Drie rozen!

Hij is terug thuis…

Heros is terug thuis ! Hij is dus 24 uur “uithuizig” geweest en het waren niet de plezantste uren dit jaar.  Ook wij twee, Belle en Hera hebben onze maat gemist, maar dat is nu terug bij ons en hij is vinnig genoeg om terug te spelen.

Vannacht heeft hij wel het infuus grondig in de vernieling gebeten volgens de mensen van  het Binnenhof. Dat was het baasje zijn gedacht gisterenavond ook toen Nancy de assistente Heros terug aan het infuus legde, “dat haalt de morgen niet”. We kennen onze Pappenheimers ondertussen en we mogen nog blij zijn dat het kussen in zijn bench ginds, de morgen gehaald heeft…

Ondertussen heeft het ontvangstcomitee zijn werk gedaan en ligt Hera de poot waar het infuus heeft gezeten af te likken met grote overtuiging.

Van de baasjes moeten wij iedereen danken voor de blijken van medeleven en interesse in de toestand van zoon en broer. Zo hoort dat zegt de baas. Wij waren zelfs verbaasd dat Sonja de oprichter van het Drentenforum het bericht op ons blog had gelezen en het ook op het forum had geplaatst wat ook een vloed aan reacties teweeg bracht.

Dus: Dank U wel aan allen die de laatste 36 uur met ons hebben meegeleefd en ons een gesteund hebben, we kunnen aan iedereen vertellen hoe blij we zijn dat alles goed is afgelopen. En de rekening, veel knoken konden we daar voor kopen. Het baasje zat er drie Euro naast met zijn schatting (drie te veel) en het vrouwtje had het dubbele geschat. Dat viel dus bij iedereen mee.

Belle en Hera

Stillekes in huis…

Het was gisterenavond opvallend stil ten huize Faes. Heros die normaal niet de grootste kabaalmaker is,  was dus uithuizig en dat speelde mee bij mij en Hera.

’t Baasje die nog eens een film wilde zien op TV, “Bienvenue chez les Ch’tis” op één, was het slachtoffer van Hera. Zij speelt ’s avonds met Heros en ze hangen dan achter elkaar rond tafel en salon… behalve gisteren dus.

Gisteren diende het baasje als surrogaat Heros. Niet dat hij mee rond de tafel crosste maar de oude mouw met knopen in, uit één van zijn zondagse hemden (vroeger toch), die kreeg hij toch telkens weer in handen gestopt.

Of dan was het weer die ouwe vuile tennisbal, daarstraks terug opgegraven en dus vol slijk van de mengeling zand/speeksel…

Het is omdat het baasje de film ook op DVD heeft in de originele franse versie dat ‘m het verhaal toch nog kon volgen ondanks de onderbrekingen met Hera.

Straks rond elf uur mogen we Heros terug ophalen. ’t Zal goed doen aan de roedel want niet alleen wij, Belle en Hera, missen onze zoon en broer. Ook de baasjes merken dat er iets te weinig rond loopt in huis…

Belle

Op ziekenbezoek…

De baasjes zijn daarjuist op ziekenbezoek geweest in de dierenkliniek, zij zijn Heros gaan bezoeken die vannacht moet overblijven in de dierenkliniek omdat hij nog aan het infuus moet blijven.

Heros is toch geopereerd, enkel heeft Dr. Bart geen insnijding in de dikke darm moeten maken . Dat scheelt verschillende dagen in het herstelproces en er is uiteraard minder kans op complicaties.

Hera weet niet wat er aan de hand is nu haar broer niet thuis is. Dat is ons baasje zijn grootste angst, als er met één van de twee iets gebeurt, wat gaat de andere dan doen ? Heros en Hera zijn sinds de dertig minuten tussentijd dat ze geboren zijn niet meer uit elkaar geweest. Vandaag is de eerste maal in haast twee jaar dat de bench naast die van Hera leeg blijft.

Daarjuist heeft hij in de tuin van de dierenkliniekmet het baasje aan de lijn toch al een normale plas gedaan, de sigaren productie staat nog even op non actief.

Morgen om kwart na elf hebben we terug afspraak in ’t Binnenhof en we hopen dat Heros tegen dan terug voldoende hersteld is om mee naar huis te mogen !

Belle

Gezondheidsbulletin Heros …

Volgens ’t baasje die daarjuist naar de dierenkliniek ’t Binnenhof heeft getelefoneerd hebben ze Heros kunnen helpen zonder snijwerk.

Volgens Dr. Bart die het baasje aan de lijn gehad heeft hebben ze de dikke darm kunnen vrij maken door een sonde in te brengen en met een combinatie van buikmassage en spoeling de dikke darm kunnen vrijmaken.

Om zeven uur vanavond mogen we op “ziekenbezoek” komen want Heros moet een nacht overblijven voor controle en voor de sonde…(?)

Als het niet juist is, sorry daarvoor wij hebben ook maar wat Dr. Bart tegen het baasje vertelt heeft en die heeft het dan weer aan ons verder vertelt.

Straks meer nieuws als we het allemaal met eigen ogen gezien hebben, misschien wel met een fotoke van de patiënt.

De bezorgde moe en zus.

Up date van “niet goed, zo gulzig zijn…

Het blijkt niet goed te zijn met Heros, maar goed dat de baasjes direct naar ’t Binnenhof hebben gebeld voor een afspraak. Heros blijkt een geblokkeerde dunne darm te hebben die operatief zal moeten leeggemaakt worden.

Dierenarts Flor heeft het advies van zijn twee collega’s ingewonnen om zekerheid te hebben omtrent afwachten of opereren. Het advies was unaniem niet afwachten omdat er al gas ophoping was voor de verstopping.

Op de foto’s was duidelijk te zien dat de dunne darm over een behoorlijke afstand vol met resten van de knook zat. Op zo’n wijze dat er op normale wijze geen betering mogelijk is.

Heros is in de kliniek gebleven en om vier uur mogen we telefoneren naar zijn toestand.

We gaan tegen Steven en Sigrid van de slagerij Galantine zeggen dat wij geen afnemers meer zijn van kalfsknoken. We waren er blij mee en het is dikwijls goed gegaan, tot vandaag…

Straks na vieren meer nieuws over Heros…

Belle & co

Niet goed, zo gulzig zijn…

Onze “schrokker” heeft het zitten ! De kalfsknook van gisteren is hem niet bevallen. Vannacht heeft hij het baasje al uit zijn bed geblaft en deze morgen opnieuw. Het baasje heeft gans zijn maaginhoud plus het dekentje dat altijd in zijn bench ligt in de vuilcontainer gesmeten.

Ikzelf en Hera hebben van niets last, maar wij hebben dan ook rustiger gegeten en niet zoveel als Heros. Nu ligt hij hier zielig te zijn, volgt zijn baasje slaafs op de voet en heeft geen rust.

Het baasje heeft dan maar een afspraak gemaakt in het binnenhof omdat hij vermoed dat er een splinster van die knook ergens in zijn spijsverteringsstelsel dwars zit.

Om 12 uur hebben we afspraak in ’t binnenhof. Ondertussen zullen we hem maar wat verwennen maar zonder snoep of soepknoken.

Ps: de foto’s zijn van mij, Heros was met zijn bot onder de aanhanger gaan liggen…

Belle

DNA en achteraf lekker…

Deze namiddag had ons baasje een afspraak met de controleur van de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus  kortaf de KMSH. Hij zegt wel dat hij een afspraak had maar alles draaide om mij en Hera.

Er zou bij ons een speekselstaal worden afgenomen om het DNA van ons beide te bepalen. Dit is noodzakelijk in België voor het bekomen van stambomen van eventuele toekomstige puppy’s. De testen moeten gebeuren voor de dekking plaatsheeft.

De controleur heeft drie maal met een soort spiraalvormig borsteltje wat speeksel van ons tandvlees af geschraapt en elk testje afzonderlijk verpakt. Drie testen voor mij en drie voor Hera. Heros ontsnapte de dans omdat hij zoveel zijn lusten kan botvieren zonder wat voort te brengen. Bij hem zit een knipke in de zaadleider, adieu hondenboelekes voor Heros. Te gevaarlijk met mij en Hera in de buurt zegt het baasje.

Vanavond was er wat lekker op het menu voor ons. Bij onze slager had het baasje weer drie soepknoken gekregen. Kalfsknoken nog wel, van die lekkere voedzame zachte knoken. Het vrouwtje had die lang genoeg gekookt om er lekkere tomatensoep van te maken ( die lusten wij ook alweer, samen met de knoken).

’t Baasje staat er nog versteld van dat er geen “ambras” van gekomen is en stond er waarlijk verbaasd op te kijken hoe we vlak bij elkaar elk op onze knots aan het knagen waren, zonder ruzie en zonder jalousie.

Wij zijn voorbeeldige Drentjes zegt ‘m (vandaag toch)

Belle

Zangkoor…

Eén van mijn vrienden vroeg of ik

zin had om bij het zangkoor te komen.

Ik vroeg aan hem wat dat inhield.

"Nou," zei hij, "lekker biertjes drinken

aan de tap en wat moppen vertellen."

Ik vroeg hem wanneer we dan zouden

gaan zingen.

Antwoordde hij:

"Dat doen we als we naar huis gaan".

L.M.

Bij zoonlief op bezoek…

Gisteren na de zoektocht naar Frick ben ik nog eens “binnen gesprongen” bij onze Harry, nummer vijf in het rijtje van zes pups van mijn allereerste (en tot nu toe enig) nestje. De vaste getrouwen hier zullen Harry al wel kennen. Hij is het dichtst bij ons blijven wonen.

Bij Harry is het altijd pret want Dymphna, ’t vrouwtje van Harry, is altijd heel royaal met hondensnoepjes en Harry woont in een huis met een tuin waar je enkel maar jaloers op kan zijn.

En dan hebben we het alleen nog maar over “tuin”. Als ik dan ook nog eens over de vijver begin, met échte eenden, die écht rondzwemmen, en waar je écht kan achter zwemmen, dan kan de pret helemaal niet meer op.

In die tuin zitten dan ook nog eens kippen waar Harry nogal eens eieren gaat roven zonder naar de kippen om te kijken. Ik had meer belangstelling voor de kippen, eieren hebben wij thuis ook in de koelkast ! Maar toen ik probeerde onder de afsluitdraad naar de kippen poogde toe et gaan heb ik dik naar mijn poten gekregen van ons baasje. Dat hoort niet zegt het baasje, laat naar de kippen gaan maar voorbehouden zijn aan Harry.

Het was weer een belevenis op bezoek gaan bij één van mijn “puppy’s”(inmiddels haast twee jaar). We hebben samen gerend, gesnoept, fotogeniek geweest en gezwommen. Als dat geen feest is tijdens een zoektocht naar een verdwenen hondje.

Bij de thuiskomst heb ik het nogal kunnen uitleggen aan de roedel hoe het kwam dat ik nog zo nat was. De inspectie van Hera en Heros was alleszins grondig.

Belle

Op zoek met ’t baasje…

Zoals ‘m deze morgen beloofd had mocht ik daarstraks mee op zoek naar Frick in de bossen van Lichtaart en Herentals.

Al bij het buiten rijden van Lichtaart merkten we dat de slagerij niet meer was en er een bakkerij voor in de plats gekomen is. Dan klopte dat beeld van de paragnost al niet meer !

Toch zijn we dan door de bossen nog naar de Floreal gereden waar we een affiche hebben afgegeven aan de camping. Het restaurant was gesloten en daar heb ik van colère een dikke sigaar voor de deur gedraaid ! En ’t baasje had geen poepzakje bij ! ! ! Nu is ’t baasje nogal vindingrijk en een leeg plastic potje van snoepjes uit de auto bracht de oplossing.

We zijn dan ook nog rondgereden langs de Watervoort in Herentals en we hebben daar veel, héél veel maïs bewonderd, maar geen Frick gezien. Ook de mensen die we gesproken hebben gaan mee uitkijken en weten wat ze moeten doen in het geval van …

Nadien kwam er voor mij het plezantste deel van de namiddag aan. ’t Baasje ging ook nog een affiche afgeven bij Jos en Dymphna van “onze Harry” een pup van mij, maar dat weten jullie ondertussen al wel.

We hebben ons kletsnat geamuseerd daar bij den Harry. Die heeft een vijver van 3000m² voor hem helemaal alleen!  Hoort ons baasje daar dat Harry nooit in het water gaat ! Dat nooit is dan wel voor altijd verleden tijd want ik heb onze Harry eens laten zien hoe je dat doet, achter eenden hangen. Kletsnat waren we van ’t zwemmen, ik ben wel verder de vijver in gegaan dan Harry, maar ‘k ben dan ook drie jaar ouder als hem en veel meer ervaren hé…

En ik mag nog terug komen van Jos en Dymphna ook, knap van mij hé…!

Belle

Handjes wassen…

- Een man, gezeten aan de bar, leest het volgende bord met aanbiedingen.

- Bier : 2 euro
- Sandwich  met kip : 4 euro
- Masturberen : 15 euro

Een beetje twijfelt de man over dit aanbod, de dienster bekijkend, super aantrekkelijk met zwarte haren, achter de  bar.

Na even getwijfeld te hebben vraagt hij haar  :

- Heu, de masturbatie, doet gij die ?

Met een geile blik en een lage stem antwoordt zij :

- Jazeker, mooie jongen...

- Goed, zegt hij, wilt ge dan uw handen goed wassen want ik wil een sandwich met kip.

L.K.

Mee…

Dadelijk mag ik mee met het baasje naar Lichtaart, Er is immers weer meer informatie over Frick en baasje heeft de indruk dat het gebied waar Frick “zou” verblijven wel eens de omgeving van het Koningsbos zou kunnen zijn.

Het Koningsbos situeert zich tussen de weg naar Poederlee, de baan naar Herentals, en de Watervoort in Herentals waar Frick zou gezien zijn .

Het is het gebied tussen Lichtaart dorp, Bobbejaanland, camping/manège Floreal, de toeristentoren in Herentals en Café “Sus Pad”, wel bekende bij fiets toeristen.

Het baasje gaat mij,  Belle , meenemen omdat ik de rustigste van het trio ben. Heros valt af wegens ook reu en Hera is vriendelijk maar hevig in haar spel en dat kan ook al afschrikken. Dus ga ik, de “oude wijze dame", ons baasje assisteren in de zoektocht.

We wachten nog even tot het baasje nog enkele adressen en telefoonnummers binnenkrijgt en dan gaan we op stap.

Waarschijnlijk springen we ook nog even binnen bij “onze Harry” één van mijn zes pups die in de straat naast Bobbejaan woont. Dan is de trip gelijk nog eens familiebezoek…

Belle

Moe van het slapen ?

Gisteren bij de reis vanuit Frankrijk hebben we ons trio niet gehoord of gezien. Enkel bij de plas pauze’s  als we ze uitlieten hebben we ze gezien.

Maar ook vandaag hebben ze meer horizontaal gelegen dan dat ze recht gestaan hebben. Hun benches hebben dienst gedaan vandaag, want zo zijn ze dan, als ze vaak hebben gaan ze in hun benches liggen.

We zouden de mensen die vinden dat een bench een strafwerktuig is eens bij ons moeten komen kijken. Is er eentje moe of heeft hij/zij iets speciaal bemachtigd dan duiken ze daar steevast mee de bench in.

Een tijd geleden hebben we de bench van Hera en Heros voor het grote venster gezet zodat ze ook vanuit hun bench zicht hebben op de tuin. Met het weer van vandaag was het er lekker toeven in hun bench.

Vanavond hebben we dan nog een grote wandeling gemaakt en vlak nadien zijn ze weer “omgevallen” met veel lawaai van het snurken. Zou autorijden dan toch vermoeiend zijn voor honden ?

Belle

Beste allemaal,

Ik stuur dit aan de mensen waarvan ik denk dat ze ons kunnen helpen in de zoektocht naar Frick, het is niet onze hond maar wij zetten ons mee in om Frick terug te vinden.

Daarom doen we een beroep op jullie om dit bericht verder te sturen naar mensen in jullie kennissenkring in de hoop deze plaats te kunnen vinden.

De plaats die wij in gedachten hebben situeert zich in een ruime straal rondom Arendonk, zowel aan de Belgische als Nederlandse zijde van de grens.

Zeg maar binnen Hoogstraten, Chaam, Tilburg, Hilvarenbeek, Eindhoven, Lommel, Mol, Geel, Herentals, Oostmalle. 

Indien jullie ons kunnen helpen, gelieve niet te pogen Frick te vangen maar verwittig a.u.b. de eigenaars die dan het nodige kunnen doen.

Indien Frick schrikt en terug op de loop gaat staan we op dat moment terug aan "af"

Wij danken nu al voor de bereidwillige medewerking,

Jan Faes

Nogmaals “Frick”

Sinds 22 augustus zijn verschillende mensen op zoek naar de vermiste “Toller” Frick. Voluit is de rasnaam een Nova Scottia Duck Tolling Retriever. Hij is ontsnapt in Arendonk en sindsdien op verschillende plaatsen gesignaleerd. Wij hebben van het verhaal en de evolutie van de zoektochten en oproepen verslag gebracht op het Bas en Belle blog op 28.08, 01.09, 03.09, 10.09, 12.09 en 20.09.2010.  https://blog.seniorennet.be/bas_en_belle/

 Nu is er een nieuwe ontwikkeling in de zoektocht waar wij ieders medewerking voor vragen. Willen jullie in uw kenniskring dit bericht verspreiden in de hoop dat iemand deze omgeving herkent ? Wij denken speciaal aan mensen die veel aan huis komen bij andere mensen zoals:

Postbodes, thuisverzorging/verpleging, huis aan huis bezorgers drukwerk, wijkagenten, openbare diensten zoals vuilnisdienst, PWA-personeel,  e.d.

Er zijn foto's gestuurd naar iemand die met dieren kan communiceren....het volgende kwam eruit.

Huisje in het bos aan de rand.
Woont vrouw, draagt veel witte kleding.
Geeft hem eten, kan hem niet pakken.
Dennenbomen als je verder het bos in gaat.
In de buurt van dorp?
Aan de rand van dorp zit slager, daar krijgt hij ook wat te eten.
Hij loopt dus tussen huisje en slagerij.
Tussen dorp en huisje weg met bushalte aan begin van weg.
Slager zit op het hoekje.
Na ongeveer 200 meter een onverharde weg naar links,daar ga je in,links is dan een weiland.
Halverwege aan de rechterkant is huisje.
Dit huisje is wit of was vroeger wit.
De wei is leeg.
Ruitvormig geel verkeersbord?
Manage in de buurt.
Kinderspeeltoestellen bij restaurant/café.
In het bos zijn ook zandduinen.

Hopelijk komt het iemand bekend voor.
Er zijn al telefoontjes gepleegd naar verschillende maneges en slagerijen.

Indien je ons kan helpen, gelieve je in verbinding te stellen met de

familie Goovaerts, Wampenberg 14 te Arendonk   via telefoon  014 67 30 15  of  0473 68 16 85   vanuit Nederland 00 32 14 67 30 15 en 00 32 473 68 16 85

Terug in ‘t Belgikske, versie twee…

Zoals gisterenavond nog gemeld op deze plaats zijn we goed en wel terug in Vosselaar aangekomen. De reis was rustig, wat buien, wat files, een paar onnozelaars voor de wielen, dus alles 100 % normaal !

De reis begon zoals de vorige dagen in de Charente geweest was, met regenbuien. Dat was niet zo’n erg maar ’t baasje had op de aanhanger een zitmaaier van kameraad Fernand mee die terug naar België moest wegens panne. Nu verpakt zoiets vriê slecht en ook de andere bagage lijdt daar dan onder, met als gevolg dat er toch “teen en ‘tander” was nat geworden. Maar eens we de tank van de auto in Poitiers bomvol hadden gegoten bleef ook de regen weg.

In Tours staken we wel een heel erg originele motor met zijspan (sidecar) voorbij. Daar hing nog een aanhanger achter in de vorm van een behoorlijk wijnvat. Nu hebben we onderweg al heel wat gezien, maar dat niet. Dus fotoke genomen door ’t vrouwtje om het jullie ook te laten zien.

Parijs was wat we ervan verwachtten rond zes uur ’s namiddags…druk, druk, druk. Een uur om rond Parijs te geraken mag je dan wel rekenen.

Waar we niet op rekenden was ook nog eens file in Antwerpen zo rond negen uur en een beetje. Dan kom je daar op een uur dat er normaal geen file meer is en dan gaan ze plots tunnelonderhoud  uitvoeren.  

Zes rijstroken, 4 vanuit Gent en 2 vanuit Zelzate, reduceren naar ééntje in de tunnel zonder vooraf te verwittigen, dat doe je niet zonder dikke brol te veroorzaken ! ! ! Resultaat: weeral ne knauw in het goed vertrouwen in de beheerders van onze snelwegen. Nu zullen die wel niet van wakker liggen van ’t gedachtengoed van ons baasje. Dat was toch al niet zo denderend wat hen betreft…

Belle & co

Wij zijn terug in ’t Belgikske…

En dit is het tweede bericht dat het baasje daar over neerpent, het eerste is in het www-heelal verdwenen toen Hera heel vriendelijk kwam zeggen dat haar kom leeg gegeten was.

Zij heeft met haar poot “ergens” op getikt en foetsie was het artikel…

Morgenvroeg meer nieuws over het reisverloop, nu moet e aanhanger nog leeg want er is wel één en ander nat geworden door de buien die we in het begin van de reis te verwerken kregen.

Tot morgen,

Belle & co

’t Is niet waar hé ?…

Waar ons trio zich eergisteren nog te barsten mee amuseerde, haalt deze Amerikaanse St Hubertushond zijn voor neus op. Meer zelfs, hij kijkt vol afschuw naar de(vuile) onderbroek…

Iets gans anders ook nog even mededelen… wij zijn op dit moment onderweg naar België, of er vanavond nog een bericht komt zal afhangen van het weer en hoe het vordert onderweg.

Tot strakskes of morgenvroeg… 

Belle & co

Blind ?...

Blind is ze zeker niet, doof af en toe, maar als ze zo rondloopt ziet ze geen lap, nada, niks !

Als een slaafje loopt ze zo kort achter het baasje aan dat ‘m nog haast geen mogelijkheid heeft van er een foto van te maken. Overal loopt ze met haar snuffel tegenaan maar voelen doet ze daar niet veel van, ze heeft ten langen leste een serieuze bumper voor haar.

Ook wanneer het baasje het potje uit haar bek neemt en het tegen de grond zet neemt ze het op dezelfde wijze terug vast. Weer ziet ze niets en loopt weer overal tegen…

Wanneer ze vermoed dat Heros in de buurt is, een potentiële “potjesafpakker” ontstaat er binnen in het potje een gegrom alsof de “Lionking” zijn groep leeuwinnen bijeenroept.

Het baasje helpt haar niet, het is veel te vermakelijk om zien hoe ze haar plan trekt. Het laat ons alleen maar toe van te zeggen “ons Hera is een hondje uit de duizend” en daar zullen we niet ver af zijn met haar kuren !

Belle

Alles plat…

Sinds gisterenavond is het laatste stoppelveld platgereden. De zoon van buurman Serge kwam ons achterna met zijn immens grote tractor toen wij aan de avondwandeling bezig waren.

We hebben er dan maar een beetje meer vaart in gezet want achter zijn tractor ontwikkelde zich een stofwolk een zandstorm in de Sahara waardig. We zijn er niet op blijven kijken want wij hadden de wind, en dus ook het zand in de rug.

Deze morgen was het dan een volledig ander zicht. Tot zover je zien kon was alles vlak, je kon zien tot het volgende dorp.

Nu is het wachten tot men terug begint te zaaien. Wat gaat het worden volgende zomer ? Vorig jaar hadden we veel graan, dit jaar haast alleen zonnebloemen. We gokken dus voor volgende lente op koolzaad of colza zoals de Fransen het noemen.

Dat is mooi in de lente, koolzaad bloeit rond Pasen en tovert dan gans de omgeving fel geel. Koolzaad blijft staan tot het volledig verdroogd is en ziet dan zwart. De zomer zal volgend jaar niet zo mooi zijn als dit jaar, toen gans de omgeving geel zag van de “tournesols”

Belle & co