Belofte maakt schuld!

Klein drama…

Good luck Sam… heeft 24 uur geduurd. Nog maar eens een bewijs dat een Drent, zelfs gecastreerd geen doetje is. Nu zal Sam wel een verleden meetorsen waar hij niet veel opvoeding genoten heeft, hijzelf kan er niet aan doen.

Terug naar het asiel… 24 uur een warme mand gekend het is een klein drama ook voor de familie die hem een kans wilden geven is dit een uitermate rottig gevoel. Voelgoede moed aan de opgave beginnen en dan al zo vlug moeten zeggen “het lukt niet”.

’t Baasje had er gisterenavond al een voorgevoel van, anders zou hij nooit geschreven hebben “we wensen je een fantastisch leven bij je nieuwe roedel en beschaam hen niet”

Maar een volwassen Drentenreu die je nog niet kent zet je zo maar niet naar je hand, we hebben er begrip voor. En uitlaten om hem rustig te krijgen… dat doe je niet aan de leiband want een volwassen reu kan wel vijf bazen moe krijgen voor hijzelf gaat liggen.

We gaan dit voorbeeld nog dikwijls laten horen en vertellen aan kandidaat Drentenkopers. Wees er maar zeker van, proberen doen ze, reu of teef, ze willen de baas zijn en testen de baas tot wanhoop toe als de baas ze niet uiterst consequent aanpakt.

Toch weten we dat er ergens een warme mand op Sam staat te wachten, de vraag alleen is WAAR… of is het bij jou, ben jij die consequente Drentenbaas die een uitdaging niet uit de weg gaat  ?

Zo kregen wij vorige week nog een aanvraag voor een Drent van mensen op een appartement. Ons antwoord is dan vrij kort “no way” !

Jan

Week 3-4 januari, de foto’s…

Gisteren hadden we twee foto’s uit het begin van de maand januari.
In de eerste foto van vandaag zien we hoe onze Hercule samen met zijn vader Zeppos de geboorteplaats verlaat.

De tweede foto geeft een beeld van de laatste week van januari, toen we al los mochten lopen in ons bos en kennis konden maken met onder andere Tibo.

De harde waarheid !!!!

In december…

In december is het zo de regel dat men lijstjes opmaakt en overzichtjes pleegt te maken. Zo zagen wij daarstraks op twee al een overzicht van het wielerjaar op de weg. Zoiets brengt het baasje op gedachten om eveneens een overzicht te brengen.

In tegenstelling tot het wielerjaar is het Drentenblogjaar nog niet ten einde. Daarom start ons baasje met een overzicht van pakkende of mooie foto’s uit de maand januari 2009.

Het is de maand “toen wij allen nog samen waren” en van onze allereerste kennismaking met Frankrijk en de eerste  sneeuw.

Belle & co

Nog even wachten…

Drie jaar verschil…

Drie jaar verschil tussen beide foto’s,  de plaats is dezelfde, het baasje is dezelfde, enkel het seizoen verschilt enkele maanden en… het hondje is niet hetzelfde.

De eerste foto dateert van voorjaar 2007, toen waren we op gehoorzaamheidles met Belle. De tweede foto is op dezelfde hondenschool met Hera, Hera traint met ’t vrouwtje en Heros met ’t baasje.

Veel van het toen geleerde is Belle al lang vergeten maar luisteren doet ze behoorlijk. Het trekken aan de lijn, waar we eigenlijk om het af te leren voor gingen is enkel goed geweest binnen de afsluiting van de hondenschool. Eens de poort van het trainingsveld buiten hingen de baasjes terug aan de lijn te bengelen. Bij de test na 10 lessen haalde Belle nochtans een flinke 19/20.

Met Hera en Heros gaat het ook goed en aan het trekken aan de lijn geven de baasjes nu meer aandacht als destijds met Belle. Die jonge Drentjes lopen netjes naast de baasjes zonder trekken… als ze alleen zijn ! Wanneer de baasjes ze alle drie samen mee nemen op wadeling is er geen verschil merkbaar. Dan voelt het baasje zich als Ben Hur die zijn achtspan door het Romeinse Collosseum ment. ’t Vrouwtje begin er nog niet aan van die drie gelijk mee te nemen.

Maar er is beterschap en daar werken we momenteel heel sterk aan, deze week zal het voor Heros voornamelijk het oefenen zijn op “zit en blijf”, Dat moet ‘m vlot kennen tegen woensdag.

‘t Baasje

En gelijk heeft ‘m…

Neen , het gaat niet over onze baas, die en zijn gelijk kennen jullie zo wel stilaan. Het gaat deze maal over onze goeie vriend en Drentenliefhebber “De Louis”.

Sommigen kennen “de Louis” ook, van de strandwandelingen in binnen- en buitenland, als mede organisator van de kaawpollekes- en andere wandelingen. Van de hondenschool of van de jachthondenopleiding.

Maar de meesten kunnen niet vermoeden dat hij de hoofdleverancier van moppen op dit blog is.

Nu kregen wij daarstraks een mail van Louis zonder mop ingesloten… Maar wel met de melding dat onze baas eens moet zorgen dat hij terug wat reklame moet maken voor de Drentsche Patrijshonden, want ze kunnen volgens Louis veel meer dan de keuken vuil maken en kussens stuk trekken.

En daar heeft de Louis nu eens voor meer dan 1000 % gelijk in (die 1000 is géén tipfout) Louis jaagt met zijn Gorky en dat doen ze beiden blijkbaar goed, regelmatig zijn ze samen op stap, moeder Cato blijft dan bij Louis ‘ vrouwtje Agnes. Dat is hetzelfde als in onze roedel, Louis heeft uit een nestje van Cato de Gorky gehouden (opletten, Gorky met een Y, die Gorki met een i, is die van Norbert!).

Louis voegt nog een paar foto’s bij zijn mail om zijn beweringen te staven denken wij. Wat we wel zeker weten is dat twee foto’s uit ons baasje zijn “nief Kodakske” komen. Voor alle duidelijkheid…Louis is de persoon met het oranje hesje, de andere hoofdpersoon is zijn Gorky !

Hier komen ze…

Belle

Sollicitatie bij een notaris.

 Een notaris zoekt een nieuwe medewerker om zijn akten af te stempelen.
 
 Omdat op sommige formulieren wel 10 stempels nodig zijn,
 moet de nieuwe medewerker natuurlijk tot 10 kunnen tellen.
 
 De eerste sollicitant meldt zich, gaat zitten en de notaris
 vraagt of hij tot 10 kan tellen.
 "Ja, natuurlijk," antwoordt de man "10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, 0"
 "Ja goed," zegt de notaris, "maar kun je dat ook vooruit?"
 "Nee," is het antwoord, "Ik heb hiervoor bij de NASA gewerkt en daar telden
 we altijd zo."
 "Niet geschikt! Ik wens u nog een prettige dag verder en stuurt u a.u.b.
 even de volgende naar binnen."
 
 De volgende sollicitant, als hij gevraagd wordt of hij tot 10 kan tellen
 zegt:
 "Jazeker, 1, 3, 5, 7, 9, 10, 8, 6, 4, 2. !"
 "Ja, maar kunt u niet van 1 tot 10 tellen in de normale volgorde?"
 "Nee," zegt de man, "Ik ben postbode geweest en zo heb ik altijd
 geteld als ik de huisnummers naliep."
 "Bedankt en tot ziens, de volgende a.u.b.!"
 
 De notaris weer, "kunt u tot 10 tellen?"
 De derde kandidaat: "Zeker, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10."
 "Dat is geweldig, waar hebt u hiervoor gewerkt?"
 "Nou, bij de gemeente."
 "Bij de gemeente? Daar sta ik van te kijken.

  Zeg eens, niet dat het nodig is maar kunt u ook verder tellen dan 10?"
 "Maar natuurlijk, boer, dame, koning, aas!"

Regen, slijk en verveling…

Dat komt er van als de baasjes zich ’s morgens nog eens omdraaien omdat buiten de regen tegen de vensters slaat. Dan overslapen die baasjes zich en is de kroost beneden i de bench zich aan het vervelen.

Vandaag ben ik het die het binnenwerk van mijn kussen aan een inspectie heb onderworpen. ’t Baasje stond er stomverbaasd naar te kijken want dit kussen is meer dan een jaar oud en tot nu toe was er geen enkele hap uit gebeten .

Maar ik wist wel dat ik wat misdaan had, het baasje merkte het meer aan mijn houding dat er iets mis was dan aan de schade zelf. Toen de pups buiten waren ben ik heel stillekes in een hoek gaan zitten om de vlaag op te vangen. ‘k Moet echt héééél zielig gekeken hebben want ’t baasje heeft me niet naar mijn poten gegeven want hij kan niet tegen zielig kijkende Drenten!

Buiten was het ook “kermis”, Hera en Heros waren aan hun ochtend gymnastiek bezig en wel zo hevig dat het slijk tot tegen de vensters vloog. Er was nu wel niets anders in de tuin dan slijk. Het regenwater had zelfs de tijd niet gehad om in de grond te trekken. Zet daar dan twee jonge Drenten in en je hebt vuiligheid in huis als die terug binnenkomen !

Nu liggen  ze even uit te rusten en te drogen in hun bench, onze keuken, langs waar ze binnen komen is op dit moment echt niet om aan te zien.

Zijn er nog liefhebbers voor een klein lief Drentenpupje na zulke verhalen ? ? ?

Belle

Netjes…

Ze deden het netjes op school vandaag mijn kinderen. Enkel Heros heeft wat problemen met “blijf”. Aanhankelijk als hij is aan zijn baasje, laat hij het baasje geen centimeter van hem wijken, omgekeerd is het net hetzelfde, zelfs als het baasje de lijn loslaat volgt hij heel gedwee aan het rechterbeen van ’t baasje.

Maar dat “blijf” gaat er maar niet in. Het minste dat het baasje achteruit stapt is ‘m mee.

Hij voelt dat zonder het te zien omdat hij zich steeds neer zet op het baasje zijn schoen of tegen zijn been aanleunt. Nu heeft het baasje een weddenschap aangegaan met Veerle de lesgeefster van vandaag. Tegen volgende les woensdag gaan we oefenen tot hij het kent.

Als jullie volgende week dinsdag in Vosselaar, kot in de nacht passeren, en dan horen “Heros blijf”,  dan is het niet gelukt en doet het baasje een wanhoopspoging om het er toch in te krijgen tegen woensdagmorgen.

Hera deed ook haar best en alles ging goed, met de losse leiband ging het wat minder maar het zijn onnozelaars die daar kritiek op geven. Ons “prulleke” deed het heel wat beter dan vorige maal toen er van concentratie geen sprake was. Zij is toen bij het begin van de les geschrokken en de spreekwoordelijke Drentengevoeligheid gaat voor Hera zeker op, soms is ze zelfs té gevoelig, den aard van de moeder zegt ons baasje. Ook ik had daar destijds problemen mee als het er wat harder en strenger aan toe ging in de les.

Belle

Wie had dat gedacht ...

Als je niet in reïncarnatie gelooft dan is het nu ongeveer het moment om je visie aan te passen.

Zo zou je kunnen spreken van Stan Sarkozy of Nicolas Laurel, ’t zou allebei “klinken” en je zou al goed moeten kijken om het verschil te merken.

Of is de echte Stan Laurel destijds bij een verblijf in Frankrijk een scheve schaats gaan rijden ?....

Eventjes naar school…

Vandaag is het terug na drie weken les op school, niet dat het vakantie was of de school gesloyten was door één of andere epidemie, neen het lag gewoon aan ons omdat we weer naar Frankrijk geweest zijn.

Zo dadelijk gaan we terug zitten en liggen en blijven en volgen, zigzag lopen tussen de bomen, draaien links en rechts en te veel om op te noemen. Hera en Heros doen dat erg netjes terwijl ik vanuit de auto het tafereel bekijk. Het is goed te volgen want meestal zijn er maar drie of vier hondjes met hun baasjes les aan het volgen. Het is dan ook geen hondenclub waar wij les volgen. Dit is haast privéles bij Rony en Marnix. Ik ben daar destijds ook geweest, en ik kon alles van de eerste keer en op het “examen” haalde ik 19/20. Het enige probleem was dat ik dacht, dat wat ik geleerd had enkel op school moest toepassen !

Hera en Heros kunnen het geleerde ook buiten de school toepassen, als ze met het baasje naar de bakker of slager te voet mee mogen. Als ze alleen zijn werkt het “comme il faut”, maar als ze met twee samen zijn is het nog een ware catastrofe. Daar moet nog aan gewerkt worden.

Belle

Feestkostuum…

Ze hebben ook een kostuum, ons trio… Wel geen chichichiwawa-kostuummaar toch een sjaal en een muts. We zijn er dus op voorzien voor de koude dagen en ook voor de clownsdagen, sorry feestdagen die er staan aan te komen.

Van vorig jaar heb ik zelf nog een grote mooi sjaal, gekregen bij een bezoek aan de Zoomart (nu Maxizoo) Het baasje heeft daar begin deze week al geïnformeerd of ze ook dit jaar nog sjaals in het assortiment zouden krijgen. Toen het antwoord ontkennend was heeft baasje dit “setje” gekocht.

Het setje is niet zo’n “setje” dat de baasjes voor hun vrouwtje kopen maar het bestaat uit een Kerstmanmuts en een rode sjaal met “witte pompomekes”. We mogen het deze week al eens aanpassen en misschien eens mee rond paraderen in huis. Als ’t baasje met ons zo naar ’t bos wil dan moet ‘m alleen gaan want het vrouwtje vind er niks aan . Wij denken dat ze jaloers is en dat het niet voorbij gaat zijn voordat ’t baasje ook voor haar zo’n (?) setje koopt.

We zullen wel zien wat er in het pakje voor haar zit onder de kerstboom…

Belle & co

Overvloed vandaag...

Vandaag gaan we eens royaal zijn met de moppen, twee krijgen voor de prijs van één, zeg dan nog dat we aan de gierige kant zijn !

En dan krijg je er nog een van “niveau” volgens de man die ze ons toestuurde, gelijk heeft ‘m maar punten geven aan het niveau zullen we maar niet doen. Maar ’t is wel een goei…al zeggen we het zelf.

Kleurenblind,

Een vrouw zegt na enkele maanden huwelijk tegen haar man dat ze eigenlijk een gebrek tegen hem verzwegen heeft,

"Ik ben namelijk kleurenblind".
Hierop zegt de man tegen haar dat hij ook gelogen heeft,

"Ik kom niet uit Zonhoven maar uit Zimbabwe".

Eentje met niveau !   

 Een  klein meisje vergezelt haar vader naar de  kapper.      
Als  haar vader geknipt wordt staat ze ondertussen, naast de  kappersstoel, een pruim te eten.  
De  kapper bukt zich naar het meisje en zegt:
"Ik denk dat je seffens haar op je pruim gaat krijgen..."   
"Ja,  ik weet het", zegt het meisje, "En ik krijg ook tetten".

Mooi toch…

Mooi toch zo’n affiche , en dan nog een Playboy griet die opkomt als een engel voor dierenwelzijn. Die van Playboy staan nu eenmaal niet bekend voor hun fantastische kleding, en dat ze dan nog opkomen voor dieren was voor ons nieuw.

En dan kunnen ze weer geen goed doen voor de Amerikaanse katholieken. Hebben die nu echt graag dat daar zo’n pastoor als pastoor Munte of Guido Gezelle daar op die plaats zou staan ?  Goe zot noemen wij zo’n reactie…

Nog maar eens MOOI Hé…