Grijs!

Prozac en dergelijke…

Het is zoals gisterenavond op één TV te zien was. Prozac aan Heros geven en ’t probleem is opgelost ? ? ? Ook Fons Nicolay reikt die oplossing aan in zijn reactie op vorig artikel.

Geen haar op ’t baasje zijn bolleke, en veel haar is ‘m nog nie kwijt, dat er aan denkt van met die rotzooi te beginnen. Er bestaan andere middelen die ook resultaat hebben en waarbij de band hond /baas nog sterker wordt en waar je bijgevolg beiden plezier van hebt.

Het baasje ziet die Prozac als een aller-aller-allerlaatste redmiddel, de laatste stap voor euthansie. Het middel dat de mens heeft om zich te ontdoen van onverbeterlijke gevaarlijke honden. Honden die gisteren niet getoond zijn maar die wel een gevolg kunnen zijn van de waanzin die gisteren is getoond.

Wie haalt het in zijne stomme kop van een Duitse dog een tutu’ke aan te trekken, wie is daar dan geschift of op de gevaarlijke toer ? Begrijp me niet verkeerd, dat tutu’ke is niet gevaarlijk maar wel de gedachte hoe die eigenaars tegenover hun honden staan. Kom mij niet vertellen dat die hond daar gelukkig mee is…

Ik weet goed wat Hera of Heros verkiest als ze de keuze hebben tussen rondlopen in een tutu’ke of T-shirt, ofwel gaan crossen in de velden en “en passant” zich nog eens in  de vettige beek ronddraaien.

Maar ja, die van ons zijn dan ook meer jachthond dan Paris Hilton’s chihuawa’s en ’t baaske heeft nog geen buggy of sjakoche nodig om met ons te gaan wandelen.

Jan

Croque

Jullie kennen wellicht een croque monsieur, croque madame of croque janet... maar wat is een croque maroc ? ? ?

 Twee dopkaarten met daartussen een ziekenboekske

G.L.

Ps: als je met een Hollander mag lachen , dan mag dit ook wel voor een keer !

Is hij nu geleerd ?

We weten het, je mag het lot niet uitdagen maar het is wel opvallend dat Heros zich de laatste dagen wat meer gedeisd houdt.

Zijn tuimeling van de brandhoutstapel zal nog niet uit zijn geheugen gewist zijn. Op de picknick tafel zijn uitkijkpositie innemen rekenen we niet bij risico’s nemen (tenzij er een Chinees met mes en vork aan tafel zou plaatsnemen op dat moment).

De wonde naast Heros’ oog is mooi dicht gekomen en zijn kale plek op zijn rechterflank zal nog wel even duren vooraleer daar niets meer  zichtbaar van is.

We leven dus in hoop dat ‘m nu even “tussen de lijntjes” gaat leven en zijn puberkuren gaat laten.

Wat hij nu aan vervangingsensatie heeft gevonden is jagen op alles wat beweegt. Ook niet plezant voor de baas. De katten van de buren hebben geen leven meer… als er een fietser in de buurt komt gaat ‘m er achteraan, en Harley, de overbuurhond krijgt ook al een poot op zijn rug zodat hij plat op de grond moet. Daar gaan we de volgende dagen eens serieus aan werken want al die gedragingen, op de katten na, horen bij onbetamelijk gedrag !

Hij is op sommige vlakken geleerd door ondervinding, nu de “gedragstherapie” nog…

Belle & co

Als dat geen mooie is…

Deze mooie Weimaraner pup is te herplaatsen Hij, het is een reutje, is geboren september 2009 en dus maar een half jaar oud. Hij verblijft in het asiel in St Truiden België.

http://www.dierenasiels.com/specshond.cfm?id=204247

’t Begint er op te trekken…

Na de erwtjes en de gele uien zijn vandaag ook de rode uien en de Rosabelle aardappelen geplant. De lente is inderdaad echt begonnen in de Charente !

Het is zalig in de tuin bij het helpen van het baasje, we krijgen zelfs niet naar ons voeten. Na de duw die Heros ons baasje gisteren gegeven heeft en die gepaard ging met een krachtig “godverm…….eu” heeft Heros begrepen dat zoiets “not done” is als ons baasje aan ’t werk is om de wintervoorraad veilig te stellen.

Heros heeft trouwens zijn geliefkoosde plaatsje van vorig jaar terug ontdekt. De picknicktafel stond nog maar amper terug aan de voordeur of hij lag al bovenop tafel ! Daar heeft hij het best mogelijke zicht op koer en straat, als ‘m wakker is (?) heeft hij de helft van het gehucht onder controle.

Morgen laden we de gesnoeide takken op de aanhanger om alles af te voeren naar het containerpark. Vroeger zaagde ’t baasje dat allemaal in kleine stukken voor de kachel maar die tijd is voorbij. Daar heb je meer werk als warmte van is zijn uitleg. Daar gaan we dan nog eens goed bij helpen zie. Al wat ’t baasje niet dadelijk op de aanhanger werpt dragen wij vrolijk de tuin rond, waarschijnlijk komt er dan weer zo’n krachtig gesprek met de hemelbewoners…

Belle & co

Met de autoverzekering ?....

Dag mijnheer, ik bel in verband met mijn autoverzekering.
 
 - Ja mevrouw, hoe kan ik U helpen ?
 
-   Ik heb een steentje op mijn voorruit gehad, en zou willen weten als dat ook verzekerd is ?
 
-   Jazeker mevrouw, deze "service" is ons motto,
  onze verzekering dekt dit soort van problemen.
 
-   Ah! Ik ben vereerd. 
  Moet ik U een foto van mijn wagen sturen voor ik hem laat reparen ???
 
- Neen, neen mevrouw !!! « Service » is ons moto !!!
  Laat de reparatie aan Uw wagen maar uitvoeren en stuur ons de factuur…

L.M.

Hey…hey, kom van,….

dat dak af . Dat was het eerste wat ons baasje dacht toen hij overbuur Mick op de ladder zag staan. Nu wist het baasje wel dat Mick aan die job begonnen was want Mick was ’t baasjes’ hulp komen inroepen om de ladder te plaatsen.

Het huis waar Mick bezig is behoort toe aan andere Engelsen en is het grote huis dat dikwijls op de foto’s staat en van kilometers ver zichtbaar is vanuit de velden. Mick houdt daar als naaste buur toezicht op het huis.

Omdat het zo’n hoog huis is heeft het dak wel wat schade opgelopen toen tempête  Xynthia hier gepasseerd is. Voor Mick als ex-aannemer van bouwwerken in Engeland is dit maar een klusje, enkel…het is zo hoog en de ladder is maar juist toerijkend om op het dak te geraken.

Aangezien het zulk mooi weer is momenteel profiteert Mick ervan om het klusje nu uit te voeren. Net als het baasje heeft hij ook bepaalde werkjes uitgesteld wegens de koude, felle wind van vorige week.

Zo gaat het baasje ook de uitgestelde werkjes vandaag inhalen zegt ‘m. Nog aardappelen, aardbeien en rode uien planten. Daar zal hij vandaag wel “zoet” mee zijn is ons gedacht…

Belle & co

Mara des Bois en andere…

Misschien is het de madam van Robin des Bois (Robin Hood in ’t Frans) maar dat weten we niet zeker. Wat we wel zeker weten is dat het vriê lekker aardbeien zijn die daarbovenop ook nog eens “remontants” zijn,  maw na de eerste oogst in juni kan je de rest van de zomer nog regelmatig aardbeien plukken van deze soort.

Voor de “gewone” aardbeien kocht het baasje “Cijosée” een voor hem onbekend ras dat dus voor de verrassing moet zorgen. We houden jullie op de hoogte, beloofd !

De baasjes waren deze namiddag naar de Jardiland in Angoulême gereden om hun tuininkopen te gaan doen. Buiten aardbeien wilde ’t baasje nog eens andere patatjes proberen. Vorige twee jaar hadden we “cherie” rode aardappelen en “bintje” als witte aardappel. Het baasje doet dat telkens zo, elk jaar één nieuw ras planten en dat plant ‘m dan het volgend jaar opnieuw met eigen plantgoed, hij koopt dan één nieuw ras bij.

Het oude ras zijn dus dit jaar “Bintje” met als nieuw ras “Rosabelle”waarbij de rode patatjes de vastkokende zijn, de bintjes zijn de “bloemende” aardappelen voor de frietjes en puree.

Ook uien probeert ‘m dit jaar na lange tijd opnieuw. Uit België brachten we plantgoed voor gele uien mee en voor de salades kocht ‘m daarstraks nog rode uien, ook vriê lekker zegt de baas.

Morgenvroeg gaat alles de grond in als het zo’n weer blijft. Want vandaag was het een uitgelezen dag. De deur heeft zelfs enkele uren opengestaan en de kachel gaat slechts vanavond branden. Die had vandaag haar rustdag…

Belle & co

DE ANTWERPSE WIJKAGENT....

De wijkagent hoort in 't Stadspark hulpgeroep.
"Verdoemme das percies vanoit de vaiver "
Hij komt aan bij de vijver
en er ligt een Hollander* te spartelen :  
" Hulp,  ikke kan nie zwemme, ikke kan nie zwemme !"
Agent : "
Al een chance hé makker want ier meugde ni zwemme."

F.N.

* Was oorspronkelijk een Marokkaan, maar dat mag niet meer van het centrum tegen racisme. Met nen Hollander mag je nog wel lachen…

-------------------------------------------------

Nog zo eentje

Gistermiddag liep ik met mijn hond langs een grote vijver bij ons in de buurt en hoorde ik een hoop geplons en gespartel.

Toen zag ik dat er een Hollander* in het water was gevallen die dreigde te verdrinken .

Daarop heb ik de politie gewaarschuwd.

Nu hoop ik maar dat ze op tijd komen anders is het zonde van mijn postzegel !

*Zelfde situatie als bij de vorige mop, met excuses aan de Noorderburen (maar ook niet echt hoor die excuses, we hebben nog altijd heimwee naar die goei Hollandermoppen)

Blauw met een dun laagje…

Blauw is de lucht, zo ver je zien kan, geen wolkje te zien. Het dunne laagje is het laagje ijs op de drinkwater van de honden. Ook de auto van de overburen heeft het dunne ijslaagje.

Wijzelf hebben de lente in ons bloed zegt het baasje. Zottigheid allom als we in de tuin bezig zijn. Vooral Heros weet met zijn zot geen blijf en de teefjes zijn dan het “slachtoffer” van zijn kuren.

Ook het baasje deelt in de vreugde(?) . Die kan geen stap verzetten of één van de twee jongen draait rond zijn benen .

Dat gaat straks nog wat vreugde en ergernis geven als we terug aan de slag gaan in de tuin na het aankopen doen. We hebben de baasjes horen zeggen dat de brokken haast op zijn…en de Chappi of de “Canigou” zoals het hier noemt is ook aan bijvullen toe.

Stel U voor dat er niets meer te eten valt voor ons…

Belle & co

Hulp en help !

Zij denken dat ze komen helpen maar het is het baasje die om hulp roept. De meeste serieuze bazenzaken kunnen meestal Drentenhulp missen als tandpijn. Maar snappen doen Hera en Heros dat voorlopig niet.

Als ’t baasje bezig is in de tuin moeten ze er met hun snuffel bovenop hangen of ze zijn niet gelukkig. Zo ook daarstraks toen ’t baasje uien, of ajuinen als er mensen zijn die dat beter verstaan , aan het planten was kwam de verenigde Drentenhulp ook weer helpen.

Als Heros met zijn 34 kg tegen het baasje opspringt, die op zijn knieën plantgoed in de grond zit te duwen, gaat de baas languit tegen de grond. Mét plantgoed en al…

Je kan je dan wel indenken dat het weer even duurt voor Heros dan weer “mijne flinke grote kerel” genoemd wordt. Een schop waar het pijn doet, dat kan ‘m dan krijgen volgens ’t baasje…. En ’t was nog zo goed bedoelt van “die flinke, grote kerel”

Ondertussen zijn zowel de uien als de erwtjes geplant. Morgen eens inkopen voor de tuin gaan doen in de Jardiland in Angoulême. ’t Baasje wil dit jaar eens vroege patatjes zetten en ook nieuwe aardbeiplantjes staan op zijn verlanglijstje. Fons Nicolay van “keukenweetjes” https://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ en keukenverhalen https://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/ heeft het baasje al enkele tips aan de hand gedaan. Als je dat dan samentelt met hetgeen het baasje al in zijn koppeke had dan moet dat goed gaan in juni in het aardbeien seizoen.

Ook is ’t baasje aan ’t werk op een hoger niveau, dat wil zeggen dat ‘m met zaag en takkenschaar in de bomen bezig is. Halve bomen donderen naar beneden. Hij gaat er wel met de grove zaag door dit jaar. Waarschijnlijk knipt ‘m zo groot opdat wij weer niet met de ganse handel heel de tuin door gaan zeulen.

Er is weeral heel wat gebeurt in de tuin de laatste dagen, en overal hebben we mogen helpen…(?)

Belle & co

Koninklijke Jogging

Prins Charles beslist om iedere morgen te gaan joggen, zoals hij deed in zijn jeugd.

Iedere dag, passeert hij  aan dezelfde straathoek  een hoertje.

Hij kijkt er gretig naar, maar beheerst zichzelf tegen de verleiding van het hoertje: "Honderdvijftig pond", roept ze van op de stoep. 'Hij  roept terug: "Neen vijf pond", alleen maar om haar te doen zwijgen.

Dit  ritueel herhaalde zich iedere  dag.

Hij loopt  voorbij, zij schreeuwt: "Honderdvijftig pond", en  hij roept terug: "ik geef maar vijf pond".

Op een dag besluit vrouw Camilla onverwacht ook mee te joggen.

Wanneer ze de straathoek naderden realiseert Charles zich dat het hoertje haar uitnodiging weer zal roepen en dat Camila zich zal afvragen wat er wel elke morgen gebeurt.

Hij tracht een goede uitvlucht te zoeken.

Aai, daar staat het meisje van plezier. Hij vermijdt oogcontact te maken met het meisje. Ze bekijkt eerst het joggende echtpaar.  Dan schreeuwt ze plots:

"Zie je nu  wat je krijgt voor jouw vijf pond, gierige  vrek."  

Koud ?

Koud was het gisteren niet echt, zoals Myriam in een reactie opmerkt, Het was meer de wind die het verraderlijk maakt om een goei “klets” op te doen.

Die “dikke” jas was niet meer dan een windjack, en moest van de minister van gezondheid, soms ook van binnenlandse zaken en oorlogszaken aangetrokken worden. Dit om naar haar zeggen “morgen wér niet mé een fleurris in bed te steken”. Nu zijn er inderdaad interessantere “zaken” om mee in bed te steken dan een “fleurris” en we hebben dan ook maar geluisterd.

Dat de stoom moeite had met onder dat windjack uit te komen daar heeft de minister geen boodschap aan. “Fleurris” is het woord en basta voor de rest. Kletsnat van het zweet dat niet kon ontsnappen is het baasje dan maar naar binnen gevlucht, nadat de machinerie was binnen gezet, om droge kleding aan te trekken.

Vandaag moeten de uitjes en de erwtjes de grond in. De vorst is uit de grond en beide groenten mogen vroeg op ’t jaar geplant/gezaaid worden.

Straks even een uurtje rondkruipen in de “potager” en dan maar wachten tot het groeit, horen wij daar iemand roepen “vergeet uwe frak niet ?”

Belle & co

Best aangenaam…

En dan hebben we het over het weer vandaag, kort na de middag mochten we al mee op wandeling, vroeger dan verwacht maar toch plezant meegenomen zeggen we dan.

Het baasje had echter nog andere plannen. Carla, van den Izzy weet je wel, http://www.bloggen.be/rebelshoekje/  die dacht dat het baasje zijn motoculteur niet meer aan de praat zou krijgen. Die weet nochtans dat het baasje zijn carrière bij de VAB-wegenwacht begonnen is. In ’t jaar stillekes van de 70er jaren van vorige eeuw welliswaar maar eens wegenwachter altijd wegenwachter zegden ze bij de VAB.

De motoculteur ronkte dus op zijn “agriculteurs” en in “no time” lag de moestuin erbij als om door een ringetje te halen. De grond was “just gelak ‘m moest zijn” niet plakkend dus, niet te nat, niet te droog, just goed !

Morgen kunnen dus de twee rijtjes uitjes geplant worden en ook de peulerwtjes mogen de grond al in. Nu zijn peulerwtjes zowat ’t baasje zijn lievelingsgroenten, samen met asperges. Daar zou ‘m zo een moord voor plegen zegt ‘m altijd. Het erge daaraan is dat ‘m ook een moord zou plegen als die erwten nu niet willen groeien zoals ‘m zelf wil…

Morgen zien we onze baas de eerste maal dit jaar op zijn knieën door de moestuin kruipen, met in zijn ene hand de plantstok en in zijn andere hand het plantgoed.

Hier zit de lente blijkbaar toch al in de lucht, al is het heel stillekes en bescheiden…

Belle & co

Over een schoonmoeder

Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat. 
Zegt de ene: 
''Goh, ik hoorde, dat je schoonmoeder is gestorven. 
Wat had ze?'

'Och, een beetje sieraden, een TV en wat spaargeld...'

'Neeh - ZO bedoelde ik dat toch niet. 
Ik bedoel, wat kwam ze tekort?'

'Nouja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom...'

'Man - DAT bedoel ik toch ook niet. 
Ik wilde weten, WAAROM ze stierf!!!'

Ach zo. Tja - dat was erg stom. 
Ik vroeg haar of ze 'n kilootje aardappels kon halen in de kelder. 
Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en brak haar nek.'

'Ongelofelijk, echt..... En? Wat hebben jullie toen gedaan??'

'...Toen hebben we macaroni gegeten.''

Jachtinstinct…

Hoewel het baasje de beestjes in ’t veld liever levend dan geschoten ziet, moeten we niet twijfelen aan het jachttalent en de fijne neus van ons trio.

Zo ook gisteren toen het baasje de foto van Hera nam. Het is dan wel dat ze voorstaat op een kat, maar dat heeft ze goed gezien die Hera, het zijn dan ook wilde katten ! Ze waren in oorsprong van de bewoners van “le pavillon” het nieuwste huis van het gehucht. Die zijn echter een tijd geleden weggetrokken en de katten, een tiental, konden blijkbaar niet mee.

Nu is het zo dat katten niet kunnen optellen of aftrekken, maar vermenigvuldigen des te beter, over delen zullen we helemaal maar zwijgen bij katten . Als ons trio vrij mag vertrekken voor de wandeling is dan ook hun eerste werk, de kattenrust gaan verstoren. Ondertussen zijn er al heel wat van die katten die elders een onderkomen hebben gevonden, want het enige voedsel dat er nog te vinden is zijn de massa’s muizen die in de bermen van de velden hun holletje hebben gebouwd/uitgegraven.

Iets verderop moeten ze dan met z’n drieën kraaien opjagen, of nog maar eens een vers muizenhol verbouwen of vergroten. Ja, ze komen genoeg aan hun trekken ons trio Drentjes…

Belle & co

Drie musketiers ?

Zie ze komen aanstormen , met z’n drieën op een rij. Ze zijn juist daarvoor achter kraaien aangegaan in het pas geprepareerde veld van buurman Serge.

Heros, helemaal hersteld van zijn tuimelperte van begin deze week (dit voor de bezorgde lezers zoals Jil, Carla, Marian en Mary), had zijn zus mee op sleeptouw genomen toen hij midden in het veld enkele kraaien zag zitten. Die zaten daar volgens Hero niet op hun plaats en dan moet hij orde op zaken zetten.

Zij waren al halfweg tot bij de kraaien toen Belle het ook in de mot kreeg wat er gaande was. Als leider van het clubje kon zij dus niet achterblijven en is haar jeugd achterna gegaan. Na een paar rondjes kraaien treiteren zijn ze dan maar terug gekomen nadat het baasje ze terug geroepen had.

Ze doen dat dan in stijl, netjes op een rij, mooi om te zien in elk geval.

Na de wandeling hebben we de baasjes in de tuin geholpen. ’t Baasje heeft nog brandhout op maat gemaakt voor de kachel terwijl ’t vrouwtje rozen snoeide.

Achteraf hebben we samen nog “vuurkestook” gedaan want op rozenhout heeft het baasje zo niet staan. Op de composthoop blijft dat je jaren parten spelen zegt ‘m. Daarom, opstoken die rommel, ( hier mag dat nog vuurkestook, enkel niet in de droge warme maanden)

Belle & co

Chris Neuken

Een leraar vroeg in het begin van het schooljaar de namen van zijn leerlingen op.
"Hoe heet jij, jongen?".
"Chris Neuken, mijnheer."
"Hoe ?????"
"Chris Neuken, meester."
 
De meester kreeg al een rode kop met zo'n naam in zijn klas.
"En, heb je nog broers en zusters?"

"Ja, meester. Zeven broers en vijf zussen !"
"Hoe heten zij ?"
 M'n broers: Pol Neuken, Rik Neuken, Jef Neuken, Louis Neuken, Piet Neuken,
 Bart Neuken en Theo Neuken.

En m'n zusters : Mieke Neuken, Sofie Neuken,Tine Neuken, Christa Neuken, en Magda Neuken.
"Jezus allemachtigs...

En je vader? Hoe heet die dan ?", vroeg de meester.                                                                                                                                                  
"Constant Neuken, meester".