wegens werken heeft de overvloed aan water niet kunnen houden met waterinsijpeling tot gevolg. Een wijngaard in Saint Sornin is voor 80% vernield door de hagel. En dat alles op een vijfendertig kilometer van La Magdeleine.
 

In Auch, ten zuiden van Toulouse is een expres trein ontspoord door een overstroming, in de Gironde, ook ten zuiden van de Charente zouden ook verschillende vernieling gemeld zijn.

Ook ten Noorden in de Indre et Loire, in Vouvray, zijn vernielingen gemeld door de zware regenval en zou een muur van een historisch kasteel deels ingestort zijn. Ook in de Sarthe , de streek rond Le Mans heeft in de klappen gedeeld.

En wij, wij zijn aan alles ontsnapt, oef…

Bas & Belle

Groen

Rondom ons, niets dan groen, zo ver je zien kan. Nu de colza uitgebloeid is en nog niet verdroogd, zijn de massa’s gele velden opgegaan in het groen van het nog niet rijpe graan.

De akkers die nog braak lagen enkele weken geleden kleuren nu ook groen door de snel opkomende zonnebloemen. Je kan ze haast zien groeien, zo snel gaat het.

De akkers waar de zonnebloemen op gezaaid zijn, zien er uit alsof men er met een kam overheen gegaan is . Mooie rijtjes, de een niet afwijkend van de andere en de plantjes overal even hoog.

Binnen een maand moeten die plantjes een meter hoog zijn en komende eerste zonnebloemen open. Dan zijn ook de velden met graan goudgeel gekleurd en ziet de colza zwart. Dan krijgen we weer een landschap als een lappendeken.

Bas & Belle

Op stap

We zouden normaal gezien vandaag op bezoek geweest zijn naar het grote VTT gebeuren in de Medoc, de wijnstreek ten noordwesten van Bordeaux. Dat is niet doorgegaan wegens de laatste dakwerken en de slechte weersverwachtingen daar in de streek.

Wegens dreigend onweer zijn we wel mee mogen gaan inkopen doen, zelfs Belle stond klaar aan de auto. Dat is nieuw want Belle is hier in de familie de enige niet auto-liefhebber. Het hevige onweer, waar Bas zo bang van is, is uiteindelijk overgedreven.

Bij de terugkomst heeft ’t baasje met ons nog een wandeling gemaakt en bij het buitenkomen stonden ook Fred en Harley klaar om te gaan wandelen. Dus met vier op stap en de baasjes. Als die rakkers van hier tegenover er bij zijn is er toch altijd meer te beleven. Verandering van spijs doet leven zegt het baasje, wij zijn niet van die mening, maar waarschijnlijk bedoelt ‘m hier niet onze Pedigree Pal of Chappi mee. Soms is ’t ne rare onze baas…

Bas & Belle

Keffers

Een beetje buiten het gehucht staat het enige gebouw dat geen eeuw oud is, “le pavillon”. Alles wat iets of wat nieuw is hier heet men hier zo. De dame die er woont zoekt met niemand in het gehucht enig contact. We knikken en zwaaien al die jaren telkens als er iemand van hen met de auto langskomt maar daar blijft het bij.

Er wonen ook twee honden, “de rosse” die ook al tien jaar en ouder is want we hebben niet anders geweten dan dat hij er was. “De rosse” is van een zeer onduidelijk ras en danig schuw van alleman, maar lawaai dat ‘m kan produceren, niet te geloven. Bas heeft indertijd wel contact gezocht maar de hond heeft duidelijk dezelfde interesses als zijn huisgenoten.

Die “kleine witte” is een York of toch familie van de Yorkskes. Produceert evenveel lawaai als de rosse maar een paar toonladders hoger. “York” is nog maar van vorig jaar bewoner van het pavillon en waarschijnlijk één jaar oud.

Als wij aan onze wandeling beginnen komen we daar langs, al jaren horen de buren aan die twee dat we onderweg zijn. Soms loopt York een eind achter ons, met ons mee maar vorige week is ons Belle een keer terug gedraaid en heeft ze York eens duidelijk gemaakt dat ze van HAAR lawaai niet gediend is. Belle heeft ze terug gejaagd naar haar eigen “domicilie”. ’t Baasje was er niet echt gerust in want Belle moest zo eens het verschil niet zien tussen York en een wit konijn. York zou snel “zaliger” zijn dacht ’t baasje.

Alles is goed afgelopen en Belle heeft York zelfs niet aangeraakt, alleen maar eens goed bang gemaakt. Sindsdien hebben we alleen nog gekef en geen meelopers meer.

Bas

Weet je ?

Hoe een neger met een indianenhoofd en armen als Tom Boonen na de toer er uit zien ?

Dan moet je eens naar onze baas komen kijken. Een foto wil ‘m niet op het blog hebben, alleen als ‘m er terug mooi uitziet zegt hij. Onze conclusie, nooit niet meer dus…

Vuil en smerig zag ‘m er gisteren avond uit, bijna als ne “zwette” zegt ‘m zelf, heeft ‘m dan nog gans de dag in de zon gewerkt, tegen de raad van ‘t vrouwke in, zonder klak of pet en dan nog in een T-shirt zodat hij ook nog knalbruine armen heeft opgelopen. Dan krijg je zo’n combinatie als hierboven beschreven.

Een foto ? Van ons beiden, maar niet van hem, ze hebben deze week al genoeg met mij gelachen zegt ‘m heel eerlijk !

Bas & Belle

Stik kapot

Stik kapot zo ziet onze baas er uit, en nu stinkt hij ook een uur in de wind, naar zweet, stof, slijpsel van doorgeslepen en aangepaste dakpannen. Tegen de geur van ons Belle van vorige week kan ‘m nog niet tegenop maar komt toch dicht in de buurt. Ziet ‘m er nog uit zoals een negerke van vroeger ook nog. Maar dat mag niet meer gebruikt worden zekers. We zullen het verbeteren, zoals een manneke dat vroeger bij den apotheker op een missiebuske zat. We willen hier pater De Man niet op ons dak krijgen hé. Nen baas op ’t dak is al genoeg.

Op de wandeling daarjuist kan ’t baasje mij zelfs niet meer volgen, hij slefte gelijk een oud peeke. Màààr, hij is nog mee gaan wandelen in plaats van in de zetel te duiken, toch tof hé. Ik denk dat ‘m mee geweest is om van mijn geblaf vanaf te zijn. Belle stond ook al aan ’t poortje te springen en zot te doen om de aandacht te trekken. L’union fait la force staat er in het wapenschild van België zegt de baas als ‘m ons nog eens een les “algemene honden ontwikkeling” probeert te geven. Wij tweeën hebben dat goed begrepen,  de één oorverdovend blaffen en de andere springen en kuren verkopen. Ja, er zijn nog Belgen Sire, alhoewel ze van Hollandse afkomst zijn.

Bas

We hadden het kunnen denken !

Met zo’n adressering komt hier deze namiddag een enveloppe aan in LaMagdeleine. Afzender, het secretariaat van de Belgische Drentenvereniging. Er was deze week al wel een mail binnengelopen van Hilde die liet uitschijnen dat zoiets wel eens zou kunnen gebeuren. Het baasje had daarop gereageerd dat ze zeker het Drentenkrantje niet mocht opsturen naar “le plus grand fou d’ Epagneul à Perdrix de Drenthe de La Magdeleine". Wat ze er nu van gemaakt heeft valt nog mee, onze fakteur is hier toch Nederlands onkundig ( alle andere talen buiten Frans trouwens ook) en hij zal wel gedacht hebben dat het de familienaam van ‘ vrouwtje was.

Je zal het maar o de burgerlijke stand gaan uitleggen bij de aangifte van een pasgeborene, naam:  “Drentenzotten” voornaam: “Simonne” In Holland zou dat nog wel kunnen, daar zijn ze sinds Napoleon de familienamen invoerde wel meer gewend. In België zou die ambtenaar toch wel eens de wenkbrauwen fronsen denken wij zo…

Bas en Belle

Naar de finish

Het zullen weinig berichtjes zijn vandaag op het blog, gewoon wegens te weinig tijd. De hemel is klaar, helemaal blauw zodat we er maar meteen invliegen (opvliegen is beter). Vandaag  moeten de laatste pannen op het dak !

Ondanks de weersvoorspellingen die niet veel goeds voor de regio voor ogen hebben zit de baas te popelen om het boeltje af te werken. Wij tweetjes zullen het vandaag met het vrouwtje alleen moeten stellen om te spelen en te gaan wandelen, ’t baasje zal wel pompaf zijn vanavond.

Een volledig pallet pannen het dak opzeulen is dan ook geen kattepis zegt ‘m. Wat die kattepis op het dak en met pannen te maken hebben moeten wij hem vanavond toch nog eens vragen. Soms “klapt” ‘m wat moeilijk verstaanbaar voor ons.

Eerst moet hij de overvolle aanhanger nog gaan lossen op de parking van het restaurant van René, daar was uitbreiding voorzien en de gebroken pannen was daar de ideale bedekking voor. Daar was de baas ook weeral gelukkig mee, dan moest hij telkens niet naar het containerpark, zo waren er twee terzelfder tijd gelukkig.

Bas & Belle

Geluk gehad en getest

Je kon het al voorzien deze namiddag, wolken die zich snel verplaatsten en de hoge wolken die in een andere richting gingen. Als die verschillende luchtlagen langs elkaar bewegen kan je er donder op zeggen dat er bliksem en donder van komt. Vanavond dus gerommel in de verte en banghaas Bas trok richting slaapkamer. Hij legt zich dan aan baasjes zijde van het bed en blijft dan rustig het einde van het onweer afwachten.

Samen met het onweer hebben ze dan ook nog eens met een forse bui het laatste stof van het dak gespoeld. ’t Baasje is met het pillicht gaan controleren op eventuele lekken in de plasticlaag. Ja hoor, één lek, op de plaats waar gisteren een dakpan gevallen is, daar was een scheurtje. Morgen als ’t terug droog is een pleistertje met aluminium tape erover en alles is vergeten.

’t Baasje is echt blij nu dat ‘m gewerkt heeft tot alles dicht lag, was ‘m vroeger gestopt dan had ‘m daarjuist wel een douche “naturel” kunnen nemen in de garage. Hij heeft al meer rare douches genomen, zo heeft ‘m al meermaals verteld dat hij ooit in Ljubljana een douche heeft genomen in de carwash voor autobussen van Kompas-reizen. Het was wel na middernacht en bloedheet en tijdens een repatriëring voor VAB nadat ‘m de camion geladen had. Kan toch geen aangenaam zicht zijn denken wij dan, een Belse chauffeur in zijne flikker tussen draaiende borstels van vier meter hoog. De gast die de carwash bediende heeft toen wel geen ‘glansmiddel’ gebruikt bij de wasbeurt…

Bas & Belle

Onderzoek

Het baasje heeft een afspraak gemaakt in de dierenkliniek ’t Binnenhof te Beerse voor een HD onderzoek van Belle. Belle mankeert wel niets, integendeel, maar het baasje wil een röntgen onderzoek van haar bekken met de mogelijkheid dat Belle een nestje puppy’s zou krijgen als ze de volgende maal loops komt.

Het baasje heeft Belle al enkele maanden geleden laten testen op de oogaandoening PRA en dat bleek totaal in orde. Als Belle nu nog over uitstekende heupen beschikt an staat het moederschap niets meer in de weg. Enkel een uitstekende Drentenreu dient dan nog gezocht die niet ergens een vorm van verwantschap met Belle heeft.

In dat laatste zal de Drentenvereniging behulpzaam zijn. Zij hebben in keurmeester Luc Ferket de ideale raadgever in huis. Ook de overige bestuursleden en gewone leden hebben de nodige kennis om uiteindelijk super puppy’s te bekomen.

Bas & Belle

Slim of leep

Sinds een paar dagen doet Belle het, ze gaat zo regelmatig eens buiten, zo om het kwartier, voornamelijk als het regent. Als ze dan terug binnen komt gaat ze dadelijk naar de plaats waar de handdoeken hangen om de honden af te drogen. Is ze nu zo slim of noemt men dat leep omdat ze dan het gevoel heeft eens goed geknuffeld te worden ?

Vandaag is dat gedrag de baasjes opgevallen, tot in den treure vraagt ze om buitengelaten te worden, enkele minuten later en goed nat is ze daar terug. Op die manier houden de baasjes geen droge handdoeken voor de honden hé meisje…

De baasjes vinden het best leuk, ze gaat zonder omweg naar de handdoeken, nu nog leren dat ze een blaf moet geven als ze wil afgedroogd worden. Dan gaat het baasje met haar voor de verkiezing van de échte superhond.

Bas

Gedeeld leed

Deze morgen is het baasje ondanks de dreigende wolken toch maar aan het dak begonnen. Mick kwam helpen, hij is niet bang van een stevige bui.( trust me Jan, I’m a builder) is zijn gezegde. Ondertussen zitten ze wel al beiden op hun eigen grondgebied  wegens te nat op ’t dak.

Mick vertelde dat Harley, hun jongste hond en Belle’s speelmaatje, gisteren namiddag thuis gekomen was van de wandeling en hij stonk een uur in de wind naar…hetzelfde waar Belle eergisteren naar stonk. Mick denkt dat het van een vos kwam die drollen.

 Harley had minder geluk dan Belle, Mick heeft gewoon de tuinslang aangesloten en hem op het gazon een goede wasbeurt met héééél veel zeep gegeven. Gelukkig was Harley vorige week getrimd zodat hij nu kortharig was en niet meer dat bolleke wol van vorige week, de zaak was dan niet te overzien geweest en enkel de schaar bood dan uitkomst.

Moraal van het verhaal, de helft van de hondenpopulatie hier in het gehucht ruikt fris naar zeep…

Bas & Belle

Zusje

Ons Belle heeft gisteren een mail gekregen van haar zusje die ze niet meer gezien heeft sinds ze meer dan twee jaar bij ons gekomen is.

Bijna ongelooflijk dat de eigenaars van Enji, zo noemt haar zus, ons hebben gevonden via…jawel, de Bas & Belle blog. Prachtig toch zegt het baasje, bedankt Pascal voor het seniorennet.

Er is vanavond door de respectievelijke baasjes al flink over en weer gemaild en de eerste kontakten zijn al gelegd. Blijkt Enji nog niet eens zo ver weg te wonen als we tenminste niet in Frankrijk zijn. Zo ver is de afstand tussen Vosselaar en Mol ook weer niet. Toch zeker niet voor de kilometervreters zoals wij en onze baas.

Let op beste blog lezers, hier ga je nog meer van horen !

Bas

Op en af

het dak vandaag, dat was wat het baasje vandaag gedaan heeft tot hij definitief moest gaan lopen voor de regen. Hijzelf zegt op zijn Turnawts “’t was geen venaans” telkens al dat elektrisch gerei afdekken of binnen zeulen. Meer werk hiermee dan effectief aan het dak werken. ’t Baasje was al laat begonnen om af te wachten of de Franse hemel hem gunstig wou zijn en toen er een straaltje zon te zien was is ‘m “er in gevlogen”

Ook onze wandeling is tot nu toe in ’t water gevallen, letterlijk nu. We gaan nog wel zegt ’t baasje maar nu moeten we nog wat geduld oefenen. Moeilijk hoor voor zo’n twee brokken energie.

Ons Belle wacht nog een verrassing na de wandeling. Na gisterenavond nog langs de badkuip gepasseerd te zijn, bleef zij stinken, boven de geur van de anti-vlooienzeep uit.

De directie hier ten huize kon er geen touw aan vastknopen. Alle schoenen werden gecontroleerd op eventuele str.ntsporen maar niks werd gevonden. Van morgen is het baasje er achter gekomen waar de geur vandaan kwam. Zelfs in de binnenkant van haar oren hing de smurrie. Het ergste is verwijderd maar ze blijft stinken, dus…. terug ,voor de tweede maal in twee dagen het bad in.

Voor een mooi teefje met een blinkende vacht heeft ze wel geen fraaie bijnaam gekregen, “vuil stinkwijf” en zelfs dat lelijk woord is op dit moment geenszins overdreven. Wij zitten met dit regenweer wel met de ramen en deuren open om de geur buiten te krijgen. De Fransen en Engelsen die hier langskomen bekijken de baasjes met de grootste verwondering en we zien ze denken “aan die Belgen moet toch echt iets mankeren”

Bas