Niet voor doetjes!

Dikke pech…

Een man met een penis van 40 cm gaat naar de dokter en doet zijn beklag :   

'Dokter, wat moet ik doen? Alle vrouwen zijn bang van mij.   

Kunt u dat ding niet wat verkorten ?'   

De dokter kan daar niet onmiddellijk iets aan doen maar geeft hem het 
adres van een heks die ergens in het bos woont. Hij dus naar die heks.   

Hij doet zijn verhaal ; de heks begrijpt hem en zegt :   
'Ga naar de vijver aan het eind van het bos, daar woont een kikker.   
Vraag hem of hij met jou wil trouwen en als hij NEE zegt, zal jouw penis 
met 5 cm verkorten.'   

Hij dus naar die vijver, vindt inderdaad die kikker en vraagt :   
'Wil jij met mij trouwen?'   
'NEE', zegt de kikker.. En plop.... 35 cm.   

'Wil jij met mij trouwen', vraagt hij nog eens.   
'NEE', zegt de kikker.... En plop.... 30 cm.   

Dat gaat goed denkt de man en vraagt nog eens : 'Wil jij met mij trouwen? '   
'Maar NEE', zegt de kikker.... En plop... 25 cm.   

De man denkt : 25 cm dat gaat nogal, maar 20 cm dat zou ideaal zijn !   

Dus probeert hij nog 1 keer. 'Kikker wil jij met mij trouwen ?'   
'Ben jij doof of wat !?' vraagt de kikker, 'ik heb gezegd NEE... NEE, NEE en nog eens NEE !!!' .

Koud hé…

Zeggen al die mensen… gisteren mochten wij, Hera en Heros, met het baasje het dorp in voor boodschappen. Het was al na vier uur en de zon was al onder. Wij zijn  twee honden tegen gekomen die  vrolijk kwispelstaartend ons begroeten en het baasje is vier bekenden tegen gekomen waarvan één van achter zijn sjaal iets mompelde.

Kouwlijers die mensen, bij de apotheek waar wij aan de deur de wacht hebben gehouden liep het ook al vol met bacterieverspreiders en snotneuzen (vroeger waren dat dreumesjes) . Volgens ons, en ook het baasje zegt het “maken ze die jonge gasten niet meer zoals vroeger”. De sjaal- en handschoenwinkels hebben al goede zaken gedaan evenals de hoeden en klakken verkopers. En wij lopen hier rond met ons “all weather” frakske.

Zondag hebben wij nog in de vijver gestaan met z’n achten tijdens de wandeling van de terugkomdag. Geen van de wandelaars was voorzien van laarzen zodat wij vanuit de vijver goed zicht hadden op de bangerikken die hun schoenen niet durfden nat maken.

Er zijn toch duidelijke verschillen tussen zoogdieren die op twee poten lopen en de viervoeters is ons besluit…

Belle & co

April, week 3 en 4

April is gewoonlijk de maand van de lentewandeling van de Drentenvereniging vermits de vaste dag van de wandeling op 2° paasdag valt.

Het was schitterend weer in Scherpenheuvel tijdens de wandeling die georganiseerd was door Eric Petitjean. Wanneer we haast aan het eind van de wandeling waren was er een vriê vuile gracht… met vriê vuil water in… hoor je me komen ?

Inderdaad, ‘k ben er in gedoken en een hele hoop Drenten zijn me achterna gedoken.

Een paar dagen later zijn we dan terug naar Frankrijk getrokken waar het baasje druk in de weer is geweest in de tuin. De patatjes moesten de grond in vertelde hij en hij had geen Drentenhulp nodig. Als we dan toch niet gewenst waren in de moestuin zijn we maar op een ander kattekwaad gaan uitsteken. Kattekwaad uithalen…mooi woord als het door honden gedaan wordt nietwaar.

Belle

Gebruiksaanwijzing…

Wat een feest…

Wat een feest hebben onze baasjes voor mij en de pups en Zeppos  georganiseerd. Met acht Drenten waren wij vandaag.

Al van bij de eerste aankomst, van Hadise was het feest in de tuin, onze Harko en Harrhy volgden kort achter elkaar. In de tuin werden de gasten even gewikt en gewogen want nu kwamen we ze niet tegen aan zee of de clubdag maar in onze eigenste tuin. En daar stellen wij gedrieën de wetten. Toen ook Hercule en Zeppos arriveerden trokken we op wandeling.

Ik had de wandeling gisteren al met het baasje gedaan, “verkenning” noemt het baasje dat en ik mocht vandaag het vrouwtje voortsleuren, Heros ging met ’t baasje en Hera met Jos, het baasje van onze Harrhy, die sleurde dan zijn vrouwtje weer verder.

Ook Bellefleurke, het één jaar oude mini-vrouwtje van Hercule en Zeppos mocht mee in de buggy. Onderweg hebben we verschillende kennissen van ons kunnen voorstellen aan onze gasten.

Max de blonde Retriever was de eerste die we ontmoetten, die is eventjes héél grondig gekeurd en goed voor dienst bevonden. Dan kwam Chendor aan de beurt, ook een ouwe bekende labrador, en tenslotte was daar onze beste maat “den Tibo” maar toen we die tegenkwamen moesten de baasjes van ons en van Harko,  familiefoto’s trekken. Dat vonden wij spijtig want wij konden nog heel wat anders doen dan stilzitten voor dat duizendste portretje dat ze van ons nemen, Kom dat is mijn idee van het oponthoud.

Thuis gekomen hebben we dan maar plaatsgenomen rond de tafel voor wat het baasje Pistolets mé heps en kees noemt. Wij zijn dan maar stillekes in onze bench een dutje gaan doen, de andere broers en zussen zijn bij hen in de auto een tukje gaan doen tot de baasjes gegeten hadden. Nadien hebben we in ’t donker nog wat in de tuin geravot met z’n allen.

Was dat een plezant feest voor ons, en ook al onze baasjes hebben zich goed geamuseerd, ’t baasje hebben we horen zeggen dat ‘m dat elke week gaat doen, maar toen heeft het vrouwtje zo’n frons tussen haar wenkbrauwen getoond ….

’t Zal dus nog niet voor volgende week zijn …

Belle en co

Om te stelen…

Echt waar, ze zijn om te stelen, en eventjes heeft ons baasje met de gedachte gespeeld, ‘k zal er eens snel eentje in mijn binnenzak steken zie.

Maar dan heeft het eerlijke toch maar de bovenhand gekregen en is het pupje toch maar bij moeder Steffie en de eigenaars Patrick en Ilse gebleven.

Met zijn zeventien plus de poes zijn ze op dit moment bij Patrick en Ilse. Elf pups van Steffie plus de vijf Drenten maakt alles samen zeventien, en daartussen als vrijbuiter loopt de poes. Mooi om zien alleszins.

Ieder die aanwezig was (het was vergadering van het Drentenbestuur) was “even zot” van de pups hoewel het geen hondjes van “ons ras” zijn. Het zijn Duitse staande langhaar (DSL) pups waarvan de moeder Steffie telkens wel opvalt tussen de Drenten als Patrick met zijn roedel buitenkomt zoals op de wandelingen van de Drentenvereniging.

Iedereen was bijzonder gecharmeerd door “klein Lowietje” de eerst geborene en de kleinst van het nestje. Lowietje is daarenboven de meest vinnige van de groep en dus ook de “eye catcher”. Lowietje zijn pootjes hebben gisterenavond niet veel grond geraakt, hij ging van hand naar schouder en dan weer verder naar de volgende.

Toch raar dat er in elk nestje pups een “Lowietje” rond loopt….

Belle

April  1° en 2° week

Neen, geen aprilgrap bij ons op ’t blog maar wel foto’s van ontmoetingen in ons bos.

1° foto: ontmoeting met “den Tibo” dat is zo veruit de hond die we het meest tegenkomen in ’t bos. Dat is niet moeilijk als je weet dat Tibo’s baasje Dré hem driemaal daags in ’t bos uitlaat. Je merkt het, er zijn er die nog beter af zijn dan wij !

2° foto: Hier een ontmoeting met Baron(neke) de Duitse Dog die kop en schouders boven ons uitsteekt. Zijn bazinnetje is ooit ook een blog begonnen op het seniorennet (bestaat nog steeds) maar heeft na twee berichten niets meer gepost.

IJsbeer valt verzorger aan…

Dit gebeurde in de Zoo van Calgary, Canada.

Onderstaande foto's zijn van een ijsbeer die een verzorger aanvalt

terwijl toeschouwers er bijstonden en niet konden ingrijpen.

Volgens de plaatselijke krant zou de verzorger de aanval zonder kleerscheuren overleefd hebben.

De foto's staan hieronder. Zij zijn zeer gedetailleerd, wees dus voorzichtig bij het naar beneden scrollen

Culturele mep…

Dat is wat Heros gisteren voor de wandeling op zijn kont gekregen heeft, “een culturele mep”. Hoor ik jullie... wa’s da nu weer ? Het is niet meer en niet minder een mep op zijn kont met een opgerold exemplaar van het “weekblad voor mensen die denken dat ze denken” de Knack met andere woorden.

’t Baasje kon ook gewoon een oude krant genomen hebben maar voor de eerste seriueze mep wou ‘m iets degelijks, de “opinie van Vlaanderen en de wereld” zullen we het maar noemen !

De aanleiding was de dagelijkse wandeling, ’t baasje gaat al gans de week alleen met ons op stap. Kwestie van de training van de "honden unief "in de praktijk verder te zetten. Nu is het zo dat hij dat stuk voor stuk doet en geen twee hondjes tegelijk mee neemt. Dan moet één van de drie eerst aan de beurt komen, en er is dan ook een laatste.

Uiteraard willen ze alle drie eerst aan de beurt komen en dat uit zich in een wanorde van springen en blaffen en elkaar verdrukken en tegen ’t baasje opspringen dat het niet mooi meer is. Het baasje had al eens vermanend naar een nek gegrabbeld, gans het zootje genegeerd, de leibanden al eens terug gelegd op hun plaats, niets hielp ! ! !

Tot het baasje dan de Knack zag liggen op de salontafel en de eerste die langskwam en tegen ’t baasje opsprong heeft er van gekregen. Was het nu van verbazing ? Het zal wel, want zo ’n zware mep was het niet, maar helpen deed het wel. Het was meteen stil in huis, zelfs ik wist niet wat er gebeurde.

Een mep met het cultuursymbool van Vlaanderen !

Belle

Maart , 3° en 4° week

Foto 1 laat niets aan duidelijkheid over, ’t is duidelijk de Franse lente die er aankomt, en toch is de foto genomen voor het bijtje in de midden van de foto die van bloemetjes appels aan het maken is.

Foto 2 illustreert de karakterschets die we in die laatste week van maart maakten van elk lid van ons trio, “ons moe” op kop, zoals in alles. Belle, het zorgzame moedertje voor haar pup’s. Heros de goeie lobbes, waardig opvolger van Bas en dan zenuwenlijer Hera, aanhankelijke teefje die geen momentje rust kent. Ze vreet voor twee en er komt geen gram bij wegens te beweeglijk.

IQ-test voor politici

Guy Verhofstadt zit bij  Jean-Luc Dehaene een pintje te pakken.
Zegt Guy Verhofstadt  :

"Toen gij premier waart, draaide de regering toch  beter.
Hoe deed ge dat?"

"Wel" zegt Dehaene
"ge moet zien dat  ge u omringt met slimme medewerkers."

"Hoe kunt ge weten dat ze wel slim zijn?" vraagt  Guy Verhofstadt.

"Door een klein raadseltje" antwoordt Dehaene en  roept zijn vrouw en vraagt haar:
"Celie, uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?

Zegt Celie "Dat is  simpel, dat ben ik."

Terug op zijn kabinet denkt  Verhofstadt eventjes zijn ministers te testen en roept Steve Stevaert bij zich en  vraagt:

"Kijk Steve, je vader en je moeder hebben een kind. Het is  niet je broer ook niet je zus, wie is het?"

De Steve fronst zijn  wenkbrauwen en denkt diep na.
"Ik weet het niet zo direct, ik kom  straks even terug."

Steve Stevaert gaat terug naar zijn bureel en  komt onderweg Gerolf Annemans  tegen.

"Zeg Gerolf, ken jij het  antwoord op dit raadseltje:
"Uw vader en uw moeder hebben een kind.
Het is  niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?"

"Wel, dat is gemakkelijk" antwoordt Annemans "dat  ben ik."

De Steve bedankt hem en fier als een gieter gaat  onze Steve Stevaert terug naar Guy Verhofstadt en zegt  hem:

"Ik weet het antwoord. Het is Gerolf Annemans"

Waarop  Guy Verhofstadt paars kleurt en brult:


" Neen, jij idioot, het is Celie  Dehaene!"

Drenten “in concert”

Daarstraks was het vrouwtje naar de kapster voor wat het baasje “restauratiewerken” noemt. Wij waren dus alleen met hem thuis… meestal gebeurt er dan wel iets waarvan het vrouwtje zegt “’k heb me nog niet gedraaid of er is weer iets”.

Vandaag echter niet… het baasje heeft ons educatief onderhouden met klassieke muziek ! Er staat hier niet veel muziek op want het vrouwtje vindt dat er met ons in huis al genoeg herrie in huis is (? ? ?) Maar het baasje had een deel van zijn CD verzameling mee terug gebracht uit Frankrijk en “als de kat van huis is dansen de muizen” zeggen ze .

Voor ’t baasje is opera, operette en bel canto een streling voor ’t oor. Het moet niet altijd Status Quo of keiharde Rock zijn volgens hem. Vandaag diepte hij Placido Domingo op die zong over “Vienna city of my dreams” Heros schrok zich een heel apenkot bijeen toen hij aan het venster met zijn achterste tegen de box stond en een zware paukenroffel  “Dein ist mein ganzes Herz” aankondigde. Bij “Gern hab’Ich die Frau’n Geküst” Hadden wij met z’n tweetjes al naar de box zitten kijken zoals het hondje van “His master’s voice”

Toen de Placido was uitgezongen heeft het baasje een CD uitgezocht van de Luciano, bij “Nessun Dorma” hebben we een kleine poging gedaan om mee te zingen. Maar het was meer om boven het baasje uit te komen wiens “gezang” niet te harden was.

Drenten hebben ook hun gevoelens hé baasje…

Belle & co

Week  1 & 2 maart…

In maart kwamen de egels weer te voorschijn uit hun winterslaap, Ons moe leerde ons hoe je zo’n egel vast neemt bij een paar “pinnekes” en hem zo uit de tuin naar de voordeur draagt, als cadeau voor de baasjes.

Op 10 maart deden we melding van een trieste zaak… Gust, de boxer van “ozze Dré” heeft op die dag de regenboogbrug genomen en is onze Bas in het hiernamaals gaan vervoegen. Al een geluk voor de familie is kort daarna “den Yndhi”, Gust zijn plaats komen in nemen.

Nieuwste versie “love boat”

Een stel uitgelaten Vlaamse boerinnen gaan met een prachtige boot op
een tweedaagse cruise.
Aan boord worden zij welkom geheten door een officier in gala-uniform.
Welkom aan boord, mevrouw' heet de man iedereen welkom.
Dank u wel kapitein' zegt de boerin.
Ik ben geen kapitein' zegt de man : 'Ik ben de dek-officier'.
Kijk es aan' zegt de boerin. 'we gaan hier precies niets tekort komen !!'

Ijverig…

Ijverige studentjes waren het gisterenmorgen in de hondenschool. Je mag daar zelf vragen wat je met een probleem aan moet. De les is haast privé en daarom kan er wat meer dan in een hondenclub.

Zo was er het probleempje met Heros en zijn “blijf”, het minste dat eht baasje bewoog en van hem weg wilde gaan stond hij mee recht. Dat kwam omdat Heros aan de lijn altijd letterlijk tegen het baasje zijn been aanloopt. Het zitten dus ook en meestal zit ‘m dan nog boven op een schoen van ’t baasje. Op zich is dat de perfecte houding…maar nu konden we dat missen als kiespijn.

Rony heeft dan Heros even overgenomen van het baasje en met uitermate en overdreven beloning met strelen onder zijn kin bleef Heros zitten. “Blijf” was gesnapt door Heros. Toen het baasje Heros terug overnam en het zelf ook probeerde, lukt het als een fluitje van een ‘euro’cent.

Dat is het plezierige van de hondenschool bij Rony en Marnix, je krijgt er als het ware privéles. Wij waren nu samen met Heros en Hera bij Rony, terwijl Marnix een Labradoodle trainde. (de eerste Labradoodle die we ooit zagen trouwens).

Het gaat onze “mannen” goed in de les en ook buiten de omheining lopen ze nu behoorlijk aan de lijn zonder trekken. Enkel wanneer ze met z’n drieën gelijk mee mogen is het nog een getrek en gesleur van jewelste.

Daar zullen we in het nieuwe jaar eens aan gaan werken, want nu Hera alle tekenen van nakende loopsheid vertoont is ze niet toegelaten in de les. Ondertussen trainen we maar wat meer op “blijf” en maakt het baasje drie grote wandelingen per dag , telkens met één hond.

’t Baasje kan er maar beweging mee hebben….

Belle

3° & 4° week februari 2009

In deze twee weken stonden vooral de jaarvergadering van de Drentenvereniging met de daaraan gekoppelde “Kaawpollekeswandeling” op de voorgrond.

Foto 1 toont enkele deelnemers op de terugweg van de “Lilse Bergen”, de keuze van foto was moeilijk maar dit was één van de weinige foto’s waar de deelnemers niet met een glaasje citroenjenever stonden…

Foto 2 is genomen in onze dierenkliniek waar Dr. Nelly zich ontfermt over Hera die haar buitenland vaccinaties komt ophalen.

Foto 3 is een extraatje en geeft aan dat er nog steeds een preventieve actie aan de gang is om ongelukken tussen hond en kind zoveel mogelijk te beperken.  De “Kind bijt hond” actie loopt nog altijd en bij het binnenhof geven ze U graag meer inlichtingen.

De Afrikaan en de Amerikaan,

De Afrikaan ligt te slapen in de zon onder een bananenboom, toen een Amerikaan voorbij kwam.
‘Hé’, riep de Amerikaan, ‘moet jij niet werken: Time is money!!!
‘Wat moet ik doen’ zegt de ander.
‘Nou de bananen plukken en verkopen.’
‘Waarom verkopen? Ik kan ze toch ook weggeven, als er teveel zijn.’
‘Ben je gek’, zegt de Amerikaan. ‘Verkopen moet je, geld verdienen.’
‘Wat moet ik met dat geld’, vraagt de Afrikaan
‘Land kopen, nog meer bananenbomen planten….. en dus nog meer verkopen en dus nog meer geld verdienen’.
‘Wat moet ik met al dat’nog meer geld’?’
‘Koelcellen bouwen’, zegt de Amerikaan, ‘om de bananen te bewaren en ze zo tegen de beste prijzen te verkopen.
Dan verdien je nog meer, dan kun je arbeiders huren, die al het werk voor jou doen, en nog meer grond kopen en nog meer bananen verbouwen…
en dus nog meer verdienen!’
‘En dan’ vraagt de Afrikaan?
‘Dan word je rijk, miljonair!
‘En dan?’
‘Dan word je multimiljonair!’
‘En dan?’
‘Dan ben je pas rijk, zo rijk dat je kunt rentenieren.’
‘Rentenieren?’, vraagt de Afrikaan.
‘Ja dat is’, zegt de Amerikaan, ‘Zalig niets doen, lekker luieren in de schaduw van de boom, en vooral tevreden zijn !!!’
‘Maar wat is het verschil met nu’, mompeldt de Afrikaan en sluit met een tevreden glimlach op zijn gezicht de ogen.................

Om eens over na te denken hé.........