Vijf minuten onoplettend!

Wie van de drie…?

Van Daniël, van Noëlla, van de Mirka, uit het Eddy Wally dorp Ertvelde kregen wij daarstraks een prachtfoto van Bonabart. Van wie… zullen jullie zeggen, ken je die niet ?

Dat bracht ons baasje op het idee van hem te portretteren naast die andere grootheden die nog al op hem trekken, kijk zelf maar.

Belle

Klein vergif…

“Let op hé klein vergif” horen we het vrouwtje zeggen tegen Hera. De reden is nogal logisch, geen momentje laat “dat klein vergif “ Heros gerust.

De loopsheid is zo goed als voorbij en zo ook de interesse van Heros voor Hera. Dat is blijkbaar niet naar de zin van deze laatste. Het juffertje wil in de belangstelling staan en draait rond Heros zoals een vlieg rond een st….t

“Om klein mannen te maken is ’t nu toch te laat” denkt die andere en beschouwd de avances van zijn zus als flauwekul, vrouwengrillen, aanstellerij, of zo iets in dat genre.

Ze gaan dan met een rotvaart achter elkaar door de tuin rennen zodat het wel erg duidelijk is dat de dames net zo goed achter de heren hangen als het altijd beweerde omgekeerde.

Vandaag is het dus vrouwendag om achter de venten te jagen. Als je denkt dat ik overdrijf dan kom je zelf maar eens kijken hoe het er aan toe gaat.

Ach ja, hoe het er met mij zelf aan toe gaat ? Gisteren was dat “gene stoef”, maar vandaag is er van ziek zijn of pijn hebben geen sprake meer. Het medelijden opwekken heeft toch als gevolg gehad dat gisterenavond de baasjes de bench niet hebben afgesloten. Ik kon dus vannacht slapen waar ik wou.

Dat gaf me ook de gelegenheid om deze morgen, toen de baasjes beneden kwamen, al klaar te staan met een speelgoedje om samen met de baas apporteerspelletjes te doen !

Ik was dan ook als eerste buiten om de gebruikelijke ochtend rituelen te beginnen.

Ons baasje krijgt er kop noch staart aan zegt ‘m, hij krijgt er een punthoofd van zeggen ze over de grens. Zou dat ook zoiets zijn als een jachtknobbel op mijn bol ?

Belle

Pech op de verjaardag…

Het is Belle’s beste verjaardag  niet geweest. Deze morgen heeft ze zich bezeerd met het wild de tuin in vliegen, achter de eekhoorn aan.

Dat is althans wat wij vermoeden want zo hevig ze deze morgen was zo in mineur is het later op de dag geweest.

Belle trekt met haar rechterachterpoot, heeft ze nog nooit gehad. Dus dat baart weer zorgen… Vandaag heeft ze twee kleine porties Metacam gekregen als pijn bestrijding maar echt veel baat heeft ze er niet bij gehad.

Enkel om een wandeling is ze nog te paaien, een kleintje dan wel te verstaan, want het baasje wil haar wat rustig houden. Als ze rechtstaat trekt ze met haar poot en de eerste meters steunt ze er niet op. Nadat de baas met mij en Hera afzonderlijk was gaan wandelen naar ons bos, heeft hij ook Belle nog gevragd om een wandelingetje mee te maken.

Daar was die dadelijk mee akkoord en de eerste twintig meter heeft ze echt wel de achterpoot gespaard. Nadien was er aan haar gang nog weinig fout meer te merken.

’t Baasje weet echt niet wat er van te denken. Een komediante is Belle nooit niet geweest, integendeel zelfs. Als het morgen niet beter is dan gaan we toch de mening van Dr. Nelly maar eens vragen.

Ook die hardnekkige diaree die telkens weer een ander roedellid treft moet eens onderzocht worden. Na Hera’s ongevalletje vorige week in haar bench hebben we het allemaal al gehad. Belle is zelfs al aan beurt twee bezig…

Als dat geen pechverjaardag is …

Heros

Hip, hip, hip, Hooeerraa

Want ons moe is jarig. Vijf jaar geleden is ze geboren in Affligem, ergens tussen Brussel en Olsjt. Ze hebben er een abdij waar ze goed bier zouden brouwen. Maar wij haalden er het mooiste, het liefste , het slimste Drenten teefje  ter wereld.

Veel gelukwensen gaat ze krijgen vandaag en de volgende dagen, de eerste zijn zelfs gisteren al op in mailbox verschenen ! ! !

Vijf jaar min drie maanden is ze al bij ons, en van die periode kan ze al een boek schrijven, neen,… dat doet ze al twee en een half jaar op deze plaats. Want dat kan ze hé… verhaaltjes creëren, en dan ze door ’t baasje laten uit tikken op ’t blog.

We wensen ons moe nog vele mooie jaren, samen met haar twee schattekinderen. En dan misschien volgend jaar, in het voorjaar en/of lente , nog een nestje mooie gezonde schattige pupjes die ze zonder twijfel ook gaat verzorgen zoals Hercule, Heros, Hera , Hadise, Harry en Harko twee jaar geleden ….

’t Baasje en de rest van ‘t roedeltje

De lol is er stilaan af…

Het mag zo stillekes aan over zijn, de loopsheid van Hera. Niet dat ze er zelf veel last van heeft maar het is Heros die er het meeste last van heeft.

De benches doen goed werk de afgelopen week want Hera en Heros moeten echt uit elkaar gehouden worden. Niet omdat er klein Drentenboelekes van gaan komen, neen, daar is een goed jaar geleden al voor gezorgd. Maar het is het meubilair dat het hevigste lijden heeft onder dat jong geweld.

Gisteren avond is het baasje in den bureau gaan werken, afwisselend met Hera en dan weer met Heros. Ikzelf blijf gewoonlijk neutraal en dus “buiten schot”.

Tijdens de dag gaat het baasje al eens te voet boodschappen doen, ook afwisselend met de beide “jongskes” maar wegens feestdag was enkel deze morgen de bakker open. Ook het weer met een hardnekkige mist nodigde niet uit tot lange wandelingen…

Maaaar het begint te beteren, ze kunnen al tweemaal naast elkaar door lopen zonder in elkaar te hangen. Heros is zijn “haantjesgedrag” een beetje kwijt, en ook verleidster Hera is terug in haar normale gedrag teruggekeerd… oef !

Hopelijk is ze haar loopse geur kwijt gespeeld tegen volgende zondag om al die andere reuen van zich weg te houden. Maar dan zouden die reuen wel eens een sterke Heros op hun weg naar sex tegen kunnen komen. Heros is nogal hééél bezitterig naar zijn zus en moeder toe. Ze zijn met deze verwittigd !

Belle

Wie is echt je beste vriend  ?

Om dat te weten,  probeer dan dit experiment eens zelf.

Sluit je hond en je echtgenote op

voor een half uur in de kofferbak van je auto.

Als je de kofferbak weer open doet,

wie is dan echt blij om je te zien ? ? ?

L.K.

November, Drenten verjaardagsmaand…

Alles wat Drent is in onze roedel verjaart in november.

Het begint al op 2 november, Allerzielendag. Vijf jaar geleden werden in Affligem vier teefjes geboren, Elle die later in Vosselaar een B voor haar naam kreeg was er ééntje van, ook Ella van Ingrid viert dan haar vijfde verjaardag.

Op zes november gedenken we dat Bas twee jaar geleden overleden is. Ook hem hebben we nog steeds in ons midden alleen is dat in de vorm van stof en as…

Op 12 november moeten we kaartjes sturen naar Hercule, Hadise, Harrhy en Harko. Hera en heros hopen er ook elk een kaartje te ontvangen voor hun tweede verjaardag.

Vorig jaar kregen ze elk en ook Belle nog een soepbeen. Dat zal gezien de evaring van een paar weken geleden met Heros wel iets anders zijn. Het is dan ook meer dan ooit een verrassing wat het gaat zijn.

Op 17 november hebben we vijftien jaar lang de verjaardag van Bas gevierd. Die viering gaat niet meer door maar toch gedenken we onze fijne huisgenoot nog altijd, dat zijn we hem toch nog verschuldigd…

Dat zijn de verjaardagen die kort in ’t verschiet liggen. ’t Zijn alle verjaardagen waar meer knabbel uit de Zoomart zal gegeten worden dan van de tarte maison van neef Gert zo als gewoonlijk.

Belle & co

Kleurtjes…

De namiddagwandeling ging vandaag een beetje een andere richting uit hoewel het toch wel vlakbij in de buurt was.

Op niet verder dan 10 minuten van ons thuis kan je momenteel de mooiste herfstkleuren vinden. Een mengelmoes van beuken, eiken, linde, esdoorn, den, alles kan je hier door elkaar en gemengd vinden . Dat geeft nu een prachtige kleuren combinatie.

Het begint al met de toegangsweg, die vanaf het rondpunt met het afrittencomplex in twee niveau’s te Lille, naar ’t dorp bij ons leidt. Met enige fierheid mogen we zeggen dat die laan op dit moment één van de mooiste van de streek is.

Ook de omgeving achter de snelweg parking van de E34 is een beukenbos die de vergelijking met het Zoniënwoud kan doorstaan. Alleen is het bij ons wat kleiner. We hebben dan ook nog de omgeving van de kinderboerderij van het “Giels Bos” het verzorgingscentrum voor gehandicapten. Hier hebben we enkele weiden met schapen en een groot ven met eenden. Als dat geen paradijs is voor Drentsche Patrijshonden.

Dat we niet de eersten waren die er kwamen wandelen met hun honden bleek wel als we het aantal malen telden dat Heros zijn poot heeft opgelicht.

De baasjes hebben dan wat moeite gedaan om ons te laten poseren en enkele “schoon portretjes” te trekken. Dat is dan nog gelukt ook, we laten jullie dan maar een beetje mee genieten van mooie hondjes in een mooie omgeving !

Belle & co

Albert in Nieuwpoort

Bij een van zijn tochten komt koning Albert II in Nieuwpoort aan.
Hij houdt halt bij het standbeeld van wijlen zijn grootvader Albert I, gezeten op zijn paard.
Koning Albert II staart naar het standbeeld en droomt even weg.
Plots hoort hij een stem : “Berke, ik heb een nieuw paard nodig”. 
Albert II schrikt en denkt dat hij droomt, maar dan hoort hij de stem opnieuw en nu heel duidelijk:

“Albert, breng mij onmiddellijk een nieuw paard !”. 
De koning rijdt vliegensvlug naar Brussel en vertelt zijn verhaal aan Yves Leterme.

Deze gelooft geen woord van wat koning Albert II zegt, en samen rijden ze naar Nieuwpoort.
Wanneer ze bij het standbeeld komen klinkt de stem opnieuw maar nu heel boos:

“Albert, je moet beter leren luisteren, ik vroeg een nieuw paard, geen ezel !”.

L.M.

Weer even aanpassen…

Even aanpassen vandaag, niet alleen de wekker en alle uurwerken aanpassen, maar ook broer en zus , Heros en Hera moeten zich vandaag maar aanpassen.

Heros, wel “geknipt” maar nog steeds een vat vol werkzame hormonen heeft maar voor één zaak belangstelling, zijn loopse zus. Het baasje heeft er medelijden mee omdat hij zo overijverig is. Daar komt dan nog bij dat zus Hera zich ook niet onbetuigd laat en grote broer de ganse dag uitdaagt.

Als de regen vandaag wat overblijft zal het wel meevallen. Dan blijft Belle en Hera in de tuin terwijl Heros binnen is. Na een uur is het wisselen van ploeg, dan blijft Heros buiten en de twee teefjes mogen dan terug binnen.

Het is niet echt noodzakelijk dat Hera en Heros gescheiden blijven maar hun liefdesspel is niet dadelijk bevorderlijk om het interieur wat in behoorlijke staat te houden. De baasjes hebben al verschillende stoelen terug op hun vier poten moeten zetten. De bijzettafeltjes zijn ook al ontdaan van alle breekbare spulletjes, zuiver uit veiligheidsoverweging want tot nu toe is er niets gesneuveld in naam van de “hondenliefde“

Deze namiddag staat er dan een hééél grote wandeling op het programma waarbij we hopen niet te veel bronstige reuen tegen te komen.

Toen we gisteren met Hera in het bos kwamen, hebben we wel verschillende reuen ontmoet maar alle waren wat kwijtgespeeld bij de dierenarts.

Belle & co

We hebben hem moe gekregen…

Wegens “vanalles” heeft het baasje vandaag onze dagelijkse grote wandeling driemaal gedaan.

De eerste maal met Heros, dan kon Hera nog eens haar gangen gaan zonder een constant een bronstige reu achter haar te hebben. Er is dan bij Heros wel een knip gegeven in de zaadleiders, hitsig en bronstig is ‘m als de beste… Met hem heeft het baasje de gewone grote wandeling gedaan en er nog een stukje aan bij gevoegd. Kwestie van ‘m moe te krijgen .(?)

Toen was ik aan de beurt, ook de grote toer, maar wij zijn veel bekende mensen en honden tegengekomen. Wij zijn dus ook langs een gans andere kant als normaal thuisgekomen. Toffe, afwisselende wandeling was het.

Toen het baasje met Hera thuiskwam dacht het vrouwtje dat ze samen verdwaald waren geweest. Zo lang waren ze weggeweest.

Eerst hadden ze een babbel gedaan met het baasje van Melissa, de springer Spaniël hier aan het eind van de straat. Dan zijn ze in het bos de Golden Max nog tegengekomen. Met die zijn ze samen verder gewandeld, kon geen kwaad zegt het baasje, Max heeft zijn “goed gerief” ook bij de dierenarts achter gelaten ! Ondertussen waren ze al zo ver het bos in dat Hera begon te denken dat ze de jaarlijkse Kaawpollekeswandeling al aan het doen waren !

Toen ze van deze wandeling thuiskwamen was ’t baasje toch wel zichtbaar moe. En dan moet het hoofdbestuur deze avond nog lekker gaan eten met vrienden uit Frankrijk. Als ‘m vanavond maar niet in ’t slaap valt, want dan slaapt ‘m in een “Ganzennest” in “Hertals”…

Belle

Een klein beetje chantage…

Freya’s  gezondheidsbulletin 3

Freya is dan gisterenavond blijkbaar toch nog mee naar huis gemogen. Deze morgen kregen we deze mail van Ghislaine.

De bijgeleverde foto’s ogen niet erg fraai, bloederig zelfs maar dat heeft waarschijnlijk alles te maken met die sonde die er nu geplaatst is om de wonde zuiver te krijgen en ontstekingen in de buik te voorkomen.

Dan kan je moeilijk verstaan dat er nog dierenartsen zijn die op deze wijze geneeskunde bedrijven en dan de boel de boel maar laten.

Gelukkig hebben ze nu een dierenarts gevonden die zijn vak wel verstaat en nog hart voor dieren heeft.

Nu maar hopen en duimen dat Freya spoedig en volledig herstelt.

Hier de bijhorende mail van Ghislaine…

Ik ben vannacht beneden in de zetel blijven slapen, Freya haar bench staat in de living .
Er komt veel vuil uit de sonde. Ik moet nog naar de apotheek om fysiologisch water.
De dierenarts had het wel gezegd om haar in de bench te laten, anders is gans de living vuil en ze is ook rustiger in haar bench. Straks moet ik er nog mee op consultatie.
tot binnenkort, groetjes
GHISLAINE

Zullen we maar…

Zullen we maar terug in onze bench stappen en nog een poosje verder pitten ? Het ziet er buiten toch zo grijs uit dat het weinig aanstekelijk weer is, zelfs niet voor een Drent.

Vooral die twee snotneuzen van mij maken het door de hormonen werking bij beiden zo bont dat zelfs het baasje er af en toe eentje bij zijn nekvel grijpt.

We hoorden het baasje eergisteren iets vertellen van naar zee te rijden om eens goed te gaan uitwaaien. Maar als al die andere reuen zich gaan gedragen als Heros op dit moment, dan zal zelfs de wandeling van volgende week in het gedrang komen.

Binnen enkele dagen zal de rust wel terug weerkeren zuchten de baasjes. Dat is wel nodig want het baasje doet niets anders dan terug stoelen rechtzetten, tapijten terug rechttrekken en opstaan om de deur te openen en sluiten wanneer ze weer eens binnen en /of buiten willen..

Een echt “zottekesspel” noemt het baasje dat. En binnenkort, binnen een maand of twee, is het mijn beurt om loops te komen. Nog eens “van ’t zelfde” zegt het vrouwtje….

Belle

Rambo…of is het toch Heros ?

De Drentenvent hier in huis heeft vriê last van zijn hormonen, of is het dat hij het wel tof vindt maar de rest van de roedel niet…

Dat staat hier naar mij, maar hoofdzakelijk naar loopse Hera, de macho uit te hangen. Hij staat hier wild met zijn voorpoten op de grond te slaan, oren haast tegen elkaar boven op zijn jachtknobbel en met een stemmetje alsof alle strandjanetten van de provincie hier los lopen…

We lachen wat af met zijn kuren de laatste dagen, want het is al langer dan vandaag bezig.

’t Baasje heeft ‘m om zijn kuren al enkele troetelnamen gegeven als daar zijn,  Rambo, Rocky, Schwarzenegger, lover boy, hitsigaard.

Ons Hera van haar kant die laat zich de avances van broer best welgevallen, zolang hij “zijn goed gerief” maar bij zich houdt . Het kan wel geen kwaad wegens de knip van vorig jaar bij Heros, en dat weet die Griet blijkbaar maar al te best.

Ondertussen hebben de baasjes toch enkele keren Rambo tot de orde moeten roepen omat hij toch iets te luid bezig was. Dan luistert hij direct en komt dan met grote vraagogen tegen het baasje zijn benen leunen. Moest ‘m kunnen praten dan vroeg ‘m aan ’t baasje  “waarom doe je niet mee?”

Soms moet je hem nogal eens stevig corrigeren, maar kwaad kan je er echt niet op zijn…

Belle

Kannibalen onder mekaar...

Een familie kannibalen houdt een gezellig feestje thuis.   
Grootmoeder staat, zoals gewoonlijk, in de keuken een mens te braden op traditionele wijze. 

Eén van de  kinderen vraagt :    
"Oma wat eten wij vanavond ? Wat soort mens heb je deze keer klaargemaakt ?". 

De grootmoeder antwoordt :    
"Vanavond eten wij voor een keer iets anders dan gewoonlijk: gebakken Antwerpenaar met rapen". 

Waarop de kinderen allemaal tegelijk roepen :    

"Ik wil de nek  !!! ... Ik wil de  nek   !!! "

U.C.

Na het “accidentje”…

Na het accidentje van gisterennacht waarbij Hera met haar diaree gans de bench had bevuild. Het baasje is er even “zoet” mee geweest vooraleer alles terug blonk en niet meer stonk.

Nadien is de juffer zelf ook nog aan de beurt geweest. Voor de derde maal in haar leven heeft ze kennis gemaakt met de “grote mensen” badkamer. En dat is weeral goed mee gevallen. Hera is een voorbeeld Drentje in de badkuip, die luistert, die blijft stilstaan, die schud zich niet, zij draait zich om als het baasje het aangeeft, kortom het is een plezier om die een wasbeurt te geven .

De vorige malen dat ze gewassen is met water en zeep was telkens in Frankrijk. Maar ook daar was het meer om de geur weg te krijgen dan dat ze vuil was. Eenmaal had ze zich samen met mij en Heros liggen rollen over de overblijfselen van een slangetje dat al enkele dagen/weken (?) in de zon lag te rotten. Zelfs het baasje rook het kadaver dat op het gemaaide veld lag van op de weg.

De andere keer hadden we ons met ons drieën in een vossendrol liggen rollen, kwestie van de geur van de prooi aan te nemen, zoals Jean M. Auel het aangeeft in haar historische romans “de aardkinderen”. Je wil het niet uitgelegd krijgen hoe we toen stonken… althans volgens de baasjes, wij zelf hadden er weinig last van !

Ondertussen ben ik met het baasje nog naar de Zoomart geweest om voor “ons kleintje” een nieuw kussen te kopen. Bij Hera was dat nog steeds het allereerste kussen en het was toch wel aan vervanging toe. We hebben er een mooi bruin uitgezocht dat juist in haar bench past, en er staan ook nog van die duur uitziende merkstickers op ook. Het kussen was in elk geval dadelijk door de juffer getest en goed bevonden. Voorlopig ligt er nog een lakentje over wegens haar loopsheid en zie je het kussen niet zo goed, maar volgende week is die kwade week ook weer achter de rug…

Belle