Bedankt allemaal!

Fijn zo’n dag…

Vanaf deze morgen al merkten dat we een speciale dag tegemoet zouden gaan. Het baasje meldde keer op keer dat er weer een mailtje of een reactie op ’t blog was binnengekomen.

Felicitaties alom, op ons blog vooral,  maar ook op het Drentenforum en op het Tollerforum. Op dat Tollerforum is ons baasje in feite niets verloren maar sinds de zoektochten naar Frick hebben wij daar ook enige bekendheid verworven. We danken in elk geval de vele mensen die ons een heel lang leven wensen en die hopen dat ze nog vele jaren van onze capriolen op ’t blog mogen genieten.

Zo ook overbuur Jan die ons baasje daarstraks aansprak terwijl hij het gras een laatste maal maaide dit jaar . Overbuur Jan prees het baasje met z’n schrijfstijl. Hij hield er speciaal van dat het toch telkens leek dat de honden echt aan het woord waren.

Het baasje heeft aan Jan dan het boek van zijn grote voorbeeld, de Engelse schrijver Peter Mayle , “hondenverhalen”meegegeven om dat eens te lezen. Het is uit dat boek dat ’t baasje de stijl van schrijven ontdekt heeft.

Deze namiddag kwamen Jos en Dympna, de baasjes van “onze “ Harry ook nog even over onze bollekes strelen. Zij hadden, zoals meestal als ze binnenwippen, weeral lekkers voor ons bij. De varkensoren waren voornamelijk vers, en zo hebben wij ze graag. Ook ons baasje had verschillende snoepstrips uit de Lidl in de boodschappentas voor ons bij. Ook op die strips in de smaken tripe, turkey, pens, en zo verder zijn we smoorzot. Dat is voorraad voor de volgende week want eigenlijk verjaren wij elke dag van ’t jaar…

Belle , Hera & Heros.

Nog eens Frick….

Jullie herinneren je zeker frick nog , het weggelopen(?) Tollertje uit Arendonk.

Mensen van het Tollerforum hebben vorige zondag een paragnoste geraadpleegd die al eerder inlichtingen had gegeven .

Als we nu alle gegevens bij elkaar leggen en in elkaar passen dan hebben we weer hoop dat het resultaat kan geven.

Daarom organiseren we nog eens een zoektocht naar Frick. Mensen die mee willen werken zijn welkom, ook honden mogen mee op zoektocht.

We verzamelen morgen, zaterdagnamiddag te 13u30 aan de kerk van Oud Turnhout Centrum, aan het eind van de Van der Bekenlaan.

Van daar uit verdelen we het “werk” aan de hand van de laatst verkregen gegevens van Cobi de paragnoste.

Gaan we succes hebben ?  Dat zal zelfs Cobi niet kunnen vertellen, “maar niet geschoten is nooit raak” en met die gedachte trekken we er mee op uit .

Wie gaat mee zoeken ?

Jan

Er is een duo jarig…

Ze zijn beide jarig vandaag ons Hera en Heros, en ook die vier andere pups uit ons nest, vieren vandaag hun tweede verjaardag.

Twee jaar is het al geleden, die zenuwenlijersdag voor het hoofdbestuur en een Belle die ook op haar manier bezig was aan de voorbereidingen voor de geboorte.

De visie op het gebeuren bij de twee partijen bleek wel iets te verschillen. Belle had in een oud brandvat dat achter in de tuin lag alles klaargemaakt om de pupjes op de wereld te zetten.

De baasjes echter hadden binnen in de living een propere, ontsmette werpkist staan met opneemdoeken, handdoeken, kranten, klaar om te gebruiken en de pupjes in een beschaafde omgeving te laten geboren worden.

En dan mochten we beide zo goed onze best gedaan hebben, het scheelde geen haar of onze eerst geborene was in de zetel geboren. Belle moest zo nodig nog eens goed van zich laten horen tegen de “gazettekesman” met zijn reclamekrantjes. Door de opwinding was Hercule al half geboren en was al half op de wereld toen de baasjes Belle konden oppakken en in de werpkist dragen.

Zo makkelijk gingen de geboortes bij Belle. Van het eerste moment wist Belle wat ze met haar spruiten aan moest. De beestjes werden gelikt, en het vlies en navelstreng werden dadelijk door haar opgegeten. Na elk pupje was de werpkist terug netjes en kon de volgende zijn entrée maken.

Onvoorstelbaar dat het al twee jaar geleden is. Gisteren hebben we op het Drentenforum ook haast “life” een geboorte van een nestje van vijf kunnen meemaken. We hopen dat het baasje daar, Henk, even veel plezier gaat beleven aan zijn acht weken puppyplezier .

Het hoofdbestuur.

Het beste wat je kon doen vandaag…

En dat heeft Heros goed begrepen. Geen vijf minuten heeft het geduurd nadat het baasje de houtkachel had aangestoken, of mijnheer Heros lag gerekt en gestrekt op het dekentje voor de kachel.

Het baasje wou toch nog een toerke wandelen maar kreeg niks dan verwonderde hondensnuiten te zien. Als ons trio een wijsvingers hadden dan hadden ze ermee tegen hun voorhoofd getikt. Zo van “bij jou is er een hoek af zeker?” “met zulk weer gaan wandelen, daar moet dan toch wel iets mankeren.

Het baasje is dan maar wat extra voorraad brandhout gaan halen achteraan in het houthok in de tuin. Eén gekke hond is meegelopen, maar Hera is al halfweg de tuin teruggedraaid. Terug naar de kachel, een beter idee was er vandaag niet te bedenken.

We hopen wel dat de wind, in Holland spreke ze van storm, gaat liggen tegen zondag. Anders gaan we toch nog de duinen inwaaien als we in Rockanje gaan strandwandelen. Het vrouwtje, onze minister van binnenlandse zaken en financiën is er wat bezorgd over. Het baasje, zelf benoemd minister van buitenlandse zaken en landsverdediging, ziet het als zijn plicht van te gaan zegt ‘m. Hij heeft namelijk tijdens de vorige week een grote bek gehad en tegen de Hollanders op het Drentenforum gezegd dat “de Belgen de dapperste onder de Galliërs waren”. Althans volgens Jules Cesaar zo’n tweeduzend jaar geleden toch.

We zullen wel zien denken wij, het is nog drie dagen naar zondag toe…

Belle & co

Zeg dat ’t niet waar is hé…

“Zeg dat het niet waar is” horen wij ons baasje zeggen, “den die ook al” komt er dan achterna. Maar zijn ogen bedriegen hem niet. Ute stuurde ons deze verwittiging. We sparen dit jaar weeral drie wortelen , evenveel suikerklontjes, en drie chokotofkaramellen.

Dat waren toch de ingrediënten die vroeger in onze baas zijn bottinen lagen om de Sint, dat peerd en die negerkes die daar rondliepen te paaien om schoon cadeau’s te krijgen !

Hier de kaart die we kregen toegestuurd om ons te melden dat de Sint zijn collega Van Gheledinges uit Bruhhe is achterna gegaan .

Belle & co

Elf november…

Elf november, in België en Frankrijk een Nationale feestdag en dus vrije dag. In Frankrijk is er in elk dorp dat zich respecteert een herdenking aan het plaatselijke monument ter ere van hen die gesneuveld zijn voor Frankrijk “mort pour la patrie” heet dat dan.

Wij zijn ook al meermaals naar de herdenking van 11 november geweest in ons Frans dorpje La Magdeleine. Door de veelvuldige Engelse inwijkelingen in het dorp krijgt deze herdenking toch wel een speciale uitstraling. Fransen , Engelsen en Belgen, toch drie hoofdrolspelers in die “groote oorlog”, “la grande geurre”, zoals de Fransen de eerste  wereldoorlog noemen, samen rond het monument terwijl de burgemeester een brief voorleest van “le président de la république”.

Ook “het Hurktoilet” een blog over Frankrijk voor Nederlanders en Belgen   schenkt uiteraard aandacht aan deze “feest”dag    . Het onderwerp vandaag is een dorpje in Normandië dat voor de 1° wereldoorlog “ Allemagne” heette en dat zich na de oorlog Fleurie sur Orne heeft genoemd.

Wat mij vooral trof waren de linken die in het artikel verwerkt zijn en waar in België en Nederland weinig over  geweten is. Zoals de niet heropgebouwde dorpen in de buurt van Verdun in het departement Meuse (55)  .

Van Oradour sur Glane dat na de tweede wereldoorlog museum geworden is weten we veel af omdat we er verschillende malen geweest zijn. Het ligt een 100 km van La Magdeleine vandaan. Maar deze negen niet heropgbouwde dorpen waren mij onbekend.

Kijk maar eens op het blog “het hurktoilet” voor het ganse verhaal of rechtstreeks op de Franstalige site van de verwoeste dorpen.

http://www.lesvillagesdetruits.fr/   franstalig

http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php  nederlandstalig

http://fleurysurorne.fr/   franstalig

Jan

Vroegtijdige sleet ?

Dat is wat ons baasje zich afvraagt als ‘m weer eens in de grote zetel kijkt en daar drie Drenten in allerlei posities ziet liggen.

Dan zijn die deze namiddag, profiterend van dat kortstondige zonnetje mee geweest met het baasje naar het bos. Belle was eerst aan de beurt en nu heeft zij pech gehad. Met haar heeft het baasje de gewone ronde gemaakt ze heeft wel ganse tijd los mogen lopen.

Hera en Heros die samen mee waren hebben dubbel geluk gehad. Op het einde van de ronde kwamen we buur Jef met zijn hondje tegen. Nu was dat lang geleden en het was nog zulk mooi weer dat het baasje besloot nog maar een stuk bij aan de wandeling te breien. Dubbele toer voor het jonge tweetal dus.

Wat ons baasje wel niet verwachtte was dat ze dadelijk na de thuiskomst terug de zetel zijn ingedoken. Daar is de enige beweging die ze nog uitoefenen het oplichten van een ooglid is…

Overmorgen worden die twee, Hera en Heros twee jaar oud. Als je ze zo ziet liggen zou je er makkelijk een 1 voor zetten !

Belle

De betekenis van de vlag

Deze week liep ik bij het gemeentehuis in Breda waar de Nederlandse drie-kleur vrolijk wapperde. Toen zag ik dat een Amerikaanse toerist in alle ernst naar die vlag stond te staren. Tot hij mij vroeg wat nu eigenlijk de betekenis was van de kleuren rood, wit en blauw. 

Ik antwoordde, "Dat heeft alles te maken met de belastingen in Nederland"  
"Als we de belastingaangifte in de bus krijgen, worden wij rood van woede".  
"Als we vervolgens het te betalen bedrag lezen, trekken we wit weg". 
"Om ons dan ook nog een keer blauw te betalen" 
De Amerikaan knikte begripvol en antwoordde,
"Bij ons is dat precies hetzelfde, alleen zien wij er nog sterretjes bij".

DDB

Kletsnat….

Alweer zo’n dag dat je blij mag zijn dat je niet echt buiten moet komen. ’t Baasje heeft ons buitengelaten en tegen het vrouwtje heeft ‘m gezegd, “draai je nog maar eens om, buiten is ’t toch gene vette”

Heros heeft nog de tijd niet genomen om zijn poot op te heffen en ikzelf, Belle, ben tot juist aan de rand van de veranda geweest. Eén stap verder en ik was kletsnat geweest. Dan maar een halfuurtje wachten voor die eerste plas !

Ondertussen is hier in de buurt iemand beginnen werken met een machine waarvan we het geluid niet kennen. Daar hebben we dan al eens van op ons droog plaatsje onder de veranda eens goed “van ons gat gegeven” . Veel heeft het niet geholpen want de machine werkt nog altijd, ondanks ons geblaf en lawaai.

Heros probeert mij zo’n een beetje te plagen en te jennen, dat lukt hem aardig want ik ben er al verschillende keren achterna gegaan om hem de les te spellen en wat manieren bij te brengen. Sinds dat die hier vorige week met ons Hera een keer “vuil manieren” heeft gedaan denkt ‘m dat hij Don Juan Casanova is. Nu een heilig paterke moet ‘m ook niet worden, maar daar tussenin is er nog veel keuze mijn gedacht…

‘k Zal nu toch maar eens aan de keukendeur gaan staan want het begint nu toch wel te “spannen”. ‘k Zal maar gauw die plas gaan maken…

Belle

De wandelaar…

Drie maal heeft ‘m vandaag de toer gedaan met ons. Het regende en dan komt het vrouwtje niet graag buiten. Dat is niet goed voor haar “permanent” zegt ons baasje. Die zet dan zijn klak op, trekt zijn arendje aan en dan zijn we weg.

Eén voor één want als we samenspannen dan zeggen de buren weer “wie laat wie uit?” en dan zouden ze wel eens gelijk kunnen hebben met hun sarcasme. Wij sleuren dan onze baas naar ’t bos.

Eén verschil,  hij hoeft niet zo nodig zijn plasje en zijn kakje te placeren in de wegkant in ’t gras. Onze baas dient enkel te volgen, aan de koord blijven hangen is ook al goed !

Maar alleen als we met drie zijn. Die kans krijgen we zelden of nooit, want daar past ‘m wel voor op. Hij wil de baas blijven en de roedel stuk per stuk tussen de regendruppels door leiden.

Als we alleen zijn mogen we gewoonlijk wel wat meer dan in groep. Dan heeft het baasje ook meer controle. Zo hebben we het graag, het is alleen een beetje herrie bij het vertrek. Ieder wil eerst gaan wandelen. Als het dan later “ouw wijven” regent dandurft er al eens een wandeling tijdelijk wegvallen, en het zal dan maar juist jouw beurt zijn !

Normaal is het altijd ons moe die eerst mag, die heeft “privilegies” zegt het baasje, en wij moeten dat maar accepteren! Als wij zo oud zijn als ons moe zegt het baasje dan mogen wij ook zo van alles… we zullen zien….

Hera & Heros

Wow…

Inderdaad WOW, dat gaat een gang dat bezoek aan het fotoalbum van de strandwandeling. Gisterenavond laat pas op het www gezet en nu daarjuist al meer dan 2150 “pagina weergave’s”, bezochte foto’s zeg maar.

Er blijkt dan toch flink wat belangstelling te zijn voor de foto’s gemaakt door Elisa, Daniël, Jean Pierre, Rita en onze baas.

Het zijn dan ook 170 foto’s, daar moet je even voor gaan zitten. Sommige foto’s lijken wel dubbel, maar niets is minder waar. Ze zijn genomen door een andere “portrettentrekker” en een ander “kodakske”.

Kijk maar eens snel hier, kan je voor jezelf een oordeel vormen wat “de vijf” ervan gemaakt hebben

Belle

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenstrandwandeling_2010

Een dag na de wandeling…

Terwijl ons baasje de ganse dag met foto’s heeft geworsteld, bijna gevochten met de laptop, hebben wij de wacht gehouden …(sic)

Als wij onze oogleden al eens bewogen hebben, lees… één ooglid hebben geopend, dan was het omdat hier ten huize door de tweede in bevel weer met een opperwezen aan het praten was. Tot zijn grote colère was het weer een één richtingsgesprek !

Op een gegeven moment was het opladen van het album zo traag dat het baasje dacht dat de foto’s niet doorgstuurd waren en hij het eentweede maal deed. Mis poes… het was wel doorgestuurd en door de gegevens van de verschillende fotografen niet goed te vergelijken stonden er zo’n 40 foto’s dubbel in het album. Als je een dik foto album wil is dat een oplossing, maar op ’t www is ’t nutteloos en zelfs een “beetje veel” onnozel.

Mààààr… hij heeft het opgemerkt en een uurtje extra werk en hij zweeg er weeral over. Ze staan in ’t album, alle 170 strand en omgeving foto’s

Ons baasje heeft drie foto’s genomen van wat wij de ganse dag hebben uitgespookt. Heel spectaculair is het niet, eerder verbazend dat we dat kunnen volhouden… zeg nu zelf…

Om het werk van ons baasje te controleren/bewonderen moet je hier zijn…

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenstrandwandeling_2010

Veel plezier,

Belle & co

Yes…

De eerste 125 foto’s van de strandwandeling staan nu op ’t www. Ze zijn nog niet alle op het album te zien. Er waren deze namiddag wat moeilijkheden bij het plaatsen maar met deze kan je al in je handjes wrijven, hier moet je klikken !

http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/drentenstrandwandeling_2010

Veel plezier.

Belle & co

Bij de tandarts…

 
Een man ging naar de tandarts om een tand te laten trekken.
De tandarts nam een spuit met Novocaïne om de man te verdoven.
“Absoluut niet ! geen spuiten, ik haat spuiten” schreeuwde de patiënt.
De tandarts begon de lachgasinstallatie gereed te maken maar weer begon de man te reclameren

“Voor mij geen gas, alleen al de gedachte aan een gasmasker op mijn gezicht verstikt me!”.
Vervolgens vroeg de tandarts of de man problemen had met het innemen van een pilletje.
“Nee” antwoordde de patiënt,”ik heb absoluut geen problemen met pillen!”.
“Alstublieft hier hebt u een Viagra pil” zei de tandarts, waarop de patiënt antwoordde ”Wow, nooit geweten dat Viagra ook als een pijnstiller werkt”.
“Dat doet hij ook niet maar het geeft je wel wat om je aan vast te houden als ik je tand eruit trek!” zei de tandarts.

L.M.

Rustdag vandaag…

Een bericht op het blog vandaag, wellicht twee, en een grote wandeling deze namiddag, dat zal wel alles zijn wat de baasjes van ons moeten verwachten. Als je zo eens rondkijkt in de roedel is dat het meest haalbare.

Gisteren in de auto hebben we met z’n drieën dicht tegen elkaar liggen maffen in de koffer, Cato zat immers op de achterbank. Thuisgekomen hebben we die activiteit verder gezet nadat we onze buik hadden volgegeten. Toen de baasjes terugkwamen van de babyborrel bij “ozze Dré” waren wij nog ijverig bezig met slapen.

De wandeling aan het strand heeft duidelijk deugd gedaan en we hebben gespeeld met tal van Drenten waar we anders de kans niet toe hebben. Ook onze broers Hercule en Harko waren daar. Hadise was ook aan zee maar voor alle veiligheid is ze in de auto moeten blijven wegens loopsheid. Bij Hera was de loopsheid “justekes over” maar die heeft de heen- en terugweg toch ook aangelijnd mee gemaakt.

Ondertussen lopen de foto’s van de wandeling van alle kanten binnen. Elisa was de eerste die ons 27 foto’s doorstuurde. De foto’s zijn in groot formaat doorgestuurd maar zijn werkelijk van uitstekende kwaliteit en het oog van de fotograaf deed de rest.

Ook Daniël en Jean Pierre hebben een reeks foto’s doorgestuurd die het baasje nu alle aan het verwerken is naar een gelijk formaat. Straks maakt ‘m dan ook een album aan. Melding op ’t blog wanneer het album klaar is.

Tot strakskes,

Belle & co

Super…

Van deze morgen tot vanavond, het was super ! De strandwandeling ging door te Blankenberge. Het weer dat besteld was bij Frankske en Sabientje was perfect zoals gevraagd. Een bries uit het noorden maakte het niet te warm maar aangenaam om wandelen. We telden 35 honden, voor een vereniging als de onze een super opkomst.

Het was een zalig zicht wanneer de Drentjes de vrijheid kregen op het strand. Ons Hera moest aangelijnd blijven wegens juist de loopsheid voorbij en een baasje die zeker geen risico wou lopen.

Bleek daar een zekere Ferron rond te lopen die het predicaat van “vrijer van Belle” heeft gekregen maar wel veel belangstelling had voor dochter Hera… Wat moeten we daar van denken ?

In Wenduine stonden de honden in een rij voor wat “zoet” water, de baasjes voor een citroentje en de niet-alcohol gebruikers voor  fruitsap. Ook een stuk cake was nog altijd vorradig.

Toen we terug richting Blankenberge trokken duwde het water ons haast de duinen in. Vloed noemen ze dat… De baasjes vonden dat vermoeiender lopen dan de heenweg over het harde zand.

Bij de vertrek/aankomstplaats terug gekomen trokken een 30 tal wandelaars naar restaurant Uilenspiegel waar ons baasje vanuit Wenduine  tafels had gereserveerd voor het wandelgezelschap. Het ging er gemoedelijk aan toe, de mee binnengekomen honden hebben we niet gehoord of er moest een luid snurkend geluid van onder de tafel gekomen zijn . Wij hebben de terugweg in elk geval niet bewust meegemaakt…

Belle & co

Stillekes op ’t blog vandaag…

Vandaag gaan we wandelen aan zee en vermits dat zelfs drie Drenten geen twee zaken op ‘t zelfde moment fatsoenlijk kunnen afwerken zullen de bloglezers even op hun honger moeten blijven.

Vanavond geven we uitgebreid verslag en morgen staan waarschijnlijk de eerste foto’s op ’t blog en de site. Eventjes geduld please… het komt eraan, morgen, demain, tomorrow, domani.

Nu gaan we koffie zetten (in grote hoeveelheden) en de auto laden met allerlei lekkere dingen waar we de wandelaars op gaan trakteren.

Tot vanavond,

Belle & co

De tweede verjaardag deze maand…

Vorige maandag verjaarde Belle, vijf is ze geworden op Allerzielendag. Dat was de eerste van de honden verjaardagen in de maand november.

Vandaag is het dus de tweede verjaardag, maar dan van het overlijden van Bas, onze “goeie ouwe Bas” zoals iedereen hem noemde. Hij die ons de liefde voor het ras de Drentsche Patrijshond heeft bezorgd. Bas die zelf een mix was van Heidewachtel via zijn vader en Drentsche Patrijshond via zijn moeder.

Op een week na heeft hij ons vijftien jaar plezier bezorgd. Ontelbare malen hebben we met hem moeten lachen. Eénmaal heeft hij ons laten schrikken, op 6 november 2008, vandaag twee jaar geleden, toen hij tijdens de wandeling in “zijn bos” plots neerviel en dood was !

Sterven in het bos tijdens het liefste wat hij deed, wandelen ! Als dat geen mooie dood is voor een fijne hond !

Bas is maar één dag weggeweest en ook vandaag staat ‘m nog steeds mee te kijken over mijn schouder als ik aan ’t blog bezig ben. Weliswaar niet meer vanuit de bench maar vanuit zijn kartonnen doosje dat eerstdaags gaat gewijzigd worden in een urne, want uitstrooien zoals we van plan waren komt er toch niet van. We kunnen hem dan ook beter een behoorlijk onderkomen geven nu hij toch bij ons blijft.

Kregen we daarstraks nog een aandenken aan Bas door Carla en Izzy wat we jullie niet willen onthouden.

Jan

hey Jan en Simonne,

ik heb een berichtje gekregen uit de hondenhemel van Bas ...

hij laat weten dat hij het daar prima stelt, het wemelt er van de knappe teefjes

en hij eet alle dagen rijstpap met een gouden lepeltje

Hij ziet jullie allemaal heel graag

en moet regelmatig lachen met de gekke capriolen van die twee jonge snaken.

Hij is niet weg, hij is pas weg als je hem vergeten bent.

 liefs,

Carla en Izzy