Vuurwerk!

Wat was het rustig…

Je moet het meegemaakt hebben om het te kunnen geloven. Het rustigste dorp van Groot Europa moet dat hier zijn in La Magdeleine…

Geen knal, geen lichtflits, je zou wakker worden van je eigen ademhaling ! Vooral het baasje en ’t vrouwtje hebben daar last van, snurken zeggen ze dan, niet ademhalen !

Tijdens de wandeling hebben we ook niemand tegengekomen, niemand zelfs geen kat, niet letterlijk en ook niet figuurlijk. Hera heeft dan maar wat vogels opgejaagd. Full speed ging ze over het jonge winterkoren. Het enige resultaat dat ze had was een buik vol klevende leemaarde had die in klodders aan haar buik hingen.

Ikzelf ben aangelijnd moeten blijven wegens loopsheid. Het baasje herinnert zich de dag als geen ander toen ik in het voorjaar in een gelijkaardige situatie samen met Heros onderweg was naar Villier le Roux, het meest nabije dorp om daar een vrijer te gaan opsnorren.

Ik wist niet dat onze baas nog aan autorace’s  had deelgenomen, althans zo leek het toch vertelde Hera later. Die had alles gezien hoe hij in volleerde “le Mans style” de start nam om achter ons aan te gaan…

Op het Drentenforum was er daarstraks ook een melding van een loopse Duitse Staande Langhaar die de kans schoon zag en er op uit gegaan is. Een ganse dag is ze spoorloos geweest en je mag er donder op zeggen dat die een amoureus avontuurtje achter de rug heeft. Dat is er ook eentje die morgenvroeg aan de morning afterpil mag . Alles is goed gekomen, ze is terug thuis en dat is het voornaamste…

Belle

We zijn weer eens weg…

We zijn amper vierentwintig uur weg uit ons dorp en we merken dat er al twee berichten op TV geweest die afkomstig zijn uit ons eigenste dorp.

Donderdagavond was er al dat dodelijk ongeval met die oude dame die tweemaal aangereden is en waarbij de chauffeurs telkens de vlucht namen. De dame heeft het niet overleefd…

Dan zien we daarjuist op het middagjournaal op TV dat er ook tijdens de Nieuwjaarsnacht het dorp weer in het nieuws was. Nu is er een rieten dak van een villa in de fik gegaan door een vuurpijl van vuurwerk dat de eigenaars zelf hebben afgestoken. ’t Is erg en we wensen het niemand toe, maar toch kunnen we ons niet ontdoen van de gedachte “eigen schuld, dikken bult”. Als Drentsche Patrijshond zijn we niet zo’n liefhebbers van vuurwerk.

Belle & co

De politie heeft een eerste verdachte gearresteerd voor het dodelijke ongeval met vluchtmisdrijf in Vosselaar van donderdagavond. Het gaat om een 38-jarige man uit Turnhout, die de eerste wagen bestuurde en ook al bekend heeft. Dat meldt het parket van Turnhout. Naar de bestuurder van een terreinwagen wordt nog gezocht.

Een 80-jarige vrouw werd donderdag rond 17.30 uur tweemaal aangereden op de Antwerpsesteenweg in Vosselaar. Het ongeval gebeurde aan het kruispunt met de Dennendreef. De vrouw overleed ter plaatse aan haar verwondingen.

De twee voertuigen stopten niet en reden voort in de richting van Turnhout. De bestuurder van de eerste auto, een klein grijs voertuig, werd inmiddels gearresteerd. Het gaat om een 38-jarige man uit Turnhout. Hij heeft bekentenissen afgelegd en wordt zaterdag voor de onderzoeksrechter geleid.

De politie is nu nog op zoek naar de tweede bestuurder, die volgens een getuige in een terreinwagen reed, vergezeld door enkele jonge meisjes. Mensen die meer informatie hebben voor de speurders, kunnen bellen naar het gratis nummer 0800/91.119.

In Vosselaar, in de Antwerpse Kempen, heeft tijdens de nieuwjaarsnacht een brand gewoed in een villa. Wellicht werd de vlammenzee veroorzaakt door een vuurpijl die in het rieten dak van de woning was beland. Die was in de tuin afgeschoten.

De brandweer had de brand vrij snel onder controle, maar omdat het dak bleef smeulen, bleef er zich een grote rookontwikkeling voordoen.

Toch nog iets geleerd…

Maar vooraf de allerbeste wensen voor een gelukkig en gezond Nieuwjaar aan alle lezers van dit “honds” blog.

Gisteren op de laatste de laatste dag van het jaar heeft het baasje toch weer iets bij geleerd. En dan nog wel iets wat het gebruik van de Franse snelwegen betreft. En dat voor iemand die dacht dat hij het zo stillekes aan wel kende na 25 jaar depannage voor de VAB Europech en de verplaatsingen naar de Charente…

Het zit zo… wij zijn ditmaal niet naar La Magdeleine gereden met de aanhanger achter de auto maar met een dakkoffer. Zo eentje dat de Duitsers ‘Schwiegermutterkoffer’ noemen. In België en Nederland is dat een ‘skibox’. Het baasje deed dat omdat we toch maar een kort verblijf plannen in “La douce’froide’” en we dus niet zoveel bagage hadden.

Wanneer we aan het eerste péage station komen neemt ons baasje zoals steeds een poort met een blauwe pijl boven. Die zijn onbemand en volledig automatisch. Wanneer hij het ticketje en de bankkaart in het apparaat heeft gestopt krijgt hij een kwijting van ‘klasse 2’. Dat is de categorie van de bestel- en lichte vrachtwagens en de auto’s met caravans ! De schuldige hieraan is de skibox. Met die stomme bak op het dak is de auto te hoog voor klasse 1. Een aanhanger van 750 kg en zelfs een autotransport aanhanger van 3,5 ton achter de auto blijft klasse 1, maar een box van twee keer niks kost je een klasse verhoging.

Dus een goede raad voor de Frankrijkgangers met box op het dak, kies een poort die bemand is, daar kan je nog passeren aan klasse 1.

Ook de ‘pollies’ van Turnhout had ons baasje een brief gestuurd. Rechtstreeks naar hier in Frankrijk. Niet met Nieuwjaarswensen, helemaal niet, maar wel met een vriendelijk verzoek van 75 Euro over te maken aan hen omdat het baasje op de ring van Turnhout, op 100 meter van hun ‘buro’,  een onbemand camera te snel is voorbijgereden.

Lazen we vorige week niet dat de ‘polissen’ ontevreden zijn omdat ze enkele premies niet krijgen van vadertje staat ? Zouden ze die tekorten op zo’n wijze willen compenseren ? ?

In elk geval… in het nieuwe jaar kunnen we weeral goede voornemens maken die we nog nooit gemaakt hebben. Geen skiboxen meer ofwel andere péagepoorten, niet meer te snel rijden (op de ring in Turnhout) en oppassen voor alles wat onbemand is…

Nog een fijne dag en maak ook maar een boel goede voornemens…

Belle & co

Aangekomen…

We zijn deze voormiddag vertrokken om tien uur, zeven uur en vijf minuten later draaiden we hier thuis in Ferret de koer op. Toen hadden we achthonderd kilometer in de wielen. Uitstekend gereden dus, haast geen verkeer op de baan. De vrachtwagenchauffeurs waren ook al thuis blijkbaar. En als er geen vrachtwagens op de baan zijn gaat het altijd beter en sneller wegens het ontbreken van verschillende snelheden.

Zelfs Parijs was op een zucht gepasseerd. Ook omdat de uitrit van de Périférique de Porte d’Italie terug open was. Deze was sinds het voorjaar gesloten wegens ingrijpende werken. Voor ons was het een meevaller in tijd, anders hadden wij een uitrit later, de Porte d’Orleans moeten nemen. We waren op minder dan vier uur Parijs gepasseerd en hadden toen al terug volgetankt

Ook de rest van de reis ging als een fluitje van een cent. Om kwart voor vijf zijn we dan nog gestopt in Sauzé-Vaussais om daar in “onze” vaste Super U nog snel wat inkopen te doen voor het weekend.

Wij hebben de tuin ondertussen al grondig geïnspecteerd en ’t baasje heeft ons diner al gereed gemaakt. ’t Was weer lekker want er zat nog gebraad van met Kerstmis onder de brokken…

Nu gaan we ons voor het ronkend kacheltje laten neerploffen en als ’t nieuwe jaar dan gekomen is … dan ronken we verder het nieuwe jaar in.

Het baasje, het vrouwtje, en wij Belle, Hera en Heros, wensen jullie een stralende gezondheid en alle liefde en geluk van de wereld voor het nieuwe Jaar….

Belle & co

Daar gaan we weer…

Daar gaan we weer voor een dag of tien. Enkele dagen later dan de andere jaren maar daar waren goede redenen voor.

Een feestje in Gent om een weerzien na twee jaar te vieren en een dekking van mij. Daar blijf je voor ‘thuis’, zoveel is duidelijk.

Zo laat in het verlof als vandaag zijn we in twaalf jaar nog niet vertrokken zegt de baas. En die zullen we maar geloven want niemand van ons is zo oud. Meestal is het vertrek hier op tweede Kerstdag.

Voor Hera en Heros is het nu de derde maal dat zij Nieuwjaar meemaken in La Magdeleine. Die zijn de eerste maal mee geweest toen ze zes weken oud waren. Het waren toen pupjes die je in het oog moest houden omdat ze onder de poort door konden als ze op de koer vrij mochten lopen. Vandaag gaat dat minder goed lukken voor bvb Heros die zich toch heel klein zal moeten maken om dat nog te kunnen met zijn 36 kilo.

Vanavond krijgen jullie verslag van rit en aankomst van vandaag (klinkt als een aankondiging van een etappe van de Tour de France). Nu gaat het baasje de laatste bagage in de auto proppen en dan horen we elkaar vanavond terug.

Belle

Antwoorden…

Omdat het eerstens zo veel vragen zijn die gesteld worden en omdat we morgen weer “en route” zijn, geven we nu al maar antwoorden op de vragen uit de laatste twee berichten.

@Fons Nicolay: Dat is precies praat van iemand die aan het seminarie heeft gestudeerd Fons. Vieze boekskes en foto’s in klein pensionaat kamers, en dan nog van de paters en bisschoppen gezwegen. En nu doen de kanunniken ook al mee …

@ Sonja: Dat is ook het enige dat wij op dit moment wensen, dekking gelukt en gezonde pupjes. O ja, ook nog pup eigenaars die zich kunnen meten met de eigenaars uit ons vorig nestje. Die zijn het nec plus ultra voor een Drentenfokker.

@ Herma: wat wel fijn aan die spanning is dat ik ze kan delen met de bloglezers… en een dracht is gemiddeld 63 dagen of 9 weken. Als dat klopt, en de dekking is gelukt dan hebben we op 3 maart pupjes.

@ Karin: foto’s zullen er zeker en vast komen. Dr. Nelly heeft gevraagd om Belle als voorbeeld te nemen voor een serie over fokken. Dit ten behoeve van de klanten van de dierenkliniek het binnenhof te Beerse.  Dr. Nelly kijkt er nu al naar uit om te “assisteren” bij de bevalling. Toen ik daarstraks ontwormingspillen ging halen was ze precies nog blijer dan ikzelf dat de paring achter de rug was. Wie kan zoiets nog zeggen van zijn DA ?

@ Myriam: Ja Myriam, met een beetje nieuwsgierigheid van de lezers kome wij makkelijk aan de 200 lezers/dag Dat zijn zo trukken van de foor zoals ze dat hier in de buurt zeggen. Binnen drie weken kan dr Nelly met een echo al zeggen dat de dekking geslaagd is. Vroeger was dat 5 weken. Later kan men dan zeggen hoeveel pupjes er ongeveer gaan komen. Wij hopen op zes zoals vorig nestje. Wat de verbeelding betreft, daar zal het niet aan mankeren. Weddenschappen is voor jullie rekening, ik wil geen brol met de commissie op de kansspelen. Drentenfokken is al genoeg verantwoordelijkheid, en vandaag is daar al mee begonnen.

Me de “Kaawpollekeswandeling” is Belle 7 weken ver en dan mag je eens komen kijken naar ons “dikkertje”

Meer antwoorden op nog komende vragen zullen waarschijnlijk pas volgend jaar behandeld en beantwoord worden. Morgen hebben we andere katers te geselen !

Prettig feesten en houd het gezond, zie dat je niet te veel “katers” moet geselen “the day after”

Jan

’t Is gebeurd….

Dagenlang is het hier ten huize hét gespreksonderwerp geweest. Vier maal zijn we bloed gaan laten trekken in de dierenkliniek, vier keer hebben we met spanning de uitslag afgewacht.

Heros is nog nooit zo goed in de gaten gehouden geweest als de laatste tien dagen. Zelden hebben we zoveel bloglezers in spanning gehouden. Maar daar is nu allemaal een eind aangekomen…

Ik ben eventjes “langs geweest” bij Ferron. In ons baasje zijn ogen de best mogelijke kandidaat vader voor mijn toekomstige pupjes. Ferron. Ferron die met alles in orde is wat betreft gezondheidspaperassen, ook zijn verplichte papierhandel van Sint Hubertus in orde.

Daarom zijn wij daarstraks even naar Booischot gereden voor een goei gezonde portie sex “op zijn hondjes”. De respectievelijke baasjes hebben wel een handje geholpen om ons rustig te houden en “geen brokken” te maken.

Voor de lezers hier die bang waren dat het niet goed zou aflopen met ons baasje zijn knokengestel, die kunnen we geruststellen. Het baasje had ons dekentje meegenomen waar we elke avond op liggen voor de kachel. Daar is hij dan met zijn arme knoken op gaan zitten in de sneeuw.

Alles is goed verlopen en we hopen dat nu alles nog “pakt” ook. Dan kunnen we hier melden dat we terug naar dr. Nelly geweest zijn voor een echo om te zien of ik drachtig ben en hoeveel pupjes dat er ongeveer onderweg zijn.

Belle

5,58 !

5,58 Is het progesterongetal van het bloedstaal dat deze morgen bij mij is afgenomen in onze dierenkliniek het Binnenhof te Beerse.   Eergisteren was het nog 1,46 en de vruchtbaarste periode is wanneer het bloed een waarde tussen de 5 en 10 bereikt.

Het baasje rekent er op dar de waarde nog gestegen is in de laatste 24 uren en heeft daarom een afspraak gemaakt met de eigenaars Rudy en Simonne van mijn nieuwe vrijer, Ferron.

Straks om 10 uur worden we daar verwacht. Ons vrouwtje gaat ook mee zegt ze, dat gaat al bijna een hele supportersclub zijn aan de zijlijn als wij daar in alle passie puppy’s aanhet verwekken zijn.

Voor mij niet gelaten, een preutse Trien ben ik niet, en tenslotte doen we niks verkeerds. Ik weet dat de baasjes er echt mee bezig zijn en ook vanuit Nederland worden onze capriolen met argusogen gevolgd. Lees er de reacties maar eens op na onderaan de  berichtjes.

Er wordt dikwijls de raad gegeven van het teefje tweemaal te laten dekken, met een tussenperiode van twee dagen. Daar doet ons baasje niet aan mee. De kans bestaat dat er dan wel tien of zelfs twaalf pups gaan komen en dat ziet hij niet zitten. Een nestje mooi samengesteld uit 3 reutjes  en  3 teefjes zou een godsgeschenk zijn zegt het baasje.

 Als ik dat zo hoor ben ik blij dat er geen 10 of meer gulzigaards gaan moeten gevoed worden. Hoewel ook nu die kans bestaat. We duimen en hopen op 5 à 6 mooie gezonde pupjes. Maar nu zijn we toch al héél ver vooruit aan het kijken. Eerst straks al maar eens afwachten…

Belle

Onze Macho…

Als je eens tegen de grond stampt gaat hij lopen, van het geluid van een autobus of vrachtwagen gaat hij tegen de gevels van de huizen lopen. Dat is Heros gedurende het jaar.

Maar tweemaal per jaar, wanneer zijn zus en moeder loops zijn komt de Schwarzenegger, de Jean Claude van Damme en Rambo onder de Drenten in hem boven. Dan is het meneer ‘durfal’ en grote bek eerste klas .

Je zou het moeten kunnen zien hoe hij op dit moment probeert mij te imponeren. Dat lukt ‘m niet zoals hijzelf zou willen maar dat raakt mijn kouwe kleren niet. Gewoonlijk helpt negeren wel maar niet als er loopsheid mee gemoeid is.

Regelmatig komt ‘m de stand van zaken eens controleren door onder mijn staart te snuffelen. Gewoonlijk geef ik hem dan een blaf of een snauw. Dat voldoet om hem voor heel even te laten stoppen.

Even daarna staat hij daar rond mij te springen, te dansen, gewoon zot en onnozel te doen. Vooral wanneer hij met zijn twee voorpoten, vlak voor mijn snoet, tegen de grond ligt te slaan, is ‘m zoals een stom kieken bezig.

’t Baasje en ikzelf verstaan ‘m wel, hij wil indruk maken op mij, zijn moeder. Dat is de natuur zegt ons baasje en ikzelf denk er het mijne van. Ik weet dat ‘m een anderhalfjaar geleden een knipke in de zaadleider heeft gekregen en dat hij “ met losse flodders bezig is” (woorden van de baas). Veel schade kan hij dus niet veroorzaken, anders had hij al lang een draai rond zijn flaporen gekregen, ons “watje  Terminator”…

Belle

In het centrum van de belangstelling…

Hoe kan het anders en wie anders dan ikzelf, daar draait nu alles om hier ten huize. Elke dag dat ik ’s morgens naar Beerse naar de dierenkliniek geweest ben, krijgt het hoofdbestur ’s avonds een telefoontje van  dr. Nelly. En telkens wordt de smile op de gezichten van het hoofdbestuur breder.

Ook morgenvroeg om 9u00 moeten we weer daar zijn zegt het baasje. ’t Baasje zegt er ook bij dat het hoogstwaarschijnlijk de laatste maal dat ik moet laten bloed prikken. Ik heb het baasje ook al horen telefoneren met de baasjes van Ferron. Daar hoorde ik dat ze een afspraak hebben gemaakt voor donderdagmorgen!

Het baasje moet morgenavond nog wel de uitslag van de test afwachten maar hij is vrij zeker van mijn toestand.

Daartsraks kwamen we tijdens de wandeling een kooikerhondje tegen, een reutje nog wel, en ’t vrouwtje hoorde ik tegen het baasje zeggen “kijk eens hoe ze haar staart opzij doet”. Ik kan begot ook niks geheim houden voor hen, alles hebben ze gemerkt !

Ook zoonlief hangt hier de ganse dag de pseudo Oedipus uit. Staat hij hier onnozele kuren te verkopen vlak voor mijn snuit. Net alsof ik zijn kuren niet doorzie, ’t sexmaniakske ! Die denkt dat hij met mij hetzelfde kan lappen als wat hij met Hera gedaan heeft .

En ondertussen leggen de bazen mij haast letterlijk en figuurlijk in de watten. Je zou haast gans het jaar loops willen zijn. Maar dan wel zonder dat vervelende bloedtrekken…

Belle

Kort, krachtig.....en actueel !!!

Populair…

Gisteren was het baasje bij Zeppos en Hercule en dat heeft hij geweten. Vreselijk populair was hij bij die twee.

Niet zo zeer omdat hij gewoonlijk wat snoepjes op zak heeft, dat was nu toevallig niet het geval, maar wel omdat hij voor reuen een heel aantrekkelijke geur bij zich had !

Blijkbaar heeft Belle haar loopse geur afgegeven aan het baasje die daar dan ongewild twee reuen de kop is gaan zot maken. Oud en jong, het maakte geen verschil, Zeppos met zijn tien jaar was minstens even hevig als zijn zoon van twee.

Rond zijn been hingen ze om beurt, ook zijn arm was populair. Het fleecevest waar Hera de avond er voor nog een kauwbot onder verstopt had deelde ook al mee in de populariteit.

Ook hier in huis is de belangstelling van Heros voor zijn moeder sterk gestegen. Het baasje moet dat boek nog eens uit de kast halen over de Griekse mythologie en het nog eens nalezen wanneer het over Oedipus gaat. Daar wil hij nu toch wel eens het fijne over weten. Het is toch al ver gekomen dat je over de oude Grieken moet lezen om je honden te begrijpen. Spijtig dat die verhalen over de oude Grieken altijd moeten eindigen met moord en allerlei andere wreedaardigheden . We zullen ons trio hier ten huize maar wat vreedzamer methodes aan de hand doen is hier ieders gedacht.

Belle & co

De spanning stijgt…

De spanning stijgt recht evenredig met het progesterongetal bij mij.   De beide vorige malen kregen we enkele uren later van dr. Nelly of dr. Flor te horen dat het progesteron getal nog maar 0,25 was.

Deze morgen zijn we terug op controle geweest en weer wou dr. Nelly bloed trekken uit mijn rechtervoorpoot. Daar kwam toch wel niets meer uit zeker ! ! ! Totaal leeggezogen was mijn conclusie. Maar vermits ik twee voorpoten heb werd het volgende  buisje bloed geoogst uit mijn andere poot.

Deze namiddag was het baasje weg naar Peter van Zeppos en Hercule en heeft het vrouwtje de boodschap van dr. Nelly aangenomen. Het Progesterongetal is gestegen tot 1.46 ! ! ! Al flink gestegen zoals je merkt. Vanaf  2,5 gaat het pijlsnel omhoog naar een cijfer tussen de 5 en 10. Dan ben ik op mijn vruchtbaarst en trekken het baasje en ik naar Ferron.

Woensdag te 9u00 hebben we terug afspraak om bloedcontrole en dat zal dan de laatste maal wel zijn denken zowel ik als het baasje.

Ondertussen moet het baasje wel mailen naar Rudy en Simonne de baasjes van Ferron dat ze die wat moeten binnenhouden. Het laatste dat we van hen vernamen gisteren was dat ze een lange wandeling hadden gemaakt waarbij de sneeuw tot aan Ferron’s buik kwam !

Nu kunnen die bazen doen wat ze willen, nu mag die Ferron Mister Globe zijn, met ne kouwe piemel die door de sneeuw gesleept heeft komt die niet aan mijn lijf. Hij is nu al verwittigd. Met een familienaam als ‘van Drentenpassie’ is het niet meer dan normaal dat er passie bij te pas komt en dat lukt niet met een ijslollie !

Belle

Opmerkelijk, een ochtend zonder sneeuw…

Heel opmerkelijk, deze morgen was er geen verse sneeuw te ruimen. Dat is wel de eerste maal in twee weken en ’t baasje is er niet rouwig om.

Gisteren heeft het wel flink gedooid zodat de ijspegels van de dakgoot volledig verdwenen zijn. Ook in het bos drupte het gisteren van alle bomen en struiken. Het sneeuwtapijt blijft nochtans opmerkelijk dik.

Ikzelf doe niet liever dan me te rollen en mijn kop diep in de hopen sneeuw te duwen die her en der zijn opgeworpen door buren die ook hun oprit hebben vrij gemaakt. Ik kom daar dan onderuit alsof ik een sneeuwstorm in Siberië heb meegemaakt.

Spijtig dat het baasje daar dan zijn ‘Kodakske’ niet bij heeft. Dat zou pas opmerkelijke foto’s opleveren. ’t Baasje redeneert echter “als ‘m daar onderuit gaat is alles naar de knoppen’. Daar zou hij wel eens groot gelijk in kunnen hebben want het enige wat we de laatste dagen achter ons horen is “trek niet zo hard” of “stop met trekken”.

Het hoofdbestuur klaagt hier over spierpijn van het molenwieken met hun armen als we weer eens een straat moeten oversteken. Daar, in het midden van de straat is het spekglad en het baasje heeft de leibanden al eens losgelaten omdat hij dreigde plat te gaan op een plek verijsde sneeuw.

Voor de namiddag hebben sommige weermannen regen voorspeld. Daar is het baasje ook al niet wild enthousiast over. Hij moet deze namiddag nog naar Oudenaarde om samen met Peter, het baasje van Zeppos en Hercule, om aan de site te gaan werken van de Drentenvereniging. Hopen maar dat de weermannen en vrouwen het bij het verkeerde eind hebben.

Honderd dertig kilometer slibberen over verijsde autostrades staat ook niet op het verlanglijstje van ons baasje, daar zijn we wel zeker van.

Belle

Kerstcadeautjes…

Ook voor ons waren er gisteren mooie cadeautjes voorzien onder de kerstboom. Van de nichtjes kregen wij elk een reuzengroot ‘buffelbeen’ en ook nog speciale honden worstjes van het Zwan worstjes type.

Er is al behoorlijk gekauwd op het kauwbot. Hera doet niet anders dan haar bot overal te gaan ‘begraven’. Overal waar iets in stof, dekentjes, pull van het baasje, een kussen in de zetel, haar eigen bench bekleding, alles heeft al kennis gemaakt met har bot.

Alleen het gaan ‘begraven’ in de bench van Heros bleek, ook bij haar zelf, niet zo’n groot succes. Daar heeft het niet lang gelegen, temeer omdat Heros eens poolshoogte kwam nemen om te kijken wat zijn zus allemaal aan het uitspoken was in zijn eigen bench !

Ik zelf heb het vandaag wat kalm aan gedaan. Morgenvroeg mag ik met het baasje terug naar Dr. Dracula om bloed te laten trekken om mijn meest vruchtbare periode, de ovulatieperiode , in moeilijke woorden te bepalen.

Voor de progesterontest heeft Dr.Nelly of Flor een buisje bloed nodig. Daar bijten ze niet voor in mijn nek zoals die geilaard uit de Karpaten, maar met een spuit trekken ze dat uit een ader in mijn voorpoot.

Als die meest vruchtbare periode er niet snel staat aan te komen ga ik de eerste bloedloze Drent zijn, mijn gedacht.

Belle

Gevonden ! ! !

Een man zoekt al dagen naar z'n hoed. Uiteindelijk is die niet te vinden.  

Hij beslist dan maar om zondags naar de kerk te gaan en achteraan plaats te nemen.    
Tijdens de dienst zou hij dan er vanonder muizen en een van de hoeden nemen die achteraan worden geplaatst. 

Die zondag gaat hij naar de kerk en zet zich achteraan. De dienst ging over de 10 geboden. 
De man bleef de gehele dienst zitten i.p.v. vroeger door te gaan en na de dienst gaat hij nog even bij mijnheer pastoor. 

"Vader," zegt hij, "ik moet wat bekennen. Ik kwam hier vandaag om een hoed te stelen, maar na jouw preek heb ik beslist dit niet meer te doen, waarvoor dank."

De priester zei hem: "God zegenen u mijn zoon ! Was het tijdens m'n uiteenzetting over: "gij zult niet stelen", dat je het besef kreeg dat je verkeerd zat ?"

"Neen," zegt de man, "het was tijdens je preek over overspel. Toen je daarover begon,  wist ik weer waar ik hem had gelaten." 

Woow… als dat niet knap is…

Gisterenavond, na al het feestgedruis en de drukte van het bezoek van 21 familieleden rond de feestdis, toch nog maar eens even de computer geopend. En of het de moeite was! Dit kan ik jullie niet onthouden.

Van Anita uit Aarschot, je weet wel, we waren er voor twee weken gaan wandelen , kregen we prachtige foto’s toegezonden. De fotografe is haar dochter Elisa.

Jongens, jongens, heeft die juffer een goed oog en talent om prachtfoto’s te maken. Het baasje heeft ze dan ook gelukgewenst met haar mooie werk!

Anita heeft er dan ook nog een bijbehorende tekst bij geschreven zodat we vandaag van een topbericht mogen spreken !

Met 29 cm sneeuw op de tuintafel gemeten was dit
een behoorlijk unieke kerst en bovendien kregen
we rond de middag over al dat wit ook nog een
stralende zon op de koop toe.   Als dat geen
wandelweer is... alhoewel soms lastig ploeteren
waar niet eerder gelopen werd, zeker als de
sneeuwhoogte plaatselijk plots hoger blijkt dan
die van je laarzen !  


Opgehoopt door de wind,
want het is heel fijne, losse sneeuw zoals dat
namaakspul dat in zakjes verkocht wordt als
kerstdecoratie en die in wolken opstuift  als
Wiebe met wapperende oren over het veld zijn neus
achterna gaat.   Hij is er verzot op,  kan er
niet genoeg van krijgen.  Al rennend of plat op
de buik door de sneeuw wroetend...  Drenten zijn
duidelijk meer afgestemd op winterweer dan op een
zomerse 25 graden wanneer ze tot zonsondergang
als een futloos hoopje vacht aan de kant liggen.

Van Karel,

Van Karel, de man die ons al vijf Mitsubishi’s verkocht heeft kregen we deze morgen een heel actuele en persoonlijk getinte mop door. Ergens zit het ook een beetje in zijn branche met “naft” en "garage's" en zo maar een hond heb ik bij Karel en Julienne nog niet zien rondlopen, laat staan mij terug naar huis duwen !

Belle

Een klein meisje vraagt aan haar moeder:

' Mama, mag ik met Belle, onze hond, een wandelingetje maken?'

De moeder antwoordt :' Nee, ze is loops'
 
'Wat wil dat zeggen?' vraagt het meisje.

'Vraag dat maar eens aan je vader ! Ik geloof dat hij in de garage is.'

Het meisje gaat naar de garage en zegt:
'Papa, mag ik met de hond gaan wandelen? Ik heb het moeder gevraagd, maar ze zegt dat Belle loops is en dat ik het jou moest vragen.'

De vader antwoordt: 'Breng Belle eens tot bij mij.'

De vader neemt een doek, dempt die goed in benzine en wrijft vervolgens de hond de rug in om zo de loopse geur te minimaliseren en zegt:

' OK! Je kunt nu met Belle één enkel toertje om de blok maken, maar doe haar een hondenriem aan .'

Het meisje vertrekt met haar hond, maar blijft toch wat lang weg.

Uiteindelijk komt ze weer thuis, maar zonder hondenriem en zonder hond.

Verrast vraagt de vader: 'Waar is Belle?'

Het meisje zegt:' Ze is halverwege zonder naft gevallen en een andere hond tracht haar nu tot hier te duwen'

 K.H.

Ps: op het schilderij kan je rechtsonder zien dat ze beide juist zijn thuisgekomen

Hormonen dedju…

Drenten, teven, hormonen, je zou er voor minder dedju achter schrijven !  Een loopse Belle, en een schijndrachtige Hera. Twee Drenten bij wie de hormonen een danige rol in hun leven spelen en waarddor bij de baas  een zenuwinzinking dreigt.

Bij Belle is het zo dat ze ongewild de vrijers uit de buurt mee tot thuis lokt. Als ze tijdens de wandeling een plasje maakt in de maagdelijke sneeuw in de kant, dan zie je even later dat er wel vijf/zes sporen naar dat gele plekje in de sneeuw toelopen. Dat was zo daarstraks toen het baasje met ons elk afzonderlijk een wandeling maakte omdat  ’t vrouwtje nog bezig was.

We schreven het enkele dagen geleden al dat de sneeuw op veel plaatsen er maagdelijk wit bijlag. Dan is het eenvoudig te zien wie er allemaal gepasseerd is. Die reuen die dan vrij rondlopen vinden feilloos de weg naar onze voordeur.

Bij Hera is het dan weer van een andere orde. Die heeft last met de rangorde op dit moment. Plots wil ze niet meer samen eten naast mij, Heros. Hoe het baasje ook aandringt niets wil ze eten op dat moment. Als ik dan gedaan heb met eten verkoopt ze nog wat kuren. Als haar bak dan later half leeg gegeten is stopt ze met eten maar owee als ik er wat dicht in de buurt van kom. Dan is ’t kot  te klein en gromt ze als een bronstige leeuw !

Enkel als we ons “desertje” na het eten krijgen dan doet ze of ze weet van geen hormonen.

Het baasje heeft zo al eens een paar keer met een of ander opperwezen geklapt in de hoop dat hij uit die richting hulp kan verwachten. Tot nu toe heeft dat opperwezen het te druk met in tal van stallen in de buurt in kribbes te gaan liggen met centrale verwarming met warme lucht, geleverd door een os en een ezel.

Hopen maar dat die twee geen last van hormonen hebben of die kleine in de kribbe roept misschien onze baas wel ter hulp.

Heros