Krieken en Rosabelle....

Eerste druppels…

Met veel plezier daarjuist heeft het baasje de eerste regendruppels door zijn gekortwiekt kapsel voelen vallen. Hij stond toen op de ladder en was bezig aan zijn tweede emmer krieken plukken.

Er is zo weinig gevallen dat er zelfs geen enkel nat blad in de boom te ontdekken viel. Tijdens de wandeling daarjuist zijn er wel serieuze dikke wolken aan de einder verschenen, voorlopig blijft het droog en is de temperatuur terug naar aangename temperatuur gedaald.

Ook drinken wij met volle  teugen wanneer het baasje ons fris water geeft, Dat doet ‘m zo driemaal daags want als hij de emmer onder de boom zet dan vallen er teveel insecten in en anders staat hij in de zon op te warmen. En na zo weer eens door de velden te hebben gecrosst, dan lust je wel een slok fris…

’t Vrouwtje komt dan weer melden dat ze 3 liter sap heeft van de eerste emmer kriekjes, dat geeft weer van de lekkerste confituur die hier ten huize “gebrouwen” wordt.

Ons baasje kijkt steeds naar boven waar nu toch wel wat wolken komen aandrijven, hopelijk valt er vannacht genoeg regen om de Charente eens op te frissen en hopelijk gaat het daarbij niet te hard knallen en bliksemen.

Belle

Ontwaken in Ferret…

De nacht was aangenaam, lekker fris, ook mede door het huis dat afgesloten is geweest en ook fris aanvoelde. Goed geslapen, beter dan in het broeierige Vosselaar de afgelopen week.

De zon staat al stralend aan de hemel het beloofd een mooie dag te worden, hier en daar is een klein wolkje te zien. Het is zo goed als windstil.

Van de regen die Franca  deze week meldde en die zou gevallen zijn in de Charente is niets te merken. De pluviometer bevat niets dan een dood insect op de bodem. Overbuur Mick kans ons melden dat er iets water is gevallen de vorige week maar dat het meer op mist dan op regen leek!

Een eerste tocht door de tuin zegt ons dat er flink wat werk voor de boeg staat. Fruit als krieken laat niet langer op zich wachten en de aardappelen, de rode, dienen gerooid te worden. Dat gaat voor en na het warmste van de dag gebeuren zegt het baasje.

Ondertussen heeft Hera haar eerste “zotte bui” al achter de rug, en kunnen wij en de baasjes al terug in de tuin komen zonder uitbundig begroet/aangevallen te worden door onze kleinste. Dat is elke morgen hetzelfde ritueel maar als het haar echt zint, of ze heeft er zin in, dan is ze over enthousiast, en weet ze met zichzelf geen raad van zottigheid.

Het is weer goed de ogen te kunnen opentrekken in de Charente en dit voor de volgende twee maanden !

Belle

Zo simpel is dat !

Ready to start…

De auto is zo goed als klaar, de aanhanger is geladen, enkel de computer moet er nog bij en de hondjes (wij dus) moeten ons gareel nog aankrijgen en een tripje naar ’t bos maken om de laatste overtolligheden uit ons lijf te persen en dan kunnen we “bollen” zegt het baasje.

Het baasje moet enkel nog eens een blik over de tuin werpen en er wat graszaad over strooien, dan hebben we in september terug een mooi grasveldje zegt het baasje… we zullen wel zien wat er van komt, en dat is het voornaamste denken wij dan. We zijn benieuwd als we terug een “graafaanval” krijgen hoe lang het gaat duren, dat mooie grasveldje…

Volgend bericht vanuit de Charente, waarschijnlijk deze avond al !

Belle & co

Morgen...

Morgenvroeg vliegen we erin zegt het baasje.Al een ganse dag is ‘m rond de aanhanger bezig. De meest vreemde zaken worden daarop gestouwd. Iets groot ovaal, grijs met beugels aan om ergens tegenaan te schroeven. Lijkt wel een schotelantenne, en dat is het dan ook maar deze keer niet voor de TV van ’t vrouwtje maar om monsieur Wanadoo met zijn klikken en klakken buiten te bonjouren, voor ’t internet dus !

Dat zal dan weer werk op de ladder worden zoals de vorige weken in de Charente maar toen was om te eten met de kersenoogst.

De aanhanger is al afgedekt daar zal dus niet veel meer bij op moeten morgen, enkel onze benches, die hebben we vannacht nog nodig.

Ondertussen is het hier in de Kempen nog altijd wachten op de eerste verfrissende regendruppel. Het baasje is al van vijf uur in blijde verwachting en zijn nekspieren zullen al wel pijn doen van het naar boven kijken. Maar voorlopig niks dan vliegen en muggen in de lucht. De regen zal voor de achterblijvers zijn denken wij zo…

Belle

Veel kans

Als de man een beetje doof is,

En de vrouw een beetje blind is,

Dan is de kans groot dat het

Besluitloos…

Vertrekken we vandaag ?  Is het niet te warm voor 800 km met ons op de achterbank ? Allemaal vragen die het hoofdbestuur zich hier stellen. Ondertussen schuift iedereen hier rond in huis, op zoek naar het meest koele plaatsje, maar dat zal niet alleen bij ons zo zijn menen wij, terwijl we nog maar eens opschuiven.

Beter gaat het er waarschijnlijk niet op worden zegt ons baasje. Als de vakantie uittocht eens goed op gang komt dan staan we ook stil te staan in de file. En dan mocht men destijds in Duitsland achteraan op de vrachtwagens een sticker hangen met de tekst “Fur Gott und die Stau sind allen gleich” toch is dat maar een magere troost als je één van de velen in de rij bent.

Vanaf morgen zullen daar waarschijnlijk nog een pak caravanrijders bij komen en daar heeft het baasje het op zijn minst gezegd niet zo voor. Die rijden steeds te traag “in zijne pad” zoals ‘m het zelf zegt, en die kijken nooit in hun spiegels voegt ‘m daar dan gewoonlijk nog aan toe, vergezeld van enkele minder fraaie bijvoeglijke naamwoorden…

We zien wel wat er van komt, je komt het trouwens zelf als eerste hier te weten…

Belle

Graafwerken Belle & co samenwerkende vennootschap…

Ondanks de heersende temperaturen hebben we ons met al wat we hebbenop het pijpengraven/verbreden gestort.

Die konijnen in die pijp hebben allicht met klapperende konijnentanden zitten beven voor al dat geweld dat er aan de twee ingangen van de konijnenwoning gaande was.

We hebben gelijk de kleine Indi in het graven ingewijd, zoals de foto’s laten zien heeft hij er zich hevig tussenin gewrongen om ook zijn duit in het zakje te doen.

Voor de rest laten we de foto’s voor zichzelf spreken…

Belle

Geen of nauwelijks nieuws…

Wegens zo goed als geen activiteit op hondengebied is er ook nauwelijks iets te beleven. Voor het baasje de moment om op zijn duim te beginnen zuigen, om er toch maar iets uit te zuigen.

Belle heeft haar zoon daarjuist eens een goei wasbeurt gegeven en hem van kop tot teen afgelikt. Is het nu zo’n vuilaard of was het tegen het vuil dat nog moest komen, Heros heeft er in elk geval deugd van gehad.

Eens een uitstapje tot het einde van de (Belgische) tuin is zowat het maximum dat er vandaag gelopen is. We hebben nog wel een boswandeling voor de boeg, die ook wel aan een lager tempo zal verlopen. We zien wel wat we er van maken.

Belle

Nieuws…

Van het Drentenverenigingsleven… Want het nieuwe “Drentenblaadje” is onderweg naar de leden. Ons baasje kon het al inkijken want het is hier stillekes in de computerpostbus gevallen. Zonder veel tamtam maar boordevol prettige nieuwtjes en weetjes.

Hier enkele data die je in je hoofd moet prenten of met een dikke stift op de almanak moet aanduiden:

Op 2 augustus zijn er jachthondenproeven te Arendonk

29 augustus aanduiden en dik onderstrepen want dan moet je met je Drent aanwezig zijn op de clubmatch van de Belgische Drentenvereniging.

Op 8 november de jaarlijkse herfstwandeling op het strand met vertrek te Blankenberge, zij die ooit hebben meegewandeld ga je er beslist terug ontmoeten.

Dus Drentenvrienden “SORREG DAT JE D’ER BIJ BENT”

Verdomme…

Elke dag denkt het baasje, vandaag doe ik dit en dat, en dan zijn we klaar om hier in Vosselaar de voordeur achter ons dicht te trekken, en de kar richting Frankrijk te zetten.

En telkens komt er iets tussen of krijgt ‘m door pech zaken niet in orde. Zo onder andere die autotransporter aanhanger. Twee weken geleden een rode kaart op de keuring omdat de tweede as te veel links/rechts verschil in remkracht vertoonde, nooit iets van gemerkt bij het remmen en hij voelt het nochtans nogal snel als er iets niet 100 % is. Maar soit, hij heeft het zelf kunnen zien op de keuring. En dan gaan we dat herstellen, nieuwe kabels liggen er altijd op voorraad want het is een gekend probleem die kabels.

Bij het demonteren blijkt dat enkel deze as van een ander fabrikaat is, dus ook andere kabels… En zo gaat dat maar door, gisteren die kabels , vandaag verplichtingen op school die uitlopen en wat geeft het morgen weer ?

’t Baasje is aan ’t zagen, maar dat zal wel aan dat aanhoudend warm weer liggen denken wij, we zullen hem maar stillekes laten doen…

Belle

Nat…

Deze avond mochten we toch een “stapke in de wereld zetten” het baasje was wel gans de dag op ronde geweest om allerlei zaken nog in orde te brengen vooraleer we terug naar de Charente trekken.

De wandeling ging vandaag niet naar “ons” bos maar richting snelweg en Texaco parking op de E 34. Daar mogen we niet los lopen wegens te druk en als we achter een konijn of eend aan gaan zouden we wel eens boel kunnen maken op de snelweg. Aangelijnde wandeling dus.

Maar onderweg is daar toch een vennetje, ik ken dat daar goed want met Bas gingen wij daar regelmatig zelfs in de winter als we uitgeleden op het ijs. Nu lag er wel geen ijs op want daar is het te warm voor maar verfrissen deed het onbeschrijfelijk.
Heros is volledig kopje ondergegaan, niet dat ‘m niet kan zwemmen maar gewoon om gans te verfrissen. Spijtig dat we aangelijnd moesten blijven want aan de andere kant van het ven zaten nog enkele eenden, en die wilden we nog wel eens “ambeteren”

Belle

Gratis sex…

Een Hollander moet gaan tanken in België en aan het benzinestation staat op een bord aangekondigd “maak kans op gratis sex bij een volle tank”

De Hollander tankt vol en gaat naar de kassa om te betalen en zijn kans op gratis sex.

De uitbater van het station vraagt de Hollander een cijfer te zeggen van 0 tot 10.

De Hollander zegt “zeven” waarop de uitbater zegt” spijtig… dicht erbij, het was acht .”

Twee weken later passeert Kees weer en is nu vergezeld van een collega wanneer hij terug gaat tanken.

Bij het betalen hetzelfde scenario als twee weken tevoren, de Hollander zegt het cijfer twee en de uitbater weer hetzelfde “spijtig , dichtbij…het was drie”

Als hij terug bij zijn collega in de auto komt vertelt hij dat hij er weer dichtbij was.

Zijn collega zegt hem “ik denk dat die Belg jou bedriegt en dat er helemaal geen gratis sex te winnen is…”

“Maar neen” zegt Kees terug, “mijn vrouw is hier al twee maal komen tanken en die heeft elke keer gewonnen !”

Uitgenodigd…

Omdat er in het bos waar Indi dagelijks zijn wandeling pleegt te doen veel muggen, dazen ,en ander steek ongedierte vliegt, heeft ons baasje Indi en zijn baasjes in “ons” bos uitgenodigd. Het is ongebruikelijk in de bossen maar bij ons in ’t bos hebben wij nooit last van enig ongedierte, zelfs amper een teek is er te vinden.

Zo zijn we vanavond weer gaan wandelen met vier honden, drie “vrije” en ik nog steeds aangelijnd zegt de veiligheids adviseur in ’t baasje.

Zoals vorige vrijdag toen we in het bos van Indi waren gaan wandelen dachten we dat klein boxerke het niet al lopend zou halen. Wij met onze zeven en een halve maand zijn eenstuk groter en hebben uiteraard meer uithouding dan die bijna vier maanden oude pup.

Het was weer eens iets anders zo met een ander hondje gaan wandelen maar ’t is wel voor herhaling vatbaar zeggen de baasjes en wie zijn wij dat we zoiets zouden tegenspreken.

Belle

Als dieren dromen…

Als dieren dromen, dan dromen ze waarschijnlijk zo als op onderstaande voorbeelden.

Moeilijk…

Soms doen ze echt moeilijk, vooral als ze denken dat ze zich moeten gaan vervelen… Speelgoed zat, met hopen, in allerlei vormen en grootten en toch gaan ze dan aan het vernielen.

Heros is daar een krak in als het zijn bench betreft, Hera als het in de tuin te doen is. Heros krijgt de eerst volgende periode geen nieuw kussen meer in zijn bench, kwestie van , waar moet ’t baasje met de rommel blijven die hij maakt en ook nog om reden dat het baasjes’ pensioen niet dat van een minister of politieker is.

Heros heeft van alle speelgoedjes in en rond zijn bench maar daar kijkt hij niet naar, dat nieuwe kussen is het object dat er aan moet en niets kan ‘m van dat gedacht brengen blijkbaar.

Hera is dan weer de schatgraafster, volgens haar heeft Johnny Depp en zijn piraten van de Caraïben ook nog bij ons in de tuin hun goud en schatten begraven, en Hera voelt zich geroepen om daar “schoon schip” mee te maken. In La Magdeleine, waar men zelfs met mechanische hulpmiddelen amper in de stenige grond geraakt heeft ze het graafwerk gestaakt, wegens niet te doen met vier Drentenpoten.

Daar heeft ze dan haar zinnen weer gezet op stenen allerlei, pierre’s, brique’s, tuiles etc… (stenen, bakstenen, pannen) Daar ligt ze dan zo op te kauwen dat het gekras van tanden op steen door merg en been gaat.

En dan brengt het baasje nog maar eens een speelgoedje mee uit de petshop waar ze amper naar kijken of in de vernieling trekken , sleuren, bijten. Terwijl ze veel meer belangstelling voor dat blok hout of steen hebben…

Moeilijke en rare mannekes die Drenten zou Obelix dan zeggen…

Belle

Te warm…

Ik trek niet aan de lijn waar ik nog aan moet lopen zolang ik loops ben, en de pups die crossen nog enkel de eerste vijf minuten van de wandeling. Dan is “hun pijp uit” en blijven ze rustig bij de baasjes en mij lopen.

Te warm, te plakkend weer, om serieuze inspanningen te doen. Belle heeft na de wandeling zo veel en bruusk koud water gedronken dat alles ‘met interest’ is terug gekomen.

Straks moeten we weer in opdracht het huis bewaken want dan moeten de baasjes weeral even weg vertellen ze ons. Het zal een verademing zijn dat ik weer samen met de pup’s kan blijven. Dat loops zijn begint serieus mijn k…n (iets dat alleen reutjes hebben) uit te hangen. Het baasje laat mij wel samen met onze Heros maar alleen als hij erbij is. Als het hoofdbestuur geen toezicht kan uitoefenen staat er letterlijk een barrière tussen mij en Heros.

Al verdenk ik mijn zoon er van dat hij het ook te warm vindt om rare toeren uit te halen met zijn moeder…
Belle

Laat op…

Het was laat vannacht of vroeg, zoals je zelf wil of bekijkt. Onze baasjes waren nog maar eens op stap om…jawel, te feesten.

Ze waren al vroeg op stap en wij wisten dat het even kon duren voor ze terug waren omdat we niet mochten binnenblijven.

Voor de veiligheid was Heros al weggebracht naar baasjes’ broer want het baasje betrouwt het niet meer met een loopse moeder en een zoon die nog van alles kan en moet ontdekken in zijn pubertijd.

Voor Heros was het gisteren de eerste maal weg van moeder en zus. Het gezelschap van kleine Indi maakte natuurlijk veel goed en samen hebben ze geravot tot ze beide als een blok in slaap gevallen zijn volgens “ozze Dré”.

Ondertussen heeft Hera nog eens van de gelegenheid geprofiteerd om de tuin te verbouwen. We moeten haar dringend in september inschrijven voor de studie van eerste- jaars tuinarchitect. Er is trouwens nog veel werk aan voor ze “naar opdracht” kan werken, nu is het nog steeds maar voorbereidend sloopwerk.

Hier ten huize is het op dit moment bij de hondjes zééér rustig, buiten het bewegen van een ooglid valt er niet veel actie te bespeuren, tot het baasje een leiband neemt…en dan is het, zoals hij het noemt “het kot te klein”

Belle