Minnares!

Hormonen…

Het baasje moet steeds glimlachen als ’t ergens over hormonen gaat. Hij moet dan terugdenken aan zijn vader in de tijd dat baasjes’ zusters met hun eerste vrijers thuiskwamen. Het waren gewoonlijk “vrienden van onze Jan” die hijzelf soms al eens ooit had gezien, sommigen andere echter nooit vanzeleven…

Gisteren ging het er weer eens over bij Dr. Nelly en met ons Hera. Dat beetje schijndracht dat ze vertoont gaat maar niet vanzelf over en daarom hadden we met het oog op het vertrek naar Frankrijk een afspraak gemaakt.

Ons Hera haar tepeltjes willen maar niet wegtrekken na haar eerste loopsheid, of beter , ze waren weg maar zijn terug gezwollen toen ik, Belle, loops werd.

Het zijn de hormonen vertelde Nelly ons en nu moet Hera “medicamenten” slikken in de vorm van druppels. Al een geluk dat het nogal een vraatzuchtige is en dat bij haar het slokken voorgaat op het proeven. De 2,5 milliliter druppels gaan er als koek in als ze op een stuk brood gedaan worden. Het is van “slokslok” en de boel is binnen, het is hier ooit anders geweest bij Bas bvb…

Overigens denkt het baasje dat de firma die het spul levert, zich bevoorraad bij Red Bull of een andere fabrikant van pepdrankjes. Of het moest zijn dat het rechtstreeks uit het wielrenners milieu komt. Ziek van haar hormonen is ze nooit geweest maar ze gaat wel als een ras Ferrari door het huis en tuin van de medicijnen…

Belle

Kort wandelingske…

Terwijl Heros deze namiddag met het baasje met de auto mee mocht naar Onze pa Zeppos en broer Hercule in Oudenaarde hadden wij Belle en Hera huiswacht samen met het vrouwtje.

Ons baasje moest bij Peter en Hilde nog spulletjes ophalen om mee naar Frankrijk te nemen en Heros moet zo dikwijls als mogelijk met het baasje mee met de auto als er een plezierig einddoel is. Dit om zijn wagenziekte volledig kwijt te spelen.

Heros heeft letterlijk en figuurlijk “de beest uitgehangen” bij pa en broer. Aanvankelijk kon hij niet op tegen die twee familieleden maar eens kennisgemaakt vloog het zand en gras weer achter hen omhoog als ze aan het spelen waren !

Het baasje vertrok in Oudenaarde te 15u45 en draaide de oprit thuis op te 18u50. Drie uur en vijf minuten. Met een beetje chance en ne zware voet is ‘m op dezelfde tijd in Parijs !

Meer dan een uur en half heeft ‘m over de vijf kilometer voor de Antwerpse Kennedy- tunnel gedaan. Voor Heros geen probleem, die heeft gans de miserie met zijn ogen dicht meegemaakt.

Maar nu was wel ons uur van wandelen verstreken… Geen nood voor ons baasje, het was dan wel niet naar ons gewoon bos, maar toch een wandeling rond de “grote blok”. Toch ook altijd nog goed voor een half uur trekken en sleuren aan de lijn, want dan mogen we niet los wegens te veel verkeer…

Belle & Hera

Nieuwe betekenis…

Deze afbeelding vonden we deze morgen in onze mailbox, het geeft een bijzondere en actuele betekenis aan het gezegde “horen zien en zwijgen”…

Ongebruikelijke foto’s…

Je ziet het niet dikwijls hier op het blog twee Drenten in de kleur wit met bruine platen. Meestal zijn het twee bruintjes, moeder en zoon, en Hera in de traditionele Dentenkleur.

Hier op de foto’s dus niet, we hadden Hadise op bezoek toen vorige week haar baasjes Jean Pierre en Ute,  op bezoek waren bij het twee weken oude Drentje xxx, van Herman en May. Dat Drentje gaat binnen een vijftal weken het “maatje” worden van Hadise, maar dat vermelden we hier al op het blog.

Het gaat ‘m om de foto’s waar Hera en Hadise aan het ravotten waren. Ons baasje heeft Hera een paar keer tot de orde moeten roepen omdat ze nogal hevig uitviel naar Hadise die beleefd bleef en niets terug deed, waarschijnlijk omdat zij “op de vreemde” was.

Die “op de vreemde” is nochtans haar geboortegrond !

Belle & co

Lentekriebels…

Ergens zit ons baasje in zijn vuistje te lachen. Niet alleen hij is begonnen aan het nieuwe gazonnetje in onze Vosselaarse tuin, maar ook over de grens, in Nederland, zijn ze in actie geschoten.

“Ze” zijn eveneens Drenteneigenaars die met een tuin zitten die het aanzien en de naam tuin niet meer waardig is.

Jil meldt in het Arcil blog dat echtgenoot Hans aan het werk is getogen om in navolging van ons baasje de tuin terug wat te fatsoeneren. Jil en Hans dachten dat ons baasje over toverkracht beschikte of trukken van de foor kon toepassen en in een oogwenk een fraai ‘n”pelouske” kon tevoorschijn toveren. Die Nederlanders hebben deze keer de Belg toch danig overschat. Enkele jaren geleden zou het zelfs bij de wonderen gerekend worden als er iets resultaat van terecht kwam van dat zaaisel.  http://www.bloggen.be/arcil/

Ook bij Sonja,de moderator van het derntenforum is Peter aan de slag om de resultaten van het werk van Kyra ongedaan te maken. Nog eentje die het grasveldje terug mooi en netjes wil krijgen tegen de zomer. Maar daar hebben we de indruk dat Peter het meer ziet als vechten tegen de bierkaai …   http://drentkyra.punt.nl/?home=1

Ondertussen begint hier in Vosselaar er nu toch een echte groene zweem over de zwarte grond te verschijnen. Wishfull thinking van de baas of realiteit ? Binnen twee weken, als we terug van rankrijk zijn nog eens hierover een berichtje laten zie…

Belle & co

Ramen zemen…

Twee Turken zijn bij een flatgebouw de ramen aan het zemen.
De ene Turk kijk naar binnen en ziet een Nederlander bij een
vrouw aan haar poesje likken.
Hij roept de tweede Turk erbij en vraagt aan hem:  "Zou dat vies zijn ?"
Waar de andere Turk op antwoord:
"Denk het niet, anders hadden ze het ons wel laten doen !"

L.M.

Stormweer aan de zuidkust…

De zuidkust van Frankrijk en het midden en oosten van het land krijgen een heel zware storm over zich. Blijkbaar ontsnapt het westen deze maal aan het natuurgeweld.

Meestal is het de westkust en de westelijk gelegen departementen die het zwaarste weer moeten opvangen, gedenk Xynthia begin dit jaar en de verschrikkelijke “tempête” van eind december 1999.

Zowel in de kranten als op ’t internet circuleren er al berichten over de verwoestingen op de stranden in Nice en Cannes. De snelweg door het centraal massief met het viaduct van Millau was een tijd afgesloten en in de Pyreneeën zou er op sommige plaatsen zelfs onder de 1000 meter sneeuw gevallen zijn.

Ondertussen hopen we maar dat er in de Charente al een drup regen gevallen is of ’t zal “gene vette” zijn dit jaar met de aardappelen en de peulerwtjes die ons baasje met veel liefde geplant/gezaaid heeft. De nieuwtjes die ons van ginds uit bereiken geven soms wel koud weer aan maar voorlopig geen nachtvorst. Laat dat nu het belangrijkste zijn voor de bloesem en de toekomstige fruitopbrengst in onze tuin.

Volgende week is het midden mei en zijn de ijsheiligen gepasseerd. Ook in de Charente kennen ze die drie “Charels” en zijn er beducht voor. Na 15 mei kunnen de tomaten buiten worden uitgeplant en dat is het baasjes volgende job !

Voor berichten over de storm:

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

http://www.hln.be/hln/nl/2652/Extreem-Weer/article/detail/1101857/2010/05/05/Reuzegolven-tot-10m-zetten-Cannes-en-Nice-onder-water.dhtml

http://www.lefigaro.fr/actualite-france/2010/05/05/01016-20100505DIMWWW00298-tempete-soudaine-sur-la-cote-d-azur.php

http://www.lemonde.fr/planete/article/2010/05/04/neige-au-mois-de-mai-avalanche-de-difficultes_1346600_3244.html

Belle & co

Kameraad Tibo…

Daarstraks kwamen we in “ons” bos onze kameraad Tibo nog eens tegen. Het was toch weer een poos geleden omdat we verschillende aangelijnde wandeling aan de andere kant van de wijk gemaakt hebben.

Tibo was weer over enthousiast, té voor zijn negen jaar vertelde zijn baasje. Tibo is vorige week ook bij Dr. Nelly geweest, omdat hij wat mankte. Ook daar kennen ze Tibo van hier op ’t blog.

Dré , Tibo’s baasje, verteld dan ook dat Tibo het vanavond wel weer zal moeten “uitzweten” dat hij zo hevig tekeer is gegaan. Jonge Drenten volgen is voor een jonge Golden al niet makkelijk, wat had die dan verwacht met zijn negen jaar… Zelfs wij hebben ons vanavond nog niet te veel laten zien.

We waren alleen met Tibo in het bos en gewoonlijk mogen we dan wat meer. Sinds Heros in het bos eens een Yorkske achterna gezeten heeft mogen we niet te veel meer van ’t baasje. We mogen in elk geval al niet meer zo ver van hem weggaan, of “het stoebert er”.

Wij denken dat het baasje ons al aan het voorbereiden is op de wandelingen tussen de zonnebloemen velden binnenkort in Frankrijk…

We zien wel en houden jullie op de hoogte.

Belle & co

Depressief…

Een vrouw is zo depressief dat ze besluit een einde aan haar leven te maken.

Ze staat op het punt om in de Schelde te springen.

Ze staat boven aan de dijk te kijken naar het ijskoude
water als er een knappe matroos voorbij loopt.

De knappe matroos ziet haar huilen, krijgt medelijden
en slaat een arm om haar heen en vraagt wat er scheelt.

Hij toont veel begrip en zegt dat springen in de Schelde ook niet de oplossing is.

Als oplossing stelt de matroos voor om haar mee naar Amerika te
nemen op zijn boot om daar een nieuw leven op te bouwen.

Hij zal haar verbergen en haar als verstekeling naar Amerika smokkelen.

Hij zal haar elke avond eten brengen en ze zal niets tekort komen.

In ruil voor al de goede zorgen wil hij wel sex met haar.

En inderdaad :

Elke avond brengt hij vier boterhammen, een stuk fruit
en beleeft een avond vol passie.

Tot de 17de dag .

Ze wordt gevonden door de kapitein.

"Wat heeft dit te betekenen?" vraagt de kapitein.

De vrouw legt het uit

"ik heb een regeling met een van uw matrozen, ik krijg gratis eten,

een gratis reis naar Amerika en in ruil naait hij me".

"Ik weet wel zeker dat je genaaid wordt" zegt de kapitein" ...

"want dit is de veerboot Hoboken-Kruibeke"

Nog een kwaliteit (?)…

Of elke bezoeker bij ons het zo dadelijk een kwaliteit vind is op zijn minst in vraag te stellen, maar Heros is de meest sociaal aangelegde hond die je kan vinden.

Bij iedereen is hij dadelijk “thuis” en die hoort in zijn roedel te passen, wordt ook dadelijk uitgenodigd om er bij toe te treden !

Zo ook gisterenavond onze schoonbroer Jef die even langskwam. Het onthaal bij het binnenkomen was vrij normaal maar eens het voor de Drenten bedtijd werd ging Heros tegen Jef aanliggen.

Toen die Heros dan ook nog wat gestreeld werd, was het hek helemaal de dam af, toen was het niet meer ‘tegen’ maar ‘op’ Jef liggen. Nu is Jef wel wat gewend want die heeft destijds zelf nog de Casper gehad, één van de grootste Weimaraners die het baasje ooit ontmoet heeft, en ook twee Riesen Schnauzers hebben daar ooit deel uitgemaakt van de familie.

De 35 kg van Heros verraste Jef toch wel even en toen Heros met zijn tong diagonaal een streep trok over Jef’s  gezicht was het uit met de pret…

Onze “sociale” heeft dan maar zijn bench opgezocht en we hebben hem niet meer gezien van gans de avond, gehoord nog wel….

Belle & co

Hadise krijgt een vriendje…

“Ons” Hadise krijgt een vriendje, en ’t is er ééntje met een piemeltje !  Naast de veteraan Sammy , Cocker van geboorte, en Hadise, zusje van ons Hera  en Heros zal nu reutje XXX deel gaan uitmaken van de Verrooten roedel in Budingen.

Onze baas is bijna al zo fier als Jean Pierre en Ute zelf, want hij ziet dat al netjes gebeuren dat ik de bomma zal worden en Hera tante, terwijl we dan binnen afzienbare tijd ook van nonkel Heros kunnen praten.

Vrijdag was het baasje met JP en Ute op “kraambezoek” geweest bij Herman en May met hun fier Drentenmoedertje Spike.

Het zijn vier mooie pupjes, twee teefjes en twee reutjes. Het reutje met zijn witte snoetje zonder witte vlek op het voorhoofd gaat Hadise’s en Sammy’s speelmaatje worden. May en Herman mogen zich gelukkig prijzen. JP en Ute zijn gedroomde Drenteneigenaars, die 100% voorsprekers van het ras zijn. Wij kunnen het getuigen als fokkers van Hadise, hun eerste Drentje.

De bijgevoegde foto’s zijn nog genomen door ons baasje, maar als verwoede fotograaf gaan we nog vele foto’s van Jean Pierre kunnen afdrukken op deze pagina’s, daar zijn we wel zeker van, en we kijken er naar uit !

Belle & co

Accidentje bij het golfen…

Twee vrouwen zijn aan het golfen en eentje geeft een ferme dreun op

het balletje. Het vliegt recht naar de volgende hole waar 2 mannen

staan te spelen en eentje wordt geraakt. Hij valt meteen op de grond

en vloekt van de pijn.

De vrouw snelt er naartoe, intussen ligt hij ineengekrompen met zijn

handen tussen zijn kruis.

Zij : kan ik helpen?

Hij : neen, laat maar straks gaat het wel beter.

Zij : ik ben therapeute en kan u misschien helpen

Hij : neen, echt niet. Zijn handen nog steeds krampachtig in zijn

kruis gevouwen.

Zij : Toe, ik wil absoluut zien of ik echt niet kan helpen.

Hij : Ok, doe maar.

Zij trekt zijn handen van tussen zijn benen en legt ze naast hem. Ze

doet voorzichtig zijn broek los steekt er haar hand in en begint

zachtjes met een massage om de pijn weg te nemen.

Na enkele minuten zij : En, voelt dat niet beter?

Hij : jawel, maar ik denk dat mijn duim nog altijd gebroken is.

Liliane

Mooi hé…

De pupjes van Herman en May in Merksplas. Mooie lieve Drentenpups van twee weken oud, met de oogjes pas open. Ook lief en nog zo kwetsbaar en met een moeder die de beste zorgen over heeft voor haar vierkoppige kroost.

Dezelfde dag is de andere foto genomen, van de Drentjes van onszelf in Vosselaar,  1,5 en 4,5 jaar oud. Ook nog lief, en ook nog steeds met een zorgzame moeder, maar die hun oogjes zitten al terug dicht. Van het zand dat ze in de ogen hebben gekregen van het konijnenpijpen “uitbouwen”.

Dat kwetsbare is er ook al enige tijd af van die twee bandieten van ons. Die kunnen zichzelf wel redden als ze zo bezig zijn als op de foto. En Ikzelf Belle, laat ze op dat gebied maar begaan. Zolang dat ze zich in huis behoorlijk gedragen ben ik al best tevreden.

Dit betoog om nog maar eens te illustreren wat de gevolgen zijn als je er niet op voorzien bent bij de aanschaf van dat lieve pupje met zijn mooie kraaloogjes. Bedenk dat je een jaar later een “pup” zoals puberende Heros van 35 kg in huis kan hebben . Die is ook nog lief, heel zeker wel, maar ’t geeft toch een gans ander gevoel wanneer deze nu tegen je opspringt dan dat verleidelijke pupje bij May op de arm. Bedenk ook dat de gaten die hier in het bos ontstaan, ook in je eigen tuin best mogelijk zijn….

Situaties zoals in het vorige bericht over Drent Boaike van amper tien maanden oud kunnen dan in grote mate vermeden worden door je goed te informeren voor je dat lieve pupje in huis haalt. Onze baas kon zijn oren niet geloven toen er hier een mevrouw, kandidaat pupkoper, schrok omdat onze honden blaften. Een andere Drentenfokker had haar wijsgemaakt dat een Drent NOOIT blaft. Mis poes… een Drent blaft wel, en ’t baasje kan niet verstaan dat een serieuze fokker zulke onzin vertelt aan argeloze kopers !

Belle & co

Over te plaatsen Drent…

Roepnaam: Boaike
Geslacht: reu
NHSB: 2756741
Geboortedatum: 04-07-2009   Nog geen jaar oud ! ! !

Reden voor overplaatsing: Tijdgebrek

De hond is gewend aan kinderen
De hond is gewend aan verkeer
De hond is gewend aan lange wandelingen
De hond is gewend aan autorijden
De hond is niet gewend aan katten
De hond is gewend aan andere huisdieren
De hond is gehoorzaam voor de leeftijd
De hond is sociaal naar andere honden
De hond kan alleen zijn
De hond is niet dominant
De hond zit op een KNJV jachttraining, gehoorzaamheidstraining en ringtraining
De hond heeft al zijn entingen gehad
De hond is goed gezond


Voor informatie over de over te plaatsen honden kunt u contact opnemen met:
Nel Olijve-Smit    
pupinfo@drentschepatrijshond.org
Telefoon is 0527-261262

Kom Drentenvrienden , hier even tekenen.

Overgenomen van het Max en Bente blog   https://blog.seniorennet.nl/max_en_bente/

Ondertekenen kan je door op de link onderaan het bericht te klikken

Help,…onze Ark is nog niet klaar…

We hebben vandaag al enkele weer types mogen ondervinden, alleen regen, vorst en mist hebben we nog niet gehad. Maar alles kan nog , de dag is nog lang niet voorbij !

Deze morgen was het zo grijs dat ’t baasje ernstige twijfel had of de lange wandeling van de namiddag wel zou kunnen doorgaan zonder als een “verzopen kieken” terug thuis te komen.

Maar nee, om 3 uur klaarde het een tijd op en was er zelfs blauw te zien aan de hemel ! Het baasje heeft dat toen snel in orde gemaakt en onze leibanden aangedaan en we hebben nog een mooie wandeling kunnen maken in het bos. Dat bos dat rook dan ook nog eens verrukkelukelukeluk.

Alle stof was weggewassen , ook dat van de vulkaan, alle fris lentegroen was in ’t bad geweest en de zon maakte het “beeleke” af.

Daarjuist heeft het baasje enkele foto’s genomen van het onweer en de bijhorende wolkbreuk dat hier even wat kuren kwam verkopen. Als het pas ingezaaide en kiemende graszaad nu nog geen water genoeg gekregen heeft dan weet het baasje niks meer van “tuinwerk” (en ’t was al niet veel dat ‘m daar over wist).

Onze baas was al haast met één of ander opperwezen aan ’t babbelen omdat niemand hem verwittigd had dat er een zondvloed stond aan te komen en dat ‘m een Ark had moeten bouwen. Of had je daar zoals Noah, godvruchtiger voor moeten zijn ?

’t Zal zijn oorzaak dan wel hebben in ’t feit dat ‘m daarstraks nog met “den Bisschop” gelachen heeft, en Mohammed zal wel geholpen hebben omdat we nog gelachen hebben met die burka.

In ’t vervolg toch maar Hollander moppen plaatsen dat geeft bijlange zoveel ongemak niet!

Belle & co

Vier berichten uit de mailbox deze morgen …

Poezie…

Ik zie niks, waar is het licht?
Ik zie zwart voor mijn gezicht.
Oh, ach zo, wat ben ik dom,
Ik heb mijn burka andersom!

Achmed Gezelle

nieuwe westvlaamse gezegde…

Als er sperma plakt op je rugge

’t is van de bisschop van Brugge

Liliane

Het regent…

"Het regent , het regent, de pannen worden nat" zongen we in onze kindertijd (eeuwen geleden). De nieuwe versie zou kunnen luiden …”onze roedel wordt kletsnat”.

Het huis ziet er binnen niet naar uit en zolang ze binnen komen en zich niet schudden valt de “schade” nogal mee. Dan is het enkel de vloer die de sporen van twaalf slijkpoten draagt.

Als ze terug binnenkomen en eentje ontsnapt aan de afdroog controle dan loop je veel risico dat je ook het interieur tot op één meter hoogte kan beginnen “Mr Properen” (nieuw werkwoord, volgend jaar in “den dikke”, synoniem voor hondensporen poetsen). Bazen bekijken dat met andere ogen dan bazinnetjes. Bij ons is het zo dat het baasje dan de handdoek neemt waar hij ons mee afdroogt, en dan zo eens vluchtig langs de keukenkast veegt om de grootste sporen te elimineren. Bij ’t vrouwtje gaat het net zo maar den gaat er gewoonlijk nog een kreet aan vooraf war ook bij de buren de haren nog van gaan rechtstaan van het schrikken. Ons doet dat niets, alles went zeggen ze …

We hebben het baasje al verschillende malen naar boven zien kijken, speurend naar een blauw vlekje tussen de wolken, maar voorlopig is het noppens, niks, nada… Hopelijk klaart het op tegen deze namiddag, of onze lange wandeling valt letterlijk in het water.

Ondertussen zien optimistische bazenogen al de eerste grassprietjes opkomen in onze tuin/wildernis, dank zij de sproeipomp en de regenbuien…

Belle & co