Aangepast mopje!

Mooi licht…

De zon komt weer heel mooi op deze morgen, het gazon is nog aangevroren en het is 8u30.

“La Charente s’ éveille” zou Jacques Dutronc zingen moest hij een Charentais geweest zijn. Maar dit is echt mooi, een beetje mistig, heldere zon en een lucht die nog onbezoedeld is. Lawaai kennen we hier niet, hooguit één – twee dagen in het jaar, als de pikdorsers over de velden razen en drie dagen later als de bundelmachines het stro tot balen komen persen. Voor de rest is het hier de kalmte à volonté.

Daar profiteren we vandaag dan nog maar eens voor de volle 100% van want morgen is het feest weer voor een tijdje voorbij. Terug naar het tegenovergestelde. Een tuin met op de achtergrond het 20 op 24 uur geluid van de snelweg,  de geur/stank van te dichte bebouwing en industrie allom. Mist die al die geuren tegen de grond houdt …

Maar we blijven optimistisch, zondag gaan we terug wandelen in de Kempische bossen in goed gezelschap. “want doar ston boomen en da’s gezongd” zong jaren geleden de Antwaarpse zanger Ed Kooyman.

En dan, dan staat alles in het teken van “MIJ”, Belle Faes staat dan nog meer in het middelpunt van de belangstelling dan ooit tevoren. Dan nog een kleine drie weken voor de pupjes arriveren. Dat is ook nog iets waar de baasjes wel eens een uurtje slaap voor missen. Hoe gaan die twee snotneuzen van mij, ons Hera en Heros op hun halfzusjes en               broertjes reageren ?    Voor Heros is het baasje geruster dan voor Hera, die durft zo wel eens jaloers uit de hoek komen, vrouwen hé…

Belle

En het is hééél mooi geworden vandaag…

Nog zeker zo mooi als gisteren, alleen was het baasje deze namiddag niet thuis om in de tuin te werken of met ons te spelen.

Het baasje was een “goed werk doen” vertelde hij ons vanavond ! Dat goed werk bestond eruit dat hij de auto van onze overbuur die met panne stond naar de Kia garage in Cognac heeft gebracht.

Robin heeft het te druk in zijn huis in Montjean in orde te brengen en had het baasje gevraagd of hij de karwei niet kon doen. Voor Robin was het een karwei, voor ons baasje een jobke zoals hij er honderden heeft gedaan. Panne auto op de aanhanger en weg ermee. Hij heeft het alleen niet met onze auto gedaan. Voor het baasje leek de Ford Transit camionette van Robin zeker zo geschikt voor de job.

Op de terugweg is hij nog langs Franca gereden, daar moest hij in Sigogne maar één straat omrijden. Bij Franca lag al van eind september een poster en programmaboekje te wachten op ons baasje, van de oldtimer races op de remparts van Angoulême.

Darren, Franca’s echtgenoot had dat voor het baasje meegebracht en het was er al die tijd niet van gekomen om dat op te halen. Vandaag dus even een telefoontje dat ’t baasje langskwam en gelijk heeft hij Fleur, Franca’s dochtertje mee van school gaan afhalen. Dat komt er van als je juist op sluitingstijd van de school bij hen arriveert.

Morgen belooft het weer een mooie dag te worden, de laatste alweer voor we terug naar België komen. Vrijdag en zaterdag zullen we ook niet veel beroep kunnen doen op ’t hoofdbestuur. Dan moeten we eerst naar dr. Nelly en daarna gaan ze inkopen doen, zaterdag gaan ze dan de hutsepot koken die de wandelaars van de kaawpollekeswandeling gaan “nuttigen” na de wandeling.  Met 52 waren ze ingeschreven deze morgen… Veel volk en honden dus zondag in de Kempische bossen .

En wij gaan er bij zijn ! ! !

Belle & co

Dat kan mooi worden vandaag…

He is 4°C deze morgen en mistig, serieus mistig in La Magdeleine. De zon doet verwoede pogingen om door de mist te priemen en dus belooft het een mooie dag te worden.

Je merkt het aan Hera en Heros hoe ze tegen elkaar bezig zijn met spelen in de sinds gisteren opgeruimde tuin. Over Hera zegt het baasje dat ze vandaag “den duvel in haar lijf heeft”.  Te zot om los te lopen is die op ’t moment. ’t Baasje heeft er werk aan om haar met haar slijkpoten van z’n lijf te houden, zo staat ze tegen hem op te springen om hem toch maar mee te laten spelen.

Slachtoffer van dienst is dan Heros, die is daar helemaal niet kwaad voor. Als die het echt wil heeft ‘m zijn zus in no time “onder liggen”. Maar dat doet die goedzak van een Heros niet. Die sleurt zijn zus nog liever mee door de tuin terwijl zij vast hangt aan zijn oor ! Veel te goed voor deze hondenwereld zegt het baasje over Heros, en ik denk dat hij gelijk heeft.

Ik bekijk het van op afstand dat jonge geweld, ‘k moet ten lange leste aan mijn “boelekes”  denken. Die beginnen me nu toch wel stilaan te hinderen in mijn bewegingen zoals in snelheid en ik lig ook meer op mijn zij en op mijn rug. Er begint serieus gewicht aan te komen en ook aan mijn flanken zie je nu dat er wat op komst is bij mij.

Daarom laat ik die “joeng” maar voor ambience zorgen en bekijk het samen met het baasje terwijl die een paar fotokes maakt van de speelvogels .

Belle

26° verschil…

Dat is het verschil in temperatuur tussen de nacht en de namiddag.

Deze morgen zag alles wit van de rijm, door de open lucht had het flink gevroren en het was “een frakske kouder met -4°C”. Toen de zon dan echt op  kracht kwam wees de thermometer 22°  aan.

Dat was voor het baasje het signaal om zijn tuingerief buiten te zetten. De motoculteur stond nog op de aanhanger wegens toch niet nodig vorige week. De grond was nog bevroren en dat is niet aangewezen om dan de koude dieper de grond in te werken.

Met de grasmaaier ging het wel. Het was zelfs ideaal om het gazon wat te fatsoeneren en de bladeren op te rapen. Het gazon was niet lang en dus door het zonnetje goed droog. Het liep als een fluitje van een cent vertelde het baasje.

Ook het vrouwtje was er tevreden mee dat die bladeren weg waren. Nu waren de hondensigaren beter zichtbaar. Wij ‘proberen’ de tuin sigaren vrij te houden en daarom is een dagelijkse rondgang met schep en emmer noodzakelijk. Met de bladeren op het gazon was het echt niet te doen.

Het baasje heeft de tuin mooi opgeruimd, het is nu nog prettiger spelen op dat kort gemaaide gazon. En wat het baasje ook zo prettig vond… de goeie ouwe “Husq” startte van de eerste keer, die had blijkbaar ook zi om terug van stal te komen !

Belle & co

Nog eens een onfatsoenlijke mop…

Oud madammeke komt bij de Gamma en vraagt :
"mag ik van U 20 meter dakgoot",
vraagt die man achter de balie:
"wilt U ook pijpen voor de dakgoot"
zegt dat vrouwtje met een rood hoofd :
"neen meneer,.... maar wel voor een mooi tuinstel ! "

DvH

In “the picture”…

Ons baasje vertelt me zojuist dat haast in alle mail’s van bekenden gevraagd wordt naar mij en mijn toestand. Naar mijn gewicht, hoe ik mij voel en wat het gaat worden.

Het baasje zegt me ook dat we donderdag terug naar België komen, want vrijdag gaan we voor echo nummer twee naar ’t Binnenhof en naar dr. Nelly. Dan gaan we weten hoeveel puppy’s ik op de wereld ga zetten. We laten niets aan het toeval over zegt ons baasje, voor ons “Belleke” is alleen het beste amper goed genoeg. En zo hebben we het geluk dat ik ook in de bovenste schuif lig bij Nelly, en dat is waarschijnlijk de beste schuif !

Hera en Heros gaan dan ook mee om hun herhalingvaccinaties voor bescherming tegen allerlei ziektes krijgen, vooral de verplichte voor verblijf in het buitenland. Stel je voor dat we zo enkele weken niet mee mogen met de baasjes.

Ik krijg mijn pikuren op een ander moment. Het is niet aangewezen van een drachtig moederke vol te spuiten met chemie vinden zowel de baasjes als Nelly.

Vrijdag aanstaande is dus de dag dat er geweten zal zijn met hoeveel Drentjes we gaan zijn vanaf begin maart. Ons baasje zegt het nog niet hardop. Hij denkt alleen wat luider dan normaal, maar begint Roswitha toch meer en meer gelijk te geven toen ze zegde dat “er waarschijnlijk meer” gingen komen. Vier hebben we er al gezien, zes hadden we gehoopt, en meer zullen we ook wel aankunnen hopen we.

Wachten jullie ook zo met ongeduld vrijdagmorgen af ?

Belle

Dit vonden wij tof

Marian, van het Max & Bente blog en moderator bij het Drentenforum had op haar blog laten weten dat ze met haar 16 jaar oude “directeur” Max , naar een hondenshow voor rasloze honden zou gaan.

Ze hebben het nog gedaan ook en dit relaas hebben wij van hun blog “gepikt”:

Naar de voordracht…

Drukdoeners…

Onze baas zegt dat we drukdoeners zijn, een reden om dat te beweren heeft hij wel. Al de ganse voormiddag staan we in de tuin en op de koer “van ons gat te geven” (zo noemt het baasje die herrie) dat gans het gehucht en wijde omgeving het ondertussen wel gehoord heeft.

De reden is tweeërlei , eerst loopt er een Panda door de straat en dan is er ook nog een behoorlijke jacht aan de gang in de velden hier rond het gehucht. Aan het geluid te horen wel met “duzend geweren”.

’t Baasje zegt dat het juist is “alsof den Duits terug is” maar dat heeft ‘m ook maar van horen zeggen. Hij is nu al wel stokoud (in onze ogen) maar nog niet zo oud dat ‘m “den oorlog” heeft meegemaakt.

Dat van die Panda is ook echt waar. Er loopt hier echt een Panda door de straat ! Het is de hond van Grace, de dochter van onze Engelse overbuur Robin. Grace en Panda wonen bij hun moeder en komen maar af en toe hier logeren in het gehucht.

Panda, de hond, is van het border collie ras en heeft een witte vlek rond een oog en een zwarte vlek rond het andere oog. Als ’t zo zit, is de naam snel gekozen nietwaar…

Als wij vrij zijn lopen we samen met Panda door de velden, maar als wij op de koer zijn en Panda komt zijn poot heffen tegen onze muur dan laten we ons horen. Al een geluk dat Mick, onze andere Engelse overbuur, voor enkele weken naar Engeland is want die heeft een hekel aan “barking dogs”. Die zou vandaag reden hebben om te klagen met al dat lawaai van ons.

Belle & co

Nagerechtje…

Elke avond, na het avondeten krijgt ieder van ons een nagerechtje, meestal is dit een kauwbot van “buffelhuid”.

Wat het spul met buffels te maken heeft weten we niet, maar als het inderdaad iets met runderen te maken heeft, dan is het in elk geval van Chinese buffels.

Vermits dat wij elke avond zo’n beentje krijgen, het baasje zegt “voor goede propere tanden”, zijn wij al een beetje kenner op dat gebied. Niet alle van die beentjes zijn even lekker ! Het is zoals met alles, er is goed spul en er is brol ! Dat het baasje die spullen niet voorproeft is ons wel duidelijk. Hij koopt het met de beste bedoelingen maar soms blijft hij er “mee zitten”. Dan is hij niet goed gezind en dreigt ‘m er mee heel de voorraad op te sturen naar de asiels in Spanje, Griekenland en Turkije.  Daar lusten die arme hondjes dat wel.

’t Schijnt dat ons baasje zijn vader dat ook deed met ons baasje, als er vroeger witloof op tafel kwam. Dan ging ons baasje zijn vader dat wegbrengen naar het weeshuis, daar zouden die arme weesjes het ook wel lusten ! Je ziet “l’ histoire se repète” of in ’t vloms, “de geschiedenis herhaalt zich”!

Ondertussen lust het baasje graag witloof, en wij… we krijgen dan toch niks anders, dan beginnen we maar aan die beentjes. Lekker of niet, we denken dan maar aan die goede gezonde bijters die we echt nodig hebben !

Belle & co

De duitse herdershond

Een man komt bij een asiel omdat hij graag een hond wil.

Hij ziet een mooie Duitse herder en vraagt aan de verzorger waarom zo’n mooi dier in het asiel zit.

De verzorger antwoord: 'het is een Duitse herder, maar het dier heeft een hekel aan de Duitse taal. Als u de naam van iets in het Duits uitspreekt verscheurt hij het aan flarden.'

'Let op', zegt de verzorger, ' das bakje'.

De hond rent op het bakje af en verscheurt het in kleine stukken.

'Ach', zegt de man, 'ik vind het een mooie hond en als we daarmee rekening houden kan het een goede hond zijn.'

Thuisgekomen laat de man trots de hond zien aan zijn vrouw die lui op de bank ligt.

'O', zegt de vrouw, 'dat is toch wel een mooie hond, wat lief van je.'

De man, nu nog trotser, vertelt dat de hond niet tegen de Duitse taal kan en doet het voor.

'Kijk', zegt de man, ' das telefoon' en de hond rent naar de telefoon en scheurt het helemaal kapot.

'O', zegt de vrouw, 'das klote .... '

Terwijl ik…

Terwijl ik loop dik te worden door die pups in m’n buik, doen die twee jonge niets dan spelen en “vechten”.

Ze hebben dan een heel grote tuin maar die blijkt niet groot genoeg voor dat jonge geweld. Ze hebben dan wel hun dagelijkse wandeling(en) maar toch gaat de strijd ook in huis nog verder.

Hera ‘de vinnige’ en Heros ‘de sterke’ maken de living en de keuken onveilig voor mij. Ik moet al goed zien waar ik me neerleg of ga staan om niet in hun spel betrokken te geraken, en laat dat laatste op dit moment het laatste van mijn interesse zijn.

Ik wil nog wel meedoen met hen maar dat poten bijten, neerploffen, aan de oren hangen en aan halsbanden meesleuren… neen, nu effe niet !

Ik zal straks wel een muizenholletje gaan verbouwen tijdens de wandeling, kan ik tenminste doen aan m’n eigen tempo. Zelfs over dat tempo maakt het baasje zich soms zorgen omdat het ook nog best fel is.

Over ’t baasje gesproken… en over ’t vrouwtje gesproken… die fronsen meer en meer hun wenkbrauwen als ze mijn flanken bekijken. Die beginnen al flink ‘rond te staan’ en ik heb het baasje horen zeggen “als dat maar vier puppy’s zijn dan zijn ze zo groot dat ze na een week naar het eerste studiejaar kunnen !”

Het hoofdbestuur hoopt maar één ding… dat het niet dezelfde weg opgaat als bij Ashley, het teefje van Sjoukje van de kennel “het Drentsche Geluck” die in één keer een ganse voetbalploeg van 11 pups op de hondenwereld zette.

Volgende vrijdag gaan we meer weten. Dan gaan we voor de “zes weken echo”.  Dan kunnen we bij benadering zeggen wat er ons te wachten staat zo rond 3 maart, datum dat ik “uitgerekend” ben .

Belle

In alles maximaal…

In alles leeft ze tegen uitersten momenteel, ons Belle. Bij het eten vreet ze alles wat eetbaar is. Ze doet wat het baasje al jaren doet… ze let op haar eten ! Maaaar ook op het eten van een ander, zo let ze goed op dat wij, Hera en Heros , niets over laten in onze kommen ! Want dan is ze daar ook mee weg.

Zo is ze ook fanatiek in het voor de kachel liggen. Ze ligt er zo dicht bij dat we soms denken dat de pupjes gebakken gaan geboren worden. Moesten de namen dit jaar niet met een K moeten beginnen dan konden we de pupjes namen geven als ‘saignant’  ‘bien quits’ of “bleu”. Belle heeft wel het geluk dat het baasje vorige keer, toen wij twee geboren zijn, een warmtelamp heeft gekocht met twee standen, warm en heel warm !

Dan hebben we het nog niet gehad aan haar hevigheid in het veld, of beter in de randen van de velden. Daar waar de muizenholletjes te vinden zijn. Niemand van ons drie gaat zo gedreven aan de slag met graven. Och arme die pupjes die daar doorheen geschud worden.

En dan proberen de baasjes die Griet wat kalm te houden… veloren moeite da’s duidelijk !

Hera en Heros

Enorme buikpijn…

Zegt Bart Dewever tegen Elio : 'Ik heb enorme buikpijn!'
Geen probleem.' zegt Elio. 'Ik zal een suppootje toedienen,buig je maar
voorover.'
Bart buigt voorover en Elio dient het suppootje toe ... schuivend in en uit
tot het goed zit.
Elio geeft hem een tweede suppo mee om 's avonds zelf op te steken.

Die avond probeert Bart De Wever om de suppo op te steken maar slaagt er
niet in.
Hij roept zijn vrouw. Z'n vrouw legt één hand op zijn schouder en steekt de
suppo in zijn gat.
'MILJAARDE!' roept de sukkelaar luidkeels.
 
'Wat is er, heb ik je pijn gedaan?' vraagt de vrouw verschrikt.
'Nee', antwoordt hij, 'Maar ik moet er plots aan denken dat Elio vanmorgen

zijn beide handen op mijn schouders legde!'
 
Zo zie je maar, de Vlamingen worden altijd genaaid

L.M.

Warmer maar niet beter…

De weerkaarten van Frankske en Sabientje van het één nieuws geven beter weer voor de thuisbasis dan voor Zuid West Frankrijk.

Miezerig weer, druilregen, mistig en geen wind om de rook van de schoorstenen te verdrijven. Met andere woorden… ’t stinkt !

Nu is dat op zich niet zo erg in een gehucht van negen huizen waarvan er dan nog vier niet bewoond zijn op ’t moment. Als we zeggen dat het stinkt is het de geur van onze eigen schouw en daar wordt enkel eik, beuk en kastanjehout  in verbrand.

Er is uitzicht op beter weer volgens het weerbericht in de krant maar ook daar wachten we al enkele dagen op, ’t Is onderweg maar ’t kan nog even  duren…

Van de vorst zijn we verlost, het is ’s morgens zes graden en het kwik zou stijgen naar 12 graden in de loop van de dag. Zou… want als de zon niet door het grijs geraakt is het net als bij de rest… ’t komt, maar nog even wachten !

Waar het ook stil rond is… de vuile poten club die vorige maand zou opgericht zijn ! Niet dat de Belgisch/Franse tak er niets aan doet. Vetlapperij genoeg nu het niet meer vriest. Dan hoeven we nog niet achter de muizen te zitten, gewoon achter de vogels rennen op omgeploegde akkers geeft recht op een erelidmaatschap. Kijk maar eens wat Hera er van maakte op enkele minuten…

Belle & co

De oren van onze kop….

Eergisteren maakten we er al melding van, toen onder de titel “honger”. Vandaag moeten we toch ook op dit onderwerp even terug komen.

Belle is dus onverzadigbaar geworden, ze eet op dit momenteel voor x aantal pups bij… en het is die x die ons zorgen baart. Het zou wel eens een hele grote X kunnen worden. Zeker als je merkt welke hoeveelheden voedsel ze naar binnen werkt.

Daarbij komt nog eens dat ze gans de tijd staat te bedelen. Nu is het ons moederke best gegund, honger lijden is voor ieder erg maar hier dient “haar lijn” toch een beetje binnen de lijntjes te blijven.

We hebben de brokken al wat geminderd en ze krijgt “puur vlees” bij haar brokken. Dit soms tot jaloezie van de jongere generatie. Toch komen ze aan het eten van moeder niet aan. Er is nog respect in de roedel.

Zo lag Belle daarstraks Hera nog eens te poetsen, haar kaken en oren hingen vol met slijk van het muizenholen uitgraven. En dat kan dus niet naar “Belle normen” geen van haar nakomelingen zal er onverzorgd uitzien.

Samen krijgen ze nu, net als de baasjes, soep als voorgerecht. Zelfgemaakte groentesoep met spekjes stond er op het ‘grote mensen’ menu. Het is een plezier om zien hoe het trio op de kommen aanvliegt. Soep staat op nummer één op de “eten top tien” van ons trio.

Laat maar doen zegt het hoofdbestuur, de onderweg zijnde pups kunnen er maar goed mee zijn !

Jan

De zwarte BH (verteld door een vrouw)

Ik ging eens eten met mijn twee niet-getrouwde vriendinnen.Eén ervan is verloofd, de andere heeft een aanhouder, en ik ben al meer dan 20 jaar getrouwd.

Wij waren zo wat aan het babbelen over de verhoudingen met onze mannen en besloten hen eens goed te verrassen, door ze na het werk op te vangen met een zwarte BH, hoge hakken en een masker voor de ogen.We spraken af om daarna nog eens te gaan eten, en om over onze ervaringen te vertellen.
Wat zeiden mijn vriendinnen toen?

Mijn verloofde vriendin :
Awel, toen mijne vriend diene avond na zijn werk naar huis kwam vond hij mij met een zwarte BH, hoge hakken en een masker. Hij zag me en zei : "gij zijt de vrouw van mijn dromen, ik hou van jou".
En toen bedreven we de liefde, de hele nacht.

De aanhoudster:
Ik ook! Ik zag mijne aanhouder  op zijn bureau, ik had alleen maar nen regenjas aan en daaronder ne zwarte BH en hoge hielen.
Toen ik mijn jas opendeed zei hij niets, begon eerst te beven en dan hadden we de hele nacht wilde sex.

En toen was het mijnen toer.
Verleden week kwam mijne man thuis en had ik alleen maar nen zwarte BH aan, zwarte kousen, hoge hielen en een masker. En hij zei :

Awel Zorro, wat eten we vanavond? 

Rotzooi op de baan…

Dagen na elkaar heeft het flink gevroren in West Europa, ook de Charente ontsnapte niet aan ’t vriezemanneke. En daar kappen ze dan al twee dagen motregen en fijne regen bovenop… Wat is dan het resultaat ?  … just : rotzooi !

Waar we eergisteren op het internet al konden lezen dat in België en Nederland de snelwegen waren herschapen in autokerkhoven, dan kwamen de berichten over Frankrijk later. Maar ze kwamen…

Gisteren hoorden we dat er in de Charente geen schoolbussen waren uitgereden en vanmorgen lezen we bij Peter van het “Hurktoilet” dat de A1 snelweg van Parijs richting België ook geblokkeerd is geweest ter hoogte van de luchthaven Charles de Gaulle  door een kettingbotsing met 51 auto’s .  http://www.hurktoilet.nl/weblog/blog.php

’t Baasje had beloofd van vandaag een auto naar de garage in Cognac te brengen voor Robin onze Engelse overbuur. ’t Zal morgen of maandag ook wel kunnen zeker ? Op zo’n dagen als vandaag kan je beter wat voorraad in huis hebben . Voor een brood dienen we vier kilometer verder te gaan en de meest nabije supermarkt is ook minstens zeven kilometer weg.

Neen, wij blijven thuis, ’t kacheltje lust wel een blokje eik en wij houden van het kacheltje, meer moet dat niet zijn met rotzooi op de baan.

Belle & co

Lente…?

Vandaag was de eerste dag dat het een beetje aangenaam was buiten. Het baasje heeft de snoeischaar aan het werk gezet om de vlier die buiten de omheining staat een beetje te kortwieken. Die vlier schiet uit als onkruid (is het misschien ook wel) en gaat dan zo breed staan dat de mensen met auto’s wat opzij gaan rijden. Dat gaat altijd goed tot er iemand met een vrachtwagen of mobilhome langskomt. Aan de overkant van de straat staat nog een schuur en daar durven ze dan wel eens een paar pannen van de hoek van het dak af rijden. Bij een vrachtwagen valt zoiets nog wel mee maar in een polyesterdak van een mobilhome geeft dat lelijke schade !

We merken ook de eerste bloemetjes in de tuin. De sneeuwklokjes staan al netjes maar wachten nog op een streepje zon. We zagen ook al een krokus die zich waarschijnlijk vergist heeft, of die van de kook is omdat Heros er een warme straal overheen heeft laten lopen ! Ook staan er al enkele prille primula’s te wachten op de vele “Maya’s de bij” die binnenkort de lindeboom van gezoem gaan voorzien.

De paasbloemen staan ook al zo’n tien centimeter boven de grond, maar die  gaan we waarschijnlijk dit jaar niet zien bloeien. Daar gaan mijn pupjes dan schuld aan hebben.

Misschien…heel misschien , gaan we toch wanneer de pupjes ouder zijn dan vijf weken toch nog eens tot hier komen. Maar dan moeten al veel factoren goed vallen, goed weer, pupjes moeten gechipt zijn, het moet lukken met z’n allen in de auto… en zo verder. Niet simpel allemaal. Maar we zien wel, zo ver zijn we nog lang niet !

Belle & co