Oproep...?

Blond en bruin….

Twee bowlingteams, de ene allemaal blondjes en de andere brunettes, charteren samen een dubbeldekkerbus om mee te doen aan een toernooi. 

Het team van de brunettes zat in het onderste gedeelte van de bus, de blondjes boven.  Beneden in de bus, bij de brunettes, ging het er heel plezant aan toe.  Zingen, moppen tappen; de ambiance zat er goed in. Tot het één van de brunettes op viel dat het boven bij de blondjes wel héél stil was.  Ze besloot poolshoogte te gaan nemen en ging naar het bovenste gedeelte van de bus.

Wanneer ze boven kwam zag ze alle blondjes heel angstig in de stoelen zitten, allemaal met opengesperde ogen rechtdoor starend, de leuning van de zetel voor hun zo hard vastklampend dat hun knokkels er wit van zagen. 

De brunette vroeg : "Wat is hier allemaal aan de hand.  Bij ons beneden zit de ambiance er goed in...!".  Eén van de blondjes keek verschrikt op, slikte hard en fluisterde :

 "JA, MAAR JULLIE HEBBEN WEL EEN CHAUFFEUR"

Nog niet gezien…

Gisterenavond hebben we nog een wandeling gemaakt door de gemaaide velden, ze hadden het nodig onze roedel want er was geen huis mee te houden, waarschijnlijk omdat ze gisteren een langere tijd moesten binnen blijven wegens de regen.

Op een bepaald moment komen er twee jongens op een fiets, samen met hun herdershond, aan de andere kant van het veld langsgereden. Nu is dat veld tussen ons in toch wel een 2 à 300 meter breed en ook maar voor de helft gemaaid. Plots stormde Belle samen met Heros op dat veld af richting knapen met hond. Hera blijft bij mij en staat er even verbaasd naar te kijken als ikzelf.

Het heeft drie bevelen geduurd en ze waren al een eind in het nog niet gemaaide gedeelte van het graan voor ze stopten en terugkeerden. Ze hadden de geur van de herdershond waarschijnlijk opgevangen want ze hadden een forse wind mee. Het is bij Belle ook zo dat ze nu op het einde van haar loopsheid is en er misschien nog eens snel van wilde profiteren ?

Hoe was die titel van dat liedje uit de 70er jaren weer ? “als het gras (graan) twee kontjes hoog staat” ? of zoiets in die aard…

Jan

Geluk gehad…

Tot twee uur vannacht zijn de immense machines aan de slag geweest op de velden om het graan binnen te halen. Al een geluk dat ze hebben doorgewerkt want vanmorgen om zes uur is eer een korte maar hevige regenbui geweest die deze maal wel meetbaar was.

2 Millimeter regen gaf de pluviometer aan, en dat op een goed kwartier. Het resultaat is dat het nu wel héél stilletjes is hier in het gehucht, en ook de lucht is van de zuiverste die je kan hebben. Alle stof ligt vast en de ook de lucht is van alle stof gezuiverd.

En de boeren… die hebben het allergrootste deel van de oogst binnen, aan topkwaliteit want het vochtgehalte in het graan moet wel heel laag zijn na die lange droge periode.

En zo heeft in feite iedereen geluk gehad, wij… omdat er toch regen is gekomen voor de tuin, de landbouwers omdat ze door hard en laat te werken een prachtoogst hebben verkregen, en allen samen omdat de grootste warmte achter de rug is en alles is opgefrist.

Belle

Baguette, flute, eerste stadium…

Buurman Serge heeft zijn groot materiaal van stal gehaald. Het is de hoogste tijd om het graan, hier gerst, binnen te halen. De tarwe heeft hij twee weken geleden al geoogst, daar stond ook niet zo veel van als van de gerst.

Wij stonden aan het einde van de tuin en hoorden de immense machines en tractoren bezig op het veld waar wij dagelijks langskomen bij onze wandeling. De machines zelf zagen we niet, er ligt nog een verwaarloosde boomgaard tussen, maar de stofwolk die de dorsmachine achteraan uitbraakt vloog haast tot in Villiers le Roux, het volgende dorp.

Het baasje riskeert het niet van dan met ons te gaan wandelen, toch zeker niet loslopend. Als we onder zo’n machine terecht komen zal er niet veel meer te begraven zijn zegt het baasje. Een rode vlek in de aanhangwagen van de tractor zal dan het enige aandenken zijn.

Nu moeten we het de volgende dagen goed in ’t oog houden dat er geen slangetjes uit de velden komen. De vorige jaren was het telkens zo dat er af een toe een mini-mini  Boa Constrictor over de weg kroop.

Toen onze Parijse buurvrouw eens vertelde dat ze “un serpent” in de tuin had gezien, vroeg het baasje aan haar dat het een vrouwelijk of mannelijk serpent was geweest, vroeg zij waarom het baasje dat vroeg. Toen het baasje vertelde, “omdat er meer vrouwelijke dan mannelijke serpenten waren” heeft ze een week niet tegen het baasje gepraat…

Ondertussen rijdt de zoon van Serge met de trekker naar de coöperatieve zijn volgende lading toekomstige broden wegbrengen.

Belle

Nog Drenten op vakantie…

Ook “onze” Harko heeft de schrijfmicrobe goed te pakken. Vanuit  Oostkamp krijgen we een mail waarin Harko zijn belevenissen in Normandië met baasjes Karine en Ronny beschrijft.

Ook fotografie heeft weinig geheimen voor slimme Harko, daarvan zijn er bewijzen à volonté bijgevoegd bij het reisverslag. Uiteraard heeft Harko dit alles doorgestuurd om jullie te laten meegenieten van de fijne vakantiedagen aan de Normandische kust.

Hier komen de “waterfoto’s” later nog andere…

Met dank aan Harko , Karine en Ronny

Onder hondjes

Twee teefjes staan te praten op de hoek van de straat.

Zegt de een tegen de andere: ga rap zitten, die met zijne koude neus komt er aan ...!

Krieken en Rosabelle

Het eerste groeit aan een boom en het tweede onder de grond, het ene is fruit en het andere groente. Het enige dat ze hier bij ons gemeen hebben is dat ze op dezelfde dag “geoogst” worden.

Even verduidelijken, Rosabelle is het ras van de aardappelen die op dit moment klaar zijn om te rooien, zo heet dat, want plukken zou nogal raar zijn.

Net als de kersen en krieken is ook bij de aardappelen het seizoen voorbeeldig, zeker wat de hoeveelheid en de grootte van de “rooi patatten” betreft. Het is al het tweede jaar dat het baasje deze soort aardappelen plant, ze zijn dan ook bijzonder geschikt om lange tijd te bewaren en zijn nog erg smakelijk daarbovenop.

Vroeger bij het baasje thuis, noemden ze die aardappelen “varkenspatatten” en veel mensen wilden ze dan ook niet meer. Ze zijn dan in België nog wel te vinden maar dan moet je soms toch met een vergrootglas de winkels aflopen. Hier bij ons heb je geen vergrootglas nodig maar een riek om ze te oogsten.

Straks na het inkopen doen gaan we verder, voor de grote warmte aardappelen uitdoen en midden van de dag krieken oogsten in de schaduw van de boom, zeg nu nog dat het hier niet allemaal netjes geregeld is  !

Belle

Eerste druppels…

Met veel plezier daarjuist heeft het baasje de eerste regendruppels door zijn gekortwiekt kapsel voelen vallen. Hij stond toen op de ladder en was bezig aan zijn tweede emmer krieken plukken.

Er is zo weinig gevallen dat er zelfs geen enkel nat blad in de boom te ontdekken viel. Tijdens de wandeling daarjuist zijn er wel serieuze dikke wolken aan de einder verschenen, voorlopig blijft het droog en is de temperatuur terug naar aangename temperatuur gedaald.

Ook drinken wij met volle  teugen wanneer het baasje ons fris water geeft, Dat doet ‘m zo driemaal daags want als hij de emmer onder de boom zet dan vallen er teveel insecten in en anders staat hij in de zon op te warmen. En na zo weer eens door de velden te hebben gecrosst, dan lust je wel een slok fris…

’t Vrouwtje komt dan weer melden dat ze 3 liter sap heeft van de eerste emmer kriekjes, dat geeft weer van de lekkerste confituur die hier ten huize “gebrouwen” wordt.

Ons baasje kijkt steeds naar boven waar nu toch wel wat wolken komen aandrijven, hopelijk valt er vannacht genoeg regen om de Charente eens op te frissen en hopelijk gaat het daarbij niet te hard knallen en bliksemen.

Belle

Ontwaken in Ferret…

De nacht was aangenaam, lekker fris, ook mede door het huis dat afgesloten is geweest en ook fris aanvoelde. Goed geslapen, beter dan in het broeierige Vosselaar de afgelopen week.

De zon staat al stralend aan de hemel het beloofd een mooie dag te worden, hier en daar is een klein wolkje te zien. Het is zo goed als windstil.

Van de regen die Franca  deze week meldde en die zou gevallen zijn in de Charente is niets te merken. De pluviometer bevat niets dan een dood insect op de bodem. Overbuur Mick kans ons melden dat er iets water is gevallen de vorige week maar dat het meer op mist dan op regen leek!

Een eerste tocht door de tuin zegt ons dat er flink wat werk voor de boeg staat. Fruit als krieken laat niet langer op zich wachten en de aardappelen, de rode, dienen gerooid te worden. Dat gaat voor en na het warmste van de dag gebeuren zegt het baasje.

Ondertussen heeft Hera haar eerste “zotte bui” al achter de rug, en kunnen wij en de baasjes al terug in de tuin komen zonder uitbundig begroet/aangevallen te worden door onze kleinste. Dat is elke morgen hetzelfde ritueel maar als het haar echt zint, of ze heeft er zin in, dan is ze over enthousiast, en weet ze met zichzelf geen raad van zottigheid.

Het is weer goed de ogen te kunnen opentrekken in de Charente en dit voor de volgende twee maanden !

Belle

Zo simpel is dat !

Ready to start…

De auto is zo goed als klaar, de aanhanger is geladen, enkel de computer moet er nog bij en de hondjes (wij dus) moeten ons gareel nog aankrijgen en een tripje naar ’t bos maken om de laatste overtolligheden uit ons lijf te persen en dan kunnen we “bollen” zegt het baasje.

Het baasje moet enkel nog eens een blik over de tuin werpen en er wat graszaad over strooien, dan hebben we in september terug een mooi grasveldje zegt het baasje… we zullen wel zien wat er van komt, en dat is het voornaamste denken wij dan. We zijn benieuwd als we terug een “graafaanval” krijgen hoe lang het gaat duren, dat mooie grasveldje…

Volgend bericht vanuit de Charente, waarschijnlijk deze avond al !

Belle & co

Morgen...

Morgenvroeg vliegen we erin zegt het baasje.Al een ganse dag is ‘m rond de aanhanger bezig. De meest vreemde zaken worden daarop gestouwd. Iets groot ovaal, grijs met beugels aan om ergens tegenaan te schroeven. Lijkt wel een schotelantenne, en dat is het dan ook maar deze keer niet voor de TV van ’t vrouwtje maar om monsieur Wanadoo met zijn klikken en klakken buiten te bonjouren, voor ’t internet dus !

Dat zal dan weer werk op de ladder worden zoals de vorige weken in de Charente maar toen was om te eten met de kersenoogst.

De aanhanger is al afgedekt daar zal dus niet veel meer bij op moeten morgen, enkel onze benches, die hebben we vannacht nog nodig.

Ondertussen is het hier in de Kempen nog altijd wachten op de eerste verfrissende regendruppel. Het baasje is al van vijf uur in blijde verwachting en zijn nekspieren zullen al wel pijn doen van het naar boven kijken. Maar voorlopig niks dan vliegen en muggen in de lucht. De regen zal voor de achterblijvers zijn denken wij zo…

Belle

Veel kans

Als de man een beetje doof is,

En de vrouw een beetje blind is,

Dan is de kans groot dat het

Besluitloos…

Vertrekken we vandaag ?  Is het niet te warm voor 800 km met ons op de achterbank ? Allemaal vragen die het hoofdbestuur zich hier stellen. Ondertussen schuift iedereen hier rond in huis, op zoek naar het meest koele plaatsje, maar dat zal niet alleen bij ons zo zijn menen wij, terwijl we nog maar eens opschuiven.

Beter gaat het er waarschijnlijk niet op worden zegt ons baasje. Als de vakantie uittocht eens goed op gang komt dan staan we ook stil te staan in de file. En dan mocht men destijds in Duitsland achteraan op de vrachtwagens een sticker hangen met de tekst “Fur Gott und die Stau sind allen gleich” toch is dat maar een magere troost als je één van de velen in de rij bent.

Vanaf morgen zullen daar waarschijnlijk nog een pak caravanrijders bij komen en daar heeft het baasje het op zijn minst gezegd niet zo voor. Die rijden steeds te traag “in zijne pad” zoals ‘m het zelf zegt, en die kijken nooit in hun spiegels voegt ‘m daar dan gewoonlijk nog aan toe, vergezeld van enkele minder fraaie bijvoeglijke naamwoorden…

We zien wel wat er van komt, je komt het trouwens zelf als eerste hier te weten…

Belle

Graafwerken Belle & co samenwerkende vennootschap…

Ondanks de heersende temperaturen hebben we ons met al wat we hebbenop het pijpengraven/verbreden gestort.

Die konijnen in die pijp hebben allicht met klapperende konijnentanden zitten beven voor al dat geweld dat er aan de twee ingangen van de konijnenwoning gaande was.

We hebben gelijk de kleine Indi in het graven ingewijd, zoals de foto’s laten zien heeft hij er zich hevig tussenin gewrongen om ook zijn duit in het zakje te doen.

Voor de rest laten we de foto’s voor zichzelf spreken…

Belle

Geen of nauwelijks nieuws…

Wegens zo goed als geen activiteit op hondengebied is er ook nauwelijks iets te beleven. Voor het baasje de moment om op zijn duim te beginnen zuigen, om er toch maar iets uit te zuigen.

Belle heeft haar zoon daarjuist eens een goei wasbeurt gegeven en hem van kop tot teen afgelikt. Is het nu zo’n vuilaard of was het tegen het vuil dat nog moest komen, Heros heeft er in elk geval deugd van gehad.

Eens een uitstapje tot het einde van de (Belgische) tuin is zowat het maximum dat er vandaag gelopen is. We hebben nog wel een boswandeling voor de boeg, die ook wel aan een lager tempo zal verlopen. We zien wel wat we er van maken.

Belle