Advocaat…

Raar onderwerp op een honden blog, advocaat… Inderdaad ondanks het feit dat we niets hebben uitgespookt, geen rechtszaken hebben lopen gaan we het toch hebben ove advocaat.

Of hebben we het over belachelijke voetbaltrainers die met zo’n naam door ’t leven moeten?  Dick advocaat… inderdaad dik moest hij zijn, dikvloeibaar zodat je hem met een lepeltje moest eten.

Dan zijn we aangekomen bij de advocaat die we aanvankelijk bedoelden, het serieus alcohol bevattende likeur met als hoofdbestanddeel eieren en 94° alcohol. Eierlikör zeggen de Duitsers daar tegen. ’t Baasje zegt dat het een drankje is dat zowat overal goed voor is en dat het heel lekker is als het door weduwen gemaakt wordt , Weduwe Bols was daar heel goed in, maar ook “zwarte kiekens” waren destijds niet te versmaden.

Hoe komt ons baasje daar nu toe om over zoiets te beginnen op ons blog ? Wel, da’s heel simpel. De oorzaak ligt in Holland, daar las het baasje dat Max, van het Max en Bente blog https://blog.seniorennet.nl/max_en_Bente/  oudejaarsavond zijn jaarlijkse portie advocaat weer te slikken krijgt. Aldus wat het vrouwtje Marian van Max schrijft.

Max gaat aan de fles en slabbert zich een kater ! Zomaar… en nog met een bepaald doel ook ! Max is namelijk doodsbang voor onweer en vuurwerk, en dat in een land dat geen maat kent als het over “oranje” en vuurwerk  gaat.

Terwijl gans het land uit z’n bol gaat bij de noorderburen met vuurwerk, ligt Max veilig in z’n mand, van geen kwaad in de wereld zich bewust, wegens “ladderzat”.

Nu gaan er al mensen waarschijnlijk steigeren en zeggen “dat is dierenmishandeling” maar het blijkt toch nogal een algemeen aanvaarde methode te zijn in  het land waar Drentsche Patrijshonden hun oorsprong hebben.

Ook vertelt het baasje dat toen hij nog bij zijn ouders woonde, hun kat de lege kom waar de bomma advocaat in had gemaakt had leeg gelikt. Poes is toen poepeloerezat van tafel gesprongen en twee dagen niet uit haar nestje gekomen… Buiten een kater heeft ze er ook niets van over gehouden .

Belle

De eerste dit jaar…

Elk jaar is het weer uitkijken “van wie is de eerste kerst wenskaart die in de bus valt ?” Jaren achter elkaar is het onze neef geweest, we hadden het vermoeden dat die dacht dat Sinterklaas en de Kerstman dezelfde was… Maar Pierre is geklopt dit jaar en met lengtes zoals ze in de wielerkoers plegen te zeggen.

De eerste kaart die hier is aangekomen komt van een Hollandse vriendin, maar de kaart heeft een franse postzegel. Franca Porter, sommigen kennen haar al van het blog en van haar eigen blog  http://portersonthemove.blogspot.com  stuurde ons de eerste kaart.

Franca baat in Sigogne, onder de (gezonde) rook van de stad Cognac in het departement Charente (16) een alleraardigste  bed & breakfast uit. Zelfs de naam van de B&B heeft klasse, “au Bellefleur”.

Franca is sinds enige jaren een goede vriendin, ook haar Engelse “husband” Darren,  is “nen toffe tip”. We hebben Franca leren kennen toen ze op één van die site’s voor Hollanders /Vlamingen in Frankrijk inlichtingen zocht over satellietantennes. Zo is ons baasje met haar in contact gekomen.

Nu tussen Kerst en Nieuwjaar zullen we toch nog eens moeten langsgaan in “au Bellefleur” om een goeie dag te zeggen en ook om die poster op te halen die Darren voor ’t baasje meebracht van de oldtimer race’s in Angoulême half september dit jaar.

Als je dit leest Franca… dan weet je we komen er aan, eind dit jaar of in het prille begin van 2011 ! en bedankt voor de eersteling …

Belle & co

De Hemaworst

2 mannen willen een avondje doorzakken maar hebben niet veel geld.
Zegt de één: "Ik heb een idee".

We kopen een Hemaworst en gaan naar het café. Als we dan een paar biertjes op 
hebben hang ik die Hemaworst uit m'n broek en begin jij eraan te zuigen." 

Zo gezegd, zo gedaan.

Na een paar biertjes in het eerste café hangt de één de Hemaworst uit 
z'n broek en de ander zuigt eraan.
"Gadverdamme!!!", roept de cafébaas. 
"Smeerlappen, m'n cafe uit!"

En zo rennen zij zonder te betalen het café uit.

10 Café's later en steeds niks betaald, zegt de één: 

"Ik kan geen bier meer zien, joh. En die worst smaakt ook voor geen meter meer." 
Zegt de ander: 
"Joh, die worst was ik in het 3e café al kwijt!"

AvH.

Van alles en nog wat…

Om van wal te steken… vannacht zijn de schilders met hun pot witte verf nog eens over ’t dorp heen geweest voor een nieuw “couchke “ wit. Alles is terug netjes proper witdoor het laagje sneeuw van 2 centimeter.

Ondertussen is alles aan het druppen want het dooit zoals de zon schijnt…stralend. Heel fel licht hebben we nu met die volle zon die weerkaatst op de sneeuw. Het is haast zoals op wintersport zegt het baasje, maar daar kunnen wij niet van meeklappen!

Het baasje die navraag had gedaan of er nog iemand, Wilfried of Anita, een foto had gemaakt van toen ’t baasje vorige zaterdag op zijn rug lag in de sneeuw, heeft geantwoord op die vraag, dit schreef Anita:

Helaas heb ik de gevraagde foto niet... heb op dat memorabele moment
wel naar mijn toestel gegrabbeld, handschoenen uit, tas open, dop van
de lens enz., maar eens zover krabbelde je alweer overeind.  Ik had
je opnieuw kunnen omver duwen en de foto van het jaar nemen, maar
zacht van aard, niet zo gemeen als al die slechte karakters op je
blog, heb ik door jou weer op de been te laten komen een prachtige
kans tot weliswaar zeer tijdelijke glorie laten liggen.

Je ziet, het baasje is toch niet de enige die dat vond van die slechte karakters …

Verder zal er hier weer heel wat gesmoddert worden in huis. Het vrouwtje heeft behangpapier afgetrokken in het toilet beneden en daar moet het baasje dan vandaag “een nief papierke tegen plakken”, zo eentje dat niet plooit en waar geen “pap” tegen moet, “vliespapier” hebben we dat al horen noemen. Dat moet dan ook nog eens geschilderd worden achteraf. ’t Baasje gaat nog afzien vandaag,  je moet eens kijken hoeveel hoekjes en kantjes en buizen en lavabo’s en toiletspoelbakken er in zo’n klein kotje gaan. En daar moet allemaal rekening mee gehouden worden. Hopen dat ‘m het overleeft …

Belle

Helemaal niet stillekes meer…

Deze morgen was de titel boven het bericht nog “stillekes hier”, deze namiddag was het wel net het tegenovergestelde.

Hoe kwam dat dan zo ? ’t Baasje z’n broer, u welbekend als “ozze Dré” had getelefoneerd om nog eens samen met zijn boxer Yndhi en ons trio te gaan wandelen in “ons bos”. Het baasje die dat als een welkome vlucht uit een kl..e-job zag (behangpapier aftrekken) was dadelijk akkoord.
Yndhi bleek heel veel aandacht te hebben voor Hera die Yndhi met wisselend succes aan het lijntje hield.

Op een bepaald moment moet Heros het toch een beetje te veel aandacht gevonden hebben van de kant van Yndhi en heeft Heros hem dat op een reuenmanier duidelijk gemaakt. Dat ging met het nodige lawaai gepaard want ook Yndhi is haast volwassen. Uiteindelijk hebben de baasjes tegelijk een einde gemaakt aan dat “haantjesgedrag”.

Een eindje verder was ik samen met Heros wat verder weg van de baasjes en kreeg ik een wildgeur in mijn neus. Het baasje had dat ook opgemerkt en riep ons dadelijk terug. Heros is onmiddellijk naar het baasje terug gekeerd, maar voor mij was de roep/geur te sterk en ik ben er als een pijl uit een boog vandoor gegaan. Plots zag het baasje twee reeën in volle vaart er vandoor gaan gevolgd door “iets bruin dat op een Belle leek”

Het baasje vergiste zich niet… de twee reeën die al aan ons baasje gemeld waren had ik opgespoord en ging er achteraan. In no-time was ik uit het zicht van de wandelgenoten.

Het baasje was er niet gerust in en haast een half uur, misschien iets minder, heb ik hen in spanning gehouden. Toen ik uiteindelijk terug bij de baasjes kwam, ik dacht dat ik goed naar mijn poten zou krijgen, viel dat allemaal nog goed mee. Ik moest wel aan de lijn maar dat was dan ook alles. Erg gerust was ik toch niet blijkbaar want ik hoorde het vrouwtje tegen het baasje zeggen,”zie haar staart eens, die draait niet als een propeller zoals anders”. Ze kennen me verdraaid beter dan ik ooit had kunnen vermoeden, die baasjes !

Belle

Leterme is aan’t joggen…

Hij struikelt op een bruggetje en dondert in een beek.
Nog voor de bewakingsagenten hem ter hulp kunnen
snellen, wordt hij al uit het water gesleurd
door drie kinderen die daar aan ’t vissen zijn

Leterme is hen zo dankbaar, dat hij zegt
dat ze mogen vragen wat ze willen.

De eerste zegt: "Ik wil naar Euro-Disney."
"Geen probleem jongen, ik zorg zelf voor
de tickets op de TGV."

De tweede zegt:" Ik wil nieuwe voetbalschoenen".
"Komt in orde ik zal  J.M.Pfaff ze persoonlijk
laten handtekenen."

De derde zegt:" Ik wil een electrische rolstoel
met TV, stereoinstallatie en een blindengeleide
hond."
"Wablief? Maar jij ziet er toch niet gehandicapt uit ?  

"Jamaar, dat zal niet lang meer duren als
mijn vader verneemt dat ik jou gered heb..."

L.M.

Stillekes hier…

Het gebeurt niet dikwijls hier ten huize dat het stillekes is, kan ook moeilijk anders met zo drie woelwaters in huis, maar ’t baasje zegt, "’t is stillekes."

Wil ‘m daar nu mee zeggen dat hij vermoedt dat er iets mis gaat met ons, ofwel dat we dringend nog eens iets anders moeten uitspoken dan alleen maar voor de kachel of in de zetel te liggen maffen ?

’t Baasje zelf is ook niet van de vinnigste is ons gedacht, als het aan ons lag gingen we eens goed ravotten in ’t bos, konijnen ambeteren, konijnenpijpen(geen werkwoord) uitbouwen tot miniatuur tunnels zoals de Kennedytunnel, duiven opjagen… Maar de baas ziet het niet zo zitten.

Reden daarvoor is de aangevroren vetlapperij van sneeuwresten die overal nog langs de straten ligt, en vooral de bevroren sporen van alles en nog wat. Die sporen maken dat wandelen in het bos op dit moment meer balanceren is in het bos.

Wij hebben ook al gemerkt dat het baasje soms plots als een windmolen met zijn armen begint te zwieren. Blijkbaar is dat bij mensen een poging om niet languit tegen de grond te kwakken. We hebben hem van ’t weekend al eens omver gelopen toen hij gehurkt een foto wilde nemen van vier aanstormende Drenten. Wij vermoeden dat zijn achterste nog pijn doet van het neerkomen op de hard bevroren ondergrond.

En daarom is het baasje heel voorzichtig, gebroken of verzwikte ledematen betekenen immers een langere tijd helemaal niks wandelen of naar het bos trekken. Dat is dan enkel goed voor die konijnen en duiven, voor ons is dat een wereldramp…

Belle & co

Gesakker achter ons…

Inderdaad, gesakker achter ons en nog niet zo’n klein beetje… Het is het hoofdbestuur dat loopt te sakkeren over de staat van de wandel en voetpaden hier in ’t dorp en bos.

Na de dooi van zondag en maandag heeft het vannacht nog eens goed doorgevroren en het heeft niet opgehouden gedurende de dag. Dat heeft als resultaat dat er overal beroren “brol” ligt en daar is het moeilijk lopen die op zijn achterste poten loopt.

Wijzelf op  vier poten lopende honden hebben het veel makkelijker dan de baasjes. Die kwkkelen en schuiven van links naar rechts, soms een beetje geholpen door ons als we in de kant weer eens iets gezien of geroken hebben .

Daarstraks rook Hera iets links en ik, Heros, iets rechts van de weg… Het baasje die aan de andere kant van de lijn vast hing begon me daar toch te sakkeren van “als ge dat nog één keer lapt en ik zwik mijn voeten om, dan…”  de rest wil je niet weten of hier lezen want dat gaat hier door voor een serieus blog.

Ook het vrouwtje liep achter “ons moe” te sakkeren dat ze ondanks de gentle leader toch nog snokjes in de leiband gaf die niet fijn waren voor haar rug. Ook voor haar was de wijze van overleven recht blijven  en niets anders.

Ondanks alle gesakker hebben we toch een mooie wandeling gemaakt, onze snor stond wel stijf van de kou maar de baasjes klaagden over drupneuzen en blauwe afgevroren(?)  oren…

Morgen beloven ze terug koud weer en sneeuw, dan is de bevroren rotzooi ondergestopt, dan gaat het een lol geven achter ons… denken wij toch !

Heros

De Belgische koe

Een Hollandse boer wil graag een Belgische koe bij zijn veestapel.
Daarom gaat hij naar de veemarkt in Turnhout.
Hij loopt langs de dieren en vraagt de prijzen, 1000 Euro, 1200, enz.
Dan komt hij plotseling bij een veehandelaar, die een koe heeft voor maar 250 Euro.
"Dat is nèt mijn prijs", denkt die boer en wil de koe kopen.
"Dat kan," zegt de veehandelaar, "er mankeert echter wel wat aan de koe."
"Wat dan?" vraagt de boer.
"Wel," zegt de veehandelaar, "als de koe gemolken moet worden, trekt ze de uiers in, en wanneer ze gedekt moet worden gaat ze op haar kont zitten."
"Wel", denkt de boer, "dat los ik wel op".
Komt de boer bij de grens, vraagt de douane hem of hij wat aan te geven heeft.
"Alleen een aparte koe," zegt de boer.
"Een aparte koe?", vraagt de douanebeambte, "wat is er dan zo apart aan die koe?"
"Wel," zegt de boer, "als ze gemolken moet worden trekt ze de uiers in en wanneer ze gedekt moet worden gaat ze op haar kont zitten."
"Komt die koe misschien uit Turnhout ?", vraagt de douanebeambte.
"Ja," zegt de boer, "hoe weet GIJ dat ??!!"
"Wel," zegt de douanebeambte, "daar komt mijn vrouw ook vandaan..."

Elf pups…

Elf pups, je leest het goed ! Elf pupjes heeft Drent Ashley gisteren geworpen bij Sjoukje in het hoge noorden van Nederland, in de provincie Drenthe, herkomstoord van onze honden.

Ashley heeft er wel de spanning in gehouden gedurende een ganse week. Kogelrond stond ze al begin vorige week en weinigen gaven haar de volledige dracht. Volgens Sjoukje was Ashley uitgerekend op 5 december. 5 December was de 63° dag na de dekking.

Vanaf donderdag waren er al gissingen over het aantal pups die er stonden aan te komen. Nu heeft ons baasje er niet zoveel ervaring mee, hij is ook geen dierenarts of grote fokker die er alle dagen mee te maken krijgen, maar hier kon een blinde zien dat het er heel wat zouden zijn.

Toen het baasje op TV een voetbalploeg uit een autobus zag stappen dacht hij spontaan aan Ashley. Hij heeft dat dan ook gemeld op het Drentenforum dat hij dacht aan elf pups.

Nu zijn die pupjes er niet zo maar gekomen… volgens het relaas van Sjoukje op het Drentenforum is het een bevalling met de keizersnede geworden. De pupjes zaten verkeerd voor het geboortekanaal en toen  Sjoukje gisteren morgen merkte dat het niet snor zat heeft ze zonder omhaal de dierenarts gecontacteerd.

Bij de dierenarts bleek het al dadelijk alle hens aan dek om de pupjes op te vangen. Bij een gewone bevalling komen de pupjes om het half uur ongeveer, maar hier waren ze er alle elf samen. Ons baasje zegt dat ‘m daar wel eens iets meer zou doen dan achter z’n oor krabben !

Maar alles is dik in orde gekomen, de pups wegen tussen de 460 (!) gram en 260 gram voor de lichtste. Alle heel leefbare gewichten en het ziet er dus goed uit voor de pupjes.

Uiteraard feliciteren we Sjoukje en Eric en dat ze Ashley maar een dikke knuffel geven van ons. Er staan drukke dagen aan te komen daar in De Kiel in Drenthe !

Belle & co

ps: mensen die graag in aanmerking komen voor een pupje kunnen contakt opnemen met de kennel “het Drentsche Geluk”. Sjoukje had uiteraard niet op elf pupjes gerekend !

http://www.kennelhetdrentschegeluk.nl/

Te herplaatsen Drenten…

Na het goede nieuws gisteren dat Drent Ben een nieuwe mand gevonden had nu zijn er weer twee jonge Drentenreuen te herplaatsen.

Frodo, is bijna vijf jaar en moet herplaatst worden omdat hij teveel jachtinstinct heeft (?)

Barry, nog piepjong met zijn dertien maanden moet nog gaan puberen maar zijn eigenaars hebben geen tijd genoeg voor Barry.

Indien iemand van de bloglezers een van deze twee mooie reuen een toekomst en een nieuwe mand wil geven die kan contact nemen met mevrouw Nel Olijve-Smit van het puppy- en herplaatsingcontact van de Nederlandse Drentenvereniging:

pupinfo@drentschepatrijshond.org
Telefoon is 0527-261262   vanuit België is dat 00 31 527 26 12 62

Foto's van beide honden op: http://www.drentschepatrijshond.org/template.asp?pageID=71

Over te plaatsen Drent Frodo

Geslacht: Reu (20-12-2005, NHSB: 2589230)
Reden voor overplaatsing: heeft teveel jacht instinct.

Eigenschappen:

• De hond is gewend aan kinderen
• De hond is gewend aan verkeer
• De hond is gewend aan autorijden
• De hond is gehoorzaam tot hij wild in de neus krijgt
• De hond is sociaal naar andere honden en katten
• De hond kan alleen zijn
• De hond heeft lief karakter en is niet dominant
• De hond heeft zijn entingen gehad
• De hond is goed gezond

Wij zijn op zoek naar iemand die tijd en geduld heeft voor deze hond en waar hij op een goed afgezet terrein kan loslopen

Over te plaatsen Drent Barry

Geslacht:    Reu (22-10-2009, NHSB 2769215)
Reden voor overplaatsing: Gebrek aan tijd

Eigenschappen:

• De hond is gewend aan kinderen
• De hond is gewend aan verkeer
• De hond is gehoorzaam
• De hond is sociaal naar andere honden
• De hond kan alleen zijn
• De hond heeft lief karakter en is dominant als hij de kans krijgt
• De hond heeft zijn entingen gehad
• De hond is goed gezond.
   
  Wij zijn op zoek naar iemand die tijd, geduld en voldoende overwicht heeft om deze jonge hond verder op te voeden.

Op de ring rond Brussel…

Op de ring van Brussel rijdt een jongeman richting Waterloo.
Terwijl hij in de file staat, klopt er plots iemand op zijn venster.
Hij doet zijn venster open en vraagt: ‘Wat is er aan de hand?’
 
De andere antwoordt: ‘Terroristen hebben Pieter DE CREM, Madame NON, Yves LETERME, Laurette ONKELINCKX, Jl.  DEHAENE, André FLAHAUT, Michel DAERDEN, Servais VERHERSTRAETEN, Anne-Marie LIZIN, Olivier MAINGAIN en Elio DI RUPO gegijzeld. 
Ze vragen 2 miljoen VOOR het einde van de week!  Anders worden de gijzelaars overgoten met benzine en gooien ze er een lucifer in.  Dus, begrijpt u, vragen we aan elke chauffeur die voorbijkomt een bijdrage.’
 
De jongeman vraagt: ‘En … hoeveel geven de anderen?’
 
Dat hangt er van af, zegt de man: meestal tussen de 5 en 10 liter…’

L.L.

Blubber…

Hebben wij effe geluk gehad dat wij zondag die mooie wandeling met Wiebe en zijn baasjes nog hebben kunnen maken !

Vandaag, het begon gisteren eigenlijk al, is het nog ver van mooi buiten. In de tuin of langs de straat, aan welke kant dat we ook buitenkomen, het is allom Blubber !

Het baasje leeft zowat met een dubbel gevoel, aan de ene kant spijtig dat alles er weer triest uitziet, anderzijds is het heel wat veiliger als je met de auto de baan op gaat.

Gisterenavond hoorde ’t baasje nog dat op het weerbericht terug vorst werd aangekondigd samen met mist.  Dat was al genoeg dat ’t baasje de batterij van  het kodakske al extra aan het opladen was. Vorst en mist geeft immers heel mooi berijpte bomen en struiken. Als daar dan nog een streepje zon bij komt is het sprookjesachtig in “ons bos”.

Maar ’t zal voor een andere keer zijn, de lucht is grijs… en als je naar beneden kijkt is er ook al niet veel reden om vrolijk van te worden… BLUBBER…

Positief blijven zegt het baasje, de batterijen van ’t kodakske zijn toch terug opgeladen ! Dat kan al niet meer voor onaangename verrassingen zorgen.

Belle & co

Slechte karakters en brave honden…

Dat had het baasje kunnen verwachten met zijn commentaar die hij schreef op de foto van het aanstormend viertal Drenten ! “Een seconde later lag ’t baasje achterover in de sneeuw” stond er op de foto. Dit bracht reacties teweeg vanuit de Zuid Frans Corrèze tot in het noorden van Nederland. En denk nu niet dat daar enige zweem van medelijden in die reacties op te merken viel, niks van , nougabollen, vergeet het !

De foto vonden ze alle mooi, maar ze wilden meer. ’t Waren ook vrouwen die reageerden en dan weet je het wel hé. Ze wilden ook nog een foto van ons baasje, hoe hij met zijn “floere broekske” op zijn kont in de sneeuw zat !

Dan probeert onze baas eens een onwaarschijnlijke actiefoto te maken, zo eentje waar hij op zijn knieën voor moet gaan zitten en dan krijg je zulke commetaren, arme baas zeggen wij dan.

Diezelfde baas heeft het vandaag wel tienmaal gezegd dat wij zulke brave, goed luisterende Drenten zijn. En we hadden de indruk dat hij het nog meende ook. Het is ooit anders geweest, in de tijd dat wij nog puberden, zo’n paar maanden geleden nog.

Vandaag zijn we dan helemaal super braaf geweest. We hebben gans de dag geslapen. Toch tot een uur of drie, toen zijn we nog een toertje gaan slibberen. Met aan de andere kant van de lijn een baas of vrouwtje die zich wanhopig probeerden recht te houden op de smeltende sneeuw in het bos.

Het ziet er naar uit dat de sneeuwpret de eerstvolgende dagen wel mag vergeten worden. Gisterenavond was het nog 10 cm sneeuw op de baan, en vanmorgen was dat door de regen verandert in een grote plas water. Voordeel is dan weer dat het niet meer zo Siberisch koud is in de openvlakte. Dat scheelt een klak, sjaal en handschoenen voor de baasjes….

Belle en de andere brave Drentjes…

Fijn nieuws…

Ben, de 8 jaar oude Drent in het asiel in Eindhoven is geplaatst ! ! !

Geslacht: Mannelijk
Ras: Grote jachthonden en retrievers
Leeftijd: 4 tot 8 jaar
Koppel: Nee
Kan bij katten: Ja
Kan bij honden: Ja
Kan bij kinderen : Nee
Gesteriliseerd/gecastreerd: Nee

Dat meldden wij hier op ’t blog op 25 november. Vandaag kunnen we op ’t Drentenforum lezen dat Ben een warm mandje heeft gevonden !

De adoptieouders hebben nog wel enkele probleempjes met de “relatie” maar geen wezenlijk fout gedrag van Ben. Het is nog wat wennen maar ons baasje heeft er eenngoed gevoel bij. Proficiat voor de mensne die Ben een warm nestje geven !

Belle

Aan de balie van het hotel…

Een mooie blonde dame loopt richting de balie van het hotel en wenkt
de man die erachter staat,

Deze komt onmiddellijk naar haar toe.

Dan wenkt de dame met haar wijsvinger naar de man om iets dichter te
komen, en hierop buigt de man zich voorover naar de vrouw.

Terwijl de vrouw zachtjes haar vingers door de baard van de man laat
gaan, fluistert ze in zijn oor

' Bent u de manager hier? '

en vervolgens glijden haar vingers langzaam over zijn gezicht.

' Ehh .. eigenlijk niet, stamelt hij,

De vrouw tilt haar hand nu iets omhoog en strijkt hem door zijn haren.

Kunt u de manager dan voor mij roepen, vraagt ze met een zwoele stem.

Terwijl de man licht naar adem snakt zegt hij, ' ehh . sorry mevrouw
dat zal niet gaan , hij is er momenteel niet, nu steekt de vrouw twee
vingers in de mond van de man en instinctief begint hij erop te
zuigen.

Wilt u dan zo vriendelijk zijn om hem een boodschap door te geven?
vraagt ze.

De man likt inmiddels opgewonden de andere vingers van de vrouw en kan
niets anders doen dan ja knikken.

Dan buigt de vrouw zich naar voren en fluistert zachtjes in het oor
van de man..........

' Er is geen papier meer op het damestoilet '

L.L.

Vervolg…

Zoals beloofd gisterenavond, hier het vervolg van het relaas van de wandeling gisteren namiddag. Wij waren zoals gezegd in Aarschot, een naam waar de leden van het Nederlandse Drentenforum mee moeten lachen. Ze moeten zelf maar eens naar daar komen, ze zullen dan niet meer lachen maar doen zoals wij : puur genieten van een uur en half vrij rondhossen in bos en heide .

Samen met gastheer Wiebe hebben we goed “onze gang gegaan” . In dat ganse anderhalf uur zijn we maar één jogger tegengekomen en dat was alles. Gans dat bos was voor ons alleen.

Ik heb Wiebe geleerd hoe hij konijnen moet uitgraven, met inbegrip van wortels van bomen doorbijten en al. Ik moest en zou die langoren hebben. Tot het baasje vond dat het welletjes was geweest en hij mij komen halen is om verder te wandelen. En ik blijf erbij, ik had ze bijna te pakken die konijnen in dat hol onder die berk !

Door de sneeuw die toch wel 15 centimeter dik lag was het nog meer plezier dan bij een normale wandeling. Ik heb me dan ook duchtig gerold in de verse sneeuw, puur genieten was dat. Mogen rollen zonder dat het baasje moest morren omdat hij dacht dat eht weer in vuiligheid was dat ik me rolde.

Na de wandeling mochten wij inde auto gaan uitblazen (slapen bedoelt de baas). Dat was wel nodig want we waren toch wel moe van een uur en half,  heuvel op, heuvel af te rennen.  

In het naar huis rijden heeft het baasje “op zijn gemakske” gereden, er was namelijk verse sneeuw gevallen en de strooidiensten konden blijkbaar weer niet volgen met ruimen en strooien. Vooral in de streek rond Herentals lag er nog een hele hoop “vuiligheid” op de baan. Maar we zijn wel goed en heelhuids thuis gekomen.

Belle & co