Iets anders!

Nu gaan we er aan werken…

We gaan er aan werken en zorgen dat die flaporen werken zoals ze lang zijn. Goed dus ! Vandaag was het baasje niet al te best, last met de maag wegens een zeer onregelmatig weekend. Nu is dat geleden van vorige eeuw, Bas zou het nog geweten hebben maar de jonge bende is zich van niets bewust .

Als ’t baasje “niet in zijne goeie” is , dan is ‘m gewoonlijk ook niet de best aangename en dat hebben we geweten. Voor het grootste deel was het wel onze eigen schuld maar toch.

Tijdens de wandeling hebben we onze oren alleen maar gebruikt om te laten flapperen, dat leek ons al genoeg. In combinatie met jonge, nog onervaren konijntjes geeft dat voor ons baasje een onverteerbaar cocktail…

Loopt ‘m daar met drie leibanden rond zijn  nek en is er in geen uren een hond te zien wegens “op jacht”. Stom zicht zegt het baasje dan van zichzelf. Dan heeft ‘m ook de Drentjes van Patrick zien lopen zaterdag met de clubmatch en dan is ‘m een beetje jaloers op Patrick en zijn Drentjes. Voor ons zijn  die honden van Patrick “stielbedervers” voor de “vrije Drenten” zoals wij. Maar aan die vrijheid gaat een einde komen temeer omdat Hera gisteren haast een dame met de fiets heeft laten vallen omdat ze niet luisterde naar het baasje.

Vanaf morgen is er terug training met de lange lijn zegt ons baasje, dat is die oranje leiband van een meter of acht die dan achter ons aansleept. Als we dan geen aandacht aan het baasje geven of trekken dan draait het baasje om in de tegenovergestelde richting. Voor ons is dat niet prettig, maar als we het goed doen en dicht bij het baasje volgen dan is er ook wat aan verdiend.

Aan ons de vrije keuze zegt het baasje, vanaf morgen tot in de eeuwigheid !

Belle & co

Zijn er nog mensen die aan de dopjes denken ?

de actie blijft duren !

Onze baasjes verzamelen nog steeds de drankflessen dopjes, Zelfs in de Franse Charente en hartje Londen zijn er goede zielen die spontaan zijn gaan deelnemen en ons bevoorraden met dopjes die wij dan hier inleveren !

Doen jullie ook mee ?

Belle & de pups

Dopjesactie t.v.v. Belgisch Centrum voor Geleidehonden

In samenspraak met het Belgisch Centrum voor Geleidehonden te Tongeren, hebben vrijwilligers een actie opgestart om de vereniging op een ludieke manier te helpen.

Dit initiatief bestaat uit de verkoop van ingezamelde plastic dopjes aan een recyclagebedrijf dat er duurzame palletten van maakt.

Alleen plastic dopjes van drankflessen komen hiervoor in aanmerking!

Voor meer inlichtingen en inzamelplaatsen klik je even op onderstaande link:

http://www.dopjesactie.be/nl/index.php

Erik’s zingende Drent…

Gedemonstreerd tijdens de clubmatch afgelopen zaterdag “Tassos Fan de Lauwers-Poel, de zingende Drent” !

Blijkt dat hij op vraag van zijn baasje die dan de maat aangeeft mooi kan zingen. Aanleiding is dat het baasje ook zingt in een koor maar blijkbaar is het koor niet erg succesvol wegens de weinig aanwezige kwaliteit. Reden dus voor Erik om zijn Tassos mee in te zetten om het koor naar een hoger peil op te krikken.

Nu blijkt dat wanneer ons baasje in de auto meezingt met de radio of een CD ook Hera mee invalt in het éénmanskoor. Het is dan wel een gehuil als een bronstige wolf maar ook Tassos zal ook niet vanaf de eerste dag de ster van het koor geweest zijn.

Hera’s lievelingslied waar ze altijd met meehuilt is “goodnight Irene” een liedje uit de fifties dat het baasje op één van zijn CD’s heeft staan.

We wensen Tassos nog een geweldige zangcarrière toe samen met zijn baasje en eens dat ‘m op de affiche van de opera van Gent of Antwerpen staat zijn wij de eersten om van op de eerste rij te gaan aanmoedigen.

Eerst nog even aan ’t  baasje vragen hoe je dat doet, “applaudisseren” want Drentenpoten staan nu niet bepaald in zo’n positie om een oorverdovend applaus te produceren.

Belle & co

Onze “kleintjes” op de clubmatch…

Ze hebben het voortreffelijk gedaan mijn “kleintjes”, waarvoor een welgemeende proficiat aan Carine, Hilde en Jean-Pierre die hun “kleintjes” op een voortreffelijke wijze hebben “geshowd”.

Carine behaalde met haar Harko de eerste plaats bij de jeugd reu’s, Hilde met Hercule stond naast haar op het “schavotje” op plaats twee.

Jean-Pierre met Hadise viel ook in de prijzen met plaats drie bij de jeugd teven. En er waren heel wat concurrenten in beide categories.

Volgend jaar hebben er dan ook nog de nestkeuring bovenop. Dan zal ook onze afwezige Harrhy de roedel komen vervoegen.

We kijken er al naar uit…

Belle

En de winnaar is….

Als eindoverwinnaar van de Drenten clubmatch 2009 is Barry uit de bus gekomen. Barry is de vijfjarige reu van Heidi Delacroix uit Oostende.

Barry is de roepnaam maar “volgens zijn papieren” is hij geboren als  Jabari Rista van ’t Perjansveld. Logisch dus dat zijn roepnaam de ingekorte versie is van zijn officiële.

Zelden hebben wij iemand gezien die gelukkiger was met de uitslag als Heidi. Als één hond zijn baasje gelukkig gemaakt heeft is het wel Barry geweest gisteren. Het was al laat voor de winnaar bekend geraakte, mede door het groot aantal deelnemers, deels door de ernst van de wel uitzonderlijk bekwame keurmeester.

De keurmeester, dhr J.(Jos) M.J. van Soest uit Nederlands Limburg is een artikel op zich waard. Zelden iemand gezien die een Drent op zijn wijze keurde en elke deelnemer een echt goed gevoel gaf, dit zowel bij een winnaar als bij iemand die er niets van bakte.

Dit jaar blijft de wisselbeker dus in België, na een jaar in Nederland te hebben doorgebracht .

Als we zo de deelnemerslijst eens overlopen ie er nog een mooie toekomst weg gelegd voor de Belgische Drenten. Er waren ook veel “veelbelovende” puppies en jeugd hondjes  komen opdagen. Er zijn nog veel interessante clubmatchen in ’t verschiet…

Belle & co

Wat een fijne dag…

Zowel voor Drent als Drentenbaasjes, Een uitgesproken mooie dag wat het weer betreft, het bestuur van de Drentenvereniging die een pluim op zijn hoed mag steken voor de organisatie, en de deelnemers voor hun opvallende fairplay.

En de resultaten van de Heurnese jury zijn: Hera, twelf points , douze points, zo zou het klinken in het Eurovisie songfestival. Bij de Drenten vereniging  staat er op het getuigschrift “uitmuntend” en onderaan het keurdersverslag “presentatie verbeteren”, dat laatste is dan voor de baas bedoelt. Beter trainen voor de ring baas !

Nog een resultaat: Belle “zeer goed” en als laatste zin op het verslag “goed karakter en gedrag” en laat ons baasje daar nu apetrots op zijn op die laatste zin, wie zou het niet zijn ! Dan mogen de anderen nog stapels prijzen halen, dat “goed karakter” wisten we al maar als een keurder dat op zulke korte tijd merkt dan moet het toch wel heel goed zijn!

En dan onze “lobbes” Heros altijd in voor kuren die hij anders nooit doet, de weinige malen dat het baasje met de pups iets ringtraining heeft gedaan kwam hij steeds als rustigste en volgzaamste naar voor. Niet vandaag dus, in plaats van zijn gebit te tonen, anders zeer goed, nu niet, nu moet ‘m op zijn rug gaan liggen met zijn piemel omhoog, als wou ‘m zeggen “hier zie je wat een vent ik ben zie” Voor Heros was het baasje het zekerst dat hij een goed resultaat zou halen en het verdict was dus “goed”, niet meer of minder een eerlijke beoordeling. Ook hier als laatste regel “ringdressuur gewenst” dat is dus aan het adres van de baas, ook terecht, al zegt ‘m het zelf.

Als alle baasjes even tevreden zijn over hun hond(je)(s) als onze baas dan zijn er in elk geval 62 tevreden eigenaars terug huiswaarts getogen, glunderende baasje met een fiere , trotse Drent op de achterbank….

Morgen uitslag van onze zonen en dochter hier op ‘t blog, zeker kijken daar zitten de puike resultaten pas ! ! !

Belle & co

Bedankt…

We gaan er hard aan werken straks op de clubmatch, zoals iedereen ons succes gewenst heeft zijn we wel verplicht het serieus op te nemen.

De meeste succes wensen heb je al bij de reacties op de berichten kunnen lezen, maar de Gorky van Louis Michielsen heeft zijn baas speciaal aan ’t werk gezet om ons een mail te sturen. Merci Gorky en samen geven we er een serieuze lap op.

“L’ union fait  la force”  hé man…Samen op tegen die  “Je maintiendrai” gasten…

Belle, Hera & Heros,  de (over)moedigen !

Beregoed…

Een man gaat jagen, hij koopt onderaan de berg in een wapenwinkeltje een gewoon jachtgeweer.
Hij trekt de berg op en ziet een beer lopen, hij lost 2 schoten en loopt naar de plaats
waar hij de beer laatst zag maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
'Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op, of ik neem je in je kont '.
De man zou graag nog wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem loeihard.
De man loopt kwaad naar het wapenwinkeltje en koopt een machinegeweer.
Hij trekt weer de berg op,  ziet diezelfde beer lopen, lost ongeveer 30 schoten
en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag,  maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer weer
'Je hebt 2 keuzes ofwel eet ik je hier onmiddellijk op of ik neem je nogmaals in je kont'.
De man zou graag nog altijd wat blijven leven dus hij doet zijn broek af en de beer neemt hem weer loeihard.
De man stormt woedend de berg af en koopt in het wapenwinkeltje een bazooka
Hij loopt weer de berg naar boven. Hij ziet diezelfde beer lopen,
hij blaast de hele berg ondersteboven met zijn bazooka  en loopt naar de plaats waar hij de beer laatst zag,  maar er is niks.
Er wordt op zijn schouder getikt, zegt de beer:
' Zeg nou eens eerlijk,
jij komt hier niet om te jagen hé ?'

Morgen…

Morgen is het de Drentenhoogdag voor 2009 . Het is verzamelen geblazen in Heurne bij Oudenaarde. Voor ons zal het weer plezierig worden met het weerzien van de grote hoop van de familie. Hadise , Harko, Hercule, Zeppos, oma Freya, ze gaan er allemaal zijn op de oefenplein van de jachthondenvereniging van Jac-Orion aan de kabienstraat in Heurne.

Wat Frankske van het weer van de VRT voor ons in petto heeft is niet wat we vorig jaar voor geschoteld kregen. Bloedheet was het toen, ons baasje, is toen de tel kwijtgeraakt bij het pinten tellen, zo warm was het toen. Frankske , of Sabine, geven ons droog maar bewolkt weer van 21 °. Slecht voor “den tap” maar dan weer goed voor hen die een eindje moeten rijden achteraf om thuis te geraken.

Onder hen die nog een flink stuk moeten rijden, en dan hebben we het over meer dan 300 kilometer zijn onze Noorderburen die ook dit jaar weer talrijk vertegenwoordigd zijn. Zelfs vanuit Friesland zijn er deelnemers en die komen zeker niet toe met 600 kilometer heen en terug !

Je ziet er zijn nog Drenteneigenaars die nog wat over hebben voor hun honden.

We wensen de deelnemers in de jeugd- en openklasse een mooie tweede plaats, want hoewel we gaan met de Olympische gedachte in het bazen en Drentenhoofd, gaan wijzelf toch voor de eerste plaats ! Hera en Heros in de jeugdklasse, (we zijn twee weken te oud voor de puppyklasse) en ikzelf in de open klasse, bij de echte zullen we maar zeggen !

Belle

Fabrieksarbeidster ?

Daar staat ze weer, moeder Belle, het slechte voorbeeld voor haar beide pups deze maal. Dat komt er van, om zonder nadenken achter een konijntje aangaan dat dan gezwind onder een fabrieksomheining doorgaat…

En laat die fabriek nu juist een pillenfabriek mét belangrijk onderzoekcentrum zijn, bij Janssen Pharmaceutica hebben ze nog dieren waar proeven mee gedaan worden. Het maakt juist geen indruk op Belle wanneer je haar dat vertelt.

Dat ze op dat moment gescheiden is van haar roedel is voor haar het voornaamste en daar wil ze dan verandering inbrengen.

De vorige keren dat ze dat lapte waren de pups er nog niet en Bas bleef meer bij ons dus was ze alleen weg en stonden we daar minutenlang te roepen op Belle. Nu zagen we het aan de gedragingen van Hera en Heros dat er iets mis was. Ver het enige dat daar kan mis gaan is onder de draad doorgaan en op de parking terecht komen. Zo was het ook vandaag weer gebeurt.

Nu maar opletten dat ze het voorbeeld niet heeft doorgegeven aan Hera en Heros. Voor Heros hebben we geen schrik, die is op dit moment al te groot om er onder door te gaan maar slanke Hera is een ander paar mouwen !

Toevallig waren we deze namiddag in de Zoomart om jachtbelletjes te kopen voor de drie krapullekes maar daar hadden ze de belletjes niet. We zullen dus één van de dagen een specifieke winkel voor producten voor de jacht moten opzoeken.

De baasjes…

Voila !

  
Een man komt doodmoe na zijn dagtaak thuis.
Hij ploft in zijn zetel  en roept naar zijn vrouw, "Snel, een pintje voor het begint" 
Zijn vrouw brengt hem het gevraagde pintje.
Hij drinkt het met volle genot leeg.

Na tien minuten vraagt  hij weer "Snel, nog een pintje voor het begint." 
Zijn vrouw brengt hem het pintje terwijl ze hem wantrouwig bekijkt. 

Telkens weer…

Telkens weer als we terug in België zijn vallen er zaken terug op die we in Frankrijk niet hadden.

Wat telkens terug opvalt is het allom tegenwoordige lawaai. Als je mensen uit je omgeving daarover aanspreekt bekijken die je met zo een blik van “weer zo’n muggezifter die iets negatiefs zoekt”.  Maar je geraakt er zo snel aan gewoon dat je het niet meer merkt hoeveel lawaai er hier rond je heerst.

Het tweede dat opvalt, in de zomer minder dan in de winter, het stinkt hier overal. Uitlaatgassen, industrie, in de winter de schouwen waaruit de geur van verbrand hout (?) want niet iedereen stookt zuiver hout. We hebben dikwijls de indruk dat er veel van wat er bestemd is voor het DIFTAR systeem mee door de schouw verdwijnt.

En het derde dat opvalt is de ruimte. Het begint al bij het binnenrijden, in Frankrijk gaat de poort open en rij je binnen. Hier moeten we al behoorlijk met de aanhangwagen kunnen achteruit rijden om geen brokken te maken. Ook de buren wonen zo dichtbij, alles zit zo op een hoopje op elkaar. De ene ervaart dit als positief, voor een ander geeft dat een gevoel van ingesloten zijn.

We weten het , het zijn luxeproblemen. Uiteindelijk komen we terug om nog eens samen te zijn met familie en vrienden, om zaterdag met de Drentenvrienden de jaarlijkse Drentenhoogdag te beleven. We pikken ondertussen nog eens een BBQ en een verjaardag mee door. Doen onze inkopen van zaken die we ginds niet vinden, vooral voor de honden, assortimenten zoals hier in bvb de Zoomart daar moeten wij ginds al voor naar Angoulême rijden.

Straks gaan we naar het bos, daar zien we de andere vertrouwde rakkers hopelijk weer, kunnen we nog eens in het struikgewas verdwijnen en de baasjes tot wanhoop drijven.

Je merkt het, hier is het ook nog zo slecht niet, ’t is enkel weer een probleem van gewoontes…

Belle & co

Terug in ’t vaderland…

Na een voorbeeldige rit van zeven uur en een half, zijn we terug in Vosselaar aanbeland. Vandaag hadden we echt een zee van plaats achter in de auto, gans de koffer en de opgeklapte achterbank moesten we enkel delen met de tas voor de laptop, al de rest van de bagage zat op de aanhanger.

Op die aanhanger was het dan ook een echt allegaartje. Cognac XO voor de Leo, Mirabellen voor tante Rita, de koekjestante, Appelen voor Stan, de ezel van “ozze Dré” (den Yndhy is niet de enige viervoeter daar ten huize er loopt daar nog wel meer rond). Bokalen gesteriliseerde kersen voor Bojako. Partytenten voor de clubmatch van zaterdag. Nog een emmer tomaten voor eigen gebruik en een doos perziken om uit te delen. Dan mogen we de potten gesteriliseerde tomaten en boontjes niet vergeten en de talloze potten confituur.

Voor het baasje is de eenmaking van Europa een zegen zegt ‘m. Moest dat alles, zoals vroeger aan de grens aangegeven worden, het zou nogal een herrie geven daar in Rekkem!

Zoals altijd hebben we ons weer voorbeeldig gedragen, in Boulogne-Billancourt heeft het baasje ons eens laten blaffen door aan de verkeerslichten te zeggen dat er een mooi hondje naar ons stond te kijken. Toen we eens buiten keken zagen we  zo een op de arm zittend verwaand kijkend stadskakkertje. Daar maakt onze baas ons voor wakker alsof wij voor zo’n mormeltje enige belangstelling hebben, tenzij om het als een dood konijn te apporteren ja…

Ondertussen ligen we samen met het vrouwtje naar Baantjer te kijken met één oog, het andere slaapt al terug…

De Drentenkliek

Te vroeg gejuicht…

Eergisteren was ’t baasje nog zo fier als een gieter omdat we zo goed hadden geluisterd. Dat was gisteren bij zijn thuiskomst weeral gans anders, gans de living lag vol met stuk gescheurd papier uit de papiermand van onder de bureau.

Het baasje was ons vrouwtje gaan wegbrengen naar de kapster (coiffeuse hier in Frankrijk) en omdat hij toch maar een kwartiertje zou wegblijven mochten we bij ons moe (Belle) in de living blijven !

Terwijl ons vrouwtje dus bij de kapster zat, “er was werk en kosten aan" lachte ons baasje, heeft het baasje dan maar op zijn knieën de living rondgekropen om gans die papierrommel terug te verzamelen. Daarbij wilden wij nog heel bereidwillig helpen maar toen is ‘m toch wel eens heel eventjes onvriendelijk geweest ! En da’s zacht uitgedrukt !

Nu is het baasje terug aan ’t werk met onze benches op te plooien. Dadelijk legt hij die dan in de aanhanger en dat betekent dat we deze avond terug op Belgische bodem slapen. We beginnen al aardig op echte kilometervreters te lijken, 3300 kilometer op twee weken tijd, welke Drent doet beter ?  Dat wil ook zeggen dat er drie medaille’s binnen gehaald zijn voor ieder van ons eentje... goud, zilver en brons zijn de onze ….

Belle, Hera en Heros

Uitvinder, of gewoon handig ?

Omdat er dit jaar zo een overvloed aan fruit voorhanden is hebben we nog eens de creativiteit van onze baas aan de lijve kunnen aanschouwen.

Al dagen zit ‘m in momenten dat ‘m “niks te doen heeft” appelen in kleine blokjes te snijden. Die moeten zo klein mogelijk zijn want ze zijn bedoelt om te gisten in een grote ton. Want buiten uitvinder ambieert hij ook nog de job van alchemist en gaat ‘m voor de eerste keer in zijn leven geen wijn drinken maar wijn maken ! ! !

Ieder die ‘m bezig ziet heeft zo een andere gelaatsuitdrukking. Gaande van intens medeleven met ons vrouwtje tot bewonderende schouderklopjes en vragen om uitgenodigd te worden op de eerste proeverij !  Die laatste mensen weten dus echt niet wat zij riskeren hé, zij zijn dus ook al verwittigd dat ze geen geld krijgen wanneer ze zich opgeven als proefkonijn, ’t zijn geen medicijnen die hier worden getest hé.

Nu komt het… om die blokjes snijerij wat in in tijd in te korten heeft ‘m een takkenverhakselaar omgebouwd naar “appelenkleinsnijmachine”.

De handelswijze is zeer beknopt:

-machine buiten zetten

-opvangbak plaatsen

-ellentrik aansluiten en machine aanzetten

-appelen insmijten

-opvangbak controleren op vol zijn

-kleingesneden appelen in de gistton bijvoegen

Simpel hé, en het gisten (fermenteren zeggen de echte) gaat ook al vanzelf, dit lokt bij het baasje de gedachte uit dat zo’n wijnboer toch niet veel te doen heeft als ‘m goed materiaal heeft !

Nu alles in gang gezet is toch nog maar eens een paar hoofdstukken verder lezen in de “wijnmaakboeken” kwestie van niet verrast te zijn door een te snelle gang van zaken.

We houden jullie op de hoogte .

Belle & co

West - Vlaams antwoord

Een West-Vlaamse boer moet voor de rechtbank verschijnen voor verkrachting van zijn meid.  
De rechter vraagt aan de boer: “Heb je haar verleid ?”
 
“Be nien 'k,” zegt de boer, “ze lag goed.”

Wat een beetje training kan doen…

Al een paar dagen hebben wij een baas die wat meer aandacht geeft aan de bevelen die wij “zouden moeten opvolgen” tot voor kort was het inderdaad “zouden moeten”.

Nu, met de clubmatch in zicht moeten wij terug een beetje meer onze oren gebruiken oordeelt het hoofdbestuur unaniem. Nu moeten we eerlijk zijn, de laatste weken hebben we mogen doen wat we wilden als het binnen de bazennormen viel. En met die normen valt het nogal mee vinden wij zelf.

Aan de lijn lopen was wel iets uit een ver verleden (?) maar dat was snel teug opgenomen. Gisteren hebben wij het baasje wel verrast door verder te gaan jagen dan ooit tevoren. Op de eerste foto zie je in de verte een bos, tot daar hebben we gisteren een spoor gevolgd. Vermits de wind tegenstond hebben we toen niet gehoord dat ons baasje ons terug riep.

Vandaag was het luisteren een fluitje van een cent, toen ik aanzette om terug naar de berg mest te rennen ben ik op het eerste bevel van ’t baasje terug gedraaid. Daar was dan een flinke beloning voor voorzien, een trainingsnoepje en een flinke aai over mijn bol, ook Hera en Heros volgeden mijn voorbeeld en deelden in de beloning.

Dan heeft het baasje ons mooi op de weg kunnen houden door een bevel te roepen wanneer we een tuin of veld wilden in lopen. Ook dat hebben we naar beider tevredenheid gedaan, flink van ons hé… en dat alles zonder leiband !

Belle

Een bak Duvel

Een echtpaar winkelt in de plaatselijke Colruyt.

Op een bepaald moment neemt de man een bak Duvel en plaatst die in het winkelkarretje.

 Wat denk je dat je doet ? ", vraagt zijn vrouw.

" 't Is een koopje, vrouw, 22 euro, want den Duvel staat in reclame ", antwoordt hij.

" Zet die bak maar snel terug, we kunnen ons dat echt niet veroorloven, " zegt de vrouw.

Dus hij doet dat en ze vervolgen hun weg tussen de rekken.

Een paar gangpaden verder neemt de vrouw een pot gezichtscrème van 50 euro en zet die in het winkelwagentje.

" Wat denkt ge dat ge doet ? ", vraagt de man.

" Dat is voor de verzorging van mijn gelaat, schat, die crème gaat ervoor zorgen dat ge me beeldschoon zult vinden."

Waarop haar man reageert: "Awel, dat doet nen bak Duvel ook en voor den helft van de prijs ! "