Zelfde kleur, maar lichter!

Record geknield hoogspringen


 Wist u dat er recent een nieuw wereldrecord is gevestigd voor het HOOGSPRINGEN ?
 
vanuit GEKNIELDE positie !

 Het record (0.757 metres)
- onthoudt dat dit vanuit geknielde positie is –
werd gevestigd op een strand nabij Montpellier in Zuid Frankrijk.

 Deze foto werd juist voor de sprong genomen,
maar het geeft je een idee hoe de sprong is tot stand gekomen.

G.L.

Grijs, in alle tinten…

In bed blijven liggen is een optie met zo’n weer, maar niet als er drie Drenten een ander gedachte hebben en zich liever laten nat regenen dan lekker binnen te blijven.

Het is hier al niet anders dan in ’t Belgikske.  Als het zo blijft, gaat er niets in huis komen van rijpe kersen mee te brengen midden volgende week. Sappig zullen ze wel zijn dat, lijdt geen twijfel, met al dat hemelwater.

Vandaag gaat de baas tussen de buien door nog enkele rijen boontjes zaaien. Een lint rond de moestuin moet aangeven hoever we mogen komen bij het ravotten. Maar ’t baasje moet nog wel eens uitleggen aan welke kant we moeten blijven… logisch toch, zo’n lint heeft twee zijden !

Sinds gisteren hebben we lichtjes een andere kleur, onze witte buiken hebben helemaal geen wit meer, maar vertonen kleuren tussen beige en bruin. Kwestie van over natgeregende zonnebloemvelden te crossen.

Ikzelf en Heros hebben dan ook nog ergens in liggen rollen. ’t Baasje kan er niet mee lachen maar voor ons is het “Chanel cinq”. Ook die vacht van ons vertoont vettige vieze vlekken. ’t Baasje gaat telkens zijn handen wassen al hij ons nog eens geaaid heeft. De flauwe…

Belle

Ladders & emmers…

Dat is wat we gaan nodig hebben tegen het einde van de week. Nog een haak erbij om de emmer aan de ladder te hangen en we kunnen aan de slag in de eerste kersenboom.

Tegen het eind van de week zullende kersen wel zo rijp zijn dat we ze kunnen plukken en dat ze niet TE rijp zijn. Indien ze te rijp zijn is het vervoer niet meer mogelijk tenzij je er niets mee inzit van met kersenmoes thuis te komen !

Deze kersen moeten zeer donker zijn voor ze rijp zijn. Toen wij een week terug naar België terug reden waren ze nog alle groen en klein. Je staat er versteld van hoe zulke vruchten kunnen evolueren in één week tijd.

Het vrouwtje is al voorzien van de nodige confituursuiker om dadelijk aan de slag te kunnen. Ook het baasje heeft met zijn pas aangekochte wijnpers alles in huis om te starten met het maken van kersenwijn.

Want zoveel is zeker, wat we niet mee naar België kunnen meebrengen voor familie en vrienden dient verwerkt te worden. Op de composthoop trekt het alleen maar wespen, hommels en frolons aan. Speciaal die laatsten zijn wespen die twee tot driemaal het formaat hebben van een gewone wesp, die willen we dan ook van huis weghouden !

Zo hebben Hera en Heros gisteren een nest van hommels gevonden in de muur van de hangar. Hera had al een steek opgelopen aan haar voorpoot van op een hommel te tikken met haar poot. Om verder onheil te besparen heeft het baasje dan maar insecticide in het gat gespoten  en er een prop papier in gestoken. Het eerste stekelig probleem voor dit jaar  is dus al opgelost …

Belle

Ge doet dan al eens goed voor een vrouw

Grand  Marnier…

Gisteren hadden we het op deze plaats over de reclame van Heineken in Parijs, Vandaag hebben we het over de reclame aanpak van Grand Marnier. In de volgende lijnen zal je merken welke aanpak wij het meest verkiezen….

Gisterenmiddag zijn de baasjes het kasteel van Grand Marnier in Bourg Charente, op zo’n 40 kilometer van hier gaan bezoeken. Er is in Bourg Charente niet veel te beleven buiten het enige Michelin sterren restaurant van de Charente en het kasteel, eigendom van de familie Marnier-Lapostolle.

Het waren weer eens een opendeurdag in het prachtige, aan de oever van de Charente gelegen kasteel. Onze baasjes zijn daar al meerdere malen op de opendeur geweest en telkens kunnen ze de baasjes verassen met weer iets nieuws. Dit jaar serveerden ze buiten tal van cocktails op basis van Grand Marnier ook flensjes in Grand Marniersaus. Het baasje was in opperbeste stemming,… van het flensjes eten (zegt ‘m)

Ook de rondleiding door een alleraardigste juffrouw was weer de moeite, we startten zoals elke maal in de grote zaal met de indrukwekkende schouw. Daar nam het baasje de foto met de flessenkast (dat was nog voor de flensjes). Ook het productieproces met de gedroogde Caraïbische groene sinaasappelschillen kwam ter sprake in de kasteelkelders.

Ook konden we in de “chais” proeven van de verschillende kwaliteiten van de Grand Marnier waarbij de Cognac kwaliteit  en ouderdom bepalend is voor de smaak…en de prijs.

Uiteraard gingen de baasjes terug naar huis met een fles Grand Marnier en “de zaak” schonk er nog een glas en een miniflesje bovenop…

In elk geval een uitstap die nog wel even in het geheugen zal blijven hangen…

Belle & co

Pak eens gauw ’t Kodakske…

Dat hoorden we het baasje tegen het vrouwtje zeggen toen we gisterenmiddag het Stade de France bij het binnenkomen van Parijs passeerden.

Aan de rechterkant van de snelweg, tegenover de voetbaltempel staat een gebouw te huur. Het is zo’n tien, misschien twaalf verdiepingen hoog en Heineken heeft daar een immense reclame spandoek tegenaan gehangen.

Als Belg doet het een beetje pijn dat het juist Heineken is die zulke knappe reclame maakt. Maar dan horen we het baasje tegen het vrouwtje zeggen… als ze even goed bier zouden brouwen als ze reclame maken, was hun “bier” misschien nog wel drinkbaar (hij sprak van “te zuipen”).

Maar dat heeft het baasje al dikwijls gezegd over Freddy Heineken, die man heeft zijn roeping gemist, die was de reclamewereld moeten ingaan en het brouwen overlaten aan mensen die er verstand van hadden…

Als dat was geweest dan had de familie de Spoelberch, van de Stella, de Jupiler en nog tal van andere bieren, nooit de rijkste mensen van België kunnen worden…

Belle

Allemaal aandoen en zo gaan stemmen op 13 juni…

Is dat geen mooie ?

En dat kan tweeërlei zijn, zowel voor het hondje Caju als voor de foto. Ons baasje vond deze op het Nederlandse Drentenforum in een onderwerp (topic) dat handelde of er nog meer Drenteneigenaars naar X-factor keken.

http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.php

Voor Belgen is dat programma op TV onbekend, maar Caju genoot er blijkbaar met volledige concentratie van, volgens de foto.

Deze foto wilden we jullie niet onthouden. Wijzelf zijn geen TV kijkers, als de baasjes TV kijken dan knorren wij binnen de kortste tijd om ter hards.

Volgens onze baasjes was Bas wel een TV kijker, die heeft ooit een volledig programma voor de buis gezeten. Er was toen een uitzending over het geluid dat walvissen maken in de bronsttijd. Daar heeft Bas zelfs zitten “meepraten of commentaar geven” zegt ons baasje.

Daarstraks heeft ons baasje ook tegen mij gezegd dat ik meer moet praten, ik heb daar aanleg voor zegt hij. Hij bedoelt zeker dat ik kom zeuren als de eetkommen leeg zijn en ik als oudste ons dessert moet regelen !

Belle

Ps: nog maar snel een foto bijgedaan van de kersenboomsituatie, we gaan volgende week weten wat te doen in de tuin !

Aangekomen…

Wij hebben weer prima gereden met de rit van Vosselaar naar La Magdeleine. ’t Baasje zag het wel niet zitten van zo op een vrijdag middag te vertrekken met het vooruitzicht van in het Parijs verlatend verkeer terecht te komen.

Dat viel allemaal heel goed mee, het baasje vertelde dat ze in Parijs vorig weekend al naar hun buitenverblijf waren geweest en daarom was het vandaag kalm. ’t Is een uitleg gelijk een ander maar ’t was wel kalm op de snelwegen naar het zuid westen.

Toen we op de N10 tussen Poitiers en Ruffec waren , kwamen we precies de jaren dertig van vorige eeuw binnen gereden. ’t Baasje stak daar een oude auto voorbij(een ouw krak in onze ogen, zonder dak of deuren) . Bleek het ook nog eens een oude Nederlandse auto te zijn, met twee mensen aan boord. Op de radiator stond zo een raar zilveren beeldje, het baasje gaf het ook nog een naam “the spirit of exctasy” Het was dus een Rolls Royce die tegen een behoorlijke snelheid van zo’n honderd per uur richting Angoulême stoomde.

Eventjes later was er ook nog een Panhard sport uit de vijftiger jaren die ook in dezelfde reed, Ook die auto is een rariteit waar er ook geen tientallen meer van bestaan. Er is dus ergens in de buurt een old timer treffen waar bijzondere wagens zullen aanwezig zijn…

Ondertussen hebben wij de tuin al verkend en daar gaan we morgen uitgebreid verslag over brengen, jullie gaan er nog van verschieten wat we allemaal te melden hebben !

Belle & co

Op bezoek bij mijn jongste…

Deze morgen was het mijn beurt om met het baasje mee te mogen rijden, en ik had geluk dat het nog ver was ook. Helemaal naar Torhout om een wijnpers op te halen.

Die mensen waar het baasje moest zijn vonden mij ook een hele mooie Drent, maar dat zeggen ze nu allemaal. Er zal dan toch iets van waar zijn, mij dunkt.

Op de terugweg nam ons baasje plots een gans andere weg dan op de heenweg. Hij had mij wel iets verteld van onze Harko, maar hij vertelt zo dikwijls onzin…

En inderdaad, plots draaien we een zijstraat in en terwijl het baasje de auto al draait zie ik achter de afsluiting een Drent heen en weer lopen. Waarschijnlijk kent die het geluid van onze auto nog wel want hij kijkt meer dan geïnteresseerd.

Als ik uit de auto mag,  als eerste voor het baasje want ik ben los over hem over gesprongen, staat Ronny ook al aan de poort. Ronny is het “nieuwe” baasje van mijn Harko. Mijn jongste en zesde pup, een anderhalf jaar geleden.

Dat het weerzien hartelijk was moet ik niet vertellen zeker. Harko nam mij gelijk mee naar zijn heiligdom, de tuin met vijver !

Bij het instappen in de auto voor het naar huis rijden, keek het baasje nog niet erg happy toen hij een kletsnatte Drent op zijn lederen zetels moest laten zitten. Gelukkig ligt er altijd zo’n speciale gele hondendweil (Pet-towel  zeggen ze daar ook tegen) in de auto. De baasjes weten al lang dat zoiets geen overbodige luxe is met drie Drenten in huis !

’t Vrouwtje merkte dat ik enthousiast op bezoek was geweest want bij de thuiskomst ben ik in mijn bench gaan liggen en ben er pas uitgekomen om te komen eten.

Belle

Nog maar eens druk…

Onze baas loopt van hot naar her. De zaken waar ‘m voor naar België is gekomen gingen niet door “wat ‘m niet vrolijker maakte” en de voorbereidingen om terug naar Frankrijk te komen vlotten niet naar wens, daar stond ‘m dan ook al niet om te  lachen.

Straks moet ‘m dan nog naar de andere kant van ’t land want hij heeft een occasie wijnpers gevonden om zijn fruit te persen en om toe te treden tot één of andere wijngilde.

Om die pers op te halen moet hij wel helemaal naar Torhout in West Vlaanderen. Zo’n 150 kilometer van bij ons. Gisteren wou hij die al ophalen maar toen is hij teruggekeerd omdat de snelwegen al van voor Antwerpen dicht zaten. Ook in de buurt van Sint Niklaas en Gent waren er files wegens het slechte weer en ongevallen. Daarom is hij maar terug gekeerd, hij is niet zo’n liefhebber van files Vandaag onderneemt hij nog eens een poging.

Ondertussen maakt hij van de gelegenheid gebruik om nog eens binnen te wippen bij Ronny en Carine en onze Harko in Brugge. Gaan hij daar ook nog eens kijken hoe goed die het daar heeft en informeren of de jachttraining is meegevallen.

Iemand van ons drie zal waarschijnlijk wel mee mogen rijden, gisteren was Heros aan de beurt, vandaag zal ik het wel zijn hoop ik… we zien dadelijk wel.
Ondertussen heeft 't baasje nog wat foto's van Harko bijeengezocht...

Belle

Automatisch sproeien…

De voorraad goed weer dat het baasje laatst mebracht uit Frankrijk blijkt opgebruikt te zijn. Deze morgen is het stillekes aan beginnen regenen, zo als het baasje met de “broes” de tere grassprietjes besproeid.

Die grassprietjes komen nu wel massaal boven de grond kijken. Tegen dat we teriug van Frankrijk komen zo half de maand juni zal de tuin wel volledig terug groen zijn.

Morgen of overmorgen vertrekken we terug voor een tweetal weken naar La M. daar is er op dit moment meer werk dan hier in Vosselaar en het is werk in de tuin. Dat wacht niet op onze baas, dat gaat zonder ingrepen van de baas ook door maar allicht niet zals hij het wil. Beïnvloeden van de natuur heet dat !

Ondertussen hoopt het baasje dat de automatische “hemelse”sproeier zijn  werk nog even doet en dan nadien brengen we terug een remorkske zon mee vanuit la France.

Belle & co

Drentenspel…

Onze bazen kunnen er uren op staan kijken en genieten van ons spel. Voornamelijk zijn het Hera en Heros die de boel op stelten zetten.

Het kleinste voorwerp kan de oorzaak van urenlang spel zijn. Een stok die ze gepikt hebben uit de brandhout voorraad, een lege petfles, het deksel van een emmer die het baasje gebruikt als frisbee. Alles kan dienen om urenlang plezier te hebben !

Als het dan lang genoeg duurt neemt het baasje de tijd om zijn “Kodakske” te gaan halen en de tafereeltjes vast te leggen.

Belle

Snap je ze niet ?

Deze formule kreeg ’t baasje van zijn maat Louis, waarschijnlijk heeft ‘m die toegestuurd omdat hij er zelf ook niet wijzer uitgeraakte, en dacht dat het baasje die formule eens snel en duidelijk ging uitleggen. Nu is onze baas niet de domste, niet de lompste en ook niet de knapste maar deze formule kan concurreren met de beste formules van “den Albeer”, “den Einstein” wettewel…

Nu is het baasje wel zo slim geweest van die ook door te sturen naar nen andere maat van hem die aan de unief werkt, maar ’t is dus nog effe afwachten of die er weg mee weet ?

Het zou een formule zijn die mannen toelaat, vrouwen te begrijpen….

Als we een oplossing binnenkrijgen maken we de naam van die slimme mens bekend als de “echte slimste mens ter wereld is….”

Belle & co

Uitstekend plaatsje…

Of hij nu in La Magdeleine is of in Vosselaar, voor Heros maakt het niet uit, als er maar een tafel is die buiten staat.

Wij dachten dat het in La M. was om hoger te staan of zitten om over de struiken te kunnen kijken die het zicht op straat belemmerden en ook verhinderden dat hij het kattenbestand op straat niet kon beheersen.

Maar ook hier in Vosselaar staat hij op de terrastafel en daar zijn geen struiken om overheen te kijken…

Waarschijnlijk heeft ‘m het geleerd van de katten, daar ligt de hoogste in rang ook letterlijk op de hoogste plaats. En dan moet je weten dat ‘m katten enkel kent van achteraan te gaan, en dat ook in de rangorde van onze roedel het nog altijd moeder Belle is die de lakens uitdeelt.

Belle & co