In beeld!

100.000°….

Het gaat de week van de 100.000° bezoeker worden deze week. Als we doorgaan zoals gisteren is de 100.000° bezoeker dinsdag een feit.

Gisteren waren er 230 bezoekers. We komen er nog een 500 tekort,  dan is de rekening snel gemaakt . Dinsdag in de voormiddag slaat de teller over de 1 met vijf nullen als alles gaat zoals voorzien.

Wie gaat het worden ?

Hij/zij mag het altijd laten weten , graag zelfs !

Belle & co

Keurig…

Ze staan netjes bij in de rij, de twee nieuwe import bomen. Nu maar hopen dat ze ook hun werk willen doen. De fout van geitenmest aan de wortels die maken we niet meer, als ze het dan net overleven zal het niet aan ’t baasje liggen.

De Early River moet enkel maar op het goeie moment bloempjes geven die dan door de bijen kunnen bezocht worden. Die bijen moeten dan met vuile poten naar de ander bloempjes vliegen om het daar smerig te gaan maken. Kruisbestuiving noemen ze dat. Zo hebben ze het toch aan ’t baasje uitgelegd. Dat die bijen met hun poten vol stuifmeel  (vuil poten dus) bij de andere boom aankomen. Het baasje heeft zo sterk de indruk dat daar de uitdrukking “vuil manieren” vandaan is gekomen.

De pruimenboom “Victoria” die mag bloemetjes geven, liever veel dan weinig en daar mogen de bijtjes ook langskomen, dat hoeft dan niet met vuile poten want die pruimelaar is zelfbestuivend, saai hé. Niks bloemetjes en vreemde bijtjes…

Ondertussen hebben wij met de oude bomen mogen sleuren. Dat zegde het baasje ons toch. Oude bomen… dan moet ‘m wel zeggen hoe een oude en een jonge boom eruit ziet.

Toen we met de jonge pruimenboom aan de haal gingen was het baasje zich bewust van zijn hiaat in zijn educatieve opdracht (schoon gezegd hé). Hij heeft ons toen uitgelegd wat we fout deden en we zullen het nooit meer doen hebben wij op onze beurt gezegd…

Ondertussen beginnen de bomen stillekes te  groeien, en zo hebben we het voorzien.

Belle & co

Klaasje…

Klaasje komt naar beneden voor zijn ontbijt, zijn moeder vraagt hem of hij zijn klusjes al heeft gedaan. 
" Nog niet", zegt Klaasje.
"Dan krijg je nog geen ontbijt", zegt zijn moeder. 
Dus Klaasje is helemaal chagrijnig. 
Hij gaat de kippen voeren en geeft een kip een schop! 
Dan gaat hij de varkens voeren en geeft een varken een schop! 
Dan gaat hij de koeien melken en geeft een koe een schop! 
Dan komt hij weer binnen. 
Zijn moeder geeft hem een kom droge havermout. 
"Waarom krijg ik nu geen eieren en spek?      En waarom geen melk in mijn havermout?" vraagt Klaasje verontwaardigd. 
"Wel?,   zegt moeder, ik zag je een kip schoppen, dus je krijgt geen eieren voor een week."
"En ik zag je een varken en een koe schoppen, dus krijg je ook geen spek en melk voor een week",   zegt zijn moeder streng.
Klaasje baalt nog meer. 
Dan komt zijn vader binnen, schopt de poes opzij en gaat zitten aan het ontbijt.
Klaasje kijkt lachend naar zijn moeder en zegt: 
"Vertel jij het hem of zal ik???"

Vandaag gaan we aan de slag…

Voor het eerst dit jaar gaan we het baasje serieus helpen in de tuin. Eergisteren heeft het baasje twee bomen meegebracht uit België. Eén boompje is een kersenboom Early rivers en de andere een blauwe pruimenboom Victoria. Beiden zijn half hoogstam want laagstam geeft te veel problemen met de zitmaaier om het gras onder de bomen kort te houden.

Misschien mogen we wel weer met bomen sleuren want het baasje wil een andere kersenboom vervangen die gestorven is wegens wortels verbrand… Die is drie jaar geleden geplant als bestuiver voor de twee grote kriekenbomen maar het baasje wilde het weer eens te goed doen en heeft aan de wortels geitenmest gedaan, dat was het enige waar hij op dat moment kon over beschikken en dat blijkt nu te straf materiaal te zijn.

Als een auto mechanieker toch eens gaat tuinieren, dan maak je de gekste dingen mee. ’t Baasje heeft nog peulerwtjeszaad meegebracht. Dat mag al gezaaid worden in februari (staat op het doosje) en de baasjes likken van die erwtjes duimen en vingers van af, als ze willen groeien en we ze kunnen plukken ten minste… (mechanieker weet je wel)

Kom, we hebben er weer goed oog in, begin volgende week zullen we nog eens naar Angoulême bollen om in de Jardiland te gaan kijken wat voor soorten aardbeien ze hebben. ’t Baasje wil twee variëteiten, de normale die in juni vruchten dragen en de remontante’s  die van juni tot oktober vruchten dragen. ’t Baasje doet dat graag als ‘m in de tuin komt en zo af en toe eens een aardbei kan plukken. Vorig jaar heeft hij er niet veel kunnen eten want wij lusten dat ook en hij weet nog altijd niet wie het ‘m gelapt heeft , en van ons gaat hij het niet te weten komen, zeker weten…

Belle & co

Chance gehad…

Heros heeft daarstraks flink wat geluk gehad. Wat hij weer uitgespookt heeft mag Joost weten maar een feit is dat m hier binnen is gekomen met een flink stuk huid tekort.

Dat is nu wel niet de eerste maal  maar wel de eerste maal dat het op enkele millimeter naast zijn linkeroog is. Dat hij ergens tegenaan gelopen is, is de meest waarschijnlijke uitleg. Maar de impact om een stuk huid weg te rukken moet ook groot genoeg zijn om zijn oog danig te beschadigen.

Last heeft hij er blijkbaar niet van en dat is maar goed ook. Moest dit destijds met Bas gebeurd zijn dan hadden ze het gehoord tot in Poitiers, zo’n 75 kilometer verderop ! Maar Heros hoort niet bij de kleinzerige honden, heeft ‘m waarschijnlijk van zijn moeder, die “kan ook wat hebben” zegt het baasje van mij…

Belle

Over te plaatsen Drenten

http://www.drentschepatrijshond.org/template.asp?pageID=71

Bjorn:  Reu, 10 maanden oud, wegens overlijden baasje

Ben:   7 jaar oud, wegens veranderde gezinsituatie

Roepnaam : Bjorn
Geslacht: reu
NHSB: 2747511
Geboortedatum: 05-05-2009
Reden voor overplaatsing: wegens overlijden baas

De hond is gewend aan kinderen
De hond is gewend aan verkeer
De hond is gewend aan lange wandelingen
De hond is gewend aan autorijden
De hond is  gewend om naast de fiets lopen
De hond is  niet gewend aan katten
De hond is  gewend aan andere huisdieren
De hond is gehoorzaam
De hond is sociaal naar andere honden
De hond kan   alleen zijn
De hond is niet dominant als hij een consequente baas heeft
De hond zit op een jacht opleiding  vanaf 8 week oud tot heden
De hond heeft zijn jaarlijkse entingen gehad  de laatste enting is van 20-07-2009
De hond is goed gezond

Naam: Ben 
Geslacht: Reu
NHSB: 2427180
Geboortedatum: 10-12-2002
Reden voor overplaatsing: veranderde gezinssituatie

De hond is gewend aan kinderen
De hond is gewend aan verkeer
De hond is niet gewend aan onweer
De hond is gewend aan lange wandelingen
De hond is gewend aan autorijden
De hond is gewend om naast de fiets lopen
De hond is niet gewend aan katten
De hond is niet gewend aan andere huisdieren
De hond is gehoorzaam
De hond is sociaal naar andere honden
De hond kan maar een beperkte tijd alleen zijn
De hond is niet dominant
De hond heeft een puppy cursus, gehoorzaamheids- en gedragscursus gevolgd
De hond heeft zijn jaarlijkse entingen gehad
De hond is gezond

Ook juist…

Een Nederlander zit te genieten van zijn ontbijt, dat uit koffie, croissants, boter en jam bestaat.
Naast hem komt een Marokkaan zitten, die kauwgum kauwt en ongevraagd een gesprek begint.
Marokkaan:
'Dus jullie Nederlanders eten het hele broodje op?'
Nederlander:
'Ja natuurlijk.'
Marokkaan:
Irritant belletjes met zijn kauwgum blazend:
'Wij niet, in Marokko eten we alleen de binnenkant op. De korstjes sparen we op in een container, recyclen we, bakken er opnieuw broodjes van en we verkopen die weer aan Nederland. '
Marokkaan:
'Eten jullie die broodjes met jam?'
Nederlander:
'Ja natuurlijk.'
Marokkaan:
Nog irritanter sliertjes kauwgum uit zijn mond trekkend: 'Wij niet!'
'In Marokko eten we alleen vers fruit, verzamelen alle schillen, pitten restanten in een container, recyclen dat en maken er jam van.'
'Dat verkopen we dan weer aan Nederland !'
Nederlander :
'Hebben jullie seks in Marokko   ?'
Marokkaan:
'Ja natuurlijk.'
Nederlander:
'En wat doen jullie daarna met de condooms?'
Marokkaan:
'Gooien we weg !'
Nederlander:
'Wij niet.'
In Nederland verzamelen we ze in een container, recyclen ze en
smelten ze om tot kauwgum en sturen het dan naar Marokko!

Bij het ochtendgloren…

Alles kits, zelfs achter de rits… Een korte inspectie rond huis en tuin geeft aan dat er in feite geen schade is aangericht door Xinthia. De paar pannen die naar beneden zijn gedonderd, zal de zaak niet maken. Dan hebben we al meer meegemaakt van korte rukwinden die geen opwindende namen kregen.

In de tuin is alles onbeschadigd gebleven, één pruimenboom die ooit al eens gebroken is geweest door één van die bovenvernoemde rukwinden hangt nu weer te schuin naar onze zin. Het boompje is enkele jaren geleden al eens gerepareerd met Colsonbandjes om de stam bijeen te houden en de steunpaal was toen ook vernieuwd. Ondertussen heeft het boompje al wel enkele jaren lekkere pruimen geleverd. We zien straks wel wat er nog te redden valt. Een vervangende pruimenboom is trouwens gisteren al meegebracht vanuit België samen met een Early Rivers kersenboom die de grote kriekenboom gaat mee moeten helpen bestuiven.

Bij de aanzet van dit bericht “alles kits” kunnen we wel zeggen dat het in de tuin aanvoelde als “klein pietjes weer”. De zon staat stralend maar de noord oosten wind is guur en onaangenaam. Uit de wind kan je spreken van T-shirt weer…

Dadelijk de computer eens dichtleggen voor een paar uren en onze verplichtingen bij verzekeringen, bij Ria (die mijn snelheidsboete is gaan betalen) ,en  bij de belastingen eens gaan nakomen en dan komt er straks meer nieuws…

Belle & co

Aangekomen…

Het blijft een waarheid als een koe, als je laat vertrekt kan je nooit vroeg aankomen. Zo ook bij ons vandaag. Iets na 12u30 togen we richting Frankrijk, via Antwerpen , Gent, Lille wilden we richting Parijs. Maar borden boven de autostrade vraadde ons de doortocht van Parijs af.

Nu is het baasje genoeg thuis in Frankrijk om zomaar dadelijk een alternatieve weg uit zijn gaspedaal te toveren. In Bapaume gingen we dan de A1 snelweg af en via de kleine wegen gingen we naar Rouen. De omgeving doet je dadelijk de slag aan de Somme herinneren door de vele oorlogskerkhoven van de Gemenebestlanden.

In Rouen waren we rond vijf uur zodat het daar wat langzamer ging maar dan was er geen beperking meer van verkeer. De A28 péage autostrade is een verademing, je moet al echt goed uitkijken wil je een auto tegenkomen, dat is dan ook weer gevaarlijk voor de flitsapparaten. Via Alençon , Le Mans en Tours kom je dan terug op de A10 snelweg richting Bordeaux.

Een nadeel is wel dat je 100km meer afstand aflegt, maar als je een beetje tegenslag hebt in Parijs is een uur oponthoud ook snel gebeurt. Laat een uur nu ook 100 km betekenen en via de A28 nog rustig rijden dan weet het baasje wel wat kiezen.

En aan ons heeft ‘m geen dier zegt ‘m altijd. Het hoofdbestuur heeft ons vandaag niet gehoord. Buiten wat gesnurk vanuit “the back”.

Morgen gaan we er eens hevig tegenaan, dat is alvast beloofd.

Belle & co

Weg….

Belle , Hera,  & Heros zijn momenteel niet bereikbaar wegens onderweg, gelieve straks nog eens te proberen. Vanavond zijn we er weer, dank U….

Het dagverslag kan je vanavond lezen, ’t kan laat worden, maar blijven proberen hé  (da’s goed voor de teller, dan zitten we deze week nog aan de 100.000 bezoekers !

Tot straks…

Er waren eens drie Nederlanders…

Zo zou het sprookje kunnen beginnen, alle aspecten van een sprookje zijn aanwezig. Een tovenaar of toch zijn look a like, een anti oorlogsman (ne brave dus) en de boze schoonvader.

Met z’n drietjes stonden ze er gisteren bij te kijken hoe hun vriendjes in de gemeente politiek aan de winnende hand waren. Want het zal wel zoals hier in België zijn, ze hebben dan wel niet gehaald wat ze wilden (absolute meerderheid) of vorige maal hadden ze zoveel gewonnen dat ze aan hun maximum zaten en de derde gaat het land overnemen, al die mensen die legaal illegaal in het land zijn op de brandstapel zetten of de zee injagen of nog erger.

Och hier in België is het erg gesteld met de politiekers, hun werkwijze en onze vooruitzichten. Maar jaloers zijn op de Nederlanders nee hoor dat is al heel lang geleden. En zullen we ons nu eens aan een voorspelling wagen… Geertje Wilders gaat winnen in juni, natuurlijk meer dan hij verwachtte (volgens hem) maar te weinig om echt te kunnen doen wat hij eigenlijk altijd verkondigde. En binnen een paar jaar gaat ‘m op zijn bek zoals Jörg Haider in Oostenrijk, en klagen ze hem aan omdat ‘m met zijn fikken te veel in de partijkas heeft gegraaid zoals hier in België Flippe Dewinter.

En dan verdwijnt hij weer. Ondertussen is de zoon Harry Potter ook oud genoeg om papa Jan Peter Potter op te volgen en als de schandalen bij de sossen niet te erg zijn dan mogen die ook nog eens mee regeren.

Dan komt er misschien wel een mooie fee, zoiets als Rita Dingeskes, haar familienaam ontglipt me even, om met haar toverstafje alles weer pais en vree te verklaren…of nog maar eens meer ambras te maken...

Belle & co

Daar gaan we van uit…

Dat is de reactie van Marian op eht bericht over de tempête in de Charente. We weten van een kameraad dat er pannen op de loop gegaan zijn die normaal op de hangar moeten liggen. Het dak van het huis is eind 2008/ begin 2009 volledig hernieuwd zowel de pannen als het onderdak. Daar zal wel niets aan mankeren want we zijn nogal ingesloten voor de westenwind.

De hangar is in elk geval hoger dan het huis en vangt dus ook meer wind, dat is de zwakke plek. Daar zal een dalwerker aan te pas komen want om op dat dak te komen heb je meer nodig dan een laddertje van den Hubo. Daar heb je een “Manitou” voor nodig.

Morgenavond zullen we al meer weten, een paar fotoke’s en een rit naar Mansle later en we zullen al heel wat wijzer zijn.

Zoals steeds houden we de nieuwtjes niet voor onszelf, je krijgt morgen, of als het te laat is voor fotokes morgen, dan heb je overmorgen alles zwart op wit hier op ’t blog.

Beloofd op ons eerste communiezieltje…

Jan

Hoed…

Een man zoekt al dagen naar z'n hoed. Uiteindelijk is die niet te vinden.

 Hij beslist dan maar om zondags naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen.  

 Tijdens de dienst zou hij dan er vanonder muizen en een van de hoeden nemen die achteraan worden geplaatst.

 Die zondag gaat hij naar de kerk en zet zich achteraan.

 De dienst ging over de 10 geboden.

 De man bleef de gehele dienst zitten i.p.v. vroeger door te gaan en na de dienst gaat hij nog even bij mijnheer pastoor.

 'Vader,' zegt hij, 'ik moet wat bekennen. Ik kwam hier vandaag om een hoed te stelen, maar na jouw preek heb ik beslist dit niet meer te doen, waarvoor dank.'

 De priester zei hem: 'God zegene u mijn zoon! Was het tijdens m'n uiteenzetting over: 'gij zult niet stelen', dat je het besef kreeg dat je verkeerd zat?'

 'Neen,' zegt de man, 'het was tijdens je preek over overspel. Toen je daarover begon,  wist ik weer waar ik hem had gelaten.'
M.S.

Spécial tempête…

Ons baasje leest dagelijks de papieren versie van de krant Charente Libre als we in Frankrijk zijn, wanneer we in België zijn, raadplegen we zo’n twee à driemaal per week de digitale versie.

Gisteren was er de spéciale versie over de storm van zondag. Vijftig doden in Frankrijk waarvan 27 in één dorp. Dat raakt la republique en zijn inwoners. Voor de krant is het een reden om een speciale editie uit te brengen met verslag over de zwaarste storm na die van de laatste dagen van het vorige millenium, lees hier mee wat ze te melden heeft:

http://www.charentelibre.com/article-11-region-publication-au-jo-de-l-arrete-de-catastrophe-naturelle-apres-xynthia.html?id_article=312770

Donderdag rijden we richting La Magdeleine, dat was al weken voorzien want het baasje dient zijn verzekering van de auto te gaan betalen.

Er zal nog meer met de verzekering moeten gehandeld worden want volgens berichten van ginds zouden bij ons aan de hangar,  tal van dakpannen op de loop zijn gegaan. Geen probleem want de Franse verzekering is een beetje vlugger met het uitbetalen van schade dan hun Belgische collega’s. Dat hebben we ondervonden met de storm van 28 december 1999, drie dagen voor aanvang van het nieuwe millenium. Toen was op minder dan en week alles financieel geregeld. Toen hebben we geduimd voor de “mutuelle de Poitiers”.

Jan

Gentle leader, stropketting en harnas…

Al deze spullen liggen hier ten huize om toe te passen op ons trio en dit om het trekken aan de leiband te vermijden. De Gentle lader is het laatst aangekochte in de rij en op dit moment ben ik het enige proefkonijn om te bewijzen dat je ook kan wandelen zonder een baasje uit zijn gelid te sleuren of een poging te ondernemen tot middeleeuws vierendelen.

Het baasje zowel als ’t vrouwtje denken dat zij nu hét middel hebben gevonden om rustig en ontspannen, met de pink in de leiband met mij te kunnen wandelen. Tot nu toe, en dit voor de tweede dag op rij gaat het voor hen alleszins prima. Maar naar mijn mening vragen ze niet. ’t Baasje zegt dat ik al lang genoeg met zijn voeten heb gespeeld.

Ergens kan ik hem wel begrijpen want op school liep ik als een voorbeeldje naast zijn been, maar eens buiten de poort van het trainingsveld “was ‘t kot weer te klein” en hing er aan het uiteinde van de leiband weer een baas te bengelen.

Hetzelfde met Heros, geen één die beter aan de voet volgt op school als hij, maar ook tijdens het wandelen als hij alleen mee wandelt is het prettig lopen zonder trekken. Eens Hera naast hem loopt is het hek weer van de dam en is het sleuren en trekken geblazen.

Het gaat nog zover komen dat er hier drie Gentle leaders aan het haakje hangen waar nu de stropkettingen en leibanden hangen…

Belle

Op zijn Gents ...

In de klas moeten de kindjes een zin maken met het woord
'hostess' erin.

Mieke : 'Op het vliegtuig helpt de hostess de mensen'.
Pietje : 'Aan de ingang van het autosalon stond een hostess
om de ticketjes te scheuren'.
Jantje zit al heel lang met z'n vinger te knippen, maar de lerares
durft hem, Jantje kennende, niet goed aan het woord laten.
Uiteindelijk mag hij toch aan de beurt.

Jantje : 'Mijne pepe uit Gent zegt altijd tegen de vrouwen :
Ostess veute poepe meugde ma altaad roepe !  

Examenstress…

Gisteren stond Heros voor zijn examenproef op de hondenschool. Hoe het zou aflopen weten we bij hem nooit. Het kon alle kanten uit.

Vorige week deed hij alle oefeningen piekfijn, geoefend hadden we niet meer wegens (je moest maar eens buiten kijken) de weersomstandigheden. Zo togen het vrouwtje , het baasje en Heros naar Oud Turnhout waar we om tien uur verwacht werden.

Deze maal waren we goed op tijd, hij kon dus nog ruimschoots kennis maken met de Rotweiler  van Leen en de Cocker van de postbode van Beerse.

Ook de Cocker diende zijn proef af te leggen gisteren.

Het begon vrij goed, “zit” en “voet” werden goed uitgevoerd, hoewel het baasje zonder het zelf te weten automatisch een correctie uitvoerde waar het helemaal niet nodig was. Voor het commando “lig” waren Heros’ oren blijkbaar niet ingesteld of het moet nog te nat gewest zijn naar zijn zin.

Het apporteren, normaal goed voor een perfecte uitvoering liep in het honderd omdat Heros het balletje perfect ophaalde maar dan wel naar zijn maatje de Cocker bracht die de oefening ook nog moest uitvoeren.   5/10 was Veerle’s verdict  en terecht .

Gebit , oren, buik en zo meer laten controleren was dan weer goed. De  eindbeslissing luidde 54/100. Met de hakken over de sloot en herexamen voor “lig” wegens een 0/10 !

Het baasje was er niet echt happy van maar hij begreep nu wel beter waarom ’t Baasjes vader destijds ook wel eens niet happy was op ’t eind van het schooljaar.

Op de terug weg stopten we nog aan de Zoomart om nog wat voorraad op te doen voor we richting Frankrijk trekken. Daar moest Heros plots overgeven en de volle inhoud van zijn maag kwam op de rubber kofferbescherming van de auto terecht. Dat was dus de ware reden waarom hij zo weinig aandacht had tijdens het examen. Het was hem dus vergeven zijn “mindere”uitslag.

Nadat het baasje de koffer terug gefatsoeneerd had hebben we nog fijn hondeninkopen gedaan en voor moeder Belle een “gentle leader” aangeschaft. Of ze daar zelf echt blij mee is lees je straks of later…

‘t Baasje

Aan de band…

Een goed geïntegreerde Turk komt bij Volvo Gent kijken voor werk.
Hij vertelt aan de personeelschef dat het niet te moeilijk mag zijn.
De chef zegt dat hij iets voor hem heeft.
"Niet moeilijk: er komt een rode auto op de band, je neemt een rood tankdekseltje en  
schroeft het op de wagen, er komt een groene auto, je neemt een groen dekseltje en zo verder."
De volgende dag ziet de chef op de parking van alles: rode auto met wit tankdekseltje,  
blauwe auto met groen dekseltje, witte auto met geel dekseltje, een heleboel auto's zonder dekseltje.
Hij roept de Turk bij zich en vraagt of het wel goed gaat.
Met mij wel zegt de Turk,... maar die auto's hier die kunnen toveren. Er komt een witte auto,...  
ik draai mij om,... ik neem een wit dekseltje,... ik draai mij terug om,... en er staat een blauwe auto,...  
ik draai mij weer om,... neem een blauw dekseltje,... ik draai mij terug om,.. en er staat een groene auto.