Verschil!

Koers…

Een namiddag voor de buis, Ronde van Frankrijk op het scherm, een etappe van centraal naar oostelijk België, dan maak je het je makkelijk…

Wanneer er acht renners aan de haal gaan uit het peloton na acht kilometer is de eerste reactie, “die mannen komen nooit op die manier aan de streep” Als er dan toch eentje, nog wel één die onze baas graag ziet winnen wegens een grote dosis chauvinisme, met de bloemen gaat lopen is dat dubbel fijn. Sylvain Chavanel, een renner uit de Belgische Quick Step ploeg, een man uit Châtellerault uit onze regio Poitou Charente, die een etappe wint in België… daar zijn we blij voor dat hij uit de greep van het peloton blijft.

Met dat peloton is er ook iet grondig mis ! Vallende ziekte, waar we het vorige week al over hadden bij de Nederlandse voetbalploeg, treed nu ook op in het wielerpeloton…. In zoverre dat Cancelara het peloton oproept om de koers en de achtervolging lam te leggen!

Je kan het met gemengde gevoelens bekijken maar er schort iets met die renners. Ook gisteren toen Cavendish in een rotvaart in een bocht alle favorieten onderuit haalt. (“pummel” Cavendish noemt het baasje die) Dat moet dan doorgaan als een echte sprinter, een professional. Maar zoals die er tegenaan gaat doet toch anders vermoeden, bij het voetbal krijg je voor zulke onvoorzichtigheden een rode kaart.

Ook vandaag, (zonder Cavendish, die niet kon volgen bergop)  ging het in de afdaling grondig mis. Bij momenten zag je het asfalt niet meer door de hopen renners die ertegen gesmakt waren. En dan komen morgen de kasseien zeggen ze, Mini Parijs-Roubaix.

’t Baasje weet niet of hij morgen nog een dag miserie gaat aanzien… Hoewel, Chavanel in het geel, en groen en Pineau (des charentes ?) in de bolletjes trui, de triomf van Quick Step, daar zullen we ons toch nog maar eens voor in de zetel “placeren”. De baas in het midden met rondom hem drie Drenten die snurken om ter luidst…

Belle & co

Avondwandeling


Jan neemt zijn vrouw mee voor een romantische avondwandeling.

Ze belanden op een bankje in het park, alwaar zij verzucht :

'Liefste, dit doet me denken aan ons eerste afspraakje toen we zo verliefd waren dat we het meteen al met elkaar deden.

Jan begrijpt de hint. Hij pakt zijn vrouw op en vleit haar neer in het gras.

Juist als hij bij haar is binnengedrongen, kijkt hij in het licht
van een felle zaklantaarn.

'Politie ! Jullie zijn er gloeiend bij.

Dat is 50 euro boete voor meneer en 500 euro boete voor mevrouw.

Jan reageert verbaasd : Waarom hoef ik slechts een tiende van de boete van mijn vrouw te betalen ?',

Waarop de agent zegt : 'Omdat ik U hier voor het eerst betrap .!!!

L.M.

Meer springen…

Het is meer springen dan lopen als we nu het graan induiken, tot voor een week kon Heros, onze “grote” nog met een beetje moeite over het graan uitkijken. We hadden niet verwacht dat het nog hoger ging groeien maar daar hebben we ons duidelijk in vergist.

Het is een komisch zicht zegt het baasje als we weer eens met flapperende oren met onze kop boven het graan uitspringen. Zeker als we dan naast elkaar rennen en om beurten “boven komen”

Op sommige plaatsen zijn de pikdorsers al gepasseerd en liggen er lange rijen stro op de velden. Daar gaan we ook graag wild in te keer, er zijn allicht muizen die ons hebben zien komen en die dan denken dat ze daar veilig zijn… Voor die Franse épagneul Bretons misschien wel maar dan kennen ze ons nog niet, wij Drenten gaan door, zelfs al moeten we dat kleine holletje in de grond een beetje “uitbouwen”.

Binnenkort komen er dan weer machines die dat stro dan in balen persen en tot torens stapelen. Als er dan zo’n stapel omvalt zoals vorig jaar, dan doopt ons baasje die plaats dadelijk om tot “pretpark Ferret”. Een pretpark voor honden, nooit gezien, maar wij amuseren ons daarop te pletter !

Belle & co

’t Is juli…

Het is juli en dan is er overal van alles te doen en te zien. Elk dorp of gehucht of straat of vereniging heeft in het weekend wel iets te organiseren.

Zo had het vrouwtje in de “sortir”, een gratis maandblad, dat alle feestjes, vlooienmarkten, vide greniers, bric a brac’s, optredens en je noemt maar, opneemt enkele zaken aangekruist.

Voor vandaag was dat een uitzonderlijke markt in Villefagnan, hier vlakbij, een vide grenier in Verteuil sur Charente, en een bouqinistenmarkt in Nanteuil en vallee.

De markt in Villefagnan was de eerste maal dat ze werd ingericht en was dus miniem, de boekenliefhebbers waren onvindbaar maar er waren dan weer oldtimer auto’s waarvan enkele onschatbare. De vide grenier in Verteuil uiteindelijk ha dus duidelijk zijn naam niet gestolen, echt opruiming van de zolder, dus ECHTE ROMMEL, en daarbij nog stik versleten ook nog.

De Oldtimers waren dan ook nog het beste van de dag, alleen gaf de batterij van de allernieuwste kodakske het op net na het pronkstuk van het rijdende museum, een vooroorlogse Voisin in showroom staat en rijdend!

Belle & co

Ergens in West-Vlaanderen…

Gerard en Simonne zijn twee alleenstaande bejaarden
 die het goed met elkaar kunnen vinden,
 samen wandelen, tv kijken, op boodschap enz.
Op een dag gaan ze samen naar de apotheek,

Simonne aan het woord:

Menere ejje gie van die colle om min volsche tangden die
los zitten meer vaste te zetten in m'n moengt ?

Geen probleem mevrouw.
En ejje pampers vo grote menschen?

Ook dat heb ik in voorraad mevrouw.
En zukken loopstoantjie mé wieltjies?

Dat kan ik voor u aanvragen !
En zoeje  'n rolstoel ook kunnen aanvragen ?

Ook dat kan ik voor u regelen mevrouw !
Enne .,..van die ,..pilletjies,. vo.. de...vinten?????

De apotheker knikt instemmend.

en zegt Simonne tot Gerard:
Wa peesje Zirar ??
Gomme HIER onze trouwlieste leggen ?????

I.M.

Appelen…

De appelbomen die het baasje enkele jaren geleden heeft geplant, hij dacht toen nog dat de oude het al snel zouden opgeven, beginnen nu volop fruit te dragen.

Waar de bestaande appelbomen in de tuin allen van de late rassen waren heeft ’t baasje toch enkel vroegere rassen bij geplant. Dat maakt dus dat er na de kersen ook binnen een week of twee al de eerste appelen gaan rijp zijn.

Vroeger kwamen na de kersen de pruimen die dan rijp waren maar die zijn “ingelopen” (dat gaan we nog horen de volgende weken in de tour de F.) door de vroege appelsoorten.

Ook van de appelen is het net als bij de kersen een overvloed aan fruit. Hier gaat het baasje toch wel appelwijn van moeten brouwen hebben we hem al horen zeggen. Hij is niet zo gek van appelmoes, hij lust het wel maar ’t is niet favoriet, en de oogst de ner staat aan te komen is goed voor twee maal appelmoes per week…

Een goed alternatief zou “tarte Tatin” zijn, je weet wel die “tondersteboven” gebakken appeltaart. Vriê lekker, maar hij zal dan toch wel eens eerst naar meneer doktoor moeten bellen of Tarte Tatin even goed is in het dieet als vette vis ? ? ? Er is hieromtrent op dit moment heel grote twijfel over.

Een uitspraak/ stelregel die het baasje nog al eens hanteert is de volgende : Als het plezant is dan is het door de kerk verboden en als ’t lekker is dan is ’t van de doktoor verboden !

Belle & co

Perdrix…

Nu zit er eens een perdrix of een Franse patrijs op onze hof en dan kunnen we er nog niet bij ook niet.

Daarstraks stond ik pal naar boven te kijken, onbeweeglijk, rechterpoot opgetrokken, stok- stijfsteendood, staart recht naar achter, een jager zegt dan “zij staat mooi voor op…” en jawel… Ik Belle Faes, Drentsche Patrijshond, stond voor op een patrijs die op de nok van de hangar zijn plaatsje in de zon gevonden had.

Je ziet ze niet zoveel, de patrijzen, hier in de streek, de jagers die we kennen spreken ook meer over de “sangliers en chevreuils” die ze al geschoten hebben en waarvan de koppen tegen hun living muur of zelfs wapenkamermuur hangen, over patrijzen hoor je ze zelden .

Een patrijzenkop hebben we daar nog nooit zien tussen hangen… Het kan natuurlijk ook zijn dat hun schietkunst alleen betrekking heeft op groter wild en dat een patrijsje in volle vlucht ook moeilijker te schieten is dan een everzwijn of een ree.

Of berust alles daaromtrent op jagerslatijn ? Ons perdrix’ke is trouwens weggevlogen toen één van die jagers met zijn tractor kwam langsgereden.

Belle

Rookverbod…

Ondanks de wet van het  rookverbod in instellingen      waar  men  eten opdient, ...

Nog twee onweders…

Dat het “orageux” is merken we maar al te goed, vannacht is het baasje nog rond drie uur opgestaan om de stekkers van TV en computer uit het stopcontact te trekken.

Vermits alle bedrading van elektriciteit en telefoon hier in landbouwgebied nog steeds bovengronds zijn, bestaat er een reële kans op blikseminslag  bij elk onweer.

Het zou niet de eerste maal zijn dat we weer eens een dag of twee zonder “ellentrik” zitten wegens blikseminslag in een transformator. Zo een transformator hangt aan de top van een  paal aan het einde van onze tuin. Twee jaar geleden was er een zwaar onweer geweest  en waren er hier in de gemeente alleen al drie van die transformators “om zeep”

Men is toen in La Rochelle in de Deux Sèvres transformators moeten gaan halen omdat de voorraad in de Charente uitgeput was !

En alles ondergronds brengen is blijkbaar ook geen optie, als je ziet met welk materiaal de boeren hier hun velden bewerken. Dan dienen ze de nutsvoorzieningen al heel diep onder de grond aan te brengen, om geen risico te hebben op beschadigingen. En dat diep aanbrengen is dan weer een ander paar mouwen met al die stenen in de grond…

Belle & co

Om de twee dagen…

Om de twee dagen krijgen we hier tegen de avond aan een serieuze bui met onweer op ons dak. Ook daarjuist nog, de Japanse scheidsrechter had juist Nederland een ronde verder en Brazilië naar huis gefloten of de hemelsluizen gingen op volle kracht open !

Lekker is het wel als je dan na die bui die zo’n twintig minuten duurt terug buiten kan. Alles is dan lekker opgefrist en het geurt ook naar puur natuur.

De boeren op de velden hebben voor een groot deel geluk gehad want deze morgen vroeg waren ze al aan de slag met hun immense machines. Tractoren met drie-assige aanhangers (30 ton) graan kan je nu beter niet tegen komen op de smalle landbouwwegen, indien je niet zelf het veld op wil rijden, zij zijn breder dan de meeste wegen.

Wij zijn na de bui gaan wandelen omdat het voordien nog veel te warm was, bij de thuiskomst hadden we ieder zo wat een kilo slijk in onze vacht en aan onze poten. We zijn dan ook haast gans de wandeling “out of picture” geweest. De zonnebloemen zijn in die week dat we nu hier zijn toch wel een halve meter gegroeid. Wat wil je, alle twee dagen zo’n 8 mm regen en dan 35° zon daarbovenop !

Vannacht belooft France Météo een frissere nacht dan wat Sabinneke voor de Belgen en Hollanders in petto heeft. Wij wensen het jullie ook maar voorlopig zijn wij de genieters…

Belle & co

Het laatste gedicht van Hugo Claus…

Er was eens een pastoor,

een hele grote vent,

één die kon spreken, met heel veel talent!

Beste gelovigen, sprak hij,

ik ben wat hees

maar vandaag wil ik u spreken

over een heel klein stukje vlees.

Het is langwerpig en stijf,

volgens velen het koddigste aan het lijf.

Hiermee kan de mens zo veel goeds verrichten,

Helaas menigeen onder u dien ik te betichten

misbruik gemaakt te hebben van dit wonderding.

Mocht men weten hoeveel bloed er  is vergoten,

hoeveel rampen en ongelukken uit dit kleine stukje vlees er zijn ontsproten,

ja voorwaar, zeg ik, men zou het afsnijden met een schaar.

Beste gelovigen,

ik zal u zeggen wat het is,

want alleen zal je het nooit vinden,

dat kleine stukje vlees, langwerpig en stijf,

het koddigste ding van een menselijk lijf, dat is en blijft...

de tong van een venijnig wijf!!!

D.D.B.

En toen waren ze nog met vier…

Zelden iemand zo zien smullen van een dieet als onze baas gisterenavond, ook bij ’t vrouwtje bleef niks over. Wij hebben wel de heel lekkere krokante velletjes bij onze brokken bijgekregen. Dus ook voor ons een “dieet”, we weten alleen niet waar we voor zouden dieëten ?

Ikzelf heb driemaal mijn kom uitgelikt, heb nog staan zagen in de keuken om de graten te krijgen maar dat was buiten de waard gerekend. Noppes zij het baasje en ik kon het ermee doen !

Voor Hera en Heros was het de eerste maal dat ze zo zelf gerookte vis kregen, maar dat mocht geen hinderpaal zijn, hun neuzen zijn ook op lekkernijen ingesteld.

Straks krijgen we hetzelfde, maar dan even opgewarmd in “de wave” en nummer vijf en zes van de “truite arc en ciel” ofte regenboogforel is voor volgende week, die ligt nu te rillen van de kou in het diepvriesvak.

Belle

Lekker dieet…

Vorige week was het baasje bij de huisarts om pillen voor de bloeddruk en ook voor de jaarlijkse afspraak met Dr. Dracula,  m.a.w. voor het jaarlijks bloedonderzoek.

Eergisteren heeft hij dan gebeld naar de dokter om naar de uitslag van het onderzoek te informeren. Er was wel een beetje te veel van dit, wat te weinig van dat, daar moet je een beetje op letten en om dat in orde te krijgen “zou je meer vette vis moeten eten”.

Waarom hij vette vis moet eten heeft ‘m niet goed verstaan of allang vergeten maar die vette vis die heeft ‘m maar al te goed verstaan…

Eergisteren zalm in papillotte (vis in een pakske zeggen ze ook) voorafgegaan door een dozijn oesters.

Vandaag zes forellen, “truites” heeft ‘m aan de Super U madam gevraagd, in het rookoventje, twee voor vandaag en de rest voor morgen vrijdag (visdag weet je nog).

Dan gaan er nog twee de diepvries in om volgende week ook nog eens te kunnen snoepen.

O ja, dat heeft de dokter ook nog gezegd, van alles wat maar niet te veel en met mate(n).

Eergisteren zijn de eerste “maten” al op bezoek geweest en vanaf volgende week is het een komen en gaan van “maten” !

Het belooft nog een fijne zomer te worden voor de baas !

Belle & co

Chan Li…

Een man uit Beerse is voor z’n werk in China en ziet de kleine Chan Li.

Hij spreekt hem verbaasd aan en zegt: "Jongetje, hoe oud ben jij?"

"6 Jaar", zegt de kleine Chan Li.

"6 Jaar" zegt de man ontzet, "en hoe lang rook je al?"

Chan Li antwoordt: "Eigenlijk vanaf het moment dat ik voor het eerst sex had."

"Asjemenou," zegt de man, "en wanneer had je dan voor het eerst sex?

Kleine Chan Li antwoordt: "Dat weet ik niet meer, want toen was ik dronken!"

L.M.

Gewoon zalig weer…

Gisteren avond, we hadden juist gegeten, is er weer zo’n fameuze bui uitgevallen. Op zijn Kempisch gezegd “ het heeft weer oude wijven geregend” En ze waren met velen die oude w…n, een gans peekeshuis zegde het baasje !

Al twee dagen was het geleden dat er nog zo’n bui gevallen was, daartussen warm tot zeer  warm weer. De tuin zal er wel baat bij hebben, spijtig genoeg het onkruid ook…

Gisteren hebben wij de ganse dag bij ’t baasje onder de boom gelegen. Die baas blijft maar kersen plukken. Emmers vol heef hij al van de boom gehaald en die sorteert het vrouwtje dan om nog maar eens confituur te maken. Marie Thumas van ’t jaar stillekes zou er serieuze concurentie aan hebben.

Straks gaat het baasje geen kersen plukken maar onkruid uit de moestuin “aanpakken”. De handschoenen heeft hij gisterenavond al klaargelegd want er zitten verschillende distels tussen en dat zijn nu net geen plantjes om zonder handschoenen aan te pakken !

Gisterenavond had ook de TV de “hik”. Door de hevige plensbui en de “oude wijven” heeft TV Vlaanderen zo de neiging van regelmatig de pijp aan Maarten te geven. ’t Vrouwtje heeft dus gemist hoe Margriet Hermans haar duif heeft klaargemaakt. ’t Zal ons een zorg wezen, het baasje heeft gezien dat de forellen in de Super U in aanbieding zijn en ’t rookoventje is ook al van de zolder gehaald.

Daar hebben we veel meer interesse in dan wat Margriet er van bakt ….

Ondertussen (9uur) staat de thermometer al op 34° (in de zon) en heeft de pluviometer gisterenavond ook 8 mm moeten "slikken"

Belle & co 

Wie is wie ?

Gisteren is het nog maar eens opgevallen, van al mijn pups is het Harko die het meest op mij lijkt. Hadise, Hera en Hercule vielen door hun echte Drentenkleur en tekening al helemaal uit de boot. Harry met zijn witte vlek op zijn heupen is ook dadelijk te herkennen, Heros is flink wat groter dan mijzelf maar Harko is een kopie van mij.

Hij heeft ook die witte streep in de nek, hetzelfde bruine hoofd en dezelfde ogen. Onze baasjes, zowel die van mij als Harko heb ik gisteren verschillende malen horen zeggen  “wie is dat nu Belle of Harko?” Om zeker te zijn moesten ze aan de onderkant gaan zien, daar was het duidelijk, ik het teefje, hij de reu.

Op de rug gezien was het enige verschil de halsbanden, als die zouden verwisseld zijn…veel kans dat Ronny en Carine mij hadden meegenomen naar Ile de Ré, naar hun vakantiehuis.

’t Baasje heeft daarjuist van ons beiden een ongeveer dezelfde foto bijeengezocht, kunnen jullie met zekerheid zeggen wie dan ook wie is ?

Belle

Nog wat bezoekersfoto’s

Ronny en Carine en Harko hadden gisteren een smakelijk cadeautje mee vanuit Ile de Ré. Een mandje oesters kunnen onze baasjes steeds wel appreciëren en daar samen van genieten is al helemaal de max.

Verder hebben we met z’n allen het gehucht verkend en een deel van onze dagelijkse wandeling door de zonnebloemvelden samen gemaakt.

Dat er goed gespeeld is hebben de baasjes gemerkt, om tien uur hadden we al een poosje geslapen en tot deze morgen acht uur hebben we geen krimp gegeven, Aan één stuk tien uur doorgeslapen.

Het is nu nog een week wachten op de volgende bezoekers, die komen uit de familie en hebben geen speelkameraadje voor ons mee wegens… poezenliefhebbers.

Belle & co

Bezoek…

Het was al een hele tijd aangekondigd, vorige week kon het niet wegens nog verplichtingen in België maar daarstraks kwam het er eindelijk van.

Onze Harko, mijn laatstgeborene van de zes pups was bij ons op bezoek samen met zijn baasjes Ronny en Carine.

Wij hebben de ganse dag geravot met z’n vier en op een klein incidentje tussen Heros en Harko liep alles gesmeerd. Op een gegeven moment speelde Harko wat teveel met Hera en toen was Heros toch wat jaloers. Ze zaten aan ZIJN ZUS ! Dat het dan nog zijn eigen broer was maakte hem niet veel uit en na een robbertje vechten bleek dat Harko in zijn oor gebeten was ! Dat was voor ons ook nieuw dat onze “meest sociale” zo kon reageren !

Toch heeft Harko nog uren liggen spelen met zijn favoriete zus, dat die twee het voor elkaar hebben is na vandaag wel heel duidelijk.

Iets na negen uur zijn Harko en de baasjes terug vertrokken richting Ile de Ré waar zij een vakantiehuisje huren. Zij hebben dan nog goed twee uur en een beetje te rijden.

Maar daar gaat Harko niet veel meer van merken, volgens ons sliep die al als ze bij ons de straat uitreden.

Belle